Αναταραχή, ωραία κατάσταση. (Καθόλου όμως ωραιοποιημένη.)

25 Οκτ.
Η Γαλλία είναι μια μακράν πιο εκβιομηχανισμένη χώρα απο την Ελλάδα, με διαφορετικές παραδόσεις στους αγώνες της εργατικής τάξης της με διαφορετικά ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά από τα εδώ τεκταινόμενα. Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι μιλάμε για μια διαφορετική παρέμβαση του υποκειμενικού παράγοντα (κόμμα) στο κίνημα, μια και το γαλλικό ΚΚ και συνολικά η γαλλική αριστερά έχει διαλέξει διαφορετικούς δρόμους, ευρωκομμουνιστικούς, από πολύ νωρίς ιστορικά, χωρίς να έχει συγκροτηθεί ένας αραγής ριζοσπαστικός πόλος ωστε να σηκώσει το βάρος της αντιπαράθεσης με αυτές της δυνάμεις που κυριαρχούν στο ΚΚΓ. Με λίγα λόγια η μάχη στο κόμμα και στο κίνημα, έχει κερδηθεί ως τώρα, χωρίς να φαίνεται κάτι μαζικό και ελπιδοφόρο να το ανασχέσει ικανοποιητικά, απο δυνάμεις που χουν σαν πυξίδα την ΕΕ και την ενσωμάτωση στο σύστημα.
 

Στις κινητοποιήσεις που συμμετείχα το κλίμα ήταν όντως εκρηκτικό και πολύς κόσμος έδειχνε να καταλαβαίνει το πανευρωπαϊκό της επίθεσης. Υπήρχε κόσμος που επίσης αντιλαμβανόταν οτι υπεύθυνη είναι η ΕΕ και οι πολιτικές της και όταν τους επισημανα οτι στα ελληνικά πράγματα υπάρχει ένα κόμμα που στρέφεται ενάντια στον πυρήνα της ΕΕ ενώ στη Γαλλία όχι οι περισσότεροι είτε συγκατένευαν κουνώντας το κεφάλι είτε επαύξαναν ότι υπάρχει η ίδια ανάγκη και εκεί.

Πέρα απο τη δικιολογημένη οργή όμως της βάσης του κινήματος υπάρχουν και οι πόθοι και οι πολιτικές στοχεύσεις των συνδικάτων.
Στη Γαλλία δεν υπάρχει μόνο μια συνομοσπονδία όπως η ΓΣΕΕ στην Ελλάδα. Υπάρχουν περισσότερες και σε κάθε μια από αυτές υπάρχει και μια κυρίαρχη πολιτική κομματική δύναμη. Έχουμε λοιπόν τη CGT (ΚΚΓ) CFDT(Σοσιαλιστικό Κόμμα) CGT-FO, Solidaires (αριστερίστικες δυνάμεις) και άλλες. Να σημειωθεί βέβαια οτι μιλάμε για κατεύθυνση και πλειοψηφούσα τάση, πχ στη CGT μπορεί να μετέχουν και σοσιαλιστές και αριστεριστες ΝΡΑ κλπ όμως ο τόνος δίνετι απο το ΚΚΓ.

Ηγετικά συνδικάτα λόγω ιστορίας μελών και απήχησης είναι η CGT και CFDT με τη Solidaires, FO και CFCT να έπονται.

Κάτω από την πίεση των γεγονότων και λόγω της διαρκώς επιδεινούμενης κατάστασης σε όλη τη Γαλλία στο εισόδημα των εργαζομένων υπήρχε η εύφλεκτη ύλη που με τα τελευταία μέτρα πήρε φωτιά. Αγωνιστικά συνδικάτα σε διάφορους τομείς όπως ενέργεια, λιμανια, σιδηρόδρομοι, ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις και οι ηγεσίες ακολούθησαν. Οι δε ηγεσίες διαμόρφωσαν και ένα συντονιστικό στο οποίο πρόταξαν στοχους αιτήματα.
Αιτήματα που όμως σαφώς δε θα μπορόυσαν δεδομένων των πολιτικών ηγεσιών στη Γαλλία να ξεπερνούν τον κοντόφθαλμο ίσκιο των κομμάτων τους. Η CGT για παράδειγμα του ΚΚΓ μιλούσε πχ «για αναβολή ψήφισης και για μια τίμια διαπραγμάτευση» ενώ όλο το κοινό πλαίσιο του συντονιστικού των συνδικάτων είναι σε αμυντική γραμμή με διεκδικήσεις στα όρια του «εφικτού» και «υλοποιήσιμου».

Στον αντίποδα αυτού του κλίματος βλέπουμε 3 εκατ. εργάτες να δείχνουν την τεράστια δύναμή τους στους δρόμους και ένα κύμα αλληλεγγύης από τη νεολαία, εξαιρετικά συγκινητικό. Στο δρόμο ο κόσμος έχει διαθέσεις για νίκη και αντεπίθεση, στα σαλόνια των συνδικαλιστάδων ο Τιμπό γ.γ. της CGT (γάλλος Παναγόπουλος με ροζ-συνασπισμένη απόχρωση) αποτρέπει εργαζόμενους να συνεχίσουν αγώνες σε κλάδους που το επιζητούν.

Στο κίνημα νεολαίας πάλι οι ηγεσίες (UNEF, UNL κ.α.) στο ίδιο τραπέζι απο τη μία καλούν τους νέους σε κινητοποιήσεις, απο την άλλη αρνουνται να πάρουν σαφή θέση και να συγκρουστούν, παρα αρκούνται στη γενικότητα διαπιστώσεων τύπου «όλοι να χουμε σύνταξη». Αφήνουν έτσι τους νέους ανερμάτιστους ιδεολογικά και πολιτικά σε μια μάχη με έναν αντιπαλο πανίσχυρο.

Ενδιαφέρουσα είναι και η αντιμετώπιση των κινητοποιήσεων απο τα γαλλικά ΜΜΕ, που είναι επίσης εχθρική στις κινητοποιήσεις βέβαια όχι με την ίδια χυδαιότητα των δικών μας. Η γαλλική αστική τάξη έχει αναπτύξει ένα πολυπλόκαμο σύστημα χειραγώγησης διαφορετικό από το δικό μας. Επίσης και η ενδοαστικές διαμάχες δεν διαμορφώνονται τόσο αποφασιστικά απο συγκροτήματα του τύπου όσο στην Ελλάδα. Εκεί παίζουν ρόλο και άλλα κομμάτια της αστικής τάξης. Το φαινόμενο βέβαια να βλέπουν με συμπάθεια τις κινητοποιήσεις στο εξωτερικό παρά στο εσωτερικό δε λείπει (βλ. Ελλάδα).

Η χειραγώγηση άλλωστε των εργαζομένων επιτυγχάνεται με άλλα μέσα όπως: ο κοινωνικός εταιρισμός και η διαβούλευση στο συνδικαλισμό, η μεγάλη μπατσοκρατία, η αποκεντρωμένη διοίκηση με «Καλλικράτες» που έχουν μεταφέρει εξουσίες στους τοπικούς αιρετούς («καλλικρατες» που έχουν εφαρμοστεί εκεί πολλά χρόνια πριν), και ένα πολυδαίδαλο προεδρικό σύστημα με εκλεκτορικά ενδιάμεσα σώματα στη νομοθετική εξουσία, με 2 βουλές (βουλή -σύγκλητο) και διαφοροποιημένες αρμοδιότητες στην εκτελεστική εξουσία. Επί της ουσίας μιλάμε για ένα πλέγμα κατασταλτικών θεσμών του κράτους που δρουν ως υπνοτικό στις μάζες και τις εξανδραποδίζουν κρατώντας τες στο λήθαργο, βοηθούντος κι ενός σοσιαλδημοκρατίζοντος ΚΚ Γαλλίας.

Η κίνηση και μόνο που παρατηρείται στη Γαλλία είναι απο μόνη της ελπιδοφόρα και θα αναδείξει νέες δυνάμεις όπως όλα τα κινήματα, επίσης πιθανό είναι να δημιουργήσει και μεγάλες απογοητεύσεις. Ας κάνουμε λίγο υπομονή όλα θα φανούν στο τέλος.
Για μένα αναδεικνύονται πάντως δύο παθογένειες που έχουν να μας διδάξουν.

1. Το «ολοι μαζί» ειδικά όταν αφορά διεκδικήσεις τους μόνους που βλάπτει είναι της ταξικές δυνάμεις και όσους επιζητούν τη ριζοσπαστικοποίηση. Το κόψε ράψε οφελεί τους Σοσιαλιστές ανοιχτά. Το πολιτικό τους πρόγραμμα κυριαρχεί στους αγώνες φέρνοντας πρόσκαιρη μαζικότητα που εξαντλείται στην απόκρουση του κάθε φορά τυγχάνοντος νομοσχεδίου. Καμία προσπάθεια διαμόφωσης μιας εναλλακτικής δεν είναι φανερή αυτή τη στιγμή στη Γαλλία πέραν την προφανούς. Της επανόδου των σοσιαλιστών στην εξουσία. Τώρα με ή χωρίς φερέφωνα εξ αριστερών, αυτό θα φανεί.

2. Στη γαλλία ο φορέας που θα όφειλε να πολώσει ταξικά και να πολιτικοποιήσει τον αγώνα είναι απών, και ναι σε αυτό το κομμάτι θεωρώ ότι στην ελλάδα το ότι υπάρχει ένα μέτωπο που πολιτικοποιεί πρέπει να μας κάνει ευτυχείς. Από την άλλη πρέπει να διδαχτούμε από τους Γάλλους στο πως οργανώνουν τους αγώνες τους και προωθούν το αυθόρμητο συχνά (κάτι που προκύπτει απο την παράδοση τους που είναι μεγάλη). Το να οργανώσεις ένα συνδικαλιστικό οικόνομίστικο αγώνα που να είναι μαχητικότατος είναι απολύτως δυνατόν. Τα τρεϊντ-γιούνιονς ήταν μαχητικά και πετύχαιναν πρόσκαιρες νίκες. Όμως σήμερα μιλάμε για ένα παιχνίδι όλα για όλα απο τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Έτσι ακόμα και μια νίκη και μια καθυστέρηση στο να περάσουν κάποια μέτρα, αν δεν υπάρξει συνολική εναλλάκτική, θα φέρει απλώς έναν νέο αγωνα που θα ξεκινήσει λιγα μέτρα πίσω από τη γραμμή βάσης που χει χαράξει το κίνημα, μέχρι να μας κλεισουν στα καρέ μας.

Τελος προς διαλογισμό και σαν ερώτημα για το παρελθόν παρόν και μέλλον:
– Με σοσιαλιστική κυβέρνηση στη Γαλλία έχουμε δει ποτέ τέτοιες κινητοποιήσεις??
– Στην Ελλάδα θα γινόταν το ίδιο άν στα πράγματα ήταν ή επάρατος δεξιά??
– Ποια η στάση ακόμα και των κομμουνιστών στη Γαλλία που έχουν παρελθόν συνεργασιών με τους Σοσιαλιστές (ακόμα και μέσα στο 2009-2010 όπου έγιναν οι τοπικές εκλογές) σε μια μελλοντική νίκη των Σοσιαλιστών στη Γαλλία?? (δεδομένης της βούλησης των τελευταίων να «ανοίξουν» και αυτοί το θέμα σαν έρθουν στα πράματα).
– Ποιά η στάση των ελλήνων κομμουνιστών απέναντι σε τέτοιου είδους κομμουνιστές στη Γαλλία και όπου γης????

(YG oti na nai gia to granma.. neo nickname to palio to xe allos..)

 

Advertisements

41 Σχόλια to “Αναταραχή, ωραία κατάσταση. (Καθόλου όμως ωραιοποιημένη.)”

  1. Κόκκινη Ορχήστρα Οκτώβριος 26, 2010 στις 12:39 πμ #

    Περιμένω σχόλια, για ένα δημοσίευμα του «Ρ» του Σαββάτου 23.10 που…καταγγέλει ως προβοκατόρικο ένα σύνθημα που γραφτηκε στο κλιμακοστάσιο του Υπουργείου Εργασίας!!!!!

    Το σύνθημα λέει: «Οργή λαού, εξέγερση παντού! Οχι στο μνημόνιο! Ψηφο στο ΚΚΕ, Θ. Παφίλης».

    Αυτ’ό το σύνθημα, μαζί με κάποια άλλα του στυλ «κάτω οι δοσίλογοι του ΠΑΣΟΚ, το μνημόιο καταστρέφει τη χώρα, ψήφο στο ΚΚΕ», «Όχι στο μνημόνιο ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ, ψήφο στο ΚΚΕ», ο «Ρ» ανακάλυψε πως είναι προβοκατόρικα!!!!!!

    Ημαρτον, περιμένω πολλά σχόλια…

    http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=5913542

    http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=5913542

  2. Кроткая Οκτώβριος 26, 2010 στις 10:29 πμ #

    «Το “ολοι μαζί” ειδικά όταν αφορά διεκδικήσεις τους μόνους που βλάπτει είναι της ταξικές δυνάμεις και όσους επιζητούν τη ριζοσπαστικοποίηση.»

    Μόνο που αυτό το «όλοι μαζί» οδήγησε στο να έχεις το 70% της κοινής γνώμης υπέρ σου και εναντίον του Σαρκοζύ. Οδήγησε επίσης και στο να έχει 5 εκατομμύρια κόσμο στο δρόμο.
    Εγώ νομίζω ότι στην παρούσα συγκυρία το «όλοι μαζί» είναι απαραίτητο -και για του λόγου το αληθές, η Γαλλία δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει.
    Η ριζοσπαστικοποίηση είναι απαραίτητη, αλλά μπορεί μια χαρά να γίνει και στον δρόμο, κατά τη διάρκεια της κινηματικής διαδικασίας. Η ριζοσπαστικοποίηση δεν κινδυνεύει από την επαφή με άλλες «δεξιές» απόψεις, δεν θα «μολυνθεί». Αν μπορείς να πείσεις τον κόσμο, θα τα καταφέρεις ακόμα και στα πλαίσια» του «όλοι μαζί», με την έννοια πως θα περιθωριοποιήσεις τις δεξιές απόψεις, επειδή η δικιά σου είναι σωστή και νικηφόρα. Αν δεν το καταφέρνεις, πάει να πει πως κι η άποψή σου έχει κάποιο πρόβλημα.

    «Όλοι μαζί» οι Γάλλοι και το 70% της κοινής γνώμης να τους στηρίζει, και ο νόμος ψηφίστηκε. Σκέψου δλδ να μην ήταν και όλοι μαζί και τόσα εκατομμύρια στους δρόμους. Θα είχαν βάλει το όριο συνταξιοδότησης στα 80! Πού, στη Γαλλία!

  3. RedPersonality Οκτώβριος 26, 2010 στις 11:52 πμ #

    Ολοι μαζί??Πηγαίντε κάτω.
    http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=24/10/2010&pageNo=24&direction=1

    Μα τη όμορφη φωτογραφία.ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!

  4. Κόκκινη Ορχήστρα Οκτώβριος 26, 2010 στις 12:41 μμ #

    Ενώ εδώ ρεντ, έχουμε το ΚΚΕ που ονομάζει προβοκατόρικα, μην τυχόν και χρεωθεί άγριες αντισυστημικές διαθέσεις, συνθήματα όπως «ανατροπή του μνημονίου ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ», «Ανατροπή του μνημονίου, εξεγερση παντού», κλπ κλπ….

    Πάλι καλά που εδώ έχουμε το ΚΚΕ το οποίο έχει ήδη οργανώσει τη λαϊκή αντεπίθεση, η οποία δεν σπαει ούτε μια βιτρίνα και δεν γράφει «ακραία» συνθήματα στους τοίχους μην τυχόν και πάρουν χαμπάρι οι αστοί ότι τους ανατρέπει η Αλέκα και τη τσακίσουν….

    Ημαρτον….

  5. Κόκκινη Ορχήστρα Οκτώβριος 26, 2010 στις 1:04 μμ #

    Για ένα παρατεταμένο κοινωνικό «αντάρτικο»

    Μια παρέμβαση του Γάλλου κοινωνιολόγου Φιλίπ Κορκόφ, μέλους του ΝΡΑ, με αφορμή το κίνημα εναντίον της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης

    Αντιμέτωπο με τον απολυταρχισμό της πολιτικής επιστράτευσης και των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων, το γαλλικό κοινωνικό κίνημα εναντίον της αντιδραστικής μεταρρύθμισης Σαρκοζί, το οποίο παρακολουθεί με ενδιαφέρον και ελπίδα ολόκληρη η προοδευτική Ευρώπη, μπαίνει σε μια νέα, δύσκολη φάση μετά την αναμενόμενη επικύρωση του σχετικού νόμου από Βουλή και Γερουσία, την Τετάρτη. Σ’ αυτό το φόντο, αναπτύσσονται έντονες ζυμώσεις στους κόλπους της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς για την επόμενη μέρα. Μια από τις πολλές, ενδιαφέρουσες απόψεις που κατατέθηκαν ήταν εκείνη του Φιλίπ Κορκόφ, κοινωνιολόγου και μέλους του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ), ο οποίος συνοψίζει ως εξής την κεντρική του ιδέα: «Αντί να εγκλωβιστούμε στο ‘όλα ή τίποτα’, γενική απεργία ή φθορά του κινήματος, ας ακολουθήσουμε το δρόμο ενός κινήματος μακράς διαρκείας, πολύμορφου και μετωπικού».

    http://aristerovima.gr/details.php?id=883

  6. o,ti na'nai Οκτώβριος 26, 2010 στις 1:26 μμ #

    @ Κροτ

    Για το που μπορεί να οδηγήσει Κροτ μου και στο ποστ μου προτείνω να κάνουμε όλοι υπομονή. Σε 2 μέρες άλλωστε έχει πάλι απεργία.

    Είναι τελείως διαφορετικό το όλοι μαζί σαν τάξη και το όλοι μαζί όπως τίθεται από το γαλλικό κίνημα και την ηγεσία του αυτή τη στιγμή. Το όλοι μαζί της «Intersyndicale» (συντονιστικό συνδικάτων) σημαίνει ξεκάθαρα και βάση πλαισίου διεκδικήσεων αυτή τη στιγμή «διαπραγμάτευση με ρεαλιστικούς όρους για αξιοπρεπείς συντάξεις». Τονίζω το διαπραγμάτευση.

    Το όλοι μαζί επίσης περιλαμβάνει και τους Σοσιαλιστές άκριτα οι οποίοι ανοιχτά λένε αντίστοιχα ψέματα με τους ΠΑΣΟΚους στην Ελλάδα οτι και καλα θα επανεξετάσουν το ζήτημα κλπ ενώ υπάρχουν πληθώρα δηλώσεων τους σε σχέση με την ουσία των μεταρρυθμίσεων και της κρίσης που τους θέτουν υπέρ των αναδιαρθρώσεων. Τέλος για να αντιληφθούν όλοι για ποιους Σοσιαλιστές μιλάμε ώστε να πάμε «όλοι μαζί», φαβορί αυτή τη στιγμή για το χρίσμα του P.S. στις επόμενες προεδρικές είναι ο φίλος της Ελλάδας Ντομινίκ Στρος Καν (πρόεδρος του ΔΝΤ για όσους αγνοούν)..

    Το όλοι μαζί σαν τάξη να κινητοποιούμαστε δεν το αρνείται ούτε ο ταξικός πόλος του ΠΑΜΕ στην Ελλάδα. Είπαμε ποτέ όχι σε απεργία της ΓΣΕΕ στις πρόσφατες κινητοποιήσεις? Μπλοκάραμε αποφάσεις? Δεν θέλαμε να κλιμακώσουμε?? Ίσα ίσα που κατεβάζαμε προτάσεις κλιμάκωσης (48ωρες κλπ) που τρώγανε διαρκώς πόρτα στα ΔΣ της ΓΣΕΕ, έγιναν απεργίες απο το Δεκέμβρη όταν όσοι μιλάνε για το «όλοι μαζί» ποτέ δεν ήρθαν μαζί μας.

    Να φέρω και μια άλλη εικόνα στο δρόμο σε αυτές τις ενωτικές κινητοποιήσεις μπορούσες να δεις μέλη του PS περίφανα με τις σημαίες του κόμματός τους!! Θεωρώ τεράστια πρόοδο ότι στη Χώρα μου αν κατέβαινε κάποιος με σημαία του ΠΑΣΟΚ στο δρόμο θα έτρεχε μη λιντσαριστεί! Και για να μη με πείτε μοβόρο λέω ότι αποτελεί πρόοδο για το κίνημα το ΠΑΣΟΚ να μη θεωρείται αριστερό απο τον κόσμο.

    Επίσης ξεχνάμε το σημαντικότερο από όλα! Ότι αυτό που λες περί ριζοσπαστικοποίησης στο δρόμο στη Γαλλία είναι ανέκδοτο. Γιατί? Μα γιατί δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ φορέας που να έχει το πολιτικό πρόγραμμα ώστε να ριζοσπαστικοποιήσει τα πράγματα, γιατί κανένα κόμμα οργάνωση ή όπως θες πες το δεν ενδιαφέρεται για έναν ορίζοντα πέραν του ρεαλιστικού. Οι ταξικές δυνάμεις είναι αναιμικές στην καλύτερη βολονταριστικές και αριστερίστικες- αποκομμένες απο τον κόσμο στη χειρότερη.

    Ως προς το 70% που λες δε με εκπλήσσει. Αυτή τη στιγμή και το 70% των Ελλήνων δηλώνει κατά του μνημονίου και του ΔΝΤ. Δυστυχώς η βούληση του λαού πολύ δύσκολα μετουσιώνεται σε πολιτική πρακτική και στην Ελλάδα και στη Γαλλία και παντού. Αν είχαμε μια ευθύγραμμη αντιστοίχηση τότε θα τους είχαμε πάρει φαλάγγι προ πολλού.

  7. propagitor Οκτώβριος 26, 2010 στις 1:33 μμ #

    Ναι ο τυπογραφικός δαίμων της αγκιτ-προπ μου την έπαιξε! όπως λέω και στο Υ.Γ. του ποστ, είμαι εγώ ο από πάνω! 😀 😀 😀

  8. Y Οκτώβριος 26, 2010 στις 4:13 μμ #

    Αυτή τη φωτό που έχει ο Ρ από τη Λε Μοντ με τους αρχηγούς των νεολαιών μπορεί να μου τη βρει κάποιος από τη Λε Μοντ γιατί δε μπορώ να τη βρω με τίποτα?

    Εκτός από τους αρχηγούς των νεολαιών των κομμάτων που συμμετέχουν στη κυβέρνση σύμφωνα με τη λεζάντα είναι και το UMP το ίδιο το κόμμα του Σαρκοζί δηλαδη. Άρα η φωτό δε μπορεί να αντικατοπτρίζει την ‘Αντι-Σαρκοζί νεολαία’. Και να βγουν όλη μαζί φωτό, τώρα που καίγεται το σύμπαν…

    Είμαι ανοιχτός σε εκπλήξεις αλλά θα μπορούσε κάποιος να με βοηθήσει να βρω το ορίτζιναλ άρθρο και φωτό της λε μόντ?

  9. propagitor Οκτώβριος 26, 2010 στις 4:50 μμ #


    Κατά ΣΑΤΑΝΙΚΗ σύμπτωση ο εκπρόσωπος του UMP στη φωτογραφία ήταν στο ίδιο μάστερ με κολλητή φίλη μου στη Σορβόνη!! Και μου χε δείξει το δημοσίευμα γελώντας.
    Μπορεί τα ίδια να μην είπαν αλλά η lifestyle αισθητική είναι διάχυτη. Αν βρω το άρθρο στα γαλλικά θα το ποστάρω!

    Τα Βελγάκια πάντως ξηγιούνται σπαθί!

  10. tsechos Οκτώβριος 26, 2010 στις 7:30 μμ #

    Kόκκινη ορχήστρα προτείνεις να ξεκινήσουμε να σπάμε βιτρίνες;

  11. kraftwerk Οκτώβριος 26, 2010 στις 8:24 μμ #

    @Κόκκινη ορχήστρα

    ….το σύνθημα στον τοίχο είχε δύο κομμάτια, το ένα που μιλάει για εξέγερση και το άλλο που μιλάει για το μνημόνιο, παράλληλα κάνεις σχόλιο για τον κονφορμισμό του ΚΚΕ που δεν θέλει εξεγέρσεις και μιλάει για προβοκάτσια, είναι τέτοιο το μένος σου που δεν κοιτάς ούτε καν τις λεπτομέρεις όμως, γιατί…. εσύ με το που είδες «προβοκάτσια» στο άρθρο έσπευσες να το κολλήσεις στην λέξη «εξέγερση», έλα όμως που τα άρθρο κάνει κριτική στο σύνθημα όχι λόγω της τελευταίας αλλά για το «μνημόνιο» και την «πάλη για την ανατροπή του» ….

    καλά το δουλεύεις το πράγμα πάντως…συνέχισε

  12. Κόκκινη Ορχήστρα Οκτώβριος 27, 2010 στις 10:52 πμ #

    Kraftwerk, το δημοσίευμα του «Ρ» είναι απλά, ξεφτίλα….

    Σα να λέει, μακριά, τζιζ από μας…

    Και ξέρω πολυ καλά, ΤΙ ήθελε να πει ο «Ρ», ξαναδιάβασε το ρεπορτάζ καιμη μου λές παπαριές για μένος, γιατί δεν τα λέω εγώ ο «Ρ» τα λέει…

  13. Κόκκινη Ορχήστρα Οκτώβριος 27, 2010 στις 10:55 πμ #

    Τσέχο, δεν προτείνω να σπάμε βιτρίνες, αλλά σίουρα δεν προτείνω, πως το λαϊκό κίνημα δεν θα σπάσει ούτε μια βιτρίνα… Όποιος νομίζει πως δεν θα σπάει ούτε μια βιτρίνα το κίνημα, καιπως είναι προβοκάτσια όλα αυτά, έχει απλά, άδικο…

    Η όποιος νομίζει πως το κίνημα του ’08 ήταν μια γιγαντίαια προβοκάτσια, είναι άσχετος….
    απο κει και πέρα, κοιτάξτε στις σχολες ΑΕΙ-ΤΕΙ στις οποιες η ΚΝΕ αποχωρεί απο μαζικοτατες ΓΣ, τις καταγγέλλει για…παράνομες -αφού δεν έχουν έγκριση ΔΣ- και καλεί τους φοιτητές στο κομματικό χέρι του ΚΚΕ, στο ΜΑΣ…. Το αποτέλεσμα, είναι απλά κωμικοτραγικο…

    Για ρωτήστε….

  14. propagitor Οκτώβριος 27, 2010 στις 11:21 πμ #

    Κ.Ο.
    Νομίζω οτι κοιμάσαι και ξυπνάς με την έγνοια τι κάνει το ΚΚΕ. Τιποτα άλλο δεν έχεις να σχολιάσεις? Καμιά εξόρμηση με την οργάνωσή σου? Τίποτα? Πως θα πιάσετε τη μονάδα?

    Τώρα επειδή διαβάλεις το ΜΑΣ, αποχωρεί απο ΓΣ στις οποίες παρατηρούνται εκφυλιστικά σημάδια για τα οποία μάλλον ποσώς ενδιαφέρεστε ως ΕΑΑΚ.. Μιλάμε για ΓΣ που μέσα βρίσκονται μονο συνδικαλιστές παρατάξεων κι εσύ τις λες μαζικές, για ΓΣ σχολών στις οποίες παρ’οτι έχουν γίνει εκλογές απο την προηγούμενη άνοιξη (!) δεν έχουν οριστεί ΔΣ (και όχι την παπαριά που λες εσύ ότι δεν όρισε ΔΣ τη ΓΣ).

    Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να αποκτήσει δομές. Όσοι βολέυονται να ψαρεύουν σε θολά νερά και σε ένα φοιτητικό κίνημα μπάχαλο με ξεσπάσματα και εκτονώσεις, χωρίς αρχή μέση και τέλος, τουλάχιστον το ΜΑΣ δε θα το βρούνε μαζί τους. Τα λάθη του παρελθόντος δε θα τα κάνουμε και στο παρόν.

    Επίσης και σημαντικότερο! Γιατί δεν κάνεις αυτά τα σχόλια στο νιουζγουάϊρ και πρέπει να γαμήσουμε το ποστ και να μιλάμε πάλι για το Στάλιν?? (μια χαρά σχετικό σχολιάκι ήταν αυτό για το ΝΡΑ..)

  15. RedPersonality Οκτώβριος 27, 2010 στις 11:35 πμ #

    K.O σταμάτα τη παπαριά με τις βιτρίνες!!Άλλο εννούσε η Παπαρήγα μη μας τα πρήζεις επειδή δν έχεις επιχειρήματα.

  16. Κόκκινη Ορχήστρα Οκτώβριος 27, 2010 στις 2:45 μμ #

    Δεν έχω καμμιά αντιΚΚΕ εμπάθεια, απλά δεν μπορώ τα ψέμματα! Δεν μπορεί δλδ κανείς να λέει πως οι ΓΣ είναι άμαζες -που δεν είναι- και να δικαιολογεί με αυτό τον τρόπο τη φυγή του…. Ούτε μπορεί να καταγγέλει τους άλλους για… φυγομαχία μπρος στον αντίπαλο, και ταυτόχρονα να καταγγέλει μερικά συνθήματα ως προβοκατόρικα επειδή καλούν σε εξέγερση, ή επειδή λένε «ανατροπή του μνημονίου ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ», χωρίς να κατονομάζουν τη ΝΔ! Τόσο απλά!

    Από την άλλη, οι εξελίξεις στο κομμουνιστικό κίνημα, με το ΚΚΕ να έχει την α γραμμή και το ΚΚΓ την β -σοσιαλδημοκρατικότατη- γραμμή, δείχνει κατ εμέ, πως σήμερα κομμουνιστική διεθνής αλά Κομιντέρν δεν μπορεί να υπάρξει. Είναι τόσο κμεγάλες οι αλλαγές καιέχουν συντελεστεί, που μέχρι να φτάσει το κομμουνιστικό καιευρύτερα το επαναστατικό κίνημα σε μια κοινή βάση, θα περάσει καιρός. Συνεπώς, όχι στη λογική των «αδελφών κομμάτων», έχει τελειώσει πια, αλλά ναι στη λογική της ανοιχτής κριτικής, της απορριψης ενδεχομένως, στα πλαίσια διεθνών φόρουμ κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων.

    τέσπα πάρτε και τηνεισηγητική ομιλία του Κουβελάκη στο διήμερο του Αριστερού Βήματος, ή οποία θέτει σχετικά ολοκληρωμένα, ζητήματα τακτικής.

    «Yπεράσπιση της πολιτικής

    Παρέμβαση του Στάθη Κουβελάκη στη διεθνή διάσκεψη του Αριστερού Βήματος, Αθήνα, Πάντειο Παν/μιο, 15-16 Οκτώβρη 2010*

    Ενα γνωστό ανέκδοτο στον αγγλόφωνο χώρο λέει ότι από τις τρεις τελευταίες κρίσεις του καπιταλισμού οι μαρξιστές προέβλεψαν τις πέντε. Αυτό που δεν λέει όμως το ανέκδοτο είναι ότι από τον κανόνα αυτόν εξαιρούνται οι Ελληνες.
    Η εικόνα που έχουμε σήμερα μπροστά μας είναι ότι το πρώτο θύμα της κρίσης στην Ελλάδα, στο πολιτικό επίπεδο, είναι η Αριστερά. Σ’αυτό το παράδοξο αποτέλεσμα η πρωταρχική αιτία είναι ότι η αριστερά δεν είδε την κρίση, και, σε μια πρώτη φάση, αρνήθηκε τη σοβαρότητά της. Δεν κατανόησε την ειδική μορφή της, το κομβικό ρόλο που θα έπαιζε το δημόσιο χρέος, θεωρώντας ότι είναι ιδεολήγημα της άρχουσας τάξης. Αρνήθηκε να προβεί σε μια συγκεκριμένη ανάλυση των εκρηκτικών αντιφάσεων και αδυναμιών του ελληνικού καπιταλισμού, διότι κάτι τέτοιο ισοδυναμούσε υποτίθεται με «εθνικισμό». Και, για παρόμοιους εν τέλει λόγους, λόγω δηλαδή της υποταγής μεγάλου τμήματός της (ειδικότερα στη διανόηση) στα ιδεολογήματα του ευρωπαϊσμού, δεν κατάλαβε πόσο αλληλένδετη είναι η κρίση με τους όρους ενταξης της χώρας στην ευρωζώνη, την ΕΕ και το διεθνή καταμερισμό εργασίας.
    Κατ’αυτόν τον τρόπο, η Αριστερά δεν μπόρεσε εν τέλει να κατάλαβει ότι σαρωτικός χαρακτήρας των εξελίξεων αλλάζει άρδην τα δεδομένα πάνω στα οποία έχει συνηθίσει να οργανώνει τη δράση της, και ότι η τροπή τους είναι σε θέση να σαρώσει την ίδια.
    Αυτό που είδαμε και ακούσαμε το τελευταίο κρίσιμο από κάθε άποψη διάστημα από τους φορείς της αριστεράς είναι η γνώριμη συνταγή που συνδυάζει καταγγελιολογία και μαχητικό συνδικαλισμό. Απαραίτητα πράγματα, αναγκαίο σημείο εκκίνησης, αλλά ανεπαρκές όταν το έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια σου…».

    http://aristerovima.gr/details.php?id=876

  17. Y Οκτώβριος 27, 2010 στις 7:56 μμ #

    @Red Personality
    Tι εννοούσε δηλαδή η Παπαρήγα?

    Χωρίς διάθεση παραλληλισμών απλά επειδή τυχαία το διάβαζα το παραθέτω σε ελεύθερη περίληψη / μετάφραση:

    Η βελγική εργατική τάξη πραγματοποίησε τρεις γενικές απεργίες για την κατάκτηση του γενικού δικαιώματος ψήφου. Μία το 1893, μία το το 1902 και μία το 1913.

    Η πρώτη το 1893 κυρήχθηκε απο την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος Βελγίου (POB) λόγω πίεσης από τη βάση. Η ηγεσία ήταν κι αυτή που τη σταμάτησε όταν η αστική τάξη υποσχέθηκε την ‘πληθυντική ψήφο’, δηλαδή κάθε πλούσιος να έχεις τρεις ψήφους και κάθε φτωχός έναν.

    Η δεύτερη του 1902 ξέσπασε αυθόρμητα. Μετά από οδομαχίες και αιματηρή καταστολή στη Λιέγη η ηγεσία του POB κύρηξε ‘απεργία μέχρι τη νίκη’. Η προσπάθειας της μετά όμως ήταν περισσότερο να ηρεμήσει παρά να ξεσηκώσει τους εργάτες.

    Το 1912 ξέσπασε νέα αυθόρμητη απεργία. Το POB τη σταμάτησε ενεργητικά υποσχόμενο ότι θα ετοιμάσει μια ‘σοβαρή’ γενική απεργία τον επόμενο χρόνο.

    Το 1913 έγινε μια απεργία ‘μοντέλο του αγώνα με αξιοπρέπεια’ που πρότεινε ο αρχηγός του POB, Vandervelde [από τους πιο σιχαμένους οπορτουνιστές που μπορείτε να φανταστείτε]. Το POB ενορχήστρωσε μία λεπτομερειακά προετοιμασμένη καμπάνια ώστε να αποφύγει κάθε βία κάτω από το σλόγκαν ΄κανένα φανάρι, καμία βιτρίνα να μη σπάσει’.

    Οι συγγραφείς του βιβλίου σχολιάζουν (ένας από αυτούς συνυπογράφει το πρώτο άρθρο της Διεθνής Κομμουνιστικής Επιθεώρησης):
    ‘H ηγεσία του POB αναζητούσε τόσο πολύ να κερδίσει τις εντυπώσεις της κοινή γνώμης (δηλαδή της μπουρζουαζίας), που γι’αυτή η μορφή της απεργίας είχε γίνει το κύριο’

  18. λαθραναγνώστης Οκτώβριος 27, 2010 στις 9:04 μμ #

    Υ,
    Η Παπαρήγα, χρησιμοποίησε αυτό που στη γραμματική ονομάζεται (αν θυμάμαι καλά)»σχήμα καθ’υπερβολή», είναι απόλυτα θεμιτο και ο νοών νοείτο.
    Με τη φράση «στη δική μας επανάσταση δεν θα σπάσει ούτε μια βιτρίνα», θέλησε να ξεκαθαρίσει ότι οι βανδαλισμοί είναι ξένοι προς τη νοοτροπία των κομμουνιστών.
    Είναι διαφορετικό πράγμα να σπας βιτρίνες για βανδαλισμό και διαφορετικό να σπάνε οι βιτρίνες στις οδομαχίες μιας επανάστασης.
    Τώρα, αν το ίδιο είχε πεί και ο Vandervelde, για λόγους εντυπώσεων, αυτό δεν κάνει ούτε την Αλέκα Vandervelde, ούτε το ΚΚΕ POB.
    Και επ ευκαιρία των ημερών: Ο Κόκινος Στρατός (αυτός του Στάλιν του αιμοδιψούς), ήταν γνωστός για τις μάχες που έδινε χωρίς «να σπάει βιτρίνες».
    Ενώ οι σύμμαχοι βομβαρδίζανε αεροπορικώς και μαζικά τις εχθρικές πόλεις (και τις φίλιες-βλέπε Πειραιά) καταστρέφοντας τα πάντα και σκοτώνοντας άμαχο πληθυσμό, οι Σοβιετικοί έκαναν βομβαρδισμούς ακριβίας με επίγεια πυροβόλα, πληρώνοντας όμως γι αυτό βαρύ τίμημα. Όταν όμως χρειάστηκέ, στη κατάληψη του Βερολίνου, σπάσανε και βιτρίνες και τα κάνανε όλα λίμπα. Έχω δει πόλη που είχε ισωπεδωθεί απο τους Σοβιετικόυς- με όλα τα μνημεία (κάστρα, εκλησίες, μοναστήρια) και το κέντρο της ανέπαφα και έχω δει και τη Δρέσδη.

  19. λαθραναγνώστης Οκτώβριος 27, 2010 στις 11:00 μμ #

    La patrie en danger!!
    Οι Γάλλοι ανασύρανε τα μορμολύκεια:
    http://www.antinews.gr/?p=68599&cpage=1#comment-554617

  20. Y Οκτώβριος 28, 2010 στις 1:07 πμ #

    αυτά τα ο νοών νοήτω με σκοτώνουν.
    τελικά η αυριανή σημαία του προλεταριάτου θα γράφει ‘ο νοών νοήτω’.

    το Δεκέμβρη του 2008 δε σπάσαν όλες οι βιτρίνες για βανδαλισμό.

    είναι απλή άρνηση της πραγματικότητας να λες ότι σπάσαν όλες για βανδαλισμό.

    οι κομμουνιστές πρέπει να λένε την αλήθεια. όσο λεπτό και δύσκολο κι αν είναι αυτό. και να αναγνωρίζουν τα λάθη τους.

    τώρα το να επιμένεις στο πώς οι σοβιετικοί βομβαρδίζαν πιο ανθρωπιστικά από τους καπιταλιστές μου φαίνεται λίγο διαστροφικό. αλλά μπορεί να έχω κι άδικο.

    στην επέμβαση στη Πράγα ο κόκκινος στρατός σκότωσε 60 άτομα. Όλοι αντεπανατάτες χωρίς αμφιβολία. αλλά ξέχασα οι πραγματικοί κομμουνιστές δε μιλάνε γι’αυτό. μόνο τα οπορτούνια.

  21. λαθραναγνώστης Οκτώβριος 28, 2010 στις 4:40 μμ #

    @ Y 21,
    Γιατί σε σκοτώνουν σύντροφε? Τη λογική σου επικαλέσθηκα κι αυτό γιατί θέλει πολύ προσπάθεια να μην καταλάβεις ότι επρόκειτο περι φραστικού σχήματος.
    Για τη διαφορά νοοτροπίας του σοβιετικού στρατού απο αυτή των υπόλοιπων «συμμάχων», δεν το περίμενα να διαφωνήσουμε και εκεί, αλλά ας είναι.

    Για το θέμα της Πράγας το 68 καταλαβαίνω ότι , προς το παρόν τουλάχιστον, είναι αδύνατον να σε πείσω. Είναι αδύνατον να αποδείξει κανείς την εξέλιξη των πραγμάτων αν στην Τσεχοσλοβακία δεν επενέβαιναν οι Σοβιετικοί. Ίσως κάποια στιγμή να βρεθούν τα στοιχεία που θα αποδείξουν την αγκαιότητα εκείνης της επέμβασης. Καμιά φορά τα στοιχεία τα δίνουν οι ίδιοι οι δυτικοί για να τους πιστωθεί ιστορικά κάποια επιτυχία.
    Πάντως, ένα αντίστοιχο γεγονός, είναι και το κίνημα εναντίον του Γκορμπατσώφ το 93. Είμαι σίγουρος ότι αν είχε πετύχει και αναστέλλονταν η περεστρόικα και η μετέπειτα διάλυση της Σ.Ε, τα ίδια με την Πράγα θα λέγανε. Ότι και καλά, το σοβιετικό κατεστημένο με πραξικόπημα ανέτρεψε τον δημοκρατικό γραμματέα του ΚΚΣΕ, όταν αυτός προσπάθησε να εκδημοκρατήσει το σύστημα και θα στηρίζανε πάνω σ αυτό, την προπαγάνδα τους της επόμενης 30/ετίας…τουλάχιστον.
    Μακάρι να πετύχαινε ομως κι ας τρώγανε τα λυσσακά τους.

  22. Y Οκτώβριος 28, 2010 στις 5:20 μμ #

    ‘ίσως κάποια στιγμή να βρεθούν τα στοιχεία’ – Αλλά μέχρι να βρεθούν, εμείς πίστευε και μη ερεύνα ε?

    τα άλλα που λες έγιναν το 91 όχι το 93.
    το 93 γίναν άλλα: http://www.youtube.com/watch?v=Fcd4EFRKSy8&feature=related

    Tσέχο θες να μας πεις σύντομα τη γνώμη σου για την Πράγα του 68, αλλά και πώς σου φάνηκε κι εσένα η αφίσα με το Ζαχαριάδη?(εγώ δεν είμαι φαν)

  23. λαθραναγνώστης Οκτώβριος 28, 2010 στις 5:38 μμ #

    Σε τέτοια θέματα, προτιμώ να κάνω λάθος εμπιστευόμενος τους «δικούς μου», παρά τους αντιπάλους μου.
    Έτσι παίζεται το παιχνίδι.

  24. Μπούμπη Οκτώβριος 28, 2010 στις 9:18 μμ #

    @ Υ,

    «στην επέμβαση στη Πράγα ο κόκκινος στρατός σκότωσε 60 άτομα. Όλοι αντεπανατάτες χωρίς αμφιβολία. αλλά ξέχασα οι πραγματικοί κομμουνιστές δε μιλάνε γι’αυτό. μόνο τα οπορτούνια. »

    Και η επιχείρηση «Ζέφυρος»….Μπρεζύνσκι……Γιόζεφ Στράους………σου λένε κάτι?

  25. Кроткая Οκτώβριος 28, 2010 στις 9:19 μμ #

    @ό,τι νά’ναι
    όποιος έχει τη μύγα να τη φέρει πίσω! 😉
    εγώ δεν μίλησ αούτε για ΚΚΕ ούτε για ΠΑΜΕ και δεν αναφέρθηκα εναντίον κανενός. 🙂

  26. Y Οκτώβριος 28, 2010 στις 9:27 μμ #

    @Μπουμπή
    Όχι δε μου λένε. βοήθα με να σε βοηθώ.

    @Λαθρά
    Τους ‘δικούς’ σου! Όχι σύντροφε δε παίζεται έτσι το παιχνίδι. Αυτό προσπαθώ να πω συνέχεια. Είναι μεγάλη πλάνη να νομίζουμε ότι παίζεται έτσι. Να στερούμε από τον εαυτό τη δυνατότητα κατανόησης και συμπερασμάτων επειδή νομίζουμε ότι η τυφλή πίστη και το πείσμα μας πάνε μπροστά.

    Όταν όλος ο κόσμος καταλαβαίνει τα λάθη σου ή τέλος πάντων τα προσεγγίζει με ένα τρόπο κι εσύ κλείνεις τα μάτια και κάνεις επίδειξη πείσματος, τότε είσαι μακριά νυχτωμένος. Ο κοσμος καταλαβαίνει ότι τον θεωρείς βλάκα. Κι αυτό δικαίως δε στο συγχωρεί.

    Δε σου είπα να εμπιστευτείς τους αντιπάλους σου. Αυτούς θα τους καταγγείλεις. Αλλά αυτοί πατάνε ακριβώς στο ότι εσύ από την πλεύρα σου δεν έχεις αξιόπιστη εξήγηση και δε νιώθεις καν ασφαλής να παραδεχτείς λάθη.

  27. Μπούμπη Οκτώβριος 28, 2010 στις 10:34 μμ #

    @ Y,

    http://www.alfavita.gr/artro.php?id=9279

    Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

    «Η στρατηγική εσωτερικής διάβρωσης

    Είναι γεγονός ότι η νίκη της επανάστασης δεν καταργεί αυτόματα τους κινδύνους ανατροπής της νέας εξουσίας από τους καπιταλιστές. Η πάλη στο εσωτερικό των χωρών που οικοδομούν τη νέα κοινωνία συνεχίζεται, με δεδομένο και το διεθνή ιμπεριαλιστικό περίγυρο που επίσης δρα ενάντια στην επανάσταση και την εργατική εξουσία. Ετσι οι αντιδραστικές δυνάμεις που υπήρχαν μέσα στην Τσεχοσλοβακία, στην πορεία οικοδόμησης του σοσιαλισμού, διεξήγαγαν ταξική πάλη με την αμέριστη βοήθεια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την ανατροπή του. Στρατηγική του ιμπεριαλισμού ήταν η εσωτερική υπονόμευση. Ετσι στα πλαίσια του «ψυχρού πολέμου», ο τότε εμπειρογνώμονας προγραμματισμού του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αργότερα σύμβουλος του Προέδρου Κάρτερ, Μπρεζίνσκι, έγραφε σχετικά με τα ανατρεπτικά σχέδια: «Η πιο επιθυμητή μορφή αλλαγής θα άρχιζε με μια εσωτερική φιλελευθεροποίηση των ανατολικοευρωπαϊκών κρατών… Η Ανατολική Ευρώπη με τους ιστορικούς δεσμούς της με τη Δύση και με τις προοδευτικότερες συνθήκες διαβίωσης πριν την κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές, θα πραγματοποιήσει την αλλαγή αναμφισβήτητα γρηγορότερα από τη Ρωσία. Αυτό ισχύει κύρια για την Τσεχοσλοβακία και λιγότερο για την Ουγγαρία και την Πολωνία» (Μπρεζίνσκι: «Εναλλακτική λύση της διαίρεσης», Κολωνία, Δυτ. Βερολίνο, 1966, σελ. 179).»

    «Αλλά και ο Φραντς Γιόζεφ Στράους, πριν χρόνια στο προγραμματικό φυλλάδιο «Προσχέδιο για την Ευρώπη», όρισε ως καθήκον της πολιτικής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να προωθεί «μια εξέλιξη που βρίσκεται στα πρώτα στάδια» σε μερικές ανατολικοευρωπαϊκές χώρες και «να την οδηγήσει στο σημείο, από το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή» (Φραντς Γιόζεφ Στράους: «Προσχέδιο για την Ευρώπη»).»
    «Το ΝΑΤΟικό σχέδιο «Ζέφυρος»

    Οι θεωρητικοί του ιμπεριαλισμού σύνδεσαν στενά τα σχέδια της παραπέρα έντασης της δράσης του επιθετικού συνασπισμού του NATO, με την εξέλιξη των γεγονότων στην Τσεχοσλοβακία. Τώρα έρχονται στη δημοσιότητα όλο και ευρύτερα τα τυχοδιωκτικά σχέδια του επιθετικού Ατλαντικού Συνασπισμού σχετικά με την Τσεχοσλοβακία.

    «To NATO ετοίμασε σχέδια για την έξοδο της Τσεχοσλοβακίας από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας». Μ’ αυτόν τον τίτλο η εφημερίδα του Λιβάνου «Αντ – Ντουνιά» της 11ης του Σεπτέμβρη δημοσίευε ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες για μυστικές αποφάσεις του Συμβουλίου του NATO. Η εφημερίδα έγραφε: «Το Συμβούλιο του Βορειοατλαντικού Συνασπισμού επεξεργάστηκε ειδικό πρόγραμμα για την Τσεχοσλοβακία με το κωδικοποιημένο όνομα «Ζέφυρος». Το Συμβούλιο διαπίστωσε την ύπαρξη μερικών μεταρρυθμιστών, οι οποίοι επιθυμούν τη διεύρυνση των σχέσεων της Τσεχοσλοβακίας με την Ευρώπη σ’ όλους τους τομείς, και υπάρχει η δυνατότητα να εκμεταλλευτούμε τις υπηρεσίες αυτών των μεταρρυθμιστών.

    Στη διάρκεια πλατιάς μελέτης της κατάστασης της Τσεχοσλοβακίας, το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι τα μη ορθόδοξα στοιχεία άρχισαν να παίζουν μεγάλο ρόλο στην εξασθένιση της κομμουνιστικής ιδεολογίας στην Τσεχοσλοβακία και ότι στο μέλλον θα μπορέσουμε να στηριχτούμε σ’ αυτά τα στοιχεία. Τα μέλη του Συμβουλίου του NATO πείστηκαν ότι ύστερα από τα γεγονότα του 1948 στην Τσεχοσλοβακία παρέμειναν ομάδες του πληθυσμού, που δεν αναγνώρισαν την κομμουνιστική ιδεολογία και γι’ αυτό τρέφουν εχθρικές προς αυτήν διαθέσεις. Αυτές οι ομάδες ασχολούνται με μυστική δράση, που κατευθύνεται ενάντια στο σοσιαλιστικό δρόμο ανάπτυξης της Τσεχοσλοβακίας».

    Οπως τονίζεται σε συνέχεια στην ανταπόκριση, «στο φως αυτών των πληροφοριών και των προτάσεων, το Συμβούλιο του NATO επεξεργάστηκε το πρόγραμμα «Ζέφυρος», που έχει σκοπό τη δημιουργία στο εσωτερικό της Τσεχοσλοβακίας και γύρω από αυτήν κατάστασης, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει στην ανακήρυξη ουδετερότητας και στην έξοδο της Τσεχοσλοβακίας από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας».»

  28. λαθραναγνώστης Οκτώβριος 28, 2010 στις 10:55 μμ #

    @ Propagitor ή όποιον άλλο γνωρίζει,
    Υπάρχουν καθόλου πυρήνες ανασυγκρότησης του ΚΚΓ, σε επαναστατική, μη ρεφορμιστική δύναμη?

  29. propagitor Οκτώβριος 28, 2010 στις 11:35 μμ #

    @ Krot
    Κροτ μου δεν πρόκειται περί μύγας. Τη συγκεκριμένη κριτική την ασκώ ως ΚΚΕς, δεν κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου. Και όταν μιλώ για πεπραγμένα μιλώ για τα δικά μου πεπραγμένα. Άλλωστε και στο ποστ σαν ταξικό πόλο στο ΠΑΜΕ αναφέρομαι για την Ελλάδα.
    Πέραν αυτού ενδιαφέρον θα ταν το πως βλέπεις όλα τα υπόλοιπα που αναφέρω σαν γεγονότα. Αυτές οι πολιτικές του γαλλικού κινήματος και πρακτικές του σε ελκύουν??

    Λάθρα. Υπάρχουν κινήσεις εκτός του ΚΚΓ οι οποίες έχουν μικρή απήχηση και δύναμη στο γαλλικό κίνημα.
    Και εντός του κόμματος υπάρχει συνεπέστερη πολιτική ταση με μικρές ως τώρα δυνατότητες παρέμβασης.
    Μιλώντας με γάλλους παντως του ΚΚΓ που κριτικάρουν την κατάσταση του κόμματος αντιλαμβάνεσαι πόσο σημαντική είναι και η πάλη εντός για τα «κονίσματα» που έλεγε κι ο Χαρίλαος. Όπως και να το κάνεις το θέμα η ίδρυση νέου ΚΚ με κάποιο διαφορετικό προσωνύμιο δεν έχει ριζώσει σε κάποια χώρα της Ευρώπης, δίνοντας σημαντική δύναμη στο οποιοδήποτε κόμμα. Το αντιμετωπίζουν όπως και εδώ πχ τα ΜΛ.

    Αντιλαμβάνεσαι επίσης το πόσο σημαντική ήταν η επικράτηση συνεπούς γραμμής και στο 13ο συνέδριο του κόμματος. Και πόσο ισχυρή θα ήταν η σφαλιάρα αν είχαν τους συσχετισμούς οι Δραγασάκηδες. Σημαντικότητα αφενός για το κόμμα το ίδιο, αλλά και για ολόκληρο το πολιτικό φάσμα τις χώρας.
    Λέγοντας πολιτικό φάσμα της χώρας επι παραδείγματι μπορείς να δεις πόσο πιέζεις ακόμα και τα αστικά κόμματα να φοβούνται να υπερψηφίζουν αντικομμουνιστικά ψηφίσματα στην ΕΕ (ή να το καθυστερούν) την αντίληψη ότι στην αριστερά επ’ουδενί πλέον δεν ανήκει το ΠΑΣΟΚ, πως οδηγείς τον οπορτουνισμό να απολογείται για τα δεξιά του τερτίπια και φλέρτ με το ΠΑΣΟΚ (και με ΝΔ-ΛΑΟΣ στην Ικαρία) κλπ.

  30. λαθραναγνώστης Οκτώβριος 29, 2010 στις 12:27 πμ #

    @Propagitor 30
    «Αντιλαμβάνεσαι επίσης το πόσο σημαντική ήταν η επικράτηση συνεπούς γραμμής και στο 13ο συνέδριο του κόμματος.»
    Αν αντιλαμβάνομαι λέει?!!!
    Ξώφαλτσα μας πέρασε!

  31. Y Οκτώβριος 29, 2010 στις 9:11 πμ #

    @Mπούμπη
    Αυτό που είχε διαπιστώσει το ΝΑΤΟ, η CIA κλπ. ήταν η αδυναμία των σοσιαλιστικών καθεστώτων να εξελιχθούν και μεταρρυθμιστούν σε επαναστατική κατεύθυνση. Είχαν έτσι λοιπόν τη σιγουριά ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν το κάθε ρήγμα προς όφελος τους. Και η στρατηγική τους πέτυχε γιατί τα σοσιαλιστικά καθεστώτα μόνο προς το αντιδραστικότερο μεταρρυθμίστηκαν μέχρι τη διάλυση τους.

    @Λαθρά, Propigator
    Αν το 13ο συνέδριο του ΚΚΕ είχε την αντίθετη τροπή, τα πράγματα θα ήταν σίγουρα εξεαιρετικά χειρότερα. Το θέμα είναι ότι ντάξει το ‘παμε και το καταλάβαμε αυτό. Τώρα τι γίνεται.

    Κατα τα άλλα εσείς εδώ χαριεντίζεστε και αλληλοσυγχαίρεστε και μ’αφήνετε μόνο μου απέναντι στους θεοκράτες.

    Επιστρέφοντας στο αρχικό θέμα του ποστ παρά τα δημοσιεύματα των Κασσάνδρων ότι το κίνημα ξεφούσκωσε και παρά την ψήφιση του νομοσχεδίου κι από τα δύο σώματα, το γαλλικό κίνημα στέκεται ολόρθο και πάει για πανεθνική μέρα δράσης στις 6 νοέμβρη.

  32. Кроткая Οκτώβριος 29, 2010 στις 4:15 μμ #

    prop,
    Δεν έχει σημασία αν με ελκύουν, σημασία έχει αν έχουν αποτέλεσμα.
    Ο νόμος ψηφίστηκε μεν, αλλά οι Γάλλοι έχουν ξανακαταφέρει στο παρελθόν να απενεργοποιήσουν έναν ήδη ψηφισμένο νόμο, οπότε θα δούμε.

  33. propagitor Οκτώβριος 30, 2010 στις 12:32 πμ #

    Δεν το αμφιβάλω κροτ. Απλώς προσωπικά δε βλέπω κανένα όραμα στην απόκρουση ενός νομοσχεδίου, η κριτική μου βασίζεται στο οτι μπορούν να το αποκρούσουν σαν καλοί τερματοφύλακες, δε μπορούν όμως να αντεπιτεθούν και να σκοράρουν για άλλη κοινωνία.
    Σίγουρα πάντως θα δούμε.

  34. λαθραναγνώστης Νοέμβριος 6, 2010 στις 1:18 μμ #

    Υ @ 36,
    Ποιό ΚΚ είναι αυτό? Πολύ «κόκκινο» το βλέπω!
    Είναι το κανονικό ΚΚΓ, ή κάποιο κίνημα που προσπαθεί να ξαναδώσει στο ΚΚΓ τον λόγο ύπαρξής του?
    Τα γαλλικά μου είναι εντελώς χάλια για να διαβάσω όλο αυτό το κατεβατό, αλλά η όλη φρασεολογία είναι επαρκώς ξύλινη ώστε να μου φαίνεται οικεία!(ξέρεις…είδε ο γύφτος τη γενιά του κι αναγάλιασε η καρδιά του)

  35. Y Νοέμβριος 6, 2010 στις 2:16 μμ #

    Είναι μία κίνηση μέσα στο PCF ‘εναντίον της ρεφορμιστικής του παρέκκλισης’. Μέλη του οργανώνουν πανεθνικές συναντήσεις http://lepcf.fr/Reunion-nationale-de-communistes

    Σήμερα είναι και μέρα πανγαλλικής δράσης για το συνταξιοδοτικό. Τα τραίνα για τη Lille είναι ακριβά όμως 😦

    Κανά νέο από Στρας ταλίμπ?

  36. λαθραναγνώστης Νοέμβριος 6, 2010 στις 4:17 μμ #

    Πολύ γουστάρω.
    Σταλινική φράξια σε ευρωκομμουνιστικό ΚΚ!

  37. fuente ovejuna Νοέμβριος 6, 2010 στις 4:41 μμ #

    @39 λαθρα
    καλυτερα κομμουνιστικη ταση σε ευροκομμουνιστικο κκ.
    στελεχος της τασης αυτης δεν ηταν και δημαρχος του 8ου δημοτ.διαμερισματος παρισιου πριν καποια χρονια;;η το μπερδευω;

  38. Y Νοέμβριος 6, 2010 στις 8:58 μμ #

    @Λαθρά
    που το είδες ότι είναι σταλινική βρε προβοκάτορα 🙂 ?

    πάντως αν προσέξεις πάντως κάπου ενώνουν τη φωνή τους με τον Κορέα και τους Αργεντίνους κομμουνιστές για να θρηνήσουν το θάνατο του Νέστορ Κίρχνερ ως συναγωνιστή τους.
    http://solidarite-internationale-pcf.over-blog.net/article-l-amerique-latine-regrette-la-mort-prematuree-de-nestor-kirchner-le-president-qui-a-retabli-une-argentine-saignee-par-le-fmi-et-les-etats-unis-59885051.html

    1,2 εκατομύρια διαδηλωτές σήμερα στη Γαλλία.
    Η Le Monde (των οπλοβιομηχάνων που στήριξαν Σακροζί) προσπαθεί να αποθαρύνει το κίνημα http://www.lemonde.fr/societe/article/2010/11/06/retraites-la-mobilisation-en-net-recul-les-syndicats-divises-sur-la-suite_1436678_3224.html#ens_id=1305816

    Μια κάπως πιο αντικειμενική ενημέρωση εδώ http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5ipLKU6z5LwvGoYFrQBCSBbDGiMFQ?docId=CNG.d23fc2d1a934eac7df783d64c0679398.01

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: