Επισημάνσεις – Αρθρο του Προσυνεδριακού διαλόγου για το 19ο

1 Απρ.
Το άρθρο είναι αναδημοσίευση απο τον Ριζοσπάστη και τον προσυνεδριακό διάλογο του 19ου
Παναγιώτης Λίτσας
ΚΟΒ Κυψέλης

19/11/2003, Χαρίλαος Φλωράκης: «Αναπολώντας τα 85 χρόνια ζωής και δράσης του ΚΚΕ δεν μπορεί παρά να νιώθουμε αισθήματα υπερηφάνειας για την πατριωτική του δράση. Τη δράση του για την ειρήνη, το ψωμί, την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία. Στη νεότερη ιστορία του τόπου δεν υπάρχει κατάκτηση, κοινωνική και δημοκρατική που να μη συνέβαλε το ΚΚΕ».

1952, ΚΚΕ: «Και στην Ελλάδα…, η πλουτοκρατία πέταξε στο βούρκο τη σημαία της εθνικής τιμής και ανεξαρτησίας, τη σημαία των δημοκρατικών ελευθεριών. …Η μεγαλοαστική τάξη… όλο και πιο ανοιχτά, ξεκόβει οριστικά απ’ τα συμφέροντα του έθνους… μετατρέπεται σε αντεθνικό, ξενοκίνητο κοσμοπολίτικο εξάρτημα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Πατριωτισμός και έθνος απ’ τη μια και πλουτοκρατία και εθνοπροδοσία απ’ την άλλη, είναι δυο αντίπαλες, ανειρήνευτα εχθρικές παρατάξεις… Ο Στάλιν μας παρέδωσε τη σημαία της πάλης για την εθνική ανεξαρτησία, τις δημοκρατικές, λαϊκές ελευθερίες, για την ειρήνη. Κάτω απ’ τη σημαία αυτή μπορούμε και πρέπει να ενώσουμε όλο το λαό, που μισάει την αμερικανοκρατία και τους προσκυνημένους εθνοπροδότες». Επίσημα κείμενα, Τ. 7, σελ. 327-328.

Πολλοί θα ανατριχιάσουν βλέποντας τις δύο αναφορές δίπλα δίπλα. Ομως μόνιμη επιδίωξη του Κόμματος ήταν η σύνδεση της πάλης για τα άμεσα δημοκρατικά προβλήματα (λαϊκά δικαιώματα, ειρήνη, ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία) με το σοσιαλισμό.

Σίγουρα, η πάλη για άμεσα ζητήματα που δεν ανατρέπουν τον καπιταλισμό, δεν υποτάσσονταν πάντα στον τελικό σκοπό. Ομως, παρά τις παρεκκλίσεις, αυτή ήταν η γενική γραμμή, χάρη στην οποία συνέβαλε το ΚΚΕ, πρωτοπόρα, σε όλες τις λαϊκές κατακτήσεις, κερδίζοντας επάξια τη θέση του στην ιστορία και τη λαϊκή συνείδηση.

Και εδώ είναι η «επίσημη» ρήξη στο στρατηγικό προσανατολισμό του Κόμματος, που επιχειρεί η ΚΕ με το 19ο Συνέδριο, αφού τα προηγούμενα χρόνια, δεν υπερασπίστηκε βασικές κομματικές αναλύσεις και προγραμματικές παραδοχές.

1. Η ΚΕ κατάργησε ατεκμηρίωτα τη λενινιστική έννοια «εξάρτηση», αντικαθιστώντας την με την «αλληλεξάρτηση» και «εξαρτήσεις», θεωρώντας την Ελλάδα ιμπεριαλιστική χώρα (σελ. 55, Θέση 72). Εδώ και 80 χρόνια, οι μόνοι που μέχρι τώρα ζύμωναν τέτοιες απόψεις ήταν οι τροτσκιστές και απ’ τη δεκαετία του ’80 ο Μηλιός με το επιτελείο του, στο περιοδικό «Θέσεις».

Παρουσίασε τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τη χρηματιστική ολιγαρχία των ιμπεριαλιστικών κρατών χωρίς δικές τους επιδιώξεις απέναντι στο λαό και τη χώρα, ως απλούς βοηθούς της ντόπιας ολιγαρχίας. Γι’ αυτό και αποσιώπησε κάθε αναφορά στην πρώτη δανειακή σύμβαση και στους «κατάπτυστους» για το λαό και τη χώρα «Οροι-λαιμητόμος», μετά την πρώτη και τελευταία αναφορά του «Ριζοσπάστη» στις 5/6/2010. Η ίδια αποσιώπηση είναι χαρακτηριστική και στις Θέσεις.

Υποβάθμισε τον πραγματικό ρόλο της τρόικας και των επιτρόπων, ως μια σκιώδη, δεύτερη υπερκυβέρνηση των τοποτηρητών του ιμπεριαλισμού, που καταλύει κάθε ίχνος τυπικής εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, ρευστοποιώντας τη χώρα.

2. Χτύπησε παλιότερες αναλύσεις του Κόμματος, στο πρόσωπο άλλων πολιτικών σχημάτων, προβάλλοντας διάφορα ψευτοδιλήμματα:

α) Αντιπαρέθεσε το ταξικό στο εθνικό, με το ιδεολόγημα ότι «η συνθηματολογία περί απώλειας της εθνικής κυριαρχίας», ιμπεριαλιστικής κατοχής, υποτέλειας, προδοσίας του πολιτικού προσωπικού, είναι αστικά επιχειρήματα, αθωώνουν την ντόπια ολιγαρχία!

Βάση της επιχειρηματολογίας είναι η «αλληλεξάρτηση» και η ταύτιση καπιταλιστικού κράτους-ολιγαρχίας με τη χώρα (σελ. 22, Θέση 28-ΣΤ). Πηγή, η θεωρία του «οικονομικού ιμπεριαλισμού».

Το κράτος όμως δεν είναι χώρα. Είναι μηχανισμός της αστικής τάξης για την καταπίεση της εργατικής και όλων των λαϊκών στρωμάτων, που ζουν στη χώρα. Οι κομμουνιστές ταύτιζαν τη χώρα με τον ελληνικό λαό και όχι με την ολιγαρχία και το κράτος της. Γιατί, χώρες χωρίς λαούς δεν υπάρχουν και ανατροπή του καπιταλιστικού κράτους δεν σημαίνει ανατροπή της Ελλάδας! Αλλά απελευθέρωση της χώρας που ονομάζεται Ελλάδα, απ’ το ζυγό της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Από τη λαθεμένη ταύτιση χώρας, κράτους, ολιγαρχίας και από τη σωστή παραδοχή ότι η άρχουσα τάξη εξυπηρετεί μ’ αυτό τον τρόπο τα συμφέροντά της, η ΚΕ αρνείται να στιγματίσει τις δανειακές συμβάσεις, παρουσία τρόικας κ.λπ., ως πράξεις προδοσίας του λαού. «Ξεχνά» ότι ο λαός, εξαπατώμενος, εκλέγει κυβερνήσεις οι οποίες, στο όνομα του έθνους, υπογράφουν αυτές τις συμφωνίες. Αναγνωρίζει έτσι έμμεσα στην αστική τάξη αυτό που αντικειμενικά έχασε εδώ και έναν περίπου αιώνα: Της αναγνωρίζει εθνική ηγεμονία!

Το Κόμμα, προβάλλοντας εθνικοανεξαρτησιακά συνθήματα, ποτέ δεν αθώωσε την ντόπια ολιγαρχία και το προσωπικό της. Αντίθετα, θεωρούσε ότι εξυπηρετούσε τα ταξικά ιδιοτελή συμφέροντά της και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο πρόδιδε τα συμφέροντα του λαού. Με την κατηγορία της προδοσίας το Κόμμα έβγαζε την ολιγαρχία έξω απ’ το έθνος! Αυτή είναι όχι μόνο η μεγαλύτερη δυνατή κατηγορία (και όχι το αυτονόητο: αστική κυβέρνηση-κράτος εξυπηρετούν αστικά συμφέροντα), αλλά αποτελεί και την τακτική ανάδειξης της εργατικής τάξης σε ηγέτιδα δύναμη όλου του έθνους, στη βάση μεταβαλλόμενων κοινωνικο-πολιτικών συμμαχιών, επιτρέποντας τη σύνδεση μεταρρύθμισης – επανάστασης και τη διατύπωση άμεσων πολιτικών στόχων, επαναστατικού χαρακτήρα. Αυτή είναι και η λενινιστική βάση άρνησης της «θεωρίας των σταδίων» και όχι η επιχειρούμενη ταύτισή της με την τακτική. Η προσπάθεια απόλυτης μετάθεσης της υλοποίησης δημοκρατικών αιτημάτων στο σοσιαλισμό, με πρόσχημα την «καθαρή ταξική πολιτική» (Λένιν) ή «το βαθύτερο ταξικό περιεχόμενο» (σελ. 47, Θέση 63) είναι που μετατρέπει την εργατική τάξη σε ουρά μικροαστικών δυνάμεων, μηδενίζοντας τα πολιτικά της καθήκοντα, στα σημερινά αυθόρμητα λαϊκά ξεσπάσματα. Διαλύει τον πρωτοπόρο ρόλο του κόμματός της.

β) Αντιπαρέθεσε απόλυτα μεταρρύθμιση με επανάσταση (σελ. 20, Θέση 27), με το ιδεολόγημα ότι μεταρρύθμιση (άρα κάθε μεταρρύθμιση, δηλαδή και το επιτυχές αποτέλεσμα διεκδικητικών αγώνων) είναι διαχείριση της κρίσης. Η ΚΕ αντιλαμβάνεται τα λαϊκά δικαιώματα όχι ως αποτέλεσμα κοινωνικών συγκρούσεων, ως κατακτήσεις, αλλά ως εκούσιες κρατικές παροχές με στόχο τη λαϊκή ενσωμάτωση (σελ. 13, 15, Θέσεις 16, 21). Αποτέλεσμα: η «θεωρητική» ακύρωση κάθε κομματικής πρωτοβουλίας, αφού τα αιτήματα της Θέσης 63 σελ. 46, είναι μεταρρυθμιστικά. Πλήττουν την αστική στρατηγική διαχείρισης, αποδυναμώνουν, αλλά δεν καταργούν την καπιταλιστική εκμετάλλευση.

γ) Αντιπαρέθεσε απόλυτα την κυβερνητική στην πολιτική εξουσία. Η ΚΕ αντί να αναδείξει τις ουσιαστικές διαφορές μεταξύ «αριστερής κυβέρνησης» (ΣΥΡΙΖΑ) και κυβέρνησης του ΑΑΔΜ, του κομματικού προγράμματος, τις έβαλε «στο ίδιο τσουβάλι» και αυτοπυροβολήθηκε, θεωρώντας ότι και οι κομμουνιστές τα ίδια θα έκαναν με τους οπορτουνιστές, αναλαμβάνοντας την κυβερνητική εξουσία. Οι οπορτουνιστές όμως δεν γίνονται οπορτουνιστές επειδή αναλαμβάνουν κυβερνητικά αξιώματα και η τιμή των κομμουνιστών δεν «λεκιάζεται» από κυβερνητικές ευθύνες, αλλά από την έλλειψη «κομμουνιστικής» τόλμης, ευθύνης και εμπιστοσύνης απέναντι στο λαό, που τους ανέδειξε με τους αγώνες του, πιστεύοντας στην υλοποίηση των κομματικών διακηρύξεων, πάντα, μέσω της λαϊκής πάλης.

Advertisements

37 Σχόλια to “Επισημάνσεις – Αρθρο του Προσυνεδριακού διαλόγου για το 19ο”

  1. G. Απρίλιος 1, 2013 στις 11:47 πμ #

    Ο Μηλιος δεν δεχεται καθολου την εννοια του ιμπεριαλισμου και απο Μαρξ δεχεται τον πρωτο τομο του Κεφαλαιου με μια μεταφυσικη αναγνωση της θεωριας της αξιας οπου οι αξιες δεν εξισονονται με τιμες και η αφηριμενη εργασια δεν αναγεται σε συγκεκριμενη.

    • kraftwerkvs Απρίλιος 1, 2013 στις 10:18 μμ #

      Καλά κάνει και σε ενοχλεί η ιδεολογική σας συμπόρευση με τον Μηλιό αλλά απο αυτό το σημείο μέχρι να αλλάξουμε αυτά που λέει ο Μηλιός υπάρχει απόσταση

      Περιοδικό Θέσεις
      Ιμπεριαλισμός και «νέα τάξη πραγμάτων». Μια ανακεφαλαίωση
      Τεύχος 77, περίοδος: Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2001

      Αν η «εθνικώς σκεπτόμενη» Αριστερά εντοπίζει μόνο τη «νέα τάξη» και τον ιμπεριαλισμό ως εχθρό «των λαών» είναι γιατί από καιρό έχει συμβιβαστεί με την εγχώρια (εθνική) καπιταλιστική πραγματικότητα, την οποία προσπαθεί να εξωραΐσει και να προωθήσει στο όνομα των «εθνικών δικαίων», της » εθνικής ανεξαρτησίας», της «ανάπτυξης» κ.ο.κ.΅΅
      ……….
      ΅΅Αλλά και η ιστορία της πρώτης φάσης του ελληνικού καπιταλισμού, από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους μέχρι τη μικρασιατική εκστρατεία είναι επίσης, όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας, η ιστορία ενός ιμπεριαλισμού που έχει ως ορατή κινητήρια δύναμή του τα εθνικά δίκαια και την (εθνική) ιστορία. Τόσο οι προσαρτήσεις του 1912-13, όσο και οι προσαρτήσεις του 1920 είχαν λιγότερο τον χαρακτήρα μιας απελευθέρωσης «αλύτρωτων» ελληνικών εδαφών και περισσότερο τον χαρακτήρα μιας ιμπεριαλιστικής εδαφικής επέκτασης σε βάρος της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

      • G. Απρίλιος 2, 2013 στις 12:00 πμ #

        Δεν καταλαβα τι καταλαβα λαθος για τις θεσεις του Μηλιου για τον Ιμπεριαλισμο και τι ακριβως αποδεικνυει η παραθεση του λινκ σου.
        Ο ανθρωπος αποκαλει εθνικως σκεπτομενη αριστερα την αριστερα που σκεπτεται με ορους ιμπεριαλισμου και οχι ταξικους ορους.Και φυσικα εννοει και το ΚΚΕ.

      • G. Απρίλιος 2, 2013 στις 12:23 πμ #

        http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&task=view&id=951

      • G. Απρίλιος 2, 2013 στις 12:34 πμ #

        http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/03/praxis.html

      • kraftwerkvs Απρίλιος 2, 2013 στις 6:17 πμ #

        δεν είναι προφανές;

        λες ότι ο Μηλιός δεν δέχεται καν την έννοια του ιμπεριαλισμού

        Ο Μηλιος δεν δεχεται καθολου την εννοια του ιμπεριαλισμου

        και σου παραθέτω ότι και την δέχεται και την χρησιμοποιεί για την Ελλάδα

        η ιστορία της πρώτης φάσης του ελληνικού καπιταλισμού… είναι …η ιστορία ενός ιμπεριαλισμού

    • G. Απρίλιος 2, 2013 στις 8:45 πμ #

      Ο Μηλιος δεν σημαινει οτι συμφωνει με μια θεωρια οταν αποδεχεται μερος της για να επιχειρηματολογισει εναντιον της.Γι αυτο και πολες εννοιες τις βαζει σε εισαγωγικα.Και στο βιβλιο του Εισαγωγη στην οικονομικη αναλυση περιγραφει τη θεωρια του Μαρξ για την μετατροπη των αξιων σε τιμες αλλα δεν την δεχεται στο Η θεωρια του Μαρξ για τον καπιταλισμο.

  2. λαθραναγνώστης Απρίλιος 1, 2013 στις 12:50 μμ #

    «Παρουσίασε τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τη χρηματιστική ολιγαρχία των ιμπεριαλιστικών κρατών χωρίς δικές τους επιδιώξεις απέναντι στο λαό και τη χώρα, ως απλούς βοηθούς της ντόπιας ολιγαρχίας.»
    Οι θέσεις δεν λένε τέτοιο πράγμα.
    Οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί εργάζονται γενικώς προς το συμφέρον του κεφαλαίου, μέρος του οποίου είναι και το Ελληνικό κεφάλαιο.
    Η μείωση του μισθού, η κατάργηση των κοινωνικών παροχών, η αύξηση του ωραρίου κλπ, είναι προς το συμφέρον οποιουδήποτε τμήματος του κεφαλαίου δραστηριοποιείται στην Ελλάδα – και του ελληνικού!

    «Οι οπορτουνιστές όμως δεν γίνονται οπορτουνιστές επειδή αναλαμβάνουν κυβερνητικά αξιώματα και η τιμή των κομμουνιστών δεν «λεκιάζεται» από κυβερνητικές ευθύνες, αλλά από την έλλειψη «κομμουνιστικής» τόλμης, ευθύνης και εμπιστοσύνης απέναντι στο λαό, που τους ανέδειξε με τους αγώνες του, πιστεύοντας στην υλοποίηση των κομματικών διακηρύξεων, πάντα, μέσω της λαϊκής πάλης.»
    Αυτό που υποστηρίζει το ΚΚΕ είναι ότι εάν αναλάβεις την διακυβέρνηση της χώρας μέσα στο δεδομένο καπιταλιστικό θεσμικό πλαίσιο, τότε θα ενεργήσεις, θέλοντας και μη, σαν αστική κυβέρνηση.
    Τελευταία επαλήθευση του παραπάνω, η διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ

    Για το θέμα εξάρτηση/αλληλεξάρτηση, τα έχουμε πει με παλαιότερα σχόλια.

    • kraftwerkvs Απρίλιος 1, 2013 στις 10:04 μμ #

      «Οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί εργάζονται γενικώς προς το συμφέρον του κεφαλαίου, μέρος του οποίου είναι και το Ελληνικό κεφάλαιο.»

      έτσι λες εσύ;
      είναι χαρακτηριστικό αυτό που λες για να δει κανείς την στρέβλωση που υπάρχει στις γραμμή του ΚΚΕ, ταυτίζεις τον ιμπεριαλισμό με τον καπιταλισμό. Λοιπόν οι ιμπεριαλιστές και αυτό ισχύει απο τότε που υπάρχει ο ιμπεριαλισμός δεν υπηρετούν τα συμφέροντα του καπιταλισμού γενικά ούτε των καπιταλιστών γενικά, εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των μεγάλων μονοπωλιακών τράστ, αυτά υπηρετούν και όχι τον καπιταλισμό γενικά.

      Να στο πω και αλλιώς, το επιχειρημά σου -προκειμένου να πείσεις ότι η Ελλάδα δεν είναι εξαρτημένη χώρα- αναιρεί συνολικά την ύπαρξη εξαρτημένων χωρών. Γιατί; Αφού οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί υπηρετούν τα συμφέροντα των καπιταλιστών γενικά, όλοι οι καπιταλισμοί και όλες οι αστικές τάξεις αναπτύσσονται αυτόνομα και ωφελόυνται με τον ίδιο τρόπο και απο ίδιες αφετηρίες, με αυτό που λες αναιρείς ακόμα και τον όρο ΅της ανισότιμης αλληλεξάρτησης΅τον οποίο αλλού υποστηρίζεις.

      Επι της ουσίας. Το γεγονός ότι η αστική τάξη μιας εξαρτημένης χώρας επωφελείται, είναι η ανακάλυψη της Αμερικής. Προφανώς ωφελείται, η ελληνική αστική τάξη ωφελήθηκε κατά την δεκαετία του 1910 απο τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών, η ΅μεγάλη΅Ελλάδα έγινε μάλιστα η Ελλάδα των δύο ηπείρων και τον πέντε θαλλασών, όλα αυτά για κάμποσο καιρό, μετά ακολούθησαν τα γνωστά. Ωφελήθηκε πάντως.

      Το ζήτημα δεν είναι ποιός -απλά- ωφελείται αλλά ποιός κάνει το σχεδιασμό, προς ώφελος ποιού, ποιός κάνει κουμάντο, ποιός φέρνει το Ρεχάγκελ για να το πω και έτσι συμβολικά και όλα τα άλλα είναι λόγια για να αγαπιόμαστε.

      • λαθραναγνώστης Απρίλιος 3, 2013 στις 9:29 πμ #

        «…είναι χαρακτηριστικό αυτό που λες για να δει κανείς την στρέβλωση που υπάρχει στις γραμμή του ΚΚΕ, ταυτίζεις τον ιμπεριαλισμό με τον καπιταλισμό.»

        Μα,…αν δεν κάνω λάθος, ο ιμπεριαλισμός είναι το ανώτατο στάδιο (εξέλιξης) του καπιταλισμού. Είναι ο καπιταλισμός στο μονοπωλιακό του στάδιο.

        «…προκειμένου να πείσεις ότι η Ελλάδα δεν είναι εξαρτημένη χώρα…»

        Δεν προσπάθησα ποτέ να πείσω ότι η Ελλάδα ΔΕΝ είναι εξαρτημένη χώρα, αλλά και απορρίπτω σαν παράλογο και αντιδιαλεκτικό τον ισχυρισμό ότι είναι ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ εξαρτημένη.
        Αυτό που υποστηρίζω είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται μέσα στον ιμπεριαλιστικό ιστό – στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα και έχει σχέση ανισότιμης αλληλεξάρτησης, με τις υπόλοιπες χώρες που επίσης βρίσκονται μέσα στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Η ανισοτιμία της σχέσης, νομίζω ότι είναι προφανής. Όσο για την αλληλεξάρτηση, όπως έχω ξαναγράψει, δεν υπάρχει στη φύση δομημένο σύνολο, σαν τον ιμπεριαλισμό, του οποίου τα μέλη να μην αλληλοεξαρτώνται.

  3. Σωτήρης Απρίλιος 1, 2013 στις 9:36 μμ #

    Οι Θέσεις τις ΚΕ του ΚΚΕ ειναι σωστές. Τα εθνικοαπελευθερωτικά τσακίστικαν απο τις ελεύθερες εκλογές και τα αποτελέσματά τους και ΚΥΡΙΩΣ απο το ΑΚΕΛ

    • V Απρίλιος 2, 2013 στις 3:01 πμ #

      Eπαγωγικό είναι το συμπέρασμα,η απλά μιλάμε για δυο ξεχωριστά αξιώματα?

  4. λαθραναγνώστης Απρίλιος 2, 2013 στις 4:12 μμ #

    «(……….)
    Όμως το ζήτημα δεν είναι η «διαχείριση» της Κόλασης. Δεν είναι μια «καλύτερη» θέση στην Κόλαση. Εδώ δε χωράει καμία παρανόηση: Τέτοια «καλή» θέση δεν υπάρχει. Το ζήτημα, που τίθεται επιτακτικά, το υπερώριμο αίτημα του καιρού μας, είναι η κατάργηση της Κόλασης!
    Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινείται ο αγώνας του λαού, που για να είναι νικηφόρος απαιτείται η συμμαχία των «κολασμένων» απέναντι στους εκμεταλλευτές τους. Η συμμαχία του λαού. Η κοινωνική συμμαχία των καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων, η κοινωνική συμμαχία από τα κάτω. Μια συμμαχία που όχι μόνο αρνείται, όχι μόνο αποκαλύπτει, αλλά και ακυρώνει τις πολιτικές συμμαχίες από τα πάνω, τα κομπρεμί, τη δημαγωγία, όσων θέλουν, ξεκάθαρα, να διατηρήσουν την Ελλάδα εντός και επί τ’ αυτά του κεφαλαιοκρατικού κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού μοντέλου, για να γίνουν αυτοί «χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη».
    Αυτή η συμμαχία, η κοινωνική συμμαχία, η λαϊκή συμμαχία, είναι μονόδρομος, ειδικά σήμερα.»

    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7367903

    • kraftwerkvs Απρίλιος 3, 2013 στις 1:16 πμ #

      Tο αίτημα για κατάργηση της Κόλασης είναι ώριμο απο τότε που ο καπιταλισμός πέρασε στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, αλλά αυτη η ωριμότητα για την οποία μιλάει το ΚΚΕ έχει να κάνει με τους αντικειμενικούς παράγοντες, οι παραγωγικές δυνάμεις στην Ελλάδα για παράδειγμα ήταν ώριμες για σοσιαλισμό και το 1980 , η συζήτηση γίνεται για τις υποκειμένικες συνθήκες
      Επίσης ένα άλλο ζήτημα σε σχέση με το άρθο είναι σε ποιόν απαντάει;
      Γιατί όταν αυτό το λές για τον Συνασπισμό, είναι προφανές ότι είναι έτσι όπως τα λες, αλλά (και εσύ μαζί Λάθρα) πονηρούτσικα, προσπαθείς να ταυτίσεις την ρεφορμιστική αντίληψη με τις θέσεις του ΚΚΕ για την δυνατότητα να υπάρξει μέτωπο το οποίο θα διεκδικήσει και κοινοβουλευτική εξουσία και που θα προωθεί το αίτήμα ή την απαίτηση για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, αίτημα όμως που μπορεί να βρίσκεται ακόμα σε ανώριμο επίπεδο για τις μεγάλες και πληττόμενες λαικές μάζες.
      Γιατί το κάνει αυτό η συγκεκριμένη άποψη; γιατί μαζί με τα απόνερα πετάει και το παιδί, απορρίπτει μια τέτοια τακτική, βαπτίζει ως ΅κοινοβουελυτικές αυταπάτες΅ οποιαδήποτε τέτοια τακτική και οδηγείται στον αριστερό οπορτουνισμό. Χαρακτηριστικό μάλιστα του τυχοδιωκτισμού αποτελούν τόσο η θέση που λεει ΅ότι δεν συνεργαζόμαστε με ότι προέρχεται απο την μήτρα μας΅ αλλά και το επιχείρημα που προσβάλει την νοημοσύνη όλων που λεει ότι ΅εμείς είπαμε ότι μπορεί να προκύψει κυβέρνηση αλλά δεν είπαμε ότι εμείς θα συμμετέχουμε σε αυτή΅…………έλεος δηλαδή.
      Η κοινωνική συμμαχία απο την άλλη τι είναι; είναι η επιδίωξη της πρωτοπορίας να πείσει και να οργανώσει την εργατική τάξη, τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, ο τίτλος ΅συμμαχία΅ εδώ έρχεται μόνο σαν επιχείρημα που θα κλείσει στόματα. Γιατί;

      Η κοινωνική και η πολιτική συμμαχία εμφανίζονται ως δυο διαφορετικές πολιτικές επιλογές ενώ δεν είναι.
      Η «κοινωνική συμμαχία» αποτελεί θεμελιακή προϋπόθεση για την σοσιαλιστική επανάσταση δεν έχει να κάνει με την πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ , το ζήτημα που τίθεται σε κάθε περίπτωση είναι το ΠΩΣ θα επιτευχθεί αυτή η κοινωνική συμμαχία.
      Τα σύμμαχα στην εργατική τάξη στρώματα -ακριβώς επειδή βρίσκονται σε μια θέση διαφορετική απο αυτήν της εργατικής τάξης- θα επιδιώκουν να οργανώνονται σε πολιτικούς σχηματισμούς που θα υπηρετούν τα συμφέροντα τους,τα πολιτικά αυτά σχήματα τα συμφέροντα αυτά θα προσπαθούν να υπηρετήσουν σε δίακριση απο την εργατική ενώ πάντα στο ιδεολογικό επίπεδο θα είναι φορείς και αυταπατών και μικροαστικών αντιλήψεων μέσα στο εργατικό κίνημα.
      Η κοινωνική συμμαχία όπως την εννοεί σήμερα το ΚΚΕ αποτελεί σόφισμα, αφου καλλιεργούν την αυταπάτη ότι τα στρώματα αυτά θα υποταχθούν στον επαναστατική πρωτοπορία που είναι η εργατική τάξη και θα εξαφανιστούν πολιτικά και οργανωτικά.

      Η συμμαχία που θα έχει σαν στόχο την κοινοβουλευτική πλειοψηφία απορρίπτεται ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΑ δεν τίθονται ποιοτικά χαρακτηριστικά, ακόμα και τα κόμματα που θα είναι αντικαπιτιλιστικά, αντιιμπεριαλιστικά και τα οποία όμως δεν θα προέρχονται από την μήτρα του ΚΚΕ -που βέβαια μπορεί να υπάρξουν μόνο σε κάποια άλλη διάσταση- και τα οποία θα μπορεί να αποτελούν κομμάτι της λαικής συμμαχίας, παρόλαυτά ούτε αυτά δεν θα εκφράσουν την συμμαχία αυτή σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.
      Τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με τον λενινισμό αλλά με μια αριστερίστικη, οπορτουνιστική αντίληψη που θα οδηγήσουν την εργατική τάξη και τον λαό σε ήττες
      Κάτι ακόμα, σκόπιμα πολλοί προσθέτουν στην αντίληψη του μετώπου την λέξη ΅στάδιο΅ λένε λοιπόν ότι εδώ αντιπαρατίθονται δύο απόψεις, η μία που λεει ότι θα πάμε σε ενα μεταβατικό στάδιο και μετα στον σοσιαλισμό και η άλλη άποψη που λεει ότι δεν υπάρχουν στάδια. Σωστά ολα αυτά με την μόνη διαφορά ότι την θεωρία των σταδίων που αποδομούν την έχουν προσθέση μόνοι τους ακριβώς για να την αποδομήσουν.
      Η πρόταση του ίδιου του ΚΚΕ και του προγραμματός του (15ο) δεν έιχε καμία σχέση με τα στάδια. Το ΑΑΔΜ και η κυβέρνηση του μετώπου δεν αποτελεί στάδιο παρα μόνο ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ το οποίο πρέπει με την δράση σου να επιδιώκεις.
      Το μέτωπο δεν είναι ούτε πανάκεια ούτε μπορεί να αποτελεί άλλοθι για να επιδιώξεις την ευρωκομμουνιστικη διολίσθηση και της αυταπάτες περί ειρηνικού περάσματος, το μέτωπο απλά είναι ένα απο τα εργαλεία του κομμουνιστικού κινήματος, οι συμβασμοί και οι συμμαχίες με ρεφορμιστές, οπορτουνιστές κλπ κλπ είναι λενινιστική αντίληψη που έχει σαν στόχο την πρόωθηση της επαναστατικής διαδικασίας. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ότι το ΚΚΕ απορρίπτει το μέτωπο και την διεκδίκηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ως ενδεχόμενο για τις σημερινές συνθήκες αλλά τα απορρίπτει ως μη κομμουνιστικές αντιλήψεις αντίθετα τις θεωρεί ρεφορμιστικές.
      Το ΚΚΕ αποτελεί ακόμα και σήμερα το κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ παρά τις στρεβλώσεις αυτές αποτελεί πιστό σύμμαχο της εργατικής τάξης διότι πρώτα από όλα αντιλαμβάνεται αυτήν ως το κύριο επαναστατικό υποκείμενο δεν ανέτρεψε αυτή την βασική παραδοχή, το ΚΚΕ δεν σταμάτησε να αναγνωρίζει τον θεμελιακό ρόλο του κόμματος νέου τύπου, δεν χάθηκε σε αυτόνομες αντιλήψεις περί αυτοοργάνωσης που αναιρούν την αναγκαιοτητα του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού΅ στο κόμμα (παραμένει βέβαια τεράστιο ζήτημα κατά πόσο κάποιοι μέσα και έξω απο το κόμμα αλλά και η ίδια η ηγεσία αντιλαμβάνονται ότι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός αγκαλιάζει και ολόκληρη την κοινωνία και όχι μόνο το κόμμα). Δεν θα μπώ εδώ σε ανάλυση όσο αφορά το «ξαναδιάβασμα» της λέξης ΅δημοκρατικός΅΅ στην παραπάνω έννοια και αν θέλετε δεν θέλω και να το κάνω αφού δεν έχω προσωπική αντίληψη.
      Η κριτική απέναντι στο ΚΚΕ δεν μπορεί να μην παίρνει υπόψη της τα παραπάνω, ούτε όμως εξαιτίας να δεχθεί ούτε μια στιγμή να υποκύψει σε επιχειρήματα που λένε ότι απο την στιγμή που η δημόσια κριτική σου χρησιμοποιείται απο την αστική τάξη για να χτυπήσει το ΚΚΕ, σε κάνει φορέα της αντίδρασης. Φορέα της αντίδρασης σε κάνει ο σκοταδισμό και η όποια επιχειρηματολογία θέλει να σε κάνει να κρατάς το στόμα σου κλειστό.
      Η παραδοχή των παραπάνω δεν θα ΅κόψει λόγια΅, επίσης όμως δεν θα τα αγνοήσει. Μέτωπο Αντιιμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Δημοκρατικό ταγμένο στην σοσιαλιστική επανάσταση, ενάντια σε όσους μας εκμεταλλεύονται, στέρωντας μας την ζωή, την προκοπή, την πρόοδο και την ευτυχία.

  5. Υ Απρίλιος 3, 2013 στις 10:25 πμ #

    Χαίρομαι Λαθραναγνώστη που καταδέχεσαι να τσιτάρεις Μπογιόπουλο περασμένης της 31ης Μάρτη.

    Η τοποθέτησή του όμως στον προσυνεδριακό αποδεικνύει ότι αντιλαμβάνεσαι στρεβλά αυτά που λέει σχετικά με το πώς θα «καταργηθεί η Κόλαση» http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7365865&publDate=31/3/2013

    Όταν έγραφα εγώ ή άλλοι εδώ ότι η τακτική αποκλεισμού κάθε πολιτικής συνεργασίας είναι άρνηση της πολιτικής, είμασταν οπορτουνιστές και ρεφορμιστές. Είναι άραγε τώρα τέτοιος κι ο Μπογιόπουλος?

    Όταν λέγαμε ότι το ΚΚΕ παραβιάζει το ίδιο του το πρόγραμμα και το μεταλάσσει σε αριστερίστικη κι επί της ουσίας αντιδραστική κατεύθυνση είμασταν εχθροί του κόμματος κλπ. κλπ. Είναι άραγε τώρα τέτοιος και ο Μπογιόπουλος?

    Όταν ο Κραφτ και άλλοι βάζαν το θέμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, ήταν προστάτες της ντόπιας ελίτ. Είναι άραγε τώρα τέτoιος και ο Μπογιόπουλος?

    • λαθραναγνώστης Απρίλιος 3, 2013 στις 12:28 μμ #

      Το ότι τσιτάρω τον Μπογιό, δε σημαίνει αυτόματα ότι συμφωνώ σε όλα όσα λέει.
      Εξ άλλου, είναι διαφορετικό να διαφωνείς, να εκφράζεις διαδικαστικά τη διαφωνία σου και να προσπαθείς να πείσεις και διαφορετικό να φραξιονίζεις όταν είσαι ακόμα μέσα στο κόμμα και τελικά να γίνεσαι εμιγκρές όταν φύγεις.

  6. Y Απρίλιος 3, 2013 στις 1:57 μμ #

    Μάλιστα, μόνη άμυνα οι θολές κατηγορίες για «φραξιονισμό».

    Δεν απάντησες είναι κι ο Μπογιό ρεφορμιστής, οπορτουνιστής, εχθρός του κόμματος και προστάτης της ντόπιας ελίτ?

    Ποιοι για σένα είναι οι «καλοί» και ποιοι οι «κακοί» διαφωνούντες?

    • λαθραναγνώστης Απρίλιος 3, 2013 στις 4:30 μμ #

      Άμυνα?!!!
      Καμία άμυνα!
      Το ότι σου απαντάω παραθέτοντας κριτήρια, δεν σημαίνει ότι αμύνομαι κιόλας!
      Φυσικά και ο Μπογιό δεν είναι ούτε ρεφορμιστής, ούτε εχθρός του κόμματος, ούτε…,ούτε!
      Δεν διάβασα όλα τα γράμματα του προσυνεδριακού, αλλά κανέναν από αυτούς που συμμετείχαν και είχαν εκφράσει αρνητική άποψη, δεν θεωρώ «κακό». Τώρα, αν κάποιος απ αυτούς φραξιονίζει (επιμένω), αυτό είναι άλλο θέμα και όταν αποκαλυφθεί, θα μπει στους κακούς

      • Υ Απρίλιος 4, 2013 στις 12:40 πμ #

        Πες μας λοιπόν τότε, ποιος φραξιονίζει.

      • kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 6:24 πμ #

        η συζήτηση περι φραξιονισμού απο μη μέλη που δεν έχουν καν προσωπική άποψη και αναμασουν ότι γράφεται απο εδώ και απο εκεί ή κάθε κουτσομπολιό που διάφοροι καλοθελητές κάνουν γίνεται μόνο λόγω της αδυναμίας σας να απαντήσετε πολιτικά, λοιπόν μέχρι το τέλος του συνεδρίου η συζήτηση θα είναι μόνο πολιτική στο μπλόγκ το ποιός φραξιονίζει και ποιός όχι (και ο κάθε ένας μπορεί να ακούει πράγματα) ας ασχοληθούν αυτοί που είναι στο ΚΚΕ.

      • λαθραναγνώστης Απρίλιος 4, 2013 στις 7:45 πμ #

        Νομίζω ότι, μέχρι τώρα τουλάχιστον, οι απαντήσεις μου είναι πολιτικές.
        Όσο για το θέμα του φραξιονισμού και το ότι, ως μη μέλος, δεν μπορώ να έχω προσωπική άποψη για το τι γίνεται μέσα στο κόμμα, ίσα ίσα: Όταν βλέπω ένα μέρος αυτών που εκφράζουν διαφωνίες, να έχουν ένα συγκεκριμένο και ταυτόσημο τρόπο έκφρασης, με στάνταρ χαρακτηριστικό να στοχοποιούν την ηγεσία με σκοπό να την διαχωρίσουν από τη βάση και να κολακέψουν τη βάση και να την απαλλάξουν απ τις ευθύνες, τότε εγώ, σαν εξωτερικός παρατηρητής, τί μπορώ να βάλω στο μυαλό μου?
        Διαβάστε ξανά το γράμμα του Μπογιό (και όχι μόνο αυτό).
        Πουθενά δεν γράφει «η ηγεσία….»
        Πάντού γράφει «εμείς» και πάντα στο πρώτο πρόσωπο πληθυντικό.

  7. kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 9:08 πμ #

    «Όταν βλέπω ένα μέρος αυτών που εκφράζουν διαφωνίες, να έχουν ένα συγκεκριμένο και ταυτόσημο τρόπο έκφρασης, με στάνταρ χαρακτηριστικό να στοχοποιούν την ηγεσία με σκοπό να την διαχωρίσουν από τη βάση και να κολακέψουν τη βάση και να την απαλλάξουν απ τις ευθύνες, τότε εγώ, σαν εξωτερικός παρατηρητής, τί μπορώ να βάλω στο μυαλό μου?»

    το ότι αναμασάς με τόσο όμοιο τρόπο το επιχείρημα αυτό με άλλους θα πρέπει να με οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι είσαι σε συννενόηση με κάποιους και γράφεται το συγκεκριμένο (επιπέδου Τατιάνας Στεφανίδου) επιχείρημα;
    ή απλά θα πρέπει να υποθέσω ότι διαβάζεις και ανάλογα με το τι αξιολογείς σωστό το επαναλαμβάνεις ή και το εμπλουτίζεις σύμφωνα με την δικιά σου κρίση;
    Κοίτα αυτα που λες είναι ο ορισμός της συκοφαντίας, οποιοσδήποτε μπορεί να πει ότι για κάποιους που πιστεύουν ίδια πράγματα ότι γράφουν με τον ίδιο τρόπο και μετά να πει ότι αυτό το αυθαίρετο και συκοφαντικό επιχείρημα αποτελεί και απόδειξη φραξιονισμού.

    Ας αξιολογήσει ο καθένας τέτοια επιχειρήματα, εδώ δεν θα υπάρξουν άλλα, εντάξει ο μακιαβελισμός είναι μια αντίληψη που έσυ έχεις για την πολιτική αλλά δεν γίνεται αποδεκτή.

    • λαθραναγνώστης Απρίλιος 4, 2013 στις 9:47 πμ #

      Κοίτα!
      Με ρώτησε ο Υ ποιούς θεωρώ «καλούς» και ποιούς «κακούς» διαφωνούντες.
      Απάντησα ότι οι «καλοί» είναι αυτοί που εκφράζουν τη διαφωνία τους, τουλάχιστον με καταστατικά σωστό τρόπο και παραπέρα, δεν προσπαθούν να δημιουργήσουν εσωτερική αντιπαλότητα και ρήξη κολακεύοντας τη βάση, και στοχοποιόντας την ηγεσία.
      «Κακοί» είναι αυτοί που εκφράζουν και οργανώνουν την έκφραση της διαφωνία τους με τρόπο αντικαταστατικό, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να δημιουργήσουν δομικό πρόβλημα στο κόμμα και να εκβιάσουν με αυτό το ενδεχόμενο.
      Ούτε μικρο παιδί είμαι, ούτε αφελής ωστε να μην καταλαβαίνω τι γίνεται!

      • kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 11:13 πμ #

        ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός

  8. Y Απρίλιος 4, 2013 στις 1:42 μμ #

    Κακός για σένα λοιπόν είναι όποιος «στοχοποιεί» την ηγεσία, δηλαδή όποιος τη φέρνει προ των ευθυνών της για τις τραγικές αποτυχίες και την αλλοπρόσαλη γραμμή της και ζητά την αλλαγή της, ωστέ να ξανα-αποκτήσει προοπτική το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα. Κανείς δεν πρέπει να μετριάσει την κριτική του απέναντι σε τέτοια αστεία επιχειρήματα.

    Ένας είναι ο εχθρός ο ιμπεριαλισμός και οι μακιαβελιστές και σεχταριστές μας τον κρύβουν.

    Δείτε και τους Τυνήσιους να τραγουδούν τη Διεθνή (στο 03:20) προς τιμή του Ούγκο Τσάβες και του δολοφονημένου Chorkri Belaid, για τους αγώνες των αδελφών μας λαών δηλαδή που οι σεχταριστές λοιδόρησαν http://www.zintv.org/Hommage-Tunisien-a-Hugo-Chavez

    • λαθραναγνώστης Απρίλιος 4, 2013 στις 1:47 μμ #

      «Μην ακούτε ποτέ αυτούς που,
      για να κακολογήσουν άλλους,
      λένε καλά λόγια για σας».
      (Λέων Τολστόι)

      (Απο τον σημερινό ημεροδρόμο του Μπογιόπουλου)

  9. Y Απρίλιος 4, 2013 στις 4:07 μμ #

    Εδώ ολόκληρο το κείμενο http://www.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=4/4/2013&columnId=1821

    Αυτό απευθείνεται προφανώς στους αστούς και όχι στους κομμουνιστές που θέλουν να τελειώνουν με τη λάθος πορεία του ΚΚΕ.

    • λαθραναγνώστης Απρίλιος 4, 2013 στις 4:51 μμ #

      Για πες μου….
      Αυτοί είναι οι «κομμουνιστές» που θέλουν να τελειώσουν με τη λάθος πορεία του ΚΚΕ?
      http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-20-01-31/756-2013-03-30-10-00-50 (προσοχή στην εικόνα)

      • kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 5:51 μμ #

        Πολύ καλό άρθρο δεν το είχα διαβάσει

      • kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 5:54 μμ #

        και ακόμα καλύτερο, αυτό

        http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-19-31-33/763-2013-04-02-13-11-37

        έχει πραγματικά ενδιαφέρον αυτό που λέει η Παπαρήγα

        Η πιο ουσιαστική κριτική και βαθιά είναι όταν συμφωνείς με τη στρατηγική του Κόμματος.
        Γιατί τότε μπορείς να κρίνεις ουσιαστικά, όχι αυτός που διαφωνεί, αυτός που διαφωνεί δεν μπορεί να κρίνει γιατί κυριαρχεί η διαφωνία του. Κρίνει με βάση τη διαφωνία του. Αντίθετα, αυτός που συμφωνεί με τη στρατηγική, μπορεί να γίνει ο πιο σκληρός κριτής και του συγκεκριμένου καθοδηγητή και της ΚΕ. Γιατί έχει τη δυνατότητα και μπορεί να κρίνει αν ο καθοδηγητής στο κάτω κάτω τον καθοδηγεί και σωστά. Αυτός που διαφωνεί δεν μπορεί

      • kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 5:57 μμ #

        Αλλά εσύ είπαμε μεταξύ Μαρξ και Έγκελς προτιμάς ΚΚΕ

        🙂

      • λαθραναγνώστης Απρίλιος 4, 2013 στις 6:25 μμ #

        Ωραία λοιπόν, αφού το πρώτο άρθρο είναι «πολύ καλό», πες μου, για παράδειγμα, σε παρακαλώ, σε ποιό σημείο της ομιλία του Κουτσούμπα ή/και του Γόντικα, οι ομιλητές λένε ότι «Όσοι διαφωνούν είναι η πέμπτη φάλαγγα του οπορτουνισμού μέσα στο ΚΚΕ.»

      • kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 6:48 μμ #

        καλά πραγματικά να σε ρωτήσω κάτι;
        έτσι δηλαδή γιατί πραγματικά συνεχίζεις να με εκπλήσσεις

        πραγματικά θέλω να σε ρωτήσω και να μου απαντήσεις ειλικρινά

        ότι γράφεις το γράφεις μόνο για εντυπωσιασμό; δηλαδή βάζεις ποτέ συνδέσμους στην τύχη και απο κάτω λες ΅αυτοί είναι οι ΅κομμουνιστές΅πιστεύοντας ότι αυτό θα αφήσει κάποιες εντυπώσεις ή ότι αυτό θα πείσει;;;

        σε ρωτάω ειλικρινά γιατί πραγματικά μου κάνεις μια ερώτηση που είναι τόσο φανερό ποιά είναι η απάντηση μέσα στην ομιλία του Γόντικα που με κάνει να πιστεύω, είτε ότι δεν έχεις διαβάσει καν το άρθρο του Γόντικα ή (τουλάχιστον) ότι το διάβασες τόσο βιαστικά στην βιασύνη σου να μου απαντήσεις που δεν το είδες καλά …….ή πιστεύεις ότι ο συγγραφέας λέει ότι ο Κουτσούμπας ή ο Γόντικας λένε επι λέξη την συγκεκριμένη έκφραση, τι απο αυτά;

        πες μου και μετά θα σου παραθέσω όλο το κομμάτι που στοιχειοθετεί αυτά που γράφει ο αρθρογράφος του Ε.Α.

      • λαθραναγνώστης Απρίλιος 4, 2013 στις 7:55 μμ #

        Κι εσύ με εκπλήσσεις διότι προσπαθείς να ελιχθείς κάνοντας τον αγανακτισμένο.
        Ο χαρακτηρισμός «πέμπτη φάλαγγα» είναι πολύ βαρύς, πολύ εντυπωσιακός και πολύ συγκεκριμένος. Δεν μπορείς να πεις ότι τον είπε κάποιος αν δεν τον έχει πει πραγματικά και αυτολεξεί. Φυσικά ο σκοπός του Ε.Α είναι προφανής. Να παγιώσει την εντύπωση ότι το ΚΚΕ χαρακτηρίζει τους διαφωνούντες πέμπτη φάλαγγα και πάνω σ αυτήν την εντύπωση να χτίσει με μπόλική λάσπη.

        Αλλά το ποιό θρασύ απ όλα, άμεσα συγκρίσιμο με την παραποίηση των άρθρων του προτεινόμενου καταστατικού (αυτό θα αφήσει ιστορία), είναι το δεύτερο άρθρο που αναφέρω, όπου μπροστά στα μάτια μας προσπαθούν να γελοιοποιήσουν αυτό που είπε η Αλέκα.
        Ότι δηλαδή, η πιο ουσιαστική και βαθιά κριτική στην καθοδήγηση μπορεί να γίνει μόνο από αυτούς που συμφωνούν με στρατηγική του
        κόμματος.
        Και μάλιστα ο αρθρογράφος, μας κάνει και μάθημα κάνοντας ανάλυση……… σε «λογικές προτάσεις».
        Άραγε ποιός είναι κατα τον Ε.Α καλύτερος κριτής της καθοδήγησης του ΚΚΕ?
        Ένας ΚΚΕς ή ένας ΣΥΡΙΖΑίος ?

      • kraftwerkvs Απρίλιος 4, 2013 στις 9:20 μμ #

        εντάξει προφανώς κατάλαβες ότι δεν αναζητάμε την συγκεκριμένη έκφραση.

        Ο Γόντικας προκειμένου να απαντήσει λοιπόν, κάνει το εξής. Κατηγορει όσους μιλάνε για συμμαχίες και συνεργασία ότι πρακτορεύουν τις απόψεις του Συνασπισμού, για να το κάνει όμως αυτό είναι αναγκασμένος να κάνει μια φριχτή λαθροχειρία είναι υποχρεομένως να ρίξει λάσπη στό ιδίο το πρόγραμμα του ΚΚΕ που ψηφίστηκε στο 15ο συνέδριο.
        Ταυτίζει λοιπόν την θέση για την αναγκαιότητα ενός ΑΑΔΜ μετώπου με την εκλογική συνεργασία του Τσιπρα.

        Διαστρέφει σκόπιμα την άποψη συντρόφων που έχουν αποχωρήσει απο το κόμμα λέγοντας ότι ζητάνε συνδειαχίρηση του συστήματος μέσα στην Ε.Ε.

        Η πραγματικότητα είναι διαφορετική

        <>

        Βασική θέση γύρω από την οποία θα διαμορφωθεί ένα τέτοιο μεταβατικό πρόγραμμα σήμερα είναι η αποδέσμευση από την Ε.Ε. και όχι απλά η αποχώρηση από το ευρώ, μια και ουσιαστικότερο από τη συμμετοχή στο ευρώ και την ευρωζώνη είναι το Μάαστριχτ και οι τέσσερις ελευθερίες που το συνοδεύουν και σε περίπτωση αποδέσμευσης από το ευρώ θα συνεχίζουν να δρουν και να καθορίζουν την πορεία της χώρας. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι βασικά δύο: πρώτο ότι και μια απλή φιλολαϊκή πολιτική είναι αδύνατη στο πλαίσιο της ΕΕ, πολύ δε περισσότερο η ρήξη με το μονοπωλιακό κεφάλαιο και η σοσιαλιστική οικοδόμηση και δεύτερο η αποδέσμευση της χώρας από την Ε.Ε. (στο πλαίσιο μιας συνολικότερης αντιμονοπωλιακής πολιτικής) είναι εκείνο το στοιχείο σήμερα που διαχωρίζει σαν κόκκινη γραμμή την αστική από την εργατική πολιτική. Και φυσικά διαφοροποιεί δραστικά τις πολιτικές δυνάμεις σε δυνάμεις που αγωνίζονται για τη στήριξη του καπιταλισμού και σε δυνάμεις που υπό προϋποθέσεις, μπορούν να στρατευθούν στην πάλη για την έξοδο από την κρίση σε όφελος του λαού, στην προοπτική του σοσιαλισμού.

        Ουσιαστικό στοιχείο σε ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση είναι επίσης η άρνηση πληρωμής του χρέους της χώρας, στη λογική της μονομερούς διαγραφής του, πλην φυσικά του χρέους προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Ο στόχος αυτός μπορεί να αποκτήσει τεράστια δυναμική μέσα στο λαό ιδιαίτερα αν συνδεθεί με διαγραφή του χρέους των φτωχών νοικοκυριών προς τις τράπεζες. Χωρίς το μέτρο αυτό, με το τεράστιο χρέος που έχει η χώρα δεν είναι δυνατή καμία προσπάθεια φιλολαϊκής πολιτικής και ανόρθωσης.

        1. αντίθεση και απειθαρχία στα μέτρα και στις κατευθύνσεις της ΕΕ, έξοδος τελικά από την ΕΕ.

        2. ακύρωση της δανειακής σύμβασης και άρνηση της πληρωμής του χρέους.

        3. ακύρωση όλων των μνημονίων, εφαρμοστικών νόμων και μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων, διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων.

        4. εθνικοποίηση όλων των τραπεζών με παράλληλη 5. εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου.

        5. εθνικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ με παράλληλη εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου.

        6. εθνικοποίηση των μεγάλων βιομηχανιών τροφίμων και όλων των στρατηγικών τομέων της οικονομίας (ενέργεια, ορυχεία, μεταφορές κ.λπ.) με παράλληλη εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου.

        7.εθνικοποίηση των επιχειρήσεων που αδυνατούν (ή η ιδιοκτησία τους ισχυρίζεται ότι αδυνατεί) να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους έναντι των εργαζομένων, εγκαθίδρυση εργατικού ελέγχου σε αυτές, δημιουργία δημόσιου φορέα από επιχειρήσεις ομοειδούς αντικειμένου, δήμευση της περιουσίας των off shore που υπάρχουν στην Ελλάδα.

        8. φιλολαϊκή ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας με ανάπτυξη της έρευνας, την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, την ενίσχυση της αγροτικής οικονομίας με μοχλό τον εκδημοκρατισμένο και εξυγιασμένο δημόσιο τομέα με παράλληλη εγκαθίδρυση εργατικού και λαϊκού ελέγχου.
        φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και φορολογικές ελαφρύνσεις στα λαϊκά στρώματα με κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, έλεγχος της κίνησης των κεφαλαίων.

        9.ανάπτυξη ισότιμων οικονομικών σχέσεων με όλες τις χώρες, ιδίως του ευρωπαϊκού νότου και της βόρειας Αφρικής καθώς και με άλλες ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις.

        10.δραστικά μέτρα ανόρθωσης του βιοτικού επιπέδου του λαού, αναβαθμισμένη δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία για όλο το λαό, ανύψωση του πολιτιστικού του επιπέδου, ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού αθλητισμού, πάλη για τον περιορισμό με τελικό στόχο την κατάργηση των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων στους τομείς αυτούς.

        11.υπεράσπιση και κατοχύρωση της εθνικής κυριαρχίας, έξοδος της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, απομάκρυνση των αμερικανικών βάσεων από το έδαφός της και ακύρωση όλων των παλαιότερων και πρόσφατων συμφωνιών.

        12.αποκατάσταση και διεύρυνση των δημοκρατικών ελευθεριών που σαρώθηκαν τα τελευταία χρόνια.

        13.ριζοσπαστικός εκδημοκρατισμός γενικότερα των συνταγματικών θεσμών, του πολιτικού συστήματος, του εκλογικού συστήματος, της Δικαιοσύνης.

        14.ριζοσπαστικός εκδημοκρατισμός των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας, όλων των δημόσιων υπηρεσιών και κρατικών μηχανισμών, με την ενεργό συμμετοχή της εργατικής τάξης και του λαού. Εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από τα φασιστικά στοιχεία και όλα τα όργανα του ιμπεριαλισμού και των μονοπωλίων, ανασυγκρότησή του σε επαναστατική δημοκρατική βάση.

        15.κοινωνικός έλεγχος σε όλες τις μορφές πληροφόρησης.

        16.Στήριξη πρωτοβουλιών των κοινωνικών φορέων και της αυτοδιοίκησης στον τομέα της ενημέρωσης. Ενίσχυση και αναβάθμιση των δημοσίων ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Περιορισμός έως και κατάργηση της δυνατότητας δράσης του μεγάλου κεφαλαίου στον τομέα αυτόν.

        Ο Γόντικας προκειμένου να χτυπήσει τους συντρόφους που σήκωσαν το κεφάλι απέναντι στον αριστερισμό, καταφεύγει στην διαστροφή και στον σεχταρισμό, αλλά όλα αυτά θα γυρίσουν μπούμερανγκ όχι στον ίδιο αλλά στην εργατική τάξη, δεν πρόκειται να σε πείσω, αλλά ο καιρός -και άμεσα- αυτή η τακτική θα δοκιμάσει τα όρια της.

  10. λαθραναγνώστης Απρίλιος 4, 2013 στις 5:08 μμ #

    …..ή αυτοί, που από τη μανία τους έχουν τυφλωθεί και δεν μπορούν να διαβάσουν σωστά μια πρόταση και φτιάχνουν ολόκληρο άρθρο βασισμένο στην παραποίηση?
    http://ergatikosagwnas.gr/EA/index.php/2012-02-04-19-31-33/763-2013-04-02-13-11-37

    Για να μην αναφέρω δε και τον σχολιασμό του σχεδίου καταστατικού που έκανε αυτό το site, όπου κατέληγαν ότι όποιος είναι άνεργος και δεν έχει να πληρώσει συνδρομή για 6 μήνες διαγράφεται αυτόματα,
    ή ότι τα μέλη θα κληθούν μετά το συνέδριο να δώσουν όρκο σε μια ιδεολογία που δεν τους έχει καν ανακοινωθεί και την κρατάει εφτασφράγιστη η Κ.Ε,
    ή που έλεγαν ότι μόνο τα μέλη του ΚΚΕ θα έχουν δικαίωμα στον προσυνεδριακό αφού πάρουν διαπίστευση.
    Και μάλιστα, τον σχολιασμό του καταστατικού, τον κάνανε και PDF για να γίνει το εγκόλπιο του κάθε πικραμένου που θέλει να ρίξει το ανάθεμά του!
    Είμαι περίεργος, αν το ΚΚΕ ήταν κόμμα εξουσίας όπως τα άλλα, και προσέφερε στα μέλη του νομή και μερίδιο στην εξουσία, θα υπήρχαν τόσοι πολλοί που κατά καιρούς τους ξίνιζαν τα μούτρα του Φλωράκη, ή της Αλέκας ή του καθενός στην ηγεσία?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: