«Οι πόνοι ενός λαού πνίγονται στη θάλασσα»

20 Φεβ.

Το φωτογραφικό αφιέρωμα συνοδεύεται υποχρεωτικά από αυτό το άσμα στο ρηπήτ όσες φορές χρειαστεί 😉


Πολύ κουβέντα γίνεται τελευταία στα ελληνικά μέσα για την Αργεντινή. Οι μνημονιο-τσολιάδες με τη τετράγωνη λογική που τους χαρακτηρίζει λένε ότι αφού η Αργεντινή έχει κρίση κι αφού η Αργεντινή έκανε στάση πληρωμών (πριν 12 χρόνια), άρα δεν πρέπει να κάνει κι η Ελλάδα. Ο Μωυσής Λίτσης εξήγησε επιγραμματικά τους πραγματικούς λόγους της κρίσης: «η φαινομενική ρήξη των κυβερνήσεων Κίρχνερ με τους διεθνείς πιστωτές δεν ήταν αρκετή, αφού δεν συνοδεύτηκε από ευρεία σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση αναδιάρθρωση της οικονομίας. Η ανάκαμψη της αργεντίνικης οικονομίας οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στη θέση της Αργεντινής ως σημαντικής εξαγωγικής χώρας σε πρώτες ύλες, τρόφιμα και κρέας, παρά σε αυτή καθεαυτή την αποδέσμευση του πέσο από το δολάριο, η οποία δεν συνοδεύτηκε από ουσιαστικές φιλολαϊκές αλλαγές, με αποτέλεσμα τον τελευταίο καιρό ο λαός της Αργεντινής να βρίσκεται ξανά στους δρόμους.»

Η λαϊκή εξέγερση ωστόσο του 2001 παρήγαγε απτά αποτελέσματα. Η κοινωνική καταστροφή ανασχέθηκε για έξι περίπου χρόνια και η χώρα γέμισε μνημεία και μουσεία για τα εγκλήματα των δικτατοριών και άλλων αστικών κυβερνήσεων. Στα επίσημα κρατικά αυτά μουσεία γίνεται λόγος για κάτι που στην Ελλάδα ακόμα δε μιλάμε επίσημα: την Κρατική Τρομοκρατία που είναι απείρως ισχυρότερη από οποιαδήποτε άλλη.

Μιλάμε για τη χώρα όπου η αεροπορία βομβάρδισε μια διαδήλωση στην Πλατεία του Μάη το 1956 σκοτώνοντας 300 ανθρώπους. Όπου ο λαός αντιστάθηκε και επαναστάτησε πολλάκις με όλα τα μέσα. Όπου όταν η αντίσταση αυτή δε μπορούσε πια να καμφθεί η δικτατορία του Βιντέλα αφάνισε 30.000 αγωνιστές ρίχνοντας τους περισσότερους από αεροπλάνα στον Ωκεανό.

Μιλάμε για τη χώρα που δε ξεχνάει τίποτα. Που όλη αυτή η ιστορία περιφέρεται στους δρόμους. Όπου οι σύντροφοι του Frente de Izquierda FIT, της Tendencia Piquetera Revolucionaria και άλλοι, όπως και αριστεροί «περονιστές» συνεχίζουν να μάχονται για τη σοσιαλιστική προοπτική.

Μια γεύση του πώς πάλλεται η χώρα αυτή στην αφήγηση της ιστορίας της στους στίχους αυτού του τραγουδιού (https://www.youtube.com/watch?v=P_AMTcveztI):


O λέοντας είναι κρυμμένος στα στενά
και ξέρει καλά τι πρόκειται να γίνει
οπότε βγάζει το όπλο του
και πάει να πυροβολήσει

η αστυνομία τον περικυκλώνει όλο και στενότερα
τον ψάχνουν για ξεκαθάρισμα λογαριασμών
κι είναι ο λοχίας που χωρίς δισταγμό
ανοίγει πυρ και τον πετυχαίνει

το περίεργο είναι ότι πριν πεθάνει
ο λέων Santillán ξεστόμισε τα παρακάτω λόγια
στους αστυνομικούς
που τον κοίταζαν με απορία

τους είπε:

αγαπητοί εχθροί από πάντα
σήμερα αφήνω αυτό τον κόσμο του πόνου.
Πότε να μη ξεχαστεί
ότι η κραυγή των ανθρώπων
πάει προς τη θάλασσα

πάνε προς τη θάλασσα, πάνε προς τη θάλασσα
η κραυγή, ο πόνος,
τα βάσανα ενός λαού
πνίγονται στη θάλασσα.

το είπε ο λέοντας.

οι αστυνομικοί που είδαν
τον Santillán να πεθαίνει
εγκατέλειψαν το Σώμα
τίποτα ποτέ δε ξανακούστηκε γι’αυτούς
και κανείς δε ξαναμίλησε γι’αυτή την υπόθεση

Κι όμως

στο παλιό San Telmo
σ’ένα βρώμικο μαγειρειό
λένε ότι ένας μεθύστακας
μουρμούρησε κλαίγοντας τα λόγια
που ήταν του λέοντα

πάνε προς τη θάλασσα, πάνε προς τη θάλασσα
η κραυγή, ο πόνος,
τα βάσανα ενός λαού
πνίγονται στη θάλασσα.

το είπε ο λέοντας.

DSC00780

Γκράφιτι για τον αγώνα των μανάδων των 30.000 αγνοούμενων της δικτατορίας του Βιντέλα στην Boca

DSC00777

«30.000 λόγοι για να μη ξεχάσουμε»

DSC00778

«Oύτε λησμονιά, ούτε συγχώρια»

DSC02846

Εργατική διαδήλωση στις αρχές του 20ου αιώνα, Buenos Aires.

DSC02874

Συνέλευση σε κατειλλημένο εργοστάσιο της Ford

 

DSC02896

Άρματα μάχης αποκλείουν γραφεία συνδικάτων

DSC02862

Εφημερίδες και φυλλάδια αντάρτικων οργανώσεων

DSC02927

Η πίσω πόρτα της σχολής ναυτικού (ESMA). Από εδώ έφεραν 5,000 αγωνιστές και τους βασάνισαν. — at Buenos Aires.

DSC02952

Μνημείο των μανάδων της πλατείας του Μάη μέσα στη πρώην σχολή ναυτικού

DSC00669

«Ακόμα 30.000 φορές να μας σκοτώσουν, 30.000 φορές θα επιστρέψουμε»

 

DSC02851

Η λαϊκή εξέγερση του 2001

DSC02852

Λαϊκή συνέλευση σε πλατεία το 2001 — at Buenos Aires.

 

 

 

 

DSC01058

Γενάρης 2014: «Από το 2001 ποιον προστατεύουν αυτοί οι φράχτες»? αναρωτιέται το σύνθημα μπροστά στο προεδρικό μέγαρο Rosada.

 

DSC00672

έξω από τη ιατρική σχολή.

DSC02831

 

 

 

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “«Οι πόνοι ενός λαού πνίγονται στη θάλασσα»”

  1. Y Φεβρουαρίου 20, 2014 στις 11:11 πμ #

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: