Βιβλίο: Η σιδερένια φτέρνα

6 Σεπτ.

Ένα ανάγνωσμα του τελευταίου μηνός που τέλειωσε πριν καλά καλά αρχίσει.

Μου φάνηκε εντυπωσιακό. Όχι λόγω της γραφής του Λόντον. Για παράδειγμα, μου φάνηκε πολύ πιο ζωντανός, ρεαλιστικός κλπ. ο τρόπος που είναι γραμμένο το «οι άνθρωποι της αβύσσου». Επιπλέον, ο τρόπος και το ύφος που βάζει τον κεντρικό ήρωα του μυθιστορήματος, τον κομμουνιστή ηγέτη Έρνεστ Έβερχαρντ, να επιχειρηματολογεί πολιτικά, σήμερα δε μπορεί παρά να φαντάζει υπερβολικά υπεροπτικός.

Λοιπόν, δεν είναι αυτά τα δυνατά του σημεία.

Αυτά είναι τα εξής κατ’ εμέ:

Πρώτα απ’ όλα η ιδέα (δείτε κι εδώ). Είναι εντελώς ασυνήθιστη για πολιτικά στρατευμένη, κομμουνιστική, λογοτεχνία. Και ειδικά ανθρώπους σαν εμένα που τους έλκει η επιστημονική (όπως και η μη επιστημονική) φαντασία, είναι απλά κορυφαία η σύλληψη. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης δε μπορούσα παρά να σκεφτώ παρόμοια με τον rocean, για το πώς θα ήταν η μεταφορά του βιβλίου σε σειρά ή ταινία.

Δεύτερον. Ο τρόπος που καταφέρνει, χωρίς αποκλίσεις, να συνδιάσει το φανταστικό στοιχείο με το άμεσα πολιτικό, καθώς και μέσω της αλληλεπίδρασης αυτών να αφήνει τον αναγνώστη να κάνει τους παραλληλισμούς με την πραγματικότητα, είναι μοναδικός. Τουλάχιστον εγώ δεν έχω ματαξαναδεί κάτι τέτοιο!

Τρίτον, οι υποσημειώσεις! Κρίμα που είναι μόνο τόσες, αλλά πραγματικά μου φάνηκε πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Βάζει δηλαδή σε διάφορες έννοιες που υπάρχουν μέσα στο κείμενο από κάτω υποσημειώσεις, οι οποίες είναι υποτίθεται γραμμένες από εκείνους που βρίσκουν το χειρόγραφο Έβερχαρντ στο σοσιαλιστικό μέλλον (μετά από 700 και έχοντας ήδη 400 χρόνια σοσιαλισμό-κομμουνισμό) και απευθύνονται στους αναγνώστες εκείνης της εποχής, ώστε να καταφέρουν να αντιληφθούν έννοιες του καπιταλισμού των αρχών του 20ου αιώνα…

Τέταρτον, η τροπή που παίρνουν τα γεγονότα, οι κοινωνικές συμμαχίες που δημιουργούνται, οι αυταπάτες που δε ξεπερνιούνται, οι αντιδράσεις των εξαθλιωμένων αλλά και των ευνοημένων της εξουσίας είναι αναλυμένες πολύ σωστά και (δυστυχώς) περιγράφουν (αν πάρουμε την αφετηρία της πλοκής) πολύ καλά και την Ελλάδα του σήμερα λ.χ. . Εμένα μου ερχόταν συχνά πυκνά στο μυαλό και τροπή των γεγονότων στην «18η μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη» καθώς διάβαζα το βιβλίο. Και φυσικά ο παραλληλισμός με το σήμερα που δε μπορεί παρά να υπάρχει σε κάθε σελίδα αυτού του βιβλίου.

Πέμπτον, η επιχειρηματολογία του πρωταγωνιστή για την ανάλυση του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης. Όπως είπα από την αρχή, δεν ενθουσιάζει (εμένα) το ύφος. Μου φαίνεται πως σήμερα, σε εργαζόμενους που ιδεολογικά δεν έχουν σχέση με τον κομμουνισμό, αυτό το ύφος λειτουργεί απωθητικά. Αλλά το περιεχόμενο της επιχειρηματολίας…

WOW! YEAH! HEY! Ειδικά η ανάλυση στο κεφάλαιο 9 είναι τόσο φρέσκια και επίκαιρη, που θα έκανε τον Υ και τους αριστερούς οικονομολόγους να βάλουν τα συνθήματα και την προτεινόμενη τακτική τους στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και να εκτοξεύσουν αυτό προς κάποιον άλλο γαλαξία, αναγνωρίζντας πόσο απαρχαιωμένη -σε σχέση με του Λόντον- ήταν η προσέγγισή τους της σύγχρονης πραγματικότητας. 😀

Τέλος πρέπει να αναφέρω πως δε κατάλαβα γιατί ο Λόντον επιλέγει να τελειώσει έτσι όπως τελειώνει το βιβλίο. Όχι ως προς τον τρόπο, αλλά ως προς το σημείο της πλοκής. Πάνω στο καλύτερο, μπάπ, είσαι και τέρμα… Αν το είχε γράψει σήμερα θα τον κάνανε χρυσό οι καπιταλιστές των media για να γράψει τη συνέχεια (ποιός Χάρυ Πόττερ;;;) , αλλά τότε ήταν μικροί και άμαθοι μάλλον…

Αυτά. Βαρέθηκα να γράφω και περιμένω τα σχόλιά σας. Τσίου.

Advertisements

11 Σχόλια to “Βιβλίο: Η σιδερένια φτέρνα”

  1. rocean Σεπτεμβρίου 6, 2010 στις 8:13 μμ #

    Να οργανώσουμε donations να το κάνουμε internet σειρά «open source»… 🙂

    Πάντως σοβαρά… Τόσοι καλλιτέχνες αριστεροί και aristeroi υπάρχουν… Δεν μπορούν να μαζευτούν να κάνουν μια ανεξάρτητη παραγωγή? Εξάλλου η σιδερένια φτέρνα δεν θέλει και πολύ πράγμα από εφέ… Όλο το ζουμί στους διαλόγους είναι… Καλούς ηθοποιούς και όρεξη θέλει…

  2. xamogelo Σεπτεμβρίου 6, 2010 στις 9:17 μμ #

    Θα το έχω στα υπόψιν μου! για την ώρα είμαι πνιγμένος με άλλα βιβλία 😀

  3. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα Σεπτεμβρίου 6, 2010 στις 9:35 μμ #

    Δεν αντιλέγω στην εισήγηση. Αλλά νομίζω ότι μακράν το πιο εντυπωσιακό στοιχείο του βιβλίου είναι η χρονιά που τα γράφει (κάπου κοντά στα 1910 αν θυμάμαι καλά) και η προβλεπτική του ικανότητα. Δηλ η επανάσταση που νίκησε αρχικά κι ηττήθηκε στη συνέχεια επτά χρόνια αργότερα, ο ρόλος των λούμπεν στην ήττα της επανάστασης -τροφή για σκέψη και προβληματισμό για όλους μας ακόμα και σήμερα- και μια σειρά άλλα.

    Πότε είπαμε νικάει ο κομμουνισμός; Το 2300;
    Διακόσια ενενήντα είναι πολλά;

  4. a8lios Σεπτεμβρίου 6, 2010 στις 10:27 μμ #

    .1908 γράφτηκε.
    .+300
    =2208.
    ..198 και σήμερα!

  5. a8lios Σεπτεμβρίου 6, 2010 στις 10:41 μμ #

    @Breznief
    Στο σύμπαν της «σιδερένιας φτέρνας» η επανάσταση δε νίκησε ούτε για λίγο στις ΗΠΑ.
    Νίκησε σε μια σειρά χώρες στην Ευρώπη, στην Αυστραλία και κάτι άλλα ψιλά,
    στην Ιαπωνία καταπνίγεται και έχουν και εκεί τη «φτέρνα» τους,
    ενώ η Ιαπωνία ελέγχει και μεγάλο μέρος της Ασίας.

    Κορυφαία (μία ακόμη) σκηνή είναι όταν προβλέπει (το 1908) πως πάει να ξεσπάσει παγκόσμιος πόλεμος και κατεβαίνουν σε ταυτόχρονη απεργία διαρκείας σύσσωμοι οι εργάτες στις ιμπεριαλιστικές χώρες, καταφέρνοντας έτσι να τον αποτρέψουν. Τότε είναι που νικά ο σοσιαλισμός ση Γερμανία.

    Προέβλεψε σωστά το πόλεμο, το ότι θα κατάφερναν να τον αποτρέψουν φαντάζομαι δε θα το πίστευε πραγματικά,
    προέβλεψε σωστά πως αυτός θα φέρει και εργατικές εξεγέρσεις που θα έφταναν μέχρι τη διεκδίκηση της εξουσίας,
    προέβλεψε σωστά πως αυτό θα γινόταν (και) στη Γερμανία,
    έπεσε όμως έξω στο πού θα κατάφερνε να στεριώσει μια τέτοια εξουσια (όπως όλοι άλλωστε!)…

    Α ρε Λένιν, πουτάνα όλα!

  6. Y Σεπτεμβρίου 7, 2010 στις 7:06 πμ #

    Απ’ότι βλέπετε άμα ακολουθήσετε αυτόν το Λόντο σοσιαλισμό σε διακόσια χρονάκια θα δουν τα τρισεγγονά σας. Ενώ εγώ και οι φίλοι μου οι aristeroi economists θα σας τον έχουμε έτοιμο μπερεκέτι μέχρι το 2020. 😛

    Στο σοσιαλισμό που οραματίζομαι ο Λόντος θα απαγορευτεί. Ακούς εκεί να μου την μπει έτσι στο κεφάλαιο 9. 😛 😛

  7. kraftwerk - Μπακογιαννόπουλος :) Σεπτεμβρίου 7, 2010 στις 10:56 πμ #

    @Υ 6

    lol!

  8. erodotos Σεπτεμβρίου 7, 2010 στις 2:05 μμ #

    Πέρα από την πλάκα, το βιβλίο αυτό αξίζει να διαβαστεί για πολλούς λόγους. Τόσο για το περιεχόμενο της επιχειρηματολογίας του κεντρικού ήρωα σε βασικά ζητήματα, όσο και γιατί δίνει μια ορισμένη εικόνα των σφοδρών εργατικών αγώνων και της άγνωστης ιστορίας του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ. Προσωπικά έμεινα με τις καλύτερες εντυπώσεις όταν το διάβασα. Πάει καρός βέβαια. Ευκαιρία να το ξαναδιαβάσω εδώ που τα λέμε χεχε…

    Καλή συνέχεια

    http://www.erodotos.wordpress.com

  9. λαθραναγνώστης Σεπτεμβρίου 7, 2010 στις 4:41 μμ #

    Y@6
    Το καλό πράμα αργεί να γίνει.
    Εξ άλλου, τι είναι 200 χρόνια μπροστά την αιωνιότητα.

    Υ.Γ Βλέπω έχεις τάσεις ολοκληρωτικές.
    Τη μιά σβύνεις ντοκουμέντα που σε εκθέτουν επειδή έχεις πρόσβαση σε κατάλληλους μηχανισμούς του συστήματος, σήμερα δηλώνεις ότι θα απαγορεύσεις τον Λόντον όταν (και αν) έρθεις στην εξουσία.
    Ε…κύριε Υ?!!

  10. inlovewithlife Σεπτεμβρίου 13, 2010 στις 10:24 πμ #

    Ο Τζακ Λόντον είναι ο αγαπημένος συγγραφέας της εφηβείας μου. Όπωσδήποτε να διαβάσετε το Μάρτιν Ήντεν.

    Η σιδερένια φτέρνα είναι βιβλίο από τα λίγα, πολύ μπροστά από την εποχή του.

    Γενικώς, ο Λόντον είναι από τους λίγους Αμερικανούς συγγραφείς που διαβάζονται και αυτοί σταματούν κάπου στα μέσα του αιώνα. Οι λοιποί είναι σα να βλέπεις ταινία του Χόλυγουντ, χάρτινοι και χωρίς συναισθήματα.

  11. Στελιος Οκτώβριος 7, 2010 στις 6:40 μμ #

    Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι είναι ένα πολύ δυνατό βιβλίο.
    Το πιο καλό μέρος είναι η ομιλία του ήρωα στος συγκεντρωμένους Καπιταλιστές.
    Η αυτοπεποίθησή του, η δύναμή του, το κουρέλιασμα των αντιπάλων του είναι ένα έξοχο δείγμα της δυνατής προσωπικότητά του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: