Σκέψεις για τα αποτελέσματα των εκλογών. Το Λαϊκό κίνημα και η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ.

24 Μάι.

Πάνος Β. Μαΐου 24, 2012 στις 12:06 πμ Edit #

Επειδή το μήνυμα των εκλογών διαστρεβλώθηκε το κείμενο αυτό θα προσπαθήσει να δώσει την πραγματική διάσταση κατα την γνώμη του συγγραφέα πάντοτε. Πριν τις εκλογές πρέπει να παρατηρήσουμε οτι τεράστιες μάζες εργαζομένων και μικροαστικών στρωμάτων συμμετείχαν σε απεργιακές διαδηλώσεις και συλλαλητήρια, εκφράζοντας την απαίτηση στο να μην ψηφισθούν τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί νόμοι όπως και οι δανειακές συμβάσεις που περικόπτουν τους μισθούς, φορτώνουν τον λαό με νέους φόρους και χαράτσια, καταδικάζουν την πλειοψηφία του λαού σε ανέχεια και δυστυχία.

Όμως σε αυτούς τους αγώνες το μόνο κοινό ήταν η κοινή θέληση να αλλάξουν τα πράματα να σταματήσει ο κατήφορος του βιοτικού επιπέδου του Λαού, χωρίς όμως μια ομογενοποιημένη άποψη και κοινή αφετηρία στο σύνολο των εργαζομένων και των λοιπών λαϊκών στρωμάτων. Η αφετηρία των περισσότερων διεκδικήσεων ξεκινούσε από την αρχή της διατήρησης δικαιωμάτων και μισθών σε συντεχνιακή βάση και με ξεχωριστά αιτήματα για κάθε κλάδο που τις περισσότερες φορές δεν συνδέονταν με αιτήματα πολιτικών αλλαγών. Αιτήματα δηλ. ανατροπής των κυβερνήσεων και των κομμάτων που κυβερνούσαν.

Όμως μέσα από αυτή την διαδικασία άρχισε να ωριμάζει η συνείδηση για βαθύτερες αλλαγές σε ό,τι αφορά την μέχρι τώρα αντίληψη για το λαϊκό συμφέρον, για το συμφέρον των λαϊκών στρωμάτων. Άρχισε δηλαδή η αντίστροφη πορεία για την κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία και κουλτούρα που κατόρθωνε μέχρι τότε να κάνει την πλειοψηφία των μαζών να πιστεύει ότι, ο,τι είναι καλό για την αστική τάξη, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές κ.λ.π. είναι και δικό της καλό.

Μέσα από αυτή την διαδικασία λοιπόν άρχισε να αγκαλιάζει όλο και περισσότερες μάζες η ιδέα της εξόδου από το ευρώ, να αμφισβητείτο ο ρόλος της ΕΕ σαν ΕΕ των Λαών ή των Εθνών κ.λ.π. Σε αυτή την διαδικασία τεράστιο ρόλο έπαιξε και παίζει η κυρίως παρέμβαση του ΚΚΕ και λιγότερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων κομμουνιστικών δυνάμεων ακόμα και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, που με την θέσεις τους ξεσκεπάσανε τον χαρακτήρα και το ρόλο της ΕΕ. Αποτέλεσμα αυτών είναι η θέληση πολυάριθμων μαζών κυρίως εργαζομένων που κατανοούν το πρόβλημα να στρέψουν την εμπιστοσύνη τους προς τ΄ αριστερά και να αρχίσουν δειλά δειλά να ελπίζουν και να αναζητούν πολιτικές αλλαγές που θα τους βγάλουν από το τέλμα που ζουν.

Πιστεύω οτι σε ένα σημαντικό κομμάτι των εργαζομένων αλλά και των άλλων λαϊκών στρωμάτων έχει ωριμάσει στην συνείδηση τους, η αντίληψη της απεξάρτησης από τα όργανα του Ιμπεριαλισμού (ΔΝΤ, ΕΕ) για να μπορέσει να υπάρξει ελπίδα. Περισσότεροι από ποτέ άρχισαν να συνειδητοποιούν την ανάγκη πολιτικών αλλαγών προς φιλολαϊκή κατεύθυνση.

Αυτή η ιδέα μπορώ να ισχυριστώ, οτι είναι πιο ωριμασμένη περισσότερο στους εργαζόμενους παρά σε μικροαστικά λαϊκά στρώματα που μάθανε να λειτουργούν, να ζούν και να περιμένουν από επιδοτήσεις και προγράμματα της ΕΕ.

Και αυτό είναι φυσικό γιατί η πλειοψηφία των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των ανέργων είναι αυτή που δέχτηκε τις περισσότερες συνέπειες. Την μείωση των μισθών, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, των εργασιακών κ.λ.π.

Από αυτή την άποψη τα στρώματα αυτά της Εργατικής τάξης που η πλειοψηφία τους δεν είχε την εμπειρία των εργατικών αγώνων και διεκδικήσεων, όμως επηρεασμένη από αυτούς, εναπόθεσε τις ελπίδες σε άμεση πολιτική λύση χωρίς να συνδυάσει αυτή, με πολιτικούς και οικονομικούς αγώνες σε βαθμό που θα απαιτούσαν οι περιστάσεις των καιρών.

Το μήνυμα αντιλήφθηκε έγκαιρα ο ΣΥΡΙΖΑ που μέχρι πρότινος απουσίαζε από διεκδικήσεις σε ταξικό επίπεδο και τις περισσότερες φορές τα στελέχη του στο μαζικό εργατικό κίνημα αποτελούσαν μέρος του προβλήματος παρά ελπίδα για ανάταση. Σε πολλές περιπτώσεις διαπλεκόμενοι και συνδιαλεγόμενοι με στελέχη της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και της εξουσίας. Η στάση τους δεν βοηθούσε τους εργαζόμενους να καταλάβουν τον χαρακτήρα και την ουσία της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΕΕ. Ούτε την στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών του Εργατικού κινήματος ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ.

Κι αυτό γιατί αποτελούσαν μέρος τους.

Έτσι λοιπόν τολμώ να πω οτι ο ΣΥΡΙΖΑ (με το σύνθημα καμία θυσία για το ευρώ), οικειοποιήθηκε τους αγώνες του ΠΑΜΕ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρωτοβάθμιων σωματείων και άλλων κινημάτων που με την δική τους παρέμβαση στο λαϊκό κίνημα εδώ και δεκαετίες (κυρίως το ΚΚΕ) βοήθησαν στην μεταστροφή της συλλογικής συνείδησης σε αριστερές θέσεις και λύσεις. Στο να ανοίξει ο δρόμος σιγά σιγά σε πιο ριζοσπαστικές πολιτικές αλλαγές. Κι αυτό μπορεί να συμβεί και αύριο , μπορεί όμως και ποτέ.

Η ατολμία και η αδυναμία του Κουμμουνιστικού κινήματος

στο να συνδέσει τον αγώνα των εργαζομένων με πολιτικές αλλαγές στην πράξη και όχι στα λόγια,

στο να καθοδηγήσει την εργατική τάξη σε διεκδικήσεις πέρα από τις οικονομικές, σε πολιτικές και σε θεσμικές, που θα βάζουν σιγά σιγά τα θεμέλια για την δική της εξουσία,

στην έλλειψη τακτικών ελιγμών έτσι ώστε να μπορεί να ξεσκεπάζει την τακτική του αντιπάλου και ταυτόχρονα να απεγκλωβίσει μάζες, που σήμερα πιστεύουν οτι μαζί με αυτούς που είναι ορκισμένοι αντικομουνιστές, που πίνουν νερό στην ΕΕ θα φέρουν αλλαγές προς όφελος του λαού και του τόπου,

του στέρησαν μεγάλα εκλογικά ποσοστά εργαζομένων που οδηγήθηκαν στην αυταπάτη, οτι ψηφίζοντας την οποιαδήποτε αριστερή , διαφορετική από την μέχρι τώρα, άμεση κυβερνητική λύση χωρίς την πίεση του λαϊκού κινήματος, θα λύσουν το πρόβλημα τους.

Έτσι λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ οικειοποιήθηκε τους αγώνες δεκαετιών όλου του αριστερού χώρου συμπεριλαμβανομένου και του κομμουνιστικού.

Η στάση του απέναντι στο σχηματισμό κυβέρνησης σε συνδυασμό με την άστοχη προεκλογική εκτίμηση του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. που προεξοφλούσαν τον σχηματισμό κυβέρνησης αμέσως μετά τις εκλογές, τον καθιστά ακόμα πιο φερέγγυο στα μάτια των εργαζομένων που δεν έχουν την πολύχρονη εμπειρία του μαζικού κινήματος και εκθέτει ανεπανόρθωτα τις ηγεσίες του κουμμουνιστικού κινήματος που αδυνατούν να κατανοήσουν τις διεργασίες μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, επιμένοντας μόνο να λένε, σχεδόν την αλήθεια, για τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να κάνουν τίποτα για να το αποδείξουν έμπρακτα, αποκλείοντας κάθε πολιτική ελιγμού, περιμένοντας από τις εξελίξεις να τους δικαιώσουν. Μα τότε θα είναι αργά.

Όσον αφορά τα στρώματα που στράφηκαν προς τους Ανεξάρτητους Έλληνες και την Χρυσή Αυγή έχω να παρατηρήσω τα εξής:

Για τους ανεξάρτητους Έλληνες, οτι κινηθήκαν στα πλαίσια της άμεσης λύσης με ένα φιλικό πρόσωπο προς τα αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ), αποκτώντας εκλογική βάση κυρίως σε μικροαστικά στρώματα, δεξιάς προέλευσης κυρίως και λιγότερο εργαζομένων.

Για την Χρυσή Αυγή, οτι πέρα από την κατευθυνόμενη ροή ομάδων του κράτους και του παρακράτους, υπήρξε και η έντεχνη καθοδήγηση μέσα από τα ΜΜΕ, (που ανακάλυψαν το πρόβλημα των νεοναζί τα τελευταία 3-4 χρόνια της όξυνσης της κρίσης), κυρίως νεολαίας που άπειρη πολιτικά και εργασιακά, αγνοώντας τον πραγματικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής και μη πιστεύοντας οτι η Αριστερά μπορεί να βρεθεί στο προσκήνιο, ήθελε να τρομάξει το κατεστημένο. Μόνο που ο απώτερος σκοπός των ΜΜΕ, του κράτους και του παρακράτους είναι να τρομάξει ο Λαός και κυρίως οι Αριστεροί και οι κουμουνιστές έτσι ώστε να μαντρωθούν ξανά στον δικομματισμό. Πιστεύω οτι τα ποσοστά της Χ.Α. στις επόμενες εκλογές δεν θα της επιτρέψουν να μπει στην βουλή. Το οτι βγήκε στο προσκήνιο ήταν μια καλή ευκαιρία για να διαπιστώσουν οι νέοι και να θυμηθούν οι παλιοί το τι σούργελα και πόσο επικίνδυνοι είναι τα μέλη αυτής της παρακρατικής νεοναζιστικής οργάνωσης που συντηρείται από κονδύλια και μυστικούς λογαριασμούς του κράτους και των κομμάτων του δικομματισμού.

Με λίγα λόγια η ψήφος του Ελληνικού Λαού ήταν ψήφος διεκδίκησης και ανατροπής και οχι συγκυβέρνησης και συγκάλυψης.

Αυτό που έχει να κάνει από εδώ και πέρα ο Λαός είναι να ενισχύσει τις δυνάμεις εκείνες που αποτελούν εγγύηση για σίγουρη και σταθερή στροφή της πολιτικής υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Να ενισχύσει τις δυνάμεις εκείνες που πιστεύουν στην δική του δύναμη για να αλλάξουν τα πράγματα και οχι σε απομηχανής θεούς. Δηλαδή το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Και μιας και ο συμπαθής ηγέτης Τσίπρας μας θύμισε λίγο την εποχή του 1981 και τον Α. Παπανδρέου με τα τσιτάτα του, να ξαναθυμηθούμε ακόμα ένα σύνθημα που επαληθεύτηκε στην πορεία των χρόνων. “Αλλαγή δεν γίνεται χωρίς το ΚΚΕ” θα πρόσθετα και άλλων Αντικαπιταλιστικών – Αντιμονοπωλιακών και Αντι ευρωενωσιακών δυνάμεων.

Advertisements

17 Σχόλια to “Σκέψεις για τα αποτελέσματα των εκλογών. Το Λαϊκό κίνημα και η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ.”

  1. tasosnastos Μαΐου 24, 2012 στις 4:55 μμ #

    Θα μεταφέρω δύο σχόλιο απο το blog μου σαν απάντηση στην συγκεκριμένη ανάρτηση :
    Ανώνυμος24 Μαϊ 2012 4:33:00 μ.μ.
    ΠΟΥ ΔΙΑΦΕΡΕΙ Ο ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ, Ο ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΚΝΟ ΑΛΕΞΗΣ?
    ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΒΡΕΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΓΛΥΦΙΤΖΟΥΡΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ… (made in C.E.)…

    Ανώνυμος24 Μαϊ 2012 5:46:00 μ.μ.
    Το βρήκα!!!!
    Θελω ευρωγλυφιτσουρι, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ…
    Η απαντηση : ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ.
    Το γλιφιτζουρι παρακαλω για να γλειφω, οσο ακομα μπορω….
    Δ/ΝΣΗ : SYRIZA -ALEJI TSIPRA
    GREECE
    TEL : 00302103378501
    0030210 3829910
    0030210 3829911

    Βαλτετσίου 39
    T. K. 106 81
    ATHENS E.U. (please don’t exist GREECE (disappear))
    european site http://www.syriza.gr/
    BE CAREFUL,,,,,,, MIND THE GAP
    Alexιs suggests that the 29 European butchers befits GREEK PEOPLE.
    29 butchers and ALEXIS propose EU
    They know, you’ll learn after death …

  2. Y Μαΐου 24, 2012 στις 4:55 μμ #

    Δεν γνωρίζω το συγγραφέα αυτού του άρθρου ούτε συμφωνώ 100% μαζί του. Το είδα ως κόμμεντ εδώ και σκέφτηκα ξεχωρίζει από τα μικρόψυχα προεκλογικά σχόλια που ανταλάσσουμε τις τελευταίες μέρες.
    Νομίζω ότι το άρθρο αξίζει για τη σοβαρή και προσγειωμένη αισιοδοξία που το χαρκατηρίζει. Η δική μου γνώμη είναι ότι αυτό που χρειάζεται κύρια τώρα είναι πέρα από την αύξηση της κομμουνιστικής αριστερας αλλά και ευρύτερα της αριστεράς είναι η αποφασιστική ενίσχυση της Ανταρσύας ως του μόνου που μπορεί να φέρει τις αναγκαίες ανακατατάξεις για την προγραμματική ξεκαθάριση που χρειάζεται η κομμουνιστική αριστερά τις κρίσιμες αυτές ώρες. Αλλά καλύτερα να συζητήσουμε το άρθρο και όχι τη δική μου γνώμη, η γενικά αυτή των συνήθων υπόπτων εδώ μέσα.

  3. Giorgos Μαΐου 24, 2012 στις 5:03 μμ #

    Ωραιο αρθρο και συμφωνω στην αναλυση που κανει, σχεδον σε ολα τα σκελη της

    Υπαρχει ελλειμμα αισιοδοξιας θα ελεγα στα κομματα των αγωνιστων, αισιοδοξια για γρηγορη αποτιναξη του συστηματος
    Αυτο αφησε το κενο που επετρεψε στο συριζα να λαικισει και ψηφοθηρισει με λαθρεμποριο ελπιδας

    Μια σημειωση, αν και πιο μικρο μεγεθος και ο ΜΛ χωρος ανηκει διπλα στο ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    Και επισης οτι φοβαμαι οτι η ΧΑ θα ειναι και στην επομενη βουλη με αρκετα μειωμενη δυναμη παντως

  4. Μαρία Μαΐου 24, 2012 στις 10:36 μμ #

    Granma δεν συμμερίζομαι την άποψή σου…. όσοι έχουν ταξική συνείδηση κι έχουν εμπειρία σε ταξικούς αγώνες δεν ψηφίζουν σύριζα αλλά συνειδητά το κκε… τα μεγάλα ποσοστά του σύριζα οφείλονται στη μετακίνηση κυρίως των ψηφοφόρων του πασοκ, που αρέσκονταν όλα τα χρόνια σε αυταπάτες, ψέματα και πελατειακές σχέσεις…. αυτοί λοιπόν έχουν πιστέψει πως μπορούν να διαχειριστούν το καπιταλιστικό σύστημα και να το κάνουν καλύτερο….. νομίζουν πως θα επαναληφθεί η εποχή του ’80…. όμως πλανώνται οικτρά, γιατί οι σημερινές αντικειμενικές συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές…. η καπιταλιστική κρίση θα βαθύνει και θα απλωθεί ακόμη περισσότερο και με τις ασπιρίνες δεν μπορείς να θεραπεύσεις τον καρκίνο…. οι σοσιαλοδημοκράτες έχουν αποδείξει πως είναι ένθερμοι υπηρέτες του καπιταλισμού…. νομοτελειακά και σύμφωνα με τα διδάγματα της ιστορίας, η μόνη φιλολαϊκή λύση είναι η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και η λαϊκή εξουσία…. όσα ψέματα κι αν πουν στο λαό και όσες αυταπάτες κι αν σπείρουν, οι αντικειμενικές συνθήκες θα τον οδηγήσουν σ΄αυτή την κατεύθυνση….. και το κκε θα είναι πάντα μπροστά στους αγώνες για τη διεκδίκηση της λαϊκής και όχι της αστικής εξουσίας…

  5. AntonXXXXX Μαΐου 24, 2012 στις 11:52 μμ #

  6. AntonXXXXX Μαΐου 25, 2012 στις 12:02 πμ #

    Κάθε λύση που θα δοθεί μέσα στην ΕΕ είναι σε βάρος των εργατών. Η προστασία των δικαιωμάτων τους εξαρτάται από το πόσο έτοιμοι θα είναι για ρήξη και ανατροπή. Αυτό που φαίνεται δύσκολο είναι και το μόνο ελπιδοφόρο. Η προειδοποίηση του ΚΚΕ ότι ή η εργατική τάξη θα κάνει άλμα μπροστά ή θα υποστεί μεγάλη ήττα ισχύει ακέραιη.
    Η υπεράσπιση από ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ της ΕΕ προαναγγέλλει ήττα για την εργατική τάξη, αν η ίδια δεν το αντιμετωπίσει.
    Η συσπείρωση στο ΚΚΕ και αυτών ακόμα από τους εργάτες που δε συμφωνούν με τη στρατηγική του αλλά μπορούν να αναγνωρίσουν ότι το ΚΚΕ στέκεται σταθερά ενάντια στους καπιταλιστές και την εξουσία τους, ακόμα και αυτών που πιστεύουν ότι μια άλλη κυβέρνηση με πυρήνα την αριστερά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αδύνατο να τους ανακουφίσει, είναι η μόνη εγγύηση για να βρεθεί σε καλύτερη θέση η εργατική τάξη στη μεγάλη μάχη που είναι μπροστά.

  7. AntonXXXXX Μαΐου 25, 2012 στις 12:04 πμ #

  8. Y Μαΐου 25, 2012 στις 10:25 πμ #

    Η αναγκαιότητα της αριστερής κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ http://tsak-giorgis.blogspot.com/2012/05/blog-post_9515.html

  9. Y Μαΐου 25, 2012 στις 11:55 πμ #

    BUSINESSEUROPE participates in Employment Committee debate on national reform programmes

    On 23 May at a meeting of the Employment Committee, BUSINESSEUROPE provided member state and Commission representatives with key messages on labour market reforms. Action was called for to modernise employment policies, through structural reforms of labour markets. This should aim at encouraging access and return to work, as well as reducing labour costs. In addition, flexibility in work contracts and working time are necessary to ensure that companies can create jobs. Issues which require particular attention are youth unemployment and long-term unemployment. Finally, it was highlighted that human resources need to be managed more intelligently, to ensure a better match between skills demand and supply.

    http://www.businesseurope.eu/Content/Default.asp?PageID=698&NewsletterID=200

  10. AntonXXXXX Μαΐου 25, 2012 στις 1:42 μμ #

  11. AntonXXXXX Μαΐου 25, 2012 στις 2:15 μμ #

  12. Y Μαΐου 25, 2012 στις 3:20 μμ #

    Έλα να ενωνόμαστε λίγο! Επιιιιιιιιιιιιίθεση! 😀 http://www.facebook.com/events/369449296436194/

    • RedPersonality Μαΐου 25, 2012 στις 6:21 μμ #

      Αππίστευτο τη φασίστες είναι αυτοί….

  13. RedPersonality Μαΐου 26, 2012 στις 9:51 πμ #

  14. Κώστας Μίχος Μαΐου 27, 2012 στις 4:44 μμ #

    Ριζοσπάστης: Διαστρέβλωση… με υψηλά κίνητρα
    του Κωστή Νάγια

    Πολιτική είδηση δεν είναι ο χαρακτηρισμός, σε εκτενές δημοσίευμα του Ριζοσπάστη, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως «δέκατης τρίτης συνιστώσας τουΣΥΡΙΖΑ». Αυτό αποτελεί πλέον ρουτίνα που φέρνει ποικίλες σκέψεις. Νέο δεν είναι ούτε ο χαρακτηρισμός ως …κυβερνητικών λιγούρηδων πέντε επιλεγμένων αγωνιστών του κομμουνιστικού κινήματος. Εδώ μόλις προχτές χαρακτήριζε τον Ευτύχη Μπιτσάκη, φυλακισμένο, θανατοποινίτη, μάχιμο μαρξιστή διανοούμενο και υλιστή φιλόσοφο, ως «ναυάγιο της ταξικής πάλης». Και την επομένη του δημοσιεύματος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιτέθηκε στον Γ. Ρούση, κατηγορώντας τον για «κροκοδείλια δάκρυα». Ως γνωστόν, ο καθένας βγάζει από μέσα του τις αξίες που κρύβει και με αυτές μετρά το μπόι της ζωής και της δικιάς του και των άλλων. Εξάλλου, ο όρος σεκταρισμός περιγράφει τη στενότητα πνεύματος και την έλλειψη ανεκτικότητας όσον αφορά τη στάση και συμπεριφορά ατόμων.

    http://www.prin.gr/2012/05/rizobreaker.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: