In memoriam – ¡Viva la Revolución!

6 Μαρ.

«ας γίνουμε λίγο καλύτεροι κ λίγο λιγότερο εγωιστές»

«Σε όσους επιθυμούν το θάνατο μου, εύχομαι να ζήσουν για πολύ για να δουν πως η Μπολιβαριανή Επανάσταση θα πηγαίνει από νίκη σε νίκη»

chavez

Οι επανάστασεις θα συνεχίζονται γήινες και ατελείς κόντρα στη θέληση ιμπεριαλιστών και σεχταριστών μέχρι τον κομμουνισμό.

αναδρομή Camino del Fuego

http://caminodelfuego.wordpress.com/2010/12/22/formidable-fo/

http://caminodelfuego.wordpress.com/venezuela1999/

24 Σχόλια προς “In memoriam – ¡Viva la Revolución!”

  1. Υ 6 Μαρτίου, 2013 στις 2:17 πμ #

    An Assessment of Venezuela’s Bolivarian Revolution at Twelve Years http://notlurking.com/venezuelanalysis.com/AFN8

  2. Υ 6 Μαρτίου, 2013 στις 11:49 πμ #

    Συνέντευξη με τον Δημήτρη Καλτσώνη (21 Φεβρουαρίου) για τις αλλαγές που προώθησε στη Βενεζουέλα ο Ούγκο Τσάβες, αλλά και το μέλλον της χώρας, χωρίς τον ίδιο στο τιμόνι. http://aristeroblog.gr/node/1473

  3. Υ 7 Μαρτίου, 2013 στις 2:12 πμ #

    Το τραγελαφικό διευθυντήριο του Περισσού αποφάνθηκε: «η κυβέρνηση Τσάβες δε συγκρούστηκε με το ντόπιο κεφάλαιο.» http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=7327728&publDate=6/3/2013 Ας πάνε να ρωτησουν τους βενεζεολάνους κομμουνιστές αν υπήρξε κανείς σε όλη την ιστορία αυτής της χώρας που να χτύπησε πιο σκληρά και αποτελεσματικά την ολιγαρχία.

    Κι εσείς εδώ οι οπαδοί της σεχταριστικής γραμμής που μπαίνετε να υπαρασπιστείτε το τίποτα, δε βρήκατε ούτε μια λέξη να πείτε γι’αυτόν. Ντροπή σας.

    http://www.facebook.com/media/set/?set=a.514919425220792.1073741828.100001082184349&type=1

    • λαθραναγνώστης 8 Μαρτίου, 2013 στις 8:16 πμ #

      Το πρόβλημά σας, είναι ότι συνεχώς αναζητάτε ένα παράδειγμα – ένα σύμβολο, που το υπερεξιδανικεύετε, μόνο και μόνο για να κρεμαστείτε πάνω του, εσείς και η πολιτικές σας επιλογές.
      Και αυτή σας η αγωνιώδης αναζήτηση, φτάνει στα όρια σκύλευσης νεκρού.
      Η κριτική στο έργο κάποιου δεν σημαίνει αποκαθήλωση ούτε σπίλωση. Η κριτική και τα συμπεράσματα που αποκομίζονται, είναι ίσως η τελευταία μεγάλη υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία προσωπικότητες όπως ο Τσάβες.
      Και θεωρώ, ότι και οι ίδιοι, αυτό θα επιθυμούσαν.

      • kraftwerkvs 8 Μαρτίου, 2013 στις 8:26 πμ #

        πάντως το συγκεκριμένο άρθρο περιέχει μια σημαντική αντίφαση ενδεικτική της σύγχισης που επικρατεί πολιτικά, λέει ότι δεν συγκρούστηκε με το ντόπιο κεφάλαιο και στην επόμενη παράγραφο μας πληροφορεί ότι σημαντικότερη στιγμή του κινήματος ήταν όταν λαός και στρατός ενώθηκαν και ανέτρεψαν το πραξικόπημα τις ντόπιας αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών, (που δεν ήρθε όμως σε σύγκρουση μαζί της ακόμα και αν ανέτρεψε το πραξικόπημα της, το οποίο η αστική τάξη έκανε φαντάζομαι επειδή ο Τσάβες δεν συγκρούστηκε μαζί της… ε ρε πλάκες). Άλλο να βάλεις μια διαβάθμιση λοιπόν στο κατα πόσο συγκρούστηκε με την αστική τάξη και άλλο να λες ότι δεν συγκρούστηκε.

      • λαθραναγνώστης 8 Μαρτίου, 2013 στις 10:46 πμ #

        Εν τάξει Κραφτ.
        Θα σου απαντήσω όπως θα απαντούσες κι εσύ σε μια αντίστοιχη περίπτωση. Στείλε γράμμα με τις ενστάσεις σου στη σύνταξη του «Ρ» ή του 902 gr.

  4. Κώστας 8 Μαρτίου, 2013 στις 3:50 πμ #

    «Κι εσείς εδώ οι οπαδοί της σεχταριστικής γραμμής που μπαίνετε να υπαρασπιστείτε το τίποτα, δε βρήκατε ούτε μια λέξη να πείτε γι’αυτόν. Ντροπή σας»

    Απαντώ επειδή μιλώντας γενικά εκσφενδονίζεις ύβρεις (και προς εμένα). Όταν διαβάζω μια ανάρτησή σου επεμβαίνω, συνήθως, όταν διαφωνώ ή όταν χρειάζομαι κάποια διευκρίνιση. Σε μια ανάρτησή σου με την οποία συμφωνώ και όπως στην συγκεκριμένη για τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες, τι να μπω να πω? Συμφωνώ μαζί σου Υ και μπράβο σου και συγχαρητήρια που τιμάς την μνήμη του ηγέτη? Ή μήπως έχεις κάποια κόντρα με αντιπαθούντα τον Τσάβες κι εγώ ελέγχομαι που δεν συνέδραμα υπερασπιζόμενος την μνήμη του? Κι επειδή δεν ήρθα εδώ, στο σάϊτ σου, να εξάρω την μνήμη του Ούγκο Τσάβες αυτό δεν σου δίνει το δικαίωμα να αμφισβητείς την εκτίμησή μου γι΄αυτόν για ότι πρόσφερε και στο βαθμό που το πρόσφερε, ακόμα και με κάποιες επιφυλάξεις μου και μάλιστα να πετάς στη μούρη σκαιώτατα ένα «ντροπή σου»! Τι δασκαλίστικο σύνδρομο είναι πάλι αυτό?
    Η λογική σου, εν προκειμένω, δεν απέχει απ΄τη λογική ενός συριζαίου που θα πέταγε τη ρουκέτα «ντροπή σου σεχταρίστρια Παπαρήγα που περιορίστηκες σε μια επίσκεψη στην πρεσβεία της Βενεζουέλας και δεν πήγες στην κηδεία του Τσάβες όπως έκανε ο επαναστάτης Τσίπρας»!
    Για το θεαθήναι λοιπόν!…
    Ο Τσάβες είπε «ας γίνουμε λίγο καλύτεροι κ λίγο λιγότερο εγωιστές»! Αφού τιμάς τον άνθρωπο να τιμάς και τις απόψεις του, ειδάλλως δεν έχει νόημα η επίκλησή τους!

    Ως προς το άλλο «Το τραγελαφικό διευθυντήριο του Περισσού αποφάνθηκε: “η κυβέρνηση Τσάβες δε συγκρούστηκε με το ντόπιο κεφάλαιο. Ας πάνε να ρωτησουν τους βενεζεολάνους κομμουνιστές αν υπήρξε κανείς σε όλη την ιστορία αυτής της χώρας που να χτύπησε πιο σκληρά και αποτελεσματικά την ολιγαρχία»

    Ίσως δεν ξέρεις ότι οι κομουνιστές της Βενεζουέλας εισηγήθηκαν στην κυβέρνηση να τολμήσει ένα σημαντικό και ουσιαστικό βήμα επιβάλλοντας τον εργατικό έλεγχο και η κυβέρνηση αρνήθηκε. Αυτό το κρίσιμο μέτρο θα σιγούρευε μάλλον τις λαϊκές κατακτήσεις, οι οποίες τώρα βρίσκονται μετέωρες και θα ισχυροποιούσε την επανάσταση! Η ολιγαρχία χτυπήθηκε ως ένα βαθμό αλλά διατηρεί ακόμα ισχύ και καραδοκεί. Θέλω να ελπίζω πως η επανάσταση στην Βενεζουέλα δεν θα έχει την κατάληξη του εγχειρήματος των σοσιαλιστών του Αλιέντε!

    ΥΓ διευκρινίζω τα αυτονόητα και αποσύρομαι, αφού η πολεμική σου υπερβαίνει τα ανεκτά όρια!

    • Υ 8 Μαρτίου, 2013 στις 2:43 μμ #

      Δεν πήγαινε σε εσένα αυτό το σχόλιο Κώστα, αλλά σε ανθρώπους που μπαίνουν πολύ συχνά και εδώ και χρόνια. Και συνήθως σχολιάζουν τα πάντα. Ντάξει μπορεί να ήταν και μαλακία αυτό που είπα, αλλά ο θύμος μου έχει να κάνει κυρίως με τον τρόπο που βλέπει η ηγεσία του ΚΚΕ τον αγώνα του βενεζεολάνικου λαού και η ευκολία στο να αδειάσει οποιοδήποτε προωθεί μετωπικές λύσεις όποια κι αν είναι η συμβολή του. Και με το πώς αυτή η νοοτροπία διαχέεται στα μέλη και τους οπαδούς.

      Φυσικά και υπάρχει εσωτερική διαπάλη στο μέτωπο και πρέπει να είμαστε με αυτούς που σπρώχνουν τη ριζοσπαστικοποίηση. Αλλά χαίρομαι κιόλας που από τα λεγόμενά σου βγαίνει ότι διαφωνίες με τη διατύπωση του «Ρ» ότι «δε συγκρούστηκε».

      • Κώστας 12 Μαρτίου, 2013 στις 12:50 πμ #

        «Αλλά χαίρομαι κιόλας που από τα λεγόμενά σου βγαίνει ότι διαφωνείς με τη διατύπωση του “Ρ” ότι “δε συγκρούστηκε”.

        Υ, έχω την αίσθηση ότι η στάση σου είναι εξαιρετικά αντιφατική. Απ΄τη μια μεριά λες ότι επιθυμείς δημιουργία πολιτικού μετώπου με το ΚΚΕ κι από την άλλη αναζητείς συνεχώς σημεία σύγκρουσης μαζί του… Η λογική αυτής της στάσης μου θυμίζει τις προσχηματικές προεκλογικές εκκλήσεις των μεταρρυθμιστών (ρεφορμιστών) για ενότητα της αριστεράς. Για φαντάσου να ενέδιδε τότε το ΚΚΕ, έ?

        Η εθνικοποίηση κάποιων τομέων της οικονομίας στη Βενεζουέλα δεν ισοδυναμεί με κοινωνικοποίηση αυτών και ούτε συνιστά καταστροφή των καπιταλιστικών δομών, οι οποίες παραμένουν σε ισχύ. Με αυτή την έννοια ναι, σωστά μίλησε ο Ριζοσπάστης, δεν συγκρούστηκε η κυβέρνηση της Βενεζουέλας με τον καπιταλισμό. Και ανά πάσα στιγμή μπορούν όλα να ανατραπούν, αν ανατραπεί και ο συσχετισμός δυνάμεων υπέρ της αντιδραστικής αμερικανοστήρικτης αντιπολίτευσης που καιροφυλακτεί…

        «Ο σοσιαλισμός του 21ου αιώνα», το όραμα του Ούγκο Τσάβες – που αναπαράγεται κι από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ – δεν είναι παρά μια μορφή σοσιαλδημοκρατίας… Αυτό θέλουμε εμείς τελικά?

      • kraftwerkvs 12 Μαρτίου, 2013 στις 9:11 πμ #

        @Κώστα

        πάντως το συγκεκριμένο άρθρο περιέχει μια σημαντική αντίφαση ενδεικτική της σύγχισης που επικρατεί πολιτικά, λέει ότι δεν συγκρούστηκε με το ντόπιο κεφάλαιο και στην επόμενη παράγραφο μας πληροφορεί ότι σημαντικότερη στιγμή του κινήματος ήταν όταν λαός και στρατός ενώθηκαν και ανέτρεψαν το πραξικόπημα τις ντόπιας αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών, (που δεν ήρθε όμως σε σύγκρουση μαζί της ακόμα και αν ανέτρεψε το πραξικόπημα της, το οποίο η αστική τάξη έκανε φαντάζομαι επειδή ο Τσάβες δεν συγκρούστηκε μαζί της… ε ρε πλάκες). Άλλο να βάλεις μια διαβάθμιση λοιπόν στο κατα πόσο συγκρούστηκε με την αστική τάξη και άλλο να λες ότι δεν συγκρούστηκε.

      • λαθραναγνώστης 12 Μαρτίου, 2013 στις 10:49 πμ #

        Κραφτ, το παραπάνω σχόλιο, το έχεις ξαναγράψει και στις 8/3 όπου σου απάντησα.
        Εν πάσει περιπτώσει,από τότε, έχουν γραφτεί και γράφονται στο «Ρ» τόσα άρθρα για τον Τσάβες, απ όπου φαίνεται σαφέστατα τι στάση κρατάει απέναντί του το ΚΚΕ.
        Μην προσπαθείτε να πιαστείτε από μια πρόταση.

      • Υ 12 Μαρτίου, 2013 στις 11:38 πμ #

        Δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά η κρίση που κάνεις για το ποιο ήταν το όραμα του Τσάβες. Σίγουρα υπάρχει διαπάλη μέσα στο λαϊκό μέτωπο στη Βενεζουέλα και κανείς δεν είπε ότι η Βενεζουέλα έχει σοσιαλισμό. Δέκα χρόνια στριμώγματος της εγχώριας αστικής τάξης όμως από το λαϊκό μέτωπο έχουν επιτρέψει σειρά από πολύ σημαντικές κατακτήσεις κι έχουν μεταβάλει άρδην τους διεθνείς συσχετισμούς. Η τακτική του μετώπου φέρνει αποτελέσματα λοιπόν χειροπιαστά. Σε αντίθεση με τη σεχταριστική λογική που εδώ στην Ελλάδα οδηγέι το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα από ήττα σε ήττα. Στη Βενεζουέλα θα έχουμε περαιτέρω ταξικές συγκρούσεις. Μπορεί και να ηττηθεί το εγχείρημα του μετώπου αλλά και πάλι θα έχει αφήσει πολύτιμη παρακαταθήκη. Μπορεί όμως και να καταφέρει την επανάσταση και τη μετάβαση στο σοσιαλισμό. Και στην Ελλάδα πρέπει οι κομμουνιστικές δυνάμεις να αλλάξουν τακτική μπας και καταφέρουμε τίποτα.

      • kraftwerkvs 12 Μαρτίου, 2013 στις 12:29 μμ #

        αγνόησε το σχόλιο λάθρα, απαντώ στον Κώστα

  5. kraftwerkvs 8 Μαρτίου, 2013 στις 7:40 πμ #

    @Κώστα

    Για μένα η Βενεζουέλα είναι απόδειξη ότι μπορούν να υπάρξουν φιλολαικές κυβερνήσεις που θα ανακουφίσουν τον λαό, μπορούν να υπάρξουν μέτωπα που θα σπρώξουν τον λαό προς ριζοσπαστικότερες λύσεις. Εγώ Κώστα δεν πιστεύω σε λύσεις κλισέ, δηλαδή ο δρόμος για την χειραφέτηση του λαού, ο δρόμος για φτάσουμε σε μια συνολική ανατροπή της αστικής τάξης δεν έχει ούτε ταμπού, ούτε κανόνες, ούτε ηθικοπολιτικά στοιχεία με τη έννοια ενός πολιτικού δόγματος που αν δεν ακολουθηθεί είσαι «άτιμος», «προδότης» και άλλες τέτοιες καθυστερημένες αντιλήψεις, οι κομμουνιστές κάνουν ότι χρειάζεται για να οδηγήσουν την χώρα στον σοσιαλισμό, αυτό είναι.

    Όπως λεει ο λενιν, μόνο οι κομμουνιστές μπορούν να κάνουν συμβιβασμούς, αν κάνουν τους ίδιους συμβιβασμούς άλλα κόμματα, οπορτουνιστικά ή ρεφορμιστικά θα είναι υποχώρηση, (είναι σχεδόν προκλητικό, αστείο και βαθειά υποκειμενικό αυτό που λεει ο λένιν) αλλά είναι πραγματικά έτσι κατά την γνώμη μου γιά ένα λόγο, το κόμμα νέου τύπου.

    Ενα κόμμα που βασίζεται στον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, την πειθαρχία, στην μαρξιστική λενινιστική διαλεκτική θεωρία, πλατέματος της δημοκρατείας και έτσι διασφάλισης της έκφρασης της βάσης. Όλα αυτά αποτελούν ασπίδα ασφαλείας μπροστά στην τάση που υπάρχει οι συμβιβασμοί που κάνει ένα αριστερό κόμμα ναντί να είναι συμβιβασμοί να είναι πολιτικό ιδελογική υποχώρηση αυτού που την κάνει.

    Όπως η επανάσταση που κάποιοι έχουν στο μυαλό τους δεν είναι συνταγή, δηλαδή κάποιοι φαντάζονται ότι ο λαός μπαίνει στο στρατόπεδο Καποτά και αρπάει τα όπλα και μάχεται ηρωικά στην Πανεπιστημίου (το λέω ειρωνικά γιατί αυτό το ενδεχόμενο και η επιλογή πρέπει να υπάρχει ΌΜΩΣ δεν μπορεί να γίνεται φετιχισμός, αριστερισμός της κακιάς ώρας), όπως το παραπάνω ούτε και το μέτωπο είναι προαπαιτούμενο, ούτε γραμμένο πουθενά ότι «έτσι πρέπει να γίνει», τίποτε απο όλα αυτά. Κάθε φορά το κίνημα πρέπει να επιλέγει και να βλέπει τι μας πάει μπροστά και όταν θα το επιλέξεις και πάλι δεν θα σου λύσει όλα τα προβλήματα, αλλά πρέπει πάντα να αναρωτηθούμε αν μια άλλη λύση θα μας παει πιο καλά. Τέλος το πι σημαντικό απ όλα το μέτωπο είναί όπου επιλέγεται, εργαλείο χειραφέτησης και προωθησης της υπόθεσης της ανατροπής του καπιταλισμού και όχι μέσω -το ίδιο το μέτωπο- για την ανατροπή του, είναι προφανε΄ς ότι η ταξική σύγκρουση απαιτεί ο λαός να είναι έτοιμος και προετοιμασμένος για την αναβάθμιση του ταξικού αγώνα σε ανώτερες μορφές

    Ο κομαντάτε Τσάβες δεν ήταν ούτε ο νέος Τσε,ούτε κάτι άλλο, ήταν ο Τσάβες. Εδωσε ψωμία στον λαό, έκανε σημαντικά πράγματα και τους έβγαλε απο την ανέχεια και την φτώχεια, εγώ θέλω κάτι περισσότερο απο αυτό στην Βενεζουέλα, αλλά το ίδιο το παράδειγμα της Βεν. δείχνει ότι δεν υπάρχουν συνταγές και οι μπουρδολογοθεωρίες περί του ότι δεν μπορείς να πάρεις κυβένηση γιατί δεν θα σε αφήσουν κλπ κλπ καταρρέουν (είναι αλλο τι έχεις καταφέρει με το να πάρεις την διακυβέρνηση, είναι άλλο το ότι η πολιτική αυτή εξουσία δεν είναι αρκετή και θα θελήσουν να σε ανατρέψουν και άλλο ότι δεν μπορείς να πάρεις την κυβέρνηση και δεν μπορείς να την αξιοποιήσεις προς όφελος σου,.

  6. IA 8 Μαρτίου, 2013 στις 1:13 μμ #

    οταν η εξαθλιωση στην Ελλαδα οδηγησει σε μισθους 300 ευρω τοτε ο πολιτικος που θα τους παει στα 350 θα μυθοποιηθει οπως και ο Τσαβες. Για οποιον εχει αποριες ας θυμηθει τα καθυμας με Α. Παπανδρεου και αγροτικες συνταξεις ή συνταξεις εθνικης αντιστασης

    Ο Λαθραναγνωστης εχει δικιο. Ο Τσαβες εξιδανικευεται επειδη καποιοι στην Ελλαδα θελουν μετωπα και κυβερνησης με Βαρδινιγιανη-Λατση-Μπομπολα κλπ ιδιοκτητες των επιχειρησεων τους

    • kraftwerkvs 8 Μαρτίου, 2013 στις 4:48 μμ #

      τον μπαγασα τον ΙΑ παλι μας καταλαβε

  7. Υ 8 Μαρτίου, 2013 στις 4:32 μμ #

    Όχι θέλουμε μέτωπα και κυβερνήσεις για να πάρουμε από Βαρδινιγιανη-Λατση-Μπομπολα κλπ τις επιχειρήσεις τους. Συμφωνώ, βασικά, με τον Κραφτ.

  8. Κώστας 12 Μαρτίου, 2013 στις 6:43 μμ #

    Ναι, kraftwerkvs, η ανατροπή του πραξικοπήματος είναι πολιτική σύγκρουση όμως, επαναλαμβάνω, οι εθνικοποιήσεις τομέων της οικονομίας δεν είναι οικονομική σύγκρουση με το κεφάλαιο (κι ο Καραμανλής, για παράδειγμα, κρατικοποίησε την Εμπορική Τράπεζα, ε και?) Δεν νομίζω πως η φαινομενική αντίφαση της ανακοίνωσης καταδεικνύει σύγχυση…
    Σίγουρα υπήρξαν κατακτήσεις, μειώθηκε η φτώχεια και ο αναλφαβητισμός… αλλά αυτά είναι ανεπαρκή για μια κυβέρνηση που έχει τόσα ατού: δεν εξαρτάται από κάποια Ε.Ε. που να τις βάζει όρους, διαθέτει και διαχειρίζεται τεράστιους πλουτοπαραγωγικούς πόρους, που έχει ορκισμένους εχθρούς αλλά και πολλούς συμμάχους και φίλους, που ο λαός την αγκάλιασε τόσο πολύ.
    Εκτιμώ πως δεν προχώρησε παραπέρα να καταστρέψει τις καπιταλιστικές δομές, γιατί όραμά της είναι ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα» και όχι ο επιστημονικός μαρξιστικός σοσιαλισμός! Μακάρι να διαψευστώ, αλλά εκτιμώ πως είναι ορθή η άποψη που λέει ότι για να στεριώσει και να μακροημερεύσει μια κυβέρνηση λαϊκή πρέπει να έχει πίσω της και μια οικονομία λαϊκή, δηλαδή να έχει στα χέρια της την πραγματική εξουσία!…

    Σ΄εμάς εδώ οι κομμουνιστικές δυνάμεις παλεύουν Υ, δεν κάνουν δα και τίποτ΄ άλλο. Όμως δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο το κυρίαρχο αστικό κράτος αλλά και τους άσπονδους φίλους, τους αριστερούς εραστές του ευρωενωσιακού οράματος και μεταρρυθμιστές – προς το ανθρωπινότερο(!!!) – του συστήματος της αγοράς, οι οποίοι εγκλωβίζουν ακόμα μεγάλες μάζες εργαζόμενων και μικροαστών, με τις αυταπάτες που τους καλλιεργούν νυχθημερόν!… Πρόσφατο παράδειγμα η αγιοποίηση του εθνάρχη της δεξιάς Καραμανλή! Αυτοί οι αριστεροί στην πραγματικότητα δεν γουστάρουν ούτε ενότητα, ούτε μέτωπα γι΄αυτό και δεν ριζοσπαστικοποιούν αλλά αντιθέτως συντηρητικοποιούν τους εργαζόμενους που έπεσαν στα δίχτυα τους, όχι χωρίς και δική τους ευθύνη, εννοείται!
    Γι΄αυτό λοιπόν, και μετά τα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες, όποιος επιμένει να συντάσσεται με τους «σοσιαλιστές με ανθρώπινο πρόσωπο» – ευρωκομουνιστές παλαιότερα – δεν κάνει ζημιά μόνο στον αγώνα των κομουνιστών κάνει ζημιά στον αγώνα του ίδιου του λαού!…

    Μήπως να περιόριζαν την πολεμική αναμεταξύ τους και να κοιτάζανε πως, αντί για υφαρπαγή επιρροών, θα δημιουργήσουν συνθήκες εμπιστοσύνης για μια μελλοντική συνεργασία όσοι σφόδρα επιθυμούν μέτωπα?

  9. Υ 12 Μαρτίου, 2013 στις 8:07 μμ #

    »οι εθνικοποιήσεις τομέων της οικονομίας δεν είναι οικονομική σύγκρουση με το κεφάλαιο» άλλοτε είναι διάσωση του κεφαλαίου, άλλοτε τσάκισμα του. Αυτές του Καραμανλή ήταν το πρώτο, αυτές του Τσάβες το δεύτερο.

    Τελικά ο Τσάβες ή συγκρούστηκε ή δε συγκρούστηκε με την ολιγαρχία της χώρας του. Πρέπει να διαλέξεις τι λες. Το δεύτερο φυσικά δεν αντέχει σε καμία κριτική.

    Οι σύμμαχοι της Βενεζουέλας πέραν της Κούβας προέκυψαν στην πορεία. Μέσα από τους αγώνες των λαών. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και στην Ευρώπη. Να κάνουμε ρήξη με το διευθυντήριο των Βρυξελλών και σύμμαχοι λαοί θα προκύψουν (δείτε τι γίνεται στην Πορτογαλία)

    Όπως παντού, έτσι κι εδώ στο Βέλγιο οι κομμουνιστές έχουν να κάνουν με σοσιαλδημοκράτες ψευτοφίλους των εργατών που συχνά φορούν το μανδύα του αριστερού. Στην εκδήλωση μας το Σάββατο βγήκε και αυτό. Η λύση σ’αυτό το θέμα δεν είναι η αυτο-απομόνωση αλλά η συνεχής μετωπική πάλη σε όλα τα επίπεδα που ξεδιαλύνει τα πράγματα και συγκεντρώνει δυνάμεις.

    Εμπιστοσύνη με το Γόντικα δε μπορεί να οικοδομηθεί. Ο Γόντικας δεν αλλάζει, μόνο ανατρέπεται. Εμένα από το μέτωπο, αυτοί πχ. http://www.marxismos.com/ και πολλοί άλλοι δε μου περισεύουν

    Εικόνα από τη ΓΣ στη φιλοσοφική!!!

    • λαθραναγνώστης 12 Μαρτίου, 2013 στις 10:04 μμ #

      «Εμπιστοσύνη με το Γόντικα δε μπορεί να οικοδομηθεί. Ο Γόντικας δεν αλλάζει, μόνο ανατρέπεται.»
      Προφανώς, δεν εννοείς μόνο τον Γόντικα αλλά και όλους τους συν αυτώ στην ηγεσία, καθώς και στην βάση. Δηλαδή να το διαλύσουμε και να το ξαναφτιάξουμε όπως σας αρέσει!
      Όπως καταλαβαίνεις, είναι αδύνατον το ΚΚΕ να δεχτεί συνεργασίες και μέτωπα με χώρους που έχουν τέτοιες διαθέσεις επέμβασης στα εσωτερικά του. Θα έπρεπε να είναι τρελό και καταστροφικό! Και στο κάτω κάτω, όποιος ρίχνει τέτοιες απαιτήσεις στο τραπέζι, πρέπει να έχει να δώσει στο Μέτωπο κάτι πολύ εξαιρετικό. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τι έχει να δώσει τόσο εξαιρετικό (εκτός φυσικά από μια απίστευτη έπαρση)?
      Καλά σου είπε προηγουμένως ο Κώστας ότι ενώ διακηρύττεις ότι θέλεις συνεργασία με το ΚΚΕ, ταυτόχρονα αναζητείς σημεία σύγκρουσης μαζί του. Όχι μόνο πιέζεις για συνεργασία, αλλά απαιτείς το κόμμα να έχει μια συγκεκριμένη διαμόρφωση που να σε ικανοποιεί. Τέτοια πράγματα δεν είναι ούτε κατά διάνοια αποδεκτά.
      Ακόμα και στην περίπτωση που το ΚΚΕ θα δεχόταν συνεργασία, αυτή θα γινόταν με την ηγεσία που αποφασίζει το ίδιο και όχι εσείς.

      • Υ 12 Μαρτίου, 2013 στις 10:57 μμ #

        H ηγεσία του ΚΚΕ έχει αποφασίσει ότι δε συνεργάζεται με κανέναν που προέρχεται από τα σπλάχνα του.
        Οπότε εσείς που θέλετε συνεργασία μαζί μας θα πρέπει για να την κάνετε να αλλάξετε ηγεσία.

      • λαθραναγνώστης 13 Μαρτίου, 2013 στις 12:00 πμ #

        Ποιός σου είπε ότι εμείς θέλουμε συνεργασία?
        Ή γενικότερα, ποιός σου είπε ότι είναι η βούληση του καθενός, και όχι τα αντικειμενικά δεδομένα που καθορίζουν αν ευνοείται ή όχι αυτή τη συνεργασία, ή αν αυτή μπορεί να αποφέρει κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα.
        Και καθημερινά, αποδεικνύεται ότι αντικειμενικά δεν μπορεί να γίνει συνεργασία. Κάθε μήνα, κάθε βδομάδα, οι κάθε λογής «κατάλληλοι» για το Μέτωπο ξεμπροστιάζονται με απίστευτη ταχύτητα.
        Οι Θέσεις, αυτή την αντικειμενική πραγματικότητα αποκρυσταλλώνουν και την εισηγούνται στο συνέδριο.
        Και να ήθελα λοιπόν συνεργασία λόγω κάποιού ρομαντισμού, οφείλω να δω την πραγματικότητα.
        Ειδικά δε όσον αφορά στους πρώην οι οποίοι μέσα από την συνεργασία θέλουν να εκβιάσουν το κόμμα να συρθεί σε κινήσεις τις οποίες δεν μπόρεσαν να περάσουν όσο ήταν μέσα.
        Συνεπώς, πολύ καλά κάνουν οι θέσεις και ξεκόβουν την συνεργασία μαζί τους.
        Και όπως καταλαβαίνεις για μη προσωποπαγείς
        οργανισμούς που λειτουργούν συλλογικά, μερικές περσόνες, δεν είναι και μεγάλη απώλεια!

  10. Μπούμπη 13 Μαρτίου, 2013 στις 12:30 πμ #

    ‘Και καθημερινά, αποδεικνύεται ότι αντικειμενικά δεν μπορεί να γίνει συνεργασία. Κάθε μήνα, κάθε βδομάδα, οι κάθε λογής “κατάλληλοι” για το Μέτωπο ξεμπροστιάζονται με απίστευτη ταχύτητα.»

    Με αφορμή αυτό θα ήθελα να επισημάνω το γεγονός οτι τα ΕΑΑΚ στην σύνελευση που πραγματοποιήσαμε με τα χίλια ζορια(80 απαιτουσε ο κανονισμος 73 εμείς και υστερα απο 40 λέπτα είχαμε μεινει 52……!!!!!!!!!!!) προτείνανε να πάμε στο εκπαιδευτικό συλλαλλητήριο με πουλμαν που τα είχε κλείσει η πρυτανεία! ….Βέβαια τα ΕΑΑΚ λένε ότι αυτό έγινε μετά απο απαίτηση δικιά τους μαζί με άλλες εξωκοινοβουλευτικες δυναμεις. ΟΜΩΣ το προηγούμενο διάστημα όταν δυνάμεις του ΜΑΣ είχαν κάνει παρέμβαση στον πρύτανη(ο οποίος είναι ομιλητής σε εκδηλώσεις της ΑΡΕΝ )για τα καυτά ζητήματα του πανεπιστημίου μας,εκείνος ΔΗΛΩΣΕ ΟΤΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΙΑ ΑΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΥΛΜΑΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΒΡΗΚΕ!!!!…Και κατηγορουσαν το ΜΑΣ γιατί καλεί σε πανειπηρωτικο συλλαλητήριο…..τα συμπεράσματα δικας κυριοι της ενοτητας και του μετώπου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: