NOBODY EXPECTS THE SPANISH INQUISITION*

5 Απρ.

inquisition

Γ.Γ. του ΚΚΕ
«Η πιο ουσιαστική κριτική και βαθιά είναι όταν συμφωνείς με τη στρατηγική του Κόμματος. Γιατί τότε μπορείς να κρίνεις ουσιαστικά, όχι αυτός που διαφωνεί, αυτός που διαφωνεί δεν μπορεί να κρίνει γιατί κυριαρχεί η διαφωνία του. Κρίνει με βάση τη διαφωνία του. Αντίθετα, αυτός που συμφωνεί με τη στρατηγική, μπορεί να γίνει ο πιο σκληρός κριτής και του συγκεκριμένου καθοδηγητή και της ΚΕ. Γιατί έχει τη δυνατότητα και μπορεί να κρίνει αν ο καθοδηγητής στο κάτω κάτω τον καθοδηγεί και σωστά. Αυτός που διαφωνεί δεν μπορεί».

ΡIZOΣΠΑΣΤΗΣ
ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Λοιπόν κριτική έχει δικαίωμα να κάνει οποιοσδήποτε. Αυτός που συμφωνεί με την τακτική και  αυτός που συμφωνεί με την στρατηγική. Αυτός που διαφωνεί με την τακτική και  αυτός που διαφωνεί με την στρατηγική και τελικά και  αυτός που πιστεύει ότι ο σοσιαλισμός θα έρθει απο τον πλανήτη Άρη.  Κομπρεμί και διαπραγμάτευση για το ποιός θα κάνει κριτική δεν μπορεί να υπάρχει.
Διότι απο εκεί και πέρα αν βάζεις σήμερα προαπαιτούμενα για το ποιός θα σου κάνει κριτική έχεις βάλει ήδη  τις βάσεις για την δικτατορία -όχι- του προλεταριάτου αλλά επί του προλεταριάτου.

Ποιός ορίζει για το αν συμφωνείς με την στατηγική του κόμματος;

Ο πιο εύκολος κάθε φορά τρόπος θα είναι μια πλευρά με συγκεκριμένη αντίληψη να κατηγορεί μια άλλη ότι δεν συμφωνεί ή δεν πιστεύει στον στρατηγικό στόχο. Το βασικό είναι ότι εδω προσπαθεί η ηγετική αυτή ομάδα να αντικειμενικοποήσει μια πολιτική συζήτηση που έχει πολλές υποκειμένικες πλευρές.

Για παράδειγμα η στρατηγική του κόμματος είναι ο σοσιαλισμός όμως η γραμμή της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ λέει ότι όποιος ύποστηρίζει το ΑΑΔΜ, όποιος υποστηρίζει την δυνατότητα πολιτικών συμμαχιών με τους οπορτουνιστές, όποιος πιστεύει ότι μπορεί να προκύψει φιλολαική κυβέρνηση, δεν υπηρετει τον στρατηγικό στόχο αλλά τον οπορτουνισμό.

Συμπληρωματικά και παράπλευρα με την συγκεκριμένη συζήτηση λέω ότι με βάση αυτή την λογική η σημερινή ηγετική ομάδα ισχυρίζεται όχι μόνο ότι οι διαφωνούντες δεν συμφωνούν με τον στρατηγικό στόχο αλλά  ότι αυτά τα μέλη και τα στελέχη αποτελούν την  πέμπτη φάλαγγα του οπορτουνισμού που ΅δουλεύει΅ για τον ρεφορμισμό και προωθεί την παναριστερά του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, βλέπε εδώ.

Έτσι λοιπόν , εξισώνεις την τακτική (παρεπιπτόντως εδώ διαστρεβλώνεις και την ίδια την τακτική όταν παρομοιάζεις το ΑΑΔΜ που εσύ πρότεινες με την κυβερνηση του Τσίπρα) με την στρατηγική και τελικά  δια της διολίσθησης έχεις φτάσει στο επιθυμητό σημείο όπου κανείς δεν μπορεί να διαφωνεί για τίποτα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω και αν η (σκοταδιστική- μεσαιωνική, δογματική και ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ για το εργατικό  και για το κομμουνιστικό κίνημα) άποψη της γ.γ. του ΚΚΕ νομιμοποιηθεί στην συνείδηση των κομμουνιστών, τότε μέσα απο μια σειρά απο (υποκειμενικές έτσι και αλλιώς) κάθε φορά πολιτικές απόψεις θα έχουν δικαίωμα να δίνουν ή να αφαιρούν το δικαίωμα στην κριτική.

Διάφορες τέτοιες θεωρίες όπως της παραπάνω δήλωσης της γ.γ.  είναι εντελώς καινούργιες για το ΚΚΕ και εκ του προχείρου δομημένες, γίνονται προκειμένου να αποδυναμωθούν και να απονομιμοποιηθούν οι  φορείς των διαφορετικών  απόψεων. Η συγκεκριμένη δήλωση προσπαθεί να προσφέρει  ένα θεωρητικό υπόβαθρο στην πιο καθυστερημένη έκφραση αυτής της αντιπαράθεσης που έτσι και αλλιώς είναι δύσκολη. Πέρα όμως απο το πώς η αντίληψη αυτή θέλει να εμφανιστεί εδώ έχουμε να κάνουμε με  καθαρό οπορτουνισμό, οπορτουνισμό τους καρπούς  του οποίου θα τον βρίσκει μπροστά της διαρκώς η ηγεσία του ΚΚΕ γιατί όποιος χτίζει πάνω σε λαθροχειρίες και θεωρητικά κατασκευάσματα της στιγμής και της ¨ευκαιρίας¨ αυτά θα έχει συνοδοιπόρους του μέχρι τέλους.

*NOBODY EXPECTS THE SPANISH INQUISITION: Χιουμοριστικό σκετσάκι των Μόντι Πάιθονς απο την εκπομπή Flying Circus  του BBC. Για να το δείτε κάντε κλικ στην φωτογραφία.

Advertisements

5 Σχόλια to “NOBODY EXPECTS THE SPANISH INQUISITION*”

  1. Y Απρίλιος 5, 2013 στις 4:38 μμ #

    Και φυσικά η Αλέκα εννοεί εδώ – όπως πολλές φορές μας έχουν εξηγήσει ξεκάθαρα από τις σελίδες του «Ρ» ο Γόντικας, ο Μεντρεκάς και η υπόλοιπη τρελοπαρέα – ότι τον κομμουνισμό δηλαδή την αταξική κοινωνία, όπως και τη σοσιαλιστική δημοκρατία που είναι απαραίτητο προηγούμενο στάδιο, την έχει ως στρατηγικό στόχο μόνο το ΚΚΕ και κανείς άλλος. Όλοι οι άλλοι – και τώρα μάλλον και οι εσωτερικοί διαφωνούντες – απλά ψεύδονται όταν λένε το αντίθετο και ως εκ τούτου δεν έχουν δικαίωμα δια να διαφωνούν.

    Το πιο σημαντικό κομμάτι της ομιλίας είναι το παρακάτω νομίζω:
    «όταν διαφωνεί κάποιος με το πρόγραμμα του Κόμματος, λέει εφαρμόζω τις αποφάσεις. Μα τις αποφάσεις και μάλιστα τις προγραμματικές – δεν λέω ένα συγκεκριμένο ζήτημα – άμα διαφωνείς δεν μπορεί να το κάνεις. Εδώ πρέπει να βάλεις δημιουργικό πνεύμα, μια τολμηρή κίνηση, μια προσαρμογή. Αμα διαφωνείς δεν μπορεί να το κάνεις. Αμα διαφωνείς με το πρόγραμμα, με τη λαϊκή συμμαχία, δεν μπορείς, όση καλή διάθεση να έχεις να εφαρμόσεις το καταστατικό, δεν γίνεται.» http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7368651

    Εδώ γίνεται ταύτιση της συμφωνίας στη στρατηγική (=στο στρατηγικό στόχο = στον κομμουνισμό = στην αταξική – ακρατική κοινωνία) με το Πρόγραμμα. Το Πρόγραμμα ενός κόμματος όμως (και δη ενός ΚΚ) περιέχει πάντα το κύριο κομμάτι της τακτικής. Γι’αυτό και τα προγράμματα αλλάζουν και κανονικά αυτό δεν είναι παρά απολύτως λογικό. Αλλιώς από την εποχή του Μπαμπέφ, άντε και του Μαρξ άντε ζόρικα και του Λένιν δε θα χρειαζόταν να γίνονται πια προγραμματικά συνέδρια σε καμία χώρα.

    Εδω όμως λέγεται ότι όποιος διαφωνεί με το πρόγραμμα – δηλαδή με τις τακτικές επιλογές (έστω κι αν μακροπρόθεσμες) της πλειοψηφίας – δεν έχει στην ουσία κανέναν λόγο να παραμενει στο κόμμα, αφού δεν μπορεί να εφαρμόσει τίποτα.

    Αν πάρει κανείς τοις μετρητοίς την απίστευτη αυτή παλαβομάρα που λέγεται, τότε ο πρώτος που θα έπρεπε να αποχωρήσει από το ΚΚΕ είναι η ίδια η ΚΕ που κατέβασε μια πρόταση που ανατρέπει εκ βάθρων το ισχύον πρόγραμμα, το οποίο, όπως ειπώθηκε και στον προσυνεδριακό τουλάχιστον, εδώ και πολλά χρόνια δεν το εφαρμόζει.

    Η Αλέκα απαιτεί απόλυτη στοίχηση με ένα πρόγραμμα που δεν έχει ακόμα εγκριθεί.

    • λαθραναγνώστης Απρίλιος 5, 2013 στις 7:26 μμ #

      1.Σε ποιό σημείο ακριβώς γίνεται η ταύτιση της στρατηγικής με την ταχτική?

      2. Σε αυτή την παράγραφο που αναφέρεις, εγώ, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η Αλέκα λέει ότι αν κάποιος δεν συμφωνεί με το πρόγραμμα του κόμματος στο σύνολό του, δεν μπορεί να κάνει χρέος την ανάγκη και να πει: «θα εφαρμόσω τις αποφάσεις επειδή με υποχρεώνει το καταστατικό».
      Αφ ενός μεν,πάντα θα υπάρχει το ενδεχόμενο να εφαρμόσει (ασυναίσθητα?) προσωπική πολιτική σε κάποιο θέμα και αφ ετέρου δε, δεν μπορεί να καταπιέζει τον εαυτό του σε τέτοιο βαθμό.
      Φέρνει δε σαν παράδειγμα αυτούς που ακόμα κι αν συμφωνούν 200% με την γραμμή, πολλές φορές κάνουν λάθη στο κατέβασμα της γραμμής στον χώρο τους.
      «Εδώ κάνουμε λάθη, πολλές φορές δεν μπορούμε να δώσουμε ολοκληρωμένα τη γραμμή του Κόμματος, που συμφωνούμε 200%. Και μπορεί ένας που διαφωνεί;»

      Το κείμενο σίγουρα πάσχει σε αρκετά σημεία (εξ άλλου είναι και αποσπάσματα) και θέλει να είναι κανείς καλόπιστος και να γεμίζει τα κενά αντί να ψάχνει για αφορμές παρερμηνείας.
      Ξέροντας τι κακόπιστη κριτική έχει να αντιμετωπίσει, έπρεπε η σύνταξη να το «χτενίσει» και όχι να κάνει μια απλή απομαγνητοφώνηση όπως φαίνεται ότι έγινε.
      Αλλά και πάλι, αν γινόταν «χτένισμα», έστω και με την επιμέλεια της Αλέκας, κάποιοι καλοθελητές θα λέγανε ότι άλλα είπε η Αλέκα στην ομιλία της και άλλα έγραψε ο «Ρ» διορθώνοντάς την.

  2. Y Απρίλιος 5, 2013 στις 7:44 μμ #

    Όλο σαχλαμάρες είσαι ρε Λαθρά. Σα να μη καταλαβαίνεις ελληνικά.

  3. G Απρίλιος 6, 2013 στις 10:11 μμ #

    Εγω δεν καταλαβαινω γιατι και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο ΕΑ βαζουν μινιμουμ προγραμμα.
    Δηλαδη τωρα για να τα βρουνε κομμουνιστικες οργανωσεις μεταξυ τους το λογικο δεν ειναι να τα βρισκουνε στο μαξιμουμ?
    Να τον βρασω τον εργατικο ελεγχο στις εθνικοποιημενες επιχειρησεις.Εγω θελω τα προιοντα τους να παρεχονται συμφωνα με τις αναγκες και ας μην υπαρχει καθολου ελεγχος.

  4. Y Απρίλιος 6, 2013 στις 10:23 μμ #

    Τότε διαφωνούμε στο στρατηγικό στόχο στην ουσία G ! Ποιος θα ορίσει ποιες είναι ανάγκες αν αυτές δεν οριστούν μέσω του εργατικού ελέγχου αρχικά και μέσω της πλέριας εργατικής δημοκρατίας στη συνέχεια? (μέχρι την απονέκρωση του σοσιαλιστικού κράτους) Εσύ πιστεύεις ότι μπορεί μια «πάνσοφη» και ανεξέλγκτη καθοδήγηση («ας μην υπαρχει καθολου ελεγχος») να ορίσει τις ανάγκες και να σχεδιάσει την ικανοποίησή τους. Η εμπειρία του σοσιαλισμού του 20ου αιώνα μας δείχνει ότι αυτό δεν είναι δυνατό. Όσο η καθοδήγηση ξεφεύγει από τον εργατικό έλεγχο, τόσο απομακρύνεται από την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων και τελικά μετατρέπεται σε μια αναγεννημένη αστική τάξη. Σοσιαλισμός σημαίνει η εξουσία των εργαζομένων. Σοσιαλισμός χωρίς εργατικό έλεγχο δε μπορεί να υπάρξει. Ως εκ τούτου δε μπορούμε να φτάσουμε χωρίς εργατικό έλεγχο στον κομμουνισμό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: