Αρχείο | των φίλων RSS feed for this section
Βίντεο

Ταξισυνειδησία- η άγνωστη ιστορία του ελληνοαμερικανικού ριζοσπαστισμού

3 Μαρ.

Το ντοκιμαντέρ «Ταξισυνειδησία- η άγνωστη ιστορία του ελληνοαμερικανικού ριζοσπαστισμού», ιστορικής επιμέλειας του λευγίτη Κωστή Καρπόζηλου, ανεβαίνει στο 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Advertisements

2 σκίτσα με αφορμή όσα ζήσαμε στις 20/10/2011

31 Οκτ.

Το σκέφτηκα λίγο αν έπρεπε να κάνω πόστ για αυτά τα 2 μόνο. Αλλά αφενός μου αρέσανε πάρα πολύ και θέλω να διαδοθούν όσο το δυνατόν περισσότερο, αφετέρου δύσκολα θα κολλούσανε και σε κάποιο ποστ το αμέσως επόμενο διάστημα.

Από την άλλη, πιστός στη γραμμή του καπετάν-Compasso να μην επανέλθουμε σε ατελείωτες συζητήσεις & αντιπαραθέσεις επί του θέματος, παραπέμπω για σχολιασμό στα μπλογκ των σκιτσογράφων, όπου μπορείτε να μεταβείτε κλικάροντας τις εικόνες.

Συγχαρητήρια σύντροφοι για τις εμπνεύσεις και το ταλέντο σας.

Κωνσταντίνος Ρουγγέρης:

Ιάκωβος Βάης:

Φέρτε τις επαναστατικές κορμάρες σας

30 Δεκ.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Αφού ξυπνήσετε από την κραιπάλη της Πρωτοχρονιάς πιείτε καφέ και φάτε γιαούρτι και ρύζι για να ετοιμαστείτε για ένα δεύτερο γύρο.

Ένα ΓΝΗΣΙΟ ΛΑϊΚΟ ΓΛΕΝΤΙ με χαρντ ροκ και έιτις (κ.α.) σε ιστορικό μπαρ των Εξαρχείων. Ώρα έναρξης:  κατά τις δέκα το βράδυ της 1ης Ιανουαρίου του 2011, χρονιάς λαϊκού αντι-ντού παντού.

Για να πληροφορηθείτε τα σημεία προσυγκεντρώσεως του ΠΑΜΕ, των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, των Αντι-Ιεραρχικών Σωματείων, των ΔΕΚΟ, του Μπουλκουμέ ΚΚΕ και του Μου ΚΚΕ Λου καθώς και το σημείο σύγκλισης των λαϊκών δυνάμεων για την ανατροπή επικοινωνήστε στο μέιλ του Γκράνμα. Του πιο παρτάκικου ρεντ μπλογκ του οπορτουνιστικού χώρου:

mygranma παπάκι gmail τελεία com

guest stars: η εθνικοτοπική οργάνωση Ικαριωτών και το φαν κλαμπ του Αστέρα.

Η χρεοκοπία των Η.Π.Α.

14 Νοέ.

Που λέτε μου ‘ρθε e-mail προ ημερών για να κάνω εδώ μια ανάρτηση.

Τώρα δε ξέρω και πως να την περιγράψω, οπότε αφήνω τον ίδιο τον αποστολέα, μέσω του e-mail του, να μιλήσει. Το μόνο που θα ‘θελα να προσθέσω είναι πως αν γίνεται να υπάρξει επικοινωνία με τον συγγραφέα, ώστε να μπορεί αν το θέλει να παρέμβει στα σχόλια…:

Νίκ μπορείς να κάνεις ένα καινουργιο post ανεβάζοντας αυτό το pdf?
Eίναι απο έναν φίλο και σύντροφο οικονομολογο σχετικά με την  Αμερική και την πορεία της προς την χρεοκοπία
Nομίζω και γώ ότι αυτό το άρθρο είναι «προφητικό» σχετικά με το υπάρχον παγκόσμιο στάτους ΄-όπως τουλάχιστον υπήρχε μέχρι σήμερα.
Ο οίκος που το εξέδωσε, δεν έχει κάποια μεγάλη βαρύτητα (όπως S&P, moodys κλπ), αλλά δηλώνει αυτό που πολλοί σκέφτονταν αλλά δεν τολμούσαν να γράψουν: H Αμερική οδεύει στην χρεοκοπία και η πιστοληπτική της ικανότητα υποβαθμίζεται συνεχώς.

Αποψη μου είναι ότι τώρα που έγινε η αρχή, η ταχύτητα του παιχνιδιού θα ανέβει.

Ένας υπέροχος Χειμώνας ξεκινάει για τον καπιταλισμό.

Το σίγουρο είναι οτι δεν θα βαρεθούμε

«Dagong believes that the occurrence and development process of the credit crisis in
the U.S. resulted from the long-standing accumulation of the contradictions in its
economic system; the U.S. debt burden can be relieved only to a certain extent through
large-scale printing and issuance of the U.S. dollar; however the consequent decline of
the U.S. dollar status and national credit will block the debt revenue channel which is vital
to the existence of the United States to a greater extent. The potential overall crisis in the
world resulting from the U.S. dollar depreciation will increase the uncertainty of the U.S.
economic recovery. Under the circumstances that none of the economic factors
influencing the U.S. economy has turned better explicitly it is possible that the U.S. will
continue to expand the use of its loose monetary policy, damaging the interests the
creditors. Therefore, given the current situation, the United States may face much
unpredictable risks in solvency in the coming one to two years. Accordingly, Dagong
assigns negative outlook on both local and foreign currency sovereign credit ratings of the
United States.»

 

[Για να δείτε το κείμενο (είναι σε pdf) πατάτε πάνω στην εικόνα]

Oυρουγουάη, αγάπη μου

13 Σεπτ.

To τραγούδι αυτό γράφτηκε το ’50 (από ότι φαίνεται παίρνοντας κάποια στοιχεία από κάποια δημιουργία του ’27) για να αποτίσει φόρο τιμής στα μουντιάλ που κατέκτησε η Celeste το ’30 και το ’50 αλλά και τα δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλια του ’24 και του ’28, πριν αρχίσουν τα μουντιάλ.

Οι ποδοσφαιρικοί θρίαμβοι της Ουρουγουάης συμπίπτουν χρονικά με το απόγειο της οικονομικής της άνθισης, τότε που θεωρούταν η ‘Ελβετία της Αμερικής’.  O Tσαλαπετεινός και ο Juan Belmonte έχουν συζητήσει τη σημασία των νικών αυτό στο εθνικό φαντασιακό αλλά και το κοινωνικό πλαίσιο της νικής κυρίως του ’50. Αυτά πριν αρχίσει η χώρα να βυθίζεται στη φτώχεια από τη δεκαετία του ’60 και τη δικτατορία επίσημα από τη δεκαετία του ’70.

Ειδική μνεία στους στίχους – όπως ακούγονται περισσότερο σήμερα – γίνεται στους Βραζιλιάνους και τους… Porteñοs (στην παραδοσιακή του μορφή αναφέρεται και σε άλλες… ηττημένες εθνότητες). Porteñο σημαίνει κατά λέξη τον κάτοικο του λιμανιού, αλλά έτσι αυτοαποκαλούνται όλοι οι κάτοικοι του Μπούενος Άιρες και στην Ουρουγουάη έχει επικρατήσει να λένε έτσι όλους τους Αργεντίνους.

Κι εδώ μπλεκόμαστε σε μια σχέση αγάπης, μίσους και πάθους. Οι περισσότεροι Αργεντίνοι σου λένε ότι τους πάνε πολύ τους Ουρουγουανούς γιατί  είναι πολύ ρηλάξ τύποι κλπ. Διακρίνεις βέβαια και μια υπεροψία, οπού εγώ την είδα να κορυφώνεται όταν κάποιους μου είπε ‘είναι πολύ εντάξει παιδιά οι Ουρουγουανοί και στην ουσία είναι επαρχία μας’. Οι δε πορτένιο ταρίφες ήταν φανερά ενοχλημένοι που η Ουρουγουάη τα είχε πάει καλύτερα από αυτούς στο μουντιάλ και ψελίζαν περί της Γερμανίας που δε μπορούν να καταλάβουν πώς τελικά έχασε και ότι η Ουρουγουάη δε νίκησε και καμιά σοβαρή ομάδα κλπ. Το Μοντεβιδέο από την άλλη γιόρτασε με τρελά κορναρίσματα κάθε γκολ της Γερμανίας εναντίον της Αργεντινής. Ακραίες εκδηλώσεις αγάπης προς τους Αργεντίνους συναντάμε συχνά Ουρουγουανικά γήπεδα (αν και η συγκεκριμένη είναι μέσα σε αργεντίνικο):

‘si sos porteño puto te queres matar’ – αν είσαι π….ς πορτένιο θες να αυτοκτονήσεις :-D

Συνέχεια

América, América!

25 Ιολ.

Αγαπητοί γκρανμίστες,

αυτή είναι η εισαγωγή της αναφοράς του πρώτου (τακτικού) ανταποκριτή του Γκράνμα στην ηπείρο από την οποία πήραμε και το όνομα μας.

Μιλά για το πιο μακρινό ταξίδι του capitán interino του Γκράνμα (εμού του ιδίου δηλαδή), που ποτές δεν είχε ξαναματαπάει τόσο νότια.

Τώρα βέβαια περί του γιατί θα πρέπει η Λατινική Αμερική να θεωρείται νότος και η Ευρώπη και οι ΗΠΑ βορράς, κι έτσι εμείς (οι Ευρωπαίοι) να είμαστε από πάνω και οι Λατινοαμερικάνοι από κάτω, οι απόψεις διίστανται.

Ο Ουρουγουανός ζωγράφος Joaquín Torres García πχ. γυρνώντας στη χώρα του μετά από πολυετή διαμονή στη Γηραιά Ήπειρο, τα πήρε στο κρανίο με την αντιμετώπιση ως αυθεντίας του καθετί που ερχόταν από το Βορρά και ζωγράφισε το παρακάτω, καλώντας τους λατινοαμερικάνους καλιτέχνες να δημιουργήσουν τη δικιά τους ιδιαίτερη καλιτεχνική γλώσσα:

Tη ζωγραφιά αυτή πουλάνε τώρα πια σε μπλουζάκια στους δρόμους του Μοντεβιδέο και την είδαμε και ζωγραφισμένη στους τοίχους των γραφείων του Frente Amplio, του προοδευτικού μετώπου που κυβερνά την Ουρουγουάη από το 2005 (και στο οποίο φυσικά θα επανέλθουμε).

Εκεί συνάντησα τον γκρανμίστα Sentic (και μέλλοντα μόνιμο ανταποκριτή μας στην ήπειρο 😉 ελπίζουμε) και μαζί του  έκανα μια… μικρή γύρα στην περιοχή.  Από το punto de vista του Torres García η διαδρομή μας ήταν η εξής:

Κι εδώ για όσους προτιμούν την παραδοσιακή θεώρηση των πραγμάτων:

Συνέχεια

Ρίχνοντας το Γκράνμα στον ύφαλο

16 Ιολ.

Προς ναύτες και αξιωματικούς του Granma:

Πολύ καιρό έχετε να γράψετε…
Έχετε αράξει στο
newswire και πάει ακυβέρνητο το πλοίο… Μετά θα συζητάτε τι έφταιξε και μας καθάρισαν οι καθεστωτικοί και θα θέλετε να γράψουμε και βιβλίο… (Θα μου πείτε με πλοίαρχο στα στρατά και υποπλοίαρχο στο Ρίο πουτάνα τι να κάνουμε και μεις…)

Ας το ρίξω σε έναν ύφαλο να τρέξουμε λίγο με μία σειρά εξυπνακισμών – έτσι για λίγο πιο χαλαρά (λέμε τώρα)… Συνέχεια

Να κοπανάς το κεφάλι σου στον τοίχο

9 Ιον.

Την προηγούμενη βδομάδα Διευθυντής της Κομισιόν σε πόστο κλειδί είπε:

Έξετάζουμε το ενδεχόμενο το να δώσουμε στις Ρυθμιστικές Αρχές το δικαίωμα να επιβάλουν περικοπές στα χρωστούμενα ποσά των κρατών προς τις τράπεζες (haircuts)

Κύκλοι του ΠΑΣΟΚ (ΕΛΙΑΜΕΠ κλπ.) συνεχιζουν την απίστευτη δουλικότητα τους λέγοντας ότι μια περικοπή του χρέους μπορεί να γίνει μόνο σε παγκόσμιο επίπεδο (αν συμφωνηθεί στο G20 πχ.) γιατί άμα γίνει λέει σε εθνικό επίπεδο θα είναι καταστροφή. Αυτα προφανώς γιατί κρέμονται από τα χείλη κάτι τέτοιων (η κυρία του βίντεο έχει πρόβλημα που ένα νομοσχέδιο το γράψαν ίσως οι φορτηγατζήδες αλλά όχι που όλες τις ντιρεκτίβες της ΕΕ τις γράφουν οι πολυεθνικές).

Γερμανίδα ερευνήτρια είπε:
Απ’ότι φαίνεται οι τρεις πυλώνες της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης θα είναι
1) ο συντονισμός
2) έκδοση ορισμένων κοινών ευρωπαϊκών ομολόγων
3) an orderly default procedure (συντεταγμένη άρνηση πληρωμών μέρους του χρέους) που θα ήταν καλύτερο να είναι παγκόσμια αλλά μπορεί επίσης να είναι και ευρωπαϊκή. Η ΕΕ έχει δύο χρόνια να το κάνει αυτό (λόγω διαφόρων εκλογών, των οικονομικών δεικτών κλπ)

Οι υπουργοί οικονομικών (ECOFIN) αποφάσισαν χθες τη γενίκευση του πειράματος της Ελλάδας (δηλ. της απότομης επειδείνωσης του βιοτικού επιπέδου) σε όποια χώρα πέφτει στο καιάδα του ελλείματος – χρέους.

Γερμανός ευρωβουλευτής είπε ότι όπως είπε και ο Trichet (ένα Θεός ξέρει που) η Γερμανία θα πρέπει να αναλάβει τη διαχείριση του προϋπολογισμού της ΕΕ (για να πάψει και να γκρινιάζει που πάνε τα λεφτά μου κλπ). Μας είναι αναρωτήθηκε μια τέτοια ΑΠΟΙΚΙΑΚΗ πολιτική απαραίτητη σήμερα? Ναι μας είναι, απάντησε.

Συνέχεια

Ας λήξουν

14 Μάι.

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΠΑΜΕ, ΤΗΝ ΠΑΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΣ!

13 Μάι.

Eφαρμόζοντας τη μέθοδο της μαιευτικής εδώ και κάποιες βδομάδες καταφέρα επιτέλους να πάρω μια λίγο-πολύ σαφή εικόνα του τι στο καλό είναι τέλος πάντων αυτή η ‘ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ’ και πώς την αντιλαμβάνεται ο μέσος  αγωνιστής του ΚΚΕ για τον οποίο αυτή είναι και το μόνο συνεπές σύνθημα και στόχος αυτή τη στιγμή.

Η απορία μου τόσο καιρό ήταν πώς μπορεί να διεκδικείται η ‘λαϊκή εξουσία’ χωρίς να συγκροτηθεί το λαϊκό μέτωπο (‘Η συμμαχία’, το ΑΑΔΜ and so on and so forth).

Τελικά, για να γίνει αυτό το μέτωπο δε χρειάζεται να συμμαχήσει το ΚΚΕ με καμία άλλη πολιτική δύναμη (οργάνωση ή κόμμα).

Το μέτωπο νοείται ως οι συσπειρώσεις που ιδρύει το ΚΚΕ (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ, ΠΑΣΕΒΕΣ) και στις οποίες εκφράζεται η συμμαχία του ΚΚΕ με ατομικούς αγωνιστές. Συνέχεια