Έχουμε αγαπήσει πάρα πολύ τη ζωή για να μας λυγίσετε -ποιοί;- εσείς!

24 Σεπτ.

 

Υπάρχουν στιγμές, που μπορείς να κάθεσαι να συζητάς με τις ώρες. Να κάθεσαι να μελαγχολείς. Να ονειρεύεσαι, να ειρωνεύεσαι, να κλαίς και να γελάς.

Υπάρχουν στιγμές που μπορείς να ανέχεσαι τον φόβο, τη μοιρολατρία του διπλανού σου.

Υπάρχουν στιγμές που μπορεί να μπαίνεις σε συζήτηση μαζί του για το «πώς κάποιοι επί χρόνια τρώγανε λεφτά χωρίς να τα δικαιούνται». Γιατί τέτοιοι υπάρχουνε, γιατί Ελλάδα είμαστε και τους ξέρεις και σε ξέρουν.

Υπάρχουν στιγμές που απλά θέλεις να μοιραστείς το πόνο σου, το οικονομικό σου αδιέξοδο, την ψυχολογική σου κατάπτωση, με τον άλλο.

Δε ζούμε τέτοιες στιγμές.

Ο Υ είχε την ιδέα για ένα ποστ στο οποίο θα συγκεντρώναμε τα νομικά επιχειρήματα για την άρνηση πληρωμής των χαρατσιών της κυβέρνησης. Στο οποίο θα εξηγούσαμε πως η επίπτωση από τη μη καταβολή της «οφειλής» είναι ελάχιστη, πως δεν αξίζει για αυτή να βυθιστεί κανείς ακόμη περισσότερο στη φτώχεια.

Πράγματι, έτσι είναι.

Από τη μία υπάρχουν αρκετές οργανώσεις πολιτών που επιχειρηματολογούν νομικά ενάντια στα τελευταία χαράτσια (λ.χ. εδώ). Υπάρχουν εφοριακοί που διακινούν έτοιμες φόρμες για την άρνηση πληρωμής των χαρατσιών. Κυκλοφορούν και φόρμες για όσους θα πάνε να πληρώσουν, ώστε να δηλώσουν πως διατηρούν «την επιφύλαξη της αναζητήσεως του ποσού και των λοιπών καταβληθησομένων δόσεων της εισφοράς δια παντός νομίμου μέσου».

Από την άλλη, όπως μας ενημερώνουν οι σχολιαστές του μπλογκ R5 και Κολοκοτρώνης αλλά και πολλοί άλλοι, η επιβάρυνση σε περίπτωση μη πληρωμής είναι ένα επιπλέον 1% για κάθε μήνα καθυστέρησης, ενώ στη ΔΕΗ το ρεύμα, ακόμη κι αν τελικά κοπεί, κόβεται περίπου 2,5 μήνες μετά τη διορία πληρωμής του λογαριασμού.

Σε όλα αυτά προσθέστε και τη δήλωση του διοικητή της ΔΕΗ στη συνάντηση με αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ., σύμφωνα με την οποία «βεβαίως αν η άρνηση πληρωμής των λογαριασμών πάρει μαζικά χαρακτηριστικά, η ΔΕΗ θα αδυνατεί να επιβάλλει διακοπή ρεύματος»…

Επομένως, για οποιονδήποτε θέλει αυτή τη στιγμή να επιφέρει πλήγμα στη κυβέρνηση, η μη πληρωμή είναι ένα όπλο χρησιμότατο, που εν τέλει μάλιστα «κοστίζει ελάχιστα».

Υπάρχει λοιπόν αρκετό υλικό, σίγουρα πολλαπλάσιο από όσα αναφέρω παραπάνω, το οποίο θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε για να γράψουμε ένα πόστ τύπου «μην πληρώνεις!».

Και υπάρχουν στιγμές που φτάνει να αναδεικνύεις αυτές τις επιλογές, ή το πόσο λίγο στοιχίζουν.

Όμως δε ζούμε τέτοιες στιγμές.

Η καπιταλιστική χώρα Ελλάδα θα χρεοκοπήσει. Τις τελευταίες βδομάδες/μήνες πριν συμβεί αυτό κρίνεται το πόσο χαμηλά θα έχει καταφέρει να σπρώξει τις οικονομικές απαιτήσεις των εργατοϋπαλλήλων που ζουν σε αυτή, ώστε έπειτα να έλθει η περιβόητη «ανάπτυξη», στηριγμένη σε μισθούς πείνας και δικαιώματα γαλέρας.

Κρίνεται όμως και κάτι αλληλένδετο και εξ’ ίσου σημαντικό. Το πόσο γονατισμένοι, απομονωμένοι, ψυχολογικά χαντακωμένοι θα νιώθουν όλοι αυτοί οι εργατοϋπάλληλοι. Πόσο θα έχουν αποδεχθεί ως μοίρα τους και προσωπικό τους μονόδρομο ΑΥΤΗ την «ανάκαμψη».

Αυτά κρίνονται σήμερα. Και την ώρα αυτή δε φτάνει να επιχειρηματολογείς μόνο ώστε να «μην πληρώσει» ο άλλος.

Σήμερα η απόλυτη, η επείγουσα ανάγκη είναι η συλλογικότητα. Η ταξική, η λαϊκή αγωνιστική συλλογικότητα και αλληλεγγύη.

Ναι, η μη πληρωμή των χαρατσιών μπορεί και πρέπει να γίνει κρίκος. Όμως, εκτός από κρίκος για πολιτικές εξελίξεις, γιατί όχι και για την πτώση της κυβέρνησης, πρέπει να σταθεί κρίκος, τουλάχιστον για ανθρώπους όπως οι σταθεροί αναγνώστες αυτού του μπλογκ, για την αναζωογώνηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Εμείς δε μπορούμε απλά να καλέσουμε κάποιον να μην πληρώσει, περιμένοντας έτσι «να ρίξει την κυβέρνηση των δοσίλογων ξεπουλημένων του ΠΑΣΟΚ».

Εμείς δε μπορούμε να καλούμε κόσμο να προσφεύφει μαζικά στη δικαιοσύνη προκειμένου να μην πληρώσει ή να του επιστραφούν εκ των υστέρων κάποια χρήματα.

Εμείς πρέπει μαζί με κάθε ανακοίνωση που καλεί το λαό να μην πληρώσει, να έχουμε μαζί, να του μοιράζουμε και να συζητάμε μαζί του την αίτηση εγγραφής στο σωματείο του, το τί είναι, πού στοχεύει και γιατί πρέπει να ενισχύσει τώρα με τη παρουσία του, τις εμπειρίες του, τη δράση του, το ταξικό εργατικό κίνημα.

Εμείς πρέπει το επόμενο διάστημα να καταφέρουμε να συζητήσουμε με κάθε συνάδελφο στις δουλειές μας για το ποιό είναι το διακύβευμα των ημερών μας, να εξηγήσουμε ποιά είναι η δικιά του θέση σε όλα αυτά, πόσο καθοριστικό ρόλο παίζει.

Εμείς πρέπει να χτυπήσουμε τις επόμενες μέρες/βδομάδες κάθε πόρτα στη πολυκατοικία, στη γειτονιά μας, να μπούμε σε κάθε σπίτι, να κάνουμε πράξη παντού κινήσεις σαν αυτή.

Είναι η στιγμή που πρέπει να σταθούμε όλοι μας αγωνιστικά παραδείγματα.

Να λιώσουμε στο περπάτημα «τις σόλες των αλήτικων παπουτσιών μας«.

Να εμπνεύσουμε.

Να σπάσουμε τη μοιρολατρία.

Να οργανώσουμε.

Να οργανώσουμε.

Να οργανώσουμε.

Κι όταν τρώμε τα μούτρα μας να πεισμώνουμε.

Είναι η στιγμή να κάνουμε πράξη να λόγια του Γκόρκι:

Την «ηθική των αφεντικών» την αντιπάθησα όσο και την «ηθική των δούλων».

Μια τρίτη ηθική έβλεπα να διαμορφώνεται μέσα μου:

«Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται»

Advertisements

13 Σχόλια to “Έχουμε αγαπήσει πάρα πολύ τη ζωή για να μας λυγίσετε -ποιοί;- εσείς!”

  1. mariori Σεπτεμβρίου 24, 2011 στις 2:29 μμ #

    Επιτέλους, λίγη αισιοδοξία μεσα στη μαυρίλα…

  2. Σεχτάρ ο Τρομερός Σεπτεμβρίου 24, 2011 στις 2:47 μμ #

    Δε θάπρεπε ένα κεντρικό συντονιστικό όργανο να μαζεύει τις επώνυμες δηλώσεις άρνησης πληρωμής και κάθε μέρα να ανακοινώνει αριθμό;
    Πως αλλοιώς θα δεί ο κάθε απομονωμένος εργαζόμενος πολίτης ότι δεν είναι μόνος του; Μόνο αν δει ένα ποτάμι να φουσκώνει θα πάρει κουράγιο, θα κάνει το άλμα και θα δόσει και το δικό του όνομα. Και μετά θα τρέχει και αυτός να παρασύρει κι άλλους για να νοιώθει ασφαλέστερος. Ετσι το ποταμάκι γίνεται χείμαρος.
    Αν με ρωτήσεις, ούτε εγώ δεν ξέρω (που το ψάχνω) αν μέχρι σήμερα είμαστε 500 η 5000 η δεν ξέρω γω τί

  3. Y Σεπτεμβρίου 25, 2011 στις 1:22 πμ #

    Θα συμφωνήσω – πράγμα σπάνιο – με τον Ηλία (αυτοαποκαλούμενο Σεχτάρ).

    Έχει δίκιο ο Άθλιος σε όλα.

    Λυπάμαι που δε μπορώ να λιώσω τις σόλες μου μαζί σας σύντροφοι. Θα κάνω από εδώ ότι μπορώ.

  4. kolokotronis Σεπτεμβρίου 25, 2011 στις 1:37 πμ #

    Διαβάστε με προσοχή την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ της Πάτρας.
    Δείτε, πόσο κατανοητά θέτει το ζήτημα και πόσο σωστά κλιμακώνει τις δράσεις:

    http://pamepatras.blogspot.com/2011/09/blog-post_24.html

    Το έχω γράψει και άλλη φορά, ότι το ΠΑΜΕ στην Πάτρα είναι εξαιρετικά δραστήριο
    και η πείρα του πρέπει να αξιοποιηθεί γενικότερα,
    πράγμα που φαντάζομαι πως γίνεται ήδη.

  5. kolokotronis Σεπτεμβρίου 25, 2011 στις 1:55 πμ #

    «Σήμερα η απόλυτη, η επείγουσα ανάγκη είναι η συλλογικότητα»
    Βολή στο κέντρο του στόχου, Άθλιε. Εξαιρετικό.

    Επειδή τις επόμενες μέρες οι δράσεις θα είναι πολλές,
    μπορούμε να ανταλλάσουμε σκέψεις και εμπειρίες και από εδώ,
    (όσες λέγονται, γιατί υπάρχουν και αιφνιδιαστικές),
    ώστε να χρησιμοποιούνται και αλλού.

    Λοιπόν, στη γειτονιά μου συγκροτήσαμε έναν πρώτο, άτυπο πυρήνα
    14 ατόμων (που θα διευρυνθεί),
    με πρωτοβουλία μερικών κομμουνιστών, που μας ξέρουν όλοι εκεί,
    με σκοπό να εμποδίσουμε συνεργεία της ΔΕΗ ή εργολαβικά,
    εάν εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σπίτι της γειτονιάς μας
    για να κόψουν το ρεύμα.

  6. tsechos Σεπτεμβρίου 25, 2011 στις 11:01 μμ #

    Οι εφοριακοί έχουν κυρήξει Τρίτη και Τετάρτη απεργία. Δέχονται την επίθεση της κυβέρνησης με τις μειώσεις μισθών στα πλαίσια του ενιαίου μισθολογίου. Να τους πείσουμε (τουλάχιστον όσους δεν θέλουν να παραμείνουν τσιράκια της κυβέρνησης περιμένοντας ευνοική μεταχείριση) να συμπαραταχθούν στον αγώνα για την άρνηση πληρωμών κλείνοντας τις εφορίες και μη αποδεχόμενοι την πληρωμή των χαρατσιών απο τον κόσμο. Έτσι θα καταλάβουν και οι μεν και οι δε το ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων.

  7. Vanth3man Σεπτεμβρίου 26, 2011 στις 1:24 πμ #

    @kolokotronis

    «Το έχω γράψει και άλλη φορά, ότι το ΠΑΜΕ στην Πάτρα είναι εξαιρετικά δραστήριο
    και η πείρα του πρέπει να αξιοποιηθεί γενικότερα,
    πράγμα που φαντάζομαι πως γίνεται ήδη.»

    Το ίδιο λέμε και στην Πάτρα για την Αθήνα 😛

  8. Μιχάλης Σεπτεμβρίου 27, 2011 στις 12:04 μμ #

    Απλά άψογο το άρθρο. Καλό είναι να γνωρίζουμε νομικά τερτίπια κ.λπ. για να τα αξιοποιήσουμε στην τακτική και την καθημερινή μας δράση, αλλά το μόνο που πραγματικά μπορεί να προστατέψει την ε.τ. και τους συμμάχους της στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό είναι αυτό που γράφει σε κάποιο κτίριο κάπου στην Κάνιγγος:

    «ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ Η ΔΥΝΑΜΗ, ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Η ΝΙΚΗ, ΑΣΠΙΔΑ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»

  9. λαθραναγνώστης Σεπτεμβρίου 27, 2011 στις 3:51 μμ #

    Καλού κακού, ας βγάλουμε όλοι ένα πιστοποιητικό φορ. ενημερότητας που ισχύει για 6 μήνες απο την έκδοσή του.
    Γι αυτό το σκοπό, πρέπει να πάμε στην εφορία ή σε ΚΕΠ ΠΡΙΝ ληξει η ημερομηνία πληρωμής του χαρατσιού από την εφορία.

  10. Μαύρο πρόβατο Οκτώβριος 1, 2011 στις 10:21 μμ #

    Σήμερα η απόλυτη, η επείγουσα ανάγκη είναι η συλλογικότητα. Η ταξική, η λαϊκή αγωνιστική συλλογικότητα και αλληλεγγύη.
    Αγαπητέ σφε,
    όταν είχα σημειώσει στις 19 του παρελθόντος Ιουνίου οτι «και από την άλλη μεριά του μετώπου του ταξικού πολέμου, τα καθήκοντα είναι εξαιρετικά δύσκολα, με δυσκολότερο όλων, κατά τη γνώμη του γράφοντος, τη διατήρηση μαχητικής ενότητας του εργαζόμενου λαού και του πυρήνα του, της εργατικής τάξης. Οι προχωρημένες θέσεις δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν, ή, αν χρειάζεται, να γίνει αυτό συντεταγμένα και με κέρδος την άνοδο της ποιότητας της οργάνωσης και της ποσότητας της στράτευσης.» αναρωτήθηκες: «Επί του πρακτέου τί σημαίνει αυτό;»

    Προφανώς εδώ στο ποστ απαντάς κατά τον καλύτερο τρόπο (φυσικά, όχι εξαντλητικά όπως μόνο η δράση η ίδια θα κάνει) στο ερώτημα. Συγκρατώ ένα κεντρικό, το πόσο κρίσιμο είναι και πόσο προσώρας ανεκπλήρωτο να φτάσει η φωνή μας/η παρουσία μας σε όλο το λαό!

    Ορισμένα άλλα στοιχεία σε εφαρμογές, με χαρακτήρα επείγοντος: 1. είναι εφικτό και εξαιρετικά σημαντικό να κερδίσει το κίνημα έστω τοπικά (πχ στα τρόφιμα-ποτά) μια συλλογική σύμβαση με αυξήσεις. 2. είναι εφικτό και εξαιρετικά σημαντικό να οργανώσουμε/εξοπλίσουμε το κίνημα για το ζήτημα-κλειδί της Υγείας και του ασφαλιστικού. 3. είναι σαφές οτι το κίνημα των καταλήψεων πρέπει να υποχωρήσει συγκροτημένα (εννοώ, ο κίνδυνος είναι να «γυρίζει στο κενό» σπέρνοντας την ηττοπάθεια) και με αντιστάθμισμα μια διαρκή αντίσταση στα ΑΕΙ και συνεχές ζητούμενο τη σύνδεση με όλες τις όψεις του λαϊκού κινήματος. Αξίζει και επιβάλλεται να μελετηθεί πώς φούντωσε το διεκδικητικό κίνημα στη Χιλή, από το χώρο της παιδείας, όπως και να προβληματίσει η δημιουργική μεταφορά της πλουσιότατης θετικής (και αρνητικής) εμπειρίας στη χώρα μας.

  11. a8lios Οκτώβριος 4, 2011 στις 7:03 μμ #

    http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6471829

  12. Савва Тимофеевич Морозов Οκτώβριος 7, 2011 στις 7:42 μμ #

    Χαιρετίσματα σύντροφοι από την αγωνιστική Κύπρο. Κάνουμε κι εμείς την προσπάθεια μας να ανάψουμε τη φλόγα που θα μας λυτρώσει από τους κοινούς μας δυνάστες. Συνεχίστε τον αγώνα σας!

    Περάστε όποτε θέλετε από το ιστολόγιο μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: