Επτά σε παίρνει αριστερά

22 Ιον.

Σαν σήμερα το 1941 ξεκινούσε το ναζιστικό σφυροκόπημα κι η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα ενάντια στο σοβιετικό φάρο του σοσιαλισμού και της παγκόσμιας επανάστασης. 59 χρόνια μετά, το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα καλείται να σφίξει τα δόντια και να αντιμετωπίσει μια εξίσου δύσκολη συγκυρία με τη συντριβή του εθνικού συγκροτήματος της λδ κορέας στο Μουντιάλ της ν. αφρικής από τους πορτογάλους.

Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι γενναία αυτοκριτική. Το σκορ ήταν πλασματικό, ο διαιτητής πουλημένος, ο αγωνιστικός χώρος βαρύς και τα αγριογούρουνα είχαν φάει κάτι αηδίες. Όλα αυτά ευνόησαν αντικειμενικά την πιο άτεχνη ομάδα, δηλ τους πορτογάλους.

Η τακτική της ομάδας ήταν παρελκυστική. Έχοντας την πείρα από το 5-3 στο Μουντιάλ του 66’ όπου προηγηθήκαμε 3-0 για να έρθει μετά η ανατροπή κι η παλινόρθωση, αφήσαμε τους πορτογάλους να προηγηθούν αυτοί τρία-μηδέν και να ‘ρθει μετά λαϊκή αντεπίθεση. Ή στην χειρότερη να ηττηθούμε με ένα ακόμα ηρωικό 5-3. Ο πρώτος στόχος υπερκαλύφθηκε με το παραπάνω. Ο δεύτερος όχι, αλλά αυτό μικρή σημασία έχει.

Είτε του ύψους είτε του βάθους η λδ κορέας παραμένει αντικειμενικά η πιο θεαματική ομάδα και τα παιχνίδια της αυτά με τα περισσότερα γκολ (10 συνολικά). Δεν έχει καμία σημασία ότι η ίδια πέτυχε μόνο το ένα. Εξάλλου η νότια ντροπή της χερσονήσου εξακολουθεί να έχει στο παθητικό της την πιο βαριά ήττα σε τελική φάση Μουντιάλ με 9-0 από τη λδ ουγγαρίας.

Η λδ κορέας είναι η πιο εξωτική παρουσία του μουντιάλ. Το τελευταίο σημείο όπου δεν έχει φτάσει ο ολετήρας της παγκοσμιοποίησης που καταργεί τις εθνικές σχολές και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους ενάντια στη φιλοσοφία τσιουτσέ.
Αν η λδ κορέας αγόραζε τα πανάκριβα τηλεοπτικά δικαιώματα του καμπιονάτο πχ μπορεί να ήξεραν ότι ο μαϊκόν έχει ξαναβάλει τέτοιο γκολ και να μην τους έπιανε εξ απήνης. Αλλά τα λεφτά του κορεατικού λαού πηγαίνουν σε πιο σημαντικούς τομείς (πχ υποδιαίρεση Ι) κι όχι σε φτηνούς σε ποιότητα πλην ακριβοπληρωμένους άρτους και θεάματα.

Κατά τα άλλα:
-βλέπουμε ήδη καλύτερο θέαμα και πιο πολλά γκολ. Πιο κάτω από τον πάτο δεν πήγαινε.
-αρχίζουν να παίρνουν μπρος φονικά όπλα. Δύο γκολ ο φορλάν, χατ-τρικ ο ιγουαΐν χωρίς καν να εντυπωσιάσει. Δύο κι ο βίγια ξεκινώντας από αριστερά –μια χαρά χωράει στην ίδια ενδεκάδα με τον τόρες. Δύο κι ο λουίς φαμπιάνο με το χέρι του θεού (με τόσα χέρια μάλλον η θεά κάλι ήταν). Όλοι αστέρια της πριμέρα ντιβισιόν. Τυχαίο…;
-τα γέλια του φαμπιάνο με το κοράκι είναι μέχρι τώρα η φάση του μουντιάλ. Χέρι ήταν αλλά άστο πάνω μου του λέει ο ρεφ. Είπαμε χαϊδεμένα του χαβελάνζε, αλλά όχι κι έτσι.

-Ως τώρα μόνο μπραζίλ κι αρχεντίνα –κυρίως- έχουν παίξει μπαλίτσα.
Η αργεντινή ζηλεύει τους δεξιούς μπακ της βραζιλίας (ως τώρα παίζει με τον σωσία του γιάννη χαρούλη γιόνας που είναι μεσοεπιθετικός). Πχ το ντάνι άλβες που χαραμίζεται στον πάγκο και ταιριάζει περισσότερο στο δικό της στιλ.
Κι η βραζιλία ζηλεύει τους σελέστε επιθετικούς (μιλίτο κι αγουέρο που ξεκινάν απ’ τον πάγκο, ακόμα και το λισάντρο που δεν ήταν στην τελική επιλογή). Αν και μετά το 1970 οι σελεσάο που κερδίζουν μουντιάλ είναι αυτές με τα λιγότερα φρου-φρου κι αρώματα.

-Όλες ομάδες από αμέρικα λατίνα είναι αήττητες και πρώτες στον όμιλο τους. Αντικειμενικά η λατινική αμερική είναι ο δυνατός κρίκος του μουντιάλ.
-Αργεντινή, βραζιλία και χιλή έχουν το απόλυτο με δύο στα δύο (απ’ τους υπόλοιπους το έχει μόνο η ολλανδία που δύο απ’ τα τρία γκολ της είναι με σπόντες).
-Ουρου και παρα-γουάη πέτυχαν τους δυο ομίλους με τους φιναλίστ του προηγούμενου μουντιάλ (γαλλία κι ιταλία) αλλά έχουν την πρωτιά στα πόδια τους.

-Από το 62 που η βραζιλία πήρε δεύτερο κύπελλο σερί, η φιφα το πάει σαν επιλοχίας, μία μέσα (ευρώπη), μία έξω (λατ. αμερική).
Το 66’ αγγλία (ε), το 70 βραζιλία (λ.α), το 74 γερμανία, το 78 αργεντινή, 82 ιταλία, 86 αργεντινή, 90 γερμανία, 94 βραζιλία, 98 γαλλία, 02 βραζιλία και το 06′ ιταλία.
Φέτος κανονικά είναι η σειρά των λατινοαμερικάνων. Αλλά το επόμενο μουντιάλ γίνεται στην έδρα τους (βραζιλία) κι η αλυσίδα μπορεί να σπάσει.

Τα ευρωπαϊκά φαβορί τρώνε σερί σφαλιάρες και ψάχνονται. Δεν ξέρω αν η ευρώπη αξίζει να έχει τις μισές σχεδόν ομάδες του μουντιάλ (13 στις 32, ενίοτε και περισσότερες).
-Η γαλλία είναι κλινικά νεκρή και θυμίζει ριάλιτυ. Στο τέλος της βδομάδας αποχώρησε ο ανελκά (αλλά οι συμπαίκτες του τον στηρίζουν) και στο αποψινό λάιβ μάλλον αποχωρούν ομαδικώς. Ο κόσμος νοσταλγεί τους ιρλανδούς που έμειναν έξω στα μπαράζ από το χέρι του τιτί.

-Ιταλία κι αγγλία ψάχνουν ακόμα την πρώτη τους νίκη.
Οι ιταλοί μπορεί να προκριθούν και με τρεις ισοπαλίες όπως το 82, αλλά πρέπει να βρουν κάποιον να μπει στα παπούτσια του ρόσι και να θυμηθούν την πατροπαράδοτη αξία της άμυνας που μέχρι τώρα τρώει εύκολα γκολ. Πιθανότερος αντίπαλος στο πρώτο σταύρωμα (αν περάσουν) η ολλανδία. Κι αν τη βγάλουν καθαρή η βραζιλία. Σκούρα τα πράγματα.
-Με την αγγλία τρώμε μεγάλο παπά κάθε φορά και προσπαθώ να καταλάβω γιατί. Θα αφήσω να το εξηγήσει η βιργινία που είναι κι οπαδός της. Ποδοσφαιροκουβέντα χωρίς γυναίκα δε λέει.

-Γερμανοί κι ισπανοί είναι με την πλάτη στον τοίχο. Αν δε νικήσουν το τελευταίο παιχνίδι τους πιθανότατα αποκλείονται.
Όπως και να ‘χει είναι απόλαυση να βλέπεις τη νάσιοναλ μάνσαφτ της αρείας φυλής να έχει όλες τις φυλές του κόσμου (μπαντστούμπερ, γκόμες, κακάου κεντίρα, μπόατενγκ κι ένα σωρό πολωνούς –κλόζε, ποντόλσκι κτλ) ενώ η μεγάλη της απουσία είναι ένας ανατολικογερμανός (μπάλακ).
-Οι ολλανδοί που έχουν δύο στα δύο είναι μέχρι τώρα σκιά των φαντεζί ομάδων του παρελθόντος.
-Η ελλάδα με τις 27 τελικές εναντίον της νιγηρίας εμφανίζεται να έχει τα περισσότερα σουτ στο μουντιάλ. Σα να λέμε η πιο επιθετική ομάδα. Αυτό θα πει γκρικ στατίστικς…

-Οι αφρικανοί πληρώνουν την παραδοσιακή τους αφέλεια και τις αρπαχτές που έκαναν διάφοροι προπονητές ονόματα (έρικσον, λάγκερμπακ) με ολιγόμηνα συμβόλαια (που μου θυμίζει εκείνο το: κλιμακώνουμε με εξάωρες καταλήψεις).
-Το καμερούν ήταν μία από τις πιο θεαματικές ομάδες της διοργάνωσης, αλλά έφυγε νωρίς. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν επιβραβεύει τις παιδικές χαρές και στερεί την χαρά από τους φιλάθλους που παλιμπαιδίζουν (κι αυτός είναι ο αντικειμενικός στόχος τους όταν βλέπουν μπάλα).

-Οι διοργανωτές δουλεύουν ψιλό γαζί τους εργαζόμενους των σταδίων και τους δίνουν το 1/8 των συμφωνηθέντων. Αντιμετώπισαν τους διαδηλωτές με πλαστικές σφαίρες, αλλά αν δεν αλλάξει κάτι θα τους ξαναβρούν μπροστά τους όσο πλησιάζει ο τελικός.
Η πλάκα θα ήταν να μην πληρώναν και τους σεκιουριτάδες που έριχναν τις σφαίρες.

-Οι εκφωνητές τα έχουν πάρει με τις βουβουζέλες κι ο κόσμος με τους εκφωνητές. Αλλά αυτοί που τις χρησιμοποιούν περισσότερο είναι μάλλον οι ευρωπαίοι. Οι ντόπιοι απλώς τις πουλάνε. Και στην πλειοψηφία τους δεν έχουν λεφτά για εισιτήριο, οπότε μένουν απ’ έξω.
-Ο ήχος που βγαίνει θυμίζει λίγο ουκρανία και ντιναμό κιέβου. Θυμάμαι επίσης τέτοιο ήχο από καραμούζες στο γιούρο του 88 στη γερμανία. Και βέβαια σε κάθε κλειστό της ελληνικής επαρχίας. Με τη διαφορά ότι εκεί κανείς δεν παραπονιέται για θορυβώδεις τριτοκοσμικούς.
Το μόνο κακό είναι ότι θα χάσουμε απόψε τα τραγούδια των αργεντίνων στην εξέδρα.

Τι θα δούμε στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων; Το καινούριο κριτήριο στις ισοβαθμίες με τη διαφορά τερμάτων κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον σε όλους τους αγώνες ανεξαιρέτως, αφήνει όμως περιθώρια και για ομορφιές. Σαν αυτή που θα δούμε σήμερα το απόγευμα στο ουρουγουάη-μεξικό. Friend four-four. Μόνος νικητής θα είναι το ποδόσφαιρο.

Όλος ο κόσμος περιμένει με κομμένη ανάσα την τιτανομαχία βύντρα vs μέσι. Κάτι σαν το μπεκενμπάουερ-κρόιφ το 74. Με πρόγευμα το ντεμπούτο και τα γκολ του σισέ (τώρα που έφυγε κι ο ανελκά…)
Η αρχεντίνα πάντως είναι νταβραντισμένη ομάδα. Πήρε τελευταία αγωνιστική την πρόκριση με διπλό μες στην ουρουγουάη κι ο μαραντόνα ξέσπασε κατά επικριτών και δημοσιογράφων: que la chupen y sigan chupando. Κάτι να κάνουν με τη (μεγάλη) γλώσσα τους τέλος πάντων.

Πριν το μουντιάλ έδωσε υπόσχεση να βγει κάπου γυμνός αν το κατακτήσουν. Το ίδιο έκανε και μια μοντέλα. Αλλά τους ξεπέρασε ο μπιλάρδο –παλιός ομοσπονδιακός προπονητής- που είπε ότι αν φτάσουν στον τελικό και νικήσουν θα κάτσει να τον καρφώσει ο σκόρερ. Μάλλον ποντάρει στο ότι είναι άσχημος. Αν και ο πλακατζής τέβες εκδήλωσε ενδιαφέρον. Ε, αν έχει πέραση ο μπιλάρδο πόσο μάλλον ο δικός μας ότο που βάφει τα μαλλιά του και κρατιέται καλά.

Προπονητής μια φορά ο μαραντόνα δεν είναι κι ας φοράει κουστούμι.
Αν έχει τίποτα ιδέες/τεχνάσματα ο γερμανός να καταθέσει στο χορτάρι, το συζητάμε.

Υγ: Υ, κάνε το γνωστό με το μοντάζ

34 Σχόλια προς “Επτά σε παίρνει αριστερά”

  1. εξαποδω 22 Ιουνίου, 2010 στις 1:16 μμ #

    Παρέλειψες να αναφερθείς στον ΚΟΡΥΦΑΙΟ προπονητή της ΛΔ Κορέας, ο οποίος φέρεται να δήλωσε ότι ο ίδιος χρησιμοποιεί ένα αόρατο κινητό τηλέφωνο με το οποίο επικοινωνεί την ώρα του αγώνα με το Μεγάλο Τιμονιέρη πίσω στην πατρίδα και παίρνει οδηγίες για το μάτς! Μάλλον στο μάτς με την Πορτογαλία οι ιμπεριαλιστές μπλόκαραν τις συχνότητες κι έτσι εξηγείται η βαριά ήττα!
    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=338564&dt=19/06/2010

    (Αν η δήλωση αυτή είναι αληθινή και δεν αποτελεί προβοκάτσια του ΔΟΛ, τότε ο τύπος ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, που λέει και η πιτσιρικαρία…)

  2. ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΡΙΧΤΕΡ 22 Ιουνίου, 2010 στις 1:30 μμ #

    Απατητο απολιθωμα αρπαζω το γαντι στον αερα, και αντεπιτιθομαι.
    Ποδοσφαιρικη κουβεντα με γυναικα απλα σου πετιεται απο το ενα θεμα στο αλλο εκτος αν ειναι η λιανα ή η αλεκα που τα λενε καλυτερα απο το σουργελο τον πανουτσο που το παιζει και γκομενος (καλα για τον αλλον τον γκαου μπιου-κινητη βιβλιοθηκη- δεν θα σχολιασω).
    Ρουμορ χεζ ιτ οτι οι ποδοσφαιριστες εχουν θυμωσει με τον φαμπιο που δεν τους αφηνει να παιζουν στο πλειστεισον προ( τι μαζοχισμος και αυτος, οι μισοι μου φιλοι που παιζουν προ, θα σκοτωναν για να επαιζαν στο μουντιαλ!!! και μετα λετε για εμας που αμα εχουμε ισια μαλλια τα κανουμε σγουρα και το αντιθετο) και να βλεπουν τα κοριτσια τους (-αγορια τους- κατ’αλλους κακιασμενους φιλους μου που πιστευουν οτι το γονιδιο(sic) της ομοφυλοφιλιας εχει χωρικο περιορισμο στο νησι της ελισαβετ. Μαλλον δεν ειδαν τα παθιασμενα αγορια ιμπραιμο-πικε)
    Τεσπα να μην τα πολυλογω ειναι κουρασμενοι, ειναι εμφανες αυτο. Και πεσμενοι ψυχολογικα ειναι. Φαμπιο δωσε τα κοριτσια τους τωρα!!!!
    Εγω με την αγγλια ημουν παντα. Ο παππους μου (μεγαλος γνωστης του αθληματος, τρελος γαυρος, προεδρος ομαδας χωριου,κλπ) με εμαθε να αγαπαω το σωστο ποδοσφαιρο και οχι το δηθενιαρικο. Γιαυτο και στο αιωνιο διλλημα πελε η μαραντονα η απαντηση ειναι δισυλλαβη. Αρα δεν μου παει η ασπρογαλανη.
    Και τωρα η αυτοκριτικη μου. Δεν εχω δει κανενα απο τους δυο αγωνες λογω οργανωτικων θεματων. Μονο φασεις και ξαναμανα φασεις. αλλα τον αυριανο ενεκα η απεργια θα τον δω. εκτος αν προκυψει παλι κανενας προβοκατορας και τρεχουμε.

    Bonus Track
    Ολες μου οι φιλες ειναι με την αργεντινη γιατι εχει ωραια αγορια. Που το ειδαν δεν το καταλαβαινω. Και εγω σωσιες του χαρουλη βλεπω. Η αγγλια εχει απαλλαχτει απο καραμελενια αγορια τυπου μπεκαμ και πλεον το στυλ της ειναι αγορια γεροδεμενα με κοντοχοντρους λαιμους απο το κουβαλημα του πυλοφοριου. Προλεταριους δηλαδη!

    Καλα τετοια αναλυση ουτε η ασυ μπηλιου στον σκορπιο δεν θα εκανε!!!!!

  3. μπουμπη 22 Ιουνίου, 2010 στις 2:31 μμ #

    @ Μπρεζνικο απολιθωμα,

    Η λαικη δημοκρατιας Κορεας εχει ακομα ελπιδες με την Ακτη Ελεφαντοστου! Μην απογοητευομαστε! Εμπιστες πληροφοριες μου λενε οτι ο προεδρος της χωρας,Κιμ Γιονκ Ιλ,στο επομενο ματς θα ειναι σε διαρκη επικοινωνια με το προπονητη της ομαδας για να του δινει συμβουλες,(αμαν πια,σε ενα ματς αφησε τον προπονητη μονο του και αυτος τα εκανε μανταρα!)μεσω του αορατου κινητου τηλεφωνου.

  4. imwrong 22 Ιουνίου, 2010 στις 2:57 μμ #

    σ’ ό,τι αφορά την περίπτωση των συντρόφων της ΛΔΒΚ και την πρόστυχη νίκη των ψευδοσοσιαλιστών της Ιβηρικής χερσονήσου, νομίζω ότι όλα τα λεφτά είναι ο συνδυασμός του αποτελέσματος με αυτή την είδηση.

  5. a8lios 22 Ιουνίου, 2010 στις 3:22 μμ #

    Τυχαίο; Δε νομίζω…

  6. Juan Belmonte 22 Ιουνίου, 2010 στις 3:24 μμ #

    Ερωτήσεις-πολλές γιατί βλέπω ελάχιστα το τουρνέιμεντ:
    -Αυτομόλησαν τελικά εκείνοι οι τέσσαρις της λδβκ? Που θα βρουν άλλη ομάδα με τόσες συμπάθειες?
    -Τις κοπελίτσες που πήγαν με μίνι στις εξέδρες (ολλανδέζες ή δανέζες δεν ξέρω) γιατί της πέταξαν έξω? Ε? Γιατί?
    -Δεν τους είχα τόσο ναζήδες τους Πορτογάλους…γιατί 7 γκολ ρε?
    -Καλά η Κούβα και η Βενεζουέλα παίζουν μπείσμπολ. Αλλά η Κολομβία γιατί δεν παίζει? Δεν την αφήνουν?
    -Αυτό το Καμερούν γιατί τόσο μας αρέσει αλλά τόσο μας απογοητεύει (χρόνια πολλά η ιστορία)?
    -Ήταν ανάγκη να πέσουν οι Μεξικάνοι ή οι Ουρουγουανοί με την Αργεντινή? Είναι στημένο από τη φιφα?
    -Γιατί οι αφρικάνικες ομάδες είναι τόσο κακές? Φταίνε μόνο οι κόουτς από το Βορρά? (προς Brez η ερώτησις αυτή)

    Αφού διαμαρτύρεστε για αυτά τα τρομπόνια ότι δεν θα ακούσετε τραγούδια
    κλείνω με ένα αγαπημένο τραγουδάκι που σε κάποιους θα θυμίσει πολλά(ν):
    Vamos vamos Argentina
    vamos vamos a ganar,
    esta barra quiloberra,
    no te deja no te deja
    te alentar

  7. Συντροφος Φαντασμα 22 Ιουνίου, 2010 στις 4:19 μμ #

    Απολιθωμα, για την ηττα της απωανατολιτικης κοκκινης αρμαδας ξεχασες να πεις οτι αιτια επισης ειναι τα δημοσιευματα του τυπου για τις τεσσερις βεντετες μας που αποπροσανατολισαν τους παικταραδες μας και επισης το μεγαλο μπατζετ του αντιπαλου. Να τα λεμε αυτα. Να τα λαμβανουμε υποψη στην αυτοκριτικη μας. Οχι μονο αυτομαστιγωμα και προσευχη.

    Η σχεση μας («μου» βασικα, για τη Βιργινια δεν ξερω) με την ποδοσφαιρομανα Αγγλια συνισταται βασικα στο «οσο με πληγωνεις, τοσο με πωρωνεις». Αντε και λιγο για το πρωταθλημα, τους πωρωμενους οπαδους που πανε καταμυριαδες παντου, τους ψυχωμενους παικτες, τη Λιβερπουλ, αλλα κυριως τις «μικρες» Λιντς, Αστον Βιλλα, Γουλβς κλπ. Γιατι κατα τα αλλα δεν μπορω να καταλαβω ουτε κι εγω πως γινεται να υποστηριζω μια σιχαμενη ομαδα που εχει ενα σικε Μουντιαλ κοντρα στη ΜΕΓΑΛΗ Γερμανια και στο Γιουρο η καλυτερη εμφανιση της ηταν το ’96 που πηγε στους 4. Στην εδρα της και τα δυο. Για να μη μιλησω και για ιμπεριαλισμο δω μεσα που ειμαστε.

    Κατα τα αλλα, αρνουμαστε να συνυπαρξουμε και δεν κουβεντιαζουμε με οπαδους του «καλου μαυρου», του υπακουου «Μπαρμπα-Θωμα» των γηπεδων, που εκανε οτι του ειπαν σα καλο παιδι και ζει τωρα το αμερικανικο ονειρο της καταξιωσης σε ενα σαπιο κοσμο και του καθολικου σεβασμου απο μια σαπια ελιτ. Εμεις ειμαστε με τους αυτοκαταστροφικους παιχταραδες επαναστατες χωρις αιτια (τωρα ειδικα που δεν εχουμε και κανεναν επαναστατη με αιτια).

    Και στο ψευτοδιλημμα Πελε ή Μαραντονα, η απαντηση μπορει να ειναι μονο μια και ταιριαζει σε ολα τα σπορ: Γκαλης.

  8. Απατητο απολίθωμα 22 Ιουνίου, 2010 στις 5:00 μμ #

    Ο γκόμενος πανούτσος έγραψε πρόσφατα το εξής κορυφαίο: τρία ματς μουντιάλ τη μέρα, από δύο ώρες το καθένα, ένα εξάωρο. Τέσσερις ώρες να γράψει για κόντρα και σπορτντέι. Άλλη μιάμιση το βουβουζέλα σόου το βράδυ. Κι ήταν και πέμπτη που έπρεπε να παραδώσει κείμενο στο θέμα.
    Τα έβγαζε τέλος πάντων κανά 15ωρο. Οπότε τον παίρνει η δικιά του: τι νέα;
    Ότι τα πλάγια μπακ δεν κάνουν πια πολλά όβερλαπς (για τη ρούλα απ’ την κυψέλη: όταν ο ακραίος οπισθοφύλακας βγαίνει μπροστά από τον ακραίο επιθετικό για να έχει μια επιλογή παραπάνω επιθετικά η ομάδα) και κοφτή σέντρα βγαίνει πια πολύ δύσκολα.
    Λόγια που κάθε γυναίκα επιθυμεί να ακούσει στη ζωή της.

    «Γιαυτο και στο αιωνιο διλλημα πελε η μαραντονα η απαντηση ειναι δισυλλαβη»
    Μέ-σι; Γκά-λης; Κό-κε; Νί-νης;

    Λίγα λόγια για τον Πι-κέ(μπάουερ).

    Δική μου παράλειψη να πω ότι το θηρίο λαβωμένο είναι πιο επικίνδυνο και πρέπει να τρέμουν οι ελέφαντες οι… Ιβοριανοί… Ακτοελεφαντοστοί… άνθρωποι της ακτής. Αυτοί τέλος πάντων.

    Τέλος κάποιες από τις ερωτήσεις του χουάν (όλες όχι, είναι πάνω από τις δυνάμεις μου).
    -Οι πορτογάλοι δεν είναι ναζήδες, τους κάνει το σύστημα. Ήθελαν να είναι εξασφαλισμένοι για την ισοβαθμία με τους.. με την ακτή γιατί το πρώτο κριτήριο είναι η διαφορά τερμάτων. Τώρα έχουν συντελεστή +7, η Ακτή -2 και πρέπει να κερδίσει με καμιά δεκαριά γκολ. Το ωραίο είναι πως όταν μείωνε 3-1 ο ντρογκμπά, ο σπίκερ έλεγε: αυτό το γκολ μπορεί να φανεί πολύτιμο για τη συνέχεια. Θησαυρός πραγματικός…

    Για τους αφρικάνους το βάζει η εισήγηση. Το σύστημα σκοτώνει τις (ομάδες) παιδικές χαρές και την παιδική χαρά των φιλάθλων που τέτοια γουστάρουν κατά βάθος. Η μπηχτή δεν είναι για τους προπονητές που κάνουν τις αρπαχτές, αλλά για τον προγραμματισμό παιδική χαρά των ομάδων που έξι μήνες πριν το μουντιάλ βρέθηκαν να ψάχνουν προπονητή.

  9. a8lios 22 Ιουνίου, 2010 στις 10:24 μμ #

    έτσι ρε μεξικό, έτσι, με την αλμύρα!
    αργεντινή τρέμε, ο sokratis μας έδειξε το δρόμο!

  10. Ερυθρό Πρίσμα 22 Ιουνίου, 2010 στις 11:45 μμ #

    Πολύ καλά τα λες…

  11. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα 23 Ιουνίου, 2010 στις 1:23 πμ #

    Από τη στιγμή που το άλλο ματς έληξε ισόπαλο δύο-δύο η ελλάδα κυνηγούσε νίκη ή ισοπαλία από 4-4 και πάνω. Για το οποίο υπήρχαν δύο τρόποι. Ή αγώνας επίδειξης και φιλικό 4-4, ή να βάλει τέσσερα αυτογκόλ ο ντεμικέλις. Ακόμα και γίγαντες τύπου ισά είχαν μέχρι δύο σε έναν αγώνα, όχι παραπάνω. Η αρχεντίνα δεν έκανε την υπέρβαση κι η ελλάδα αποκλείστηκε. Μέχρι κι ο πουρουπουπού είπε κάπου στο 80 ότι είναι καιρός να ανεβούμε πια για να κυνηγήσουμε ενα γκολ. Μπριτς καλέ.
    Παρεμπιπτόντως. Απορώ πούβρίσκουν το θράσος για κριτική στον πουρουπουπού και τις φουστανέλες οι τύποι του δοχ (δο χελάκη) που έκαναν βιομηχανία με το πειρατικό καιτο τιμημένο.

    Χτες έκλεισαν 24 χρόνια από το χέρι του θεού που γνωρίσαμε (με τα λάθη και τις αδυναμίες του) και το γκολ του αιώνα. Ο μέσι μπορούσε να κάνει κάτι καλό με αξεπέραστη σημειολογία, αλλά όλη η αρχεντίνα έκανε αγγαρεία κι αν ήταν έτσι θα μπορούσε να παίξει με τα δεύτερα και να ξεκουράσει τους βασικούς. Μέχρι τώρα ο διάδοχος έχει κλείσει ραντεβού με την ατυχία. Αλλά στα νοκ άουτ κατά τας γραφάς…

    Αρκεί πρώτα να περάσει το μεξικό, όπως και στο προηγούμενο μουντιάλ. Μάξι έσο έτοιμος…
    Η ουρουγουάη τους έχει τους κορεάτες κι ίσως έχει καλό σταύρωμα και στους 8 και βρεθεί ξανά σε ημιτελικά -πρώτη φορά μετά το 70 αν δεν κάνω λάθος. Εκεί μπορεί να περιμένει η βραζιλία.
    Και στον άλλο ημιτελικό να είναι η αργεντινή με χιλή ή παραγουάη. Το μουντιάλ του χουάν.

    Σήμερα μπορεί να δούμε κάποιον εκ των αγλλίας και γερμανία να κουνάει πρόωρα μαντίλι. Ή ακόμα καλύτερα να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο στο σταύρωμα των 16. Κι αν έχει κι απεργία τότε χωρίς σπικάζ. Σκέτη βουβουζέλα για χαρντκορ καταστάσεις.

    Υγ: καλά τα λες αλλά δε γίνονται..

  12. tsalapeteinos 23 Ιουνίου, 2010 στις 11:07 πμ #

    Πραγματικά οι οιωνοί ήταν δυσμενείς χθες… 24 χρόνια μετά το Χέρι του Θεού και 16 χρόνια και μια μέρα από την τεσσάρα της προηγούμενης μουντιαλικής αναμέτρησης με την μπιανκοσελέστε – τότε στο Αμέρικα επί Αλκέτα, όπου ο Μαραντόνα πέτυχε και γκολ που πανηγύρισε έξαλλα, πριν βρεθεί ντοπέ από εφεδρίνη.

    Ελπίζω κι εγώ να προχωρήσουν και να μεγαλουργήσουν οι λατιναμερικάνικες ομάδες, με προτίμηση σε όσες έχουν κυβερνήσεις (κεντρο)αριστερών φρονημάτων. Πλην Χιλής και Μεξικού δηλαδή, εκτός αν προλάβουν εκεί οι προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις τη μεγάλη ανατροπή μέχρι τη βραδιά του τελικού. Να μην ξεχνάμε και την πιο αδύνατη ομάδα που συμμετέχει από το δυτικό ημισφαίριο, την πολύπαθη Ονδούρα, που μετά τη «ντε φάκτο» κυβέρνηση υπομένει μια «εκλεγμένη» κυβέρνηση που συνεχίζει να καταπιέζει και να τρομοκρατεί ριζοσπάστες φοιτητές, δασκάλους και συνδικαλιστές.

  13. xamogelo 23 Ιουνίου, 2010 στις 12:52 μμ #

    @αθλιε
    Αν και δεν πολυ ασχολούμε με το ποδόσφαιρο μπορώ να πω ότι συμφωνώ με το άρθρο. Είδα τον αγώνα από το δεύτερο ημίχρονο και μετά. Μπορώ να πω ότι ήταν από τα ποιο βαρετά ματς που έχω δει. Ε ο σκοπός είναι να βάλεις γκόλ πως να το κάνουμε… όχι να παίζουν όλοι άμυνα. Στην τελική αν τριγυρνάει ο άλλος στην περιοχή σου 90 λεπτά… ε που θα πάει… κάποια στιγμή θα γίνει η μλκια και θα μπει το γκολ.

  14. xamogelo 23 Ιουνίου, 2010 στις 12:52 μμ #

    ασχολούμαι!! ήθελα να πω

  15. Συντροφος Φαντασμα 23 Ιουνίου, 2010 στις 3:48 μμ #

    http://i.ppstatic.com/popup/worldcup/vuvu/

    Ενα πολυ επικαιρο παιχνιδι. Βγαζουμε και το αχτι μας.

  16. bhoy 23 Ιουνίου, 2010 στις 8:27 μμ #

    ΣΕΒΑΣΜΟ στον «σύντροφο φάντασμα»…
    Έχω γράψει παρόμοιο (αν όχι ίδιο)email,χαχαχαχα!!!
    Αν και θα επέλεγα Ζιντάν!

    Κατά τα άλλα,το σίχαμα Ροντάλντο κι οι τρισάθλιοι της Πορτογαλίας που θυμήθηκαν το goal-average,με γελάκια και τσαλιμάκια να έχουν για 50 χρόνια μόνο ΑΠΟΤΥΧΙΕΣ!!!
    Στα τσακίδια τα κωλόπαιδα (θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά το αν θα υποστηρίζω την sporting Lisboa)

  17. Απατητο απολίθωμα 24 Ιουνίου, 2010 στις 12:44 πμ #

    Μάθαμε άλλα δύο ζευγάρια απ’ τους 16.
    Γερμανία-αγγλία που το περιμέναμε και ηπα-γκάνα.
    Κανονικά ήθελε ένα ηπα-σερβία με πολιτικές προεκτάσεις αλλά οι σέρβοι έχουν ειδίκευση στο χαρακίρι κι έμειναν τελευταίοι στον όμιλο.
    Η ουρουγουάη αν περάσει τους κορεάτες πέφτει με το νικητή κι αν είναι οι γιάνκηδες έχει ιερό καθήκον να τους πετάξει έξω και να παίξει ημιτελικά χωρίς να έχει κάνει καν την υπέρβαση. Εκεί μπορεί να περιμένει μια βραζιλία -όπως και το 70- που πρέπει όμως πρώτα να περάσει τον προημιτελικό με ολλανδία ή ιταλία (ζευγάρι που πιθανόν να προκύψει αύριο). Κι αυτό αν δεν προκύψει πιο πριν η ισπανία αντίπαλος στους 16.
    Οι γερμανοί κι οι άγγλοι μπορούν να ακονίζουν τα ξίφη τους για μια θέση στους οκτώ και να πέσουν ένδοξα από την αργεντινή (ή το μεξικό του άθλιου). Για παραπάνω δεν είναι.

    Γενικά η λογική του συστήματος διεξαγωγής είναι η εξής.
    Γίνονται οι όμιλοι και παίζουν χιαστί πρώτος όμιλος με το δεύτερο (Α1-Β2, Β1-Α2) ο τρίτος με τον τέταρτο και πάει λέγοντας. Ας υποθέσουμε ότι περνάνε τα φαβορί, δηλ οι πρωτοπόροι.
    Τι γίνεται μετά; Κάτι σαν μονά-ζυγά. Το ένα με το τρία (Α1-Γ1) κι ο νικητής ημιτελικό με αυτόν του ζευγαριού πέντε-επτά (Ε1-Ζ1). Με λογικά αποτελέσματα δηλ θα είχαμε: γαλλία-αγγλία και ολλανδία-βραζιλία.
    Αλλά η γαλλία έμεινε εκτός κι η αγγλία δεύτερη. Α1 και Γ1 είναι δύο αουτσάιντερ κι ο ένας ημιφιναλίστ που θα προκύψει από εδώ (ουρουγουάη, ηπα, γκανα, κορέα) θα είναι κι η έκπληξη του μουντιάλ.
    Η γαλλία που έμεινε εκτός δεν επηρεάζει κανέναν. Η αγγλία που έμεινε δεύτερη αλλάζει όλα τα σταυρώματα και βγαίνει πρόωρος τελικός με τη γερμανία. Το ίδιο μπορεί να πάθει κι η ιταλία κι ενδεχομένως κι οι ισπανοί. Όποιος την πατήσει σαν αυτούς θα έχει ντέρμπι στο πρόγραμμα μέχρι το τέλος, τον έναν τελικό πίσω απ’ τον άλλο. Η αγγλία και να περάσει σκοντάφτει στην αργεντινή, μετά μπορεί στην ισπανία. Πόσα τέτοια ματς να πάρει όταν δε μπορεί να νικήσει την αλγερία; θα μου πεις άλλο πράγμα τα νοκ άουτ, αλλάζει κι η ψυχολογία. Ίδωμεν.

    Τι θα δούμε απόψε; Την παραγουάη να κλείνει εκτός απροόπτου άλλη μία λάτιν πρωτιά σε όμιλο.
    Την ιταλία να κλείνει ραντεβού με τους ολλανδούς 9αν περάσει) ψάχνοντας την πρώτη νίκη της στη διοργάνωση και βασικά καλά πατήματα.
    Και πιο πριν την ιαπωνία να παίζει για την ισοπαλία απέναντι στους δανούς που ξέρουν κυρίως να παίζουν άμυνα. Και το αποχαιρετιστήριο πάρτι του καμερούν απέναντι στους ολλανδούς.

  18. Y 24 Ιουνίου, 2010 στις 12:29 μμ #

    Τιμωρίστε τον προπονητή της Γαλλίας και κερδίστε υπέροχα δώρα
    http://www.lafauteadomenech.com/
    (οι φήμες λένε ότι η κυρία είναι μια αθμλητική δημοσιογράφος στην οποία ο Ντομενέκ έκανε πρόταση γάμου το βράδυ της ήττας από την Ιταλία το 2006, κάποιες άλλες ότι είναι ανήλικη πόρνη εμπλεκόμενη σε σκάνδαλο με τον Ριμπερύ πριν το Μουντιάλ)

    Κι έτσι θυμηθήκαμε τα γέλια του 2006

  19. bhoy 24 Ιουνίου, 2010 στις 6:06 μμ #

    Πάντως οι Η.Π.Α. στο ποδόσφαιρο δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που είναι είτε στα υπόλοιπα σπορ (πλην κάποιου άλλου ομαδικού ίσως) και προφανώς με αυτό που εκπροσωπούν στο παγκόσμιο σύστημα…

    Μην είστε κάποιοι τόσο political correct!

    Ουρουγάη-Παραγουάη-Χιλή-Μεξικό,τρελλό κουαρτέτο αλλά κάποιοι προτιμούν τις Αργεντινή-Βραζιλία.Γούστα είναι αυτά.

    Alivederci Ιταλιάνοι

  20. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα 25 Ιουνίου, 2010 στις 2:06 πμ #

    Είχε την πλάκα του να βλέπεις να σφάζουν τους γιάνκηδες και να τους ακυρώνουν κανονικά γκολ αλλά άξιζαν να περάσουν. Εν τέλει οι ιμπεριαλιστές θριάμβευσαν και το σκηνικό θυμίζει πρώτο παγκόσμιο. Άγγλοι και γερμανοί σφάζονται για μοίρασμα των αγορών και βγαίνουν στον αφρό οι αμερικάνοι.

    Δείτε τώρα διαφορά. Ένας ημιφιναλίστ θα προκύψει απ’ το κουαρτέτο ουρουγουάη, κορέα, γκάνα, ήπα. Κι ένας δεύτερος από το αργεντινή, μεξικό, γερμανία, αγγλία. Ως ονόματα και φανέλες η μέρα με τη νύχτα. Ως ομάδες ίδωμεν.

    Δεν προέκυψε τελικά ολλανδία-ιταλία. Οι δυο φιναλίστ του μουντιάλ της γερμανίας έμειναν έξω από τον πρώτο γύρο! Στους 16 παίζουν ολλανδία-σλοβακία (κι ο νικητής μάλλον με βραζιλία) και παραγουάη-ιαπωνία. Όποιος περάσει φτάνει ήδη πιο μακριά απ’ όσο ονειρευόταν στην αρχή και πάει για την υπέρβαση -ανάλογα και με το σταύρωμα.

    Λένε ότι τα παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών είναι σαν μπαλέτο χωρίς μουσική.
    Χτες με την απεργία της ερτ απολαύσαμε χιλιάδες επίδοξους κακοφωνίξ με βουβουζέλες.
    Κι είδαμε ότι μουντιάλ χωρίς εκφωνητές είναι μπαλέτο χωρίς αλέξη κωστάλλα να σχολιάζει.
    Σήμερα ο δικός μας αλέξης θεοφιλόπουλος επέστρεψε δυναμικά στο ιταλία-σλοβακία.
    Πολύ υπερτιμημένοι παίκτες οι ιταλοί. Εδώ δεν υπάρχει άραγε κανένα moody’s;
    !!!

    Αλλά και ιστορική αναδρομή στο 94. «Οι ιταλοί νίκησαν με μισό γκολ του μπάτζιο κι έχασαν στον τελικό από τους δεισιδαίμονες βραζιλιάνους».
    Αυτό με τους δεισιδαίμονες δεν το έπιασα να πω την αλήθεια.
    Με το άλλο ο αλέκος εννοεί ότι οι ιταλοί κέρδιζαν τα παιχνίδια με μισό μηδέν και κατενάτσιο.
    Όλα τα νοκ άουτ πάντως (νιγηρία, ισπανία, ημιτελικό με βουλγαρία) με 2-1 τα κέρδισαν. Μην αφήνεις ποτέ όμως τις λεπτομέρειες και την πραγματικότητα να σου χαλάσουν μια ωραία ιστορία. Χρυσός κανόνας της δημοσιογραφίας.

    Σήμερα θα δούμε: τους βραζιλιάνους της ευρώπης απέναντι στους αυθεντικούς. Χωρίς ιδιαίτερο άγχος και με την ελπίδα για καλό θέαμα.
    Την κορέα να ξεσπάει πάνω στην άτυχη ακτή για τον αποκλεισμό της. Αν ο προπονητής εξηγήσει στους παίκτες βάσει της ιδεολογίας τσιουτσε ότι η γραμμή της εστίας μας είναι κάτι σαν τον 38ο παράλληλο και δεν πρέπει να την περάσει ούτε κουνούπι… ότι η δική μας εστία είναι η πιονγκ γιανγκ, η άλλη η σεούλ και πάμε να απελευθερώσουμε τους νότιους αδερφούς μας από τον ιμπεριαλισμό… τότε η τελική νίκη θα έρθει νομοτελειακά.
    Την ισπανία να παίζει πρόωρο τελικό με την χιλή που ως τώρα έχει το απόλυτο παίζοντας καλή μπάλα και πολλοί θα ήθελαν να τους δουν και στα νοκ άουτ.
    Και τη δυσκοίλια ελβετία να καλείται να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας και να βάλει πολλά γκολ στους ονδουρένιους για να εξασφαλίσει εισιτήριο και να αφήσει τους άλλους να σφαχτούν για το δεύτερο.

    Από αύριο αρχίζουν τα νοκ άουτ. Και κατά πολλούς και το πραγματικό μουντιάλ.

  21. ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΡΙΧΤΕΡ 25 Ιουνίου, 2010 στις 12:43 μμ #

    μα απατητο?? ποση δυσλεξια να εχω πια?
    μας εσκασε η αγγλια και περασε τελικα. Εννοειται οτι δεν το ειδα γιατι ημουν στο λιμανι, αλλα ημουν στα τηλεφωνα.
    βασικο συνθημα των ημερων. Χωρις ζιζου γκολακι δεν περνα, ανρι μπορεις να πας να κοιμηθεις. αν και τον συμπαθω τον τιερι αλλα σαν το τρελο αγορι τον κεφαλα δεν ειναι.
    Λοιπον στις 27 θα ειμαστε στο πλαι μας ομαδας που οπως ειπε και ο κασπερ οσο μας πληγωνει τοσο μας πωρωνει. ΟΧΙ στην Ιμπεριαλιστικη Γερμανια. ΟΧΙ στην πατριδα που γεννησε τον φασισμο. ΟΧΙ ΛΕΜΕ!
    Αυτο το μουντιαλ εχει παει απατο με το κινημα να τρεχει.

  22. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα 25 Ιουνίου, 2010 στις 10:59 μμ #

    Η ισπανία έχοντας έξι παίκτες της μπάρτσα στην ενδεκάδα (κι αν έρθει κι ο σεσκ επτά στο τέλος του αγώνα) βρήκε για πρώτη φορά μπροστά της ομάδα που δεν κλείνεται κι είχε όση αποτελεσματικότητα της έλειψε στα δυο πρώτα παιχνίδια.
    Μετά το 2-1 ήταν κι οι δυο εξασφαλισμένοι -ακόμα κι αν σκόραρε μια φορά η ελβετία δεν της έφτανε. Η χιλή δε μπορούσε κάτι παραπάνω με δέκα κι η ισπανία δεν ήθελε. Μια ομορφιά του ποδοσφαίρου με νικητές τις ομάδες που έπαιξαν το ομορφότερο ποδόσφαιρο στον όμιλο.
    Ούτως ή άλλως δεν χρειάστηκε γιατί οι ελβετοί έμειναν στο μηδέν και φεύγουν με ένα γκολ παθητικό (δεύτερη καλύτερη άμυνα μετά από ουρουγουάη και πορτογαλία). Το 06 στη γερμανία είχαν καταφέρει να μείνουν έξω χωρίς να δεχτούν κανένα (αποκλεισμός στα πεν από τους ουκρανούς, όπου δεν πέτυχαν ούτε ένα πεν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας).
    Οι ισπανοί συναντάν τον κριστιάνο στο ντέρμπι της ιβηρικής κι η χιλή του μπιέλσα ψάχνει την υπέρβαση με τη βραζιλία, φτάνοντας στα νοκ άουτ αποδεκατισμένη από τιμωρίες.

    Τα απογευματινά δεν είχαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Βραζιλία και πορτογαλία ομόρφυναν κι αυτές το ποδόσφαιρο. όχι τόσο προκλητικά όπως στο χιλή-ισπανία στο τέλος. Αλλά κατά τη γνώμη μου ήταν χειρότερο. Οι άλλοι τουλάχιστον είχαν λόγο για να παίξουν έτσι.
    Οι πορτογάλοι πέρα από το 7-0 με την κορέα έχουν μόνο λευκές ισοπαλίες ως τώρα. Προβοκάτσια…
    Η ακτή στην πρώτη της συμμετοχή είχε πέσει με αργεντινή, ολλανδία και σερβία και τώρα με βραζιλιάνους και πορτογάλους. Γκαντεμιά…
    Η ηρωική λδ επιστρέφει με πολλές εμπειρίες, ψηλά το κεφάλι και το πιο σημαντικό με όσους παίκτες είχε στην αποστολή κι όταν έφευγε.

    Σήμερα η ουρουγουάη συνεχίζει στο δρόμο για τη δόξα με οδηγό το μηδέν στην άμυνα και μπροστά το φορλάν κι απέναντι στους κορεάτες θα κληθεί να παίξει και ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας.
    Το καλό ματς είναι το βράδυ. Αργεντινή-μεξικό. Πάνω απ’ όλα ελπίζουμε να είναι όντως καλό, να νικήσει ο καλύτερος και να φοράει αλμπισελέστε.

  23. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα 25 Ιουνίου, 2010 στις 11:52 μμ #

    Δικό μου λάθος. Δεύτερο ματς το ηπα-γκανα. Δυο ομάδες που δεν εντυπωσιάζουν αλλά τρέχουν πολύ. Με αντι-ιμπεριαλιστική λογική η επιλογή είναι αυτονόητη.

  24. απάλευτος 26 Ιουνίου, 2010 στις 12:05 μμ #

    Ποδοσφαιρικά μιλώντας,όμως,οι ΗΠΑ δείχνουν να είναι το φαβορί…Να είστε έτοιμοι,σε κάποια χρόνια θα το σηκώσουν κι αυτό! (Εδώ μέχρι κι ο Γεωργίου πίνει νερό στο όνομά τους)
    Εξάλλου,με την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων δεν είστε;;;Χαχαχα

    υ.γ. πάμε για latin τετράδα;

  25. απάλευτος 26 Ιουνίου, 2010 στις 12:06 μμ #

    Και δεν το κατάλαβα,πού σας χαλάνει οι Αζτέκοι; Ναι,χειρότεροι από τα τελευταία μουντιάλ,αλλά συμπαθέστατοι.

  26. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα 26 Ιουνίου, 2010 στις 4:57 μμ #

    Ψευτοκυριλέ ανάλυση που έγραψα για άλλο ιστότοπο.
    http://www.metropolisradio.gr/rapto/

    Βραζιλία-Ουρουγουάη, Ισπανία-Αργεντινή;
    Αν πιάννται για λάτιν οι ισπανοί τότε πάμε για λάτιν τετράδα.
    Αλλά μηδένα προ του ρόμπεν μακάριζε…

  27. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα 27 Ιουνίου, 2010 στις 12:03 πμ #

    Η πιο χαρούμενη μέρα από την έναρξη του μουντιάλ.
    Εκτός διοργάνωσης οι ηπα και τα τσιράκια τους απ’ το νότιο τμήμα της λδ μας.

    Η άμυνα της μεγάλης ουρουγουάης λύγισε πρώτη φορά σήμερα. Άντεξαν όμως την πίεση και καθάρισαν με τη μηχανή των γκολ που ακούει στο όνομα σουάρες παίζει στον άγιαξ κι έβαλε ένα φοβερό γκολ που ήταν και νιηκητήριο.

    Ίδιο σενάριο και στο βραδινό, αλλά με παράταση. Πρόσκαιρη αναλαμπή των ηπα που είχαν το μομέντουμ και πήγαιναν για ανατροπή (89-91). Αλλά το αντι-ιμπεριαλιστικό κίνημα πάλεψε κι έφτασε σε μια τίμια νίκη.

    Πρώτος προημιτελικό: ουρουγουάη-γκάνα και μετά… όνειρα εφόδου στον ουρανό για την ομάδα με τα σελέστε.

    Για σήμερα δυο ματς που ανεβάζουν επικίνδυνα το θερμόμετρο. Αρχεντίνα-μέξικο στη ρεβάνς της προηγούμενης συνάντησής τους στη γερμανία με τη γκολάρα του μάξι στην παράταση.
    Και πρόγευμα γερμανία-αγγλία με μπολικη ίντριγκα και παρελθόν.
    Γκολ φάντασμα του χαρστ το 66 (ο επόπτης που το μέτρησε ήταν σοβιετικός).
    Στη συνέχεια οι γερμανοί έμειναν αήττητοι για 34 χρόνια κάνοντας πολλά χουνέρια στα αγγλάκια.
    Ανατροπή αλά πάντσερ με μίλερ από 0-2, στο μουντιάλ του 70.
    Νίκη στα πεν στον ημιτελικό του ιτάλια 90 με τα αρθριτικά του σίλτον και το κλάμα του γκασκόιν.
    Ίδιο σενάριο έξι χρόνια μετά στο γιούρο όπου οι άγγλοι ήταν διοργανωτές.
    Ο λίνεκερ διατυπώνει τον ορισμό του ποδοαφαίρου: ένα ωραίο άθλημα όπου παίζουν δύο ομάδες με έντεκα παίκτες και στο τέλος νικάνε πάντα οι γερμανοί.

    Πρώτη νίκη κι εκδίκηση για άγγλους με τον σίρερ στο επόμενο γιούρο. Έμειναν όμως κι οι δύο εκτός από την πρώτη φάση (πέρασαν ρουμάνοι και πορτογάλοι).
    Επόμενη συνάντηση στα προκριματικά του μουντιάλ της άπω ανατολής στον όμιλο με την ελλάδα του βασίλη δανιήλ -που μετά από μια ήττα από τους γερμανούς με δέκα παίκτες, είπε ότι ο αντίπαλος είχε πλεονέκτημα λόγω της αποβολής.
    Οι γερμανοί κλείνουν το ουέμπλεϊ- στον τελευταίο αγώνα του- και το σπίτι των άγγλων με βολίδα του χάμαν. Οι άγγλοι απαντάν με μια ξεγυρισμένη πεντάρα στο δεύτερο γύρο.
    Οι γερμανοί ξανανοίγουν λίγα χρόνια μετά το ουέμπλεϊ όπως το έκλεισαν -με διπλό- κι οι άγλλοι απάντησαν ξανά με δικό τους διπλό μες στη γερμανία.
    Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια.

    Όποιος περάσει παίρνει φόρα για τη συνέχεια αλλά πέφτει (με φόρα) πάνω στην αρχεντίνα.

  28. Συντροφος Φαντασμα 27 Ιουνίου, 2010 στις 2:33 μμ #

    Το μυαλο λεει Γερμανια, αλλα η καρδια Αγγλια. Θελω να περασουν οι Γερμανοι, αλλα αυτος ο ρονμαντικος χουλιγκανος που κρυβω μεσα μου, λατρευει την Αγγλια και το παθος για ΜΠΑΛΑ που εχουν αυτοι οι φακιδομουρηδες.

  29. Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα 27 Ιουνίου, 2010 στις 11:19 μμ #

    Το μυαλό λέει γκολ, αλλά ο διαιτητής: παίζετε.
    Αρνητικός πρωταγωνιστής σήμερα και στα δύο παιχνίδια.
    Αν ήταν σοβιετικός ο επόπτης η συλλογική συνείδηση του λαού του και τα ταξικά γυαλιά θα του επέτρεπαν να δει καθαρά τη φάση κι οι άγγλοι θα πήγαιναν για ανατροπή αλά πάντσερ -και λίγο στάλινγκραντ. Μαζί με τους σοβιετικούς όμως μας τελείωσαν κι οι ανατροπές.
    Στο δεύτερο μέρος η αγγλία απλώς κατέρρευσε.
    Στη φάση του λάμπαρντ βρήκε απλώς ένα καλό άλλοθι.
    Κι όταν γκρινιάζουν είναι απλώς υπέροχοι..

    Και τι θα γινόταν αν δε μετρούσε το πρώτο γκολ του τέβες;
    Το οποίο δεν είναι καν κλασική περίπτωση οφσάιντ. Η κλασική περίπτωση είναι να μην σε καλύπτει η άμυνα και να βγαίνεις τετ α τετ. Τον τέβες δεν τον κάλυπτε κανένας…
    Η αρχεντίνα έχει δείξει ότι μέχρι να βάλει το πρώτο ζορίζεται.
    Και πιο πολύ το έδειξε εκεί που πέτυχε ευρείες νίκες. Με κορέα και μεξικό.
    Με την κορέα το σκορ άνοιξε με αυτογκόλ, σήμερα με οφσάιντ.
    Πώς θα αντιδράσει αν μείνει πίσω στο σκορ;

    Η αλήθεια είναι πως μετά το πρώτο μούφα γκολ περίμενα το δεύτερο να είναι το γκολ του αιώνα και να κλείσει στόματα, όπως το 86′.
    Τελικά ήταν πιο τραγικό κι απ’ το πρώτο.
    Ο μέσι πάει να γίνει ο ηγέτης που οδηγεί την ομάδα του στον τελικό χωρίς να πετύχει ούτε ένα γκολ. Περίπου έτσι ήταν και το 98 με τον ζιντάν (που καθάρισε τον τελικό με δύο γκολ) ακόμα και με τον πελέ το 70 (τα πολλά τα γκολ τα έβαλε ο ζαϊρζίνιο).

    Η αργεντινή πάντως περισσότερο από τον διάδοχο του θεού -που μάλλον τον βρήκε- πρέπει να ψάξει την άμυνα που θα κρατήσει πίσω το μηδέν -όπως κι ο μαραντόνα στην εποχή του είχε μπακ απ κάτι τσεκούρια.
    Άμυνα δεν είναι μόνο οι αμυντικοί. Δε μπορεί να τρέχει για όλους ο μαστσεράνο στο κέντρο.

    Κανονικά χρειάζεται μια ωδή σε αυτούς που φεύγουν (αγγλία και μεξικό), αλλά το αφήνω στον κάσπερ, τη βιργινία και τον άθλιο.
    Σε αυτούς που μένουν: ο δεύτερος προημιτελικός που βγήκε είναι αργεντινή-γερμανία, όπως και το 06′. Οι γερμανοί έρχονται με φόρα απ’ τη σημερινή 4άρα, αλλά μπορεί απλά να χτυπήσουν σε τοίχο. Η αργεντινή ζει έντονο ντεζα-βύ (sic) με το μουντιάλ της γερμανίας: μεξικό στους 16, γερμανία στους 8. Αν τους αποκλείσει πάει φτάνει σε ημιτελικά για πρώτη φορά από το 90 -που ο μαραντόνα ήταν παίκτης ακόμα. Εκεί θα αρχίσουν τα δύσκολα κι οι πραγματικές υπερβάσεις για αυτή την ομάδα.

    Σήμερα η ολλανδία που κουβαλά μαζί της άπειρο ταλέντο σε συσεκυασία ωρολογιακής βόμβας κάνει την πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας της -χωρίς πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Αν δεν τα καταφέρει περνάει στους 8 για να βρει -μάλλον- τη βραζιλία με την οποία παραδοσιακά κάνει εμφανίσεις όνειρο, αλλά στο τέλος χάνει.
    Κι η βραζιλία παίζει με τη -λόγω καρτών- αποδεκατισμένη χιλή και μέχρι να βάλει το πρώτο θα υποφέρει όσο κι η αργεντινή σήμερα. Ειδικά αν δε σκοράρει πρώτη.

  30. απάλευτος 28 Ιουνίου, 2010 στις 10:53 μμ #

    Όπου Ισπανία…Παραγουάη!
    Κατά τα άλλα,η αφορμή για να τους λέμε λάτιν,έγκειται στο μεγάλο βασίλειο της Ιβηρικής.

  31. Συντροφος Φαντασμα 28 Ιουνίου, 2010 στις 11:37 μμ #

    Ωδη σ’ αυτους που εφυγαν (Αγγλια και Μεξικο): στα τσακιδια. Οι Γερμαναραδες τους πατησαν τοσο πολυ, που ουτε να διαμαρτυρηθουν δεν μπορουσαν για τη σφαγη στο γκολ του Λαμπαρντ. Οσο για τη Χιλη, κριμα στα παιδια και τον προπονηταρα της, αλλα θελω να δω τελικο Βραζιλια-Αργεντινη στον οποιο δεν θα σηκωθει κανενα χερι στον ουρανο για πανηγυρισμο γκολ.

    Οι Ολλανδοι φτασανε στους 8 και δεν το καταλαβε κανεις. Δεν θυμιζουν σε τιποτα Ολλανδια και αυτος ακριβως ειναι και ο λογος που ειναι θα ειναι πιο επικινδυνοι απο ποτε στο ματς τις θεουσες τους Βραζιλιανους.

    Το οφσαιντ γκολ του Τεβες κοντρα στο Μεξικο το κανουμε γαργαρα και συνεχιζουμε: Ο Μεσι οδηγει την Αρχεντινα στον τελικο ηρεμα και σιωπηλα, αλλα η φατσα του καθε φορα που χανει ευκαιρια ειναι για λυπηση. Και η φατσα του Μαραντονα ακομα περισσοτερο. «Ενα γκολ, απο συμπονια».

    Το 2006 ειχα κανει προβλεψη πριν αρχισουν τα ματς και ειχα πει Ιταλια. Για πολλους λογους που δεν ειναι της παρουσης. Το ιδιο ειχα κανει και το 2002 με τη Βραζιλια και το ’98 με τη Γαλλια. Φετος δεν το εκανα πριν ξεκινησει το τουρνουα. Θα τολμησω να το κανω τωρα και θα πω Γερμανια. Ευχομαι να διαψευσθω και να το σηκωσει ο Μεσι σκοραροντας χατ τρικ στον τελικο με τους χαζοχαρουμενους Βραζιλιανους.

  32. απάλευτος 29 Ιουνίου, 2010 στις 12:21 πμ #

    Έτσι..¨γαργάρα το άκυρο γκολ επί του Μεξικό¨. Να μην ξεχνιώνται κι οι ιδεοληπτικές αγκυλώσεις!

Trackbacks/Pingbacks

  1. Επτά σε παίρνει αριστερά | No Style - 22 Ιουνίου, 2010

    […] Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι γενναία… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (1395 λέξεις)] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: