Tag Archives: εθνικισμός

Ο νεοφιλελευθερισμός ως αντεστραμμένος εθνικισμός

28 Δεκ.

Ο αφορισμός  #317 του Καρλ Κράους, αυτού του ανυπέρβλητα πικρόχολου αποστάτη της αυστριακής αστικής τάξης, έχει ως εξής: «Το απεχθές με τον σωβινισμό δεν είναι τόσο η αντιπάθεια για τα άλλα έθνη όσο η αγάπη για το δικό μας.» Αν κάποιος διαλεκτικός τύχαινε να σκοντάψει πάνω σ’ αυτή τη διατύπωση θα ένιωθε την ανάγκη να συμπληρώσει το εξής: «Το απεχθές με τον αντιεθνικισμό δεν είναι τόσο η αντιπάθεια για το δικό μας έθνος όσο η αγάπη για τα άλλα

Συνέχεια

Αριστερά της αριστεράς είναι η δεξιά?

9 Φεβ.

δε ξέρω αν Έλληνας γενιέσαι ή γεννιέσαι, πάντως τα ελληνικά τα μαθαίνεις

Η τάση των φασιστών να χρησιμοποιούν αριστερή φρασεολογία υπήρχε πάντα. Στα πλαίσια του λαϊκισμού, άλλωστε τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας είναι αυτά στα οποία απευθύνεται και κυρίως στους μικροαστούς. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να το διαπιστώσει κανείς στο αυγό του φιδιού, στην μεσοπολεμική Ευρώπη, η επιχειρηματολογία ειδικά του εθνικοσοσιαλισμού, θύμιζε κάτι από καλές εποχές της σοσιαλδημοκρατίας ( όχι τότε που πρόδιδαν την επανάσταση στη Γερμανία, τότε ήταν πιο δεξιοί κι από το Χίτλερ αγαπητέ μου αναγνώστη). Σε μια Γερμανία που δεν είχε περάσει πολύ καιρός από τότε που είχε θρηνήσει τη Ρόζα και τον Καρλ Λίμπκνεχτ, τα «πράγματα» στην αριστερά θυμίζουν αρκετά την αριστερά του σήμερα.

Χωρίς να κάνω βαθυστόχαστες ιστορικές και πολιτικές αναλύσεις – ο χρόνος με πιέζει αλλά  ακόμα περισσότερο θέλω να θέσω το ερώτημα και όχι την απάντηση – έρχομαι κατευθείαν στο συμπέρασμα. Μου μοιάζει και το τονίζω το μου μοιάζει, γιατί δε θέλω να το παίξω κάποιος γκουρού που από το σπίτι του, τα κρίνει όλα,  πως η αριστερά έχει εγκαταλείψει σε μεγάλο βαθμό τα σύμβολα της, τη παραδοσιακή της θέση και τη φρασεολογία της, με αποτέλεσμα κάθε λογής αυτόνομος παπάρας, φασίστας, να εκμεταλλεύεται την ιστορική και πολιτική κληρονομιά της. Διευκρινίζω για να γλιτώσω και να προλάβω αντιδράσεις. Δεν αναφέρομαι στο τιμημένο νυν υπέρ πάντων σφυροδρέπανο ή τα κάθε λογής σύμβολα. Για να το μαζέψω λίγο σαν σκέψη, αυτό που εννοώ είναι πως η αριστερά αυτοπεριορίζεται στο πολιτικό  ευνουχίζοντας τον εαυτό της από το κοινωνικό.

Και φυσικά θα μου πείτε, τι πιο κοινωνικό από την απεργία, τον αγώνα για καλύτερες συνθήκες εργασίας, μισθούς κτλ? Πολύ σημαντικός θα απαντήσω αλλά δεν είναι ο μοναδικός.

ΥΓ: πολλά μπράβο στους συντρόφους, που κάναν τη παρέμβαση στο συνέδριο των βιομηχάνων και τους χάλασαν τη μόστρα.

ΥΓ2: μη ξεχνιόμαστε, απεργία στις 10 του μηνού