Tag Archives: ταξική πάλη

Φαινομενολογία του χρήματος και της διαφθοράς και ταξική πάλη

21 Ιαν.

Ι. Το χρήμα είναι ο μεγάλος κοινωνικός ενοποιητής: συνδέει κάθε μέλος της κοινωνίας, από άκρη σε άκρη, σε παγκόσμια κλίμακα, σε ένα τεράστιο, δαιδαλώδες πλέγμα σχέσεων απ’ το οποίο είναι αδύνατο να βγεις χωρίς να εξέλθεις απ’ τον πολιτισμό τον ίδιο. Εξαναγκάζει κάθε άνθρωπο στην αποδοχή και αναπαραγωγή των κοινωνικών σχέσεων στις οποίες γεννιέται, χωρίς την ανάγκη πρόσβασης σε θρησκευτικές δοξασίες, καταγωγικούς μύθους, ή οτιδήποτε άλλο εγγυόταν παλαιότερα την κοινωνική συνοχή. Στην πραγματικότητα, το χρήμα είναι ουσιαστικά συνώνυμο του πολιτισμού, εφόσον ληφθεί υπόψη ότι με την λέξη «πολιτισμός» ο Ένγκελς περιέγραψε το πέρασμα στην πατριαρχική εξουσία, την ατομική ιδιοκτησία και τη δουλεία που σηματοδότησε το τέλος των κοινωνιών των βαρβάρων.

Συνέχεια

Εξυγίανση ΟΣΕ και άλλαι ιστορίαι…

22 Μάι.

Το παρακάτω κείμενο είναι ενός άγνωστου φίλου που δουλεύει στον ΟΣΕ και που αν και δε τον έχουμε γνωρίσει ποτέ, είμαστε σίγουροι ότι είμαστε φίλοι του. Αν τύχον και μέσω των δικτύων που εντόπισα εγώ το κείμενο του μας εντοπίσει κι αυτός ας μας αφήσεις ένα μήνυμα.

ose-apergiaΟι μπούρδες που λέγονται «σχέδιο εξυγίανσης του ΟΣΕ» επινοήσεως Σταθόπουλου-Χατζηδάκη και ενστερνίστηκε και ο επαρχιώτης-κοτζαμπάσης που παριστάνει τον Υπουργό Μεταφορών (και παλιότερα τον Υπουργό Παιδείας), που ευαγγελίζονται υποχρεωτική εφεδρεία για εμας, λουκέτο για μεγάλα περιφερειακά τμήματα του σιδηροδρόμου κλπ την ίδια ώρα που παρατείνουν το αποκλειστικό δικαίωμα συγκοινωνίας για τα ΚΤΕΛ ως το 2019 και επιδοτούν και παλι την αγορά νέων λεωφορείων, μας εξώθησαν σε απεργία-πορεία σήμερα και αυτό είναι μόνο η αρχή..

ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ ΕΞΠΡΕΣ

Την ίδια ώρα που φλομώνουν στη μπούρδα τον κόσμο περί ελειμμάτων, περικοπών δρομολογίων, αυξήσεις εισιτηρίων και άλλα καινοφανή, μας υποχρεώνουν ως τις αρχές Ιουνίου και πάντως πριν τις Ευρωεκλογές, να βάλουμε 8 τραίνα Αλεξανδρούπολης-Κομοτηνής-Ξάνθης (Προαστιακός Θράκης) και 10-14 τραίνα Ρίου-Πάτρας-Κάτω Αχαϊας (Προαστιακός Αχαϊας). Κατα σύμπτωση ο Υπουργός Μεταφορών ψηφίζεται στη Ροδόπη και ο Υφυπουργός στην Αχαϊα. Επίσης μέχρι τις Ευρωεκλογές θέλουν να επαναλειτουργήσει η γραμμή Τριπόλεως με 8 τραίνα Κορίνθου-Άργους-Ναυπλίου και 6 τραίνα Κορίνθου-Άργους-Τρίπολης. Η γραμμή ήταν έτοιμη από πέρισυ, αλλά τότε δεν ήθελαν να λειτουργήσει. Πέραν τούτων προσπαθούν να δώσουν στην κυκλοφορία το τμήμα Οινόης-Χαλκίδας και το νέο Οδοντωτό. Όλα ως την 1η Ιουνίου, άντε ως τις 5. Για να κόψουν κορδέλλες και να πάρουν κάνα ψήφο παραπάνω. Κούνια που τους κούναγε. Τους υποσχεθήκαμε ότι όπου πάνε για κορδέλλες, θα είμαστε εκεί.

Συνέχεια

Κάποια σχολια που εχασαν το αεροπλανο…

18 Μάι.

Το παρακάτω ποστ είναι κάποια σχόλια του Άρη στο ποστ μου για την Πρωτομαγιά στις Βρυξέλλες . Ο Άρης έχει μεγαλώσει στο Βέλγιο και δραστηριοποίεται πολιτικά εδώ και πολλά χρόνια εκεί.  Οι γνώσεις του λοιπόν όπως καταλαβένετε είναι πολύ πιο βαθιές και η κατανοήση του της κατάστασης πλήρης ζωντανή (ενώ οι δικιές μου είναι ας το πούμε νεός long term τουρίστα). Τα σχόλια του άργησαν λίγο αλλά τον καταλαβαίνω. Κι εγώ έχω πολύ καθυστερήσει ένα ποστ για το φοιτητικό κίνημα στο Βέλγιο που θα κλείσει έτσι αυτή η μικρή σειρά μας για την κατάσταση στη χώρα αυτη. Αρκετά πολυλόγησα όμως ιδού το κείμενο του:

Πρωτα απ ολα μια μικρη εισαγωγη

Το Βελγιο ειναι μιά δυσκολη χώρα. Ενα πολιτικο-θεσμικο κομφούζιο, ενας γλωσσο-πολιτιστικός εμφύλιος και οι εννιά δεκαετίες σοσιαλ-χριστιανο-φιλελεύθερου ξεχαρβαλωματος οποιασδηποτε αγωνιστικης πρωτοβουλιας (ειτε μεσω συνδικατων-υπηρεσιων ειτε μεσω κομματικων πελατιακων σχεσεων) ειναι αρκετα για να απονεκρωθει καθε αγωνιστικοτητα και να απαλειφθει καθε εργατικη παραδοση πάλης.

Συνέχεια

2 Απρίλη

23 Μαρ.

Πλησιάζει «άλλη μία» απεργία με ξεχριστή σημασία αυτή τη φορά, ίσως πιο σημαντική από τις περσυνές.

Φέτος, βλέπετε, έχουν βαλθεί λυτοί και δεμένοι να μας κάνουν να πληρώσουμε από την τσέπη μας τα σπασμένα του σάπιου συτήματός τους, άσχετα αν όλα αυτά τα χρόνια πάλι εμείς πληρώναμε για τα υπερκέρδη τους. Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη για τον κάθε εργάτη και εργαζόμενο που κατανοεί την ταξική του θέση να απεργήσει, να κατέβει στον δρόμο, να μην μασίσει στην εργοδοτική τρομοκρατία που εντείνεται. Γιατί έτσι σπάει ο τσαμπουκάς του συστήματος, όταν αμφισβητείς τα κέρδη του, όταν αμφισβητείς την ίδια του την ύπαρξη και όχι απλά την διαχείρησή του, όταν θίγεις το μεγαλύτερο ταμπού, την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής.

Αρκει όμως απλά η απεργία? Μπορούμε να αρκεστούμε σε μια μορφή πάλης χωρίς να κοιτάμε το περιεχόμενό της? Είναι μήπως δύο ξέχωρα πράγματα ή δένονται αρμονικά παρασύροντας το ένα το άλλο σε ανώτερες μορφές? Λοιπόν δεν αρκεί μόνο η απεργία. Χρειάζεται και προσανατολισμός. Χρειάζεται να κατανοήσουμε για το τι παλεύουμε και το πως θα το πετύχουμε. Θα παλεύουμε απλά για μια άλλη διακυβέρνηση?Μια εναλακτική διαχείρηση που ο άνθρωπος θα είναι πάνω από τα κέρδη? Θα αρκεστούμε σε μια χλιαρή ενότητα των «αριστερών» με κύριο γνώμονα την ανατροπή μιας όντως κακής κυβέρνησης χωρίς στόχο για πιο μετά? Ή θα αγωνιστούμε για κάτι άλλο, πιο πέρα από αυτό, πιο μεγάλο, πιο ωραίο, πιο δίκαιο? Αν ο άνθρωπος μπει πάνω από τα κέρδη θα λύσει τα βασικά του προβλήματα, θα καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, θα εξασφαλιστούν παιδεία, υγεία υποδομές χώροι άθλησης για τον λαό? ‘Οχι.Μόνο αν αμφισβητηθεί αυτή η ιδιοκτησία, αν την εξουσία την ασκήσει ο λαός.

Για αυτό το λόγο το ΠΑΜΕ δεν θα παρευρεθεί στην πορεία της ΓΣΕΕ. Θα κάνει δικιά του. Επειδή όλοι αυτοί που μαζεύονται στην πορεία της ΓΣΕΕ έχουν αποκυρίξει το όραμα μιας άλλης κοινωνίας. Κάθονται στα ίδια τραπέζια με τον ΣΕΒ και κουβεντιάζουν για το πόσα θα χάσουν οι εργαζόμενοι.

Όσο για τα περι διασπαστών που ακούγονται κάθε φορά έχω να πω τα εξής. Η Ιστορία θα κρίνει. Και αν αυτό σας φαίνεται μακρινό απλά θα δούμε στις 2 του μήνα  ποιός την έχει μεγαλύτερη (την πορεία φυσικά).