H Αλέκα, το iPad κι ένα άγνωστο ταιριαστό τραγούδι

27 Μάι.

Σχόλια σε άρθρα όπως αυτό , που κατέκλυσσαν από το μεσημέρι διάφορα σάιτ, με παρακίνησαν σε ετούτο το ποστ.

Βεβαίως, επί της ουσίας τα λέει ο rocean.

Εγώ δεν έχω σκοπό να μπώ σε μια τέτοια διαδικασία.

Άσε που προσωπικά βρίσκω τελείως άχρηστα τα tablets, ενώ αδιαφορώ εως και αποστρέφομαι ό,τιδήποτε έχει πάνω αυτό το δαγκωμένο μήλο… Εν πάσει περιπτώσει, ξεφεύγω.

Το όλο σκηνικό μου θύμισε όμως ένα τραγούδι που είχα ακούσει πριν από κάποιους μήνες.

Ήταν τότε μια μέρα, στην οποία πηγαίνοντας από βίντεο σε βίντεο στο youtube, έπεσα πάνω στους τελείως άγνωστους σε εμένα (και φαντάζομαι σε όλο το ελληνικό κοινό) Floh de Cologne.

Άκουσα καμιά 20αριά τραγούδια τους, βρήκα πληροφορίες για τη πάρτη τους, διάβασα κανα 2 συνεντεύξεις, έπεσα πάνω και σε κάποιες άλλες του Έβαλντ Λίνεν και τη σχέση του με την κομμουνιστική αριστερά της Γερμανίας… Τότε είχα σκοπό να κάνω ένα αναλυτικό ποστ για τους τύπους, το άφησα όμως, με το καιρό με άφησε και αυτό.

Πάμε όμως στο τραγούδι που θυμήθηκα, οι στίχοι του οποίου με ξετρέλαναν, άσε που πιστεύω ότι είναι η καλύτερη απάντηση για το σημερινό:

Μεταφράζω στίχοι όπως ακούγονται:

Τί επιτρέπεται να πίνει ένας κομμουνιστής…

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει μπύρα, πρόκειται για μια συνειδητή προσπάθεια να κερδίσει την εύνοια του απλού ανθρωπάκου.

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει καφέ, θέλει να έχει καθαρό μυαλό, για να μην προδωθεί.

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει (Coca) Cola, προδίδει τον κομμουνισμό.

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει Βότκα, έχουμε μια απόδειξη του πόσο εξαρτημένος είναι από τη Μόσχα.

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει γάλα, μάλλον το έχει ανάγκη.

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει σαμπάνια, είναι χαρακτηριστικό της αποσπασμένης κομματικής ηγεσίας.

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει λεμονάδα, καταλαβαίνουμε πόσο μακριά έχει φτάσει η αποξένωσή του από τις μάζες.

Όταν ένας κομμουνιστής πίνει νερό, μας δείχνει τί μας περιμένει στον κομμουνισμό.

(Γενικώς) Όταν ένας κομμουνιστής πίνει (οτιδήποτε), είναι απλά «ο κλασικός (ο μαλάκας ο) κομμουνιστής».

Γενικώς οι τύποι έχουν γράψει απίθανους στίχους, ταξικούς και πραγματικά πανέξυπνους. Χαρακτηριστικά, ένας τους δίσκος λέγεται «lucky Streik», όπου το Streik στα γερμανικά δεν επιδέχεται παρερμηνίας όπως στα αγγλικά, σημαίνει μόνο Απεργία. Τώρα για τη μουσική, η αλήθεια είναι ότι πέραν κάποιων εξαιρέσεων, όπως αυτό το τραγούδι, εμένα δε μου αρέσουν, αλλά είναι της εποχής και του καθενός γούστα αυτά…

Έχουνε και site με πολύ πολύ υλικό για τους γερμανόγλωσσους. Εδώ και το mp3 με το ειρωνικό τραγούδι τους: «SPD«

Το καλύτερο όμως το χα πάθει στη περίπτωσή τους με την wikipedia. Έτσι, αν πάτε στην αγγλική έκδοση, που διαβάζει και η τεράστια πλειοψηφία, διαβάζετε:

«The group was formed in 1966 by a group of anarchist students, all from the University of Cologne. Their first album, Vietnam, released in 1968, is a fierce criticism of the war in Vietnam.»

«Η μπάντα σχηματίστηκε το 1966 από μια ομάδα αναρχικών φοιτητών του Πανεπιστημίου της Κολωνίας…»

Μπα, κι εμένα γιατί δε μου κολλάνε οι στίχοι ρε αδερφέ;

Έ, άμα διάβαζες τη γερμανική wikipedia θα σου κολλάγανε (μεταφράζω):

«Floh de Cologne wurde am 20. Januar 1966 von Kölner Studenten zunächst als Politkabarett gegründet. Die Band stammte aus der Kölner APO um den SDS, ihre politische Ausrichtung veränderte sich über die Jahre hinweg zu einer klar dialektisch-marxistischen Position; unabhängig voneinander traten die Mitglieder der Band zwischen 1970 und 1973 in die DKP ein. Ihr legendärster Auftritt bleibt wohl der auf dem Fehmarn-Festival am 6. September 1970 nach Jimi Hendrix; dies war dessen letzter Auftritt vor seinem Tod. 1973 trat Floh de Cologne als musikalischer Teil einer westdeutschen Abordnung bei den X.Weltfestspielen der Jugend in Ost-Berlin auf.[1] Ab 1980 waren Teile der Band (Vridolin Enxing als Vorsitzender) aktiv bei Rock gegen Rechts…»

«Οι Floh de Cologne δημιουργήθηκαν το 1966 από κολωνούς φοιτητές, αρχικά σαν πολιτικός όμιλος. Η μπάντα προήλθε από την κολωνέζικη εξωκοινοβουλευτική αριστερά και ομάδες που είχαν εγκαταλείψει το SPD, ενώ η ιδεολογική τους τοποθέτηση μεταβλήθηκε με τα χρόνια σε μια ξεκάθαρα διαλεκτική-μαρξιστική θέση. Ανεξάρτητα μεταξύ τους τα μέλη της μπάντας οργανώθηκαν μεταξύ 1970 και 1973 στο DKP (Γερμανικό ΚΚ, αδερφό κόμμα του ΚΚΕ, συνέχεια του ΚΚ Γερμανίας που είχε κυρηχτεί παράνομο). Η σημαντικότερη εμφάνισή τους πιθανότατα έγινε στο φεστιβάλ Fehmarn το 1970, αμέσως μετά τον Jimi Hendrix, στην τελευταία συναυλιακή εμφάνιση αυτού πριν το θάνατό του. Το 1973 συμμετείχαν στο μουσικό τμήμα της δυτικογερμανικής αντιπροσωπείας του 10ου παγκοσμίου φεστιβάλ νεολαίας και φοιτητών που έγινε στο ανατολικό Βερολίνο της DDR. Από το 1980 κάποια μέλη τους συμμετείχαν ενεργά στην κίνηση «Rock ενάντια στη δεξιά» …» (ένας εξ αυτών ως «ηγέτης» της κίνησης).

Τώρα στη μετάφραση θυμήθηκα πώς τους βρήκα κιόλας. Έβλεπα βίντεο και συγκροτήματα που συμμετείχαν στο δέκατο ΠΦΝΦ. Πραγματικά, καλλιτεχνικά τουλάχιστον, αυτό το φεστιβάλ στη DDR παίζει να ήταν ότι καλύτερο έχει διοργανώσει ποτέ το παγκόσμιο νεολαιίστικό κομμουνιστικό και ευρύτερα προοδευτικό κίνημα.

Ναι, και γι αυτό τότε ήθελα να γράψω, τώρα δε θυμάμαι γρι…

Advertisements

6 Σχόλια to “H Αλέκα, το iPad κι ένα άγνωστο ταιριαστό τραγούδι”

  1. Red Ghost Μαΐου 27, 2011 στις 10:49 μμ #

    Άλλο ένα εξαιρετικό άρθρο από τον Άθλιο!
    Δένει την επικαιρότητα με την νοσταλγία και την τέχνη…

    Λοιπόν, και εγώ ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει τα δαγκωμένα μηλαράκια. Όμως πολλές φορές εισήγαγαν καινοτομίες, όπως το λειτουργικό με τα παράθυρα, όταν ο Μπιλ ακόμα πούλαγε το DOS και το UNIX ήταν για λίγους.

    Το ερώτημα δεν είναι τι κάνει η Αλέκα το iPad, αλλά τι το κάνει ο GAP!
    Κείμενα δεν μπορεί να γράψει, δεν είναι φανατικός αναγνώστης, με τις μουσικές δεν είχε και πολλή επιτυχία, από ενημέρωση έχει μαύρα μεσάνυχτα, τι διάολο το κάνει;

    Κανονικά έπρεπε να του αγοράσουν ένα Nintendo DS, να παίζει με τα άλλα παιδάκια…

    Μόνο φωτογραφίες ξέρει να βγάζει σαν την πεντάχρονη ξαδέρφη μου!

  2. rocean Μαΐου 28, 2011 στις 12:31 πμ #

    Εσύ μπορεί να μην καταλαβαίνεις την χρησιμότητα ενός tablet, αλλά η Αλέκα που γυρνάει συνέχεια όλη την Ελλάδα και δεν χρειάζεται να κουβαλάει έναν τόνο χαρτιά μαζί της, το καταλαβαίνει πολύ καλά… 🙂

    Paperless office…

    Τώρα αν θα είναι apple, motorola, samsung κοκ δεν έχει καμιά σημασία…

    Υ.Γ: άντε να αρχίζει να βγάζει και η ΣΕ τα βιβλία της και σε ebooks…

  3. luckystrike Μαΐου 28, 2011 στις 2:40 πμ #

    Χαρακτηριστικά, ένας τους δίσκος λέγεται “lucky Streik”, όπου το Streik στα γερμανικά δεν επιδέχεται παρερμηνίας όπως στα αγγλικά, σημαίνει μόνο Απεργία.

    Αυτα ειναι..

  4. Test Μαΐου 28, 2011 στις 12:57 μμ #

    Ωραιότατο….Μη το αφήσεις για τον Λινεν αλλά να γράψεις για αυτόν.

  5. Μαύρο πρόβατο Μαΐου 28, 2011 στις 11:53 μμ #

    Εύγε νέε μου – κι εγώ που πάλευα με ανεπαρκείς παραβολές σαν αυτήν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: