Archive by Author

Άντε και έστριψα αριστερά. Πού παρκάρω; Απορίες μιας ανήσυχης φύσης.

8 Απρ.

Κείμενο της Antipoihsi

Από παιδί θυμάμαι είχα πρόβλημα ένταξης. ΉΘελα μόνη μου να κάθομαι στο θρανίο.

Παρ’ όλα αυτά έβγαινα πρόεδρος στην τάξη μου από την πρώτη δημοτικού έως την τρίτη λυκείου.

Προφανώς, πρόβλημα αποδοχής δεν είχα.

Μεγαλώνοντας αναρωτήθηκα συχνά για την πολιτική μου τοποθέτηση. Γνώμη είχα.Και λόγο.

Κι ένα αίσθημα δικαιοσύνης και αντικειμενικότητας. Βρήκα κάποια ταύτιση και κοινά σημεία με κάποιους χώρους όμως πάντα κάτι με έκανε να παραμένω ανένταχτη. Σίγουρα είχα στρίψει αριστερά, όπως κάθε νοήμων άνθρωπος θα έπρεπε, μα ειλικρινά, τι σχέση είχα με τα παπαγαλάκια της ΚΝΕ που αντί για μυαλό είχαν σελίδες από το Κεφάλαιο, τοποθετημένες με καθολική λοβοτομή στα διαμερίσματα του εγκεφάλου τους; Πήγαινες να κάνεις μια συζήτηση και κατέληγες να σε αποκαλούν αιρετικό επειδή δεν δεχόσουν άκριτα τις θέσεις του κόμματος.

Αργότερα, στο Πανεπιστήμιο, ο κατακερματισμός της Αριστεράς θα μπορούσε να είναι και ανέκδοτο. Είχες να διαλέξεις ανάμεσα σε αρκετά παρακλάδια,τα οποία όμως στη δική μου κρίση, πιο πολύ ενδιαφέρονταν να αποδείξουν ποιος είνα πιο αριστερός από τον άλλο, κι  όχι να βρεθεί λύση. Παράδειγμα. Είχαμε 3 παρακλάδια στην σχολή, διαφωνούσαν μόνο στο αν η σχολή θα κάνει κατάληψη 2 ή 3 ημέρες και τελικά τη συνέλευση την έπαιρνε η πασπ ή η δαπ, γιατί οι υπόλοιποι δεν δέχονταν να κατεβάσουν κοινό πλαίσιο. Ακόμα κι εγώ, μία απροσάρμοστη κ ανένταχτη ατομικότητα καταλάβαινε ότι η λύση βρίσκεται στη συλλογικότητα. Συνέχεια

χαμογέλα μου

29 Μαρ.

Δημοσίευση της Αntipoihsh.

Όλες αυτές τις ώρες που περνάμε χωριστά, εργαζόμενοι σε μια δουλειά που δεν γουστάρουμε, αναρωτιέμαι- ποιος μισθός τις δικαιολογεί; Αυτός των ανασφάλιστων, των υποαπασχολούμενων θεωρητικά; ¨

Όλες οι στιγμές που εκτελούμε, που αναβάλουμε τις ζωές μας μετά το πέρας του ωραρίου που ολοένα ξεχειλώνει, όλες αυτές οι στιγμές δεν αναπληρώνονται φίλε μου με τη σύνταξη.

Ίσως γιατί δεν θα ζήσουμε μέχρι τα 70 να την πάρουμε, ίσως γιατί θα ζήσουμε μέχρι τα 70 μα τίποτα δεν θα έχει αλλάξει.

Θα λείπουμε λοιπόν διαρκώς; Θα απουσιάζουμε συνέχεια από τη ζωή μας; Από τους φίλους μας, από τα παιδιά μας; Αυτά που μαντρώνουμε στα ολοήμερα να τα νταντεύουν αδιόριστοι ωρομίσθιοι, αν τελικά τα καταφέρουμε και ολοκληρώσουμε.

Γιατί η γενιά μας δεν ολοκληρώνει, επαναλαμβάνει κύκλους λειψούς σε πανεπιστήμια ανοιχτά και κλειστά κυνηγώντας το δέκατο τρίτο πτυχίο, γεννά παιδιά στα σαράντα, παιδιά που στα είκοσι θα ορφανέψουν.Η δική μου γενιά θα κληροδοτήσει μια επόμενη καταδικασμένη στην ορφάνια.

Η δική μου γενιά εκσπερματώνει στα κρυφά πάνω στις παλάμες τις με το ίδιο dvd.Ξορκίζει τις τύψεις της κάνοντας δεξί κλικ στο facebook για να ξεδιψάσουν τα παιδιά στην Αιθιοπία.Καταναλώνει πλαστικά σε πλαστικές συσκευασίες με πλαστικό χρήμα. παίρνει διακοποδάνεια για τριήμερες διακοπές. Συντηρεί εικονικούς ζωολογικούς κήπους. Ξερνά τα νεύρα της στην κίνηση. Πεθαίνει μέσα σε διάφορα χαζοκούτια πριν το οριστικό. Τους δρόμους πότε θα τους πάρει; Στο πάρκο θα πάμε ποτέ να ταίσουμε τις πάπιες;
Η δική μου γενιά μαντρώθηκε σε αστικά κοτέτσια 2χ2 με μια ιδέα μπαλκονιού να ανανεώνει το καυσαέριο. Άνθρωποι που έχουν ανάγκη τον τοίχο για να ορίζει την ελευθερία τους.

Φύγε απ’τη δουλειά. Φύγε. Φύγε απ’ το σχολείο. Κοπάνα την. Πήγαινε μια βόλτα. ΤΩΡΑ.Κάνε έρωτα όλο το βράδυ κι όλο το επόμενο πρωί. Μάσα το φαγητό σου με την ησυχία σου. Πέτα το ρολόι σου. Βγάλε το σκύλο βόλτα. Δες την αυγή. Κάπνισε αραχτός στην ταράτσα. Από πότε έχεις να δεις αστέρι να πέφτει; Αντιστάσου γαμώτο. Μείνε Άνθρωπος.

Χαμογέλα μου.
antipoihsh.

Ξορκίζοντας το παρελθόν ενώ καταριέσαι το παρόν: ο Αλβανός Σίσυφος

1 Μαρ.

‘Αρθρο του Talibremal για το Γκράνμα

'Καλωσήρθατε στο Σαλί - Γκραντ'

Ένα μετουσιωμένο σκιάχτρο πλανάται πάνω από τις περιπεσούσες εν ‘σοσιαλισμό’ χώρες, εντούτοις δεν ίπταται θριαμβευτικό και απειλητικό όπως ο πρόγονός του. Αυτή τη φορά, την εικοστή επέτειο της πτώσης του τείχους και με μια πρωτοφανών διαστάσεων κοινωνικοοικονομική κρίση να καλπάζει παγκοσμίως, τίθεται∙ αγγόγυστα, το ερώτημα: Τι απόμεινε τελικά από τον υπαρκτό σοσιαλισμό και ποιες κοινωνικο-ψυχολογικές διαστάσεις αναβιώνουν στα συντρίμμια ενός ‘ανεκπλήρωτου έρωτα’ ως κοινωνικού συμβολαίου;

To αρθράκι θα επικεντρωθεί στην Αλβανική έκδοση της ‘σοσιαλιστικής’ νοσταλγικής κοινωνιοπαθολογίας. Πέρα από μια πρώτη, σταχυολογική, εισαγωγική προσέγγιση της αλβανικής περίπτωσης  για την ανάδειξη των sui generis χαρακτηριστικών της,  σκοπός μας θα αναδειχθεί  η ψηλάφιση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών συνεπειών της πτώσης του Χοτζικού καθεστώτος.

Εν συνεχεία τη προβληματική που τίθεται, εάν δηλαδή υπάρχει η όχι νοσταλγία του καθεστώτος στην Αλβανία, θα προσπαθήσουμε, εκφέροντας μια άρνηση, να την αναλύσουμε με τους όρους της χαοτικής και τραυματικής μετάβασης.

Συνέχεια

ΑΠΕΡΓΙΑ 17/12*

20 Δεκ.

*κείμενο του Μέλιτον Κανταρία για το Γκράνμα

Ξεκινώ αυτό το κείμενο αν και λίγο καθυστερημένα από την ώρα που μου ζητήθηκε, λόγω και των υπολοίπων απεργιακών υποχρεώσεων…

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (πρωινό Σαββάτου), οι πολίτικες-συνδικαλιστικές εξελίξεις τρέχουν με ρυθμό ακατάσχετο. Επίσης σήμερα είναι σε πλήρη εξέλιξη και η Σύσκεψη της γραμματείας του ΠΑΜΕ Αθηνάς, η Θεσσαλονίκη έκανε μια εβδομάδα πριν, με θέμα νέα εκλογή γραμματείας και σχεδιασμό δράσης στο άμεσο μέλλον.

Επιφυλάσσομαι για το μέλλον για κάτι πιο πλήρες όσον αφόρα την συλλογή χρησίμων στοιχείων για ποσοστά συμμετοχής στην απεργία στους κλάδους-χώρους και ενημέρωσης για τα φαινόμενα τραμπουκισμών και ρουφιανιλίκια ανά περιοχή και εργοστάσια. Αυτά ο Τheo μπορεί να έχει και καλύτερη εικόνα από εμάς… Κακιούλες, τέσπα συνεχίζω.

Το μέγα ερώτημα κατά την ταπεινή άποψη μου:

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΟΥΤΟΣ & ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΚΑΡΠΩΝΕΤΑΙ;

Κάποια πρόχειρα στοιχειά που εύκολα κάποιος μπορεί να βρει (όχι αποκλειστικά στο Ριζοσπάστη απλά εκεί είναι εύκολο να τα βρει κανείς, κάπως πιο συγκεντρωμένα):

Στην αμέσως προηγούμενη περίοδο (2004-2007) τα καθαρά κέρδη για τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο της Αθήνας ΑΕ είχαν την παρακάτω εξέλιξη :

  • 2004: 4,5 δισ. ευρώ
  • 2005: 6,5 δισ. ευρώ
  • 2006: 8,1 δισ. ευρώ
  • 2007: 11,3 δισ. ευρώ !

Συμπερασματικά δηλαδή, στην 4ετία 2004 – 2007 μάζεψαν πάνω από 30 δισ. ευρώ! Μαζί με αυτά που απέσπασαν μέσα στο 2008 πλησιάζουν στα 40 δισ. ευρώ! και συνεχίζουν αξιώνοντας ακόμη περισσότερα.

Για την αμέσως προηγούμενη τριετία (2001-2003) – με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ είχαν αποσπάσει το ιλιγγιώδες ποσό των 16,4 δισ. ευρώ. Έτσι στην 8ετία 2001 – 2008 έβαλαν στο χέρι πάνω από 56 δισ. ευρώ, πλούτος που προέρχεται εξολοκλήρου από το δουλειά και το μόχθο των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων.

Συνέχεια

Ποιος ψήφισε ποιον;

9 Οκτ.

[του herrk]

Σύντομη παρουσίαση των στοιχείων της έρευνας για την ταξική και ηλικιακή σύνθεση των ψηφοφόρων  των 6 πρώτων κομμάτων

Η έρευνα επιβεβαιώνει κάτι ήδη γνωστό, ότι όχι μόνο τα κόμματα εξουσίας αλλά και τα μικρότερα είναι κατά βάση πολυσυλλεκτικά. Η διαφορά όσον αφορά τη σύνθεση των ψηφοφόρων τους είναι ότι μερικές κατηγορίες (ταξικές / ηλικιακές) εκπροσωπούνται περισσότερο σε κάποια κόμματα.

Ταξική σύνθεση:

Ομαδοποιώντας τη διαφορές στην ταξική σύνθεση προκύπτουν καθαρά δύο κατηγορίες: «μεγάλα» και «μικρά» κόμματα.

Οι μικροί (κκε, λαος, συριζα, ο-π) παρουσιάζουν μία αξιοσημείωτη ομοιότητα έχοντας ως βάση του μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, τους άνεργους και τους φοιτητές. Είναι εμφανές ότι το λαος έχει, όπως και τα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα, αριστερή ταξικά βάση. Στην κατηγορία των μικρών έχουμε και κάποιες διαφοροποιήσεις: σε σύριζα και  ο-π εκπροσωπούνται περισσότερο οι ελεύθεροι επαγγελματίες, σε κκε και λαος οι επαγγελματίες-βιοτέχνες. Επιπλέον οι ο-π έχουν καλό ποσοστό στους εργοδότες (χαρακτηριστικό που μοιράζονται με τη νδ).

Οι μεγάλοι (πασοκ, νδ) από την άλλη βασίζονται μεν και οι δύο σε αγρότες και νοικοκυρές, αλλά το πασοκ έχει εμφανώς περισσότερο «αριστερή» ταξική σύνθεση: υπερ-εκπροσώπηση των μισθωτών δημοσίου στο πασοκ, και των εργοδοτών στη νδ. Να τονιστεί ότι το πασοκ έχει την πιο ισορροπημενη ταξικά κατανομή ψηφοφόρων από όλα τα κόμματα.

Ηλικιακή σύνθεση

Ομαδοποιώντας τις διαφορές στην ηλικιακή σύνθεση των ψηφοφόρων προκύπτουν δύο κατηγορίες (μικρά-μεγάλα κόμματα) και το κκε.

Λαος, συριζα, ο-π έχουν την ίδια πυραμίδα ηλικιών στους ψηφοφόρους: πολλούς νέους, κάπως λιγότερους μεσήλικες, πολύ λίγους ηλικιωμένους.

Πασοκ, νδ έχουν ακριβώς την αντίθετη ηλικιακή πυραμίδα με τη νδ – πολύ περισσότερο από το πασόκ – να είναι καθαρά κόμμα γερόντων: μόνο στην ηλικία άνω των 65 η νδ συγκεντρώνει ποσοστό μεγαλύτερο από το εκλογικό της ποσοστό.

Το κκε, τέλος, παρουσιάζει μία πιο ισορροπημένη κατανομή με κενό εκπροσώπησης στους σαραντάρηδες και στους άνω των 65.

Μια Κυριακή αλλιώτικη…

8 Οκτ.

[ένα mail από το φίλο sentic στην Ουρουγουάη]

Το ρολόι μου έδειχνε 12.30 όταν σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο . Μετά την βραδινή οινοποσία, το κεφάλι μου ήταν λίγο βαρύ από την γκράπα και το κρασί .O ουρανός συννεφιασμένος στο Μοντεβιδέο, αλλά κάνει μια ζέστη αποπνικτική ,αυτή τη ζέστη που προμηνυει την βροχή που θα ρθει .Απο κατω ,στην Μiranta  κόσμος πάει κι έρχεται προς το shopping ,τις παλιές φυλακές του Punta Carretas όπου μαρτύρησαν εκατοντάδες κομμουνιστές, Τουπαμάρος και άλλοι δημοκράτες την περίοδο της δικτατορίας και πριν. Τι ειρωνεία, ενας χωρος βασανιστηρίων αγωνιστών, ναός του καταναλωτισμού σήμερα..

Να φτιάξω καφέ!! Να κατέβω και για την La Republica σκέφτηκα!

Σε λίγο θα βγουν τα exit polls στην Ελλάδα, δεν είναι μια Κυριακή σαν τις άλλες τουλάχιστον για μένα!!

Όπως κάθε πρωί έβαλα το radio Sur ενώ ετοιμαζόμουν. Mια γυναικεία αλαβάστρινη φωνή τραγουδούσε Canto Popular έτσι που σου σηκωνότανε η τρίχα, καλό σημάδι, σαν να  ξέρουν κι εδώ ότι έχουμε εκλογές στην Ελλάδα και θέλουν να με ανεβάσουν σκέφτηκα αφελέστατα.

Άφησα το ράδιο να παίζει και κατέβηκα στο δρόμο να πάω για την εφημερίδα. Απέναντι στην πλατεία πριν το shopping, τα τραπεζάκια των πολιτικών κομμάτων μοιράζουν λίστες για τις εθνικές εκλογές  στις 25 του Οκτώβρη. Περνώντας απέναντι στάθηκα να καλημερίσω τον γέρο κομουνιστή και την Τουπαμάρα που καθημερινά μοιράζουν τις λίστες του Frente Amplio

Συνέχεια

Ούτε ψύλλος στον «GOLF-ο» μας

16 Ιον.

Θωμάς Γουναρόπουλος* για το Γκράνμα

Σε μία περίοδο που τα περισσότερα κόμματα καπηλεύονται την οικολογική ταυτότητα και  πιπιλάνε την καραμέλα της περιβαλλοντικής συνείδησης για ψηφοθηρικούς και μη λόγους, οικολογικά, αλλά και κοινωνικά, εγκλήματα λαμβάνουν χώρα στο όνομα του κέρδους.
Πιθανότατα θα έχετε πληροφορηθεί για την έξαρση επενδύσεων στο χώρο της κατασκευής και εκμετάλλευσης γηπέδων golf  στον ελλαδικό χώρο. Η Ελλάδα θυσιάζει μερικά από τα σπάνιας ομορφιάς τοπία  και τα προσφέρει επιπόλαια για την δημιουργία γηπέδων golf αλλά και περιφερειακών ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων και πολυτελών κατοικιών. Όλα αυτά προς τέρψιν φιλάθλων του »πράσινου» αθλήματος, όπως αυτοαποκαλούνται.
Συγκεκριμένα στον κόλπο των Νηών του δήμου Σούρπης στην Μαγνησία, στα πλαίσια των Μεσογειακών Αγώνων που έχει αναλάβει ο Βόλος, έχει δρομολογηθεί μια  »αναγκαία και μείζονος σημασίας επένδυση δημόσιας ωφέλειας»  η οποία περιλαμβάνει τα εξής:

  1. Ένα γήπεδο golf  18 οπών έκτασης 330 στρεμμάτων (παρ’ ολο που βάσει της κείμενης νομοθεσίας απαιτούνται 550 στρέμματα για την δημιουργία νέου γηπέδου gol
  2. Ξενοδοχείο 5 αστέρων 999 κλινών
  3. Άλλες 300 κατοικίες σε μορφή πολυτελών κατοικιών
  4. Κέντρο αφαλάτωσης νερού
  5. Μονάδα βιολογικού καθαρισμού
  6. λίμνες, κέντρο αναζωογόνησης(SPA) ,κέντρο ιππασίας κ.α.

Όλα αυτά θα χτιστούν σε ένα παρθένο, πανέμορφο κόλπο γεμάτο λιόδεντρα. Η αλλαγή χρήσης γης πραγματοποιείται προς άγραν της τσέπης ορισμένων  αδηφάγων επιχειρηματιών ακριβώς  στη λογική του νέου χωροταξικού πλαισίου του ΥΠΕΧΩΔΕ.

ο κόλπος των Νηών σήμερα

ο κόλπος των Νηών σήμερα

Συνέχεια

Κάποιες σκέψεις με αφορμή την συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής

12 Μάι.

το παρακάτω κείμενο, είναι άρθρο – ανταπόκριση που μας έστειλε πολύ ευγενικά ο kraftwerk

Το Σάββατο πήγα στην συγκέντρωση των διαφόρων αριστερών οργανώσεων που καλούσαν στην αντιφασιστική συγκέντρωση, ξεκίνησα λοιπόν και πήγα πρώτα στην Ομόνοια , μέσω Αθηνάς και αφού πέρασα από το Μοναστηράκι και το Θησείο, κόσμος πολύς έπινε τον καφέ του και έκανε την βόλτα του, το σκηνικό άλλαζε ξαφνικά από την Κοτζιά και μετά οπού οι κλούβες των ΜΑΤ δίνανε τον τόνο, σε ένα αποκλεισμένο κέντρο της Αθήνας υπήρχε μια διαδήλωση φασιστοειδών (όχι πάνω από 200- 250) σε μια Ομόνοια όπου ακουγόντουσαν εμβατήρια, κάποια από αυτά ακουγόντουσαν σαν να ήταν από την ναζιστική Γερμανία (κάτι είχα διαβάσει παλαιότερα για κάποια τέτοια που είχαν βγει επί εποχής Μεταξά και ήταν εμπνευσμένα από τους Ναζί, άσχετο πάντως).

Να πω εδώ ότι η συγκέντρωση αυτή πέρα του προσωπικού χαρακτηρισμού που της δίνω ως ναζιστικής, επίσημα εμφανιζόταν ως συγκέντρωση κατοίκων από διάφορες περιοχές, ενάντια στην εγκληματικότητα που προέρχεται από τους μετανάστες.

Συνέχεια

Αυτά τα κόκκινα σημάδια

2 Μάι.

Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να ‘ναι κι από αίμα.
Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα,
μπορεί να ‘ναι κι απ’ το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.

Κάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν
και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ’ τα κάγκελα,
είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.

Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά
και πρέπει να σκεφτείς το φως σ’ έναν κάμπο με στάχυα,
και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών
και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα,
για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.

Κείνες τις ώρες, σφίγγεις το χέρι του συντρόφου σου,
γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα,
το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα,
όπως ένα φανάρι που ψάχνει το δάσος, βρίσκουμε τη φλέβα
που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης, χαμογελάμε.

Ο δικός μας Γιάννης Ρίτσος δε σπάει σε κομμάτια. ότι και να λένε αυτοί οι «καλοπροαίρετοι»  λόγιοι, που τον αναλύουν, τον χωρίζουν σε κομμάτια, εμφανίζοντας στο τέλος τέλος τη πολιτική του ταυτότητα ως μειονέκτημα και ως τροχοπέδη στη ποιητική του δημιουργία. Ο Γιάννης Ρίτσος δε θα είχε αυτό το συναίσθημα αν δεν ήταν κομμουνιστής και δε θα ήταν κομμουνιστής αν δεν είχε αυτό το συναίσθημα. Ο Γιάννης Ρίτσος δεν σπάει σε κομμάτια, ήταν ένας.Ερωτικός, συναισθηματικός, πολιτικός, στρατευμένος, κομμουνιστής, αγωνιστής,ανυπόταχτος, αλλά ένας! Ένας και μοναδικός…

ΥΓ: Το Γκράνμα συμμετέχει σε αυτή τη πρωτοβουλία για την οποία ενημερώθηκε από τη καλή φίλη krotkar (κλικ) από την οποία επίσης είδαμε και το πολύ ωραίο άρθρο από το Νατασσάκι (πάλι κλικ).