Να τους χτυπήσουμε αποφασιστικά τώρα που είναι πανικόβλητοι!

1 Νοέ.

Το αστικό καθεστώς βρίσκεται σε πανικό: συλλαμβάνει δημοσιογράφους που βγάζουν λίστες με φοροφυγάδες, κατεβάζει το στρατό στους δρόμους, βασανίζει αγωνιστές και γίνεται ρεντίκολο διεθνώς.

Στο κοινοβούλιο βρίσκεται σε πλήρη αποδιοργάνωση χωρίς να έχει καν μετρημένα τα κουκιά του για τις ψηφοφορίες στα πλαίσια μιας κατά τα άλλα άνετης κυβερνητικής πλειοψηφίας 176 εδρών. Δεν μπόρεσε έτσι να περάσει τις αλλαγές που ήθελε σε ΕΟΠΠΥ και ΤΕΕ, ενώ στο τσακ πέρασε το άρθρο για τις ιδιωτικοποιήσεις.

Εξαιρετικά θετική σ’αυτό το πλαίσιο αποδεικνύεται η πρωτοβουλία του ΚΚΕ να καταθέσει νομοσχέδιο για την κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, το οποίο υποστηρίζεται από εκατοντάδες φορείς.  Ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε χθες με απόλυτο τρόπο το νομοσχέδιο αυτό. Το μπλοκάρισμα του πολυνομοσχεδίου και η κατάργηση των προηγούμενων μνημονίων είναι όντως οι πρώτες, απολύτως απαραίτητες νίκες που μπορεί να έχει το λαϊκό κίνημα.

Η 48ωρη απεργία στις 6 και 7 Νοέμβρη αποτελεί σταθμό ως προς αυτό καθώς η επιχία της μπορεί να φέρει σε αδιέξοδο την κυβέρνηση. Μπορεί στην πράξη να γίνει έναυσμα ενός αποφασιστικού αγώνα για να σταματήσει εδώ και τώρα το ξήλωμα των εργατικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού.

Στις 14 Νοέμβρη, οι εργαζόμενοι από την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Κύπρο, τη Μάλτα και δεκάδες κλαδικές απεργίες σε Γαλλία και Βέλγιο θα ενώσουν τη φωνή τους με τον ελληνικό λαό απέναντι στην ΕΕ του κεφαλαίου.

Είναι ευκαρία να τους θέσουμε σε υποχώρηση!

Advertisements

56 Σχόλια to “Να τους χτυπήσουμε αποφασιστικά τώρα που είναι πανικόβλητοι!”

  1. λαθραναγνώστης Νοέμβριος 1, 2012 στις 10:49 πμ #

    Φοβάμαι ότι βρισκόμαστε σε μια φάση όπου οι από πάνω δεν μπορούν να κυβερνήσουν, αλλά οι απο κάτω θέλουν να κυβερνηθούν.

    • luckystrike Νοέμβριος 1, 2012 στις 12:47 μμ #

      Σε δυο σειρες η κατασταση στη χωρα εδω και καναδυο χρονια…

      Θα το υιοθετησω,ειναι και πιασαρικο…

    • Hard Leftist Νοέμβριος 1, 2012 στις 3:49 μμ #

      Μια χαρά μπορούν να κυβερνήσουν.
      Βασικά μόνο κυβερνούν. Δεν χάνουν λεπτό.

  2. ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 1, 2012 στις 10:57 πμ #

    Ετσι ειναι τα πραγματα Υ.ειναι πανικοβλητοι κ μεις αυτο που εχουμε να κανουμε ειναι στιβαρη πολιτικη δουλεια μεσα στη μαζικη διαδικασια καθε χωρου.να κατεβει ο κοσμος για να μην περασουν τα μετρα,να πεσει η κυβερνηση κ να ανοιξει ενας αλλος δρομος με σκληρη αναμετρηση ταξη προς ταξη .με στοχο παντα την δια την οικονομικη κ πολιτικη εξουσια κ οχι κατι ενδιαμεσο.
    αυτη τη στιγμη υπαρχει ενα ρηγμα αναμεσα σε μεριδες του κεφαλαιου για το ποια τακτικη πρεπει να ακολουθηθει σε σχεση με την αστικη διαχειριση της κρισης.μεσα σε αυτο το σχεδιο εντασσεται η υπερψηφιση απο μεριδας αστων κ οπορτουνιστων βουλευτων του νομοσχεδιου του ΚΚΕ για τα μνημονια.εγω νομιζω οτι δεν πρεπει ο λαος να ξεγελαστει.το κανουν καθαρα κ μονο για φιλολαϊκο προφιλ.ωστοσο ακομα κ αυτες τις ωηφους τις θελουμε παρα πολυ.κ φυσικα η υπερψηφιση δε σημαινει οτι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσχωρησει στο στρατηγικο σχεδιο του ΚΚΕ.να ψηφισουν οι ανθρωποι να φανει κ τι ειναι.απο τη μια θα ψηφιζουν εναντια στα μνημονια κ οταν βγουν κυβερνηση θα εφαρμοσουν ενα αλλο ΜΝΗΜΟΝΙΟ.
    το ζητημα τωρα ειναι να μπει ενα μπλοκο.να πει ο λαος τερμα ως εδω.να προετοιμασουμε κ τα επομενα βηματα.δηλαδη αν δουμε οτι συνεχιζεται το αγωνιστικο κλιμα να συνεχισουμε με συλλαλητηρια κ απεργιες.με πολυμορφες δρασεις που θα φερου στο κεντρο των εξελιξεων τους χωρους δουλιας κ οχι την απο τα πανω συζητηση στα πανελ στη βουλη κ στα ΔΣ των συνδικατων.τωρα να παρει το λογο ο λαος.ισα ισα η ζυμωση που θα γινει κατω ειναι ορος για να ανατραπει η κυβερνηση κ γενικα η συντηρητικη πολιτικη της αστικης ταξης της Ελλαδας,της ΕΕ του ΔΝΤ κ των μονοπωλιων.
    ο λαος να βαλει μπρος το ζητημα της εξουσιας κ μεσα απο κει θα ακολουθηθει μια τακτικη με αντεπιθεσεις κ υποχωρησεις οποτε χρειαζεται,μεχρι την τελικη νικη.
    μπορουν να γινουν ολα αυτα μεσα στις ημερες που απομενουν;ςιναι δυσκολο αλλα πρεπει να ματωσουμε για να γινουν.

  3. Y Νοέμβριος 1, 2012 στις 11:35 πμ #

    Κανένα ρήγμα δεν υπάρχει στις τάξεις του κεφαλαίου. Είναι μέχρι τελικής πτώσης με την ΕΕ και τα Μνημόνια. Απλά δεν μπορούν να το πουλήσουν πια αυτό σαν »κοινό συμφέρον» και προσπαθούν με τη βία. Τα κακά νέα γι’αυτούς είναι ότι ο λαός αντιστέκεται.

    Η γραμμή του »σοσιαλφασισμού» και του οι »κομμουνιστές ενάντια σε όλους» δεν έφεραν τη νίκη στη Γερμανία το ’30. Πρέπει έγκαιρα να συγκροτήσουμε Λαϊκό Μέτωπο.

    • λαθραναγνώστης Νοέμβριος 1, 2012 στις 11:55 πμ #

      Το κεφάλαιο θα επιδιώξει την επιβίωσή του, είτε μέσω της σκληρής δεξιάς και του φασισμού, είτε μέσω της αναγεννημένης σοσιαλδημοκρατίας.
      Όποιος δεν βλέπει ότι το κεφάλαιο διατηρεί σε εκγρήγορση και τις δύο εναλλακτικές λύσεις, είναι πολιτικά τυφλός.
      Στην Ελλάδα, παραδοσιακά, τις μεγάλες βρωμιές τις αναλάμβανε το «κέντρο» και μετά η δεξιά συνέχιζε. Νομίζω ότι η ίδια ταχτική θα συνεχιστεί.

    • Ένας Νοέμβριος 1, 2012 στις 2:07 μμ #

      Διαφωνώ. Και το συγκρότημα του Alpha ή του Real που ανήκουν? Ή πέρασαν με το λαϊκό κίνημα?
      Οι ΑΝ. ΕΛ ποιά μερίδα του κεφαλαίου εκφράζουν?
      Ο ΣΥΡΙΖΑ (ή τεσπα για να μην τσακωθούμε τώρα, το μεγαλύτερο μέρος του) τί εκφράζει?
      Υπάρχει πλέον στην Ελλάδα διακριτό (μειοψηφικό) μέρος της αστικής τάξης που σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο εξόδου και επανεκτίμησης διεθνών συμμαχιών.

      • Y Νοέμβριος 1, 2012 στις 3:31 μμ #

        Εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ μέρος της αστική τάξης? Της μικροαστικής σίγουρα. Αλλα δείχτε μου έναν μεγάλο όμιλο που να στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ. Οι ΑΝΕΛ δεν είναι κατά της ΕΕ άρα και ο αντιμνημονιασμός τους είναι κάλπικος. Τι ψφισαν στην πρόταση του ΚΚΕ?

        Η σεχταριστική πολιτική μόνο σε ό,τι να’ναι αναλύσεις μπορεί να στηριχτεί.

      • Hard Leftist Νοέμβριος 1, 2012 στις 3:58 μμ #

        Υ

        «Οι ΑΝΕΛ δεν είναι κατά της ΕΕ άρα και ο αντιμνημονιασμός τους είναι κάλπικος.»

        Καλά τώρα, ούτε ο Σύριζα είναι κατα της Ε.Ε.
        Αρα , μούφα είναι και ο αντιμνημονιασμός του.

        Όσο για τον εαν εκφράζει μέρος της αστικής τάξης ο Σύριζα, το σχετικά δύσκολο είναι να εξιδεικεύσεις το ποιοι ακριβώς Αστοί τον στηρίζουν, καθώς είναι αρκετά ρευστή η κατάσταση.
        Με μια έννοια, ο Σύριζα εκφράζει όλη την Αστική Τάξη, καθώς αποτελεί προς το παρον γερό ανάχωμα και ειναι απορροφητήρας λαικών κραδασμων.

    • eniaiometopopaideias Νοέμβριος 6, 2012 στις 12:55 πμ #

      Tα οποία Λαικά Μέτωπα αποδείχθησαν αρκούντως επιτυχημένα;

      • Y Νοέμβριος 6, 2012 στις 1:10 πμ #

        τι αποδείχθηκε πιο αρκούνως επιτυχημένο (εκτός από την Οκτωβριανή Επανάσταση)?

  4. Y Νοέμβριος 1, 2012 στις 12:34 μμ #

    Το κεφάλαιο δεν έχει πια την επιλογή της αναγεννημένης σοσιαλδημοκρατίας. Δεν υπάρχει αρκετό ποσοστό κέρδους που να μπορεί να χρηματοδοτήσει κάτι τέτοιο.

    Αν οι Δραγασάκηδες και σία προσπαθήσουν να εφαφμόσουν κάτι τέτοιο ή θα τους ρίξουν και θα γίνει φασισμός ή θα τους αφήσουνε με την προϋπόθεση ότι γίνονται σοσιαλ-φιλελεύθεροι τύπου Μπλερ.

    Όποιος νομίζει ότι το σύστημα έχει δυνατότητα κεϋνσιανισμού δεν έχει καταλάβει τίποτα από τη διεθνή κρίση που έχει αρχίσει από το 2008 και δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις απλά παπαγαλίζει πολιτικά συνθήματα τις προ του 2008 εποχής.

    • λαθραναγνώστης Νοέμβριος 1, 2012 στις 1:04 μμ #

      Όλα είναι σχετικά. Όταν οι μισθοί φτάσουν στα 300 ευρώ και οι αναγεννημένη σοσιαλδημοκρατία δώσει 320 και μια κουταλιά χυλό, θα είναι καλύτερη.
      Και στη μιζέρια υπάρχει κλιμάκωση.
      Δεν θα είναι πια ο καλός και ο κακός, αλλά ο κακός και ο χειρότερος.
      Η μόνη διέξοδος είναι ο λαός να ξεφύγει από τη λογική του ότι πρέπει να κινηθεί μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.

      • Y Νοέμβριος 1, 2012 στις 1:22 μμ #

        320 μπορούν να δώσουν κι οι φασίστες. Δεν είναι αυτό αναγεννημένη σοσιαλδημοκρατία. Συνεχίζεις να μην καταλαβαίνεις τίποτα από τη συγκυρία.

      • λαθραναγνώστης Νοέμβριος 1, 2012 στις 1:48 μμ #

        Ο φασισμός είναι η τρίτη εναλλακτική του συστήματος, που την κρατάει για όταν οι άλλες δύο αποτύχουν.

      • Y Νοέμβριος 1, 2012 στις 3:28 μμ #

        Τώρα θα μου πουν πάλι ότι βρίζω αλλά λες ουρανομηκείς κοτσάνες.

  5. Y Νοέμβριος 1, 2012 στις 12:35 μμ #

    Τώρα ενότητα για να πέσουν τα Μνημόνια και να υποχωρήσουν τα αφεντικά.

    • ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 1, 2012 στις 4:52 μμ #

      το κεφαλαιο Υ δεν ειναι παντοδυναμο.για τη διαχειριση της κρισης υπαρχουν πολλες αυξημενες ενδοϊμπεριαλιστικες αντιθεσεις κ η Ελλαδα με την αστικη της ταξη συμμετεχει σε αυτες σε ενα πλεγμα ανισοτημων ιμπεριαλιστικων εξατησεων..η Γαλλια π.χ. σε σχεση με τη Γερμανια στηριζει Ελλαδα αναφανδον γιατι εχει βαθεια διυσδυση.η κακια Γερμανια τωρα δειλα δειλα μαζευει τα περι εξοδου γιατι προς το παρον τη συμφερει αυτουνου του Ευρω..τελοσπαντων η υποθεση εχει πολυ μελλον ακομα.ενα μερος προσβλεπει στο ΣΥΡΙΖΑ αλλα δεν εχει επενδυσει ακομα.περιμενει να δει κ τις αναγαιες προσαρμογες που θα γινουν εσα σε αυτον για να μπορεσει μετεξελιχθει σε ενα κομμα κατεξοχην των αστων.ο ΣΥΡΙΖΑ που βλεπουμε τωρα δε θα ειναι ιδιος για πολυ καιρο.
      το ζητημα ειναι το λαϊκο κινημα να ανακοψει εστω κ προσωρινα τα μετρα,να ανακοψει τις συναινεσεις απο τα πανω του πολιτικου σκηνικου.να κερδισει χρονο κ να παρει θαροος κ δυναμεις.για να γινει αυτο βεβαιως χρειαζεται να λαϊκο μετωπο το οποιο θα εχει ενα συνεκτικο πλαισιο παλης με αιτηματα των συγχρονων αναγκων κ με πολιτικα συνθηματα ριζοσπαστικα.ολα αυτα για να ειναι αποτελεσματικα,δηλαδη για να φερνουν αλλο κοσμο στο κινημα πρεπει να ειναι επενδεδυμενα με το καταλληλο πολιτικο-ιδεολογικο πλαισιο,δηλαδη αγωνας για ρηξη κ ανατροπη της εξουσιας των μονοπωλιων.αποδεσμευση απο τη ΕΕμονομερης διαγραφη του χρεου με λαϊκη εξουσια-οικονομια.βεβαια ολος αυτος ο κοσμος που θα κατεβει τωρα κ μελλοντικα στο δρομο δεν ειναι δυνατον να κατεβει με αυττη την προαπαιτηση.αρκει να εχει στο νου του οτι κατι ουσιαστικο κ ριζοσπαστικο πρεπει να γινει.
      τετοια ομως πρεπει να ειναι η πολιτικη ζυμωση.
      αν παμε πισω απο αυτο θα αρκεστουμε σε μια πολτικη σοσιαλδημοκρατικων μεταρρυθμισεων κ μαλιστα θα ζηταμε απο το κινημα να συνεισφερει σε αυτες.δηλαδη στη διατηριση του καπιταλισμου.

  6. λαθραναγνώστης Νοέμβριος 1, 2012 στις 1:11 μμ #

    Η πρωινή βόμβα του Λαφαζάνη:
    http://www.antinews.gr/2012/11/01/187200/

    Όλος ο κόσμος στο γραφείο, αυτό συζητάει.

    • λαθραναγνώστης Νοέμβριος 2, 2012 στις 12:47 μμ #

      Άκρα του τάφου σιωπή λοιπόν για τις δηλώσεις της αριστερής, υποτίθεται, συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, αυτής με την οποία μερικοί, φιλοδοξούν να κάνουν μέτωπο και μάλιστα ριζοσπαστικό!
      Να το ξεπεράσουμε, κάνοντας το παπί, μέχρι να ξεχαστεί!
      Και αν αυτές οι δηλώσεις δεν ήταν φιλί ζωής για μια κυβέρνηση που συγκλονίζεται από εσωτερικές αντιθέσεις, αν δεν ήταν ένα έμμεσο μήνυμα προς τον λαό παραμονές μεγάλης 48ωρης απεργίας, ότι άλλη λύση εκτός από αυτή που ακολουθεί η συγκυβέρνηση δεν υπάρχει, τότε δεν θα υπήρχε ανάγκη να δώσουμε και μεγάλη σημασία. Αλλά με τις παρούσες συνθήκες, τέτοιες δηλώσεις δείχνουν ότι μερικοί φοβούνται μήπως και πάθουν αυτό που εύχονται .
      Και γι αυτό κάνουν μικρές, κομψές διορθωτικές κινήσεις!

      • Ένας Νοέμβριος 2, 2012 στις 1:41 μμ #

        Προσυπογράφω!

  7. IA Νοέμβριος 1, 2012 στις 3:57 μμ #

    Ο Συριζα δεν ειναι κομμα της αστικής τάξης αλλά πράκτορας της αστικής τάξης στο εργατικο κίνημα. Ειναι ο φορεας της ιδεολογιας της αστικής τάξης στους εργαζομενους με τον αντικομμουνισμό του, την αρνηση του ρολου της εργατικής ταξης σαν ανατροπεα του καπιταλισμού, την άρνηση αυτης καθαυτης της ανατροπης του καπιταλισμού την προωθηση της ταξικης συνεργασίας (δημοι, νομαρχιες συνδικατα με ΠΑΣΟΚ-ΠΑΣΚΕ) . Η φιλο ΕΕ σταση του τον βαζει αντικεινικά στο πλευρο των μονοπωλιων και του καπιταλισμού. Η ταξικη του βαση ειναι η εργατικη αριστοκρατια και ορισμενα μικροαστικά στρωματα που παντα σαλπιζαν τη συναινεση με το κεφαλαιο Σημερα που βρισκεται ενα βημαμ απο την κυβερνηση εχει το θρασος ο αρχηγος του να ζητα ενα νεο σχεδιο Μαρσαλ χωρις να αποκαλυπτει στους αφελεις οπαδους του οτι το σχεδιο Μαρσαλ προυποθετει την εξοντωση των κομμουνιστών

  8. ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 1, 2012 στις 4:59 μμ #

    ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ 48ωρη απεργία 6 και 7 Νοέμβρη

    Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, άνεργοι-άνεργες, νέοι-νέες,
    ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ 48ωρη απεργία 6 και 7 Νοέμβρη
    Την ΤΡΙΤΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 10.30πμ στην Ομόνοια
    Την ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 5.00μμ στην Ομόμοια
    Τίποτα δεν τελείωσε αν δεν πούμε εμείς την τελευταία λέξη!
    Εμείς έχουμε τη δύναμη. Εμείς θα τους ανατρέψουμε!
    Να μη χαθεί ούτε ένα λεπτό!
    Χωρίς καμιά καθυστέρηση, με οργάνωση, αποφασιστικότητα, μέσα από συνελεύσεις και συλλογικές αποφάσεις, να πάρουμε όλα εκείνα τα μέτρα, ώστε η 48ωρη απεργία να γνωρίσει πρωτόγνωρη επιτυχία. Σε όλους τους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια, στα σχολεία και τις σχολές, στις γειτονιές να γίνει συζήτηση, να παρθούν αποφάσεις καθολικής συμμετοχής όλων των εργαζομένων στην απεργία.
    Όλοι στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ οργανωμένα από κάθε χώρο δουλειάς και κάθε γειτονιά, με τις σημαίες της ταξικής πάλης και του αγώνα κόντρα στις φωνές που μας καλούν σε συμβιβασμό και σπέρνουν απογοήτευση. Να τελειώσουμε με τις ξεπουλημένες ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος που αποτελούν νεροκουβαλητή κυβερνήσεων και εκλογικών σχεδιασμών, τους φορείς της ήττας και της μοιρολατρίας, τους ανθρώπους της εργοδοσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
    Η επιτυχία της απεργίας να τους τρομάξει! Να σηματοδοτήσει νέες καταστάσεις, αντεπίθεση, αγώνες με αποτελέσματα, νίκες. Να μη μείνει μόνο στο αίτημα της καταψήφισης, αλλά να σηματοδοτήσει την εναρξη νέας αγωνιστικής κλιμάκωσης και λαϊκής αντεπίθεσης, που θα συμπαρασύρει, θα ανατρέψει αντιλαϊκές πολιτικές, τρόικα, μνημόνια και δανειακές συμβάσεις.
    Τώρα γενικός παλλαϊκός ξεσηκωμός. Όλοι στους δρόμους, όλοι στην απεργία.
    Να βουλιάξουν τα πεζοδρόμια, οι δρόμοι, οι πόλεις σε όλη την Ελλάδα.
    ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ! ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΕΧΕΙ Ο ΛΑΟΣ!
    Ή εμείς ή τα μονοπώλια!
    Ή με τις ανάγκες του λαού ή με τη χλιδή και τα πλούτη των μονοπωλίων.
    Δεν είναι ανίκητοι! Μπορεί το κράτος των μονοπωλίων να φαίνεται ισχυρό, αλλά τη μάχη την κερδίζει ο πιο οργανωμένος, ο πιο πειθαρχημενος, αυτος που ξέρει για ποιο λόγο αγωνίζεται και που πρέπει να σημαδέψει. Ο εργαζόμενος λαός, δεν πρέπει απλά να αρκεστεί σε ένα βροντερό «όχι» στα νέα βάρβαρα μετρά, αλλά να οξύνει ακόμα περισσότερο τις δυσκολίες και τα προβλήματα που έχουν, να δημιουργήσει συνθήκες αδυναμίας λειτουργίας στο πολιτικό σύστημα, να προκαλέσει τριγμούς, να το παραλύσει, να μη μπορεί να περνά αντιλαϊκά μέτρα.
    ΠΟΛΕΜΑ ΤΑΞΙΚΑ, ΣΗΜΑΔΕΨΕ ΣΩΣΤΑ
    ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
    Δεν υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσοι υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις λένε χοντρά ψέματα, είναι επικίνδυνοι. Να μη ματώσει άλλο ο λαός έχοντας ως λύση έναν καλύτερο διαπραγματευτή και διαχειριστή του συστήματος.
    Η αποδοχή της διαπραγμάτευσης σε αυτές τις συνθήκες σημαίνει αποδοχή νέων μνημονίων, νέα μέτρα, διασφάλιση της κερδοφορίας των μονοπωλίων και των δανειστών. Όσο παραμένουμε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο αναγνωρίζουμε το χρέος, όσο αποδεχόμαστε αυτή την πολιτική δε θα μπορούμε να αποτρέπουμε μέτρα και την εξαθλίωση.
    Όσο υπάρχουν μονοπώλια δε θα υπάρχει ζωή και προοπτική!
    Τα μέτρα που παίρνουν δε μειώνουν το χρέος. Είναι μέτρα στήριξης του κεφαλαίου. Γι’ αυτό το λόγο μας θέλουν σκλάβους με 400€ και ακατάπαυτη εργασία, χωρίς ωράριο, χωρίς δικαιώματα, ανέργους- μισοάνεργους -μισοεργαζόμενους, σύγχρονους ζητιάνους να παρακαλάμε για εργασία σε διάφορα ψευτοπρογράμματα. Ο στόχος που έχουν είναι να πληρώσει την καπιταλιστικη κρίση ο λαός, να βγουν πιο ισχυροί οι μονοπωλιακοί όμιλοι σε κάθε κλάδο.
    Έχουμε τη δύναμη να αντιστρέψουμε τους σχεδιασμούς τους!
    Τρόικα, κεφαλαίο, ΕΕ και κόμματα της πλουτοκρατίας δεν αλλάζουν.
    Τιμή και ευθύνη για σένα είναι ο μαχητικός αγώνας, η περηφάνια, η πίστη ότι θα νικήσεις.
    Άλλαξε εσύ θέση και στάση απέναντι σε αυτούς. Εμείς παράγουμε τον πλούτο, είμαστε η συντριπτική πλειοψηφικά, εμείς έχουμε τη δύναμη. Η εργατική τάξη με τη συμμαχία της, με τους αυτοαπασχολουμένους, με τη φτωχή αγροτιά να σηκώσουμε ψηλά τη σημαία του αγώνα για τα δικά μας συμφέροντα. Να πάρουμε στα χέρια μας τα μέσα παραγωγής και την εξουσία.
    Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω!

  9. Κώστας Νοέμβριος 1, 2012 στις 6:24 μμ #

    Άκουσα κάτι, κάπου, από κάποια και το κράτησα.
    «Καλύτερα για το λαό μια επώδυνη σύγκρουση με την ΕΕ παρά οδύνες χωρίς τέλος»!

  10. Κάρολος Νοέμβριος 1, 2012 στις 6:47 μμ #

    Ναι, ναι, ο πανικός είναι φανερός! Τόσο φανερός που χρειάζονται και μερικές ανακρίβειες για να ενισχυθεί η υπερβολή της ανάρτησης. Η λίστα του Βαξεβάνη δεν είναι «λίστα με φοροφυγάδες», αλλά, λίστα με ονόματα καταθετών σε ελβετικές τράπεζες! Δε βαριέσαι, αυτά είναι ψιλά γράμματα σε μια Ψωροκώσταινα όπου η φοροδιαφυγή είναι εθνικό σπορ. Εδώ εφαρμόζεται πλήρως η προτροπή «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω!».
    Αμ εκείνο το αμίμητο «κατεβάζει το στρατό στους δρόμους», τι να εννοεί; Μήπως την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου;
    Και πάλι μέσα από κάθε φιλοΚΚΕ ανάρτηση προκύπτει ότι όλη η μανία του ΚΚΕ κατά του κεφαλαίου είναι στην ουσία η λύσσα του εναντίον της ΕΕ (θα ενώσουν τη φωνή τους με τον ελληνικό λαό απέναντι στην ΕΕ του κεφαλαίου). Γιατί αυτό; Γιατί η ΕΕ, αν την αφήσουν ποτέ να ολοκληρωθεί σε ενιαίο κράτος θα είναι ένα πολύ ισχυρό ανάχωμα στις δύο υπερδυνάμεις : την Αμερική και τον άξονα Ρωσία-Κίνα. Ακόμα και με την ιμπεριαλιστική άποψη να το δει κανείς, άλλο να είναι δύο οι πόλοι και άλλο να είναι τρεις. Ο Παγκόσμιος Πόλεμος, ο τρίτος και φαρμακερός, απομακρύνεται.
    Φυσικά ο ελληνικός «λαός» δε φωνάζει κατά της «ΕΕ του κεφαλαίου», αλλά, κατά της ΕΕ, που επιβάλλει το νοικοκύρεμα της τριτοκοσμικής Ελλάδας, τις απαραίτητες αναδιαρθρώσεις για να εκσυγχρονιστεί το πορνείο του Δημοσίου, το κυνήγημα των πάσης φύσης λαμογιών, φοροφυγάδων και άλλων κλεφταράδων, που επιβάλλει απαραίτητα μέτρα ανάπτυξης, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, κλπ., κλπ., μέτρα που όλη η «αριστερά» τα πολεμάει με λύσσα. Στην Ελλάδα, όπως έλεγε και κάποιος για την τσαρική Ρωσία, δεν υποφέρουμε τόσο από τον καπιταλισμό, όσο από την υποανάπτυξη του καπιταλισμού.
    Βέβαια, μέσα στα μέτρα, υπάρχουν και μέτρα που αφορούν τους εργάτες. Αυτά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μέτρα που παίρνει το κεφάλαιο ενάντια στην εργατική τάξη κι αυτά ΜΟΝΟ πρέπει να χτυπηθούν. Το ΚΚΕ, όμως, καλεί σε ανατροπές όχι για να πάρουν οι εργάτες την εξουσία, αλλά, για να ανατραπούν όλα τα μέτρα που εκσυγχρονίζουν το κράτος και βοηθούν στην ανάπτυξη του καπιταλισμού, μέτρα τα οποία θίγουν τους προστατευόμενους του ΚΚΕ μικρομεσαίους (μικροβιομήχανους, μικρέμπορους, βιοτέχνες, αγρότες), όλους αυτούς που αποτελούν τις «ενδιάμεσες τάξεις», τάξεις που το Μανιφέστο χαρακτηρίζει συντηρητικές και αντιδραστικές. Άξιος ο μισθός του!
    Ώστε και ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε με «απόλυτο τρόπο» το νομοσχέδιο; Μπράβο, μπράβο, όλοι οι αντιδραστικοί «φίλοι των εργατών» μια φωνή και μια γροθιά! Εμπρός, σύντροφοι, όλοι οι οπαδοί της μιζέριας και της υποανάπτυξης ενωμένοι! Εμπρός, πίσω! (κατά Ρώμα).

    • λαθραναγνώστης Νοέμβριος 1, 2012 στις 8:06 μμ #

      Κάρολε, πάνω στο ντελίριό σου αποκαλύπτεις την αντιδραστική σου φύση.

      • Κάρολος Νοέμβριος 1, 2012 στις 9:19 μμ #

        @λαθραναγνώστη
        κάνεις κάποιο λάθος. Προοδευτικός είναι αυτός που είναι υπέρ της εξέλιξης, υπέρ της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, υπέρ της συνέχισης της πορείας της κοινωνίας προς τα μπρος. Αντιδραστικός είναι αυτός που θέλει να αναχαιτίσσει την πορεία αυτή, ο οπαδός της στασιμότητας και του μουχλιάσματος, αυτός που αντιμάχεται την ανάπτυξη και «όταν φωνάζουν οι άλλοι – εμπρός! αυτός φωνάζει πίσω!».
        Αν τα δέχεσαι αυτά, πες μου πού βλέπεις την αντιδραστική μου φύση;

      • ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 2, 2012 στις 11:36 πμ #

        http://taxikiantepithesi.blogspot.gr/2012/11/31-2012.html

        ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ!!

  11. Κώστας Νοέμβριος 2, 2012 στις 12:11 πμ #

    Κάρολε,
    αναρωτιέμαι που την βλέπεις την πρόοδο σε όλο αυτό το μακελειό που συντελείται στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια?
    Όταν (με αφορμή πραγματικά προβλήματα δυσλειτουργίας του δημόσιου τομέα, που οφείλονται βασικά στην γραφειοκρατία αλλά και στην πελατειακή σχέση που ανέπτυξαν με τους πολίτες-ψηφοφόρους τα καθεστωτικά κυβερνητικά κόμματα) γκρεμίζουν τα πάντα και δεν αφήνουν τίποτα όρθιο από εκείνο το λειψό έστω κράτος πρόνοιας, εσύ βλέπεις εξέλιξη της κοινωνίας προς τα εμπρός?
    Οι συγχωνεύσεις σχολείων, με στοίβαγμα των μαθητών στις τάξεις και έλλειψη βιβλίων και πόρων ακόμα και για το φωτοτυπικό χαρτί και το πετρέλαιο για τη θέρμανση… Οι συγχωνεύσεις νοσοκομείων και η κατάργηση κλινικών και εξετάσεων και η έλλειψη πόρων, υλικών και μέσων σε σημείο που ο ασθενής να φέρνει μαζί του και τις γάζες του… Όλα αυτά είναι πρόοδος ή αντιδραστικό πισωγύρισμα?
    Μπορούσαν να ελέγξουν τις προμήθειες χωρίς να διαλύσουν το σύμπαν, αλλά δεν ήθελαν, γιατί μάσαγαν ακόμα και οι Υπουργοί Υγείας όπως ο Νικήτας, ο Ανδρέας και λοιποί «προοδευτικοί» πολιτικοί άνδρες!…
    Η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας και μάλιστα με όρους αποικιοκρατικούς, προς όφελος των ελαχίστων ντόπιων και ξένων καπιταλιστών και σε βάρος των πολλών «υπηκόων», είναι πρόοδος και ανάπτυξη ή επιστροφή ολοταχώς στο μαύρο παρελθόν?
    Το ξεθεμελίωμα των εργασιακών σχέσεων στον ιδιωτικό τομέα, οι ελαστικές μορφές εργασίας, η εκ περιτροπής εργασία, η απλήρωτη υπερωριακή αλλά και κανονική εργασία, η κατάργηση 5νθήμερου και οχτάωρου, το πετσόκομμα της αμοιβής της εργασίας, η κατάργηση των ΣΣΕ και η παράδοση του εργαζόμενου στις ορέξεις του εργοδότη του, είναι πρόοδος ή επιστροφή στη μούχλα 3 αιώνων πίσω, στην βιομηχανική εποχή, όταν οι εργάτες-σκλάβοι νύχτα έφευγαν για δουλειά και νύχτα γύρναγαν στις τρώγλες τους?
    Η ανεργία είναι κατάρα ή μήπως επίτευγμα της καπιταλιστικής οικονομίας που ευαγγελίζεσαι?
    Εν ολίγοις η ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας και των φυσικών πόρων, που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους, που διευρύνει την κοινωνική ανισότητα και αδικία, είναι πορεία της κοινωνίας προς τα εμπρός ή προς τα πίσω?
    ……………………………………………………………………………..
    Και έχεις την εντύπωση ότι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα που, ας δεχθούμε ότι διαθέτει άφθονους τεμπέληδες και λαμόγια? Συμβαίνουν και εις Παρισίους, αγαπητέ Κάρολε! Τουτέστιν είναι σύμφυτα του σάπιου καπιταλιστικού σου οικοδομήματος!
    Αν δεν τα δέχεσαι όλα αυτά (κι άλλα πολλά ακόμη) τότε άδικο θα έχει κάποιος να σου προσάψει φύση αντιδραστική? Αν δε, βλέπεις και ανάπτυξη τότε είσαι και τυφλός!
    Με όλο το σεβασμό!

    ΥΓ μεταξύ των άλλων, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ εμποδίζουν την ΕΕ να παίξει τον ρόλο της ως ανάχωμα ανάμεσα σε Αμερική και Ρωσία-Κίνα?!…
    Εμ, πως νάχει κανείς μετά περισσότερες απαιτήσεις!…

  12. Κάρολος Νοέμβριος 2, 2012 στις 4:09 πμ #

    Κώστα,
    Βλέπω ότι απαντάς μάλλον στο πρώτο σχόλιό μου, οπότε για το δεύτερο ελπίζω ότι δεν έχεις αντίρρηση.
    Ας δούμε τι έλεγα στο πρώτο : «… κατά της ΕΕ, που επιβάλλει το νοικοκύρεμα της τριτοκοσμικής Ελλάδας, τις απαραίτητες αναδιαρθρώσεις για να εκσυγχρονιστεί το πορνείο του Δημοσίου, το κυνήγημα των πάσης φύσης λαμογιών, φοροφυγάδων και άλλων κλεφταράδων, που επιβάλλει απαραίτητα μέτρα ανάπτυξης, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, κλπ., κλπ., μέτρα που όλη η «αριστερά» τα πολεμάει με λύσσα».
    Όπως βλέπεις μιλούσα για την ΕΕ και όχι για τις ελληνικές κυβερνήσεις, ούτε τη σημερινή, ούτε του Παπαδήμου, ούτε και τις παλιότερες, του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ. Θα μιλήσω και γι’ αυτές. Να τελειώνουμε, πρώτα, με την ΕΕ.
    Νομίζω ότι σ’ αυτά τα θέματα η ΕΕ παίζει θετικό ρόλο και όλα αυτά είναι μια πίεση για εκσυγχρονισμό και ανάπτυξη. Εκεί που διαφωνώ ριζικά και το έγραψα άλλωστε είναι στα δικαιώματα των εργατών (συμφωνώ απόλυτα για όσα γράφεις για τις εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα). Θα μου πεις «οι άλλοι δε σε ενδιαφέρουν»; Σαν άνθρωπο μπορεί να με ενδιαφέρουν οι πάντες, σα μαρξιστή με ενδιαφέρει μόνο η εργατική τάξη, η οποία στην Ελλάδα (και όχι μόνο) είναι η μόνη τάξη που δεν έχει ένα δικό της κόμμα.
    Εσύ, όμως, δε μιλάς για την ΕΕ, αλλά για τις ελληνικές κυβερνήσεις. Σ’ αυτό το θέμα συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Οι ελληνικές κυβερνήσεις ευθύνονται για το σημερινό μας χάλι. Το θέμα, όμως, που μπαίνει είναι : φταίνε μόνο οι κυβερνήσεις; Αυτή τη βρόμα και τη δυσωδία του δημοσίου, αυτές τις απατεωνίες, τις λαμογιές, τις ψεύτικες υπερωρίες, τους τερατώδεις μισθούς, τα ακατονόμαστα επιδόματα, τα…, τα…, τα… ων ουκ έστι αριθμός, γιατί τα κόμματα της «αριστεράς» δεν τα κατήγγειλαν ποτέ; Γιατί ποτέ η «αριστερά» δε θυμήθηκε την παρισινή Κομμούνα, που έδινε στους κρατικούς υπαλλήλους το μέσο μισθό ενός εργάτη; Γιατί, βέβαια, το κύριο στήριγμά της είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι.
    Μιλάς για «πελατειακές σχέσεις» και κατακρίνεις τα «καθεστωτικά κυβερνητικά κόμματα». Γιατί; Τα «μη καθεστωτικά μη κυβερνητικά» κόμματα τι έκαναν; Αυτά έκαναν αντιπολίτευση στα «καθεστωτικά κυβερνητικά» κόμματα και φώναζαν ότι αναπτύσσουν πελατειακές σχέσεις, αλλά, δεν έβγαλαν ποτέ στη φόρα ούτε τους υπέρογκους μισθούς, ούτε τα τραγελαφικά επιδόματα, ούτε τις ψεύτικες υπερωρίες και φώναζαν μόνο γιατί με τις πελατειακές σχέσεις αρμέγανε την αγελάδα του δημοσίου ξένα παιδιά και όχι τα δικά τους. Ευτυχώς, όμως, από το 1981 με τη νίκη του Αντρέα η πελατεία μεγάλωσε και περιέλαβε όχι μόνο τους «καθεστωτικούς» πασόκους, αλλά και τους, επί τόσα χρόνια κυριαρχίας της επάρατης δεξιάς, αδικημένους αριστερούς. Αν, επί Νέας Δημοκρατίας, ποτέ δεν έκανε η «αριστερά» διαμαρτυρίες για τους υπέρογκους μισθούς των δημ. υπαλλήλων, τώρα που έτρωγαν και τα δικά της παιδιά, έχασε κάθε ενδιαφέρον για τέτοια θέματα.
    Μιλάς για γραφειοκρατία. Η Κομμούνα πήρε «2 αλάνθαστα μέτρα», γράφει ο Ένγκελς, «ενάντια στη μετατροπή του κράτους και των κρατικών οργάνων από υπηρέτες της κοινωνίας σε αφέντες της» : «Πρώτα, σε όλες τις θέσεις – διοικητικές, δικαστικές και εκπαιδευτικές – έβαλε υπαλλήλους εκλεγμένους» και ανακλητούς, με μισθό «μονάχα το μισθό που έπαιρναν οι άλλο εργάτες… Έτσι μπήκε ένα σίγουρο εμπόδιο στη θεσιθηρία και τον αριβισμό». Έχει προπαγανδίσει ποτέ τέτοια πράγματα η «αριστερά»; Εδώ δεν έχει ζητήσει ποτέ το ανακλητό των βουλευτών, ειδικά όταν κάποιος βουλευτής γίνεται ανεξάρτητος ή προσχωρεί σε άλλο κόμμα!
    Αλλά, αυτά ίσως σου φανούν ψιλά γράμματα. Ας δούμε κάτι πιο χοντρό : τα περιβόητα ομόλογα του Δημοσίου, που τόση εκμετάλλευση (πριν από το κούρεμα) τους έκανε η «αριστερά», κατηγορώντας τις αναθεματισμένες κυβερνήσεις που μάλλον θα υποχρέωσαν τα καημένα τα Ταμεία να τα αγοράσουν. Μόνο που το πρώτο Ταμείο που βγήκε στη φόρα ότι πήρε «αμαρτωλά» ομόλογα και έχασε λεφτά, το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΕΑΔΥ), τα αγόρασε τα ομόλογα με ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του, όπου συμμετείχαν όλες οι παρατάξεις, «καθεστωτικές» και «αντικαθεστωτικές».
    Αλλά ,θα σου πω και κάτι απλούστερο : τη λίστα της ΕΡΤ με τους τρελούς μισθούς γιατί την έβγαλαν κάποιοι άσχετοι και όχι τα κόμματα της «αριστεράς»; Θα μου πεις, «οι τρελοί μισθοί (που τους πλήρωνε το αιώνιο κορόιδο, ο ελληνικός λαός) πήγαιναν στις τσέπες εργαζομένων και η αριστερά είναι με τους εργαζόμενους».
    Μιλάς για τα νοσοκομεία και τα σχολεία και δεν έχω κανένα λόγο να συμφωνήσω ότι όλα αυτά δεν είναι πρόοδος, αλλά, εγώ αναφερόμουν στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Τι θέλουμε αυτή την ανάπτυξη, ή όχι; Ξέρω ότι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της «αριστεράς» (και οι αναρχικοί, που, επειδή δεν έχουν δικές τους ιδέες και θεωρία, δανείζονται, οι δυστυχείς από την «αριστερά») είναι κατά της ανάπτυξης γιατί έτσι κερδίζουν οι καπιταλιστές (παραλλαγή, «ο άνθρωπος πάνω από τα κέρδη»). Δεν καταλαβαίνουν ότι εφόσον έχουμε καπιταλισμό, η ανάπτυξη μόνο με «τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο» μπορεί να γίνει. Συναφές είναι και το θέμα με τα ΑΕΙ, αν πρέπει να συνδέονται με την παραγωγή και να κατευθύνονται από τις εταιρίες. Εκεί μπαίνει και το θέμα της αξιολόγησης. Όλα αυτά τα θέματα είναι θέματα της αστικής τάξης και πώς θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντά της. Η «αριστερά» μπορεί μόνο σα σύμβουλος της αστικής τάξης να δράσει, κατηγορώντας τη, π.χ., ότι δεν εξυπηρετείται η αστική παραγωγή με τον τρόπο που γίνεται η αξιολόγηση, πως οι εταιρίες θα κερδίσουν λιγότερα, πως η ανάπτυξη του καπιταλισμού καθυστερεί ή εμποδίζεται, κλπ., κλπ.
    Ξέρω πως θα έχεις ανατριχιάσει και θα σκέφτεσαι ή ότι είμαι τρελός, ή υπηρέτης των καπιταλιστών (ήδη το έγραψες «Τουτέστιν είναι σύμφυτα του σάπιου καπιταλιστικού σου οικοδομήματος»). Αν, όμως, θυμηθείς ότι όσο υπάρχει καπιταλισμός, η μόνη ανάπτυξη που μπορεί να υπάρξει είναι η καπιταλιστική και δεν μπορεί να υπάρξει αλλιώς παρά μόνο αν κερδίζουν οι καπιταλιστές, θα αρχίσεις να με καταλαβαίνεις.
    Για τις ιδιωτικοποιήσεις της «δημόσιας περιουσίας» : Τι είναι αυτή η «δημόσια» περιουσία; Κρατική περιουσία. Τι είναι το κράτος; Ο συλλογικός καπιταλιστής. Δηλαδή, όταν γίνεται μια ιδιωτικοποίηση, ο συλλογικός καπιταλιστής πουλάει στο συγκεκριμένο ιδιώτη καπιταλιστής ένα περιουσιακό του στοιχείο και παίρνει το συμφωνημένο τίμημα. Είναι καθαρά μια συναλλαγή μεταξύ καπιταλιστών. Η καπιταλιστική κυβέρνηση θεωρεί ότι συμφέρει στο κράτος, που αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα όλης της αστικής τάξης να κάνει αυτή τη συναλλαγή, για τον άλφα ή βήτα λόγο. Πάλι θέμα των αστικών κομμάτων είναι να τσακώνονται αν έγινε η συναλλαγή με κανονικό τίμημα, ή, αν θα ήταν καλύτερα για την αστική τάξη να μη γινόταν καθόλου.
    Από τη μεριά της εργατικής τάξης το ζήτημα μπαίνει μόνο αν η κρατική επιχείρηση βοηθάει περισσότερο την ανάπτυξη (που θα δώσει μεγαλύτερο κέρδος στην αστική τάξη) από την ιδιωτική, ή όχι. Ο Ένγκελς ήταν σαφώς υπέρ των ιδιωτικών επιχειρήσεων και τη δημιουργία κρατικών επιχειρήσεων την έβλεπε μόνο σα λύση ανάγκης. Εξάλλου, εκεί που γνώρισε ο καπιταλισμός τη μεγαλύτερη ανάπτυξή του ήταν ακριβώς στην Αμερική, τη χώρα όπου τα πάντα είναι ιδιωτικά.
    Η αγκύλωση που έχει η «αριστερά» με τη «δημόσια περιουσία» και η λατρεία της προς το αστικό κράτος (η «ραγιάδικη πίστη της λασαλικής αίρεσης», κατά το Μαρξ, ή η «δισειδαιμονική πίστη» στο κράτος, κατά τον Ένγκελς) οφείλεται στην προπαγάνδα της αστικής τάξης, που την ενστερνίζεται με μεγάλη προθυμία η «αριστερά», ότι η «δημόσια» περιουσία ανήκει στο λαό, ότι το ίδιο το κράτος είναι πάνω από τα ιδιοτελή συμφέροντα των απαίσιων καπιταλιστών, ενώ το αστικό κράτος απλά φροντίζει για τα γενικά συμφέροντα της αστικής τάξης, δηλαδή, αυτών των απαίσιων καπιταλιστών σα σύνολο και τίποτα παραπάνω.
    Βέβαια, η «αριστερά» έχει και έναν «ταξικό» λόγο, που υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια το αστικό κράτος. Τόσο στις διάφορες υπηρεσίες του δημοσίου και των ΔΕΚΟ, όσο και στις δημόσιες επιχειρήσεις υπάρχουν εργαζόμενοι, υπάλληλοι και εργάτες, που πολλοί από αυτούς είναι ψηφοφόροι της «αριστεράς». Θεωρεί, λοιπόν, υποχρέωσή της να τους υπερασπίσει, για να μην «καταντήσουν» σαν τους εργάτες και υπάλληλους του ιδιωτικού τομέα. Ξεχνάει, όμως, ότι ο δημόσιος υπάλληλος και εργάτης είναι ένας προνομιακός εργαζόμενος, ακόμα και μόνο με το ότι δεν ξέρει τι θα πει απόλυση κι έτσι δεν έχει καμιά συγγένεια με τον αντίστοιχο εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα, τον οποίο περιφρονεί (πολύ συγκαταβατικά είναι η αλήθεια) στο στιλ «α, τον καημένο!».
    Η ανεργία ούτε κατάρα είναι ούτε επίτευγμα του σάπιου καπιταλιστικού καθεστώτος. Είναι μια φυσική κατάσταση της ύπαρξης του καθεστώτος αυτού. Και μη νομίσεις ότι η αστική τάξη δε θέλει να την περιορίσει. Όταν ένας εργάτης είναι άνεργος, δεν παράγει υπεραξία, άρα, δε βγάζει κέρδος η αστική τάξη από αυτόν.
    Η ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας που διευρύνει την κοινωνική ανισότητα είναι «πορεία της κοινωνίας προς τα εμπρός». Μη σου φαίνεται περίεργο! Σε μια εκμεταλλευτική κοινωνία κάθε πρόοδος, κάθε νέα εφεύρεση, κάθε προχώρημα της επιστήμης και της τεχνολογίας, θα διευρύνει την κοινωνική ανισότητα. Μην ξεχνάς ότι οι κλασικές κρίσεις του καπιταλισμού είναι κρίσεις υπερπαραγωγής! Η κοινωνία πνίγεται από τα πολλά αγαθά που έχει παραγάγει. Αυτές είναι διαλεκτικές αντιθέσεις. Όλη η καταπληκτική ανάπτυξη, οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική, όλα τα θαύματα σε όλους τους τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας είχαν υπόβαθρο και κινητήρια δύναμη τα πιο ελεεινά πάθη του ανθρώπου, την απληστία, τη φιλαργυρία, την επιβολή του ενός πάνω στους άλλους, κλπ. Το θέμα είναι να τα ξέρουμε αυτά και να ζητάμε όχι να γυρίσουμε πίσω, ή να κάνουμε σημειωτόν, αλλά, να ζητάμε την επιτάχυνση της κίνησης προς τα μπρος.
    Μήπως, όμως, την κατάσταση θα τη διορθώσουν οι αστικές κυβερνήσεις; Μήπως την ανάπτυξη θα την κάνουν αυτοί που χρεοκόπησαν την οικονομία, αυτοί που έπαιρναν συνέχεια δάνεια, που δεν πήγαν ποτέ στην ανάπτυξη; Όχι, βέβαια! Ποιοι, όμως, θα κάνουν τη μεγάλη αλλαγή; Σίγουρα όχι οι μικρομεσαίοι, σίγουρα όχι οι δημόσιοι υπάλληλοι και όσοι επιμένουν να μείνουν τα πράγματα όπως είναι, γιατί να ξαναγυρίσουμε στις παχιές αγελάδες αποκλείεται. Το πανηγύρι τέλειωσε, ήρθε η ώρα του λογαριασμού.
    Μόνο οι προλετάριοι του ιδιωτικού τομέα μπορούν να πάρουν την εξουσία και έχουν κάθε δικαίωμα να αρνηθούν το χρέος, γιατί είναι οι μόνοι που δεν «τα φάγανε μαζί». Λέει και το ΚΚΕ άρνηση του χρέους, αλλά, βάζει δίπλα στους προλετάριους του ιδιωτικού τομέα και τους «εργαζόμενους» του δημόσιου τομέα, χωρίς καμιά διάκριση μισθολογική και από κοντά και τους μικρούς και μεσαίους καπιταλιστές και όλα τα στρώματα αυτοαπασχολούμενων, βιοτεχνών, κλειστών επαγγελμάτων, κρατικοδίαιτων γραφειοκρατών, κλπ., κλπ.
    Σταματάω γιατί παρατράβηξε το σεντόνι και θα σε κούρασα. Είναι αλήθεια ότι τα θέματα είναι ανεξάντλητα. Η «αριστερά» εδώ και μισό αιώνα δεν παύει να θάβει το μαρξισμό και να διαδίδει αστικές ιδέες. Γι’ αυτό και χρειάζεται πολλή συζήτηση.
    Υ.Γ. Το θέμα του αναχώματος, σε άλλο σχόλιο.

    • Κώστας Νοέμβριος 3, 2012 στις 2:57 πμ #

      Λοιπόν Κάρολε, να κάνουμε διάλογο είπαμε, αλλά μέσα στα όρια της λογικής και όχι του παραλόγου!
      Έφτασες στο σημείο να βγάλεις τον Ένγκελς θιασώτη του καπιταλισμού, αφού όπως λες «ήταν σαφώς υπέρ των ιδιωτικών επιχειρήσεων και τη δημιουργία κρατικών επιχειρήσεων την έβλεπε μόνο σα λύση ανάγκης. Εξάλλου, εκεί που γνώρισε ο καπιταλισμός τη μεγαλύτερη ανάπτυξή του ήταν ακριβώς στην Αμερική, τη χώρα όπου τα πάντα είναι ιδιωτικά»! Κοτσάρεις την δεύτερη φράση τόσο έντεχνα ώστε να φανεί σαν φυσική απόρροια της πρώτης! Έλεος! Διαστρέφεις τα πράγματα! Οι θεωρητικοί του Μαρξισμού διακήρυσσαν την ανάγκη κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, που επιβάλλεται από τους καπιταλιστές και θεωρούσαν ότι η επανάσταση θα ξεκινούσε ενδεχομένως από την Αμερική αφού εκεί ήταν ανεπτυγμένος ο καπιταλισμός και υπήρχε βιομηχανικό προλεταριάτο που θα την πυροδοτούσε! Δεν υποστήριξαν τον καπιταλισμό, τις ιδιωτικές επιχειρήσεις της Αμερικής! Και πάλι έλεος!
      Προσπερνώ γρήγορα, ως ευσεβείς πόθους περισσότερο, τις διαπιστώσεις σου ότι την ίδια περίπου ευθύνη με τις κυβερνήσεις, για την κακοδαιμονία του δημόσιου τομέα, έχει και η αριστερά… όταν αυτή δεν πήρε ποτέ στα χέρια της την εξουσία… Όταν στον όρο αριστερά τσουβαλιάζεις τους πάντες (από ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ μέχρι Αναρχικούς και ΚΚΕ)… ‘Όταν αποσιωπάς ότι το ΚΚΕ, ειδικά, πρεσβεύει συστηματικό λαϊκό έλεγχο και ανακλητότητα των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, καυτηριάζει το ρουσφετολογικό-πελατειακό κράτος ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και βάλει κατά της λεγόμενης εργατικής αριστοκρατίας, με τους παχυλούς μισθούς και τα προνόμια, είτε στο Δημόσιο αυτή υπάρχει και δρα, απεργοσπαστικά και υπονομευτικά του εργατικού κινήματος, είτε στον Ιδιωτικό τομέα!… Όταν διαχωρίζεις τους μισθοσυντήρητους εργαζόμενους και τους διασπάς, στρέφοντας αυτούς του ιδιωτικού τομέα εναντίον εκείνων του δημόσιου, επειδή οι δεύτεροι είναι μόνιμοι και γι΄ αυτό κηφήνες και άλλα τέτοια. Πως και δεν είπες ότι είναι κοινωνικά άδικο να σηκώνει το βάρος της ανεργίας μόνο ο ιδιωτικός τομέας (όπως είπε και η κ. Μπακογιάννη, υμνητής όπως κι εσύ της τρόϊκας που ήρθε για να μας βάλει σε μια τάξη!) και πρέπει να πυκνώσει ο στρατός των ανέργων και με εργαζόμενους από το Δημόσιο?
      Προσπερνώ και τον ισχυρισμό σου ότι ο δημόσιος πλούτος της χώρας είναι κρατικός κι αφού το κράτος είναι αστικό άρα αυτός ο πλούτος είναι τσιφλίκι των ιδιωτών καπιταλιστών!… Και δικαιούμαι να υποθέσω, συνεχίζοντας τον συλλογισμό σου, ότι εμείς οι υπόλοιποι (εργάτες, αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες, φτωχοί αγρότες κλ) θα είμαστε οι σύγχρονοι σκλάβοι τους! Για να υπάρξει επιτέλους ανάπτυξη!
      Κι έρχομαι στην ουσία, στην πρότασή σου δηλαδή, για το πώς θα βγούμε από το αδιέξοδο που μας έφερε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, δεξιός και αριστερός, αδιακρίτως!
      Η πρόταση σου λοιπόν ως μαρξιστής(?) είναι: «οι προλετάριοι του ιδιωτικού τομέα μπορούν να πάρουν την εξουσία και έχουν κάθε δικαίωμα να αρνηθούν το χρέος, γιατί είναι οι μόνοι που δεν «τα φάγανε μαζί», χωρίς βέβαια σύμμαχα κοινωνικά στρώματα (δεν πειράζει, μπορούν και μόνοι τους!) αλλά με την πολύτιμη βοήθεια της καπιταλιστικής ΕΕ, που μπορεί να «επιβάλλει το νοικοκύρεμα της τριτοκοσμικής Ελλάδας, τις απαραίτητες αναδιαρθρώσεις για να εκσυγχρονιστεί το πορνείο του Δημοσίου, το κυνήγημα των πάσης φύσης λαμογιών, φοροφυγάδων και άλλων κλεφταράδων, που επιβάλλει απαραίτητα μέτρα ανάπτυξης, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, κλπ. κλπ.»
      Το γεγονός ότι οι τρισκατάρατες κυβερνήσεις μας ήταν και είναι κάτω από την κηδεμονία της Δύσης, αμερικάνικης και ευρωπαϊκής, δεν σε απασχόλησε καθόλου! Ούτε και το γεγονός ότι τα 550.000.000 €, υποχρέωση των τραπεζών προς τα άδεια ταμεία του δημοσίου, με εντολή της τρόϊκας πρέπει να αντικατασταθούν με ισοδύναμο κόψιμο μισθών και συντάξεων, έτσι για να αναφέρω ένα κατανοητό παράδειγμα του πως εννοεί η πολυαγαπημένη σου Ευρωπαϊκή Ένωση τον εκσυγχρονισμό και το κυνηγητό των λαμογιών, κλεφταράδων και λοιπών παρασίτων (δημοσίων υπαλλήλων και δη αριστερών, εννοείς μάλλον!)
      Σύγχυση σε διακατέχει Κάρολε? Δεν νομίζω! Μάλλον ηθελημένος και καλά μελετημένος αποπροσανατολισμός!
      Υ.Γ. άσε καλύτερα, το πόσο «καλή» είναι η ΕΕ το ζω κάθε ώρα και στιγμή στο πετσί μου! Δεν χρειάζεται να μου το υπενθυμίσεις με ειδικό σχόλιό σου, γιατί με το ζόρι κρατιέμαι να μην εκτραπώ κι εγώ σε ύβρεις. Φτάνει! Η προκλητικότητα έχει και τα όριά της.

      • Κάρολος Νοέμβριος 3, 2012 στις 10:08 μμ #

        @ Κώστας
        (Θα πιάσω τα θέματα ένα-ένα, γιατί τα σεντόνια κουράζουν αυτόν που τα διαβάζει ή τον αποθαρρύνουν στο να τα διαβάσει. Εξάλλου, όταν είναι πολλά τα θέματα, δημιουργείται σύγχυση).
        Για τον Ένγκελς. Γράφεις : «Έφτασες στο σημείο να βγάλεις τον Ένγκελς θιασώτη του καπιταλισμού, αφού όπως λες “ήταν σαφώς υπέρ των ιδιωτικών επιχειρήσεων και τη δημιουργία κρατικών επιχειρήσεων την έβλεπε μόνο σα λύση ανάγκης”».
        Μπερδεύεις δύο πράγματα : το αν κάποιος είναι υπέρ του καπιταλισμού ή κατά με το αν κάποιος είναι (όσο υπάρχει ο καπιταλισμός) υπέρ των κρατικών ή των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Με το να γράφω ότι ο Ένγκελς ήταν υπέρ των ιδιωτικών επιχειρήσεων, δε βγαίνει καθόλου ότι ήταν «θιασώτης του καπιταλισμού». Το πολύ-πολύ να πεις ότι ήταν «θιασώτης του ιδιωτικού καπιταλισμού και όχι του κρατικού». Φυσικά, όποιος διακατέχεται από τη «δεισιδαιμονική πίστη στο (αστικό) κράτος» κατά τον ίδιο τον Ένγκελς, δεν μπορεί παρά να θεωρεί ότι οι κρατικές επιχειρήσεις ανήκουν στο λαό, μια και είναι «δημόσιες», γι’ αυτό θεοποιεί τις κρατικοποιήσεις και απεχθάνεται σαν το διάολο το λιβάνι τις αποκρατικοποιήσεις.
        Ας δούμε, όμως, τι λέει σχετικά ο Ένγκελς στη «Εξέλιξη του σοσιαλισμού από την ουτοπία στην επιστήμη» :
        Ετσι ή αλλιώς, με τραστ ή χωρίς τραστ, το κράτος σαν επίσημος εκπρόσωπος της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας, θα υποχρεωθεί τελικά να αναλάβει τη διεύθυνση της παραγωγής5.
        5. Λέγω θα υποχρεωθεί, γιατί μονάχα στην περίπτωση που τα μέσα παραγωγής και επικοινωνίας με την ανάπτυξή τους θα ξεπεράσουν πραγματικά τη δυνατότητα να διευθύνονται από μετοχικές εταιρίες, όταν δηλαδή θα γίνει οικονομικά αναπότρεπτη η κρατικοποίησή τους, μονάχα τότε η κρατικοποίηση αυτή θα είναι μια οικονομική πρόοδος, ένα ακόμα βήμα στο δρόμο για να πάρει η ίδια η κοινωνία στην κατοχή της όλες τις παραγωγικές δυνάμεις, ακόμα κι αν την κρατικοποίηση αυτή την κάνει το σημερινό κράτος. Τελευταία όμως, από τότε που ο Βίσμαρκ άρχισε τις κρατικοποιήσεις, εμφανίστηκε ένας ψευτοσοσιαλισμός που εδώ και εκεί μάλιστα εκφυλίστηκε σε θεληματικό λακεδισμό και που ανακηρύσσει ούτε λίγο ούτε πολύ σαν σοσιαλιστική κάθε κρατικοποίηση, ακόμα και την κρατικοποίηση που κάνει ο Βίσμαρκ. Αν η κρατικοποίηση του καπνού ήταν σοσιαλιστική, τότε και ο Ναπολέοντας και ο Μέτιρνιχ θα καταλογίζονταν αναμφίβολα στους ιδρυτές του σοσιαλισμού. Αν το βελγικό κράτος για ολότελα συνηθισμένους πολιτικούς και δημοσιονομικούς λόγους κατασκεύασε το ίδιο τις κύριες σιδηροδρομικές του γραμμές, αν ο Βίσμαρκ κρατικοποίησε χωρίς καμιά οικονομική ανάγκη τις κύριες σιδηροδρομικές γραμμές της Πρωσίας, μόνο και μόνο για να μπορεί να τις οργανώσει και να τις χρησιμοποιεί καλύτερα σε περίπτωση πολέμου, για να κάνει τους σιδηροδρομικούς κοπάδια ψηφοφόρων για την κυβέρνηση και κυρίως για να δημιουργήσει μια καινούργια πηγή εσόδων ανεξάρτητα από τις αποφάσεις του κοινοβουλίου – όλα αυτά δεν αποτελούν σε καμιά περίπτωση άμεσα ή έμμεσα, συνειδητά ή ασυνείδητα βήματα προς το σοσιαλισμό. Αν ήταν έτσι τότε θάταν σοσιαλιστικοί θεσμοί και η βασιλική εταιρία του θαλάσσιου εμπορίου, η βασιλική μανιφακτούρα πορσελάνης και ακόμα το ραφείο του λόχου στο στρατό, ή ακόμα και η κρατικοποίηση των οίκων ανοχής, που την είχε προτείνει μ’ όλη τη σοβαρότητα κάποιος κατεργάρης στα 1830-1840, τον καιρό της βασιλείας του Φρειδερίκου – Γουλιέλμου III. (Σημείωση του Ενγκελς).
        Τη φράση «Εξάλλου, εκεί που γνώρισε ο καπιταλισμός τη μεγαλύτερη ανάπτυξή του ήταν ακριβώς στην Αμερική, τη χώρα όπου τα πάντα είναι ιδιωτικά» δεν την «κοτσάρισα» ούτε έντεχνα ούτε άτεχνα για να «φανεί σα φυσική απόρροια της πρώτης», γιατί απλούστατα δεν είναι φυσική απόρροια της πρώτης, αλλά, μια δικαίωση της προτίμησης του Ένγκελς για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις απέναντι στις κρατικές.
        Και, βέβαια, «Οι θεωρητικοί του Μαρξισμού διακήρυσσαν την ανάγκη κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο». Το θέμα είναι αν το να βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών ή του κράτους διευκολύνει αυτή την κατάργηση ή όχι.
        Το ότι ο Ένγκελς θεώρησε σκόπιμο να διευκρινίσει γιατί λέει πως το κράτος «θα υποχρεωθεί τελικά να αναλάβει τη διεύθυνση της παραγωγής», δείχνει ότι και στην εποχή του υπήρχαν άνθρωποι με «δεισιδαιμονική πίστη στο κράτος», που τους ειρωνεύεται αρκούντως.
        Θα σου κάνω μια περίεργη ερώτηση : η ανάπτυξη του καπιταλισμού είναι καλό πράγμα ή κακό; Από τη μια συσσωρεύονται κεφάλαια, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, η ζήτηση εργατικών χεριών αυξάνει τα μεροκάματα, το βιοτικό επίπεδο της εργατικής τάξης ανεβαίνει. Από την άλλη, η εφαρμογή της επιστήμης και της τεχνολογίας και η εισαγωγή νέων μηχανών εκτοπίζει μάζες εργατών από την παραγωγή και ο ανταγωνισμός των εργατών μεταξύ τους αυξάνει, άρα, το μεροκάματο κατεβαίνει. Κι επειδή, όπως λέει ο Μαρξ «όταν μεγαλώνει το κεφάλαιο γρήγορα, τότε μεγαλώνει ασύγκριτα πιο γρήγορα ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους εργάτες, δηλαδή, όσο γρηγορότερα μεγαλώνει το κεφάλαιο τόσο περισσότερο λιγοστεύουν σχετικά τα μέσα απασχόλησης, τα μέσα συντήρησης για την εργατική τάξη, και όμως η γρήγορη ανάπτυξη του κεφαλαίου αποτελεί τον πιο ευνοϊκό όρο για τη μισθωτή εργασία» βγαίνει το συμπέρασμα, ότι η ανάπτυξη είναι κακό πράγμα.
        Οπότε τι συμπέρασμα βγαίνει; Πώς οι μαρξιστές είναι κατά της ανάπτυξης του καπιταλισμού; Μα, αυτό σημαίνει διατήρηση του καπιταλισμού, τέλος της Ιστορίας!
        Η διαλεκτική σκέψη θεωρεί ότι όσο προχωράει η εξέλιξη, όσο μια κατάσταση ωριμάζει, όσο αναπτύσσονται οι εσωτερικές της αντιθέσεις, τόσο πλησιάζει το τέλος. Οι μαρξιστές είναι υπέρ της ανάπτυξης του καπιταλισμού, όχι γιατί είναι θιασώτες τους, όχι γιατί θέλουν τη διατήρησή του, αλλά, ακριβώς το αντίθετο, γιατί αυτή η ανάπτυξη στρώνει το δρόμο για την ανατροπή του.
        Δεν ξέρω αν οι θεωρητικοί του μαρξισμού θεωρούσαν ότι η επανάσταση θα άρχιζε από την Αμερική, δεν το έχω συναντήσει. Πολύ πιθανό, γιατί η ανάπτυξη όπως έγραψα, «στρώνει το δρόμο». Και, φυσικά, το να «υποστηρίξουν τις ιδιωτικές επιχειρήσεις» απέναντι στις κρατικές, δεν έχει καμιά σχέση με την υποστήριξη του ίδιου του καπιταλισμού. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Ο Ένγκελς τονίζει ότι «μονάχα στην περίπτωση που τα μέσα παραγωγής και επικοινωνίας με την ανάπτυξή τους θα ξεπεράσουν πραγματικά τη δυνατότητα να διευθύνονται από μετοχικές εταιρίες, όταν δηλαδή θα γίνει οικονομικά αναπότρεπτη η κρατικοποίησή τους, μονάχα τότε η κρατικοποίηση αυτή θα είναι μια οικονομική πρόοδος». Σε ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, η κρατικοποίηση δεν είναι «οικονομική πρόοδος» και οι μαρξιστές δεν πρέπει να την υποστηρίζουν.

    • Κώστας Νοέμβριος 4, 2012 στις 11:33 μμ #

      Ο Ένγκελς πολύ σωστά καυτηρίαζε τον κρατικό παρεμβατισμό και τις κρατικοποιήσεις εντός του αστικού καθεστώτος αφού στοχεύουν στην εξυπηρέτησή του.
      Οι δικές σου απόψεις Κάρολε είναι περίεργες, όταν λες πως οι μαρξιστές οφείλουν να στηρίξουν την ανάπτυξη του καπιταλισμού για να τον υπερβούν! Ή μήπως για να τον διαιωνίσουν?
      Και η ΔΗΜΑΡ από τέτοιες απόψεις εμφορείται και βλέπουμε τα αποτελέσματα στο πετσί μας. Άσε, να λείπει καλύτερα!
      Έπειτα, στην τσαρική Ρωσία, όπου ξέσπασε η μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, φεουδαρχία είχαν και όχι καπιταλισμό και μάλιστα ανεπτυγμένο!
      Οι συλλογισμοί σου, όσο κι αν προσπαθείς να τους δώσεις κύρος με αποσπασματικές μαρξιστικές αναφορές, παραμένουν αντιφατικοί για να μην πω δόλιοι!…
      Ένας ατελείωτος βερμπαλισμός για να καταλήξεις ότι πρέπει να στηρίξουμε τον καπιταλισμό, αν θέλουμε κάποτε να τον ρίξουμε!
      Έ-λ-ε-ο-ς !!!
      Λυπάμαι, δεν μπορώ να σε παρακολουθήσω άλλο!

      • Κάρολος Νοέμβριος 5, 2012 στις 11:26 μμ #

        @Kώστα
        Φαίνεται είτε ότι δε διάβασες τι έγραψε ο Ένγκελς (που τον συγχαίρεις για κάτι που δεν είπε) είτε δεν το κατάλαβες. Ο Ένγκελς λέει πως το κράτος θα υποχρεωθεί να κάνει κρατικοποιήσεις όταν τα ιδιωτικά κεφάλαια δεν είναι επαρκή για να αναλάβουν τα μέσα παραγωγής λόγω του γιγαντισμού τους. Άρα, εκεί δέχεται την κρατική παρέμβαση σα λύση ανάγκης, γιατί δε γίνεται αλλιώς. Κι αυτή η παρέμβαση στοχεύει στην «εξυπηρέτηση του αστικού καθεστώτος». Στις άλλες περιπτώσεις, απορρίπτει την κρατική παρέμβαση, γιατί δε «στοχεύει στην εξυπηρέτηση του αστικού καθεστώτος». Όταν λέει «όταν δηλαδή θα γίνει οικονομικά αναπότρεπτη η κρατικοποίησή τους, μονάχα τότε η κρατικοποίηση αυτή θα είναι μια οικονομική πρόοδος», είναι σαφέστατο ότι τον ενδιαφέρει η «οικονομική πρόοδος» και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, επειδή η οικονομική πρόοδος είναι συνυφασμένη με το να βρίσκονται τα μέσα παραγωγής σε ιδιωτικά χέρια και όχι στο κράτος, γι’ αυτό δέχεται την κρατική παρέμβαση μόνο σε μία περίπτωση.
        Εσύ, όμως, νομίζεις ότι απορρίπτει τις κρατικές παρεμβάσεις γιατί στοχεύουν στην εξυπηρέτηση του αστικού καθεστώτος. Εδώ πρέπει να κάνουμε μια διευκρίνιση : στο θέμα της οικονομίας, ο Ένγκελς όπως όλοι οι κλασικοί του μαρξισμού, ήταν υπέρ της οικονομικής ανάπτυξης. Το ότι αυτή η ανάπτυξη όσο υπάρχει καπιταλισμός, γίνεται για να κερδίσουν οι καπιταλιστές, δεν τους «ενοχλούσε» όσο φαίνεται να ενοχλεί ορισμένους «αριστερούς», που δεν έχουν και μεγάλη σχέση με το μαρξισμό. Η σκέψη τους ήταν διαλεκτική : ήξεραν ότι όσο ωριμάζει ένα φαινόμενο, τόσο αναπτύσσονται οι εσωτερικές του αντιθέσεις, τόσο πλησιάζει στο κρίσιμο σημείο να γίνει αυτό που λένε «η ποσότητα μετατρέπεται σε ποιότητα», ή «οι αργές ποσοτικές μεταβολές οδηγούν σε απότομες ποιοτικές αλλαγές¨, στο λεγόμενο «διαλεκτικό άλμα».
        Σου φαίνεται περίεργο που λέω ότι «οι μαρξιστές οφείλουν να στηρίξουν την ανάπτυξη του καπιταλισμού για να τον υπερβούν». Μα ακριβώς αυτή η ανάπτυξη αναπτύσσει τις αντιθέσεις του καπιταλισμού. Αστική τάξη και προλεταριάτο, είναι οι δύο πλευρές της αντίφασης, απόλυτα αντίθετες μεταξύ τους κι όμως αχώριστες, που δεν μπορεί να ζήσει η μια χωρίς την άλλη (μιλάμε πάντα για τον καπιταλισμό). Αν σου φαίνεται περίεργο να στηρίζουμε την ανάπτυξη του καπιταλισμού για να τον υπερβούμε, δε σου φαίνεται περίεργο αυτό που λπέει το Μανιφέστο «Πριν απ’ όλα η αστική τάξη παράγει τους νεκροθάφτες της». Από την πρώτη στιγμή, από τη στιγμή που μισθώνεται ο πρώτος εργάτης από τον πρώτο κεφαλαιοκράτη, η αστική τάξη σκάβει το λάκκο της. Μα, τόσο ηλίθιοι είναι, τέλος πάντων; Ηλίθιοι δεν είναι – ή κι αν ήταν, τους ξύπνησε ο Μαρξ – μόνο που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Είναι υποχρεωμένοι να παράγουν (αλλιώς δε θα ήταν καπιταλιστές) και να παράγουν διαρκώς σε αυξανόμενη κλίμακα, είναι υποχρεωμένοι να παράγουν με όλο και πιο τελειοποιημένες μηχανές και συστήματα παραγωγής, είναι υποχρεωμένοι να αναπτύσσουν την επιστήμη και την τεχνολογία. Κι όσο περισσότερο τα κάνουν αυτά, τόσο περισσότερο υποσκάπτουν το έδαφος πάνω στο οποίο πατάνε, τόσο προετοιμάζουν το σίγουρο χαμό τους! Η ανάπτυξη του καπιταλισμού δημιουργεί όχι μόνο τις προϋποθέσεις για την ανατροπή του, αλλά και την υλική βάση για τη θεμελίωση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.
        Ο Λένιν έγραφε το 1911 στον Γκόρκι (που κατηγορούσε τους σοσιαλδημοκράτες ότι στη διεθνή πολιτική επιδείκνυαν δονκιχοτισμό) : «Θα ήταν δονκιχοτισμός και ευσεβείς πόθοι , αν οι σοσιαλδημοκράτες λέγαν στους εργάτες ότι μπορεί να υπάρξει κάπου σωτηρία, εκτός από την ανάπτυξη του καπιταλισμού, όχι μέσω της ανάπτυξης του καπιταλισμού. Όμως αυτό εμείς δεν το λέμε».
        Και ο Ένκελς, στην ομιλία του πάνω στον τάφο του Μαρξ, έλεγε : «… Τέτοιος ήταν ο άνθρωπος της επιστήμης. Αυτό όμως δεν ήταν το βασικό στο έργο του. Η επιστήμη ήταν για το Μαρξ μια ιστορικά κινητήρια, επαναστατική δύναμη. Όσο μεγάλη χαρά κι αν αισθανόταν για κάθε νέα ανακάλυψη σε οποιαδήποτε θεωρητική επιστήμη, που δεν μπορούσε ίσως να προβλεφθεί ακόμα η πρακτική της εφαρμογή – αισθανόταν μια εντελώς αλλιώτικη χαρά όταν επρόκειτο για μια ανακάλυψη που επιδρούσε αμέσως επαναστατικά στη βιομηχανία και γενικά στην ιστορική εξέλιξη».
        Τι λες, ο Μαρξ δεν καταλάβαινε ότι «κάθε νέα ανακάλυψη» και ειδικά «μια ανακάλυψη που επιδρούσε αμέσως επαναστατικά στη βιομηχανία» θα είχε σαν αποτέλεσμα να κερδίσουν οι καπιταλιστές, «να εξυπηρετηθεί το αστικό καθεστώς»; Τότε γιατί «αισθανόταν μια εντελώς αλλιώτικη χαρά»; Μήπως ήταν χαζοχαρούμενος;
        Όσο αναπτύσσεται ο καπιταλισμός, αναπτύσσεται και η εργατική τάξη Από αυτή την άποψη η εργατική τάξη δεν έχει καμιά αντίρρηση στην ανάπτυξη του καπιταλισμού. Η μόνες τάξεις που έχουν αντίρρηση είναι οι «μεσαίες τάξεις», αυτές που η καπιταλιστική ανάπτυξη τείνει να εξαφανίσει και που ο Μαρξ τις χαρακτηρίζει στο Μανιφέστο «συντηρητικές και αντιδραστικές» (αναφέροντας ονομαστικά «ο μικρός βιομήχανος, ο μικρέμπορας, ο βιοτέχνης, ο αγρότης»), δηλαδή, αυτούς που το ΚΚΕ ονομάζει «μικρομεσαίους» και όχι μόνο τους παίρνει κάτω από την προστασία του, αλλά, τους καθοδηγεί στην προσπάθειά τους να ανακόψουν την εξέλιξη του καπιταλισμού και επιπλέον τους καλεί σε «λαϊκή συμμαχία», για να πάρουν μαζί την εξουσία.
        Δηλαδή, καλεί αντιδραστικά στρώματα σε συμμαχία για να παλέψουν ενάντια στην εξέλιξη και να «στρέψουν» μαζί «προς τα πίσω τον τροχό της ιστορία», όπως γράφει το Μανιφέστο.
        Τώρα αν «Και η ΔΗΜΑΡ από τέτοιες απόψεις εμφορείται», τότε μπράβο στη ΔΗΜΑΡ και την είχα παρεξηγήσει!
        Όσο για την «τσαρική Ρωσία» : Η δουλοπαροικία είχε καταργηθεί από το 1861. Επειδή, όμως, η «κατάργηση» έγινε όχι με επανάσταση της αστικής τάξης, αλλά, με τσαρικό διάταγμα, έγινε προς όφελος των ευγενών και των τσιφλικάδων, που άρπαξαν την καλύτερη γη και υποχρέωσαν τους αγρότες να «εξαγοράσουν» τη γη που τους «παραχωρήθηκε» και με διάφορα τερτίπια τους έφεραν σε τέτοια κατάσταση, ώστε να επιβιώνουν διάφορες δουλοπαροικιακές σχέσεις. Παρ’ όλα αυτά, η δουλοπαροικία είχε καταργηθεί και στην ύπαιθρο αναπτυσσόταν με αργό ρυθμό ο καπιταλισμός.
        Στις πόλεις, υπήρχε βιομηχανία και η ανάπτυξη είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε στο εργοστάσιο Πουτίλοφ εργάζονταν 10.000 εργάτες.
        Από την άλλη μεριά, υπήρχε η τσαρική απολυταρχία, που ήταν ένα φεουδαρχικό υπόλειμμα και παρεμπόδιζε την εξέλιξη του καπιταλισμού και την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, ακριβώς γιατί η αστική τάξη προσπαθούσε να συμβιβαστεί με την τσαρική εξουσία, αντί να την ανατρέψει και να κυβερνήσει η ίδια. Αυτό έγινε το Μάρτη του 1917, στην πρώτη επανάσταση.
        Υ.Γ. Στην Ελλάδα, η «αριστερά» διδάσκει το λαό να μισεί την ανάπτυξη. Του λέει ότι η υποστήριξή της είναι υποστήριξη του αστικού καθεστώτος. Και συγχρόνως την απόλυτα αντιδραστική θέση, το μίσος κατά της ανάπτυξης, το βαφτίζει «αντικαπιταλιστικό» και «ταξικό» μίσος. Έ-λ-ε-ο-ς!

  13. Κάρολος Νοέμβριος 2, 2012 στις 2:53 μμ #

    @ ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΕ,
    είδα την «αντεπίθεση» των δημοσίων υπαλλήλων και δεν μπορώ να πω ότι συγκινήθηκα. Βέβαια, ο καθένας πρέπει να αγωνίζεται για το ψωμί του, και να απαιτεί περισσότερα κάθε φορά από το αφεντικό του. Μόνο που στην ιδιάζουσα περίπτωση των δημόσιων υπαλλήλων αφεντικό τους είναι το κράτος, δηλαδή, ο συλλογικός κεφαλαιοκράτης, που αντί να φορολογεί τους πλούσιους, τους κεφαλαιοκράτες, για να πληρώνει τους μισθούς των οργάνων του, τους δημόσιους υπαλλήλους, φορολογεί τα πιο χαμηλά εισοδήματα (με τους έμμεσους φόρους), δηλαδή, κάνει κηδεία με ξένα κόλυβα. Έτσι ένας εργάτης δεν αισθάνεται καθόλου υποχρεωμένος να συμπαρασταθεί στους αγώνες της ΑΔΕΔΥ, για τους μισθούς των οργάνων του κράτους, που τον εξουσιάζουν και τον τσαλαπατάνε κάθε μέρα.

    • ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 2, 2012 στις 7:17 μμ #

      Δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για το ζήτημα της μη ψηφοφορίας στη Βουλή επί της πρότασης νόμου του ΚΚΕ για κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων
      02/11/12
      Η πρόταση νόμου του ΚΚΕ δεν ψηφίστηκε στην επιτροπή και στην Ολομέλεια θα πάει μόνο για συζήτηση, με την αιτιολογία του δημοσιονομικού κόστους. Ένα σχόλιο γι’ αυτό και αν το ΚΚΕ εμμένει στη θέση του.

      «Δεν φέραμε την πρόταση νόμου κατάργησης του μνημονίου, των εφαρμοστικών νόμων και των δανειακών συμβάσεων για λόγους προπαγάνδας, αλλά ήταν στοιχειώδης υποχρέωσή μας και θεωρούμε ότι ο λαός πρέπει να παλέψει για την ουσιαστική κατάργησή τους και τη μετεξέλιξη της πάλης αυτής σε πάλη κατά της ΕΕ και για διέξοδο υπέρ του λαού από την κρίση.

      Όμως το γεγονός ότι δεν τέθηκε καν σε ψηφοφορία, όπως και δεν θα τεθεί σε ψηφοφορία στη Βουλή με ερμηνεία του Συντάγματος ότι δεν πρέπει να παίρνονται από τη Βουλή αποφάσεις που ανεβάζουν το δημοσιονομικό κόστος, με αφορμή λοιπόν αυτό και επί της ουσίας, βγαίνει το εξής συμπέρασμα: Ότι αυτό το κοινοβούλιο, που εμείς το λέμε αστικό κοινοβούλιο, έχει θωρακιστεί με πάρα πολλούς τρόπους, συνταγματικά και με νόμους, ούτως ώστε οι αποφάσεις που παίρνονται να μη δημιουργούν ρωγμές στα τείχη και στα βάθρα του συστήματος. Αυτό δε σημαίνει ότι εμείς δε θα παλεύουμε και δε ζητάμε ισχυρή δύναμη και μέσα στο κοινοβούλιο. Αλλά ας τα βλέπουν αυτά τα κόμματα εκείνα τα οποία το πολύ που βλέπουν για το λαό είναι να οργανώνει μια διαδήλωση, ένα κίνημα για να αλλάζει το κυβερνητικό προσωπικό και όχι για να ανατρέψει το ίδιο το σύστημα.

      Αργά ή γρήγορα το αστικό κοινοβούλιο θα αποδειχθεί για το λαό ότι δεν είναι ο ναός της δημοκρατίας, αλλά είναι κυριολεκτικά μια φυλακή και ο λαός πρέπει ανατρέποντας την εξουσία των μονοπωλίων να δημιουργήσει γνήσιους λαϊκούς θεσμούς, με βουλευτές και αντιπροσώπους οι οποίοι εκφράζουν τη λαϊκή εξουσία και δεν είναι υπηρέτες, είτε από τη θέση της διακυβέρνησης είτε της αντιπολίτευσης, του σάπιου κοινωνικού συστήματος που ζούμε».

      • Κάρολος Νοέμβριος 3, 2012 στις 2:57 πμ #

        ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΕ
        Tα ίδια Παντελάκη μου…
        Πρώτα-πρώτα, η Ελλάδα έχει αναπτυχθεί τόσο πολύ ώστε να έχει φτάσει στο μονοπωλιακό καπιταλισμό; Για ποια «εξουσία των μονοπωλίων» μιλάει το ΚΚΕ; Έχει φτάσει η Ελλάδα στον ΚΜΚ ,τον κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό, όπως ισχυρίζεται το ΚΚΕ; Η Ελλάδα έχει φτάσει δηλαδή, στο ανώτατο και τελευταίο στάδιο του καπιταλισμού; Μα, αν είναι αλήθεια αυτό, τότε η ανατροπή μπορεί να είναι μόνο σοσιαλιστική και όχι εργατική-λαϊκή ή λαϊκή-εργατική και δεν μπορεί να γίνει καμιά «λαϊκή συμμαχία» με τη μεσαία και τη μικρή αστική τάξη, ούτε με τους αγρότες, τους βιοτέχνες, κλπ.
        Η «εξουσία των μονοπωλίων» δεν ανατρέπεται παρά μόνο από την εργατική τάξη και τους μισοπρολετάριους (δηλαδή, «αυτοαπασχολούμενους» με δικά τους μέσα παραγωγής, που για να ζήσουν, μισθώνονται και σαν εργάτες – «κάνουν μεροκάματα», κυρίως στην ύπαιθρο). Οι άλλες τάξεις που βρίσκονται στον ενδιάμεσο χώρο, μεταξύ αστικής τάξης και προλεταριάτου, αυτούς που το ΚΚΕ ονομάζει «μικρομεσαίους», αυτοί δεν έχουν συμφέρον από τη σοσιαλιστική επανάσταση και γι’ αυτό ο Λένιν λέει πως το προλεταριάτο πρέπει να «παραλύσει την αστάθειά τους», όχι να συμμαχήσει μαζί τους. Το ΚΚΕ όχι μόνο επιδιώκει τη συμμαχία μαζί τους, αλλά, αναλαβαίνει να υπερασπίσει και τα οικονομικά συμφέροντά τους όσο υπάρχει καπιταλισμός.
        Αυτό είναι παραβίαση 100% των αρχών του μαρξισμού! Το κομμουνιστικό κόμμα υπερασπίζει τα συμφέροντα, π.χ. των αγροτών ΜΟΝΟ σε σχέση με το παρελθόν, ΜΟΝΟ όσον αφορά τη λεγόμενη «εξάλειψη των φεουδαρχικών υπολειμμάτων» και ΠΟΤΕ όσον αφορά το μεγάλο κεφάλαιο. Σε σχέση με το παρελθόν, με τη φεουδαρχία, ο αγρότης, που κατέχει δικό του κλήρο και τον εκμεταλλεύεται με την οικογένειά του, είτε μισθώνοντας εργάτες, αντιπροσωπεύει την καινούργια, την καπιταλιστική γεωργία, γι’ αυτό και πρέπει να υποστηριχτεί, όσο ζητάει την κατάργηση των «φεουδαρχικών υπολειμμάτων» (αγγαρείες, ξεπληρωμή με δουλειά, υπέρογκο νοίκι γης, που οδηγεί σε υποδουλωτικές σχέσεις, κλπ.).
        Απεναντίας, όταν συνθλίβεται στον ανταγωνισμό από το μεγάλο κεφάλαιο και ζητάει μέτρα για να διατηρήσει την κοινωνική του θέση, το κόμμα δεν πρέπει να τον υποστηρίξει, γιατί κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι υποστηρίζει την καθυστέρηση απέναντι στην πρόοδο, που την εκφράζει η μεγάλη παραγωγή και όχι η μικρή.
        Το ΚΚΕ, όμως, στηρίζει τους μικρομεσαίους, δηλαδή, τάξεις που ο Μαρξ χαρακτηρίζει στο Μανιφέστο ως συντηρητικές και αντιδραστικές, επειδή «θέλουν να στρέψουν προς τα πίσω τον τροχό της Ιστορίας».
        Υπάρχουν στην Ελλάδα «φεουδαρχικά υπολείμματα»; Υπάρχουν. Στην οικονομία, τα κλειστά επαγγέλματα. Ποια είναι η στάση του ΚΚΕ; Να μην ανοίξουν! Και γιατί να μην ανοίξουν; Γιατί έτσι εξελίσσεται ο καπιταλισμός και το μεγάλο κεφάλαιο εκτοπίζει τα αγαπημένα του «μικρομεσαία» στρώματα και συσσωρεύεται το κεφάλαιο και τα μέσα παραγωγής και διανομής συγκεντρώνονται σε λίγα χέρια. Μα, αυτή είναι η φυσική εξέλιξη του καπιταλισμού, που προετοιμάζει το έδαφος για τη σοσιαλιστική επανάσταση. Τότε, με τησ συνεχή συσσώρευση του κεφαλαίου και την απαλλοτρίωση των μεσαίων αστικών στρωμάτων, δημιουργούνται τα μονοπώλια και τότε μπαίνει στην ημερήσια διάταξη η εξέγερση και η κατάληψη της εξουσίας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.
        Εμείς είμαστε στο δρόμο ακόμα για την κατάργηση του μεσαίωνα. Στο συγκεκριμένο θέμα η πρόοδος είναι οι εταιρίες και η καθυστέρηση το κλειστό επάγγελμα. Το ΚΚΕ είναι με την καθυστέρηση.
        Άλλο ένα παράδειγμα, στον τομέα των θεσμών : ο χωρισμός του κράτους από την εκκλησία. Το ΚΚΕ στα λόγια είναι υπέρ, στην πράξη, προπαγάνδα μηδέν. Ακόμα και τώρα, με τα γεγονότα στο Χυτήριο, δε βρήκε καθόλου κατάλληλη τη στιγμή για να διατυπώσει το αίτημα για χωρισμό εκκλησίας-κράτους. Την ίδια στάση έχω την εντύπωση ότι κράτησε το 2006 όταν σταμάτησε η προβολή της ταινίας του Σκορτσέζε «Ο τελευταίος πειρασμός».
        Θα μου πείτε ότι και στις δύο περιπτώσεις έφταιγαν οι παραθρησκευτικές οργανώσεις και όχι η επίσημη εκκλησία (το 2006 δεν υπήρχαν και χρυσαυγίτες).
        Άσχετα, που ένα κομμουνιστικό κόμμα θα έπρεπε να αρπάζει κάθε ευκαιρία για να κάνει την προπαγάνδα του, θα θυμίσω και άλλες 3 περιπτώσεις, που αφορούσαν ξεκάθαρα την εκκλησία και όπου το ΚΚΕ έκανε την πάπια και δεν τις χρησιμοποίησε για να απαιτήσει το χωρισμό της εκκλησίας από το κράτος : το θέμα του πολιτικού γάμου, το ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας και το θέμα των ταυτοτήτων. Είναι αλήθεια ότι στα δύο πρώτα θέματα γράφτηκαν μερικά πράγματα στο Ριζοσπάστη και τέθηκε σωστά το θέμα τόσο του πολιτικού γάμου όσο και της εκκλησιαστικής περιουσίας. Η «πάπια» αφορά το ότι δεν έγινε καμιά προσπάθεια διάδοσης της ιδέας του χωρισμού εκκλησίας-κράτους στις λαϊκές μάζες. Εδώ θα μπορούσε να προβληθεί η γνωστή αντίρρηση ότι προέχει ο μη διαχωρισμός του λαού σε πιστούς και άπιστους.
        Εκείνο, όμως, που ήταν τελείως απαράδεκτο ήταν 3 άρθρα στο «Ριζοσπάστη», σε 3 συνεχόμενες Κυριακές, το 2000, όπου ο μακαρίτης σύζυγος της Αλέκας, ο Θανάσης Παπαρήγας, ο οποίος έμμεσα τάχθηκε υπέρ της εκκλησίας, γιατί το θέμα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες το υποκινούσε ο … ιμπεριαλισμός (οι παραθρησκευτικοί έλεγαν ο Αντίχριστος).

    • one_and_only Νοέμβριος 5, 2012 στις 12:29 πμ #

      E δεν το λες και ακριβως απαντηση, αλλα λογια να αγαπιομαστε ειναι, Ουτε καν για το τυπικο δεν διαψευδεται η καταγγελια σε ολοκληρη την ανακοινωση.
      Και για το τυπικο για οποιον δεν ξερει και σε τι αφορα η καταγγελια γιατι στην «απαντησ稻 δεν αναφερεται καν το θεμα, εδω http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7123777

      • Y Νοέμβριος 5, 2012 στις 1:08 πμ #

        1) έχει το ΠΑΜΕ καμιά πιθανότητα να πάρει το σωματείο?
        2) να πείτε το όνομα του συγκεκριμένου βιομήχανου και να αποδείξετε ότι έκανε αυτά που λέει ο »Ρ» αλλιώς μόκο
        3) και να το έκανε αυτό ο βιομηχανός τι αποδεικνύει? Πολλοί εργοδότες πριν τις εκλογές λέγαν »θα σας απολύσουμε άμα ψήφισετε ΣΥΡΙΖΑ», όχι ΚΚΕ. Αποδεικνύει αυτό ότι το ΚΚΕ είναι πουλημένο? Όχι.
        4) Θα έπρεπε να ντρέπεστε να κατηγορείτε το ΝΑΡ ότι είναι στην υπηρεσία των βιομηχάνων. Αυτό είναι ο ο ορισμός του γκαιμπελισμού.
        5) Η λύσσα της ηγεσίας του ΚΚΕ απέναντι στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ δείχνει μόνο πόσο την φοβάται όχι επειδή είναι πανίσχυρη αλλά επειδή η τωρινή γραμμή του ΚΚΕ είναι διάτρητη.

      • Kώστας Μίχος Νοέμβριος 5, 2012 στις 10:12 πμ #

        Τι να απάντησή δηλαδή ότι δεν τα παίρνει απο τους βιομηχάνους? Η αθλιότητα εχει και τα όρια της κουμπάρε, άντε τώρα να ψηφίσετε καμιά 24ωρη με την ΠΑΣΚΕ, μπας και «βγάλουν οι εργάτες συμπεράσματα»

  14. Y Νοέμβριος 4, 2012 στις 11:08 μμ #

    Βίντεο από το πολιτικό διήμερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

  15. Y Νοέμβριος 5, 2012 στις 1:09 πμ #

  16. namisenoiazei Νοέμβριος 5, 2012 στις 10:28 πμ #

    gia de vazeis kai to video me tin omilia tou alavanoy etsi gia na doume poso axtarmas ine i antarsya?

    • kraftwerkvs Νοέμβριος 5, 2012 στις 10:45 πμ #

      Πήγεο Αλαβάνος στην Ανταρσύα και δεν το μάθαμε;

  17. Y Νοέμβριος 5, 2012 στις 11:15 πμ #

    Nα το και με Αλαβάνο (και Χάγιο). Δε το είχα βάλει χθες γιατί δεν είχε βγει. Ο Αλαβάνος δεν είναι στην Ανταρσύα αλλά εγώ πιστεύω πρέπει να μπει. Κανείς δεν περισεύει. Το αναγκαίο μεταβατικό πρόγραμμα είναι δεδομένο και το ΜΑΑ συμφωνεί σ’αυτό.

    • Ένας Νοέμβριος 5, 2012 στις 11:52 πμ #

      Μέτωπο ε? Με ποιούς?
      https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1434574

      Τί έχετε να πείτε τώρα λαλίστατα γκρουπούσκουλα?

      • ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 5, 2012 στις 1:07 μμ #

        αυτα εχει η ενοττα στο προβλημα.κ αυτο ειναι η ενοτητα το προβλημα.αντε κ σε νεο 89 παιδες.ετσι κ αλλιως το «κοινο πορισμα» υπαρχει με τον αλεξη.του φτιαχνετε κ τις προσυγκεντρωσεις του ανθρωπου.

      • Kώστας Μίχος Νοέμβριος 5, 2012 στις 1:19 μμ #

        Άλλη μια αθλιότητα , μετά τα Γιάννενα. Αυτή την φορά καθοδηγούμενη από την ΠΑΣΚΕ και αξιοποιουμενη από το ΠΑΜΕ

        Όσο γελοίο και να φαίνεται , όσο ηλίθιο και να ακούγεται δεν είναι αστείο!!!

        Με ένα φασιστικής νοοτροπίας και Γκεμπελικής έμπνευσης σενάριο , το ΞΕΚΙΝΗΜΑ (οργάνωση που αυτή την εποχή ,ΔΕΝ ξέρουμε σε ποιον πολιτικό σχηματισμό κινείται) και η Ανεξάρτητη Παρέμβαση στην ΕΘΕΛ με εκπρόσωπό της τον Αποστόλη Κασιμέρη (που επίσης ΔΕΝ ξέρουμε αυτή την εποχή σε ποιον πολιτικό χώρο κινείται) επιτίθεται στο αγωνιστικό σχήμα της ΕΑΣ και τον εκπρόσωπο της στο ΔΣ στις αστικές συγκοινωνίες , με ένα γεννημένο -ως συνήθως- από το άρρωστο μυαλό τους δημοσίευμα.

        Το δημοσίευμα αναφέρει τα εξής:

        …………..«Συνεργασία με την ακροδεξιά! Βαρύτατο ατόπημα της παράταξης ΕΑΣ (στηρίζεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στην ΕΘΕΛ! Πρωτοβουλία ενημέρωσης των εργαζομένων για τα νέα μέτρα, τις προθέσεις της διοίκησης του συνδικάτου καθώς και για τους τρόπους αντίδρασης πήρε η παράταξη «ΕΑΣ» στην ΕΘΕΛ (λεωφορεία Αθήνας) σε συνεργασία με την παράταξη «Εργαζόμενοι ΟΣΥ» αλλά και με την παράταξη «Σύνδεσμος Οδηγών»!…………

        Φαίνεται πως η τακτική της ψευδούς ενημέρωσης μέσω «λάσπης στον ανεμιστήρα» είναι ιδιαίτερα προσφιλής στο ΞΕΚΙΝΗΜΑ και την Ανεξάρτητη Παρέμβαση.

        Γιατί δεν εξηγείτε αλλιώς ότι στο «δημοσίευμα» ξεχνάνε εσκεμμένα να αναφέρουν , ότι η ΕΑΣ έκανε πράξη την ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση του ΔΣ για ενημέρωση των εργαζομένων ανά αμαξοστάσιο από ΟΛΕΣ τις παρατάξεις για την επερχόμενη ψήφιση των μέτρων , υπερασπίζοντας τις θέσεις της.

        Την ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση ενώ την ψήφισαν ,δεν την υλοποίησαν η ΠΑΣΚΕ η ΔΑΚΕ και η Ανεξάρτητη Παρέμβαση . Μάλλον για το ΞΕΚΙΝΗΜΑ η ομόφωνη ψήφιση της πρότασης στο ΔΣ είναι δημοκρατική διεργασία και η υλοποίηση συνεργασία με ακροδεξιά.

        Εμείς στην ΕΑΣ , αλλά και το εργατικό κίνημα γνωρίζουμε πως η «σάρα και η μάρα» των συνδικαλιστικών ποντικών , που ξετρύπωσαν από τα σαπιοκάραβα της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ , προσπαθούν με κάθε τρόπο να τρυπώσουν στην πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ.Αυτό όμως δεν νομιμοποιεί κανέναν ,- σε μια περίοδο που το εργατικό κίνημα προσπαθεί να ανακάμψει , να οργανωθεί και να συγκρουστεί με την κυβέρνηση -να ψεύδεται , να συκοφαντεί και να λασπολογεί το πιο μαχητικό αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό σχήμα των μεταφορών , για να πλασαριστεί καλύτερα στο πολιτικό και συνδικαλιστικό τοπίο του ΣΥΡΙΖΑ.

        Δεν νομίζουμε ότι οι τύψεις από πλευράς ΞΕΚΙΝΗΜΑΤΟΣ για την αγαστή συνεργασία τους με την ΔΑΚΕ και τον γνωστό Σουκαρά σε επίπεδο προεδρείου όπου ο Κασιμέρης εγινε ταμίας με την ψηφο του , να φταίνε.

        Δεν νομίζουμε ότι αιτία είναι η δικαστική διαμάχη του Κασιμέρη με μέλος του ΔΣ για την οικονομική διαχείριση του Συνδικάτου την εποχή που ήταν Ταμίας ( με την συνεργασία και ψήφο του Σουκαρα).

        Δεν νομίζουμε ότι είναι σε εντεταλμένη υπηρεσία από την εργοδοσία σαν αντάλλαγμα στις εκδουλεύσεις που του προσφέρουν , δηλαδή τη μεσολάβηση της Ανεξάρτητης Παρέμβασης για να πάρουν οι οικονομικά εξαθλιωμένοι εργαζόμενοι , προκαταβολή του μισθού τους και που το έχει αναγάγει σε μέγιστη συνδικαλιστική πράξη.

        Δεν νομίζουμε να θέλει να εκδικηθεί τον εκπρόσωπο της ΕΑΣ επειδή στο παρελθόν τον είχε καταγγείλει στο ΔΣ , ότι σαν νεοεκλεγμένος συνδικαλιστής με την ….ΔΑΚΕ και κυβέρνηση ΝΔ , απειλούσε εργαζόμενους ότι θα κάνουν δρομολόγηση στον Έβρο . (Σιγά ρε μεγάλε μην τους έστελνες και στην Μακρόνησο).

        Δεν νομίζουμε να είναι το γεγονός ότι η ΕΑΣ δεν συμπεριλαμβάνει στο ψηφοδέλτιό της υποψηφίους που εκφράζουν δημόσια ακραίες ρατσιστικές θέσεις όπως έχει κάνει το ΞΕΚΙΝΗΜΑ και η Ανεξάρτητη Παρέμβαση.

        Νομίζουμε ότι είναι σε προσχεδιασμένη επίθεση κατά του εργατικού κινήματος και κάθε μαχητικού ριζοσπαστικού σχήματος , με στόχο και σκοπό την προσωπική τους επιβίωση στο πολιτικό και συνδικαλιστικό τοπίο.

        Και το άσχημο για σας είναι ότι οι εργαζόμενοι στις μεταφορές γνωρίζουν ποιοι είστε .

        ΥΓ: η ΕΑΣ είναι ανεξάρτητο σχήμα χωρίς κομματική καθοδήγηση εκφράζοντας ριζοσπαστικές επαναστατικές και αντιφασιστικές θέσεις .

        η γραμματεια της ΕΑΣ

      • Ένας Νοέμβριος 5, 2012 στις 1:30 μμ #

        Ας πούμε ότι είναι έτσι. Το κοινό αφισάκι πως το εξηγείς?

        http://www.xekinima.org/fileadmin/media/4.b.EAS_KALESMA_SYNDESMOY.pdf

      • Kώστας Μίχος Νοέμβριος 5, 2012 στις 10:34 μμ #

        Μην κάνεις τον χαζό, το «κοινό» αφισακι απλά ενημερώνει για το ποιοι θα μιλήσουν στα πλαίσια της απόφασης. Το έβγαλαν οι ίδιοι εργαζόμενοι του αμαξοστασίου.

    • ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 5, 2012 στις 1:19 μμ #

      πως μου αρεσει να παει ο Αλεκος στον ανταρσυα…………..εινια 10 φορες πιο εξυπνος κ διαβασος απο τον καθε εναν εκει μεσα κ θα τους βαλει στη βουλη εχοντας στριψει αυτο το καραββι πολυ πιο δεξια απο οτι τωρα.το μεταβατικο προγραμα θα μας φαινεται καλη αναμνηση σταλινισμου σε σχεση με αυτα που θα λεει το μειγμα ΑΝΤΑΡΣΥΑς-ΜΑΑ

    • ΨΕΥΔΟΑΡΙΣΤΕΡΟΣ Νοέμβριος 5, 2012 στις 4:38 μμ #

      ο Υ δεν ανεβασε αλλο ενα βιντεο με αυτους που πηραν το λογο.ενας Ραχιωτης που πηρε το λογο πρωοςτα ειπε χυμα κ τσουβαλατα κ μπραβο του κ γω ασχετα αν διαφωνω με τον τελικο στοχο που εβαλε(ισα ισα δε με νοιαζει καθολου τωρα αυτο) τον θελω μαζι μου στον αγωνα.εκραξε κ το ΚΚΕ οτυπος.μη νομιζετε,αλλα τουλαχιστον ειπε τα πραγματα με το ονομα τους.

  18. IA Νοέμβριος 5, 2012 στις 12:28 μμ #

    Τα αισχη του ΝΑΡ στα Γιανενα στη Spider δεν ειναι καινουργια και το 2011 ελεγαν στυς εργατες να βαλουν πλατη για να ξεπερασει η εργοδοσια τα προβληματα της

    Σάββατο 1 Οχτώβρη 2011

    ΓΙΑΝΝΕΝΑ
    Πρακτικές εγκλωβισμού των απλήρωτων εργατών

    «Είμαστε όλοι μια οικογένεια», «μας γνωρίζετε χρόνια», «είμαστε στο ίδιο καράβι»… Αυτά και άλλα τέτοια επιχειρήματα ιδεολογικού πειθαναγκασμού των εργατών, για να αποδεχτούν ότι τα συμφέροντα του κεφαλαίου είναι και δικά τους, επιστράτευσε η εργοδοσία της «Spider» στα Γιάννενα, στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων ενάντια στην απλήρωτη εργασία.

    Η εργοδοσία της μεταλλουργικής αυτής βιομηχανίας – εισηγμένης στο Χρηματιστήριο, με θυγατρικές εταιρείες σε Ελλάδα και εξωτερικό – ζήτησε «φιλότιμο» από τους απλήρωτους έως και 3 μήνες εργάτες. Δεν είναι βέβαια ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που η εργοδοσία στην παραπάνω επιχείρηση – και όχι μόνο – προσπαθεί να πείσει και σήμερα σε συνθήκες κρίσης ακόμη περισσότερο για τον κοινό στόχο εργατών και κεφαλαίου.

    Χείρα βοηθείας στην ταξική αυτή συνεργασία δίνει η πλειοψηφία της διοίκησης του Σωματείου Μετάλλου (ΝΑΡ). Στις κινητοποιήσεις που έγιναν πριν το καλοκαίρι προσανατόλισε τους εργαζόμενους στην ελεημοσύνη της εργοδοσίας, προβάλλοντας ως λύση τη χορήγηση δανείου σε αυτήν… Στη χτεσινή κινητοποίηση συμφώνησε μαζί της για την καταβολή ενός μήνα (Ιούλη) σε δόσεις και όχι ενιαία για όλους τους εργαζόμενους, όταν η εργοδοσία ξεκαθάρισε ότι παγιώνεται για το επόμενο χρονικό διάστημα και μέχρι να ξεπεραστούν οι δυσκολίες η απλήρωτη εργασία για δυο μήνες. Ετσι εξηγείται και η απαίτηση της εργοδοσίας να αποχωρήσει το ΠΑΜΕ από τις συνομιλίες (οι ταξικές δυνάμεις για δυο μέρες Πέμπτη και Παρασκευή έδιναν τη μάχη της περιφρούρησης από το πρωί εκφράζοντας την έμπρακτη συμπαράσταση και στήριξη στο δίκαιο αγώνα ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία).»
    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6469532

    Καλο θα ηταν το ΝΑΡ να ξεκοψει απο τους εργδοτικους συνιδκαλιστες του και οχι να προσπαθει να απαντησει. Το να παραδεεχτητε ενα λαθος σας δεν σας κανει χειροτερους

  19. Y Νοέμβριος 5, 2012 στις 1:56 μμ #

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: