Συζήτηση για την τακτική του μετώπου

7 Μάι.

Πριν από τρεις μέρες ο σχολιαστής του Γκράνμα Ηλίας πόσταρε στη σελίδα επικαιρότητας μας (Newswire) ένα άρθρο με τίτλο »Το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το Μπλόκο της Αριστεράς και η Αριστερά στην Ελλάδα» από τον ιστότοπο Inprecor που υπογράφεται από κάποιον »Παύλο Μωραϊτη».

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση ξεκίνησε ανάμεσα στους συγγραφείς και σχολιαστές του  Γκράνμα η οποίο ανακόπηκε από την επικαιρότητα της διάσκεψης του Λουξεμβούργου, των εκδηλώσεων τολμηρού περιεχομένου στα  Πανεπιστήμια, του συνεχούς κυνηγιού των κυβερνητικών στελεχών κλπ., κλπ.

Παλεύοντας πλέον με τον όγκο του Γκράνμα θα επιχειρήσουμε να σώσουμε κάποιες »φωλιές νερού μέσα στις φλόγες». Παραθέτω λοιπόν εδώ τη συζήτηση που έχει γίνει μέχρι τώρα με σκοπό να προχωρήσουμε την κουβέντα επικεντρώνοντας την καλύτερα στα ουσιαστικά ερωτήματα της τακτικής του μετώπου.

Ας ακούσουμε όμως ένα τραγουδι πριν αρχίσουμε την ανακεφαλαίωση, αφιερωμένο στους εκμεταλλευτές μας που είναι σε κρίση.

Newswire 8, σχόλιο 1107

Ηλίας από τον Μελιγαλά είπε

Μαΐου 4, 2011 στο 10:05 μμ e

http://www.inprecor.gr/index.php/archives/59127
Μάλλον συνέχεια από τα προηγούμενα, με αφορμή το άρθρο της Μπέλλου. Φράξια;
Με μια διαγώνια ματιά, βλέπω το ίδιο πνεύμα: “Πριν είμασταν σωστοί, τώρα πάμε λάθος, αριστερίστικα”. Η γνωστή νοοτροπία: “Για να είμαι πλατύς, πρέπει να βάνω νερό στο κρασί μου”. Κοιτάνε προς τα πίσω. Δε φέρνουν τίποτε καινούργιο η χρήσιμο. Δεν εννοούν να διδαχτούν από την ιστορία. Ταξική (μικροαστική μάλλον) ακαμψία.
Αλλά αυτή η εμφανής “τάση”, όπου και να φωλιάζει, πρέπει να αντιμετωπιστεί ιδεολογικά πριν από όλα.

1110 ·  Y είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 12:17 πμ e

[…]

Αναυδε 1107, για σπάστα και ξαναρίχτα. Ποιος κάνει φράξια?

1111 · brezniefikoapolithoma είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 1:03 πμ e

Ντάξει ρε Υ. Για σένα όλοι το ίδιο είμαστε. Δογματικοί σταλίνες. Αλλά όχι να μην ξεχωρίζεις τον ηλία από τον άναυδο.
Να καταθέσω επίσης ότι η υγρασία της συμβασιλεύουσας πείραξε τον σφο Υ που υπέφερε από ελαφρά μορφή αλεργίας. Στους κουκουέδες μάλλον, λέω εγώ, αν κι αυτός το απέδιδε στην άνοιξη (του ντούπτσεκ).

Ηλία ό,τι μπαίνει στο ινπρεκόρ είναι ενυπόγραφα. Οπότε κάποιος θα τους ξέρει, τι ρόλο βαράνε, ή βαρούσαν, δε μπορεί.

1112 ·   a8lios είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 8:34 πμ e

Παύλος Μωραϊτης…

Αντίστοιχα εδώ
http://www.inprecor.gr/index.php/archives/59142
καταλήγει ο “Δ.Κ.” στο ότι
“Κατά συνέπεια, ο αντικειμενικός παρατηρητής δεν μπορεί παρά να καταλήξει στο συμπέρασμα πως τα μέτρα που λαμβάνει η κουβανική ηγεσία είναι μονόδρομος.”…

1113 ·   Y είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 9:41 πμ e

Mπρέζνιεφ η αλλεργία μου ξεσπάθωσε άμα τη επιστροφή μου στους βάλτους (=βρουξέλλες) της δεύτερης πατρίδας μου στην οποία και έχει δημιουργηθεί.

Σύγνωμη για το μπέρδεμα Ηλία, έκλειναν τα μάτια μου και ντάξει δεν είναι μυστικό ότι σας ταυτίζω ιδεολογικά με τον Άναυδο αλλά δε νομίζω και να σας ενοχλεί αυτό.

Σ’ευχαριστώ πάντως για την παράθεση του άρθρου, με το οποίο θα φαντάζεστε όσοι το διαβάσετε ότι συμφωνώ απόλυτα (και το θεωρώ και πολύ καλή ανάλυση)

Μήπως εσύ μπορείς να μας διαφωτίσεις σχετικά με το ποιος είναι ο Παύλος Μωραϊτης και γιατί μιλάς για φράξια?

Να πω επίσης ότι χθες παρακολούθησα μια πολύ ελπιδοφόρα συνέλευση συνδικαλιστών βάσης και άλλων αγωνιστών στις Βρυξέλλες.

1115 ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΟΣ είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 9:44 πμ e

Ενα τέτοιο κείμενο με υψηλή ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση, που το έγραψε κάποιος «Μωραιτης» που αναφέρεται σε όλα τα ιδεολογικά και πολιτικά επίδικα της διαπάλης που γίνεται στο ΚΚΕ τι λέτε να είναι ? Κανένας Ναριτης η κανένας άλλος οπορτουνιστής? Τόπιασε το γατόνι ο Ηλίας γιατί το έχει ξαναδεί το έργο. Δεν έχετε πάρει χαμπάρι ότι σε διαφορά σαιτ γίνεται η συζήτηση που δεν μπορεί να γίνει ανοικτα στο ΚΚΕ. Τοσο αγνα και αθωα. Αν θα τους μαθεις ποτε (που δεν θα τους μαθεις) θα εκπλαγεις 1110. Μαρεσε το “επονυμα”

1117 ·  mariori είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 10:39 πμ e

Δηλ. Κώστα Μίχο όταν τάσεις ή απλά μέλη του ΝΑΡ βγάζουν κείμενα διαφωνιών το κάνουν γιατί δε γίνεται αυτή η κουβέντα μέσα στο ΝΑΡ. Θα μου πεις επιτρέπεται καταστατικά (ή όπως αλλιώς το λέτε).Απλώς σχολιάζοντας το ότι αυτά ή άλλα δε συζητιούνται στο ΚΚΕ και άρα αναγκάζονται να τα βγάλουν στη δημοσιότητα. Δε θα μπω στην ουσία του αν είναι πρώην, νυν, πρώην και νυν, μαζί με άλλους, πολλοί ή λίγοι. Θαυμαστό το ίντερνετ αλλά έχει και αυτά τα μειονεκτήματα. Ο καθένας δηλώνει ό,τι θέλει και όποιο όνομα θέλει. Σα γενική παρατήρηση πάντως, πάντα σε κρίσιμες καμπές βγαίνουν και διαφορετικές απόψεις και οπτικές σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό. Το θέμα είναι να μην επιδρά αρνητικά στην όποια δράση σου.

1118 · Αντώνης είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 10:39 πμ e

Θα πιαστώ από δύο διατυπώσεις του άρθρου που με ενόχλησαν, γιατί είναι κεκαλυμένες επιδιώξεις του οπορτουνισμού για δεκαετίες τώρα. Δε θα σταθώ όυτε στο ότι ο συγγραφέας όταν εννοεί μέτωπο και συνεργασίες, εννοεί συμφωνίες κορυφής, συμφωνίες μεταξύ ηγεσιών. Ούτε στο σημείο που εννοεί όπως λέει “Κέρδισμα της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης, καθώς και της πλειοψηφίας των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί να γίνει ζυμώνοντας και προπαγανδίζοντας την ανάγκη αλλαγής τάξης στην εξουσία, τη λαϊκή εξουσία και τη λαϊκή οικονομία και καταγγέλλοντας τον οπορτουνισμό”. Αγνεοεί ο συγγραφέας τα ιστορικά όρια των αντικειμενικών συνθηκών. Το Κόμμα δεν μπορεί να κερδίσει την πλειοψηφία της εργατικής τάξης και πόσο μάλλον των λαϊκών στρωμάτων χωρίς την ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης, όπως λανθασμένα περιγράφει ο συγγραφέας ταυτίζοντας την τακτική των μπολσεβίκων στην επαναστατική κατάσταση με εκείνη στην προεπαναστατική. Αλλά ούτε αυτό είναι το κυρίως ενοχλητικό (αν και φανερώνει μια άγνοια).

Το κυρίότερο για μένα είναι αυτό: “Ιστορικά ο σοσιαλισμός είναι στην ημερήσια διάταξη δεκαετίες τώρα, πολιτικά όμως δυστυχώς οι προϋποθέσεις του, ιδιαίτερα ο υποκειμενικός παράγοντας δεν έχουν διαμορφωθεί.”, και “Μόνο έτσι κερδίζεται η πλειοψηφία της εργατικής τάξης και διαμορφώνεται ο υποκειμενικός παράγοντας για την επαναστατική ανατροπή.”.
Τί μας λέει εδώ ο συγγραφέας; Ότι εφόσον η εποχή χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία του μονοπωλιακού κεφαλαίου, της μετοχικής εταιρίας, και επομένως είμαστε από τις αρχές του αιώνα στην εποχή του ιμπεριαλισμού, κλείσαμε με τη στρατηγική και σημασία εχει μόνο η τακτική, ο δρόμος που θα μας φέρει την πλειοψηφία της εργατικής τάξης στην αγκαλιά μας! Και φυσικά ο δρόμος αυτός είναι οι συμβιβασμοί, οι επιμέρους διεκδικήσεις, οι ενότητες στο πρόβλημα, ο πόλεμος φθοράς σε πολιτικές του αντιπάλου κ.ο.κ. Χωρίς βέβαια να ζυμώνεται η στρατηγική. Άλλωστε είναι το μόνο που λέει καθαρά ο συγγραφέας:
“αλλά και η τακτική του Κ.Κ.Ε. που πορεύεται προβάλλοντας την ανάγκη της Λαϊκής Εξουσίας και της Λαϊκής Οικονομίας, της δικτατορίας του προλεταριάτου δηλαδή, χωρίς να τη συνδέει ουσιαστικά με τις σημερινές ανάγκες της εργατικής τάξης και του λαού, με την παρεμπόδιση ως την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου μέσα από το τράβηγμα της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών στους ταξικούς αγώνες είναι αδιέξοδη.”

Πώς γίνεται δηλαδή η διαμόρφωση του υποκειμενικού παράγοντα; Τί είναι αυτός ο υποκειμενικός παράγοντας; Ο Λενιν έλεγε ότι ο υποκειμενικός παράγοντας συνίσταται στο εξής τρίπτυχο: α. Ενιαίο εργατικό επαναστατικό κόμμα, ικανό να καθοδηγήσει τις μάζες, β. η πλειοψηφία των ΟΡΓΑΝΟΜΕΝΩΝ εργατών να είναι έτοιμη να φτάσει “μέχρι το θάνατο” και γ. να έχει επιτευχθεί η ουδετερότητα ή η κριτική στήριξη πλατιών λαϊκών μαζών, δηλαδή των συμμαχικών στρωμάτων. Εν πάσει περιπτώσει το ερώτημα ποτ τίθεται πάντα είναι ποιάς τάξης το κίνημα θα φέρει την κοινωνική πρόοδο; Το ΚΚΕ έχει απαντήσει πόλύ πιο ξεκάθαρα από το 16ο συνέδριό του: της εργατικής. Ούτε το κίνημα αφηρημένα το λαϊκό, ούτε των “καταπιεσμένων”, ούτε το “αριστερό”, ούτε των “εξεγερμένων” ούτε τίποτα που να συγκαλείπτει την ταξική φύση της πάλης και ουσιαστικά να χαρίζει την εργατική τάξη και το κίνημά της στην αγκαλιά του κινήματος των μικροαστών/οπορτουνιστών, όπως πολύ συγκαλειμένα μας προτείνει να κάνουμε το άρθρο με το “πλάτιασμα” της γραμμής για να χωράει πολλούς…

1119 ·

Y είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 11:04 πμ e

Άντωνη πας να κάνεις κριτική. Αρχίζεις με στείρα απόρριψη του στυλ ‘ακούς εκεί να μας πει έτσι, εμείς τα ‘χουμε ξανακούσεις’ και καταλήγεις στη γνωστή καρικατουροποίηση των απόψεων που θες να κριτικάρεις. Διαστεβλώνεις τις απόψεις του λέγοντας ότι μίλησε για κίνημα ”καταπιεσμένων’ κλπ., ενώ ο άνθρωπος μιλά για το εργατικό κίνημα και μετά ρίχνεις και μια κατηγορία ότι είναι ‘άτιμος’ κι ότι άλλα θέλει να μας πει, αλλά άλλα μας λέει για να μας κοροϊδέψει.

Το μόνο σοβαρό κομμάτι της απάντησης σου μας φέρνει και πάλι στα άλυτα ερωτήματα που βάζει το άρθρο (που το ΚΚΕ δεν έχει απαντήσεις και που μόνο το ΚΚΕ – ή τέλος πάντων το υγιές κομμάτι του – μπορεί να απαντήσει):

”Ο Λενιν έλεγε ότι ο υποκειμενικός παράγοντας συνίσταται στο εξής τρίπτυχο: α. Ενιαίο εργατικό επαναστατικό κόμμα, ικανό να καθοδηγήσει τις μάζες, β. η πλειοψηφία των ΟΡΓΑΝΟΜΕΝΩΝ εργατών να είναι έτοιμη να φτάσει “μέχρι το θάνατο” και γ. να έχει επιτευχθεί η ουδετερότητα ή η κριτική στήριξη πλατιών λαϊκών μαζών, δηλαδή των συμμαχικών στρωμάτων.”

Eγώ λέω ότι σήμερα δεν έχουμε τίποτα από τα τρία. Ακόμα κι αν συμφωνήσουμε ότι έχουμε το πρώτο το β και το γ πώς τα δουλεύουμε?

Μήπως το β με το να πειστούν όλοι οι εργάτες για τη λαϊκή εξουσία που σημαίνει να έχουν πειστεί και για όλες τις πολιτικές προτάσεις του ΚΚΕ σε κάθε θεματική?

Μήπως το γ με το να δεχτούν τα εν δυνάμει σύμμαχα κοινωνικά στρώματα αυτές τις ίδιες προτάσεις αλλά όχι όπως οι εργάτες αλλά κάπως αλλιώς?

Για βοήθα με λίγο.

1120 · ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΟΣ είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 11:19 πμ e

Μαριορί

Το πράγμα είναι πολύ πιο σοβαρό από τις μαλακιουλες που λέμε εδώ μέσα και την αντιπαραθεση ΝΑΡ με ΚΚΕ. Πάντα έτσι γινόταν η ιδεολογική διαπάλη στο ΚΚΕ «Φράξια» τη λέει ο Ηλίας. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα σε αυτές της συνθήκες λειτουργίας του ΚΚΕ. Κατά την γνώμη μου είναι ελπιδοφόρες αυτές οι διεργασίες που οποία μορφή και να παίρνουν με τον ένα η άλλο τρόπο θα πρέπει να συναντιούνται και να αναζητούν από κοινού την σύγχρονη επαναστατική αλήθεια.

Αντώνη
Μιλαει για την στρατηγική με μεγάλη σαφήνεια και σε καμιά περίπτωση δεν μπερδεύει την προεπαναστατική με την επαναστατική κατάσταση. Αν είναι δυνατόν να του καταλογίζεις και «άγνοια» Για να προκύψουν όμως Αντώνη επαναστατικές καταστάσεις, κάτι πρέπει να κάνεις πριν. Να βάλεις την γραμμή σου στην εργατική τάξη και να της μετατρέψεις σε υλική δύναμη κερδίζοντας της πλειοψηφία και όχι να κατηχείς όπως κάνει το ΚΚΕ γενικώς για τα προτερήματα του Σοσιαλισμού και μάλιστα «αυτού που γνωρίσαμε» αυτό διατυπώνει με μια καταπληκτική προσέγγιση που την παραθέτω γιατί έχει αξία.
«Ο ρόλος και το κορυφαίο καθήκον του κομμουνιστικού κόμματος σήμερα είναι ακριβώς αυτός. Μέσα στην καθημερινή πάλη να ωριμάζει τις προϋποθέσεις της επαναστατικής ανατροπής. Είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ ρέπουν προς μια διαχείριση με τα ανάλογα αιτήματα και πρακτικές και ορθά τον καταγγέλλει ο αρθρογράφος, αλλά και η τακτική του Κ.Κ.Ε. που πορεύεται προβάλλοντας την ανάγκη της Λαϊκής Εξουσίας και της Λαϊκής Οικονομίας, της δικτατορίας του προλεταριάτου δηλαδή, χωρίς να τη συνδέει ουσιαστικά με τις σημερινές ανάγκες της εργατικής τάξης και του λαού, με την παρεμπόδιση ως την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου μέσα από το τράβηγμα της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και των λαϊκών μαζών στους ταξικούς αγώνες είναι αδιέξοδη. Κέρδισμα της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης, καθώς και της πλειοψηφίας των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί να γίνει ζυμώνοντας και προπαγανδίζοντας την ανάγκη αλλαγής τάξης στην εξουσία, τη λαϊκή εξουσία και τη λαϊκή οικονομία και καταγγέλλοντας τον οπορτουνισμό. Θέλει σχέδιο, καλά επεξεργασμένη και πολύ συγκεκριμένη τακτική, θέλει συμμαχίες και ισχυρό ιδεολογικό μέτωπο στην αστική ιδεολογία και τις οπορτουνιστικές αντιλήψεις, που θα οδηγήσουν σε ήττες την αστική τάξη, σε κλονισμό του μπλοκ των συμμαχιών της, θα οξύνει και θα κάνει παρατεταμένη την κρίση της. Μόνο έτσι κερδίζεται η πλειοψηφία της εργατικής τάξης και διαμορφώνεται ο υποκειμενικός παράγοντας για την επαναστατική ανατροπή.

1121 · Αντώνης είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 11:36 πμ e

Δεν κάνω καμία καρικατουρα των θέσεων του συγγραφέα. Στην τελευταία παράγραφο αναφέρω τη θέση του κόμματος. Δε λέω ότι τα γράφει το άρθρο αυτά.
Δεν είναι άτιμος. Λέω ότι συγκαλυμένα λέει πράγματα που λένε για δεκαετίες άλλοι. Δεν πρόσεξες τί είπα στην πρώτη παράγραφο. Το κόμμα (ή το κίνημά μας αν θες) ΔΕΝ πρόκειται να κερδίσει την πλειοψηφία της ε.τ. στην ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ περίοδο (πόσο μάλλον την πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων). Απαιτείται η ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης. Το εκάστοτε εργατικό κόμμα οφείλει να χρησιμοποιεί την τακτική πάντα υποταγμένη στη στρατηγική ώστε να εξαντλεί τα αντικειμενικά όρια της προηγούμενης από την επαναστατική κατάσταση.
Αυτά τα παραπάνω δεν είναι αμπελοφιλοσοφίες. Αν είμαστε με το Λενιν (και όχι με τον Κάουτσκι πχ) πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι αν ο στόχος είναι να έχουμε κερδίσει την πλειοψηφία του υποκειμενικού παράγοντα ΠΡΙΝ την επαναστατική κατάσταση, τότε έχουμε έλλειμμα στρατηγικής και βαδίζουμε σε λάθος δρόμο. Γιατί η παραπάνω θεώρηση είναι αυτή που μας πάει σε μοντέλα μικροαστικά. Είναι η παραπάνω θεώρηση που λέει ότι αφού είναι εφικτό να κερδίσουμε την πλειοψηφία, τότε γιατί να μην αξιοποιήσουμε όλες της μορφές της τακτικής; γιατί δηλαδή να μη κάνουμε μια κυβέρνηση προοδευτικών δυνάμεων που θα στηρίζεται στην εργατική ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ; γιατί να μην συμμαχήσουμε με κόμματα που εδράζονται στα μικροαστικά στρώματα; γιατί όχι και με τους ταλαντευόμενους με τον οπορτουνισμό;

Όταν όμως ο Λενιν έλεγε για την πλεθιοψηφία των οργανωμένων εργατών, εννοούσε την πλειοψηφία με τη στρατηγική μας (που σε όλη την ανάλυσή του αναφέρεται ως πρόγραμμα). Όχι τη στήριξή τους σε μεταρρυθμίσεις. Αυτό έλεγε είναι πάλη “κάτω από ξένη σημαία”.

Για την ιστορία πάντως, οι Μπολσεβίκοι δεν συνεργάστηκαν όυτε στην κοινή καν δράση με τους μενσεβίκους και τους εσέρους καθόλη τη διάρκεια του πολέμου (1914-17) και ξεκίνησαν να συνεργάζονται μαζί τους μετά τον Απρίλη του 17, στην επαναστατική κατάσταση δηλαδή (και πάλι χωρίς να συμμετέχουν στην κυβέρνηση, ούτε να τη στηρίζουν κριτικά). Μην ξεχνάμε ότι τα σοβιετ με πλειοψηφία μενσεβίκων, ψήφισαν τον Ιούλη του 17 να κυρηχθεί παράνομο το κόμμα των μπολσεβίκων. Ο στόχος των μπολσεβίκων να πάρουν την πλειοψηφία των οργανωμένων εργατών επετεύχθει το Σεπτέμβρη και για την εξέγερση και τον προγραμματισμό της απέμενε η αδρανοποίηση των χωρικών. Αυτό έγινε κάνοντας συμβιβασμό, αποδεχόμενοι το πρόγραμμα των εσέρων στο αγροτικό. Τότε και μόνο τότε, 1 μήνα πριν την ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ εξέγερση.

Μη μου πεις τώρα ότι ταυτίζουμε σαν ηλίθιοι τους μπολσεβίκους με το ΚΚΕ. Όλα τα παραπάνω τα έγραψα γιατί αναφέρονται στο άρθρο. Ο συγγραφέας αναφέρει περιπτώσεις συνεργασίας στην αστική επανάσταση του 1905, πηδάει τη δεκαετία και μας πάει στην επαναστατική κατάσταση του 17. Λαθροχειρία ή συνειδητή στρέβλωση;

 

1124 ·  a8lios είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 11:48 πμ e

Προσωπικά θα προτιμούσα η συζήτηση να γίνεται κάτω από το άρθρο στο inprecor, αφού υπάρχει κι εκεί δυνατότητα σχολιασμού (με έγκριση σχολίων βέβαια).
Εν πάσει περιπτώσει, ίσως τοποθετηθώ κάποια στιγμή αργότερα.
Πάντως έκανα ένα σχόλιο εκεί όπου τους παραπέμπω στο σχόλιο του Ηλία (και κάτω), σε περίπτωση που θέλουν να πουν ό,τιδήποτε, οι διαχειριστές του inprecor ή ο “Παύλος Μωραΐτης”…

1125 ·   Y είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 12:20 μμ e

@Αντών’
”Το κόμμα (ή το κίνημά μας αν θες) ΔΕΝ πρόκειται να κερδίσει την πλειοψηφία της ε.τ. στην ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ περίοδο (πόσο μάλλον την πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων). Απαιτείται η ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης. ”

Για να υπάρξει όμως επαναστατική κατάσταση το κόμμα πρέπει να έχει κερδίσει ίσως όχι την πλειοψηφεία της ε.τ. όπως λέει ο Μωραϊτης αλλά ένα μεγάλο κομμάτι της και όπως λέει ο Λένιν την πλειοψηφία της οργανωμενης. Πώς θα το κάνει αυτό σήμερα? Έγω λέω ότι το κομμα πρέπει να χρησιμοποιήσει κι ένα μέτωπο και να προτάξει κάποια γενικά πολιτικά αιτήματα (πιο ειδικά από τη λαϊκή εξουσία).

Έτσι θα εισαγάγει περισσότερους εργάτες και στη στρατηγική του κομμουνισμού και θα έχει και περιφέρεια που θα είναι φίλα προσκείμενη. Εσύ τι εργαλείο χρησιμοποιείς σήμερα για να κερδίσεις εργάτες με τη στρατηγική σου? Κατά Λένιν οι συμμαχίες υποβοηθούν το κέρδισμα με τη στρατηγική? Αλλιώς γιατί να γίνονται?

Λες ”γιατί όχι και με τους ταλαντευόμενους με τον οπορτουνισμό;” απορρίπτοντας το. Αν δεν είσια διατιθεμένος να συμμαχήσεις με ταλαντευόμενους από θέση αρχής τότε είσαι ξεκάθαρα αντιλενινιστής.

Για τα ιστορικά δε πηδάει τίποτα. Απλά λέει τι κάναν από το 1905 για να φτάσουν στο 1917. Εκτός αν εσύ πιστεύεις ότι είμαστε στο 1917 τώρα (όπου θα ήταν μια σεβαστή άποψη που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε).

1,126 #brezniefikoapolithoma
Submitted on 2011/05/05 at 12:47 pm

Ναι, με πληροφορούν από το κοντρόλ ότι το μωραΐτης είναι ψευδώνυμο.
Τι ωραία που το έθεσε ο άθλιος (χωρίς πλάκα), σε εισαγωγικά. Μπορούμε στο εξής να τον γράφουμε έτσι, όπως κάνουν τα μ-λ με το πρώτο κάπα του κόμματος.
1,127 Αντώνης
Submitted on 2011/05/05 at 12:48 pm

Η επαναστατική κατάσταση είναι αντικειμενική και όχι υποκειμενική συνθήκη για την επανάσταση. Με άλλα λόγια η ε.τ. ΔΕΝ μπορεί να την καθορίσει (και άρα να την επιταχύνει/επιβραδύνει). Την επαναστατική κατάσταση ο Λενιν την όριζε πάλι ως εξής (πάλι με τρεις προϋποθέσεις): α. Οι “πάνω” να μη μπορούν να κυβερνήσουν όπως πριν και οι “κάτω” να μη θέλουν να κυβερνηθούν όπως πριν (εδώ ο Λενιν βάζει το όπως πριν για να δείξει ότι η επαναστατική κατάσταση είναι ανεξάρτητη από τη συνείδηση του προλεταριάτου. Με άλλα λόγια το κόμμα που είναι υποκειμενική συνθήκη οφείλει στην κατάσταση αυτή να έχει προετοιμάσει τη στρατηγική ώστε οι κάτω που δε θα θέλουν όπως πριν να θέλουν κάτι πιο συγκεκριμένο) β. να υπάρχει ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέδου (και εδώ μπαίνει το ραγδαία σε αντιδιαστολή με το μερική, πτώση δηλαδή που η ε.τ. συνηθίζει εν αντιθέσει με τη ραγδαία) και γ. κίνηση μαζών (εδώ ο Λενιν εννοεί την αυθόρμητη ή την “από τις κορυφές” κίνηση των μαζών).

Αυτό που λες λοιπόν Υ, δε στέκει. Η επαναστατική κατάσταση θα υπάρξει είτε το θέλουμε έιτε όχι. Όταν θα υπάρξει θα πρέπει να έχουμε προετοιμάσει το κόμμα και το κίνημα ώστε η αυθόρμητη κίνηση της μάζας σε συνδυασμό με τη γενική φτώχεια και την αδυναμία των αστών να κυβερνήσουν να γίνει επανάσταση. Αυτό που λέω είναι ότι το κίνημα κερδίζει την πλειοψηφία κατά τη διάρκεια της επαναστατικής κατάστασης και όχι από πριν.

1128 brezniefikoapolithoma
Submitted on 2011/05/05 at 2:15 pm

http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6228977

Κριτική που ίσως κολλάει και με τα παραπάνω, αλλά εγώ κόλλησα αλλού.
Στη δεύτερη παράγραφο, εκεί που γράφει: φλερτάρει ανοιχτά με τα ιδεολογήματα περί «εξάρτησης» και «κατοχής»

Εντάξει τα περί κατοχής. Κι η εξάρτηση ιδεολόγημα;

1130 Y
Submitted on 2011/05/05 at 3:03 pm

@Ανδώνη (που όλες οι Φραγκοπούλες που’χαν έρθει Συμβασιλεύουσα νόμιζαν ότι σε λένε Άδωνι -όχι Γεωργιάδη – και παυλώνανε)

Για να γίνουν τα βήτα σου και τα γάμα σου στο 1127 σου πρέπει να γυρίσουμε πάλι στο 1118 σου και στο πώς πρέπει να ετοιμάσουμε τον υποκειμενικό παράγοντα.

Όταν είπα τι κάναν από το 1905 για να πάνε στο 1917 δεν ενοούσα ότι ετοίμασαν την επαναστατική κατάσταση που προφρανώς εξαρτούταν από παράγοντες εντελώς ανεξάρτητους από τη θέληση τους (οικονομική κρίση, ιμπεριαλιστικός πόλεμος κλπ.). Εννοούσα το πώς ετοιμάζεσαι για να μην πετάξει το πουλάκι την κατάλληλη στιγμή. Ωστόσο κατάλληλες στιγμές πάντα ερχόντουσαν πολλές και από δω και πέρα θα ρχονται συχνότερα.

Στο 1118 σου λοιπόν ο Λένιν μας λέει (μέσω του πληκτρολογίου σου ιγμίρο) ότι πρέπει να έχεις κερδίσει την πλειοψηφία των οργανωμένων εργατών με τη στρατηγική σου αλλά και να έχεις να εξασφαλίζεις μια ευμένια από πολύ άλλο κόσμο. Κι εγώ σου λέω ότι τις συμμαχίες τις κάνει ακριβώς για να εξυπηρετήσει και τους δύο αυτούς σκοπούς.

Κι επίσης σου λέω ότι αυτό εσύ δε το κάνεις σήμερα και σε ρωτάω ποιος είναι το πλάνο σου για να εξυπηρετήσεις αυτούς τους δύο σκοπούς αφού δεν είναι (και) οι συμμαχίες.

Άρα αυτό που σου λέω ισχύει κι εσύ δε μου ‘χεις πει πώς ετοιμάζεσαι.

@Μπέζνιεφ
Πάσα μη ‘λαϊκή εξουσία’, ιδεολόγημα.

1138 brezniefikoapolithoma

Submitted on 2011/05/05 at 7:14 pm

Εμένα η δεύτερη παράγραφος του Υ μου θύμιζε χρονολογίες και τη μάχη του ματζικέρτ.
Σκέψου να φτάναμε στον εικοστό αιώνα και να λέγαμε, όπως είπε κι ο Υ στο σχόλιο 1917…
Ή ξέρω εγώ, ο Υ άλλαξε την άποψή του στο 1905 κι έκανε ευέλικτα τακτική κωλοτούμπα.

Αλλά ο άθλιος λύγισε. Καλά 200 σε δύο μέρες..

1142- Y είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 11:12 μμ e

Η παρομοίωση με την κωλοτούμπα είναι τυχαία ή διακριτική λασπίτσα?

Newswire 9

3 – λαθραναγνώστης
Submitted on 2011/05/05 at 8:57 pm

Για το κείμενο στο imprecor:

Αν δεν πληρώσεις δεν μαθαίνεις. Κι άσε τον σύντροφο Ηλία να λέει ότι η γνώση δεν είναι εμπόρευμα.
Το ΚΚΕ πλήρωσε τα μαλλιοκέφαλά του αλλά απεφοίτησε τελικά και βγήκε στην αγορά εργασίας.
Απ ότι φαίνεται, το Πορτογαλικό ΚΚ δεν θέλει να πάρει τα SOS θέματα και ξεκινάει να διαβάσει όλη την ύλη απο την αρχή και να κάνει και τα δικά του εργαστηριακά πειράματα, χωρίς να ξέρει τα ντεσού των ασταθών υλικών (ή μήπως τα ξέρει?). Σεβαστή η απόφασή του, αλλά και η δική μου απόφαση να μην κάνω δεύτερη φορά το ίδιο λάθο, είναι εξ ίσου σεβαστή. Το δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός (κόμματος)σοφού.
Στο κάτω κάτω, αν πρέπει σώνει και καλά κάποιος να πιεσθεί, για ποιόν λόγο να πιεσθεί το ΚΚΕ απο τις ενέργειες του ΚΚΠ και να μην γίνει το αντίστροφο.
Τέλος, ξέρει κανείς τη συνέχει αυτής της συνάντησης του Μπλόκου με το ΚΚ Πορτογαλίας? Υπήρξε κάτι ουσιαστικό, ή το ΚΚ αποδέχτηκε την πρόταση απλά για λόγους δεοντολογίας?

Για την πατρότητα του κειμένου, αυτού και μερικών άλλων:

Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν το κείμενο αυτό το έχει γράψει κάποιος οι κάποιοι που φραξιονίζουν μεσα στο ΚΚΕ (κι άνθισε το χαμόγελο στα χείλη του Κ.Μ). Αν υπάρχουν κάποιες τέτοιες ενδείξεις κι εγώ σαν αγαθιάρης που είμαι δεν τις βλέπω, ας με διαφωτίσει κάποιο «γατόνι».
Κατά τα άλλα, νομίζω ότι επαναλαμβάνει, με αρκετά καλογραμμένο τρόπο, πράγματα που έχουν ξαναειπωθεί κι έχουν απαντηθεί.
Το ενδιαφέρον είναι ότι εμφανίζεται σ ένα αριστερό σάιτ, ταυτόχρονα με άλλα δυο παρόμοιας αντίληψης άρθρα στο δεξιοτατόστροφο Antinews (*)(που σπάνια αφιερώνει άρθρα στο ΚΚΕ), μετά το «τσουβάλιασμα» του ΚΚΕ μαζί με τη ΝΔ και τον Συνασπισμό από τη Βρυντόρακα (Βρυκόλακας+Ντόρα), ότι έχουν δήθεν συγκροτήσει ένα ιδιότυπο αντιμνημονιακό μέτωπο ενάντια στη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την έντονη αντίδραση του ΚΚΕ.
Τυχαίο? Δεν νομίζω!
Μάλλον μια οργανωμένη προσπάθεια, αυτή τη φορά από τα δεξιά, πειθαναγκασμού της βάσης του ΚΚΕ εν όψει επικείμενων εκλογών(?), η οποία με τη σειρά της θα πιέσει το κόμμα(με διακύβευμα την απώλεια ψήφων)για συμμετοχή σε αντιμνημονιακό μέτωπο.
Ποιός θα ωφεληθεί απο αυτό το μέτωπο?
Για μένα, μάλλον η ΝΔ και φυσικά η αστική τάξη η οποία θα καταφέρει να κάνει την ιστορικά καθιερωμένη εναλλαγή Κέντρου/Δεξιάς, την κατάλληλη στιγμή (που το Κέντρο τέλείωσε τη βρωμοδουλιά) και χωρίς να πάρει κανείς χαμπάρι τίποτα.
Και με τη συμμετοχή της αριστεράς!!

*http://www.antinews.gr/2011/05/03/99129/
*http://www.antinews.gr/2011/05/03/99063/
5 ·   ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΟΣ είπε

Μαΐου 5, 2011 στο 11:49 μμ e

λαθρα

Δεν είναι το θέμα τι θα κάνει το μπλόκο για να πιεσθεί το ΚΚΕ αυτά είναι ανοησίες. Στο άρθρο μπαίνει με διαφορετικό τρόπο. Το να υπάρχουν προβληματισμοί και αναζητήσεις σε ενώ κόμμα σαν το ΚΚΕ έστω και με αυτό τον τρόπο είναι πολύ θετικό γεγονός και δεν εχεί να κάνη με χαιρεκακα συμπεράσματα. Εγώ πιστεύω ότι αν αλλάξει κάτι στο κομουνιστικό κίνημα αν δεν ξεκινήσει πρώτα από το ΚΚΕ δεν θα αλλάξει ποτέ. Για αυτό όσοι τουλάχιστο ελπίζουμε σε ένα νέο πολιτικό υποκείμενο, ικανό να ανασυγκροτήσει το κομουνιστικό κονόμα για την επανάσταση και τον κομμουνισμό, παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον αυτή την συζήτηση. Φυσικά γνωρίζοντας τον τρόπο λειτουργίας του ΚΚΕ είναι κατανοητό ότι αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να γίνει στις κοβες.
Δεν ξέρω από ποιους έχουν ξαναειπωθεί αλλά γνωρίζοντας τους όρους που γίνεται η εσωκομματική διαπάλη προφανώς μετά το άρθρο της Μπελου και την επίθεση που έγινε σε κόσμο που αντιδρούσε σε αυτές τις λογικές. Μη έχοντες άλλη διέξοδο άρχισε αυτή η αντιπαράθεση να βγαίνει στο διαδίκτυο. Γίνετε μεγάλη συζήτηση για πολλά θέματα, για το ΕΑΜ για παράδειγμα η για το κομμάτι της ιστορίας το κόμματος 43-49, υπάρχει μεγάλη διαπάλη για όλα αυτά. Δεν πρέπει να σε φοβίζει αλλά αντίθετα να το δεις σαν κατι ελπιδοφόρο.

6 · mariori είπε

Μαΐου 6, 2011 στο 12:28 πμ e

Πάντως ο “Παύλος Μωραίτης” έχει ξαναγράψει άρθρο για το κκε το γενάρη (πριν το περίφημο άρθρο της μπέλου δηλ)όπου δήλωνε ότι έχει πληροφορίες από μέσα και αυτές μεταφέρει. Πάλι στο inprecor. Είπα να κουτσομπολέψω και εγώ λίγο. Η διαπάλη εγώ επιμένω είναι λογική σε κρίσιμες καμπές αρκεί να γίνεται με ιδεολογικούς όρους και σε κάποιο επίπεδο. Τώρα ποιος και τι είναι αυτός/αυτοί που γράφουν θα φανεί στο χειροκρότημα.

7 Αναυδος
Submitted on 2011/05/06 at 10:28 am

Το άρθρο του Μωραίτη πάσχει γενικά αλλά και ειδικά
– Ξεχνά ότι το ΚΚΕ και στη δεκαετία του 2000 προχώρησε σε πολιτικές συμμαχίες με κόμματα και οργανώσεις σαν το ΔΗΚΚΙ και η Κομ Αναγέννηση
Τα αποτελέσματα και τα επέκεινα γνωστά και όχι ελπιδοφόρα
– Ξεχνά επίσης πολύ βολικά τόσο το κομπρεμί του ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ κυριολεκτικά παντού ακόμη και σήμερα στο μαζικό κίνημα (συνδικάτα και δήμους) όσο και την εχθρική του θέση απέναντι τόσο στο ΚΚΕ όσο και στην υπόθεση του σοσιαλισμού. Μια ματιά στην Αυγή θα πείσει κάθε δύσπιστο για τους τόνους λάσπης που εκτοξεύει καθημερινά ενάντια στο ΚΚΕ το ΠΑΜΕ κλπ. Φύση και θέση εχθροί

Τέλος σήμερα ακριβώς που το σύστημα δείχνει τα οικονομικά του όρια τίθονται ακριβώς οι βάσεις για την δημιουργία μιας επαναστατικής κατάστασης. Οι πάνω σε λίγο δεν θα μπορούν ούτε να επιβληθούν με τον παλιό δοκιμασμένο αστικό κοινοβουλευτισμό αλλά το βασικότερο να θρέψουν της εργατική τάξη της χώρας. Συνεπώς αν δε βάλουμε τώρα θέμα εξουσίας θα το βάλουμε πότε ?. Το ΚΚΕ το είδε αυτό οι λοιποί «επαναστάτες» παραμένουν τυφλωμένοι από τις στάχτες και τα δακρυγόνα του Δεκέμβρη του 2008. Κάνουν σώμα για την κρίση (έλα μου ντε τιν τούτο ?) και συνεργάζονται με κάθε καρυδιάς καρύδι ΕΛΕ, μέταλλο, ναυπηγεία, γιατροί κλπ πλην του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ.

Στην ουσία οι υλακές για ενότητα δεν είναι τίποτε άλλο από μία προσπάθεια υπερφαλάγγισης του ΚΚΕ,

ΥΓ I’m back
ΥΓ2 πιο πολύ ταυτίζομαι με τον Σεχταρ και λιγότερο με τον Ηλία

Advertisements

9 Σχόλια to “Συζήτηση για την τακτική του μετώπου”

  1. a8lios Μαΐου 7, 2011 στις 9:26 μμ #

    The hidden charm of Paul Moraitis… 😆
    H κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας, σα να λέμε… Σταλινικότερος του σταλινικού τελικά ο Υ;

  2. κομμάντο καλοκαιρινής εντροπίας Μαΐου 8, 2011 στις 12:24 πμ #

    Πορτιέρηδες

    http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/05/blog-post_5036.html

  3. Y Μαΐου 9, 2011 στις 9:02 πμ #

    Ξανασπάω και ξαναρίχνω το ερώτημα (σε πολλά υπο-σημεία) που θεωρώ ότι έχει μια αξία να συζητηθεί αρχικά σε θεωρητικό επίπεδο χωρίς γκαρίκλες:

    Tι πρέπει να γίνει για να είναι έτοιμος ο υποκειμενικός παράγοντας σε μια αντικειμενική επαναστατική κατάσταση που θα έρθει?

    Χρειάζεται σύμφωνα με τον Λένιν να έχει ήδη πριν από την επαναστατική κατάσταση κατακτηθεί στην υπόθεση του κομμουνισμού η πλειοψηφία της οργανωμένης εργατικής τάξης?

    Χρειάζεται να έχει αρχίσει ήδη να εξασφαλίζει ‘ευμενή ουδετερότητα’ ή και συμμαχία από μεγάλο μέρος των άλλων λαϊκών στρωμάτων?

    Οι κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες υπηρετούν και τους δύο αυτούς στόχους?

    Τι άλλα εργαλεία έχουμε για την επίτευξη των δύο αυτών στόχων και κατά πόσο μπορούν να επιτευχθούν χωρίς να χρησιμοποιήσουμε τις συμμαχίες?

    Καλή αγωνιστική βδομάδα και καλή απεργία την Τετάρτη!

  4. Red Label Μαΐου 9, 2011 στις 11:24 μμ #

    πολύ εύλογα τα ερωτήματα που θέτεις Υ!

    αλλά δεν νομίζω πως χρήζουν απαντήσεων τύπου ναι-όχι!

    λοιπόν!από τη σκοπιά του πως η εργατική τάξη θα πάει να πάρει την εξουσία με μπροστάρη το Κόμμα της,χρειάζονται οι κοινωνικοί σύμμαχοι!δηλαδή τα άλλα λαϊκά στρώματα.τα οποία αν δεν είναι μαζί σου απολύτως αρχικά θες να τηρήσουν ευμενή ουδετερότητα κ τελικά να πειστούν πως ο Σοσιαλισμός ως κοινωνικοοικονομικός σχηματισμός τους ωφελεί κ αυτούς!άρα σε αυτή τη βάση χρειάζονται κ οι πολιτικές συμμαχίες με δυνάμεις που εξετάζουν έτσι έστω κ σε χοντρικές γραμμές το ζήτημα του Μετώπου!ΑΛΛΑ!πάντα μπαίνει το ΑΛΛΑ!τι συμβαίνει όταν υπάρχουν μεν δυνάμεις με μικροαστική ιδεολογία κ πολιτική αλλά έχουν πρόβλημα ταξικό-πολιτικό με την εργατική τάξη?τι συμβαίνει όταν αυτές οι δυνάμεις κρατάνε μακρυά το λαό από το ζήτημα της ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων κ έχουν ως κύριο εχθρό στην πράξη το Κόμμα των εργατών?αυτά κ άλλα πολλά θα αναλύσω αύριο σε εκτενέστερη αναφορά μου! συγχαρητήρια για το θέμα!

  5. βουρνούκιος Μαΐου 10, 2011 στις 12:47 πμ #

    Πολύ σχηματικά Υ καταθέτω την εξής γνώμη:

    1. Για να είναι έτοιμος ο υποκειμενικός παράγοντας σε μια αντικειμενική κοινωνική εξεγερση, είναι πολύ δύσκολο πραγμα. Πρέπει καταρχήν να έχει πειστεί ένα μειοψηφικό τμήμα του λαού για την αναγκη αντικαπιταλιστικής ρήξης σε σοσιαλιστική κατεύθυνση. Πραγμα που σημαίνει πως οι κομμουνιστές πρέπει ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ να προβάλλουν τις κυριες προγραμματικές αναλύσεις τους για το ΠΟΙΑ κοινωνία παλεύουν (και θέλουν να συμβάλλουν στο) να αντικαταστήσει την καπιταλιστική: Ποιό πολιτικό σύστημα, ποιοί και πως θα ελεγχουν την παραγωγή, πως θα διοικείται η νέα κοινωνία, τι γνωμη έχουμε για την ¨αναπτυξη», εξωτερικές σχεσεις κλπ.

    2. Δεν είναι ποτέ ΔΥΝΑΤΟΝ να πειστεί προεπαναστατικά η πλειοψηφία της κοινωνίας για την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού/κομμουνισμού. Στην πορεία θα πείθεται. Χρειάζεται όμως η ευμενής ουδετερότητα που περιγράφεις!

    3. Οι κοινωνικές και ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ συμμαχίες εξυπηρετούν και τους 2 στόχους! Και την δημιουργία μιας μειοψηφίας που παλεύει καθαρά για σοσιαλισμό και της ευμενούς αλλά ουδέτερης μειοψηφίας. Το καθήκον αυτό πέφτει στους ώμους του μετώπου κοινωνικών και ΠΟΛΤΙΚΩΝ (όχι μόνο κοινωνικών δλδ) δυνάμεων.

    4. Χωρίς κοινωνική ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ συμμαχία εκτιμώ πως δεν πάμε πουθενά.

  6. Β.Π Μαΐου 18, 2011 στις 8:19 μμ #

    Αγαπητοί φίλοι !
    Άκουσα την μουσική πρώτα, με την εκπληκτική, γεμάτη πάθος, φωνή της Δημητριαδου , και λέω ας το ξαναγράψω : Η επανάσταση πρέπει να είναι σαν μια τεράστια συναυλία : Ο κόσμος , χιλιάδες κόσμος να ξέρει τη μουσική και τα λόγια, πάνω δεκάδες όργανα να παίζουν στη σκηνή , υπό την διεύθυνση ενός μαέστρου που να εμπνέει και τους μουσικούς και τον κόσμο !
    ΥΓ. Επανέρχομαι στο κύριο θέμα σε λίγο .

Trackbacks/Pingbacks

  1. 2011-05-10 ΒΑΣΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ « ΧΡΥΣΗ ΠΕΝΑ – ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΧΡΥΣΗΣ - Μαΐου 12, 2011

    […] Συζήτηση για τον “Παύλο Μωραϊτη” (mygranma.wordpress.com) […]

  2. «Τοπική Αυτοδιοίκηση επί της ουσίας» « ΧΡΥΣΗ ΠΕΝΑ – ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΧΡΥΣΗΣ - Μαΐου 19, 2011

    […] Συζήτηση για τον “Παύλο Μωραϊτη” (mygranma.wordpress.com) […]

  3. Η πολιτική του όχλου « ΧΡΥΣΗ ΠΕΝΑ – ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΧΡΥΣΗΣ - Ιουνίου 29, 2011

    […] Συζήτηση για τον “Παύλο Μωραϊτη” (mygranma.wordpress.com) […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: