Εισαγωγή στο ρεφορμισμό

13 Ιαν.

Απέχει αρκετά από το να είναι το μπρεζνιεφικό μανιφέστο που θα περίμενε ο propagitor, αλλά μπορεί να θεωρηθεί ως ένα προοίμιο, με έννοιες όπως ορίζονται από κάποια κείμενα και τσιτάτα των κλασικών (κι όχι μόνο). Παρεμπιπτόντως, το τσιτάτο δεν έχει απαραίτητα κακή έννοια. Βγαίνει από το ρωσικό ρήμα διαβάζω κι αν μη τι άλλο προϋποθέτει ότι ο σύντροφος κάθισε και διάβασε. Κι αυτό δεν είναι ο κανόνας στις μέρες μας. Το πρόβλημα είναι αυτοί που μένουν στα τσιτάτα χωρίς να διαβάζουν τα συμφραζόμενα. Κι όσοι τα δανείζονται ενώ δε διαβάζουν καθόλου και τα χρησιμοποιούν μεταφυσικά σαν ξόρκια συμπυκνωμένης σοφίας. Κι άντε μετά να τους εξηγήσεις ότι: σύντροφοι, δεν πρέπει να επικαλούμαστε τις αυθεντίες με τσιτάτα. Γιατί όπως έλεγε κι ο μαρξ…

Γιατί για το ρεφορμισμό; Γιατί είναι η κλασική κατάληξη στις συζητήσεις που γίνονται εδώ στο γκράνμα, αλλά και κάθε κουβέντας που σέβεται τον εαυτό της μεταξύ κομμουνιστών ή ατόμων που αυτοαποκαλούνται τέτοιοι. Και να αδερφέ μου που μάθαμε να πληκτρολογούμε ήσυχα κι απλά. Αλλά αν δε δεχτείς ήσυχα κι απλά ότι είσαι ρεφόρμα του κερατά, θα φας μια ενωτική με το καδρόνι που θα είναι όλη δικιά σου.

Άλλοι ρεφορμίζουν γιατί όπως λέει ο ένγκελς (όχι που δε θα ‘χε τσιτάτο) τρέχουν πίσω από τη συγκυρία και ξεχνάν τον τελικό στόχο. Άλλοι κακοφορμίζουν γιατί μένουν κολλημένοι στους τύπους κι αποστεώνονται. Άλλοι το χάνουν στη στρατηγική κι άλλοι στην τακτική. Μα οι πιο πολλοί το χάνουν στη σύνδεση κι αν δεν έχεις το ένα, χάνεις και το άλλο, μαζί με τα αυγά και τα πασχάλια. Αν δεν έχεις στρατηγική πχ, κάνεις τέτοια τους τακτικούς συμβιβασμούς και το κίνημα πάει στο βάλτο με μαθηματική ακρίβεια.

Κι αν μπλέξεις στα μυστικά του βάλτου κάνεις αμάν να τα ξεχωρίσεις. Έχει ρεφορμιστές που πιστεύουν ότι ο σοσιαλισμός θα έρθει με μεταρρυθμίσεις. Ρεβιζιονιστές που αναθεωρούν τον μαρξισμό και τις βασικές του αρχές. Οπορτουνιστές που είναι ευκαιριακοί καιροσκόποι και κοιτάνε την πάρτη τους. Τίμιους οπορτουνιστές που είναι οι πιο επικίνδυνοι. Αριστεριστές που τους διακρίνει αφέλεια μικρού παιδιού κι αναρχίζουν. Κουβάρι ολάκερο που μόνο σαν γόρδιος δεσμός ξεμπλέκει. Με μέθοδες σταλινικές και του σπαθιού την κόψη.

Ψάξε βρες τώρα από πού να φυλαχτείς κι από πού θα σου ‘ρθει το χτύπημα. Θέλει προσοχή κι επαγρύπνηση. Όπως γράφει κι ο μίσσιος, ύπουλο πράγμα ο βασικός κίνδυνος και πώς να τον ορίσεις. Αυτός ο πούστης ήταν σαν το μουνί της χήρας, που τα ‘παιζε με τον ψαρά και του ‘τρωγε τα ψάρια, γιατί τον ρώταγε: μπροστά το έχω ή πίσω; Μπροστά, έλεγε ο ψαράς. Η χήρα τούρλωνε τον κώλο της, του ‘παιρνε τα ψάρια. Την άλλη μέρα, πίσω, έλεγε ο ψαράς. Σήκωνε τα φουστάνια της η χήρα, του ‘παιρνε τα ψάρια. Κι ο ψαράς ο καημένος που τη γουστάριζε, μονολογούσε: αν δε σταθεροποιηθεί το απαυτό της χήρας δε βλέπω μεροκάματο.

Έτσι και με το βασικό κίνδυνο, που λες. Μια μας ερχόταν από τα δεξιά, μια από τα αριστερά. εκεί που στραβώναμε τα μάτια μας μελετώντας τα τσιτάτα και τα ντοκουμέντα, για να πούμε πως είναι φανερό πια ότι ο κίνδυνος για το κίνημα είναι από τα αριστερά, να σου και μας έβγαινε από τα δεξιά. Δώσ’ του πάλι απ’ την αρχή να μελετάμε τα ντοκουμέντα, από την ανάποδη τώρα και να λέμε τα αντίθετα.

Όμως κι οι άλλοι που τα βάζουν με το κόμμα και θέλουν σώνει και καλά να το βγάλουνε ρεφορμιστικό και προδομένο, τα ίδια περίπου κάνουν. Τη μία ρεφορμίζει γιατί θέλει λέει, λαϊκή εξουσία χωρίς επανάσταση και μέτωπο με τους μικροαστούς. Και την άλλη ρεφορμίζει απ’ την ανάποδη, γιατί δεν έχει μεταβατικό πρόγραμμα και φαντασιώνεται ημέρες δυαδικής εξουσίας και αδύναμους κρίκους, χωρίς να βάζει συνδετικούς κρίκους και πολιτικά αιτήματα. Σαν το από τέτοιο της χήρας κι εμείς ένα πράγμα.

Η πρώτη φορά που τέθηκε ως θεωρητικό ζήτημα ήταν στις αρχές του αιώνα που ο μπερνστάιν κατέληξε σε εκείνο το εαακίτικο: το κίνημα είναι το παν, ο τελικός σκοπός δεν είναι τίποτα. Η ρόζα λούξεμπουργκ έγραψε ως απάντηση τη μπροσούρα μεταρρύθμιση ή επανάσταση. Λίγο-πολύ έτσι τίθεται το δίλημμα και στη σημερινή συγκυρία. Ας δούμε ένα απόσπασμα.

Η νομοθετική μεταρρύθμιση και η επανάσταση δεν είναι δυο διαφορετικές μέθοδοι της ιστορικής προόδου, που μπορεί κανείς να διαλέξει μέσα στο μπουφέ της ιστορίας, όπως θα διάλεγε τα κρύα και τα ζεστά λουκάνικα. Αλλά διαφορετικές στιγμές στην εξέλιξη της ταξικής κοινωνίας που αλληλοκαθορίζονται και αλληλοσυμπληρώνονται, αλλά και που αποκλείουν συγχρόνως η μία την άλλη, όπως πχ ο βόρειος κι ο νότιος πόλος, η μπουρζουαζία και το προλεταριάτο.

Σε κάθε εποχή η εκάστοτε νομοθεσία είναι ένα προϊόν της επανάστασης. Ενώ η επανάσταση είναι μια πολιτική δημιουργική πράξη της ταξικής ιστορίας, η νομοθεσία είναι η πολιτική συνέχεια της ζωής της κοινωνίας. Η νομοθετική μεταρρυθμιστική εργασία δεν περικλείει μέσα της μια δική της ανεξάρτητη από την επανάσταση κινητήρια δύναμη. Κινείται μέσα σε κάθε ιστορική περίοδο αποκλειστικά πάνω στη γραμμή της προηγηθείσας ανατροπής και μόνο εφόσον υφίσταται ακόμα η ώθηση που της έδωσε αυτή η ανατροπή. Ή για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, κινείται μόνο μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής μορφής που έφερε στο φως της μέρας η επανάσταση. Αυτή ακριβώς είναι η ουσία του ζητήματος.

Είναι βασικά εσφαλμένο κι αντι-ιστορικό να θεωρούμε τη νομοθετική μεταρρυθμιστική εργασία σαν διαπλάτυνση της επανάστασης και την επανάσταση σαν επιτάχυνση της μεταρρύθμισης. Μια κοινωνική ανατροπή και μια νομοθετική μεταρρύθμιση είναι δυο διαφορετικές στιγμές, όχι από την άποψη της χρονικής τους διάρκειας, αλλά από την άποψη του ουσιαστικού τους περιεχομένου. Όλο το μυστικό των ιστορικών ανατροπών μέσω της πολιτικής εξουσίας, έγκειται ακριβώς στη μεταβολή των απλών ποσοτικών μεταβολών σε μια καινούρια ποιότητα, συγκεκριμένα: στη μετάβαση από μια ιστορική περίοδο, από μια κοινωνική μορφή, σε μια άλλη.

Γι’ αυτό όποιος κηρύσσεται υπέρ της κοινωνικής μεταρρύθμισης σε αντικατάσταση και σε αντίθεση με την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας και της κοινωνικής επανάστασης, δεν επιλέγει στην πραγματικότητα έναν πιο ήρεμο, πιο ασφαλή και βραδύ δρόμο προς τον ίδιο σκοπό, αλλά ένα διαφορετικό σκοπό.

Η δημοκρατία είναι απαραίτητη όχι γιατί καθιστά περιττή την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο, αλλά γιατί αντίθετα την καθιστά αναγκαία και μοναδικά πραγματοποιήσιμη. Κι έτσι στον μπερνστάιν έπεσε η αποστολή να ανακηρύξει τον ορνιθώνα του αστικού κοινοβουλίου σαν το ενδεδειγμένο όργανο για την πραγματοποίηση της φοβερότερης κοσμοϊστορικής ανατροπής: το πέρασμα της κοινωνίας από την καπιταλιστική στη σοσιαλιστική μορφή.

Είναι μεγάλος ο πειρασμός να πω ενδιάμεσα τα δικά μου: σχόλια κι ερμηνείες. Σκόπιμα όμως τα παραθέτω έτσι, για να βγάλει ο καθένας το δικό του συμπέρασμα και να διαλέξει τη φράση που το στηρίζει, σαν κρύο ή ζεστό λουκάνικο, από το μπουφέ της ρόζας. Όπως λένε, περί ορέξεως λουκανικόπιτα. Ή όπως αλλιώς λέγεται στας αθήνας τέλος πάντων.

Πάμε τώρα και σε μια εκλαϊκευτική εκδοχή του αλτουσεριανού αντάρτη γιώργου αλεξάτου, από το τελευταίο του μυθιστόρημα εναλλακτικής ιστορίας, πλατεία μπελογιάννη (εκδόσεις κψμ). Φανταστικός διάλογος-αχτιφάρισμα από οργανωμένο κομμουνιστή σε νεολαίο.

Δεν πρόκειται να το δεχτούν. Δε θα το κάνουν. Εμείς όμως θα το ζητάμε. Κι έτσι θα πιέζουμε. Κάποια μικρά μπορεί να γίνουν κάτω από λαϊκή πίεση. Τα άλλα δε γίνονται.

Να σου πω και κάτι που αποτελεί τη βάση της πολιτικής σκέψης ενός επαναστάτη. Εμείς επιδιώκουμε αλλαγές που σε πολλούς φαντάζουν απραγματοποίητες. Ο πολύς κόσμος δε μπορεί εύκολα να φανταστεί πως θα υπάρξει κομμουνισμός. Παλιότερα, μέχρι το 1917, δε μπορούσε να φανταστεί πως θα γινόταν σοσιαλιστική επανάσταση και θα νικούσε. Ακόμα παλιότερα, δε μπορούσε να φανταστεί πως θα μπορούσαν οι αμόρφωτοι εργάτες να φτιάξουν συνδικάτα, εργατικά κόμματα και να αγωνιστούν για τα δικά τους συμφέροντα. Ο ρεφορμισμός είναι αυτή ακριβώς η έλλειψη πίστης στη δυνατότητα να πραγματοποιηθούν τα μεγάλα όνειρα. Κι ο ρεφορμισμός είναι πιο εύκολο να πείσει, όσο τα πράγματα μένουνε στάσιμα.

Αύριο μεγαλώνοντας θα μπεις και στο σωματείο σου. Ποια είναι η ρεφορμιστική πολιτική στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα; Το να διεκδικείς μόνο μέχρι εκεί που είσαι σίγουρος πως θα υποχωρήσει η εργοδοσία. Ποια είναι η επαναστατική γραμμή; Το να διεκδικείς, μέχρι εκεί που μπορούν να δώσουν τον αγώνα οι εργάτες. Κι αυτό θα το κρίνεις βλέποντας τις διαθέσεις τους, έχοντας στενή σχέση μαζί τους, όντας σάρκα από τη σάρκα τους. Αν αδιαφορήσεις για τις διαθέσεις τους και προτείνεις αυτά που εσύ φαντάζεσαι σαν επαναστατικά, απλώς γίνεσαι αριστεριστής και ξεκόβεσαι απ’ την τάξη.

Ποια θα ήταν μια συνεπής ρεφορμιστική πολιτική για την επανάσταση; Να μη μιλάμε γι’ αυτήν, γιατί δεν πρόκειται να γίνει. Να κοιτάμε μπας και πετύχουμε τίποτα μικροβελτιώσεις κι αργότερα βλέπουμε. Τι λέμε εμείς; Οι όποιες μικροβελτιώσεις είναι καλές και τις διεκδικούμε. Ακόμα και τις πιο ασήμαντες. Δεν έχουμε όμως καμιά αυταπάτη, πως μέσα απ’ αυτές θα προκύψει κάτι σημαντικό. Προτείνουμε λοιπόν μια πολιτική που ο κόσμος τη βλέπει σα ρεαλιστική. Συσπειρώνοντας τον κόσμο σε αυτή τη βάση, συγκροτούμε ένα μαζικό, λαϊκό κίνημα, που η δυναμική της ανάπτυξής του θα του επιτρέψει να ξεπεράσει και τις όποιες αυταπάτες του. Τότε, στην κρίσιμη στιγμή, ο στόχος εμφανίζεται στο προσκήνιο με τους πραγματικούς όρους επίτευξής του.

Οι κομμουνιστές υποστηρίζουμε τις μεταρρυθμίσεις γιατί ενδιαφερόμαστε να καλυτερεύει η ζωή του λαού, αλλά και γιατί ο κόσμος πείθεται μέσα από μικρές νίκες πως μπορεί να πετύχει και μεγαλύτερες. Σε αυτές τις μεγαλύτερες στοχεύουμε κι αυτές προετοιμάζουμε. Οι ρεφορμιστές αντίθετα μιλάνε για μεταρρυθμίσεις κι όταν τις πετυχαίνουν μέσα από χίλιες-μύριες επιφυλάξεις, αρκούνται σε αυτές. Ο κόσμος τότε μαθαίνει να μη διεκδικεί τα μεγάλα, μαθαίνει να αρκείται στα λίγα, δε μαθαίνει να εμπιστεύεται τις ίδιες του τις δυνάμεις.

Υπάρχουν βέβαια κι οι υπερεπαναστάτες, οι αριστεριστές. Αυτοί υποτιμούν τους αγώνες για τα μικρά, γιατί θεωρούν πως αποπροσανατολίζουν τον κόσμο. Αυτοί νομίζουν πως μπορεί ο κόσμος να ζητήσει τα μεγάλα, χωρίς να έχει περάσει απ’ το σχολείο των αγώνων για τα μικρά τα καθημερινά.

Το απόσπασμα είναι ελάχιστα παραλλαγμένο για να βγαίνει νόημα χωρίς τα συμφραζόμενα του μυθιστορήματος από το υπόλοιπο βιβλίο.

Καλά τα λέει, αλλά δεν τα κάνουν. Ή μήπως τα κάνουν; Είναι ένα ζήτημα πού ακριβώς θα κατέτασσε ο ίδιος με βάση τα παραπάνω τον χώρο του (συνιστώσα της ανταρσύα).

Αλλά αυτό μπορεί να το σκεφτεί ο καθένας μας ξεχωριστά –δουλειά για το σπίτι- και να το συζητήσουμε στα σχόλια, γιατί το εισηγητικό κείμενο έχει ήδη ξεφύγει σε μέγεθος. Παρόλα αυτά θα το βάλω με μια μέρα καθυστέρηση και στο άλλο μπλοκ, για να γίνει κι εκεί κουβέντα με άλλο κόσμο που δε διαβάζει το γκράνμα (αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν και τέτοιοι).

Advertisements

180 Σχόλια to “Εισαγωγή στο ρεφορμισμό”

  1. propagitor Ιανουαρίου 13, 2011 στις 12:02 μμ #

    όπως είπε και ο Σαρτρ: «ρεφορμιστές για μας είναι οι άλλοι».

  2. Red Ghost Ιανουαρίου 13, 2011 στις 12:21 μμ #

    Φαίνεται πως ο ρεφορμισμός είναι η λέξη της ημέρας. Και ο Πάνος Απέργης έγραψε για αυτόν:
    http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=13/1/2011&id=13008&pageNo=25&direction=1

  3. Αναυδος Ιανουαρίου 13, 2011 στις 12:28 μμ #

    Νομίζω ότι το απόσπασμα από το βιβλίο που παραθέτεις τα συνοψίζει όλα μια χαρά. Το πρόβλημα ήταν είναι και θα είναι το εξής. Εχουμε ένα σετ από κανόνες ή οδηγίες τους οποίους καλούμαστε να τους εφαρμόσουμε στη εκάστοτε στιγμή. Οπως όμως καταλαβαίνεις την πραγματικότητα δεν τη διαβάζουμε με τον ιδιο τρόπο. Τα παραδείγματα από την ιστορία άπειρα τα πιο πρόσφατα με τον Δεκέμβρη του 2008 και την σημερινή κρίση γνωστά. Οι αριστεριστές διάβαζαν στο Δεκέμβρη μια εξέγερση αλλά τώρα αναζητούν μίνιμουμ πρόγραμμα κλπ κλπ.
    Συνεπώς το πρόβλημα δεν είναι τόσο με τους κανόνες (όχι ότι εκεί υπάρχει απόλυτη συμφωνία αλλά χάρην συζήτησης ας πούμε ότι υπάρχει ) αλλά στη εφαρμογή τους. Η διάγνωση της στιγμής εξαρτάται κατά τη γνώμη μου από τους παρακάτω παράγοντες:
    – πείρα (που βοηθά στην αναγνώριση των αιτιών και των συμπτωμάτων αλλά και των συνεπειών)
    – επαφή με τις μάζες (ώστε να γνωρίζουμε την ένταση του προβλήματος αλλά και τη διάθεση για αγώνα)
    – ταξική σύνθεση (διαφορετική η νοοτροπία του εργάτη από του μικροαστού, η ένταση της οργής του η υπομονή του κλπ)
    – οργάνωση (για την ανάλυση των παραπάνω και την εκπόνηση του προγράμματος δράσης)

    ΥΓ. Υπάρχουν με διακριτούς ρόλους το χοτ-ντογκ και η λουκανικόπιτα

  4. RED LEBEL Ιανουαρίου 13, 2011 στις 3:14 μμ #

    Αναυδε θα συμφωνησω βασικα μαζι σου!κ θα προσθετα οτι δεν ειναι μονο θεμα αναγνωσης!!!
    η αναγνωση προκυπτει απο τη στρατηγικη σου…..!αρα τι πως διαβαζει μια οργανωση η ενας χωρος καθε τι ειναι ζητημα πολιτικης.
    το τελευταιο διαστημα της κρισης η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ξεχασε τα υπερεπανστατικα κυρηγματα κ θελει μεταβατικα προγραμματα!αν αυτο δεν ειναι »τα διπλωνω στη δυσκολη ωρα» τι ειναι?

  5. βουρνούκιος Ιανουαρίου 13, 2011 στις 9:17 μμ #

    Τώρα, ποιός καταγγέλει (ΚΚΕ) ποιόν (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) που την ενδιαφέρει και καλά -η λάσπη κρατά χρόνια τώρα- μόνο η πάλη για τα μικρά, δεν θέλει και πολύ εξυπνάδα!

  6. Y Ιανουαρίου 13, 2011 στις 9:32 μμ #

    »Καλά τα λέει, αλλά δεν τα κάνουν. Ή μήπως τα κάνουν;» Οχι δε τα κάνουν. Το ΚΚΕ τα κάνει?? Μη μου πεις ‘τα κάνει περισσότερο’. Γιατί αυτό δεν έχει καμία σημασία. Αν τα κάνει μια τριχιά παραπάνω. Σε γενικές γραμμές όχι απλά κάνει το ακριβώς αντίθετο αλλά το θεωρητικοποιεί κιόλας. Εμένα εδώ μέσα με λέτε ρεφόρμα επείδη προτείνω ακριβώς αυτό.

    Η Ρόζα λέει το να απορρίπτει κανείς την επανάσταση για τη μεταρρύθμιση είναι παραίτηση και προδοσία του τελικού σκοπού.
    Ξεκαθαρίζει όμως ότι δε μπορεί κανείς ούτε να απορρίψει τη μεταρρύθμιση για την επανάσταση. Είναι δύο διαφορετικές φάσεις. Πρέπει να καταλάβεις τη στιγμή που πρέπει να περάσεις από τη μία στην άλλη. Και στην προκειμένη στιγμή επειδή πρέπει να κυλήσει πολύ νερό στα αυλάκι και πολιτικά και ιδεολογικά και οργανωτικά είναι αριστερίστικο να λες ότι πρέπει πρώτα να λύσεις το ζήτημα της εξουσίας (λαϊκή εξουσία που μ’αυτή την έννοια είναι συνώνυμη με την επανάσταση αλλά που έχετε μπουδωκλωθεί τόσο πολύ στις βυζαντινολογίες σας που ούτε αυτό δε μπορείτε να ξεκαθαρίσετε).

    Πρέπει να ζητήσεις μεταρρυθμίσεις, που δε μπορεί να στις κάνει ο αντίπαλος αλλά που θα τις καταλαβαίνει ο κόσμος και γι’αυτό θα συσπειρώνεται.

    Απλά πράγματα. Αλφαβητάρι. Γιατί ρε πούστη μου έχουμε μπουρδοκλωθεί έτσι???

  7. mariori Ιανουαρίου 13, 2011 στις 9:49 μμ #

    Υ όλα καλά και σωστά αυτά που λες αλλά σημαντικό νομίζω είναι ,σήμερα ειδικά, να βάζεις και το θέμα της εξουσίας. Για παράδειγμα βάζεις τώρα για ενιαίο, κρατικό φορέα ΜΜΜ αλλά δεν πρέπει να κρυβείς ότι αυτό δεν μπορεί να το κάνει μια σημερινή,αστική κυβέρνηση. Βάζεις μέτρα για την προστασία των ανεργων αλλά πρέπει να λες ότι το θέμα της ανεργίας στον καπιταλισμό δε λύνεται. Να παλεύεις να κερδίσεις μέτρα ανακούφισης, αλλά να τονίζεις ότι είναι μόνο ανακούφιση και αν μείνεις εκεί απλώς, θα έρθουν σύντομα να στα πάρουν πίσω. Γιατί ο κόσμος μπορεί να μην είναι ιδεολογικά έτοιμος αλλά έχει μια μακρόχρονη εμπειρία που καλό είναι να τη θυμίζεις και να του «μπολιάζεις» και την προοπτική.

  8. Y Ιανουαρίου 13, 2011 στις 10:47 μμ #

    Μαριορί ο φερεντζές σου λείπει.

    Είπα εγώ να το κρύψεις το θέμε της εξουσίας?? Αλλά ότι μεταβατικό αίτημα και να σας πούμε έιναι ρεφορμιστικό. Γιατί να μη πεις για ενιαίο κρατικό τραπεζικό σύστημα? Γιατί το θέμα του κατά μεγάλου μέρους ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ χρέους το παραπέμπεις στην λαϊκή εξουσία? Γιατί αποπροσανατολίζεις λέγοντας ότι όλα αυτά είναι αποπροσανατολιστικά?

    Κατά τα άλλα σύντροφοι χθες ήμουν όλη τη μέρα στην Κομισιόν και σήμερα το πρωί στο Ευρωκοινοβούλιο και παρακολούθησα το λανσάρισμα της νέας οικονομικής διακυβέρνησης… Δε μπορείτε να φανταστείτε τι πράγμα μας έρχεται και με τι ανθρώπους έχουμε να κάνουμε. Και δε μιλάει κανένας γι’αυτό πουθενά στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα αλήθεια έχει γραφτεί κανένα κριτικό άρθρο για την οικονομική διακυβέρνηση πέρα από αυτό που ανέβασα στο γκράνμα??

  9. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 13, 2011 στις 10:47 μμ #

    Η μεταρρύθμιση είναι ανταγωνιστική της επανάστασης, υπό την έννοια ότι όσο υπάρχει ή εξευρίσκεται χώρος για μεταρρύθμιση εντός του δεδομένου καθεστωτος, η επαναστατική αλλαγή – η ανατροπή αυτού του καθεστώτος παρατείνεται.
    Η μεταρρύθμιση την οποία δεν μπορεί να κάνει ο αντίπαλος, δηλ το υπάρχον καθεστώς, δεν είναι πια μεταρρύθμιση αλλά επαναστατικό αίτημα.
    Υπάρχει όντως το πρόβλημα της συσπείρωσης του κόσμου, η οποία μπορεί να γίνει γύρω από αιτήματα τα οποία είναι μεταρρυθμιστικά – ανακουφιστικά, αλλά ο τελικός στόχος, αυτός που θα μπορέσει να προκαλέσει και το ποιοτικό άλμα, είναι η συσπείρωση του κόσμου να γίνει γύρω από επαναστατικά αιτήματα. Όταν συσπειρώνεις κόσμο γύρω από μεταρρυθμιστικά αιτήματα, αυξάνει ο κίνδυνος, λόγω και του υπάρχοντος κομφορμισμού, να βαλτώσεις εκεί και να δώσεις την ευκαιρία ανασύνταξης στο υπάρχον καθεστώς, το οποίο απλώς θα σου πεί ευχαριστώ για τη βοήθεια!

  10. mariori Ιανουαρίου 13, 2011 στις 11:06 μμ #

    Ο φερετζές μου λείπει λόγω γυναικείας χειραφέτησης…
    Από όσο έχω παρακολουθήσει το τί είναι αυτά τα αιτήματα και τι έγινε ας πούμε στην αργεντινή (με στάση πληρωμών,ανατροπή κυβερνήσεων κλπ) έχει συζητηθεί νομίζω αρκετά εδώ. Όλα τα αιτήματα είναι θέμα ποιος θα τα επιβάλλει (από το χρέος μέχρι την αποδέσμευση από την ΕΕ) και αυτό επίσης δεν πρέπει να το ξεχνάμε γιατί υπάρχει και ένα κομμάτι αστικής τάξης που μπορεί να τα επιδιώκει για τους δικούς της λόγους.
    Επίσης όμως σημαντικό είναι να ξεκαθαρίσουμε στον κόσμο ότι πολύ μεγάλο κομμάτι των μέτρων εναντίον των εργαζομένων δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με το χρέος και αυτό νομίζω είναι κάτι που βάζει το ΚΚΕ αρκετά σωστά. Κι αυτό τον τελευταίο καιρό έχει αρχίσει να το αντιλαμβάνεται πολύς κόσμος κι αυτό είναι σημαντικό.
    Εγώ μια χαρά βλέπω ,ας πούμε, τα αιτήματα για την προστασία των ανέργων και τα εργασιακά αλλά επίσης βρίσκω και σωστή την επισήμανση ότι αυτά δεν πρόκειται να λυθούν σε αυτό σύστημα.

  11. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 13, 2011 στις 11:12 μμ #

    Υ @ 8,
    Σε πιστεύω απόλυτα για το τι μας έρχεται.
    Ο χειρότερός μας εφιάλτης κι ακόμα χειρότερος!

  12. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 12:46 πμ #

    @Λαθρά
    Εγώ θα έλεγα αντί να βγάζεις σοφίσματα από την κοιλιά σου να κάνεις ένα κοπάκο να ξαναξεφυλίσεις το βιβλιαράκι αυτό της Ρόζα σε περίπτωση που δε το έχεις κάνει πρόσφατα.

    »Η μεταρρύθμιση την οποία δεν μπορεί να κάνει ο αντίπαλος, δηλ το υπάρχον καθεστώς, δεν είναι πια μεταρρύθμιση αλλά επαναστατικό αίτημα.
    Υπάρχει όντως το πρόβλημα της συσπείρωσης του κόσμου, η οποία μπορεί να γίνει γύρω από αιτήματα τα οποία είναι μεταρρυθμιστικά – ανακουφιστικά, αλλά ο τελικός στόχος, αυτός που θα μπορέσει να προκαλέσει και το ποιοτικό άλμα, είναι η συσπείρωση του κόσμου να γίνει γύρω από επαναστατικά αιτήματα.»

    Mπερδέφτηκες και με μπέρδεψες. Ο τελικός στόχος ξέρουμε ποιος είναι. το θέμα είναι πώς φτάνουμε σ’αυτόν. Το μεταρρυθμιστικό αίτημα που δε μπορεί να εκπληρώσει ο αντίπαλος είναι ότι καλύτερο για να πείσει τον κόσμο που δεν είναι έτοιμος να δεχτεί επαναστατικά αιτήματα να μπει στην παλή. Και στην πορεία να συνειδητοποιήσει την αναγκαιότητα της επανάστασης γι’αυτό που πρότερα νόμιζε ότι ήταν απλά ένα μεταρρυθμιστιό αίτημα. Γι’αυτό βέβαια χρειάζεται και η πρωτοπορεία να καταλαβαίνει τα πραγματικά διακύβέυματα κι όχι να αγκυλώνεται σε συνθήματα όπως πολλά παληκάρια του Γκράνμα. (με ποια εξουσία? με ποια εξουσία? -»σου γαμώ τον κώλο» – »με ποια εξουσία?»). Σπάστα και ξαναρίχτα λοιπόν

    Για το φασίστα Μπαρόσο και τους άλλους αστοφασίστες θα προσπαθήσω να γράψω το ΣΚ.

    Μαριωρή, όλα έχουν σχέση με το χρέος. Γιατί το χρέος είναι ένας βασικός μοχλός αναπαραγωγής του κεφαλαίου εδώ και πάνω από εκατό χρόνια. Καιρός είναι να κόψουμε αυτούς τους πολιντικαντισμούς που μας φέρνουν κοντά σ’αυτούς που βλέπουν την κρίση ως συνομωσία. Κατ’αρχάς έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι ΣΚΑΤΑ είναι αυτό το χρέος?? Σε νοιάζει τι έιναι ή μπα? Ένα καλό βιβλίο γι’αυτό είναι ‘το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα’ του Μπελογιάννη.

    Αυτό δε ότι δύο είναι τα αιτήματα τα εργασιακά και η λαϊκή εξουσία και όλα τα ενδιάμεσα αποπροσανατολιστικά, δε μπορώ άλλο να το αντιμετωπίσω ως επιχείρημα. Έχω βαρεθεί να συζητάω με έξυπνους που παριστάνουν τους μαλάκες λόγω κομματικού φανατισμού. Μου τα’χετε πρήξει ρε παιδάκι μου πώς το λένε. Δεν αντέχω άλλο τη μαλακία σας.

    ‘Ελα λέμε να γίνει βίαιη κολλεκτιβοποίηση στις Βρυξέλλες

  13. RED LEBEL Ιανουαρίου 14, 2011 στις 12:49 πμ #

    χαχαχαχαχα!!!!!εισαι θεος!!!!!!

  14. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:09 πμ #

    ‘Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα’ είναι από τα αγαπημένα μου βιβλία (όχι ότι έχει σημασία). Είπα κάπου ότι το χρέος δεν είναι σημαντικό ή δεν παίζει ρόλο γενικά. Αυτό που λέω είναι ότι η μείωση του χρησιμοποιείται σα δικαιολογία για όλων των ειδών τα μέτρα, ενώ δεν ισχύει.
    Και επίσης είπα εγώ ότι μόνο εργασιακά αιτήματα υπάρχουν ή πρέπει να υπάρχουν? Ένα παράδειγμα ανέφερα. Και τα αιτήματα της καθημερινότητας και της σχέσης με την ΕΕ και τα εθνικά και τα αιτήματα για τους μετανάστες και όλα τα μικρά ή μεγάλα αιτήματα θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω. Νομίζω ότι εκτός από τα όρια της βλακείας από χθες, μόλις ανακάλυψα και τα όρια του διαδικτύου ως μέσο συζήτησης αλλά οκ.
    Πάντως πχ το θέμα της στάσης πληρωμών που το έχουν χρησιμοποιήσει και αστικές κυβερνήσεις τι είναι? Και το θέμα της κρατικοποίησης τραπεζών που επίσης έχει χρησιμοποιηθεί? Γι αυτό το ποιος θα κάνει τι είναι πολύ σημαντικό να μπει.

  15. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:13 πμ #

    …Αυτό που λέω είναι ότι η μείωση του χρησιμοποιείται σα δικαιολογία για όλων των ειδών τα μέτρα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης ανεξαρτήτως ελλειμμάτων,χρέους ακριβώς για να αναπαραχθεί το κεφάλαιο και να μειωθεί το εργασιακό κόστος συνολικά…

  16. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:17 πμ #

    Κάθε αίτημα που έχουν χρησιμοποιήσει αστικές κυβερνήσεις καίγεται και δε μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε εμείς?

    Και τι ακριβώς σημαίνει ‘αστική κυβέρνηση’? Η κυβέρνηση που εκφράζει τα συμφέροντας της αστικής τάξης ή η κυβέρνηση που δρα μέσα σε καπιταλιστικό σύστημα?

    Μπορούμε να έχουμε μη αστική κυβέρνηση μέσα σε καπιταλιστικό σύστημα?

    Η κυβέρνηση του Αλιέντε ήταν αστική? Της ισπανικής δημοκρατίας? Των Τσάβες, Κορέα, Μοράλες?

  17. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:29 πμ #

    Ε γι’αυτό ζήτα να μη το πληρώσουμε. Τώρα. Να δούμε τι είναι αυτό το χρέος. Τι είναι νόμισο (με την αστική νομιμότητα) και τι όχι. Τώρα. Συνειδητοποιείες σε πόσο δύσκολη θέση θα τους φέρεις?

    50 νεκροί στην Τυνησία. Αυθόρμητοι. Μέχρι εκεί μπορούσαν, καταλάβαιναν και ένιωθαν. Άραγε άυριο όταν οι κάνες σωπάσουν θα ‘χει κι εκεί κατι αφ’υψηλού καριόληδες, μέλη της επαναστατικής πρωτοπορείας της εργατικής τάξης, τύπου Μπούμπη, Άναυδου και Γόντικα που θα ρωτάν που κατέληξε η αδιέξοφη εξέγερση?? Μήπως θα γράψουν και διηγήματα για τα λαϊκά παιδιά τους Τυνήσιους μπάτσους? Παλιομάλακες. Σκατόψυχοι.

  18. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:31 πμ #

    »γαμώ το πούστη το μικροαστό το ράπερ»

  19. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:33 πμ #

    Τα πάντα να χρησιμοποιούμε αλλά να λέμε με ποιους όρους πρέπει να γίνει τι. Δεν είναι πανάκεια. Αν δηλαδή η ΕΕ πει ότι βγαίνουμε από το ευρώ θα είναι θετικό? Γιατί είναι πιθανό να σου ζητήσουν τα ίδια και χειρότερα μέτρα για να επιστρέψεις. Αν όμως την αποδέσμευση από την ΕΕ την επιβάλλει ο λαός ανοίγονται άλλες δυνατότητες.
    Προφανώς εννοώ κυβέρνηση που εκφράζει τα συμφέροντας της αστικής τάξης. Εγώ νομίζω ότι μπορεί να έχουμε φιλολαικές κυβερνήσεις κυρίως στη Λατινική Αμερική σήμερα για ιστορικούς και όχι μόνο λόγους. Ακόμα όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις αν δεν επικρατήσουν οι επαναστατικές δυνάμεις θα έχουμε πισωγυρίσματα.Γιατί το παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ του 81 μπορεί να πάρει (και έχει πάρει σε άλλες περιπτώσεις) «μεταγραφή». Και στη βενεζουέλα υπάρχει διαπάλη για το τι πρέπει να γίνει κλπ.
    Και μη συγκρίνεις οποιαδήποτε κατάσταση σήμερα με την περίοδο που υπήρχε η ΕΣΣΔ (για τον Αλιέντε το λέω) γιατί μιλούσαμε με άλλα δεδομένα.

  20. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:36 πμ #

    Και προφανώς δεν έχουμε διαφωνία αν πρέπει να πληρωθεί ή όχι το χρέος.

  21. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:43 πμ #

    Συγκρίνεις αυτό που γίνεται στην Τυνησία με ο,τιδήποτε έχει γίνει στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια? Είναι πιθανό βέβαια να ζήσουμε αντίστοιχα εδώ και το βασικό δίδαγμα είναι ότι χρειάζεται στόχος και οργάνωση ώστε να μη μείνουμε στο αυθόρμητο. Και μακάρι να υπάρξει πρωτοπορία και οργάνωση στην Τυνησία για να μη μείνουν αδικαίωτοι οι θάνατοι. Και παρακαλώ μη με πεις γόντικα!

  22. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 2:09 πμ #

    στήριξε στην επιτροπή ελέγχου του χρέους τότε. συμμετείχε. ψήφισε τη στη βουλή.

    είναι άλλο να λες »μακαρί να βρεθεί πρωτοπορεία» (όχι ότι έχει και νόημα δηλ. σα φράση αλλά λέμε) ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ (κι αυτό πρέπει να το πεις αν δεν είσαι σκατόψυχος) και άλλο να ειρωνεύεσαι α που πήγαν αυτοί που συγκρούονταν ενώ εσύ έκανες κάτι καραγκοζιλίκια σε ισραληνική πρεσβεία ή με ελλιγμούς στο κέντρο.

    το ότι δε θέλεις να σε πω γόντικα το θεωρώ δείγμα ψυχικής ισορροπίας (ντάξει για λίγο Τουρέτ δε θα τα χαλάσουμε έτσι?) και γαμωταπαιδιασμού.

  23. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 2:40 πμ #

    Συγγνώμη αλλά όχι και καραγκιοζιλίκια στην ισραηλινή πρεσβεία με όσα γίνονταν τότε στην παλαιστίνη. Εδώ θα πρέπει να πεις ότι οι άλλοι δεν είχαν σωστά αντανακλαστικά! Άσε που αυτά τα καραγκιοζιλίκια έγιναν γενάρη. Τα υπόλοιπα είναι πολυσυζητημένα και είμαστε σα δελτίο τον αύγουστο που δεν υπάρχει επικαιρότητα και παίζουν κονσέρβα.
    Μωρέ ας γίνει επιτροπή ελέγχου αλλά μη λέμε ότι αυτό θα λύσει κάτι. Μη γίνουμε σαν τους πασοκ-νδ-παπαδημούλη με τις εξεταστικές επί παντός επιστητού για το θεαθήναι και τη διαφάνεια στο πολιτικό σύστημα. Παρόλο που σε όλες συμμετείχε και το κκε (και καλώς έκανε).
    Το ότι κάποια τα γράφω κωδικοποιημένα (πχ πρωτοπορία) είναι απλώς λόγω βαρεμάρας και επειδή πιστεύω ότι καταλαβαινόμαστε.

  24. brezniefikoapolithoma Ιανουαρίου 14, 2011 στις 2:54 πμ #

    Η ρόζα Υ μιλάει για διαφορετικές στιγμές.
    Στιγμές με τη διαλεκτική έννοια, όχι χρονικά. Το διευκρινίζει.
    Δεν είναι διαφορετικές φάσεις ή στάδια.
    Δεν πάει σχηματικά δηλ: τώρα είναι καιρός για μεταρρύθμιση κι η επανάσταση όταν ωριμάσουν οι συνθήκες με το καλό.
    Ούτε πρώτα, ούτε ύστερα. Μαζί και σε σύνδεση.

    Το κουκουέ παλεύει τα μικρά, «ρεφορμιστικά» αιτήματα.
    Το παμε, η πασυ, το μας βάζουν πλαίσια πάλης με τέτοια «μικρά» αιτήματα.
    Έχει πρόταση ενάντια στις συνέπειες της κρίσης για τον εργαζόμενο λαό.
    Κι έχει συνολική πρόταση εξόδου από την κρίση και πρόταση εξουσίας.

    Μέχρι κι ο καζάκης παραδέχεται ότι το κουκουέ έχει τέτοια αιτήματα.
    Αλλά το κατηγορεί από την ανάποδη ότι μένει στο επίπεδο της οικονομικής πάλης.
    Κι ότι δε βάζει πολιτικά, μεταβατικά αιτήματα, όπως βαφτίζει τα δικά του.
    Δηλ μας λέει ρεφορμιστές. Βαφτίζει το άσπρο-μαύρο κι αντιστρέφει την πραγματικότητα.
    Εγώ λέω ότι η έξοδος από την εε (δεμένο με την εξουσία) είναι τέτοιο αίτημα.
    Ο αντώνης λέει ότι τέτοιο μεταβατικό αίτημα είναι η λαϊκή εξουσία.

    (Είναι ζήτημα αν τελικά η λαϊκή εξουσία είναι τακτική πρόταση συμμαχίας ή αν ταυτίζεται με το σοσιαλισμό που είναι ο στρατηγικός μας στόχος.
    Αλλά όλα τα επιμέρους αιτήματα που την περιγράφουν, από την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων μέχρι την έξοδο/ρήξη με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, είναι κι αυτά τέτοια. Απαντάνε συγκεκριμένα στο πρόβλημα και δένουν άρρηκτα με το θέμα της εξουσίας. Δεν παραπέμπουν σε ενδιάμεσο στάδιο.
    Αυτό καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον. Γιατί είναι καλύτερο να μιλάμε για κρατικές τράπεζες (και σε ποιο κράτος;) κι όχι για κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων που έχουν υπερκέρδη σε περίοδο κρίσης; Παλεύουμε για λαϊκή εξουσία που θα κάνει αυτό κι αυτό, συγκεκριμένα. Κλείνει η παρένθεση)

    Το πρόβλημα για σένα λοιπόν είναι ότι δε βάζει τα συγκεκριμένα αιτήματα
    που εσύ θεωρείς μεταβατικά και παλεύει κάποια άλλα. Διαφωνείς με τη σύνδεση.
    Αυτό αφενός είναι θέμα ανάγνωσης κι ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης.
    Πχ η ανάλυση του χαρακτήρα της κρίσης κι ο ρόλους που παίζει το δημόσιο χρέος.
    Αφετέρου, είναι και κάτι άλλο, που είναι το πιο βασικό, κατά τη γνώμη μου:
    Υπάρχει δυνατότητα φιλολαϊκής εξόδου εντός του καπιταλισμού; Ναι ή όχι;
    Δε μιλάω για απόκρουση κάποιων συνεπειών. Αλλά για έξοδο από την κρίση.
    Αναλόγα με το πώς απαντά ο καθένας σε αυτό μπαίνει κι η διαχωριστική γραμμή.

    Κι αυτό επηρεάζει και την αντίληψη του καθένα μας για τις μορφές της μετάβασης
    Για τους περισσότερους οικονομολόγους θα είναι μια μορφή κρατικού καπιταλισμού.
    Και μια προοδευτική κυβέρνηση. Στα πρότυπα του μπερστάιν, όπως τα περιγράφει η ρόζα.
    Για σένα που είσαι τίμιο παληκάρι, είναι ένα καθεστώς τύπου τσάβες.
    Το κόμμα στο πρόγραμμά του αφήνει ανοιχτό (ΚΑΙ) αυτό το ενδεχόμενο.
    Σε συνθήκες κατάρρευσης των αστικών κομμάτων μπορεί να προκύψει λαϊκή κυβέρνηση
    αλλά αργά ή γρήγορα θα έρθει σε σύγκρουση (δε θυμάμαι πώς ακριβώς το γράφει)
    Το βασικό είναι να κρατήσουμε ότι η μετάβαση δεν είναι γραμμική και σταδιακή
    Αλλά μια συγκρουσιακή διαδικασία. Όχι μεταρρύθμιση, αλλά επαναστατικό άλμα.

    Περισσότερα για την έννοια της μετάβασης θα γράψω σε επόμενο κείμενο, όχι εδώ.
    Κυρίως γιατί δεν αντέχω άλλες συζητήσεις όπου ξεκινάμε με το εσύ κι ο γρύλλος σου.
    Ούτε θέλω να σε πρήζω ή να σου γαμήσω τον κώλο επειδή δεν απαντάς: με ποια εξουσία;
    Όχι για λόγους ιδεολογικής καθαρότητας, αλλά υγιεινής και καθαριότητας γενικώς.

    Κι αν μπουρδουκλωνόμαστε στην αλφαβήτα είναι ίσως γιατί εμείς έχουμε το κυριλλικό (με κύριλλο κ τους σοβιετικούς) κι εσύ το λάτιν (με τσάβες και μπολιβαριανούς). Ή ίσως γιατί είμαστε πριν το στάδιο της ομιλίας και βγάζουμε άναρθρες κραυγές, αντί να μάθουμε να βριζόμαστε ήσυχα κι απλά.
    Μπορεί κι επειδή δε διαβάσαμε το αλφαβητάρι του κομμουνισμού. Αλλά ξέρουμε τα πάντα για τη δίκη του μπουχάριν και του πρεομπραζένσκυ.

  25. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 3:11 πμ #

    »(Είναι ζήτημα αν τελικά η λαϊκή εξουσία είναι τακτική πρόταση συμμαχίας ή αν ταυτίζεται με το σοσιαλισμό που είναι ο στρατηγικός μας στόχος.»
    μα τι μου λες ρε κουμπάρο?? Εσύ τα ‘χεις τελείως χαμένα. Αν είναι αυτό ζήτημα τότε δηώστε απλά τρελοί να ξέρουμε και ‘μεις τι θα κάνουμε γιατί όταν μας λέτε ρεφορμιστές το παίρνουμε σοβαρά. Νομίζουμε ότι έχετε πραγματικά κάτι στο καρκάλι σας.

    Η λαϊκή εξουσία τι είναι τελικά? (γαμώ τη μπαναγία μου) μεταβατικό αίτημα ή λύση του θέματος της εξουσίας???? (γαμώ τονε χριστό μου)

    το υπόλοιπο είναι ποίημα και σε συδυασμό με μια ξυνορακί που σκίζω εδώ (κ δε θυμάμαι καν από ποια περιοχή είναι) θα σώσει τη ζωή κάποιων λομπιστών άυριο.

    Τυνησία

  26. brezniefikoapolithoma Ιανουαρίου 14, 2011 στις 3:25 πμ #

    Να πα να γαμηθείς τηλε-κανίβαλε. Σήμερα.
    Γαμώ τον κώλο σου συντροφοδιώκτη
    που τσαμπουνάς μέτωπο και μαλακίες.

  27. a8lios Ιανουαρίου 14, 2011 στις 9:22 πμ #

    Συντροφοδιώκτης!

    Η πιο βαριά βρισιά που έχω ακούσει εδώ μέσα!

  28. a8lios Ιανουαρίου 14, 2011 στις 9:25 πμ #

    Το «Πλατεία Μπελογίαννη» λέει τίποτα, γιατί σκεφτόμουνα να το πάρω?

  29. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 14, 2011 στις 10:29 πμ #

    Μπρέζνιεφ @ 25,
    Ανάλυσε σε παρακαλώ λίγο πιο πολύ αυτά που λες στην πρώτη παράγραφο.
    Έτσι όπως τα γράφεις, μου φαίνεται λίγο σαν κβαντομηχανική. Είναι και μεταρρύθμιση και επανάσταση – είναι και κύμα και σωματίδιο.

  30. ΤRASH Ιανουαρίου 14, 2011 στις 10:56 πμ #

    Για το Τιτοϊκό βιντεάκι παραπάνω, μια μικρή παραπομπή:

  31. Αναυδος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 11:23 πμ #

    @Y
    Για την Τυνησία Αλγερία κλπ έχεις την εντύπωση ότι είναι η πρώτη φορά που βγήκαν το δρόμο για το φαι; Στο πρόσφατο παρελθόν ειδικά στην Τυνησία έγινε εξέγερση για την τιμή του ψωμιού. Το τελικό αποτέλεσμα των προηγούμενων εξεγέρσεων είναι η σημερινή εξέγερση δηλ. αφού καμία ριζική αλλαγή δεν πραγματοποιήθηκε πάλι στον ίδιο παρανομαστή είναι (είμαστε).
    Τον Δεκέμβρη του 2008 μην το συγκρίνεις με την Τυνησία αλλά με τις ταραχές στο LA για τον ξυλοδαρμό του R.King

  32. Αναυδος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 11:23 πμ #

    Το κόλλημα σου με το χρέος προσωπικά μόνο σαν παρενέργεια του Τουρετ μπορώ να το ερμηνεύσω. Θα επαναλάβω ότι:
    – η κρίση του χρέους είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και όχι αιτία
    – την εργατική τάξη το κεφάλαιο θα συνεχίζει να τη σκίζει ακόμη κι’ αν μηδενιστεί το χρέος
    – αν μηδενιστεί το χρέος οι δημ υπάλληλοι (ισως) πάρουν πίσω τα κλεμμένα και ίσως οι μικροαστοί που βυζαίνουν από τον κρατικό κορβανά ν’ αρχίσουν να παχαίνουν και πάλι (αφού βέβαια πρώτα φάει το μεγάλο κεφάλαιο). Η εργατική τάξη δεν θα κερδίσει τίποτα
    Συνεπώς προτάσσοντας το χρέος σαν αίτημα δεν κάνεις τίποτε άλλο από το να δείχνεις ποιων τα συμφέροντα υπερασπίζεις. Η μη αποπληρωμή του χρέους είναι μόνο μία παράγραφος στο πρόγραμμα της λαικής εξουσίας

    Μην ξενυχτάς μπεκροπίνοντας και γράφοντας. Η το ένα κάνε ή το άλλο

  33. talibremal Ιανουαρίου 14, 2011 στις 11:38 πμ #

    Στη Τυνησία το πιο αξιόλογο που υπάρχει εκεί φαίνεται ότι είναι αυτό:
    http://fr.wikipedia.org/wiki/Parti_communiste_des_ouvriers_de_Tunisie

    Ο Χαμμάμ Χαμμαμί, ο ηγέτης, και η γυναίκα του, υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι και γνωστοί πέρα από τα σύνορα της Τυνησίας.

  34. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 12:05 μμ #

    Η λαϊκή εξουσία τι είναι τελικά: μεταβατικό πρόγραμμα ή λύση του θέματος της εξουσίας?

    Μια μη αστική κυβέρνηση μέσα στον καπιταλισμό με σκοπό να θέσει το θέμα της εξουσίας μαζί με το εργατικό κίνημα μας ενδιαφέρει?
    (για την ‘έξοδο από την κρίση’ εξαρτάται τι εννούμε ‘έξοδο από την κρίση)

    Για το σχόλιο του Λαθρά στο άλλο ποστ. Ναι είμαι ρεφορμιστής. Σα τη Ρόζα Λούξεμπουργκ.

  35. brezniefikoapolithoma Ιανουαρίου 14, 2011 στις 12:14 μμ #

    Το πλατεία μπελογιάννη, λέει και δε λέει ταυτόχρονα. Έχει την πλάκα του αλλά κατά διαστήματα γίνεται επιπέδου μπλογκόσφαιρας. Εξυπνακίστικο αντί για έξυπνο. Πάρ’ το μωρέ. Λεφτά υπάρχουν.

    Από κβαντονηχανική δε σκαμπάζω τίποτα. Σε μία διαλεκτική σχέση, πχ τύχης κι αναγκαιότητας στην ιστορία, το τυχαίο υπάρχει ως στιγμή του αναγκαίου. Το πρωτεύον είναι η ιστορική αναγκαιότητα και το τυχαίο τη διαμορφώνει.
    Η μεταρρύθμιση είναι στιγμή της επανάστασης. Παλεύουμε τακτικά αιτήματα που δένουν με τ στρατηγικό μας στόχο και προωθούν το ένα το άλλο. Δεν είναι η πρώτη φάση που προηγείται χρονικά της δεύτερης.

  36. Αναυδος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 12:42 μμ #

    «Μια μη αστική κυβέρνηση μέσα στον καπιταλισμό με σκοπό να θέσει το θέμα της εξουσίας μαζί με το εργατικό κίνημα μας ενδιαφέρει?»

    Δηλ. ποιοι είναι αυτοί που θα κάνουν τη χάρη (σαν ελεημοσύνη ακούγεται) να θεσουν ζήτημα μαζί με το εργατικό κίνημα;

  37. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:08 μμ #

    Οι Κομμουνιστές ρε συ άναυδε. Που θα πάρουν την εξουσία με ένα ευρύτερο μέτωπο. Αλλά θα την πάρουν μέσα στον καπιταλισμό και αυτή η κυβέρνηση θα δράσει μέσα στον καπιταλισμό. Και καθήκον της θα είναι να δώσει χώρο στο εργατικό κίνημα να αναπτυχθεί και φέρει τα πράγμα εκεί που να τεθεί στην ημερήσια διάταξη η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

    Ο ενιαίος δημόσιος κρατικος τραπεζικός φορέας, η είσοδος σε τροχιά αποδέσμευσης από την ΕΕ (με συγκεκριμένα βήματα όχι όλα στις καλένδες), η μη πληρωμή (μέρους τουλάχιστον αρχικά) του χρέους είναι φυσικά τετοια διαλεκτικά τακτικά αιτήματα που δένουν με το στόχο του σοσιαλισμού.

  38. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 14, 2011 στις 1:19 μμ #

    Μπρέζνιεφ @ 36,
    Με κάλυψες απόλυτα!
    Спасибо!

  39. Αναυδος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 2:07 μμ #

    και φανταζεσαι τους κομμουνιστες να παίρνουν την εξουσία με το σημερινό συσχετισμό των δυνάμεων σε πολιτκό και συνδικαλιστικό επίπεδο με εκλογές ;

  40. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 2:50 μμ #

    Mε μέτωπο, ναι τους φαντάζομαι. Η΄ να φτάνουν τόσο κοντά σε εκλογική νίκη που να φέρουν μ’αυτό τον τρόπο πιο κοντά την αποφασιστική στιγμή. Ευκολάκι μάλιστα. Αρκεί να το αποφασίσουν.

  41. RED LEBEL Ιανουαρίου 14, 2011 στις 3:47 μμ #

    η Λαικη εξουσια-οικονομια για μας ειναι ο Σοσιαλισμος.αλλα για το συμμαχο(για τον πολιτικο μιλαμε) δεν ειναι προυθποθεση να συμφωνει με το σοσιαλισμο!αλλα εμεις ειμαστε ξεκαθαροι απεναντι του!αυτος μπορει να μην το θεωρει ετσι.αρα Υ μην αναρωτιεαι πονηρα!αυτα τα εχει το ΚΚΕ 100000000000000000000000000000000000φορες!

    επισης εχω να παρατηρησω οτι εχεις προσωπικα με τον Γοντικα.κ αυτο δε σε βοηθαει.γιατι εχεις παψει να κρινεις την πολιτικη του αντιληψη πλεον!

    αυτο που ειπες για τη μη αστικη κυβερνηση μπορεις να αντρεξεις στο προγραμμα του ΚΚΕ κ να δεις προβλεπει οτι ειναι πιθανονα προκυψει μια κυβερνηση αντιμονοπωλιακων δυναμεων αλλα αυτη πρεπει απο τα πρωτα της δειγματα να οδηγησει το λαικο παραγοντα στην αποφασιστικη συγκρουση με τους καπιταλιστες κ οχι απλως να παρει »μετρα»μεταβατικα προς το σοσιαλισμο που τετοια μετερα αλλωστε δεν υπαρχουν!αυτο δεν ειναι ρεφορμισμος γιατι εφοσον τα πραγματα εξελισσονται ποτε δεν ξερεις!αλλα το μεταβατικο προγραμμα που βαζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ ο Ρουντι Ριναλντι ειναι ρεφορμισμος γιατι προβλεπει μετρα που θα παρθουν σε καπιταλιστικες σχεσεις παραγωγης κ παραπλανα το λαο οτι θα βελτιωθει ετσι το εδαφος της ταξικης παλης!απο που προκυπτει αυτο?δεν προκυπτει απο πουθενα!απλα ο δρομος απο την »εξεγερση» μεχρι το »μεταβατικο πολιτικο προγραμμα» ειναι διαλεκτια συνδεδεμενος!γιατι πολυ απλα αυτες οι δυναμεις δεν αναλυουν μαρξιστικα την πολιτικη οικονομια,αλλα αναμεικτη με αστικα στοιχεια.

  42. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 4:04 μμ #

    H πρώτη σου παράγραφος αντιφάσκει με την τελευταία σου. Η κυβέρνηση ‘αντιμονοπωλιακών δυνάμεων’συμπίπτει με τη ‘λαϊκή εξουσία’? Ή είναι πριν τη λαϊκή εξουσία?

  43. RED LEBEL Ιανουαρίου 14, 2011 στις 4:33 μμ #

    απλα η τελευταια παραγραφος ειναι πιθανοτητα που πρεπει να παρεις υποψη κ η πρωτη παραγραφος ειναι ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ!καταλαβες?που η αντιφαση λοιπον?δηλαδη ταξικη παλη εξελισσεται συμφωνα με τη θεληση των κομμουνιστων?

  44. RED LEBEL Ιανουαρίου 14, 2011 στις 4:35 μμ #

    σαφως αμα προκυψει τετοιο πραγμα πρεπει να οδηγησεις το λαο στην τελικη συγκρουση με ορους νικης!αλλα αυτο δε σημαινει οτι το ΚΚΕ παλευει για κατι τετοιο!αυτο εννοω εγω κ αυτο λεει το προγραμμα του ΚΚΕ

  45. TALIBAN Ιανουαρίου 14, 2011 στις 4:57 μμ #

    @ Y
    παρακολουθόντας τα γραφόμενα σου προιόντος του χρόνου βλέπω μιά εκτροπή στην φρασεολογία που χρησιμοποιείς, πράγμα ατέριαστο σε επαναστάτη κομμουνιστή.
    Εντελώς φιλικά συμβουλεύω να περιορίσεις το θυμικό σου. Ομολογώ πως μου θύμισες το «μάγκικο» στύλ που λανσάρισε ο Μίμης Ανδρουλάκης από το 1987 όντας στέλεχος του ΚΚΕ και ξέρουμε την εξέλιξη.
    Με την ευκαιρία και καθόσον είδα το ωραίο video για το Γιουγκοσλάβικο αντάρτικο που έβαλες στο ΣΧΟΛΙΟ 12, θα μπορούσες παρακαλώ να αναφερθείς στον στόχο που έβαζε στον αγώνα του τότε το Κ.Κ.Γιουγκοσλαβίας ?
    Αν δεν σε πειράζει βέβαια.

  46. κομμάντο πατριωτικής εντροπίας Ιανουαρίου 14, 2011 στις 5:18 μμ #

    Mια κριτική παρατήρηση, συντροφικά

    Τείνω να καταλήξω στο ότι η αιτία που το ΚΚΕ δε βάζει ξεκάθαρα στην πρώτη γραμμή της πολιτικής του απάντησης στη συγκυρία μεταβατικά αιτήματα που να απαντάνε κατευθείαν στο πρόβλημα του χρέους είναι η άποψή του για το ΠΟΙΟΣ τελικά θα κάνει την ανατροπή στην χώρα. ΠΟΙΟΣ θα επιβάλλει την αλλαγή του τρόπου ανάπτυξης. ΠΟΙΟΣ θα διαχειριστεί το μέλλον των ελλήνων εργαζομένων. ΠΟΙΟΣ θα πάρει την εξουσία.
    Αυτή είναι η βασική αιτία.[υπάρχουν βέβαια κ κάποια λάθη στην ανάλυση για την κρίση. π.χ. ο Άναυδος στο 33 δεν καταλαβαίνει ότι το ‘αεροπλανάκι’ ναι μεν άρχισε επειδή τα περιθώρια μακροπρόθεσμου κέρδους σταμάτησαν τη δεκαετία του ’70 για το κεφάλαιο λόγω της τεράστιας αντίθεσης π.δ/π.σ, υπερσυσώρευσης αλλά και του έντονου προλεταριακού ανταγωνισμού των δεκαετιών ’60-’70, αλλά ακριβώς επειδή αυτός ο τρόπος που βρήκανε για να ξεπεράσουνε την κρίση τους ηταν και συνεχίζει να είναι αεριτζίδικος, αν τον αμφισβητήσεις και τον ανατρέψεις αμφισβητείς και ανατρέπεις την ίδια την μορφή ανάπτυξης και πορείας του ύστερου καπιταλισμού και των σχέσεών του στο σήμερα.ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ -μόνο πόλεμο.]Γιατί το ΚΚΕ έχει την αντίληψη ότι όλα τα παραπάνω θα τα κάνει το ίδιο. Η ηγετική ομάδα με τη καθαρή γραμμή θα πάρει το κράτος και από κει και πέρα θα διαχειριστεί τις τύχες του τόπου. Για πολιτικό μέτωπο δεν το συζητάμε καν. Το κοινωνικό το προωθεί αλλά με τρόπο που το ακυρώνει αφού δεν είναι παρά συσπείρωση γύρω από τις απόψεις του και μόνο.
    Αιτήματα άμεσα που μπορούν να γίνουν χθές, όπως το άνοιγμα των κοιταπιών του υπ.οικονομικών για το χρέος για να δούμε πού, πώς και συνακόλουθα ΓΙΑΤΙ χρωστάμε (και κρατικοποιούμε το χρέος,δηλ. τη χασούρα του κεφαλαίου) εαν τα έβαζε με επιθετικό τρόπο το ΚΚΕ στη βουλή και παντού θα δημιουργούσανε θέμα και θα κινητοποιούσανε πολύ λαό -και βέβαια κανείς δε θα κατηγορούσε το ΚΚΕ για ρεφορμισμό. Αλλά αν έκανε μια τέτοια κίνηση θα αναγκαζότανε να μπει σε μια διαδικασία όσμωσης και κοινής συμπόρευσης με ένα πλήθος δυνάμεων (όλη την αριστερά, πλειοψηφία του κόσμου του πασοκ, πληττόμενα κομμάτια της δεξιάς βάσης), στην οποία διαδικασία αναπότρεπτα θα έχανε την ατσάλινη σιγουριά της γραμμής του αφού θα αναγκαζότανε να μιλήσει και να συνδιαλεχθεί με πραγματικούς όρους (και όχι ‘κυριλλικούσ’) με τους εργαζόμενους, και κομμάτια αυτών τα οποία είναι πολιτικοποιημένα.. Θα αναγκαζότανε δηλαδή να μπει σε μια λογική πραγματικού κοινωνικού μετώπου με απρόβλεπτες συνέπειες για το βασικό πρόβλημα: ποιο πολιτικό υποκείμενο θα παλέψει για την ανατροπή.
    -Κάτι τέτοιο είναι έξω απ’τη γραμμή η οποία λέει ότι ‘την εξουσία θα τη πάρει το κόμμα’. -Μεταβατικά αιτήματα που μπορούν να συσπειρώσουν σε ανατρεπτική κατεύθυνση το κοινωνικό υποκείμενο και να το συγκροτήσουν σε πολιτικό, ικανό να πάρει την εξουσία, είναι αναγκαστικά με τη γραμμή «την εξουσία θα την πάρει το μέτωπο των κοινωνικών δυνάμεων της εργασίας, στο οποίο συμμετέχει-πρωτοπόρα σίγουρα- το κόμμα».

  47. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 6:06 μμ #

    Πάντως αν είναι το τι είναι το χρέος να λειτουργήσει σαν μια ακόμη εξεταστική επιτροπή (που και αυτές γενικά είχαν μεγάλη αποδοχή από τον κόσμο), δεν πρόκειται να προσφέρει κάτι. Και το ποιος δημιούργησε το χρέος και ποιος δεν πρέπει να το πληρώσει νομίζω ότι το βάζει καλά το ΚΚΕ. Και επίσης πουθενά δε λέει ότι το κόμμα θα πάρει την εξουσία. Δεν πρόκειται να σε πείσω αλλά τι να κάνουμε?

  48. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 6:11 μμ #

    Taliban δέχομαι την κριτική σου και υπόσχομαι να προσπαθήσω να το περιορίσω.

    Έχω πάντως τελείως χάσει την υπομονή μου με τα θεωτηρικά πασαλείματα και κωλοτούμπες γύρω από τη λαίκή εξουσία και το μέτωπο πολιτικών δυνάμεων. Στο πρόγραμμα του ΚΚΕ λαϊκή εξουσία είναι ξεκάθαρα η εξουσία του μετώπου μέσα στον καπιταλισμό που οδεύει για τη βραχυπρόθεσμη ρήξη με αυτόν και αρχίζει τη σοσιαλιστική οικοδόμηση.

    Οι ΚΚέδες τώρα βαφτίζουν το σοσιαλισμό λαϊκή εξουσία και μας λένε λίγο πολύ ότι σε αυτή θα πάνε μόνοι τους. Μιλάμε για φαιδρότητες δηλαδή.

    Για το ΚΚ Γιουγκοσλαβία έχω πολύ καιρό να προβληματιστώ. Το έβαλα καθαρά επειδή μ’αρέσει το τραγούδι.

    Συμφωνώ με την ανάλυση του Κομμάντο.

  49. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 6:18 μμ #

    »πουθενά δε λέει ότι το κόμμα θα πάρει την εξουσία» σε αντίθεση με αυτά που βάζει το πρόγραμμα του ΚΚΕ για το μέτωπο και τη λαϊκή εξουσία με τα οποία συμφωνώ σε γενικές γραμμές και το ΚΚΕ δε τα εφαρμόζει σήμερα σε άλλα σημεία λέει ότι τμήματα του στρατού πρέπει να ελέγχονται κατευθείαν από το Κόμμα, το οποίο σημαίνει ότι το Κόμμα σημαίνει λίγο πολύ τη θεσμική (συνταγματική)κατοχύρωση του καθοδηγητικού του ρόλου με την οποία διαφωνώ.

    Το ΚΚΕ ενδιαφέρεται να αναλυθεί το χρέος? Να βγει στην επιφάνεια σε ποιον και γιατί χρωστάμε? Θα παλαίψει για να βγει αυτό στο φώς? Ή δε το ενδιαφέρει το ζήτημα αυτό?

  50. Αναυδος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 6:27 μμ #

    @Kommando

    1. Αδυνατώ να καταλάβω που βρίσκεις το λάθος στην ανάλυση μου. Εχω όμως μια υποψία ότι συγχέεις την πίστη και την επέκταση της γενικά με το δημόσιο χρέος. Η επέκταση της πίστης των ιδιωτών και του κεφαλαίου καθυστερεί την εμφάνιση της κρίσης και μειώνει την ένταση της αλλά δεν την αποτρέπει.
    2. Νομίζεις δηλαδή ότι αν καταστρέψεις το μηχανισμό του χρέους επιτίθεσαι στα θεμέλια του συστήματος ; Πρωτότυπη σκέψη αλλά όχι ανατρεπτική. Το σύστημα δεν βασίζεσαι στο χρέος αλλά στην παραγωγή της υπεραξίας. Αν με κάποιο τρόπο επαναστατικό βεβαίως βεβαίως μηδενίσει το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ή του κόσμου αυτό θα είναι το ισοδύναμο με την καταστροφή μέρους του παγίου κεφαλαίου απαραίτητη δηλ προϋπόθεση για να βγει ο καπιταλισμός από την κρίση. Μάλλον χάρη θα κάνεις στο μεγάλο κεφάλαιο.
    3. Αλλά και μόνο ότι περιορίζεις την πολιτική πάλη στο θέμα του χρέους που φαντάζομαι ότι δεν είναι για τις πλατιές μάζες δείχνει και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.. Χρειάζονται μεταπτυχιακά και μάστερς και επαιόντες συνεπώς οι υπόλοιποι θα τους παρακολουθούν από το σπίτι. Οι σωτήρες της εργατικής τάξης θα είναι κάποιοι σουπερ-ηρωες οικονομολόγοι τύπου αλαβάνου κλπ
    4. Από την άλλη υπάρχει το ΚΚΕ που λέει να αντιπαρατεθούμε με το κεφάλαιο εκεί όπου παράγεται η υπεραξία δηλ. στους τόπους δουλιάς, ν’αρνηθούμε τις ατομικές συμβάσεις κλπ κλπ. Βέβαια αυτό απαιτεί μάζες και έχει και κόστος οπότε ….

    Η άποψη σου είναι η άποψη των μικροαστών και της εργ. αριστοκρατίας οπως εκφράζοναι από συν και ανταρσυα) η άποψη του ΚΚΕ είναι η απόψη της εργατικής τάξης

  51. Αναυδος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 6:30 μμ #

    @Y
    Ανακάλυψες τώρα καλό και κακό χρέος. Δηλαδή ότι παπαριά γράψεις κάποιος αστός τι κάναμε σημαία. Ελεος πια…

  52. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 6:33 μμ #

    Εγώ δεν απαντάω σαν κκε, αν εμένα ρωτάς να βγουν όλα στην επιφάνεια αλλά αυτό από μόνο του δεν προσφέρει τίποτα. Πέρα απ’το ότι δε θα είχα καμία εμπιστοσύνη στο τι θα βγει (έχουν προηγηθεί siemens,υποκλοπές κλπ), γιατί να μη λέμε καθαρά στον κόσμο ότι όσα χάνει σήμερα σε δικαιώματα κλπ, δεν οφείλονται στο χρέος αλλά στη φύση του συστήματος και ότι τα ίδια μέτρα λαμβάνονται σε όλες τις χώρες ανεξαρτήτως χρέους και ελλειμμάτων?
    Εγώ σου λέω ότι πουθενά το κκε δε λέει ότι θα πάρει μόνο του την εξουσία και εσύ μου λες για το τι θα γίνει στο στρατό μετά την επανάσταση. Σε γενικές γραμμές με καλύπτει το σχόλιο του red label για το τι είναι η λαική εξουσία και ποιες πιθανότητες υπάρχουν. Από εκεί και πέρα εγώ προσωπικά θεωρώ απίθανο να υπάρξει φιλολαική κυβέρνηση μέσω εκλογών σε αυτές τις συνθήκες. Μπορεί και να διαψευστώ.

  53. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 6:53 μμ #

    Πάντως μέσα σε ένα χρόνο έχουν βγει πολλές προτάσεις που θα έφερναν , υποτίθεται, ρήξη. Πέρσι ξεκινήσαμε με το δανεισμό από την ΕΚΤ, από την ύπαρξη ευρωμηχανισμού απέναντι στο κακό ΔΝΤ, συνεχίσαμε με δημοψήφισμα (όχι ότι θα ήταν κακό να γίνονται δημοψηφίσματα), είδαμε ότι αυτά ουσιαστικά ήταν η άλλη (ή και πολλές φορές η ίδια) πλευρά του νομίσματος και τώρα φτάσαμε στο τι είναι το χρέος και ενα κομμάτι να ζητά και ευρωομόλογο. Και για να προλάβω δε λέω ότι όλοι υιοθετούσαν αυτές τις προτάσεις.Τα κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ έχουν υιοθετήσει αυτές τις προτάσεις είτε με «αριστερά» είτε με «δεξιά» επιχειρήματα.

  54. mariori Ιανουαρίου 14, 2011 στις 7:04 μμ #

    http://www.kke.gr/anakoinoseis_grafeioy_typoy/anakoinosh_toy_grafeioy_typoy_gia_th_katastash_poy_epikratei_sth_tynhsia_?morf=1
    Όχι ότι τώρα κρίθηκε η μάχη ή αυτό περίμεναν οι τυνήσιοι αλλά μιας και αναφέρεται γενικά.

  55. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 7:35 μμ #

    »Αν με κάποιο τρόπο επαναστατικό βεβαίως βεβαίως μηδενίσει το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ή του κόσμου αυτό θα είναι το ισοδύναμο με την καταστροφή μέρους του παγίου κεφαλαίου απαραίτητη δηλ προϋπόθεση για να βγει ο καπιταλισμός από την κρίση.» – Tότε γιατί δε το μηδενίζει μόνος του ο καπιταλισμός? Αν μηδενιστεί το παγκόσμιο χρέος θα μπορεί να λειτουργήσει ο καπιταλισμός? Αυτό κι αν είναι πρωτοτυπο!!! Σουρεάλ.

    @52
    αναυδε δεν είπα για καλό και κακό χρέος. Το εκουαδόρ που το έκανε αυτό είχε μεγάλα μέρη προφορικού (!!!) χρέους. Ο Τουσάν δεν είναι αστός. Με κάτι τέτοια είναι που αρχίζω και βρίζω. Κατευθείαν ο Τουσάν αστός. Χωρίς να έχουμε ιδέα ποιος είναι. Ο Κομάντο εξηγεί πολύ καλά πώς το θεμα αυτό μπορεί να συσπειρώσει.

    Από κει πέρα το αναποδογύρισμα πρέπει να έχει και τα όρια του. Δε σου είπε κανείς μόνο χρέος και όχι χώροι δολειάς. Εσύ λες χώροι δουλειάς και τίποτα άλλο. Και είναι λάθος.

  56. Αναυδος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 8:57 μμ #

    @Y
    Ο συλλογικός καπιταλιστης δεν προωθεί την διαγραφή του χρέους γαι τον απλούστατο λόγο ότι μερίδα του θα βρεθεί χαμένη αλλά γιατί νομίζεις ότι μέρος του Γερμανικού κεφαλαίου αρνειται το bail-out.;

    Οσο αφορά την ανάλυση του κομμαντο που σου αρέσει αυτή γίνεται με όρους κρίστιαν αντερσεν και όχι διαλεκτικής. Το κακό ΚΚΕ (η ηγεσία του σε ρόλο κακιάς μάγισας) σε αντιδιαστολή με τους καλούς χαγιο-αλαβανο-ριναλντι-τσίπρηδες που αποκλειστικό σκοπό στη ζωή τους έχουν την αδολη προσφορα στα τυρανισμένα παιδια της Ελλάδας.

  57. Red Label Ιανουαρίου 14, 2011 στις 9:18 μμ #

    κατ αρχας να ζητησω συγνωμη αλλα υπαρχει ενα ζητημα υγειας ψιλοσοβαρο κ δεν θα παρεμβαινω οσο θελω!

    Υ το ΚΚΕ δεν κανει κωλοτουμπες,δεν ειναι στην στρατηγικη του κ στην πολιτικη του ποιοτητα!ουτε εγω απαντω ως ΚΚΕ αλλα ως υποστηριχτης του ΚΚΕ.γιατι μιλαω με τα μελη του κ μου εχουν εξηγησει τη στρατηγικη του κομματος.η στρατηγικη λεει αυτα που σου ειπα για τη λαικη εξουσια!οπως κ για την αντιμονοπωλιακη κυβερνηση!ουτε κολωτουμπες ουτε να ψαχνουμε σε συνθηκες κρισης που η αστικη ταξη αδυνατη να τη διαχειριστει ως τετοια να βρουμε να λυσουμε την κριση!!!

  58. Y Ιανουαρίου 14, 2011 στις 9:37 μμ #

    Αν νομίζεις Άναυδε ότι ο καπιταλισμός μπορέι να λειτουργήσει χωρίς χρέος τότε γιατί μου το παίζεις μαρξιστής?

    Η συζήτηση έχει βαλτώσει. Τα ίδια και τα ίδια. Άφου ούτως ή άλλως μας θεωρείται πράχτορες τι συζητάτε μαζί μας??
    Αφού η μάχη είναι μόνο στο χωρό δουλειάς τι ιδρώνετε στο γκράνμα?
    Τραβείχτε μια ανταρσία (με γιώτα και όχι με ύψιλον) και ρίχτε τον καπετάνιο στη θάλασσα να πάρετε το καράβι από τους πράχτορες.
    Και μετά πηγαίντε το όπου θέλετε. Στις ‘στην αντιμονοπωλιακή κυβένρηση που είναι λαϊκή εξουσία που εμείς τι βλέπουμε ως σοσιαλισμό αλλά οι άλλοι ως δε ξέρω γω τι….’

  59. βουρνούκιος Ιανουαρίου 14, 2011 στις 10:18 μμ #

    Παλι μια συζήτηση σκιών…

    Οι σκέψεις που καταθέτω είναι οι εξής: Η επανασταση ΔΕΝ θαγίνει μόνο, επειδή ο λαός πεινάει. Η επανάσταση ΔΕΝ θα γίναι σίγουρα, επιδή ο λαός θα πειστεί από ένα πρόγραμμα και την σοσιαλιστική προοπτική, έτσι ΓΕΝΙΚΑ και ΑΟΡΙΣΤΑ…

    Η πολιτική έχε πολλές διαμεσολαβήσεις ανάμεσα στην κυρια αντιθεση του καιρου μας και τη συνειδητοποίηση αυτής (αρα και των ταξικών συμφερόντων που παράγονται απο αυτή).

    Συνεπώς, έχουμε τραγική αναγκη από ένα μεταβατικό πρόγραμμα, τετιο, που ΚΑΙ θα διεμβολίζει συνειδήσεις εκατομμυρίων εργαζομένων, ΚΑΙ θα φέρνει την επανασταση πιο κοντα..

    Αν είναι έτσι τα πράγματα, για να διεμβολισουμε τηις συνειδήσεις εκατομμυρίων εργαζομένων, χρειάζεται ένα πρόγραμμα που θα έχει στόχους ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΥΣ ΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΑ ΕΦΑΡΜΟΣΙΜΟΥΣ… Κατανοητοί ως τέτιοι, από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Ενα τέτιο πρόγραμμα ακουμπά στο σήμερα, καιδεν είναι ρεφορμιστικο εάν συνδέει τους αμεσους στόχους με την αναγκη της εργατικής εξουσίας/δημοκρατίας.

    Με αυτή τη λογική διαμορφώνεται το πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μια τέτια λογική πρέπει να υιοθετήσει και το ΚΚΕ, δίνοντας τέλος στην αδιέξοδη και αποπροσανατολιστική συζήτηση για αυτούς καθεαυτούς τους στόχους, σα να είταν αποκομμένοι από τη γενικοτερη φιλοσοφία του προγράμματος στο οποίο εντάσσονται και το οποίο υπηρετούν!

    Οι στόχοι άλλωστε «γη, είρήνη, φωμι» των μπολσεβίκων, αποκομμένοι απο τη γενικότερη φιλοσοφία τους, σαφώς και ήταν ρεφορμιστικοί! Ενταγμένοι όμως στη γενικότερη φιλοσοφία του προγράμματός τους καιυπηρετώντας τον στόχο της εξουσίας των σοβιέτ, μπόρεσαν και επιτέλεσαν όχι ένα ρεφορμιστικο ρόλο, αλλά αυτόν ακριβώς τον ρόλο της ΣΥΝΔΕΣΗΣ στα μυαλά των μαζών, της ίδιας τους της επιβίωσης με την πραγματοποίηση αυτής, μέσω της εξουσίας των σοβιέτ!

    Εάν ΔΕΝ εχεις μεταβατικούς στόχους και πας κατευθείαν με το «λαϊκή εξουσία» που και αυτό θολό είναι , ΔΕΝ θα κάνεις τπτ! Θα βλέπεις τις εξελίξεις να τρέχουν και θα τρέχεις ξοπίσω τους, μη μπορώντας να επηρεάσεις τπτ!

    Εάν από την άλλη, αποκόψεις αυτούς τους στοχους απο τη γειότερη πολιτική προγραμματική στόχευση της εργατικής εξουσίας/δημοκρατίας ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙνα υλοποιήσει με ΣΥΝΕΠΕΙΑ αυτούς κατ’ αρχήν τους στόχους στηριγμένη στις δικές της δυνάμεις, τότε και μονο τοτε, ξεπεφτεις στον ρεφορμισμό…

  60. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 14, 2011 στις 10:39 μμ #

    Υ,
    τι μαλακίες είναι αυτά που λες για πρακτοριλίκια. Είσαι στις μαύρες σου? Αν υπήρχε τέτοιο θέμα, θα σε είχε επισκεφτεί ήδη η ΟΠΛΑ.
    Όχι παίζουμε. Ο θρύλος του αιμοσταγούς σταλινικού ΚΚΕ, πρέπει να κρατηθεί ζωντανός.
    Red Label,
    εύχομαι το καλύτερο δυνατόν.

  61. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 14, 2011 στις 11:31 μμ #

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα ενσωμάτωσης από το σύστημα, ενός δύσκολου έως εξωπραγματικού (για την εποχή του), μεταρυθμιστικού αιτήματος, ήταν το αίτημα της ΕΔΑ τη δεκαετία του 50, να φύγει η δεξιά.
    Το αίτημα αυτό, όντως έτυχε κοινής αποδοχής όχι μόνο από τους αριστερούς της εποχής, αλλά και από ένα ευρύτερο κοινό, το όποίο έδωσε το 58, στην ΕΔΑ ένα 25%.
    Το αποτέλεσμα όμως, όσον αφορά την κατάληψη της εξουσίας από την αριστερά, ήταν όχι μόνο μηδενικό, αλλά και αρνητικό. Χούντα του 67.
    Μετά τη μεταπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου, παγιώθηκε στην εξουσία μέχρι και τις μέρες μας, με τα γνωστά τραγικά απολτελέσματα, αξιοποιώντας την αντιδεξιά ζύμωση που είχε γίνει στο δημοκρατικό – αριστερό τμήμα του λαού κυρίως, με τα αντιδεξιά συνθήματα της ΕΔΑ.
    Εάν στη θέση του αιτήματος να φύγει η δεξιά, προωθούνταν το αίτημα να απαλαγούμε από την αστική τάξη, το οποίο ήταν και πιο σωστό, τότε τουλάχιστον, η αριστερά , δεν θα είχε στρώσει το δρόμο στο ΠΑΣΟΚ.
    Σίγουρα το δεύτερο αυτό σύνθημα, είναι πιό σεχταριστικό από το πρώτο και ,ίσως, να μην συσπειρώνει τόσο μεγάλες μάζες. Το πλεονέκτημά του όμως είναι ότι δημιουργεί συνειδητοποιημένη εργατική τάξη, αλλά και ταυτόχρονα είναι αδύνατον να το ενσωματώσει η αστική τάξη και να το προβάλει σαν δικό της, λόγω του ότι ζητά την κατάργησή της.

  62. mariori Ιανουαρίου 15, 2011 στις 3:00 πμ #

    Ρε Υ τα πήρες με κάτι και μιλάς για πράκτορες? Μα πραγματικά τώρα ποιος δεν έχει καμία εμπιστοσύνη σε αυτούς που πριν αποκαλούσε συντρόφους? Επειδή δε συμφωνεί μαζί σου σε θεωρεί πράκτορα? Και εσύ τι τον θεωρείς? Τουλάχιστον κολλημένο θα μου πεις… Κρίμα

  63. Y Ιανουαρίου 15, 2011 στις 3:24 πμ #

    Ρε συ Μαριωρή, αφού ότι και να πούμε και να επιχερηματολογήσουμε η απάντηση είναι ίδια. ‘Είστε μικροαστοί και θέλετε να μείνουμε στον καπιταλισμό και όλα όσα λέτε είναι σοφιστείες για να καταφέρετε να μείνουμε’. Ε δε μπορώ να αποδεικνύω ότι δεν είμαι ελέφαντας από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πραγματικά δηλαδή υπάρχουν πιο αποτελεσματικοί τρόποι αξιοποίησης του χρόνου. Δηλαδή ντάξει θεωρώ ότι εδω μέσα έχουν γίνει καταπληκτικές συζητήσεις και γράφουν καταπληκτικοί σύντροφοι. Αλλά είναι και αποκαρδιωτικό το πώς εγλωβίζουμε τους εαυτούς μας σε συνεχείς επαναλήψεις.

    Η δημιουργία ‘συνειηδητοποιημένης εργατικής τάξης’ που θα έχει εμβολιαστεί από την αστική ενσωμάτωση και θα προχωρήσει με καθαρότητα στην επανάσταση της είναι φενάκη. Είναι απόλυτη παρανόηση του πώς λειτουργεί το κοινωνικό προτσές.

    Αν είναι ένα πραγμά που χαρακτηρίζει τις επαναστάσεις και τις κοινωνικές αλλαγές είναι ότι αυτές δεν είναι ποτέ εκπληρώσεις ιδεολογικής καθαρότητας.

    @Red Label
    Καλή, γρήγορη και πλήρη ανάρωση.

  64. Κώστας Π. Ιανουαρίου 15, 2011 στις 3:38 πμ #

    “Όμως κι οι άλλοι που τα βάζουν με το κόμμα και θέλουν σώνει και καλά να το βγάλουνε ρεφορμιστικό και προδομένο, τα ίδια περίπου κάνουν. Τη μία ρεφορμίζει γιατί θέλει λέει, λαϊκή εξουσία χωρίς επανάσταση και μέτωπο με τους μικροαστούς. Και την άλλη ρεφορμίζει απ’ την ανάποδη, γιατί δεν έχει μεταβατικό πρόγραμμα και φαντασιώνεται ημέρες δυαδικής εξουσίας και αδύναμους κρίκους, χωρίς να βάζει συνδετικούς κρίκους και πολιτικά αιτήματα. Σαν το από τέτοιο της χήρας κι εμείς ένα πράγμα”.

    Σωστά. Και σένα αυτό το πράγμα θα σε σταματήσει. Αν είναι δυνατόν! Εδώ υπάρχει μπλέξιμο όπως σωστά το λες:

    “Κι αν μπλέξεις στα μυστικά του βάλτου κάνεις αμάν να τα ξεχωρίσεις. Έχει ρεφορμιστές που πιστεύουν ότι ο σοσιαλισμός θα έρθει με μεταρρυθμίσεις. Ρεβιζιονιστές που αναθεωρούν τον μαρξισμό και τις βασικές του αρχές. Οπορτουνιστές που είναι ευκαιριακοί καιροσκόποι και κοιτάνε την πάρτη τους. Τίμιους οπορτουνιστές που είναι οι πιο επικίνδυνοι. Αριστεριστές που τους διακρίνει αφέλεια μικρού παιδιού κι αναρχίζουν. Κουβάρι ολάκερο που μόνο σαν γόρδιος δεσμός ξεμπλέκει. Με μέθοδες σταλινικές και του σπαθιού την κόψη”

    Ωραία και τι έγινε; Όλα αυτά είναι ονόματα χωρίς νόημα: Ρεφορμιστές, Ρεβιζιονιστές, Οπορτουνιστές, Αριστεριστές. Εφόσον έχεις ανάγει ολόκληρη την υπόθεση ήδη «στο από τέτοιο της χήρας» έχεις πάρει … σαφή ιδεολογική θέση! Τι σε βασανίζει; Για φαντάσου «αν μπλέξεις στα μυστικά του βάλτου». Ποιος θα σε βγάλει από κει μέσα; Μόνο το «το από τέτοιο της χήρας» κι’ αν ξέρεις να το ξεχωρίσεις πάει καλά, αλλιώς την πάτησες.

    «Κουβάρι ολάκερο που μόνο σαν γόρδιος δεσμός ξεμπλέκει. Με μέθοδες σταλινικές και του σπαθιού την κόψη».

    Μια λύση είναι κι’ αυτή. Μη ρωτήσεις την εργατιά όμως! Πάρε μόνος σου το ξύλινο σπαθί, καβάλα και το παιδικό αλογάκι και άντε κόψε τον «γόρδιο δεσμό». Ρε προβλήματα που βάζει το κίνημα και δεν σ’ αφήνουν ήσυχο να «παίξεις» μαρξισμό – λενινισμό. Ρε τι ωραία που τα έλυσε ο Στάλιν μέχρι να τον φαρμακώσει ο Μπέριας στο ωραίο του κρεβατάκι. Και σήμερα υπάρχουν κατσαρίδες που τολμάνε και αμφισβητούνε τον Στρατάρχη Στάλιν! [άραγε είχε στρατάρχες στο «Κράτος και Επανάσταση»; Μάλλον θα είχε δεν μπορεί]

    ‘Αραγε να θέλει το ΚΚ «μεταβατικό πρόγραμμα και φαντασιώνεται ημέρες δυαδικής εξουσίας και αδύναμους κρίκους, χωρίς να βάζει συνδετικούς κρίκους και πολιτικά αιτήματα»;

    Μπα! Όχι! Αυτά είναι το από πίσω της χήρας.

    Μα το κόμμα «θέλει λέει, λαϊκή εξουσία». Ε, αυτό φτάνει, αρκεί. Αφού «θέλει» τελείωσε. Αφού θέλει το κόμμα σε λίγο θα θέλει και ο λαός, θα πάρει το κόμμα 55% και αυτό είναι. Τι «μεταβατικό πρόγραμμα» και «αδύναμους κρίκους» λένε ; Τα λέει αυτά ο Λένιν πουθενά; Φυσικά όχι! Ποιες «θέσεις του Απρίλη» και κουταμάρες; Τέτοια θα λέμε τώρα; Εμείς έχουμε Γενάρη!

    Ρεφορμισμός, ρεβιζιονισμός, λικβινταρισμός κλπ όλα αυτά είναι στο βρακί της χήρας. Εμείς στο Κόμμα! Μη χάσουμε το … κελεπούρι!

    «Είναι σωστά αυτά που λέμε εδώ; Ναι, είναι σωστά. Είναι σωστά αυτά που λένε οι άλλοι; Όχι, δεν είναι σωστά».

    Τι ψάχνεσαι καημένε τώρα με τη Ρόζα και τα τσιτάτα της; Τον μπελά σου θα βρεις.

    «Είναι σωστά αυτά που έλεγε η Ρόζα τότε; Ναι, είναι σωστά. Είναι σωστά αυτά που αυτά που λέει η Ρόζα σήμερα; Όχι, δεν είναι σωστά».

    Δεν σου αρκούν αυτά; Τι θες καημένε τώρα και ψάχνεσαι ;

    Τώρα θα βρεις τον ρεφορμισμό εσύ; Εδώ τα κάναν όλα οι μπαρμπάδες (Σιάντος και Ιωαννίδης, Ζαχαριάδης, Δρακόπουλος, Φλωράκης, Ηλιού, Γλέζος). Ιστορίες πας να ανοίξεις τώρα στα καλά καθούμενα; Περσινός ξυνός σταφύλιας κι εσύ ένας ανάμεσα σε χιλιάδες.

  65. Red Label Ιανουαρίου 15, 2011 στις 10:13 πμ #

    Υ εχει βαλτωσει η συζητηση αλλα ετσι ειναι αυτα.εχουμε ιδεολογικη διαπαλη.δεν μπορεις να πεις οτι θα γινουμε κ κολλητοι ξαφνικα!το Γκρανμα εχει απο μονο του την αντιφαση οτι ειμαστε σε διαφορετικα στρατοπεδα μεσα στο κινημα!αλλα επειδη ειαστε μεσα στο κινημα θα συζηταμε αιωνιως.εγω ειπα κανεναν πρακτορα απο δω?ειπες εσυ κανεναν ρεφορμιστη απο δω?(δεν εχω πιασει εγω κατι)
    τι θες δηλαδη να κολακευουμε ο ενας τον αλλο κ να λεμε ψεμματα?δε γινεται αυτο!κ θα τσακωθουμε,κ κοινες διαπιστωσεις μπορει να κανουμε αλλα ανηκουμε σε δυο ιδεολογικοπολιτικα ρευματα κ χωρους που ειναι σε συγκρουση.χαλαρωσε λοιπον κ απλαυσε το Γκρανμα οπως εχει…….

    ευχαριστω για τις ευχες

  66. mariori Ιανουαρίου 15, 2011 στις 11:53 πμ #

    Eίπαμε λόγω έλλειψης επικαιρότητας ανακυκλώνουμε το δελτίο. Αλλά εντάξει δε χρειάζεται να θυμώνουμε επειδή κάποιος δε συμφωνεί με τα δικά μας σε ένα blog. Όλοι όσοι συμμετέχουμε εδώ μάλλον μια εικόνα γενικής συνέλευσης σχολής θέλουμε. Ας μη μεταφέρουμε τα χειρότερα!

  67. brezniefikoapolithoma Ιανουαρίου 15, 2011 στις 12:05 μμ #

    Ευτυχώς κώστα π που εσύ ψάχνεσαι. Είσαιο ο σταφύλιας της οργής.
    Μια όαση αισιοδοξίας μες σε τόσο στείρο αφυδατωμένο δογματισμό.
    Να σαι καλά. Ατενίζω το μέλλον με χαμόγελο μετά από τις εξυπνάδες που έγραψες. Το μέλλον μας ανήκει

  68. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 15, 2011 στις 12:16 μμ #

    Υ,
    καλμάρισε σύντροφε και πάρε κι ένα τραγουδάκι.

  69. Αναυδος Ιανουαρίου 15, 2011 στις 12:18 μμ #


    1. Η ευκολία με την οποία εκτοξεύεις κατηγορίες πρακτορολογίας είναι ενδεικτικό μικροαστικής νοοτροπίας. Παρόμοιες παπαριές ελέγαν όλοι όσοι άφησαν το κόμμα με τελεύταίο παράδειγμα την Ε. Παππά

    2. για να μην σου χαλάσω όμως το χατήρι αφού εκφράζεις τις απόψεις των μικροαστών είσαι πράκτορας των συμφερόντων των μικροαστών με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, οπως και το ΚΚΕ είναι πράκτορας των συμφερόντων τηε εργ.ταξης. Οπως και ο ναυτιλιακός πράκτορας κλπ κλπ Αφού πράττουμε όλοι πράκτορερς είμαστε

    @RED L παρστικά

  70. kraftwerk Ιανουαρίου 15, 2011 στις 1:28 μμ #

    Η ειρωνια, ο εξυπνακισμος, η αλαζονιά του πάνσοφου θεωρητικού ινστρούκτορα και η καταφυγή σε βρισιές θριαμβεύει σε αυτό το μπλόγκ, αυτό όλο υποτίθεται ότι να γίνεται στο όνομα της ιδεολγοκικής και πολιτικής αντιπαράθεσης; υπάρχει κάποιο μοντέλο διαλόγου ο οποίος υποτίθεται ότι υπακούει στις επιταγές και τις ανάγκες τις επαναστατικής πολεμικής σύγκρουσης;

    Το ξεκάβλωμα απο τα προσωπικά μας φορτώματα βαφτίζεται ιδεολογικοπολιτική σύγκρουση;Προφανώς δεν σας ενδιαφέρει καθόλου ότι όλα αυτά είναι διαλυτικά φαινόμενα; το ότι όλο αυτό γίνεται σε ενα μπλόγκ δεν διαφοροποεί τα παραπάνω εκτός και αν το μπλόγκ μετονομασθει σε
    Ψυχο(θεραπευτική;) Αντιπαράθεση

    Το γεγονός ότι τα εχω ψαναγράψει δεν θα με αποθαρρύνει να τα γράφω ξανά καιξανά και ακόμα περισσότερο όταν πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν ενοχλεί μόνο εμένα αλλά και άλλους εδώ μέσα (για τους οποίους και προφανώς δεν γράφω εξ ονόματος τους), κάντε λίγο κράτι όμως γιατί μερικοί απο σας έχετε καβαλήσει το καλάμι και μιλάτε με περίσια έπαρση και αυταρέσκεια που ακυρώνει τον ίδιο την όποια σημασία έχει αυτού που έχετε να πείτε.

  71. brezniefikoapolithoma Ιανουαρίου 15, 2011 στις 1:58 μμ #

    Κατά τη γνώμη μου το μπλογκ προφανώς έχει και ψυχοθεραπευτική διάσταση με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
    Προσωπικά δε με πειράζει αυτή η πτυχή, αρκεί να πηγαίνουμε πέρα από αυτό και να μην καταντάει αδιέξοδη η συζήτηση γιατί ξεκινάει με αφετηρία το εσύ κι ο γρύλλος σου.
    Δε συμφωνώ ακριβώς στην κριτική περί έπαρσης κι αυταρέσκειας, αλλά στο βαθμό που με αφορά δεκτή.

  72. kraftwerk Ιανουαρίου 15, 2011 στις 2:26 μμ #

    αυτό που έγραψα αφορά εσένα και τον Υ. Όσο αφορά την ψυχοθεραπεία ακόμα και αυτή ιδιαίτερα όταν είναι ομαδική έχει όρια που μπαίνουν απο την ομάδα στην προκειμένη περίπτωση κανένα όριο δεν μπαίνει και η δικιά σου θεραπεία και του Υ γίνεται εις βάρος των υπολοίπων, και ναι τα περί έπαρσης και αυταρέσκειας τα γράφω για σένα και τον Υ.

  73. brezniefikoapolithoma Ιανουαρίου 15, 2011 στις 2:53 μμ #

    Ό,τι πεις αρχηγέ.
    Δε θα σε απασχολήσω ξανά εδώ μέσα με έπαρση κι εξυπνάδες.
    Στο ορκίζομαι στην αυταρέσκειά μου.

  74. kraftwerk Ιανουαρίου 15, 2011 στις 3:03 μμ #

  75. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 15, 2011 στις 3:09 μμ #

    Μπρέζνιεφ,
    η αντίδρασή σου είναι υπερβολική. Ξανασκέψου το. Δεν κάνει να αντιδρούμε με τέτοιον τρόπο στην κριτική.

  76. κομμαντο εντροπικης συγχυσης Ιανουαρίου 15, 2011 στις 3:30 μμ #

    έλα Κραφτ, αφιερωμένο

  77. RedBoy Ιανουαρίου 15, 2011 στις 3:52 μμ #

    @ RED LEBEL είπε
    Ιανουαρίου 14, 2011 στο 3:47 μμ

    Οι «αντιμονοπωλιακες δυνάμεις» (θα) αποτελουνται μονο απο θεσμικές συνιστώσες (ας τις πούμε έτσι, δηλ. ΠΑΣΥ, ΟΓΕ κλπ.?)του ΚΚΕ?

  78. propagitor Ιανουαρίου 15, 2011 στις 5:20 μμ #

    Νομίζω κραφτ είσαι άδικος στην παρούσα.
    Όχι ότι γενικά δεν καβλαντίζουμε. Η έπαρση είναι βαριά κουβέντα.
    Όλοι εδώ είμαστε βαθιά πεισμένοι γι’αυτό που πιστεύουμε. Συχνά ο ένας μπριζώνει τον άλλο, ή ειρωνεύεται μη λέγοντας τίποτα στην ουσία (πχ Κώστας Π στο 65) και απαντάμε με ειρωνεία (Μπρέζνιεφ στο 68), με μαλακίες και σύνδρομα καταδίωξης (πχ Υ στο 59) και μπορείς να βρεις και δικά μου σχόλια ή του Λάθρα ξέρω γω που να λέμε κι εμείς τις δικές μας μαλακίες, εσύ παίζει να σαι πιο εγκρατής από άλλους.

    Η κριτική που ασκείς είναι άποψη σου και καπέλο σου αρκεί να είναι συντροφική για να σαι σωστός. Και στο 71 δε μου φάνηκε τέτοια. Ειδικά ο απολίθωμας δεν έχει δείξει τέτοια δείγματα, εκτός κι αν λέμε ινστρούκτορα αυτόν που τεκμηριώνει μαρξιστικά.

    Για μένα όμως κάνεις το λάθος να υπερεκτιμάς την δυνατότητα διαλόγου στο ίντερνετ.
    Μαλακία που κάνουμε όλοι συχνά.

    Με εκτίμηση αγκίτ-προπ.

  79. Y Ιανουαρίου 15, 2011 στις 6:00 μμ #

    Ντάξει έγω πιο συχνά ξεφεύγω. Δε θεωρώ ότι έχει νόημα να απολογηθώ παρά μόνο να προσπαθήσω στην πράξη.

    Πάντως δε βρίζω στο όνομα της πολιτικής αντιπαράθεσης, βρίζω γιατί βγαίνω εκτός εαυτού όταν βλέπω κάποιους αδυνατώντας να επιβιώσουν στην αντιπαράθεση να το γυρνάνε στη συκοφαντία (όπως ο Γόντικας και οι οπαδοί του μας λένε ότι η ηγεσία της Ανταρσύας αποτελείται από έμμισθους πράκτορες).

    Αιτιάσεις τέτοιου είδους εγώ δε μπορώ να τις θεωρήσω πολιτικές απόψεις που οφείλω να σεβαστώ. Το μόνο που μπορώ να τις θεωρήσω είναι εκ του πονηρού βρωμιές.

    Δίκιο έχεις Κραφτ να τσαντίζεσαι μαζί μου, ίσως να’χεις δίκιο να τσαντίζεσαι και με τον Μπρέζνιεφ (δε ξέρω) αλλά μου φαίνεται απίστευτο που δε τσαντίζεσαι με τον Άναυδο. Δηλαδή αν θεωρείτε διάφοροι εδώ μέσα ότι αυτά που γράφει εκφράζουν τις απόψεις σας… τότε τι να πω. Δε σας έχω για τέτοιους, αλλά τα πυρά σας δε τα βλέπω να πέφτουν προς τα εκεί.

  80. mariori Ιανουαρίου 15, 2011 στις 6:20 μμ #

    Χθες ποιος δεν επιβίωνε στην αντιπαράθεση και σε συκοφάντησε? Όσο ακραίες και αν θεωρείς κάποιες απόψεις και τούμπαλιν αυτές θα υπάρχουν. Πάντως όπως είπε και ο άναυδος είμαστε όλοι πράκτορες και μπορεί να τελειώσει εκεί η υπόθεση. Και με βάση το κείμενο είμαστε όλοι ρεφορμιστές γιατί εχουμε αφήσει την επανάσταση και το γυρίσαμε στο group therapy (καλό είναι κι αυτό).
    Τέλος, αν ο διάλογος από το ίντερνετ μπορούσε να αλλάξει κάτι θα ήταν παράνομος 🙂

  81. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 15, 2011 στις 6:26 μμ #

    Σχολή της λογικής της ιστορίας και bullshit!
    Mariori και τα μυαλά στα κάγκελα!

  82. Y Ιανουαρίου 15, 2011 στις 7:18 μμ #

    Εεεεε…. δε γίνεται άλλο ρε σεις.

    Μιλάω για συγκεκριμένη συκοφαντία. Αυτή του Γόντικα προς την Ανταρσία που κάποιοι συνεχίζουν. Όχι για συκοφαντία απέναντι σε ΕΜΕΝΑ. Δεν είπα ότι βρίζω οταν συκοφαντούν ΕΜΕΝΑ.

    Εμμέσως λες ότι συμφωνείς με τον άναυδο λοιπόν ότι όποιος έχει άλλη άποψη από του ΚΚΕ για το το πώς φτάνουμε στο σοσιαλισμό εκρφράζει ντε και καλά τα συμφέροντα των μικροαστών. Τετράγωνη λογική. Ή ότι αφού Ανταρσύα έχει λιγότερο εργατική σύνθεση από το ΚΚΕ, άρα όποια διαφωνία και να εκφράζει είναι γιατί εξυπηρετεί συμφέροντα μικροαστών. ‘Η ότι και όποιος συμφωνεί στα προγραμματικά (αν και όχι στα οργανωτικά κ.α.) περισσότερο με την Ανταρσύα από ότι με το ΚΚΕ είναι κι αυτός εκφραστής μικροαστικών οικονομικών συμφερόντων. Τετράγωνες εξαιρετικά διαλεκτικές και μαρξιστικές λογικές.

    Στη 18η Μπρυμαίρ, ο Μαρξ αποσαφήνισε ότι δε θεωρούσε ότι κάθε κομματική σύγκρουση (ή διαφωνία) πρέπει αναγκαστικά έστω και έμμεσα να ανατανακλά αντιμαχόμενα οικονομικά συμφέροντα.

  83. Talibremal Ιανουαρίου 15, 2011 στις 7:43 μμ #

    Τι σας έχει πιάσει όλους; τι κλαψομούνι είναι αυτό; Βριστείτε κάνει καλό! ειρωνευτείτε, εκχυδαιστε!
    Ουδέν το μεμπτό σύντροφοι. Ειδικά τα τελευταία 20 ποστς ένοιωθα πως έβλεπα τηλενοβέλα κολομβίας χαχαχαχ
    στρώστε ρε!

  84. mariori Ιανουαρίου 15, 2011 στις 7:44 μμ #

    Καλά αν αυτό νομίζεις δεν μπορώ να σε πείσω για το αντίθετο. Τη συκοφαντία εντός ή εκτός εισαγωγικών εσύ τη συνεχίζεις εδώ. Και μάλιστα έχεις μείνει σε αυτή την πρόταση γιατί δεν έχει γραφτεί κάτι άλλο. Αντίστοιχα το ότι το κκε είναι συστημικό που γράφτηκε σε ανακοινώσεις ανταρσυα ή στο πριν μπορεί να έχει γίνει σημαία για τους κκεδες και να το λένε. .
    Τώρα για τα μικροαστικά ή μη εγώ δεν ανέφερα τίποτα. Έχεις μια μικρή τάση να κάνεις την τρίχα τριχιά. Και εδώ μέσα δεν υπάρχει καμία κομματική σύγκρουση. Υπάρχουν διάφοροι περίεργοι τύποι 🙂 που τους αρέσει η διαπάλη μέσα σε πολύ χαλαρά όρια.

  85. Αναυδος Ιανουαρίου 15, 2011 στις 8:03 μμ #

    1. Θα συμφωνήσω με τον Talib (αν τον ερμήνευσα καλά). Εμένα προσωπικά δε με ενοχλεί το βρίσιμο (σημαίνει ότι έχω δίκιο).

    2. Το θέμα του post είναι ο ρεφορμισμός και όχι το άρθρο του Γόντικα. Το πρόβλημα κατ’ εμέ είναι ότι δεν μπορούμε να συζήτησουμε πάνω σ’ενα συγκεκριμένο θέμα αλλά πρεπει οπωσδήποτε να πούμε αυτό που έχει κατεβάσει η κούτρα μας ο κόσμος να χαλάσει. Αυτο έχει σαν αποτέλεσμα η κουβέντα να γινεται χαοτική και εν πολλοίς να μην καταλήγει πουθενά.

    3. Μπρ.Απ. αφεριμ ου γαρ οιδασι τι ποιούσιν

    4. Τέλος Υ
    ΓΟΝΤΙΚΑΣ και ξερό ψωμί

    5. κάποιο hint για άλλη κουβέντα Μεσογαία ΑΕ και Κερατεα

  86. Red Label Ιανουαρίου 15, 2011 στις 8:54 μμ #

    το θεμα του ποστ ειναι ο Ρεφορμισμος!τεσπα!καλο ειναι να μη λεμε ασχετα!!!!να σας πω κατι ρε παιδια?ειμαι στο κρεββατι 2 βδομαδες τωρα ελεω επαγγελματικης ασθενειας κ το Γκρανμα,ο Ριζοσπαστης,καποιοι που με επισκεπτονται κατ οικον με συνδεουν με τον εξω κοσμο! ευτυχως στην Απεργια στις 10/2 θα ειμαι ορθιος!βασικα αυριο θα περπατησω το πρωτο μου χιλιομετρο.λοιπον!χαρειτε το Γκρανμα οπως εχει με τα ελαττωματα του κ μην διυλιζετε τον κωνοπα!κ μην κυνηγατε μαγισσες!ζυμωθειτε!τσακωθειτε βριστειτε!το κινημα εχει τοσα να κανει!η ζωη κ ταξικη παλη ειναι μπροστα μας!η επιθεση κεφαλαιου-πασοκ-τροικας πρεπει να αναχατιστει κ να ανατραπει!αντε δε θελω απαισιοδοξια!!!

  87. Red Label Ιανουαρίου 15, 2011 στις 9:03 μμ #

    RED BOY η αντομονοπωλιακη κυβερνηση σιγουρα θα εχει τις κοινωνικες δυναμεις.οσο για τις πολιτικες δυναμεις αυτο εξαρταται αν θα εχει χηματιστει καποια πολιτικη δυναμη που θα θελει να ενταχθει στο ΑΑΔΜ κ να το ΚΚΕ για το μετωπο.

  88. Red Label Ιανουαρίου 15, 2011 στις 9:06 μμ #

    λαθος!αν θα σχηματιστει καποια πολιτικη δυναμη που θα θελει να ενταχθει στο ΑΑΔΜ απο πολιτικη σκοπια,η αν καποια απο τις υπαρχουσες θα δεχτει αυτο που λεει το ΚΚΕ για το μετωπο.

  89. Y Ιανουαρίου 15, 2011 στις 9:13 μμ #

    @Μαριωρή
    Το ότι είναι συστημικό ένα κόμμα είναι πολιτική κατηγορία.

    Ο Γόντικας λέει ότι είναι πράκτορες. Aυτό είναι βρομερή συκοφαντία και απολύτως οπορτουνιστική και τυχοδιωκτική συμπεριφορά:
    ”Είναι σχέδιο. Δε σημαίνει, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, ότι όλοι όσοι ακολουθούν αυτές τις δυνάμεις είναι πράκτορες ή άνθρωποι στην υπηρεσία της αστικής τάξης. Το ότι αυτός ο χώρος κηδεμονεύεται και είναι υπονομευόμενος από διάφορα κέντρα είναι πέρα για πέρα βέβαιο.” (http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/page.do?publDate=21/12/2010&id=12961&pageNo=6&direction=1)

    Ανέφερες για τα μικροαστικά γιατί είπες ότι συμφωνείς με τον Ακατανόμαστο (τον Άναυδο) που λέει ότι οι αναταρσύα είναι πράκτορες των μικροαστών και το ΚΚΕ των εργατών. Στο 83 απέδειξα πόσο αρλούμπες είναι αυτά. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται για αποδείξεις.

  90. RED LEBEL Ιανουαρίου 15, 2011 στις 9:26 μμ #

    Y οσο κ αν δε σ αρεσει αυτο που κανει ο Γοντικας ειναι πολιτικη κριτικη.γιατι πολυ απλα εκφραζει μια πολιτικη εκτιμηση η οποια κρινεται με το περας του χρονου κ απο το συνολο του εργατικου κ λαικου κινηματος.μπορει να τη θεωρεις αδικη κριτικη,ειναι ομως πολιτικη κριτικη!δεν εθιξε ηθικα αυτο το χωρο!του καταλογιζι πολιτικη ποδηγετηση απο κεντρα κ την αστικη ταξη.αν εθιγε την ηθικη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ(πχ τη μεγαλη μαλακια που ακους απο πολλους οτι που βρισκουν τα λεφτα κ επιβιωνουν αυτοι…)τοτε θα ελεγες οτι ειναι συκοφαντης.ομως οχι ο Γοντικας δεν κανει αυτο κρινει με ιδιαιτερη επιθετικοτητα κ σκληροτητα τις πραξεις ενος πολιτικου χωρου!σκεψου ομως ποσες φορες το ΝΑΡ εχει πει οτι το ΚΚΕ ειναι με τη ΝΔ.αυτο κ αν ειναι συκοφαντια!
    εγω ετσι το καταννοω

  91. Y Ιανουαρίου 15, 2011 στις 9:56 μμ #

    Όχι δεν είναι έτσι Red μου. Όταν λες ότι ένας ‘χώρος κηδεμονεύεται (..)από διάφορα κέντρα’ και ότι μάλιστα είσαι και απόλυτα βέβαιος γι’αυτό, τότε πρέπει να μας πεις συγκεκριμένα ποια κέντρα. Αλλιώς λειτουργείς καθαρά τυχοδιωκτικά για να μη πω γκαιμπελικά (πετάς λάσπη κι όπου κολλήσει).

    Δε θυμάμαι τώρα τι έχει πει το ΝΑΡ για ΚΚΕ – ΝΔ αλλά αν είναι έτσι που τα λες προφανώς κι αυτό στην ίδια συκοφαντική κατηγορία ανήκει.

    Το θέμα είναι ότι πρέπει να ξεσυνηθίσουμε να είμαστε οπορτούνια και τυχοδιώκτες και να δεχόμαστε να κάνουμε πολιτική με τέτοιους όρους (όλοι μας).

  92. Αναυδος Ιανουαρίου 15, 2011 στις 9:57 μμ #

    @Y
    1. Η ο Γόντικας έχει δίκιο ή είναι ένας ελεεινός συκοφάντης. Εσυ επιλέγεις να τον κατηγορήσεις για το δεύτερο χωρίς πολλά πολλά.

    2. Επειδή scripta manent και υπάρχουν νόμοι θέτω μόνο μερικές ερωτήσεις:
    1. Πως αποπληρώθηκε το χρεός της Αυγής;
    2. Ο Κωνσταντόπουλος ποιών ήταν είναι δικηγόρος;
    3. Ποια η σχέση Ελευθεροτυπίας και ΣΥΝ ;
    4. Με ποιους επιχειρηματίες έτρωγε ο Κυρκος στην Αίγλη;
    5. Πως χρηματοδοτήτε το ΣΕΚ;
    6. Που εργάζεται ο Π.Παπακωνσταντινου;
    7. Ο Γ. Δελαστικ;
    8. Ποιός είναι ιδρυτής της Μεσογαία ΑΕ;
    9
    10
    κλπ κλπ

  93. RED LEBEL Ιανουαρίου 15, 2011 στις 10:05 μμ #

    οχι ρε συ Υ κατι δεν καταλαβες απο το αρθρο!ο ανθρωπος μιλαει ξεκαθαρα για πολιτικη ποδηγετηση.

    Αναυδε!αυτα δεν ειναι επειχηρειματα!κ το οτι ο ΠΠ εργαζεται εκει κ ο Δελαστικ δε με ενοχλει!το τι λενε κ γραφουν ομως με ενοχλει παρα πολυ!
    αλλα τα ερωτηματα που εβαλες δεν ειναι αντιπαραθεση σε θεσεις κ αρχες καποου πολιτικου χωρου!ειναι καφριλα κ δεν προσφερει συζητηση γιατι πολυ απλα μπορει να σου πεταξει κ ο αλλος ενα »γιατι το ΚΚΕ απολυει»κ να ανατιναχθει το παιχνιδι.

  94. Y Ιανουαρίου 15, 2011 στις 10:19 μμ #

    το γόντικα το θεωρώ συκοφάντη και πολιτικά επιζήμιο με πολλά – πολλά.

    αυτό εννοώ ότι πρέπει να ξεσυνηθίσουμε. κάνε μας όσες θεωρητικές ερωτήσεις θέλεις. για τέτοια μη κάνεις ερωτήσεις όμως. δώσε απαντήσεις άμα θέλεις και ενέταξε τες και σε νοηματικό σύνολο. μη σπέρνεις τη γενική καχυποψία και πάνω σε αυτή πατάς πολιτικά.

    Και συγκεκριμένα για την κάθε δύναμη. Όχι όλοι στο ίδιο τσουβάλι. το που εργάζεται ο Παπακώ και ο Δελαστίκ δε μου λέει τίποτα και σε καμία περίπτωση φυσικά δεν επιβεβαιώνει τα λεγόμενα του Γόντικα.

    Ο θυμός μου με τη δήλωση αφορά την Ανταρσύα αλλά και το τσουβάλιασμα όλων στο ΣΥΡΙΖΑ.

  95. RED LEBEL Ιανουαρίου 15, 2011 στις 10:30 μμ #

    κοιταξε Υ εγω δεν εχω σχεση με τα επειχειρηματα του Αναυδου στο σχολιο 93!

    οποτε περα απο αυτα,εχει πολλες κινες αντιληψεις η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τον ΣΥΡΙΖΑ.ας πουμε το ζητημα της ενοτητας ειναι ενα χαρακτηριστικο παραδειγμα!

  96. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 15, 2011 στις 10:56 μμ #

    Y @ 90,
    Ξαναδιάβασα προσεχτικά το συγκεκριμένο κομμάτι από την ομιλία του Γόντικα. Ούτε η λέξη «κηδεμονεύεται»,ούτε η λέξη «υπονομευόμενος», αλλά ούτε και τα συμφραζόμενα, δηλώνουν συνειδητή συμμετοχή του υποκειμένου (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) στη συγκεκριμμένη αντι-ΚΚΕ δράση, για λογαριασμό της αστικής τάξης.

  97. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 1:41 πμ #

    Α ότι το κκε είναι συστημικό είναι πολιτική κατηγορία. ¨Οτι τα βρίσκει μια χαρά με το πασοκ επίσης. Εμένα δε με νοιάζει αλλά με αυτό θέλω να πω ότι υπερβολές γράφονται από παντού.Ενταξει ο,τι πεις. Από εκεί και πέρα μήπως όταν ήσουν μικρός σου έλεγαν να φας το φαι σου ή θα έρθει ο γόντικας? Είναι για τέτοια ο τύπος!

  98. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 1:58 πμ #

    Α και η δική μου γνωμη είναι ότι αν φύγουν κομμάτια από ΑΝΤΑΡΣΥΑ ίσως μπορούν να γίνουν ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά δε νομίζω να επιλεγεί αυτό γιατί υπάρχει ένα αντιΚΚΕ, αντιΠΑΜΕ θέμα… Αυτά και εις άλλα με υγεία!Εγώ σήμερα έπινα ρακόμελα… 🙂

  99. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 8:50 πμ #

    Επανέρχομαι με 2 παραδείγματα γνωστα τοις πάσι.
    1. Π. Κοροβέσης πρ. βουλευτής Συριζα, αλαβανικός επιφυλιδογράφος της Ελευθεροτυπίας. Πριν από 1 1/2 ξεκίνησε τη συκοφαντική επίθεση ενάνται στο ΚΚΕ για δήθεν συμμετοχή σου στο σκάνδαλο Ζημενς στα τέλη του ’80

    2. Γ. Ρουσης πανεπιστημιακός Ανταρσυα. Από τη στιγμή που εξέφρασε τη διαφωνία με το ΚΚΕ βρεθηκε με βδομαδιάτικη στήλη στην Ελευθεροτυπία κάνοντας αντι-ΚΚΕ προπαγάνδα.

    Και οι δύο ξερνούν τον αντικομμουνισμό τους όχι μέσα από τις εφημερίδες των οργανώσεων τους (Αυγη, Εποχη, Πριν, Δρόμος της Αριστεράς) όπου θα μπορούσε να πει κάποιος ότι έχουν κάθε δικαίωμα αλλά μέσα από τις στήλες μιας εφημερίδας του κεφαλαίου. Εννοείται ότι στην Ελευθεροτυπία δεν υπάρχει εβδομαδίαια στηλη του Μαιλή ή του Γοντικα. Εννοείται ότι η Ελευθεροτυπία δεν απευθύνεται στους οπαδούς του ΚΚΕ αλλά σε ανθρώπους που πιθανά να προσεγγίσουν το κόμμα. Αρα το έργο των παραπάνω είναι πολύ σημαντικό για την άρχουσα τάξη της χώρας μας όσε περικοκάδες περι διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων και αν ΄λέει κάποιος

    Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν για το Εθνος και τον Γ.Δελαστικ (σε μικρότερη συχνότητα) ή για τον παλαι ποτε Ιο της Ελευθεροτυπίας.

  100. Red Label Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:30 πμ #

    ΑΝΑΥΔΕ στα παραπανω εχεις δικιο!

    Μαριορη αν εφευγε το ΣΕΚ απο την ΑΝΤΑΡΣΥΑ τοτε ΙΣΩΣ(ΙΣΩΣ ξαναλεω)να μην ηταν το ιδιο απο αποψη εκφρασης.αλλα παιζουν κ οι αλλοι μπαλα δυστυχως.η ΑΡΑΣ ειναι ι απο τις πιο ρεφορμιστικες μικροπασοκ οργανωσεις που πρωτα κ κυρια εκπαιδευει τον κοσμο της(αυτα τα 2-3 ατομα που μπορει να επιρεασει)στον ωμο κ χυδαιο αντικομμουνισμο(οχι αντικκε μονο) και στην »αριστερη αναθεωρηση» του μαρξισμου-λενινισμου με κριτηρια αλτουσεριανα!επειτα η ΑΡΑΝ πιο πολυ μοιαζει με το ΣΥΝ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις εκτιμησεις που κανει κ κυριως με τη στρατηγικη που εχει για την παναριστερα!σε αυτο μαλιστα εχει την ιδια εκτιμηση με την ΚΟΕ του Ρουντι……(αυτους τους »εξω οι κλεφτες απο τη βουλη», κ τους »βουλευτες του ΠΑΣΟΚ καλυτερα να σας διαγραψει ο ΓΑΠ παρα ο λαος»!)
    αν υπαρχει ενα υγυες πολιτικα στοιχειο ειναι η Κομμουνιστικη Ανανεωση κ ας ειναι ευρωκομμουνιστες του κερατα.τουλαχιστον εχουνε βγαλει κανα δυο ανακοινωσεις στηριξης προς την ΠΑΣΥ τοτε με τους αγροτες κ παλια μεχρι τις δημοτικες του 2006 θεωρουσε το ΚΚΕ συμμαχο.για το ΝΑΡ καλυτερα ας μη σχολιασω γιατιθα πω πολλα που δεν πρεπει.εχει παντως εναν ηγετη το ΝΑΡ.τον Αγγελο Χαγιο.εξυπνος χειριστης του πολιτικου λογου.μπερδευει πολυ ευκολα καποιον ανωριμο πολιτικα κ τον κανει να καταλαβαινει οτι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ειναι ο πολιτικος φορεας του επαναστατικου υποκειμενου(ενος νεου υποκειμενου που αναδεθχτηκε το Δεκεμβρη του 2008 κ που φυσικα δεν ειναι η εργατικη ταξη!)

  101. Y Ιανουαρίου 16, 2011 στις 2:00 μμ #

    A σε μας ρε Ρεντ που έχει δίκιο ο γελοίος. Γιατί του Ρούση του λένε τι να γράψει στην Ε? Ο Ιός ήταν και γαμώ τις δημοσιογραφικές δουλειές. Από τις καλύτερες που έχουν γίνει ποτέ στην Ελλάδα. Ενώ η δημοσιογραφική δουλειά που κάνει ο ‘Ρ’ είναι πολύ κατώτερη των μέσων του.

    Ο δε Κοροβέσης όσο και να μη συμφωνώ με αυτά που είπε έγραφε στη ‘Ε’ χρόνια ολόκληρα πριν κατέβει με το ΣΥΡΙΖΑ.

    Μήπως και ο Αυγερόπουλος που κάνει ντουμαντέρ στη ΝΕΤ είναι κι αυτός χαφιές??

    Μήπως όλοι οι δημοσιογράφοι που δουλεύουν σε αστικά μίντια είναι χαφιέδες?? Με μόνο τεκμήριο ότι… παίρνουν μισθό? Αυτή είναι η αντίληψη σας για τη δημοσιογραφία? Βρίσκεστε σε ολική παράκρουση?

    Ο Χάγιος Ρεντ μπερδεύει εσκεμμένα γιατί είναι χαφιές?? Τελικά δε κατάλαβα είναι ή δεν είναι?

    Όλες αυτές τις μαλακίες είμαι υποχρεωμένος να τις συζητάω ήρεμα?

  102. Y Ιανουαρίου 16, 2011 στις 2:04 μμ #

    Ο Ρούσης στις δημοτικές εκλογές κάλεσε σε λευκό / άκυρο. Δε συμφωνώ μαζί του σε αυτό. Αλλά το να τον λέμε ‘πανεπιστημιακό Ανταρσύα’ και να βάζουμε το ότι αρθρογραφεί στην ‘Ε’ ως τεκμήριο ότι η Ανταρσύα είναι αγορασμένη από το κεφάλαιο το μόνο που δείχνει είναι πόσο γελοίοι είμαστε.

  103. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 2:16 μμ #

    @Y
    1. Αν ο Ρούσσης έγραφε εγκώμια για το ΚΚΕ κάθε εβδομάδα θα είχε εβδομαδιαια στήλη σε μία εφημερίδα των αφεντικών;

    2. Ο Κοροβέσης ;

    3. Πράκτορας δεν σημαίνει απαραίτητα και χαφιες. Και οι δυο πιο πανω είναι πράκτορες των συμφερόντων των αστών και των μικροαστών. Οσοι δημοσιογράφοι δεν γράφουν τα φαρμακεία ή δεν κάνουν κάποιο ‘ουδετερο’ ρεπορταζ στον αστικό τύπο αλλά εκφράζουν γνωμη τι είναι από πράκτορες των αφεντικών; Πιστεύεις ότι δημιούργησαν ρήγματα στο κάστρο των αστών; Αν πληρώνονται τόσο το καλύτερο γι ‘αυτούς αν όχι είναι ηλιθιοι

    4.Από εκεί και πέρα οι υπόλοιποι που συνεργάζονται με αυτούς έχουν οι ίδιοι το βάρος της συνεργασίας μαζί τους.

    5. Ο Ιος παρόλα τα καλά ρεπορταζ του δεν μπορεί να ξεφυγει από τον ωμό αντικομμουνισμό της Β’ Πανελλαδικής. Να τον χειροκροτήσουμε και γι’αυτόν;

  104. Y Ιανουαρίου 16, 2011 στις 2:27 μμ #

    O ωμός αντικομμουνισμός της Β’ Πανελλαδικής.

    Όσοι δημοσιογράφοι δε γράφουν τα φαρμακεία στον αστικό τύπο είναι πράκτορες της αστικής τάξης.

    Δε θέλω να συζητήσω άλλο μαζί σου.

  105. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 2:28 μμ #

    Οχι ο ρούσης δεν είναι χαφιές αλλά είναι ένα γεγονός ότι μόλις εξέφρασε διαφωνία με το κκε του προτάθηκε και αποδέχτηκε τη στήλη στην Ε. Πριν δεν είχε τι να πει και δεν του είχαν κάνει πρόταση?
    Και οι δημοσιογράφοι προφανώς μπορούν να δουλεύουν και σε αστικά μέσα όπως και όλοι μας δουλεύουμε (λέμε τώρα) σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Αυτό που πάντως χρειάζεται είναι να σηκώνεις κεφάλι (και δεν εννοώ ένας μικρός δημοσιογράφος που δουλεύει με τη σύμβαση) όταν γράφονται αίσχη εκεί που δουλεύεις και να μην τα αναπαράγεις. Για παράδειγμα μαγκιά της κανέλλη (όσο κι αν δε συμφωνώ γενικά σε όλα μαζί της) που έφυγε από τη «δημοκρατία» όταν έκανε ανήθικη (όπως είπε η ίδια) επίθση στην παπαρήγα, μαγκιά της ελληνοφρένειας στο θέμα με τις ατομικές συμβάσεις κλπ.
    Αυτό που με ενοχλεί επίσης είναι που διαφορετικά γράφει πχ ο δελαστίκ στο έθνος και διαφορετικά στο πριν. Δεν μπορείς να μιλάς για κοινωνικά συμβόλαια με το λαό που έσπασαν, να λες για τη χαμένη ευκαιρία μητρόπουλου και στο πριν να μιλάς για την αντιπατιλιστική ανατροπή που ήταν ανάγκη. Και πάλι εκτός θέματος και στο τέλος θα μας μηδενίσουν την κόλλα!

  106. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 2:39 μμ #


    μου ραγίζεις την καρδιά

  107. Y Ιανουαρίου 16, 2011 στις 3:10 μμ #

    Για το Δελαστίκ και τις περιφερειακές έχεις δίκιο Μαριωρή ότι ήταν πραγματικά γελοίος. Δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος άλλος λόγος γι’αυτό πέρα από ένα σχετικό χάος στο κεφάλι του. Θα μου πεις μετά ‘τι δικαιολογία είναι αυτή’ και θα ‘χεις δίκιο.

    Ο Ρούσης πιστεύω ότι πολύ καλά έκανε και αποδέχτηκε τη στήλη.

    Για την Ελληνοφρένεια δε το συζητάμε. Είναι θεοί.

  108. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 3:22 μμ #

    Εγώ δεν κρίνω αν έκανε καλά ή κακά που αποδέχθηκε. Εγώ αυτό που αναρωτιέμαι είναι γιατί άραγε η πρόταση έγινε έκεινη την περίοδο και όχι πριν. Προφανώς έγινε για να «χτυπηθεί» το κκε σε μεγάλο βαθμό.
    Ε πες μια καλή κουβέντα και για την κανέλλη 🙂 (αν με ήξερες θα καταλάβαινες τι σημαίνει να πω εγώ καλή κουβέντα για τη λιάνα).
    Η ελληνοφρένεια είναι πραγματικά θεοί.
    Επειδή το έθνος (και άρα και το δελαστίκ) το διαβάζω καθημερινά (μεγάλο βίτσιο), το χάος είναι τόσο μεγάλο που προσφέρει πολύ καλές υπηρεσίες.
    Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά δυστυχώς από πολλούς προοδευτικούς δημοσιογράφους.
    Πάντως και ο θεοδωράκης κάνει πολύ καλές εκπομπές (ή και ο κούλογλου παλιότερα) αλλά ο ρόλος τους τώρα επί πασοκ αποκαλύπτεται (δεν είναι τυχάιο το κράξιμο που υπάρχει στο tvxs).

  109. Red Label Ιανουαρίου 16, 2011 στις 3:46 μμ #

    με καλυψε η Μαριωρη. η Λιαννα εγραφε στη Δημοκρατια?ελεος αυτη η Λιαννα!δεν ξερει να προστατευει τον εαυτο της καθολου!θα μου πεις εδω δουλευε στο ΣΙΤΙ.

    Υ εμενα αληθεια δε με ενοχλει το που δουλευει καποιος γιστι κ γω δουλευα στην κοκα κολα καποτε για 2 μηνες.αυτο δε σημαινει οτι ελεγα σε οο τον κοσμο οτι η κοκα κολα ειναι υγειινη.ομως ο Δελαστικ δεν εχει απλα συγχυση.ξερει πολυ καλα τι γραφει κ ειναι πιο πασοκ κ απο τον πρασινο Ηλιο.το ΝΑΡ τι τον θελει εκει που τον εχει? κ ο Ιος θεωρω πως ηταν σε υπηρεσια πολιτικη προς οφελος του Τεγοπουλου.
    ο ΠΠ χωρις να ειναι κατι το φοβεροειναι ιδεολογος κ η γραφη του ειναι σοβαρα στημενη.το προβλημα το εχω με αυτα που γραφει κ οχι με το που τα γραφει.

  110. Red Label Ιανουαρίου 16, 2011 στις 4:04 μμ #

    »A σε μας ρε Ρεντ που έχει δίκιο ο γελοίος. Γιατί του Ρούση του λένε τι να γράψει στην Ε?»
    »Ο Χάγιος Ρεντ μπερδεύει εσκεμμένα γιατί είναι χαφιές?? Τελικά δε κατάλαβα είναι ή δεν είναι?»

    οχι ο Ρουσσης το χειροτερο ειναι οτι τα πιστευει αυτα που γραφει…!
    ο Χαγιος ειναι στελεχος του ΝΑΡ κ δεν ειναι καθολου μπερδεμενος Υ.ξερει πολυ καλα πως μιλαει κ τι λεει….
    εγω δεν τον ειπα χαφιε!εσυ μη βαζεις στο στομα μου λογια που δεν ειπα.εγω κανω πολιτικη κριτικη!

  111. Y Ιανουαρίου 16, 2011 στις 5:04 μμ #

    To Χάγιο δε τον είπα ούτε το θεωρώ μπερδεμένο. Μια χαρά σωστά τα λέει. Και ο ΠΠ μια χαρά τα λέει.

  112. κομμαντο εντροπικης συγχυσης Ιανουαρίου 16, 2011 στις 7:37 μμ #

    Ο Άναυδος κομμισάριος δημόσιας τάξης στη λαϊκή εξουσία. Οπωσδήποτε. Το παιδί είναι γεννημένο για τη θέση. (προσωπικά,θά’χω φύγει ήδη πολιτικός πρόσφυγας στο Παρίσι)

    -κατά τα άλλα ιδού οι αντικομμουνιστές της Β’Πανελλαδικής: http://4.bp.blogspot.com/_MHosfyiQ9u4/TQqred_xiaI/AAAAAAAASEw/Kf4N6U_yjOY/s1600/%25CE%259136.jpg

    η εικόνα νομίζω επιβεβαιώνει απόλυτα τον κομισάριο

  113. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 7:42 μμ #

    ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ-ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ 🙂
    ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ Ο ΚΑΘΕ ΣΕΞΥ ΝΕΟΣ 🙂 (κρίμα που δε ζούσα τότε)

  114. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 16, 2011 στις 8:07 μμ #

    Κομμαντο,
    Σαν τι δείχνει η εικόνα και «επιβεβαιώνει απόλυτα τον κομισάριο»

  115. TALIBAN Ιανουαρίου 16, 2011 στις 8:08 μμ #

    @ Y 112

    μια χαρά τα λέει ο Χάγιος !
    Όπως για παράδειγμα στην TV το βράδυ του 2ου γύρου των εκλογών, όπου πρός επείρωση της πολιτικής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έλεγε πως τα ίδια έκανε και ο δεξιός πρωθυπουργός της Ουγγαρίας.
    Όσον αφορά τους εργαζομένους στον Τύπο δημοσιογράφους, νομίζω πως είναι κατανοητό ότι άλλο είναι η εργασία σαν ανάγκη για την επιβίωση και άλλο η συγγραφή πολιτικών άρθρογραφιών από άτομα που υποτίθεται πως υποστηρίζουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και τον Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό, είναι ευρύτατα γνωστά, τοποθετημένα με σαφήνεια σε κόμματα της αριστεράς ή προσωπικότητες με ευρεία ακτινοβολία (π.χ. Μ. θεοδωράκης).
    Κατά συνέπεια άτομα σαν αυτά στα οποία παραπάνω αναφερθήκατε (Ρούσης, Δελάστικ, κ.α.) δεν εντάσονται στην κατηγορία των βιοπαλαιστών που για το ψωμί τους αναγκάζονται να αρθογραφούν, γνωρίζουν πολύ καλά τι κάνουν, ποιόν στόχο εξυπηρετούν και γιατί γίνονται αποδεκτοί ή μη.
    Θέλουν δεν θέλουν, μας αρέσει δεν μας αρέσει ανήκουν στο υπαλληλικό προσωπικό της ολιγαρχίας του πλούτου και ανάλογα συμπεριφέρονται.
    Τελιώνοντας σαν ερώτηση εργασίας θα ήθελα την γνώμη των όσων διαρηγνύουν τα ιμάτια τους στην υπεράσπιση τέτοιων υπαλλήλων, πως θα τους φαίνονταν αν για παράδειγμα ο Μπογιόπουλος εκτός της αρθρογραφίας στον Ριζοσπάστη έπαιρνε καμιά στήλη στην Καθημερινή π.χ., γιατί βρε παιδί μου είχε οικογένεια να θρέψει και δεν του φτάναν τα φράγκα ?

  116. talibremal Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:10 μμ #

    Καλά Ταλιμπάν είσαι μαλάκας. Τελεία

    Καταρχάς δες να, πάρε διάβασε το άρθρο του κατάπτυστου Παπακωνσταντίνου για να δεις τι έκανε ο ακροδεξιός ούγγρος που λούγκρα η δικιά μας ούτε τολμεί να κάνει.
    Για να μην λες ότι σου καυλώνει.
    Κατά τα άλλα στ’αρχίδια μας για τη κουφάλα τον Δελαστίκ.
    Κατά δεύτερον τι λες ρε δικέ μου ο Μπογιόπουλος τζάμπα δουλεύει στο Ριζο και στο 902;
    Ο Ρούσης λέει υπαλληλικό προσωπικό της ολιγαρχίας…γαμώ το κεφάλι σας, τι στο πούτσο έχετε εκεί μέσα;
    Δίνεις κακό όνομα στο ΚΚΕ φίλε. Δίνε του

  117. talibremal Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:11 μμ #

    Να και το γαμωάρθρο
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_16/01/2011_428981

  118. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:22 μμ #

    1. Kommando
    Ποιος σου ειπε οτι θε επιτρεπονται τα ταξίδια στο εξωτερικό. Εδω θα κατσεις να εργαστεις. Μονο ξεχασες να βαλεις καμμια φωτο πασοκων με τον Αρη και το Μαρξ να δέσει το γλυκο

    2. Μαριορι
    Δεν ειναι οι ρηγητησες ανοργασμικες
    Ειναι οι ρηγαδες αναξιοι εραστες

    3. Talibremal
    Απο παπαρολογιες πας καλά για την ταμπακερα ομως τσιμουδια. Δεν απαντας στην απλη ερωτηση γιατί εδωσε μια αστική φυλλαδα στηλη καθε εβδομαδα στο Ρουσση

  119. κομμαντο εντροπικης συγχυσης Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:25 μμ #

    Λαθρα
    Δείχνει ότι αν μη τι άλλο ήταν κι αυτοί κολλημένοι με τα κονισματα όπως το εξωτερικού.Ας μη μπουμε τώρα σε διαδικασία συζήτησης του τί ήταν ο Ρήγας και η Β’Πανελλαδική συνδιάσκεψή του και την απόσταση χιλιομέτρων που χώριζε την θεωρητική και πολιτισμική ανάπτυξη του συγκεκριμμένου χώρου με τη νεολαία του ΚΚΕ.
    ΤΑLIBAN
    Απόλυτα σωστά είναι αυτά που λες. Αλλά μια τέτοια αναγκαία κριτική θα πρέπει να πιάσει όχι μόνο τους δημοσιογράφους αλλά και τους εργολάβους οικοδομών και τους μικροεπιχειρηματίες και πολλούς άλλους που υπάρχουν σε ΟΛΗ την Αριστερά. Να μη γελιόμαστε. Από τότε -πολύ παλιά- που το κριτήριο σταματησε να είναι το «εσύ από ποια θέση μιλάς?» η αριστερά γέμισε από ηγετικά στελέχη που μόνο προλετάριοι δεν είναι. Και αυτό έχει μεγάλο μερίδιο στην κατάντια της. Αν το ΚΚΕ θέλει να κλείσει τα μάτια κ να βγάλει την ουρά του απέξω μπορεί να το κάνει. Άνετα. Αλλά να ξέρετε ότι η ουρά είναι τεράστια

  120. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:25 μμ #

    Y,
    έχεις φτιάξει «σχολή» στο Γκράνμα!

  121. talibremal Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:25 μμ #

    Επειδή μωρή σταλίνα ο ρίζος δεν ανέχεται τις διαφωνίες…ας του δώσει μια στήλη ο ρίζος και θα δούμε που δούμε που θα γράφει..
    άσε φίλε μας απαγορεύσεις και τα ταξίδια στο εξωτερικό…σκληρό αγόρι σοσιαλιστικό εσύ…πανε κάνε παρέα με τον Ενβέρ σε κάνα μπούνκερ

  122. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:30 μμ #

    Δηλαδή αν τα έκανε ο δικός μας (που δεν αλλά ας πούμε) θα έπρεπε να ψηφίσουμε πασοκ? Και να λέμε ζήτω που επιβεβαιωνόμαστε? Και μετά θυμώνετε όταν γίνεται κριτική για λύσεις εντός συστήματος. Μου θυμίζει αυτά που έλεγαν κάτι χουντικοί ότι ο παπαδόπουλος έδωσε λεφτά και δεν είχαμε εγκληματικότητα και ανεργία.Ή σαν κάποιους λαικούς δεξιούς που είχαν ηρωοποιήσει τον καραμανλή επειδή έβγαλε την ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του νατο.Ή σαν αυτό που λέει ο ΣΥΝ ότι το ευρωομόλογο θα είναι κέρδος (όπως και ο γιωργάκης).
    Για το ρούσση εγώ τουλάχιστον σχολιάζω την περίοδο που πήρε τη στήλη στην Ε. Αν θεωρείς ότι είναι τυχαίο οκ. Και πώς αυτή η στήλη ασχολείται συχνά πυκνά με το κκε.
    Αν τόσο γραμμένο έχετε το δελαστίκ τι τον είχατε υποψήφιο και μάλιστα ήταν και πρώτος σε σταυρούς?
    Και δε σε λέω χουντικό σε καμία περίπτωση!

  123. Red Label Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:31 μμ #

    εσυ γαμας πολυ προσεχε μη στραβοκατουρισεις.

    γενικα ο ΠΠ ειναι αστος στην αναλυση του!οχι πρακτορας κ τεοια!ειναι αστος αναλυτης γιατι δε δινει λυση στο προβλημα της εξουσιας στην αναλτση του.δεν εχει εμπυστοσυνη στην εργατικη ταξη κ υπερασπιζεται τις σημερινες σχεσεις παταγωγης ασχετα με το πως αυτο εκφραζεται!απο λογια εχουμε χορτασει εξαλλου.ο δελαστικ τωρα,ειναι πρσκτορας αστικων συμφεροντων.κ ιδεολογος μαλιστα!πιστευει στο ΠΑΣΟΚ κ εχει μπει μεσα στην εργατικη ταξη να τη στρεψει στη Σοσιαλδημοκρατια!ο ανθρωπος ειναι υπαλληλακος του κεφαλαιου κ λιγα λεω!

  124. βουρνούκιος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:32 μμ #

    αναυδε και ρεντ λαμπελ: Εχετε 100000000000000000000000000000000000% λάθος!

    Ο ΠΠ, ο Δελαστίκ κλπ δουλέυουν σε αστικες εφημερίδες και καλά κάνουν! Τελεία! ΌΠως όλοι οι εργαζόμενοι δουλέυουν σε αστικές επιχειρήσεις, έτσι και αυτοί δουλευουν σε αστικές εφημερίδες.

    Ο Ρούσης είναι ένας από τους πιο σοβαρούς (μαζί με Μπιτσάκη, Χρύση, Μανιάτη, κλπ) έλληνες μαρξιστές διανοούμενους. Εχει δικαίωμα να γράφει στην «Ε». Και παρεπιπτόντως τα άρθρα του -καιειδικά το τελευταίο με τίτλο «σταλινισμός το ανώτατο σταδιο του αντικομμουνισμού»- είναι μαρξιστικά και διαλεκτικά.

  125. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:34 μμ #

    Σιγά την απόδειξη. Εκείνο το καιρό, κάθε συνοικιακή οργάνωση του ΠΑΣΟΚ είχε τον Μαρξ, τον Ένγκελς και τον Αντρέα – καμιά φορά έπαιζε και ο Άρης.
    Όσο για την απόσταση χιλιομέτρων που χώριζε τον ΡΗΓΑ απο τη ΚΝΕ, αυτό είναι δεδομένο και αδιαμφισβήτητο.

  126. Red Label Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:39 μμ #

    ετσι γουσταρω να βλεπω να υπερασπιζεσαι αστους διανοουμενους!!!ο Χρυσης ειναι αντισταλινικος κ αντιδιαλεκτικος στη σκεψη του.διακτεχεται απο τρομερη μονομερεια!!!!αλλα ειναι σοβαρος αναλυτης.εχει επειχηρηματα να στηριξει αυτο που πιστευει.
    αφου σου αρεσει ο Ρουσης εισαι αξιος της πολιτικης σου μοιρας.κ μαλιστα να λες οτι εχει δικαιωμα να εχει στηλη στην Ε.νταξει απλα προσεχε μη σε καθοδηγησει κιολας!τον διατρεχεις σοβαρα αυτον τον κινδυνο.

  127. talibremal Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:40 μμ #

    όχι ρε μαριορή σιγά που θα έπρεπε να ψηφίσουμε πασόκ
    απλά για να ξεκαθαρίσει το πιο πάνω ζήτημα… μια απλή σύγκριση δυό πραγμάτων.
    δηλαδή τι θα λέγαμε όχι στο να φορολογήσουμε τις τράπεζες; δεν νομίζω να διαφωνείς σε αυτό.
    για τον Δελαστίκ τρίχα δεν μου καίγεται πείτε ότι θέλετε.
    Θεωρώ όμως ότι είναι τρίχε κατσαρές από αρχίδια ινδικού ελέφαντα όλα τα άλλα ότι πχ ο παπακωνσταντίνου δεν έχει εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη..ότι κάνει αστική ανάλυση…χχαχαχα σώπα ρε Ρεντ, τι είπες τώρα
    δικέ μου το ζεις. είσαι τόσο τυφλωμένος που δεν βλέπεις μισό μέτρο μπροστά.
    από το δεν έχει εμπιστοσύνη στην ε.τ μέχρι είναι πράκτορας ε ο δρόμος είναι πολύ κοντά.
    τώρα για τον Ρούση. Δηλαδή τι θα γίνει ρε Μαριορή το ΚΚΕ είναι στο απυρόβλητο; θα του κανουμε κριτική μόνο μέσα στις οβες;
    και εγώ προσωπικά δεν βλέπω καθόλου ότι η κριτική του είναι κακεντρεχής, κάθε άλλο. κάνει μια τίμια κριτική και μέσα στα όρια της πολιτική αντιπαράθεσης ιδεών.
    Τώρα παίρνει λεφτά ή όχι αυτό δεν το ξέρω ας μιλήσουν άλλοι που τον ξέρουν προσωπικά. Άλλα όχι και πράκτορας ρε πούστη μου.

  128. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:41 μμ #

    @ 125, Βουρνούκιος
    Ε..αυτό έλειπε, το τελευταίο άρθρο του Ρούση να μην είναι το αποκορύφωμα της διαλεκτικής και του Μαρξισμού

  129. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:47 μμ #

    βουρνουκιε,
    Μα δεν τίθεται θέμα ποιος έχει δικαίωμα να γράφει ή να δουλεύει οπουδήποτε. Το περιεχόμενο σχολιάζουμε γενικά και το timing. 3 χρόνια πριν ο ρούσσης δεν ήταν σοβαρός, μαρξιστής διανοούμενος?
    Και πως σου φαίνεται η διαφορά αυτών που γράφουν ανάλογα με το «κοινό»? Για το δελαστίκ ανέφερα και παραπάνω παραδείγμα έτσι ενδεικτικά.
    Ο μπιτσάκης είναι αυτή τη στιγμή μαρξιστής διανοούμενος? Γιατί σε συνεντεύξεις ουσιαστικά χλευάζει την πιθανότητα του σοσιαλισμού, της ύπαρξης κόμματος εργατικής τάξης κλπ.
    Δε λέω σεβασμό στην ιστορία και τους αγώνες του αλλά έλεος κιόλας.

  130. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:52 μμ #

    Κριτική και μάλιστα σκληρότατη να γίνεται. Καμία αντίρρηση. Αλλά αυτό που ρωτάω ξανά και ξανά είναι τυχαίο το timing (σωστή χρήση ελληνικών πάνω απ’όλα) που πήρε αυτη την κωλοστήλη? Δε θεωρείς ότι του την έδωσαν (και) για να ασκηθεί πίεση στο κκε και μάλιστα από τα αριστερά (ας πούμε). Η Ε δεν είναι μια τυχαία εφημερίδα στο ρόλο που παίζει απέναντι στο ΚΚΕ (και όχι μόνο) και δεν κάνει τυχαία την όποια κίνηση.

  131. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:54 μμ #

    Με βαση τη μαρξιστικη διαλεκτικη του Ρουσση ο ΛΑΟΣ είναι πιο σοσιαλιστης απο το ΚΚΕ. Ελεος πια…

  132. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 9:55 μμ #

    Και δεν τον είπε κανείς πράκτορα. Αλλά αντίστοιχα μπορεί να γίνεται κριτική και σε αυτά που λέει.

  133. talibremal Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:02 μμ #

    Από που το βγάζεις το συμπέρασμα (ξέρασμα) Χερ Άναυδε;

  134. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:08 μμ #

    @Μαριορη
    Εγω τον είπα πράκτορα και επιμενω και αν καποιος δε φορα παρωπιδες στο ιδιο συμπερασμα θα καταληξει

  135. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:13 μμ #

    Γράφει ο Ρουσσης ‘…Αυτή η απόλυτη συνταύτιση με την αντικομμουνιστική προπαγάνδα, δηλαδή η συνταύτιση του σοσιαλισμού με τον σταλινισμό, αντικειμενικά λειτουργεί σαν «νερό στο μύλο της μαύρης αντίδρασης», για να χρησιμοποιήσω μια φράση από το ένδοξο κομμουνιστικό μας παρελθόν, διότι πρόκειται για την καλύτερη επιβεβαίωση της αντικομμουνιστικής προπαγάνδας, στο βαθμό που διευκολύνει ακόμη και τους πιο ακραίους αντικομμουνιστές να πατάνε πάνω της για να πλάθουν τα αντικομμουνιστικά τους επιχειρήματα.’

    βγαλε εσυ το συμπερασμα

  136. mariori Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:17 μμ #

    Εγώ διαφωνώ με το πράκτορας γιατί τη θεωρώ πολύ βαριά κουβέντα. Θεωρώ ότι προφανώς τον εκμεταλλεύεται η αστική τάξη στην αντιπαράθεση με το κκε. Αλλά το πράκτορας μου θυμίζει έμμισθο όργανο και μυστικές υπηρεσίες και δε νομίζω.

  137. βουρνούκιος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:20 μμ #

    Αναυδε, η συζήτηση με τα κριτήρια που βάζεις πάει άπατη…

    Ο Ρούσης είναι ένας κομμουνιστής έλληνας φιλόσοφος και η κριτική που του κάνεις είναι βαθιά αντιδιαλεκτική και αντικομμουνιστική. Δν είναι βασικά, καν κριτικη. Είναι ψέμμα, συκοφαντία και αν ήμουν στη θέση του, θα σου τραβούσα και μια ωραία μηνυσούλα, έτσι για να μου έφερνες τα ΣΤΟΙΧΕΙΑ σου που με λές πράκτορα…

    Αλλά ΤΙ λέω;; Εδώ ακόμα και σήμερα πιστεύεις πως ο Μπουχάριν, ο Τρότσκι, ο Ζηνόβιεφ, ο Κάμενεφ, ο Ντιμπένκο, ο, ο, ο, ο, ο , όλο το παρεάκι του Λένιν που μαζί τους έκανε την επανασταση, πως ήταν …πράκτορες (της Γκεστάπο, της CIA, της ΚΥΠ, των μυστικών υπηρεσιών του πλανήτη Αρη κλπ)…

    Κρίμα ρε….

    Μια σειρά κομμουνιστές έφυγαν από το ΝΑΡ την περίοδο που το ΝΑΡ αναρχόφερνε (μέχρι πριν καμιά 5ετία) πήγαν στο ΚΚΕ, και κάνατε τα πάντα για να τους ξαναστείλετε στο ΝΑΡ (το οποίο διαρκώς κομμουνιστικοποιείται -οχι σταλινοποιείται για να εξηγούμεθα- προς μεγάλη μου ευχαρίστηση και εμέ και πολλών άλλων πρώην ΚΚΕδων).

    Αλλά τετιοι είστασταν πάντα αναυδε και τέτιοι θα παραμείνετε: Ανάξιοι, αμόρφωτοι και το χειρότερο, με ένα αντικομμουνιστικό όραμα…

  138. talibremal Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:21 μμ #

    Έχει απόλυτο δίκιο ρε μπαμπουίνε! Απλά εσύ είσαι τόοοοοοοοοσο σίφης σταλινάααααακης που δεν το χωρεί το μυαλό σου.
    Εγώ έβγαλα συμπέρασμα. Εσύ θα μάθεις να διαβάζεις;
    Να σου πω αυτό με τον Στάλιν, ξέρεις το κόλλημα, από μικρός τό χεις; ή έτσι σου ρθε τώρα εσένα. ε;

  139. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:34 μμ #

    Πρακτορας δε σημαινει απαραιτητα και χαφιες. Σημαινει σίγουρα ότι υποστηρίζει ορισμένα συμφέροντα. Ο συγκεκριμενος Ρουσσης τα συμφεροντα των αστων.

    Οι οψιμοι αντισταλινικοι στυλ ρουσση ναρ κλπ απλως φτύνουν εκει που προσκυνουσαν παλιότερα. Προκειται για αχρηστους που είτε ετρωγαν αμασητο το σανό που τους σερβιρε το ΚΚΕ εκεινα τα χρόνια ανικανοι να ακουσουνε για τα εγκληματα του Σταλιν για τα οποια βοοουσε η αντικομμουνιστικη προπαγανδα αλλα και οι ευρωκομμουνιστες ή που πεταξαν τις ασπιδες μετα το 1990 και αρχισαν να τρεχουν χωρις να μπορουν να σταματησουν

  140. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:39 μμ #

    @Βουρνουκιε
    μηνηση στα αστικα δικαστηρια με τον Κωνσταντοπουλο για δικηγόρο πολυ γουσταρω

  141. βουρνούκιος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 10:57 μμ #

    Αναυδε: Εάν το καθεστώς στις χώρες του ανύπαρκτου ήταν σαν αυτό που έχεις στο κεφάλι σου, ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ….

    Η ταύτιση της αντιθετης κομμουνιστικής αντίληψης με το χαφιεδιλίκι -και πιο κομψά καθότι και ευρωπαίοι γαρ- πρακτοριλίκι (που δεν είναι ακριβώς χαφιεδιλίκι αλλά μπορεί και ναναι βρε αδερφέ που….ξέρεις),είναι ό,τι πιο σάπιο και αντικομμουνιστικό υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρξει ποτέ…

    Εννοείται πως σε αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα, ΔΕΝ χωρούν υποχωρήσεις…

    Τύποι σαν τον άναυδο προάγουν ό,τι πιο καθυστερημένο έχει παράξει το κομμουνιστικό κίνημα σε αυτή την χώρα…

  142. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 16, 2011 στις 11:03 μμ #

    «Τύποι σαν τον άναυδο προάγουν ό,τι πιο καθυστερημένο έχει παράξει το κομμουνιστικό κίνημα σε αυτή την χώρα…»
    Ευτυχώς που έχουμε τύπους σαν και σας που προάγουν ότι πιο προοδευτικό εχει παραξει το κομμουνιστικό κίνημα σε αυτή τη χώρα και αντισταθμίζεται η ζημιά.

  143. Αναυδος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 11:21 μμ #

    Ο καθένας καταλαβαίνει αυτά που μπορει και οταν εξαντλει τον εγκεφαλό του καταφευγει σε βρισιες, μηνυσεις και διαστρεβλώσεις

    Ειπα πιο πανω (70, 93,100) ότι το προβλημα με το ρουσση και τον καθε ρουσση είναι ότι χρησιμοποιει μια αστικη φυλλαδα για να αντιπαρατεθει στο ΚΚΕ. Η διαπλοκη του με τα αφεντικα ειναι δεδομενη εκτος και αν η Ελευθεροτυπια είναι κεντρικο οργανο του ΝΑΡ (εκτος απο του Συριζα) Αν εσυ διαλεγεις να εισαι τυφλος δικαιωμα σου και ειναι σχεδον αδυνατο να σου αλλαξει καποιος γνωμη.

    Τελος

  144. βουρνούκιος Ιανουαρίου 16, 2011 στις 11:47 μμ #

    «…Η διαπλοκη του με τα αφεντικα ειναι δεδομενη εκτος και αν η Ελευθεροτυπια είναι κεντρικο οργανο του ΝΑΡ (εκτος απο του Συριζα)…».

    Αναυδε, ο κατήφορός σου συνεχίζεται και σύντομα θα πιάσεις πάτο…

    Προχώρα!

  145. Red Label Ιανουαρίου 17, 2011 στις 1:40 πμ #

    Αναυδε το μονο σιγουρο ειναι οτι δεν εξηγεις αυτα που λες με επαρκεια κ αναλυτικα.
    καλα εσεις οι αλλοι δε ντρεπεστε λιγο να του κανετε προσωπικη επιθεση κ να τον εχετε οχημα για αντικομμουνισμο?τι να σας πω…..

    τωρα απο ατομα που γουσταρουνε το Ρουση ο οποιος αφου το ΚΚΕ δεν του επετρεψε να το χρησιμοποιησει κ να κανει καριερα γιατι τον ξεβρασε το κινημα την κρισημη ωρα κ κανει καριερα ως »πνεματικη ελιτ του τοπου» κ αβανταρεται απο καθε αστικοφυλλαδα τι περιμενεις…..

    τι να σας πω ρε παιδια….!οχι μπραβο!κ βγαζουμε ολοι συμπερασματα.εχω διαφωνησει 100% με τον τροπο που εκφραζεται κ ο αναυδος αλλα εσεις εχετε ξεπερασει τα ορια……
    αν χαιρεστε εσεις για το επιπεδο δυστυχως δεν μπορω να κανω κατι!να ξερετε μονο το εξης:ορισμενοι που συχαινομστε αυτο το επιπεδο δεν θα σας αφησουμε το Γκρανμα για να το γαμησετε!
    ΤΕΛΟΣ ΕΔΩ!

  146. RedBoy Ιανουαρίου 17, 2011 στις 2:10 πμ #

    To «μαρξιστικό», «φιλοσοφικο», «κομμουνιστικό» ερωτημα που θέτει ο Ρούσης είναι αν ο υπαρκτος σοσιαλισμός μπορεί να ταυθισθεί με τον Σταλινισμό. Το ΚΚΕ ποσο στα σοβαρά μπορεί να παρει αυτο το ερώτημα σημερα? Που φαίνεται ότι το ΚΚΕ ακολουθει σταλινικη γραμμη κατα το κ. Ρούση? Στο οτι εχι πλοιοωηφια την ΓΣΕΕ δια μεσω της οποιας ελεγχει τον συνδικαλισμο στην Ελλαδα? Ότι κυβερνα 30 χρόνια τωρα την Ελλάδα έχωντας κανει «γκουλαγκ» τα διαφορα κεντρα υποδοχης μεταναστών. Τι συμβαίνει εδώ πέρα?

    Απο ποτε ενας Μαρξιστής φιλοσοφος περνει σοβαρα τις θέσεις των αστών για το ΚΚΕ? Πολυ περισσοτερο σήμερα?

  147. Red Label Ιανουαρίου 17, 2011 στις 2:20 πμ #

    ελα ρε συ ο Ριζοσπαστης κ λιγα του εσουρε!!!!ο ανθρωπος γυρισε αναποδα την πραγματικοτητα οπως κανουν οι κλασικοι γκαιμπελισκοι.κ μαλιστα επειδη ειναι κ λιγος επανερχεται γιατι αφρισει απο το ξεσκεπασμα που εφαγε δημοσιως.

    οι αστοι πολεμουν την περιοδο του Σταλιν.το ΚΚΕ λεει παιδια χαλαρωστε τι δικτατορια κ μαλακιες εδω περα ειναν 1,2,3, πολυ συγκεκριμεα πραματα που ηταν ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ αποφασεις στα οργανα παρμενες.κ για αυτο το λογο το ΚΚΕ βοηθαει την αντιδραση να κανει αντικομμουνισμο?ειναι τρεολς ο ανθρωπος παει τελειωσε!ναι!αλλα επειδη αυτος δεν μπορεσε να κανει καριερα μεσω ΚΚΕ κ θελει να γινει »πνευματικη ελιτ του τοπου» δε θα αναποδογυρισει την πραγματικοτητα!μακαρι να γραψει ενα Αρθρακι ο Μπογιο να τον τελειωσει να ησυχασουμε.

  148. Y Ιανουαρίου 17, 2011 στις 2:26 πμ #

    @Ρεντ Λέιμπελ
    Ο Γ. Ρούσης γεννημένος το 1948 αποφάσισε τώρα να κάνει καριέρα βριζοντας το ΚΚΕ?? Αυτός που λίγα χρόνια πριν ήταν υποψήφιος του ΚΚΕ και τα βιβλία του τα παρουσίαζε η Αλέκα? Τα λέει αυτά που λέει για να κάνει καριέρα? Σύνελθε σε παρακαλώ πολύ. Ας βάλουμε επιτέλους ένα όριο στο βόθρο που κυλλιόμαστε όλες αυτές τις μέρες.

  149. Κώστας Π. Ιανουαρίου 17, 2011 στις 2:39 πμ #

    Θυμάμαι σ’ αυτή την ιστοσελίδα έναν πολύ καλό σ. να λέει: “Όλες τις ανοησίες που έχει κάνει το ΚΚΕ από το 2006 θα μπορούσαμε να πούμε πως τις έκαναν πράκτορες στην ΚΕ του. Ασφαλώς αυτό θα τόσο ανοησία όσο το να λέει ο Γόντικας ότι η εξωκοινοβουλευτική είναι πράκτορες” (σε ελεύθερη απόδοση).

    Το θέμα είναι ότι κάποιος μπορεί να μην είναι πράκτορας αλλά «αντικειμενικά» να λέει ότι λέει ο ταξικός εχθρός. Ο ταξικός εχθρός λέει να μην πειράξουμε το σύστημα, να μην βάζουμε αιτήματα που μπορούν να οργανώσουν και να ξεσηκώσουν την εργατική τάξη, να μην βάζουμε αιτήματα που ενώνουν τους εργαζόμενους και τους ανέργους και να μην βάζουμε αιτήματα που οδηγούν στη σύνδεση και τη σύμπραξη των χωριστών κινημάτων μεταξύ τους.

    «Ο Μπιτσάκης είναι αυτή τη στιγμή μαρξιστής διανοούμενος? Γιατί σε συνεντεύξεις ουσιαστικά χλευάζει την πιθανότητα του σοσιαλισμού, της ύπαρξης κόμματος εργατικής τάξης κλπ. Δε λέω σεβασμό στην ιστορία και τους αγώνες του αλλά έλεος κιόλας» (σ. Mariori).

    Μαζί μ’ αυτό το σχόλιο πάνε και άλλα περί απασχόλησης αριστερών διανοούμενων σε αστικές φυλλάδες, ότι άλλα λέμε δω κι’ άλλα λέμε εκεί κ.λπ.

    Σημασία δεν έχει ποιος είναι τι, γι’ αυτό θ’ αποφασίσουμε όλοι μας από τα γραφόμενα του καθενός και το αν είναι ή όχι “μαρξιστής διανοούμενος”.

    Βρισκόμαστε σε μια συγκυρία που σίγουρα θα κρίνει πράγματα, ανθρώπους, καταστάσεις και κόμματα ανάλογα με τις πράξεις τους και με τα λεγόμενά τους. Σε δύσκολες συγκυρίες οι άνθρωποι παίρνουν θέσεις και άλλοι τάσσονται με τις φυλλάδες, άλλοι με την εργατική τάξη και την αισιοδοξία του προγράμματός της. Πολλοί άνθρωποι της Αριστεράς θα αποτύχουν σ’ αυτό το “τεστ”, αλλά τέτοια είναι η λογική των πραγμάτων.

    Για παράδειγμα ο Ευτύχης Μπιτσάκης έχει μια αξιόλογη ιστορία. Τα φιλοσοφικά του βιβλία άφησαν εποχή. Σε πολλούς δεν αρέσουν όσα λέγει αλλά έχει ένα πυρήνα αλήθειας έστω κι’ αν δεν είναι πια “μαρξιστής διανοούμενος”. Άλλος πολυγραφότατος “μαρξιστής διανοούμενος” λέει να εξετάσει το χρέος μας η CADTM. Δεν είμαι σίγουρος αν ξέρει από που χρηματοδοτείται και τίνος όργανο είναι η CADTM.

    Μπορεί να αντιγράφει όσα διαβάζει από τον ξένο τύπο; Μπορεί. Μπορεί να είναι απλά ανόητος έστω κι’ αν φιγουράρει με τα Άπαντα του Λένιν πίσω του; Μπορεί και τούτο. Είναι γεγονός ότι άλλα γράφει στη δεξιά φυλλάδα και άλλα στην “αριστερή” διαδικτυακή φυλλάδα; Ναι, είναι γεγονός κι’ αυτό. Έχει ένα «δίκιο» γενικά; Όχι δεν έχει, γιατί πουθενά δεν προτάσσει το πρόγραμμα της αριστεράς. Να το κριτήριο λοιπόν.

    Όποιος δεν προτάσσει το πρόγραμμα της αριστεράς στο τέλος δεν είναι παρά απολογητής της τάξης πραγμάτων που επικρατεί. Τι πάει να πει “το πρόγραμμα της αριστεράς”; Πάει να πει να βάζεις αιτήματα τέτοια που αντικειμενικά οδηγούνε τον αναγνώστη σου και τον λαό στην αδυναμία του συστήματος να κάνει μεταρρυθμίσεις και στην αναγκαιότητα μιας νέας κυβέρνησης, μιας κυβέρνησης των εργαζομένων με προοπτική τον σοσιαλισμό με βάση εκείνες τις δυνάμεις που σήμερα έχει η Ελληνική κοινωνία ή μπορεί άμεσα να αναπτύξει στην πορεία της πάλης και των αγώνων της.

  150. TALIBAN Ιανουαρίου 17, 2011 στις 4:06 πμ #

    @ Y 112
    Πολύ θα ήθελα μιά απάντηση σου στο σχόλιο μου 116

    @ Talibremal 117
    Τον άναρθρο σεξιστικό σου οχετό τον δέχομαι σαν φιλοφρόνημα και τον κρατάω

    @ κομμαντο εντροπικης συγχυσης 120
    αν θέλεις ξαναδιάβασε το ΣΧΟΛΙΟ 116 που έκανα και κατάλαβε πως είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα η αρθρογραφία στον Αστικό Τύπο από προβεβλημένες προσωπικότητες ή στελέχη κομμάτων της εργατικής τάξης και διαφορετικό η επαγγελματική θέση στην παραγωγή υποστηρικτών, μελών ή στελεχών των ιδίων κομμάτων.
    Τώρα βέβαια με την παρατήρηση σου αυτή θίγεις ένα διαφορετικό μεν πλήν όμως πολύ κρίσιμο θέμα που κατά την γνώμη μου αποτελεί καρκίνωμα στα Εργατικά Κόμματα και όχι μόνο στην Ελλάδα.
    Προφανώς ένα επαναστατικό κόμμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να βάλει σε καραντίνα κάθε αστό διανοούμενο ή πλούσιο που προσεγγίζει το κίνημα. Πλήν όμως αν δεν περάσουν από την φωτιά της ταξικής πάλης δεν μπορεί να γίνονται κορώνα στο κεφάλι των επαναστατικών κομμάτων. Όταν πλήθη βολεμένων φραγκάτων έστω με τις καλύτερες των προθέσεων εκ μέρους των, γίνονται αποδεκτοί με ρεβεράντζες σε καίριες θέσεις στα κόμματα αυτά έ τότε δεν φταίνε μόνον αυτοί όταν σε δύσκολες στιγμές πανεύκολα τρέπονται σε φυγή ή υποκλίνονται στον ταξικό εχθρό.
    Σε όλα τα παραπάνω όπως και σε κάθετι άλλο στην πραγματική ζωή, υπάρχουν εξαιρέσεις. Εγώ αναφέρομαι στις κύριες τάσεις.

  151. kollaps Ιανουαρίου 17, 2011 στις 4:32 πμ #

    «Αν ο Ρούσσης έγραφε εγκώμια για το ΚΚΕ κάθε εβδομάδα θα είχε εβδομαδιαια στήλη σε μία εφημερίδα των αφεντικών;»

    Όχι αλλά μπορούν ραδιοφωνικοί παραγωγοί που εγκωμιάζουν το ΚΚΕ να έχουν καθημερινή εκπομπή στον νο.1 αστικό σταθμό της Ελλάδας. Και στον οποίο σταθμό παίρνουν τηλέφωνο Κνίτες για να βγουν στον αέρα και να συκοφαντήσουν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (βλ. πρόσφατα γεγονότα).

    «Επειδή το έθνος (και άρα και το δελαστίκ) το διαβάζω καθημερινά (μεγάλο βίτσιο), το χάος είναι τόσο μεγάλο που προσφέρει πολύ καλές υπηρεσίες.
    Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά δυστυχώς από πολλούς προοδευτικούς δημοσιογράφους.
    Πάντως και ο θεοδωράκης κάνει πολύ καλές εκπομπές (ή και ο κούλογλου παλιότερα) αλλά ο ρόλος τους τώρα επί πασοκ αποκαλύπτεται (δεν είναι τυχάιο το κράξιμο που υπάρχει στο tvxs).»

    Ναι πράγματι προσφέρει φοβερές υπηρεσίες, επειδή ο Δελαστίκ είναι μεγάλος φιλοπασόκος ας πούμε. Μόνο καλά λόγια για το ΠΑΣΟΚ ρε παιδί μου. Και ας μην πάμε στο ΠΡΙΝ, ας δούμε στο Έθνος το άρθρο εδώ: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=49746954

    «Τελιώνοντας σαν ερώτηση εργασίας θα ήθελα την γνώμη των όσων διαρηγνύουν τα ιμάτια τους στην υπεράσπιση τέτοιων υπαλλήλων, πως θα τους φαίνονταν αν για παράδειγμα ο Μπογιόπουλος εκτός της αρθρογραφίας στον Ριζοσπάστη έπαιρνε καμιά στήλη στην Καθημερινή π.χ., γιατί βρε παιδί μου είχε οικογένεια να θρέψει και δεν του φτάναν τα φράγκα ?»

    Μπορεί να μην πληρώνεται, αλλά εμφανίζεται κάθε βδομάδα σχεδόν στην εκπομπή Πρόσωπο με Πρόσωπο. Σύμφωνα με τη λογική σας, ε κάτι θα χει στο μυαλό του ο καρα-αστός Χατζηνικολάου και τον καλεί συνέχεια.

    «Απο παπαρολογιες πας καλά για την ταμπακερα ομως τσιμουδια. Δεν απαντας στην απλη ερωτηση γιατί εδωσε μια αστική φυλλαδα στηλη καθε εβδομαδα στο Ρουσση»

    Υποθέτω για τον ίδιο λόγο που είχε δώσει ένα αστικό ραδιόφωνο (City) εκπομπή στη Λιάνα.

    «γενικα ο ΠΠ ειναι αστος στην αναλυση του!οχι πρακτορας κ τεοια!ειναι αστος αναλυτης γιατι δε δινει λυση στο προβλημα της εξουσιας στην αναλτση του.δεν εχει εμπυστοσυνη στην εργατικη ταξη κ υπερασπιζεται τις σημερινες σχεσεις παταγωγης ασχετα με το πως αυτο εκφραζεται!απο λογια εχουμε χορτασει εξαλλου.ο δελαστικ τωρα,ειναι πρσκτορας αστικων συμφεροντων.κ ιδεολογος μαλιστα!πιστευει στο ΠΑΣΟΚ κ εχει μπει μεσα στην εργατικη ταξη να τη στρεψει στη Σοσιαλδημοκρατια!ο ανθρωπος ειναι υπαλληλακος του κεφαλαιου κ λιγα λεω!»

    Ναι ρε φίλε, γιατί είναι αυτό που περιμένεις να διαβάσεις σε ένα άρθρο στην Καθημερινή, να βάζει το ζήτημα της εξουσίας και της ανατροπής των σχέσεων παραγωγής. Αλήθεια, άμα πάρουμε το ψηφοδέλτιο της συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ στην ΕΣΗΕΑ, αφαιρέσουμε τους δημοσιογράφους σε Ριζοσπάστη και 902, και ψάξουμε τα άρθρα όσων απομένουν στον υπόλοιπο (αστικό) τύπο, είστε σίγουροι οτι θα διαβάσουμε ντούρο μαρξισμό-λενινισμό; Για τα υπόλοιπα που γράφεις τι να πω.. ο άνθρωπος είσαι κουφιοκεφαλάκος και λίγα λέω!

    «3 χρόνια πριν ο ρούσσης δεν ήταν σοβαρός, μαρξιστής διανοούμενος?»

    Προφανώς και ήταν, αφού στήριζε το Κόμμα. Χωρίς να λέει την άποψή του, βέβαια. Όταν άρχισε να τη λέει, έπαψε να είναι σοβαρός διανοούμενος και έγινε πράκτορας. Εντωμεταξύ διαβάζοντας τους χαρακτηρισμούς στα παραπάνω ποστς για το Ρούση, αναρωτιέμαι αν κάνατε τον κόπο να (ξανα)διαβάσετε τα άρθρα στον προσυνεδριακό ή απλά λειτουργείτε σαν το σκύλο του Παβλόφ, ακούτε Ρούσης και αρχίζετε να βγάζετε λύσσα και να φτύνετε λέξεις. Αν έχετε τέτοιο πρόβλημα με την κριτική του Ρούση που βάζει 150 αναφορές σε Μαρξ και Λένιν ανά γραμμή, ζήτω που καήκαν οι υπόλοιποι πιο «χαλαροί»..

  152. Κώστας Π. Ιανουαρίου 17, 2011 στις 6:20 πμ #

    @ 116

    Φυσικά η από κοινού αρθρογραφία σε ταξικά και αστικά έντυπα είναι σχιζοφρενική .

    Όποιος το κάμει καλά το κάμει για τον βιοπορισμό του αλλά παύει να αποτελεί αξιόπιστη πηγή ταξικής ανάλυσης.

    Μια τέτοια συμπεριφορά δεν μπορεί παρά να είναι πολιτικά σχιζοφρενική.

  153. Κώστας Π. Ιανουαρίου 17, 2011 στις 6:31 πμ #

    @ 152

    «Ναι ρε φίλε, γιατί είναι αυτό που περιμένεις να διαβάσεις σε ένα άρθρο στην Καθημερινή, να βάζει το ζήτημα της εξουσίας και της ανατροπής των σχέσεων παραγωγής. Αλήθεια, άμα πάρουμε το ψηφοδέλτιο της συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ στην ΕΣΗΕΑ, αφαιρέσουμε τους δημοσιογράφους σε Ριζοσπάστη και 902, και ψάξουμε τα άρθρα όσων απομένουν στον υπόλοιπο (αστικό) τύπο, είστε σίγουροι οτι θα διαβάσουμε ντούρο μαρξισμό-λενινισμό; Για τα υπόλοιπα που γράφεις τι να πω.. ο άνθρωπος είσαι κουφιοκεφαλάκος και λίγα λέω».

    Σε κάποιο άρθρο στην Καθημερινή δεν περιμένω να δω το ζήτημα της εξουσίας και της ανατροπής των σχέσεων παραγωγής. Για φαντάσου όμως τον Λενιν να γραφει απο τη Γενευη οτι ήθελαν να ακουσουν οι αστικες φυλάδες. Απολυτη ξεφτίλα.

    Δεν ειναι το ζητημα οτι θα διαβάσουμε ντούρο μαρξισμό-λενινισμό. Το ζητημα ειναι οτι αλλα γραφουνε στην φυλαδα και αλλα λενε παραπερα (πχ αρ. βήμα)αρα τα ατομα αυτα υποκεινται σε μια μισθολογικη σχιζοφρενεια, γραφουν αναλογα με τον εργοδοτη.

    όσο για ντούρο μαρξισμό-λενινισμό τωρα, εξαρτάται τι ειναι αυτός και αν πληρωνεσαι η οχι για να τον «εκφράσεις».

  154. Y Ιανουαρίου 17, 2011 στις 8:35 πμ #

    @Κώστας Π.
    Από που χρηματοδοτείται και τίνος όργανο είναι η CADTM?

  155. a8lios Ιανουαρίου 17, 2011 στις 9:29 πμ #

    @Άναυδος
    «Ειπα πιο πανω (70, 93,100) ότι το προβλημα με το ρουσση και τον καθε ρουσση είναι ότι χρησιμοποιει μια αστικη φυλλαδα για να αντιπαρατεθει στο ΚΚΕ.»

    Δηλαδή ποιόν τρόπο θα έπρεπε ή θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ρε συ Άναυδε;

  156. Αναυδος Ιανουαρίου 17, 2011 στις 9:59 πμ #

    @Αθλιε
    Θα μπορούσε να τα γραψει στο Πριν, Εποχη, Αυγη, Δρομος της Αριστερας Προλετ. Σημαια, Λαικος δρομος, η Φωνη του Ρουσση κλπ. Σε μια αστική εφημερίδα τι γυρευει η αλεπου στο παζαρι
    Το σχημα είναι απλό
    – ο φιλος μου
    – ο φιλος του φιλου μου
    – ο εχθρος του εχθρού μου και επέλεξε αυτό

  157. Y Ιανουαρίου 17, 2011 στις 10:13 πμ #

    Ο Γκέκας. Ο γιος του Γκέκα. ο γιος του γιού του Γκέκα. Ο γιος του γιου του γιου του Γκέκα…

  158. λαθραναγνώστης Ιανουαρίου 17, 2011 στις 11:24 πμ #

    Νομίζω ότι το θέμα με τον Ρούση έχει εκτραχυνθεί από λιγάκι έως πολύ.
    Βασικά διαφωνώ στους χαρακτηρισμούς και στο στυλ πολεμικής που έχει υιοθετηθεί.
    Όσον αφορά τώρα στην ίδια την ενέργεια του Ρούση να ανοίξει το θέμα του Στάλιν μέσα από την «Ε», κατά τη γνώμη μου είναι λάθος και δικαιολογημένα παρεξηγήσιμο.
    Η «Ε» είναι μια φυλλάδα με συγκεκριμένο και γνωστό ρόλο, της οποίας το κοινό, στην πλειοψηφία του, είναι εμπαθώς αντισταλινικό, χωρίς ιδιαίτερη πληροφόρηση επί του θέματος, παρεκτός τη γνωστής αστικής προπαγάνδας που έχουμε φάει όλοι μας στη μάπα τόσα χρόνια, η οποία κάθε άλλο παρά γνώση μπορεί να θεωρηθεί.
    Ο συγγραφέας του άρθρου, έχει εκ των προτέρων εξασφαλίσει την θετική αποδοχή της θέσης του και την πρόκληση ζημιάς στον αντίπαλό του (το ΚΚΕ), βασιζόμενος κυρίως όχι τις γνώσεις του κοινού στο οποίο απευθύνεται, αλλά εκμεταλλευόμενος τα καλλιεργημένα αντισταλινικά αντανακλαστικά και την εμπάθεια αυτού του κοινού.

  159. mariori Ιανουαρίου 17, 2011 στις 2:43 μμ #

    Απλώς μια διευκρίνιση ο μπογιόπουλος σε όποιες εκπομπές πάει, πάει σαν εκπρόσωπος του κκε και όχι σαν αναλυτής-δημοσιογράφος αμερόληπτος γενικά.
    Και για το δελαστίκ ανέφερα το παράδειγμα με το μητρόπουλο. Και ατάκες του στυλ έσπασε το κοινωνικό συμβόλαιο κλπ. Μάλλον τρικυμία εν κρανίω ήθελα να του αποδώσω.
    Από εκέι και πέρα η Ε δημιουργεί αντανακλαστικά. Τέλος η ρουσσολογία!

  160. Αντώνης Ιανουαρίου 17, 2011 στις 3:06 μμ #

    Ας πώ και εγώ μια γνώμη…

    Για την ουσία του άρθρου του Ρούσση εγώ απλά λέω το εξής: Ο σοσιαλισμός που οικοδομήθηκε στην ΕΣΣΔ από το 1917 ως το ΄80 ήταν μια ενιαία διαδικασία που είχε λάθη, παραλείψεις, ανατροπές και άλλα. Λέγοντας λοιπόν ότι η περίοδος κατά την οποία ηγέτης της ΕΣΣΔ ήταν ο Σταλιν το καθεστώς ήταν ουσιαστικά αντικομμουνιστικό και όποιος το υπερασπίζεται αντικομμουνιστής, κατά τη γνώμη μου προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στο σύστημα. Παρά την όποια κριτική θέλει ο καθένας να ασκήσει στη συγκεκριμένη περίοδο, να επισημάνει λάθη (θεωρητικά και πρακτικά) που έγιναν, το να ταυτίζει το Σταλιν, την ΕΣΣΔ και την περίοδο οικοδόμησης κομμουνιστικών σχέσεων στην παραγωγή, την αντιφασιστική νίκη και άλλα με τον αντικομμουνισμό τότε εμείς τί να πούμε…

    Στο άλλο θέμα που συζητάμε. Ναι προφανώς το να δουλεύει κάποιος σε έντυπο δεν τον κάνει αυτόματα φερέφωνο. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αγνοείται ο σχεδιασμό του αστικού μέσου. Με άλλα λόγια, αν ο ΣΚΑΙ, για να έχει πολιτικό άλλοθι, χρησιμοποιεί και δίνει βήμα στην ελληνοφρένεια και παράλληλα έχει τρελά έσοδα από διαφημίσεις πρέπει να συνεκτιμιέται. Το ίδιο ισχύει και για την ‘Ε’. Η συγκεκριμένη εφημερίδα έχει συγκεκριμένες πολιτικές στοχεύσεις και η ένταξη του Ρούσση με στήλη δίπλα σε αυτή του Κοτζιά και πιο πριν του Μητρόπουλου σε συνδυασμό με τα επανειλλειμένα αφιερώματα στην ‘αριστερά’ πρέπει και αυτή να συνεκτιμηθεί…

  161. Y Ιανουαρίου 17, 2011 στις 3:26 μμ #

    »Λέγοντας λοιπόν ότι η περίοδος κατά την οποία ηγέτης της ΕΣΣΔ ήταν ο Σταλιν το καθεστώς ήταν ουσιαστικά αντικομμουνιστικό και όποιος το υπερασπίζεται αντικομμουνιστής»
    Δε λέει αυτό. Λέει ότι όταν εξιδανικεύεις τη συγκεκριμένη περίοδο δυσφημίζεις τον κομμουνισμό.

  162. RedBoy Ιανουαρίου 17, 2011 στις 3:35 μμ #

    Ρε παιδιά η Κανέλη στον Σίτι δεν δούλευε?

    Αντωνη συμφωνώ με τη θέση σου. Νομίζω ότι η Μαρξισμός που στηρίζεται στην κριτικη των ταξικών σχέσεων μπορεί να επιβεβαιώσει τον κοινωνιολογικο νόμο που φλιρτάρει με το μεθοδολογικό ατομισμό μόνο μέσα απ΄την «δουλειά στο περιεχόμενο», δηλ. μέσα απ’την κριτικη των απόψεων του συγγραφεα η οποία μπορεί να αναδείξει τη γενικότερη καταφαση/αρνηση του με το σύστημα το οποίο, εν τελει, «εκπροσωπεί».

  163. RedBoy Ιανουαρίου 17, 2011 στις 3:50 μμ #

    Ρε συ Υ κι εμένα δεν μου άρεσε η θέση του τελευταιου συνεδριου για την περίοδο Στάλιν. Θα μπορουσε να ηταν πιο τεκμηριωμενη επιστημονικα. Αλλά είναι σοβαρη κριτική αυτή στο ΚΚΕ? Το ΚΚΕ έχει και την δική του παράδοση ως μερος του Ελληινικου προβληματος και έχει πέσει θύμα του «Σταλινισμου» στην Ελλαδα (υπο την εννοια του αυταρχισμου οπως τον καταλαβαινει ο Ρουσης). Σε επιπεδο αυταρχισμου λοιπον σημερα -και χθες-το προβλημα μας ειναι το ΚΚΕ? Πραγματικα δηλαδη?

    Δεν εχεις να πεις (κ. Ρουση) τπτ απο την Ε για το τι εχει κανει το ΚΚΕ για την δημοκρατια στην χωρα μας. Ντροπη πια!!!

    Και αν και διαφωνω με την αυστηροτητα του Αναυδου έχει καποιο δικιο σ’αυτο που λεει για το μεσο που διαλεξε: Eμενα δεν μου καθεται καλα να εχεις περασει απ’το ΚΚΕ πριν 5 χρονια και να βγαινεις σημερα στην Ε η στην Κ και να αφαιρεις απ’ολη την ιστορια του ΚΚ, απο μια ταξικη αναλυση των γεγονοτων και να το καταγγελεις ως αυταρχικο σαν απολιτικος αναρχικος.

  164. RED LEBEL Ιανουαρίου 17, 2011 στις 5:27 μμ #

    απλα ο Ρουσσης οπως κ ο καθε αστος αναλυτης κ οπορτουνιστης »διαννοουμενος» εχει το κλασικο στυλ του ξερολα κ να κατηγορει αφ’υψηλου.αυτος εχει κανει εστω κ ενα πολυ πολυ μικρο μερος απο την ερευνα κ τη μελετη που εκανε το Συνεδριο κ η ΚΕ για να κατταληξει στα συμπερασματα?οχι.η ΚΕ κ το Συνεδριο αυτο που εκανε κατι ηταν κατι πολυ σωστο.δεν εφαγε απο τα ετοιμα της Συνδιασκεψης του 1995.εκανε μια πολυ βαθυτερη εκτιμηση κ πολυ πιο τεκμιριωμενη για τα δεδομενα που εχει στα χερια της.γιατι αμα ειχα κ γω μια στηλη στην Ε ειχα τη γραφειαρα μου κ το μισθουλακο μου κ το μονο που εχω στο νου μου καθε φορα που γραφω ειναι να επιτεθω στο ΚΚΕ κ γω αλλοφρων θα γινομουνα.το δυσκολο ειναι να κανεις με συντροφικο υφος μια εκτιμηση η οποια να τοποθετειται πανω στα κειμενα του Συνεδριου η των Θεσεων.κ ο Ρουσσης μονο αυτο δεν εκανε.ουτε στον προσυνεδριακο ουτες τωρα.
    θα μπορουσε να ηταν πιο βαθυα κ καλυτερη η εκτιμηση του Συνεδριου?ναι θα μπορουσε!αλλα αυτο δε σημαινει οτι πρεπει να παξιωνεται αυτο το κειμενο απο κανεναν.ποσο μαλλον απο εναν καθηγητη που διδασκει στα παιδια(γιατι αυτο το διαβαζουν κ φοιτητες του)τον ωμο αντικομμουνισμο κ την τρελα!

  165. Y Ιανουαρίου 17, 2011 στις 5:51 μμ #

    @RedBoy
    Δεν κάνει τίποτα από αυτά που λες. Πουθενά δε λέει ότι το πρόβλημα με τον αυταρχισμό στην Ελλάδα σήμερα είναι με το ΚΚΕ. Λέει ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζει το ΚΚΕ την περίοδο Στάλιν είναι εγκληματικά λάθος και το κομμουνιστικό κίνημα θα το βρει μπροστά του αυτό.

    @RedLebel
    Στο είπα και χθες αλλά εσύ συνεχίζεις να συκοφαντείς. Δε το ξέρεις αν έχει ‘γραφειάρα’ και ‘μισθουλάκο’. Και φυσικά δεν είναι αστός αναλυτής με καμία έννοια του όρου. Εκτός από αυθαίρετες αυτο-επιβεβαιούμενες λογικές. Αν δεις το πρώτο του κείμενο για το 18ο ήταν πολύ πιο χαμηλών τόνων. Με τη μία όμως τόνοι ύβρεων εκτοξεύτηκαν εναντίον του. Πρέπει να υποχωρήσει μπροστά σ’αυτές? Όχι. Καλά κάνει κι επιμένει στην κριτική του.

    Κοιτάχτε και λίγο τα αφιερώματα στο ‘Ρ’ που δε έχουν ούτε μισή κριτική λέξη για την ηγεσία Στάλιν.

  166. RedBoy Ιανουαρίου 17, 2011 στις 6:27 μμ #

    Αυτο που καταλαβαινω οτι λεει ειναι οτι το ΚΚΕ δεν πρεπει να την παταει με τις κατηγοριες των αστων για τον «Σταλινισμο». Μεχρι εδω σωστα. Αλλα ξεκιναει απο αυτες τις κατηγοριες, τις οποιες ναι μεν δεν τις δεχεται, αλλα τις δεχεται τελικα στο βαθμο που το ΚΚΕ δεν μπαινει στην διαδικασια να αντιμετωπισει κριτικα την περιοδο Σταλιν. Δηλαδη αν βγει το ΚΚΕ και πει καταδικαζουμε την περιοδο Σταλιν οι κατηγοριες των αστων θα αποσυρθουν? Η θα δικαιωθουν? Και αν δικαιωθουν θα ειναι προς οφελος του ΚΚΕ και του κομμουνιστικου κινηματος γενικοτερα? Την παρισινη κομμουνα δηλαδη θα την κρινουμε μονο απο τις θεσεις των ηγετων της?

    Δεν οδηγει πουθενα αυτη η κατασταση. Η θεση του ΚΚΕ (απο το βιβλιο του Μαιλη που διαβασα) ειναι οτι ειναι λαθος να ταυτιζεται ο σοσιαλισμος της ΕΣΣΔ με τον Σταλιν. Απο κει και περα οποιαδηποτε αναπαραγωγη της κατηγοριας νοειται ως λαικιστικο ριξιμο στο ΚΚΕ το οποιο φαινεται να αναγει ολο το οικοδομημα στην προσωπικοτητα ενος ηγετη. Αντικομμουνισμος δηλαδη επι της ουσιας. Οχι προπαγανδιστικος αλλα μεθοδολογικα υπο την εννοια οτι ταυτιζει ολον τον κοινωνικο μετασχηματισμο με τη φιγουρα ενος ηγετη, αφαιρωντας απο τις σχεσεις κλπ.

    Η κατηγορια δηλαδη περι αυταρχισμου παραμενει ως υποννουμενο αφου εχουμε αφαιρεσει στα θεματα επι της ουσιας κι εχουμε αφοσιωθει στην πολιτικη εκπροσωπευση. Εγω συμφωνω οτι πρεπει να γινει κριτικη γι’αυτην την περιοδο κι οχι μονο. Αλλα με μαρξιστικα κριτηρια, σε επιπεδο προγραμματων τι καταφερε το οικοδομημα, τι υποσχεσεις διεψευσε κοκ. Δεν ειναι σιγουρα απ’τις πετυχημενες στιγμες του Ρουση ο οποιος τον τελευταιο καιρο φλιρταρει εντονα με την αναρχια.

  167. Y Ιανουαρίου 17, 2011 στις 7:22 μμ #

    Φυσικά και δεν πρέπει να βγει το ΚΚΕ και να πει »καταδικαζουμε την περιοδο Σταλιν» όπως κακως κάνουν άλλα κόμματα που τα περισσότερα καταδικάζουν και όλο τον υπαρκτό συλλήβδην.

    Πρέπει να βγει να πει »καταδικάζουμε τις πολύ σοβαρές στρεβλώσεις που γίναν την περίοδο Στάλιν όπως 1)η κατάργηση δόμησης των σοβιέτ ανά παραγωγική βάση, 2) η επιλογή της καταστολής ως τρόπου επίλυσης των διαφωνιών στο εσωτερικό του επαναστατικού κινήματας, 3) η συνειδητή καλλιέργεια της προσωπολατρείας, 4) … , 5)… κλπ. κλπ. Τα διδάγματα που βγαίνουν για το σήμερα σε αναλογία με την εποχή είναι 1).. 2)..,»

    Με τον τρόπο που το βλέπει σήμερα το ΚΚΕ – και το μέσο μέλος του ΚΚΕ – είναι ότι από το 56 και μετά όλα άρχισα να πηγαίνουν στραβά και μετά από αυτό δε μας πολυνοιάζει να υπερασπιστούμε και κανέναν ψιλο-οπορτούνια ήταν. Στον Πατερούλη όμως θα είμαστε λάβροι. Ζήτω και γεια και μπράβο ΜΟΝΟ. Οπότε αυτό που μένει είναι σίγουρα εξιδανίκευση και ωραιοποίηση που εμποδίζει και τη λύση των σημαντικότερων θεωρητικών προβλημάτων.

    Κανείς δεν ανάγει όλο το οικοδόμημα σε έναν ηγέτη. Αντίθετα πολλοί έχουν ΚΚέδες φιλοσταλινικοί εδώ έχουν πιαστεί το μόνο που να προσπαθούν να κάνουν όταν συζητάμε για την περίοδο να ελαφρύνουν το συγκεκριμένο ηγέτη από τις ευθύνες του και σε κάθε περίπτωση να θέλουν να εξασφαλίσουν ένα θετικό πρόσημο. Να βάζουν δηλαδή οροφή στην κριτική.

  168. Κώστας Π. Ιανουαρίου 20, 2011 στις 3:55 πμ #

    H CADTM και άλλες ΜΚΟ που μιλούν για το «επαχθές τμήμα του χρέους» είναι στα πλαίσια του ίδιου του ΔΝΤ που κι αυτό το ίδιο μιλά για επαχθές χρέος σε σχετικές του δημοσιεύσεις, άρα τίποτα νέο εδώ σε όσες προτάσεις μιλάνε να καταφύγουμε σε οργανώσεις όπως η CADTM για να «εξετάσουμε» το χρέος. Δεν είναι παρά παραπλάνηση και παραπομπές στις καλένδες.

    H CADTM όπως και άλλες ΜΚΟ αντλούν τα έσοδά τους από χρηματοδοτήσεις των διεθνών οργανισμών τόσο απευθείας όσο και για “εντεταλμένη έρευνα”.

    Όσοι γράφουν τσιτάτα από τον Λένιν για τους “συμβιβασμούς” δεν βρήκαν άραγε κανένα τσιτάτο του Λένιν για το χρέος και τι πρέπει να γίνει; Ας δώσουμε ένα:

    “Η ιδέα αυτή δεν είναι μόνο ιδέα του οικονομολόγου επιστήμονα Κέυνς. Στην ιδέα αυτή κατέληξαν και θα καταλήξουν εκατομμύρια. Και εκατομμύρια άνθρωποι ακούν τους αστούς οικονομολόγους να λένε πώς δεν υπάρχει άλλη διέξοδος εκτός από την ακύρωση των χρεών, και γι’ αυτό ‘ας είναι καταραμένοι οι μπολσεβίκοι’ (που ακύρωσαν τα χρέη) και ελάτε να απευθυνθούμε στη ‘γενναιοψυχία’ της Αμερικής!! – Νομίζω πώς θα έπρεπε εξ’ ονόματος του συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς να στείλουμε ένα ευχαριστήριο σ’ αυτούς τους οικονομολόγους-προπαγανδιστές υπέρ του μπολσεβικισμού” (ΑΠΑΝΤΑ, τ. 41, σελ. 225)

    Το θέμα δεν είναι καθόλου να «εξετάσουμε» το χρέος στα πλαίσια μιας φιλολογικής – οικονομολογικής συζήτησης αλλά να βάλουμε τους εργαζόμενους να το εξετάσουν και να μάθουν από τη διαδικασία αυτή. Και όπως έλεγε ο Λένιν, “εκατομμύρια άνθρωποι ακούν τους αστούς οικονομολόγους να λένε πώς δεν υπάρχει άλλη διέξοδος εκτός από την ακύρωση των χρεών” και πρέπει να τους πούμε συγχαρητήρια για την ιδέα τους.

    Φυσικά οι Μπολσεβίκοι ήταν στην εξουσία τότε αλλά δεν ίσχυε το ίδιο για τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες μαζί και την Ελλάδα.

  169. Κώστας Π. Ιανουαρίου 20, 2011 στις 4:55 πμ #

    @REDBOY και @Υ

    «Δεν οδηγει πουθενα αυτη η κατασταση. Η θεση του ΚΚΕ (απο το βιβλιο του Μαιλη που διαβασα) ειναι οτι ειναι λαθος να ταυτιζεται ο σοσιαλισμος της ΕΣΣΔ με τον Σταλιν. Απο κει και περα οποιαδηποτε αναπαραγωγη της κατηγοριας νοειται ως λαικιστικο ριξιμο στο ΚΚΕ το οποιο φαινεται να αναγει ολο το οικοδομημα στην προσωπικοτητα ενος ηγετη. Αντικομμουνισμος δηλαδη επι της ουσιας. Οχι προπαγανδιστικος αλλα μεθοδολογικα υπο την εννοια οτι ταυτιζει ολον τον κοινωνικο μετασχηματισμο με τη φιγουρα ενος ηγετη, αφαιρωντας απο τις σχεσεις κλπ» (redboy)

    «Φυσικά και δεν πρέπει να βγει το ΚΚΕ και να πει ”καταδικάζουμε την περίοδο Στάλιν” όπως κακώς κάνουν άλλα κόμματα που τα περισσότερα καταδικάζουν και όλο τον υπαρκτό συλλήβδην» (Υ)

    Κανένας σοβαρός κομμουνιστής που είναι κατά του σταλινισμού δεν προσωποποίησε ποτέ και δεν ανήγαγε ποτέ ολόκληρη την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στον Στάλιν. Αλίμονο αν αυτό ήταν σωστό. Πριν τον Στάλιν υπήρξε ο Λένιν και οι Μπολσεβίκοι που έβαλαν τις βάσεις του εργατικού κράτους της ΕΣΣΔ. Φυσικά, το να ταυτίζει κανείς όλον τον κοινωνικό μετασχηματισμό με τη φιγούρα ενός ηγέτη, αφαιρώντας από τις σχέσεις κλπ, είναι ένα τεράστιο λάθος.

    Ο Στάλιν υπήρξε ένα προϊόν της εποχής του, των κοινωνικών σχέσεων στην ίδια την ΕΣΣΔ καθώς και των διεθνών συνθηκών (αποτυχία της παγκόσμιας επανάστασης, μεγάλες απώλειες της σοβιετικής εργατικής τάξης στον Α’ Παγκόσμιο και στον εμφύλιο πόλεμο, διεθνής αποκλεισμός κοκ). Αν λογαριάσει κανείς τις τεράστιες απώλειες της σοβιετικής εργατικής τάξης, τότε στα μέσα του 1930 η εργατική τάξη και το κόμμα δεν ήταν καθόλου εκείνα που ήταν το 1917. Στα μέσα του ΄30 πχ υπήρχε μια νέα εργατική τάξη και μια νέα κομματική αριστοκρατία που δεν γνώρισε ποτέ την Οχτωβριανή επανάσταση!

    Κατά τον Υ το ΚΚΕ: «Πρέπει να βγει να πει «καταδικάζουμε τις πολύ σοβαρές στρεβλώσεις που γίναν την περίοδο Στάλιν όπως 1)η κατάργηση δόμησης των σοβιέτ ανά παραγωγική βάση, 2) η επιλογή της καταστολής ως τρόπου επίλυσης των διαφωνιών στο εσωτερικό του επαναστατικού κινήματος, 3) η συνειδητή καλλιέργεια της προσωπολατρείας, 4) … , 5)… κλπ. κλπ. Τα διδάγματα που βγαίνουν για το σήμερα σε αναλογία με την εποχή είναι 1).. 2)..,».

    Αυτό που δεν γίνεται κατανοητό είναι ότι μετά την παλινόρθωση το ΚΚΕ έπρεπε να πιαστεί από κάπου και βρήκε τον Στάλιν απλώς γιατί θεώρησε την περίοδο αυτή ως επιτυχημένη περίοδο οικοδόμησης του σοσιαλισμού μαζί με τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη.

    Αγνοώ εντελώς ποια «κόμματα» συλλήβδην καταδικάζουν την περίοδο του Στάλιν πέρα από τους αναρχικούς που δεν έχουν «κόμματα». Όσοι ασκούν κριτική στην σταλινική περίοδο σημαίνει ότι αποδέχονται κατ’ αρχήν ότι η ΕΣΣΔ ήταν εργατικό κράτος αλλά ο σταλινισμός επέφερε συγκεκριμένες στρεβλώσεις στην εσωκομματική δημοκρατία, στα Σοβιέτ (και όχι βέβαια ανά «παραγωγική βάση» που είναι μια παράλογη ιδέα) και στη σοβιετική κοινωνία.

    Πάνω απ’ όλα ο Στάλιν υπήρξε υπεύθυνος για την μονολιθική εφαρμογή μιας και μόνο γραμμής στα ΚΚ της Ευρώπης και της Ασίας (πχ Κίνα). Αυτή η γραμμή αφορούσε τη γραμμή ταξικής συνεργασίας των «λαϊκών μετώπων» που στην Ελλάδα υλοποιήθηκε με το σύμφωνο Σκλάβαινα (ΚΚΕ) – Σοφούλη («Φιλελεύθεροι») με αποτέλεσμα σε λίγους μήνες να ξεσπάσει η 4η Αυγούστου.

    Ο Στάλιν εκκαθάρισε όλους τους παλιούς μπολσεβίκους για να μείνει μόνος του μετά τις θεατρικές Δίκες της Μόσχας. Το ίδιο το καθεστώς έστελνε αξιωματικούς στη Γερμανία για εκπαίδευση (με την ευκαιρία του συμφώνου Στάλιν – Χίτλερ) και μετά τους κατηγορούσε επιλεκτικά για συνεργάτες και ομοϊδεάτες των Ναζί.

    Παρά το γεγονός ότι στην ΕΣΣΔ επικράτησαν για πρώτη φορά οι μεγάλες κατακτήσεις της κρατικοποιημένης οικονομίας και του σχεδιασμού, ο ίδιος ο Στάλιν προετοίμασε το έδαφος για την παλινόρθωση. Χωρίς την εργατική και σοβιετική συμμετοχή, χωρίς την ελευθερία και δημοκρατία των σοβιέτ, η νέα εργατική τάξη της ΕΣΣΔ υποτάχτηκε σε έναν ιδιότυπο βοναπαρτισμό: Όλα προσδιορίζονται από το κέντρο χωρίς καμιά συμμετοχή της ίδιας της εργατικής τάξης της ΕΣΣΔ μέσα από τα Σοβιέτ που εγκαθίδρυσε η επανάσταση του Οχτώβρη. Όλοι περιμένουν διαταγές και οδηγίες με υψηλότερο πρότυπο τον ρομποτικό σταχανοβίτη εργάτη, που πέθανε σαν ιδέα μαζί με τον Στάλιν.

    «Εκεί που χτίστηκε ο σοσιαλισμός» σημαίνει δωρεάν συγκοινωνίες, υγεία, παιδεία και κατοικία, και πλήρη απασχόληση. Αυτά δεν είναι καθόλου μικρά επιτεύγματα. Αλλά δεν είναι επιτεύγματα του Στάλιν. Είναι τα επιτεύγματα της κρατικοποιημένης οικονομίας και του σχεδιασμού, των βάσεων του εργατικού κράτους. Αλλά ο Στάλιν δεν κυριάρχησε χωρίς την υποστήριξη των χιλιάδων στελεχών και των χιλιάδων “μάνατζερ” των κρατικών επιχειρήσεων. Αυτοί και τα υλικά τους συμφέροντα (σε όρους ανισοκατανομής των μισθών) αποτέλεσαν την υλική, την αντικειμενική βάση του Στάλιν.

    Γιατί άλλαξαν τα πράγματα μετά τον θάνατο του Στάλιν; Μα δεν άλλαξαν ! Αυτή ακριβώς είναι η μαρξιστική ανάλυση που δεν βλέπει σε έναν ηγέτη ολόκληρη την πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Η γραφειοκρατία που ο Στάλιν δημιούργησε για να διατηρηθεί στην εξουσία, είδε τα αδιέξοδα του σχεδιασμού από τα πάνω, είδε ότι δεν μπορεί να διασφαλίσει κανείς εξίσωσης της προσφοράς και ζήτησης όχι μόνο για τις βασικές βιομηχανικές πρώτες ύλες (απαραίτητη συνθήκη της οικονομικής ανάπτυξης) αλλά ούτε καν να διασφαλίσει κανείς εξίσωση της προσφοράς και ζήτησης για βασικά καταναλωτικά αγαθά: Ο σχεδιασμός από τα πάνω ήταν απλώς εντελώς λάθος (όσο κι’ αν προσπάθησαν να εντάξουν τη λεγόμενη ανάλυση εισροών – εκροών στο πλαίσιο αυτό).

    Από τη στιγμή που η δημοκρατία των Σοβιέτ κατεστάλη από τον Στάλιν, ο εκ των άνω σχεδιασμός ήταν καταδικασμένος σε αποτυχία γιατί δεν ανταποκρινόταν σε μια τάση προς τον ελεύθερο συνεταιρισμό των παραγωγών και των καταναλωτών για τον οποίο μιλούσαν οι Μαρξ και Ένγκελς. Ο κεντρικός σχεδιασμός χωρίς τον σχεδιασμό από τα κάτω είναι μια φενάκη που θα οδηγήσει το εργατικό κράτος στην αποτυχία και την καπιταλιστική παλινόρθωση –αυτό είναι το μάθημα από την καπιταλιστική παλινόρθωση στην ΕΣΣΔ και την κυριαρχία της σταλινικής γραφειοκρατίας στο κόμμα, την οικονομία και την κοινωνία.

    Για το γεγονός ότι η δημοκρατία των Σοβιέτ κατεστάλη από τον Στάλιν δεν ευθύνεται ο Στάλιν! Αυτές οι τάσεις υπήρχαν και είχαν καταγγελθεί από τον ίδιο τον Λένιν που πρότειν 1923 την ίδρυση μιας Κεντρικής Ελεγκτικής Επιτροπής (ΚΕΕ) από πρωτοπόρους εργάτες που να είναι στο ίδιο επίπεδο με την κομματική ΚΕ. Ο Λένιν πίστευε, σωστά ως ένα βαθμό, ότι ο γραφειοκρατικός εκφυλισμός στο κράτος και το κόμμα ήταν ζήτημα της ηγεσίας. Το 1923 αυτό ήταν σωστό αλλά στα τέλη της δεκαετίας η στελέχωση του κράτους και του κόμματος με άτομα πιστά στον Στάλιν ανέτρεψε όλα τα δεδομένα που ήξεραν ως τότε οι μπολσεβίκοι και ο Λένιν, και δημιούργησε τη βάση πάνω στην οποία αναπτύχθηκε ο Στάλιν και ο σταλινισμός. Αντί για τον Στάλιν θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν ο Μπουχάριν, ο Ζηνόβιεφ, ο Κάμενεφ –όλοι οι παλιοί «κεντριστές» της επανάστασης του Οχτώβρη.

    «Κάθε στάδιο της εξέλιξης, ακόμα και ένα τέτοιο καταστροφικό στάδιο όπως η επανάσταση και η αντεπανάσταση, πηγάζει από το προηγούμενο στάδιο, είναι ριζωμένο σ’ αυτό και φέρνει μερικά από τα χαρακτηριστικά του. Οι Φιλελεύθεροι, κι εδώ περιλαβαίνονται και οι Γουέμπς, υποστήριζαν πάντα ότι η μπολσεβίκικη δικτατορία δεν αντιπροσώπευε παρά μια νέα έκδοση του Τσαρισμού. Κλείνουν τα μάτια τους μπροστά σε τέτοιες «λεπτομέρειες» όπως είναι η κατάργηση της μοναρχίας και των ευγενών, η παράδοση της γης στους αγρότες, η απαλλοτρίωση του κεφαλαίου, η εισαγωγή της σχεδιασμένης οικονομίας, η αθεϊστική εκπαίδευση, κλπ. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, η αναρχοφιλελεύθερη σκέψη κλείνει τα μάτια της στο γεγονός ότι η Μπολσεβίκικη Επανάσταση, με όλες τις καταπιέσεις της, σήμαινε μια άνοδο των κοινωνικών σχέσεων προς το συμφέρον των μαζών, ενώ η άνοδος του σταλινικού θερμιδόρ συνοδεύει την αναμόρφωση της σοβιετικής κοινωνίας για το συμφέρον μιας προνομιούχας μειοψηφίας. Είναι καθαρό ότι στην ταύτιση του σταλινισμού με τον Μπολσεβικισμό δεν υπάρχει ίχνος σοσιαλιστικού κριτηρίου»

  170. Y Ιανουαρίου 20, 2011 στις 10:56 πμ #

    @Kώστα Π.
    Συγνώμη κιόλας αλλά λες σαχλαμάρες ολκής και δεν έχεις ιδέα.
    Ιδού οι πόροι της CADTM από πόρους του βελγικού δημοσίου αποκλειστικά στους οποίους έχει πρόσβαση με αίτηση και όχι δωράκι.
    http://www.cadtm.org/Rapports-et-Plans-d-action-2009

    Αυτά που λες λοιπόν για διεθνείς οργανισμούς τα έχεις βγάλει από την κοιλιά σου κι έχει αυτό το κακό συνήθειο της ελληνικής πολιτικής νοοτροπία να κατηγορούμε τζάμπα τον οποιοδήποτε για οτιδήποτε και στο τέλος να μη ξέρουμε τι μας γίνεται.

    To να λες ότι η CADTM κάνει εντεταλμένη έρευνα από τους διεθνείς καπιταλιστικούς οργανισμούς είναι ίσως ότι πιο συκοφατνικό έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό.

    Η CADTM συμμετείχε στην επιτροπή που εξέτασε το Εκουδουαριανό χρέος και βρήκε ότι ένα μεγάλο μέρος τους ήταν παράνομο (μα βάση την αστική νομοθεσία φυσικά) και οδήγησε το Εκουαδόρ στη σωστή του στάση πληρωμών και στην προοδευτική κυβέρνηση που φέρνει την ταξική πάλη σε ευνοϊκότερο σημείο για τους εργαζόμενους και τα άλλα φτωχά στρώματα και που οι ιμπεριαλιστές έχουν λυσάξει να τους ρίξουν.

    Και η CADTM τους συμπαραστέκεται ενεργά όπως και η Κούβα.

  171. Y Ιανουαρίου 20, 2011 στις 11:15 πμ #

    Γι’αυτά που λες για τον Στάλιν κλπ. τείνω να συμφωνώ αλλά δε συμφωνώ απόλυτα.

  172. kollaps Ιανουαρίου 21, 2011 στις 4:23 πμ #

    «Όσον αφορά τώρα στην ίδια την ενέργεια του Ρούση να ανοίξει το θέμα του Στάλιν μέσα από την “Ε”, κατά τη γνώμη μου είναι λάθος και δικαιολογημένα παρεξηγήσιμο.»

    Για την ιστορία, ο Ρούσης άνοιξε το θέμα στο Ριζοσπάστη, στον προσυνεδριακό διάλογο. Και μόνο όταν έφαγε τη λάσπη του αιώνα από κάτι ανύπαρκτους τύπους γραμματείς ΟΒ Σπουδάζουσας που παπαγαλίζανε τον Γόντικα άρχισε να στέλνει τα άρθρα του στην Ε. Κοινώς αφού «έφαγε πόρτα» από το Ριζοσπάστη. Και τα περί αστού διανοουμενίσκου και πράκτορα άρχισαν πριν τα άρθρα στην Ε. Θα περίμενα οτι επιφανείς ρουσολόγοι (και πρώην θαυμαστές) σαν το Απολίθωμα και άλλους που γράφουν εδώ θα διόρθωναν πριν από μένα για τη σειρά των γεγονότων. Πάντως τι φωνάζετε, και στο ΠΡΙΝ να τα δημοσίευε πάλι αστό καθηγητίσκο και εντεταλμένο αντικομμουνιστή θα τον βγάζατε (όπως βγάζετε και όσους αρθρογραφούν στο πριν δηλαδή).

  173. Αναυδος Ιανουαρίου 21, 2011 στις 8:53 πμ #

    Δηλαδη ο σκοπος (αντικομμουνισμος) αγιαζει τα μέσα (το μεσο στη συγκεκριμενη περιπτωση). Για δες τι μαθαινεις απο τους αριστεριστες

  174. RED LABEL Ιανουαρίου 21, 2011 στις 9:32 πμ #

    173=kollapsus………………….

  175. RedBoy Ιανουαρίου 21, 2011 στις 3:06 μμ #

    Δηλαδη αν βγω εγω σημερα στους ταιμς κι αρχισω και καγορω το ΚΚΕ για φετιχοποιηση του Σταλιν και τελικα αυταρχισμο (επιμενω) θα εχω προσφερει στο κινημα? Με το ΠΑΣΟΚ τι πρεπει να κανω τοτε και τη ΝΔ?

    Ειπαμε, ειχε και καλυτερες στιγμεσ ο Ρουσης. Αλλα οπως το θεσα και πιο πανω το προβλημα φαινεται να ειναι πιο βαθυ και εχει να κανει με την απολιτικη αποδοχη οτι ενα μη εργατικο κινημα αυτη την ωρα μπορει να προκαλεσει φθορα στο συστημα. Απο τη μια οι μαζες (γενικα κι αοριστα) να παρουν την κατασταση στα χερια τους κι απο την αλλη το ΚΚΕ σταλινικο. Μου γραφει και στο αριστερο βημα για την ενοτητα της αριστερας. Ε αυτα βλεπουν οι του ΚΚΕ και τα περνουν.

  176. RedBoy Ιανουαρίου 21, 2011 στις 3:09 μμ #

    Ψωμι στο βουτηρο του ΠΑΣΟΚΟΥ…ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕΕΕΕΕΕΕ!!!!

  177. Κώστας Π. Ιανουαρίου 26, 2011 στις 7:31 πμ #

    @Y

    Είσαι πολύ ευγενής. Φυσικά δεν έχεις την παραμικρή ιδέα ούτε για το τι είναι η CADTM ούτε και το τι κάνει.

    «Η CADTM συμμετείχε στην επιτροπή που εξέτασε το Εκουδουαριανό χρέος και βρήκε ότι ένα μεγάλο μέρος τους ήταν παράνομο (μα βάση την αστική νομοθεσία φυσικά) και οδήγησε το Εκουαδόρ στη σωστή του στάση πληρωμών και στην προοδευτική κυβέρνηση που φέρνει την ταξική πάλη σε ευνοϊκότερο σημείο για τους εργαζόμενους και τα άλλα φτωχά στρώματα και που οι ιμπεριαλιστές έχουν λυσάξει να τους ρίξουν».

    Και γι’ αυτό χρειαζόταν η CADTM;

    H CADTM καθοδήγησε την ταξική πάλη στο Εκουαδόρ;

    Αυτή τους άνοιξε τα μάτια; Αυτό χρειαζόμαστε και μεις οι ταλαίπωροι εργάτες; Έναν Υ και μια CADTM να μας ανοίξει τα μάτια;

    Η CADTM χρηματοδοτείται στις έρευνές της από το ΙΔΙΟ το ΔΝΤ.

    ΑΝ ΔΕΝ έχεις διαβάσει, Υ, τα white paper της CADTM τι να κάνω εγώ; Να αποδείξω οτι δεν είμαι ελέφαντας και συ δεν είσαι παντελώς άσχετος μικροαστός του καναπέ;

    Εσύ βέβαια έμεινες στην CADTM που υποστηρίζουν ορισμένοι σαν τον «σ» Π. Παπακωνσταντίνου και ξεμπροστιάστηκαν αμέσως με την κοτσάνα που ΑΝΤΕΓΡΑΨΑΝ από δεξιά κι αριστερά.

    Τι να σας κάνω εγώ τώρα;

    αντε να σας πώ ορισμένα πράγματα ακόμα μπας και ξεστραβωθείτε.

    ΕΝΑ. Δεν χρειάζεται καμιά CADTM το εργατικό κίνημα.
    ΔΥΟ. αν μόνο του το εργατικό κίνημα ΔΕΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ στο μυαλό του και στα αιτήματά του, διάφοροι Σαλτιμπάγκοι καλή ώρα θα μας έρχονται για να κάνουν ζημιές.
    ΤΡΙΑ. Για τις «προοδευτικές κυβερνήσεις» μην κρατάς την αναπνοή σου. Δεν πρόκειται να τις δεις προτού πέσει ο ίδιος ο καπιταλισμός.
    ΤΕΣΣΕΡΑ. Να μιλάς καλύτερα όταν μεγαλώσεις.

    ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΤΩΡΑ:

    «Η κυβέρνηση αρνείται να κάνει λόγο για χρεωκοπία αλλά το Δημόσιο δεν μπορεί να πληρώσει τα εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων, υπολογίζεται ότι τα δυο χρόνια που περίμεναν ως τώρα θα γίνουν πέντε, ότι οι εισφορές των εργαζόμενων δημοσίων υπαλλήλων στο ΤΠΔΥ επαρκούν για να πληρώσουν μόνο 600 εφάπαξ και ότι οι συνολικές απαιτήσεις για τα εφάπαξ είναι 1,6 δις ευρώ! Αν αυτό δεν είναι χρεωκοπία τότε τι είναι; Και τι έχουν να περιμένουν οι άνεργοι και οι εργαζόμενοι των 500 και 700 ευρώ από μια κυβέρνηση και μια οικονομία που πρακτικά έχει χρεωκοπήσει; Αν το ζήτημα της πάλης και της εξέγερσης όλων των εργαζόμενων δεν τεθεί επιτακτικά σήμερα πότε θα τεθεί; Όταν το ανακοινώσει επίσημα η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου;

    Όταν το Δημόσιο δεν μπορεί να πληρώσει τα εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων για πέντε χρόνια τι μπορούν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από αυτό το «Δημόσιο»; Βιώσιμη ανάπτυξη, «φαστ τρακ», επενδύσεις και άλλα τέτοια παραμύθια; Φάνηκε ποιες «επενδύσεις» θέλει η κυβέρνηση που επαναφέρει τον τζόγο και τα λεγόμενα «φρουτάκια» από τα οποία αναμένει τον Φ.Π.Α. Δεν είναι πολλά χρόνια από τότε που ο κ. Παναγιωτακόπουλος, σήμερα βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση και την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δεν είναι δικαιωμένος άραγε σήμερα; Τα «φρουτάκια» και ο τζόγος αποπέμπονται σαν τον διάβολο και επανέρχονται χωρίς καμιά ηθική δικαιολογία και πρέπει το εργατικό κίνημα να βρει ηθική δικαιολογία και νομική δικαιολογία για τους μετανάστες απεργούς πείνας;

    Όταν το Δημόσιο δεν μπορεί να πληρώσει τα εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων για πέντε χρόνια και δεν δίνεται η παραμικρή δικαιολογία για τα χρήματα που κατέβαλλαν οι εργαζόμενοι, έχει καμιά ηθική δικαιολογία να κουμαντάρει μια τέτοια κυβέρνηση μαζί με μια τέτοια αντιπολίτευση; Όπως «αυτά δεν γίνονται σε καμιά χώρα του κόσμου» έτσι και η απεργία πείνας των μεταναστών «δεν γίνεται σε καμιά χώρα του κόσμου» γιατί σ’ αυτήν ακριβώς τη χώρα είναι που γίνονται αυτά τα πράγματα. Όχι σαν αυθαίρετη επιλογή της αστικής κυβέρνησης αλλά σαν έκρηξη της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού στον πλέον αδύνατο κρίκο του»

  178. Κώστας Π. Ιανουαρίου 26, 2011 στις 7:37 πμ #

    ήμουν υπερβολικός στις εκφράσεις το αναγνωρίζω και ζητώ συγγνώμη

  179. Κώστας Π. Ιανουαρίου 26, 2011 στις 3:54 μμ #

    Απλά να καταθέσω ένα «working paper» της CADTM για να αποδείξω τι λέει. Αρκεί να διαβάσετε την περίληψη να δείτε την άπειρη σύγχυση των ανθρώπων (δυστυχώς αγγλικά που είναι δύσκολα και για μένα αλλά βγαίνει άκρη).

    http://www.cadtm.org/The-debt-in-developing-countries-a

    Υπερχρεωμένες λέει οι αναπτυγμένες χώρες και λιγότερο οι αναπτυσσόμενες (χαίρω πολύ)΄. ΑΛΛΑ εξαρτάται λέει από … την Κίνα!

    Λέει κάτι διαφορετικό το ΙΜF ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: