2 Νοέ.

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισαν το μνημόνιο, ψήφισαν το μεσοπρόθεσμο, ψήφισαν τον εφαρμοστικό, το πολυνομοσχέδιο δίνουν τον νυν υπέρ πάντων αγώνα κατά του δημοψηφίσματος. Ο καθένας με τις προτεραιότητες του. Μέσα στις αντιθέσεις του αστικού οικοδομήματος εξουσίας, αναδεικνύονται τα σάπια πρόσωπα των ταγών του συστήματος.

Η φωτογραφία βρέθηκε εδώ

Advertisements

2 Σχόλια to “”

  1. kseeath Νοέμβριος 2, 2011 στις 5:15 μμ #

    Και γιατί όχι τελικά δημοψήφισμα;

    Η ελληνική αστική τάξη και τα επιτελεία της έπαθαν αμόκ στην προοπτική του δημοψηφίσματος και ενός αποτελέσματος που θα έχει ένα πιθανό αποτέλεσμα να βγει η Ελλάδα από την ΕΕ και το ευρώ. Τα κανάλια αφήνιασαν: Ούτε ο Ανδρέας δεν τόλμησε κάτι τέτοιο, πως είναι δυνατόν να αποφασίσει ο λαός για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, κλπ, κλπ.
    Ο ΓΑΠ, σε αντιδιαστολή με τους μειωτικούς χλευασμούς που ακούγονταν για τις ικανότητές του, απέδειξε ότι είναι ένας αστός πολιτικός μεγάλου διαμετρήματος. Ξαναθύμισε ότι πολιτικός δεν είναι μόνο ένας καλός λογιστής – διαχειριστής, αλλά ένας που δεν διστάζει σε πολιτικές πρωτοβουλίες. Continue reading →

    Περί δημοψηφίσματος και άλλων δαιμονίων
    Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές «αγορές» και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κινούνται στους ρυθμούς της όξυνσης της κρίσης που πυροδοτήθηκαν από την προαναγγελία δημοψηφίσματος του Παπανδρέου, ενώ το Πασοκ μετρά προς το παρόν 152 βουλευτές.
    Ο ΓΑΠ γνώριζε σαφώς εξαρχής πως η πρόταση του θα προκαλούσε εκ νέου πολιτική κρίση σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και πως είναι μάλλον αδύνατο να διεξαχθεί σε 2,5 μήνες (πολύ-πολύ μακριά) ή και νωρίτερα το παραμικρό δημοψήφισμα γύρω από τη νέα δανειακή σύμβαση, δηλαδή την παραμονή στην Ευρωζώνη (και την ΕΕ). Continue reading →

  2. Lenin Reloaded Νοέμβριος 3, 2011 στις 9:43 πμ #

    Η βασική διαφωνία μου με τον Ρουσίτη: Λέει:

    «Αν η αριστερά δεν θέλει να κοροϊδεύει τον εαυτό της και τον κόσμο θα πρέπει να συνοδέψει το αίτημα για εκλογές με την ανάγκη για μια κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης της αριστεράς.
    Αφού το θέμα τώρα είναι πως δεν πρέπει (και σωστά) ο ΓΑΠ να πάρει παράταση χρόνου, η αριστερά θα έπρεπε να πάρει το γάντι που πέταξε ο ΓΑΠ και να ζητήσει δημοψήφισμα ΤΩΡΑ.»

    Για να προκύψει «κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης της αριστεράς» θα πρέπει, προφανέστατα, να συνενώσει ΚΚΕ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΔΗΜΑΡ και «αριστερή πτέρυγα ΠΑΣΟΚ.» Πώς αλλιώς θα είναι κυβέρνηση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας;

    Ακόμη και αν αυτό καταστεί εφικτό στο επίπεδο διακομματικών διαπραγματεύσεων μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα (πράγμα που θεωρώ αδύνατο), αυτό που θα προκύψει είναι μια «αριστερά» που θα έχει μια σειρά δούρειων ίππων μέσα της.

    Συνεπώς, αυτό που προτείνει ο κύριος Ρούσης δεν μπορεί παρά να είναι μια κυβέρνηση σαφώς πιο ετερόκλητη και ανομοιογενής πολιτικά από αυτή του ΠΑΣΟΚ, που ήδη έχει χωριστεί στα δυο επίσημα. Είναι μια κυβέρνηση που θα αυτο-υπονομεύεται διαρκώς και που θα οδηγήσει στην πλήρη απαξία και διάλυση της αριστεράς ως τέτοιας.

    Ο στόχος αναμφισβήτητα είναι η συσπείρωση, αλλά η συσπείρωση χωρίς προϋποθέσεις και όρους συγκόλλησης είναι απλώς το πρώτο στάδιο της διάλυσης των συστατικών της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: