América, América!

25 Ιολ.

Αγαπητοί γκρανμίστες,

αυτή είναι η εισαγωγή της αναφοράς του πρώτου (τακτικού) ανταποκριτή του Γκράνμα στην ηπείρο από την οποία πήραμε και το όνομα μας.

Μιλά για το πιο μακρινό ταξίδι του capitán interino του Γκράνμα (εμού του ιδίου δηλαδή), που ποτές δεν είχε ξαναματαπάει τόσο νότια.

Τώρα βέβαια περί του γιατί θα πρέπει η Λατινική Αμερική να θεωρείται νότος και η Ευρώπη και οι ΗΠΑ βορράς, κι έτσι εμείς (οι Ευρωπαίοι) να είμαστε από πάνω και οι Λατινοαμερικάνοι από κάτω, οι απόψεις διίστανται.

Ο Ουρουγουανός ζωγράφος Joaquín Torres García πχ. γυρνώντας στη χώρα του μετά από πολυετή διαμονή στη Γηραιά Ήπειρο, τα πήρε στο κρανίο με την αντιμετώπιση ως αυθεντίας του καθετί που ερχόταν από το Βορρά και ζωγράφισε το παρακάτω, καλώντας τους λατινοαμερικάνους καλιτέχνες να δημιουργήσουν τη δικιά τους ιδιαίτερη καλιτεχνική γλώσσα:

Tη ζωγραφιά αυτή πουλάνε τώρα πια σε μπλουζάκια στους δρόμους του Μοντεβιδέο και την είδαμε και ζωγραφισμένη στους τοίχους των γραφείων του Frente Amplio, του προοδευτικού μετώπου που κυβερνά την Ουρουγουάη από το 2005 (και στο οποίο φυσικά θα επανέλθουμε).

Εκεί συνάντησα τον γκρανμίστα Sentic (και μέλλοντα μόνιμο ανταποκριτή μας στην ήπειρο 😉 ελπίζουμε) και μαζί του  έκανα μια… μικρή γύρα στην περιοχή.  Από το punto de vista του Torres García η διαδρομή μας ήταν η εξής:

Κι εδώ για όσους προτιμούν την παραδοσιακή θεώρηση των πραγμάτων:

Επειδή είδα και έμαθα πολλά που θέλω να μοιραστώ μαζί σας θα σπάσω την εξιστόρηση σε πέντε ποστ ισάριθμα με τα μέρη τα οποία επισκεφτήκαμε:

1) το Μοντεβιδέο

2) το Σαντιάγο

3) Το Βαλπαραϊσο

4) την έρημο Ατακάμα

5) το Μπουένος Άιρες

Περιττό βέβαια να πω ότι ανατριχίλα κυριάρχησε όταν από το παράθυρο του αεροπλάνου είδα τις ακτές της Βραζιλίας και σκέφτηκα ‘carajo, estoy en América!’ (OK, στα ελληνικά το σκέφτηκα).  Μετά σκέφτηκα ότι όπου να’ναι φτάνουμε αλλά είχαμε άλλες πέντε – έξι ώρες πτήσης (από τις δεκατρείς συνολικά). Ποτέ δεν είχα ξαναδεί τόσο μεγάλες πεδιάδες και τόσες πολλές λίμνες (λογικά πρέπει να έβλεπα τις λίμνες των περιοχών Rio Grande do Norte, Paraíba και Pernambuco).  Όταν το σκοτάδι τις κάλυψε, τελείωσε και η μεγαλύτερη μέρα της ζωής μου:  έβλεπα ήλιο για 20 ώρες. Η Βραζιλία έγινε η χώρα πάνω από την οποία έχω πετάξει τις περισσότερες συνεχόμενες ώρες, αλλά στην οποία δεν έχω πατήσει ποτέ το πόδι μου.

Στον πηγαιμό, το Μπουένος Άιρες ήταν απλά σημείο transit για το Μοντεβιδέο. H θέα της τεράστιας πόλης που απλώνεται πάνω στην Pampa ήταν περίπου αυτή (φωτό από το ίντερνετ):

Eπισήμως η ευρύτερη αστική περιοχή του Μπουένος Άιρες έχει 13 εκ. κατοίκους, οι ντόπιοι όμως μιλούν για 15.

Στη συνέχεια πέταξα πάνω από το Rio de la Plata για να φτάσω στο Μοντεβιδέο στην άλλη πλευρά του.

H αντι-οικολογική επιλογή του αεροπλάνου ήταν υποχρεωτική λόγω του προχωρημένου της ώρας. Διαφορετικά, το ferry το κάνει σε 3-μιση ώρες και περηφανεύεται ότι είναι ‘το πιο γρήγορο στον κόσμο’. Ίσως και να ‘ναι έτσι αν σκεφτεί κανείς ότι η απόσταση αυτή των 365 χλμ. (197 NM) καλύπτεται τόσο γρήγορα, ενώ το Blue Star θέλει 12 ώρες να πάει από τον Πειραιά στη Ρόδο (250 χλμ., 135 ΝΜ).  Το πρώτο βέβαια παίρνει μόνο καμιά δεκαριά αυτοκίνητα.

Το Rio de la Plata είναι μια ποταμοθάλασσα που σχηματίζεται από τις εκβολές των ποταμών Ουρουγουάη και Παρανά. Η ίδια η οικοδόμηση του Μοντεβιδέο οφείλεται στη διαμάχη Ισπανών και Πορτογάλων για τον έλεγχο του: οι Πορτογάλοι έχτισαν την Colonia με σκοπό το σπάσιμο του εμπορικού μονοπωλίου του Μπούενος Άιρες στην περιοχή και υποχρέωσαν τους Ισπανούς να προωθηθούν ακόμα πιο έξω στον κόλπο ώστε να εμποδίσουν περαιτέρω πορτογαλικές εισβολές.

Η περιήγηση θα άρχιζε απο το Μοντεβιδέο, με ξεναγό μας στην ήπειρο αυτή τον Sentic. Aς αφήσουμε κάποιους (Γ)άλλους ταξιδιώτες εκεί να μας βάλουν στο κλίμα:

Advertisements

12 Σχόλια to “América, América!”

  1. talibremal Ιουλίου 26, 2010 στις 11:09 πμ #

    Μπερεκέτι!, αναμένουμε μεθ’αγωνίας τα υπόλοιπα ποστ 🙂

  2. tsalapeteinos Ιουλίου 27, 2010 στις 12:21 πμ #

    Η εναλλακτική χαρτογράφηση του δον Τόρρες Γκαρσία τελικά δεν είναι και τόσο πρωτοποριακή. Οι Άραβες χαρτογράφοι (επί ευρωπαϊκού μεσαίωνα) ζωγράφιζαν τους χάρτες τους με το Νότο προς τα πάνω. Αυτή η συνήθεια ακολουθήθηκε και στους πρώτους αναγεννησιακούς χάρτες (Εποχή Μεγάλων Ανακαλύψεων, κατά την ευφημηστική πολιτική ορθότητα των κατακτητών). Οι χάρτες του Μαγγελάνου π.χ. dείχνουν το Νότο προς τα πάνω. Δεν είμαι σίγουρος πότε καθιερώθηκε η σημερινή μορφή. Υποπτεύομαι στους αγγλικούς χάρτες κατά την ελισαβετιανή εποχή ή αργότερα. Πιο πρόσφατα, όταν ολοκληρώθηκε η εξερεύνηση του κόσμου, «διόρθωσαν» τους χάρτες ώστε η ξηρά στο Βορ. Ημισφαίριο να φαίνεται μεγαλύτερη σε σχέση με του Νότιου. Με αποτέλεσμα π.χ. η Βορ. Αμερική να φαίνεται μεγαλύτερη από την Αφρική και η Γροιλανδία σχεδόν όση η… Αυστραλία. Εν μέρει αυτό οφείλεται στο σφάλμα απεικόνισης σφαιρικής επιφάνειας (υδρόγειος) σε επίπεδο (χάρτης). Μπορεί όμως να αποδωθεί και ορθότερα, με μοιρασμένο το ποσοστό σφάλματος μεταξύ Βορρά – Νότου. Π.χ. σύμφωνα με την απεικόνιση των Gall – Peters.

  3. tsalapeteinos Ιουλίου 27, 2010 στις 12:23 πμ #

    Να μην ξεχνάμε βέβαια και το punto de vista de los Yanquis. Όσο βλακώδες και να είναι έχει απήχηση και επιρροή.

  4. Y Ιουλίου 27, 2010 στις 1:05 πμ #

    χμ… στην απεικόνιση Gall – Peters έχω την εντύπωση ότι η Αφρική φαίνεται ίση με την Ασία…

    Η Ασία όμως είναι 43 810 582 km2 (29,5 %)
    και η Αφρική είναι 30 202 704 km2 (20,3 %)

    Αν όμως βάλει κανείς και το Σιάμ και την Ινδονησία… βγαίνει, βγαίνει.. εντυπωσιακό!

  5. tsalapeteinos Ιουλίου 27, 2010 στις 6:03 μμ #

    Τώρα που το λες, και μένα μου φαίνεται λίγο «φουσκωμένη» η Αφρική σε σχέση με την Ασία, κατά G-P. Μάλλον επειδή έχουν «αδυνατίσει» τις Βορ. Πολικές Περιοχές, όπου υπάγεται μεγάλο μέρος της ασιατικής Ρωσίας. Και πάλι όμως είναι ορθότερη αυτή η απεικόνιση σε σχέση με αυτή που μας δείχνανε στους χάρτες του σχολείου. Προτείνω να ενταχθεί στην ατζέντα των… γεωπολιτικών διεκδικήσεων.

  6. compasso Ιουλίου 27, 2010 στις 7:01 μμ #

    εσύ βολτάρεις στην αμέρικα λατίνα με μια κάμερα και εμείς βολτάρουμε στον όρχο με τα άρματα με μια σκούπα. Είδες τι γίνεται άμα παραδώσεις τη προεδρεία…

  7. Кроткая Αύγουστος 1, 2010 στις 9:07 μμ #

    την ίδια απορία έχει εκφράσει και η Μαφάλντα «Το σύμπαν δεν έχει πάνω και κάτω. Γιατί δλδ ο Νότος είναι κάτω και ο Βορράς πάνω; Μήπως κάποιοι μας δείχνουν από κάτω, επειδή θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως είμαστε από κάτω;»

    Αναμένουμε τη συνέχεια, άντε, άσε τα μπάνια και στρώσου!

  8. haridimos Σεπτεμβρίου 2, 2010 στις 5:02 μμ #

    Με πρόλαβε η Кроткая για τη Μαφάλντα.

    Και το σχετικό σκιτσο στο πρωτοτυπο

    (δεν το έλεγε πάντως η Μαφάλντα αλλά ο πιο επαναστάτης αδερφός της)

  9. haridimos Σεπτεμβρίου 2, 2010 στις 5:03 μμ #

    Διόρθωση, δεν είναι ο αδερφός της.. Δε θυμάμαι πως λέγανε την τύπισσα…

  10. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα Σεπτεμβρίου 2, 2010 στις 7:16 μμ #

    To λέει στο σκίτσο χάρη. Ελευθερία τη λένε.

Trackbacks/Pingbacks

  1. Redblogs.gr » América, América! - Ιουλίου 25, 2010

    […] Τώρα βέβαια περί του γιατί θα πρέπει η Λατινική Αμερική να θεωρείται νότος και η Ευρώπη και οι ΗΠΑ βορράς, κι έτσι εμείς (οι Ευρωπαίοι) να είμαστε από πάνω και οι Λατινοαμερικάνοι… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (619 λέξεις)] […]

  2. América, América! | No Style - Ιουλίου 26, 2010

    […] Τώρα βέβαια περί του γιατί θα πρέπει η Λατινική Αμερική να θεωρείται νότος και η Ευρώπη και οι ΗΠΑ βορράς, κι έτσι εμείς (οι Ευρωπαίοι) να είμαστε από πάνω και οι Λατινοαμερικάνοι… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (619 λέξεις)] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: