Ένα ντιμπέιτ με τραπεζικούς λομπίστες

2 Απρ.

Τη βδομάδα που πέρασε οι φοιτητές του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών των Βρυξελλών οργάνωσαν μια συζήτηση με θέμα τα λόμπι και τη σχέση τους με την οικονομική κρίση.

Ως ALTER-EU κληθήκαμε να συμμετάσχουμε λόγω της περυσίνης μας μελέτης για το ρόλο των τραπεζών στη διαμόρφωση του σημερινού ευρωπαϊκού χρηματοοικονομικού συστήματος.

Για να κάνουμε την παρουσίαση μας συλλέξαμε κάποια στοιχεία κλειδιά σε σχέση με το θέμα τα οποία παραθέτω σ’αυτό το ποστ (στα αγγλικά) γιατί νομίζω ότι είναι χρήσιμα για την κατανόηση της ευρωπαϊκής πολιτικής συγκυρίας και της θέσης της Ελλάδας μέσα σ’αυτή.

Όσον αφορά το αντίλογο που ακούστηκε σε αυτά, ειλικρινά σας μιλάω ότι ήταν πολύ αδύναμος.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τραπεζών (EBF) είπε ότι δεν αρνείται τις ευθύνες των μελών της για την κρίση αλλά ότι δεν είναι οι μόνες υπεύθυνες. Ευθύνες έχουν και οι ελεγκτικοί οργανισμοί και το πλαίσιο που διαμορφώθηκε από την πολιτική εξουσία.  Στην αιτίαση μας, ότι το πλαίσιο αυτό ήταν αυτό που υπαγορεύτηκε από τις τράπεζες στην ΕΕ και τις κυβερνήσεις της που πρόθυμα το εφάρμοσαν δεν υπήρξε απάντηση. [Δεν μας είπαν πχ. ‘αυτοί φταίνε που κάναν ότι τους είπαμε’]

Επιχείρησα να πω ότι η βάση της συζήτησης θα πρέπει να είναι η εικόνα – από τη μία – 30 εκατομυρίων χαμένων θέσεων εργασίας  και μιας αύξησης 20% της πείνας παγκοσμίως  από την αρχή της κρίσης – και από την άλλη-  των συνεχώς αυξανομένων κερδών πολυεθνικών τραπεζών όπως τα μέλη της EBF.

Η φράση αυτή προκάλεσε τη οργή του εκπροσώπου της Κομισιόν που άρχισε να μου λέει ότι δε μπορώ να κρίνω έτσι τις αξίες των άλλων, και ευχαριστεί που του θύμισα ότι έχει άνεργο αδερφό κι ότι τα ΜΚΟ χτυπάνε πάντα στο συναίσθημα και κάτι τέτοια.

Στην εισαγωγή του είπε ότι η Κομισιόν ακούει όλη την κοινωνία όταν παίρνει αποφάσεις και μάλιστα όχι μόνο την πλειοψηφία αλλά και τις μειονότητες. Τον νευρίασε ιδιαίτερα όταν αντέτεινα ότι η Κομισιόν ακούει μοναχά μια συγκεκριμένη μικροσκοπική μειοψηφία, τους μεγαλομετόχους των πολυεθνικών.

Αποτυγχάνωντας να δείξει επίσης ότι υπάρχει διαφάνεια γύρω από τις δραστηριότητες του τραπεζικού λόμπι στις Βρυξέλλες (περισσότερα γι’αυτό στην παρουσίαση) αποχώρησε στο διάλειμα πριν αρχίσει ο γύρος με τις ερωτήσεις του κοινού.

Για την παρουσίαση μας κάντε κλικ στη συνέχεια (η εδώ αν θέλετε να το εκτυπώσετε Speaking points_ULB[final])

Speaking points of ALTER-EU in the debate:

‘EU Financial Interest Groups and the Crisis’

organised by students of the Institute of European Studies in ULB

30th March 2010

http://eulobbies.xorco.be/

Natcha Cignotti, Friends of the Earth Europe

Yiorgos Vassalos, Corporate Europe Observatory

Other participants:

Moderator – Robert Kollmann, teacher at the Institute for European Studies, ULB

Commission Secretariat General, Gérard Legris

European Banking Federation (EBF), Sebastien de Brouwer

European Savings Banks Group (ESBG), Nicolas Jeanmart

Solvay Business School, Eric De Keuleneer

Deloitte, Frank Dejonghe

General introduction about ALTER-EU

–          Who we are? Where do we come from? Coalition of over 160 groups (environmental NGOs, academics, consumers, trade unions, journalists) concerned with the increasing corporate influence on EU decision-making, its negative consequences for democracy and citizens in the EU.

–          In 2004 – 2005 common letters from European NGOs contributed in the launching of the European Transparency Initiative by former Transparency Commissioner Kallas in 2005. After the launch of the ETI, ALTER-EU was officially formed and we supported the initially ambitious plans of Kallas for lobbying transparency.

–          Friends of the Earth Europe (FoEE) and Corporate Europe Observatory (CEO) are members of steering committee (7 members). No formal secretariat, SC members are taking that role and financing the activities of the coalition;

–          How do we work? Campaigning work around the EU. Exposing cases of dubious influence (Research and publications on problematic lobbying campaigns), advocacy among EU decision-makers (commissioners, MEPs…), awareness-raising through the organisation of and participation to events (workshops, conferences, seminars).

–          What we demand?  With an estimated more than 15,000 lobbyists in Brussels, we believe guaranteeing lobbying transparency and ethics regulation is a prerequisite of democratic accountability. Key priorities include:

  • A mandatory lobby register (including law firms and think tanks) with full disclosure of names of individual lobbyists, dossiers lobbied on, tighter financial disclosure requirements;
  • Ethics rules for lobbyists: prevent cases of revolving doors between EU institutions and private sector);
  • Improved code of conduct for European Commission officials: prevent conflicts of interests).
  • Challenge phenomena of privileged access of specific interests to the EU institutions in the expense of public interest.

When EU institutions deliberately provide privileged to lobby groups it often results in the corporate capture of whole policy areas. This is why we are especially interested in the access of lobby groups to EU advisory bodies, such as expert groups, High Level Groups (a special kind of expert groups) and technology platforms.

How do we relate to the debate on the financial crisis?

The financial regulation in the EU is an area of almost complete corporate capture over policy-making, hard to find in other areas. 

Expert Groups in general

We started research on expert groups three years ago. We picked up on the work of some old MEPs and we inspired new MEPs to put pressure on the issue.

The first ALTER-EU report was published in March 2008 (http://www.corporatejustice.org/IMG/pdf/expertgroupsreport.pdf).  Until then the membership of the vast majority of the more than 1.000 expert groups was not publicly disclosed. The media picked up the issue and increased pressure to the Commission. After that, we and MEPs sent more letters and complaints to the Commission asking more transparency.

By the end of 2009 the membership of most expert groups was disclosed.

In November 2009 we published a report on the expert groups advising the financial sections of DG Internal Market – http://www.greenpeace.org/raw/content/eu-unit/press-centre/reports/a-captive-commission-5-11-09.pdf

–          This study revealed a clear bias in favour of the financial industry.

–          Out of 21 expert groups providing policy-advice on financial issues, 9 dominated by industry; 8 dominated by MS; 1 with equal NGO/industry membership; 1 mainly with academics and 3 with membership not fully disclosed. Within these groups, there were 4 industry experts for 1 from academia, consumer groups, trade unions all together.

–          229 industry experts > 150 Commission policy – making staff in charge of financial issues;

–          Demands: dissolution of corporate-dominated groups (now 9); review of rules on expert groups.

General on crisis, EU reaction and lobbies

How should the crisis be discussed?

The debate about this crisis should not be framed as discussion between various special interests (the financial sector against what is called the ‘real economy’ or the Anglo-Saxons against the ‘continentals’ or the developed world against the developing etc).

–          30 million jobs around the globe have been lost

–          Global hunger has increased by 20% since the break-out of the crisis

–          In the same time some bankers and some asset managers (many members of the European Banking Federation) continue to make huge profits

This is the framework of the crisis. So, the crisis and the reaction to it should be discussed from a global public interest point of view.

→It is exactly this debate that excessive corporate lobbying is preventing.

The role of lobbying in the crisis

In the last ten years the global financial industry has spent billions lobbying for the liberalisation, the globalisation and the deregulation of the sector.

In the United States, financial lobbyists spent 3.4 billion U.S. dollars in the last decade.

By dedicating these resources they managed to pass on the deregulation measures that made the mortgage speculation bubble possible.

A civil society report documented all that: http://www.wallstreetwatch.org/reports/sold_out.pdf

Civil Society Organisations were able to make this report because in the US there is mandatory registration of lobbyists and their expenses.

Financial lobbying in the EU is not transparent

–          Such a report is not possible for the EU because there is only voluntary registration and the financial reporting is very lax and vague.

–          Huge banks that there is no doubt they’re lobbying are not registered: Deutsche Bank, HSBC, Banco Santander, Barclays, Dexia, Citibank.

–          Banking lobby groups: European Venture Capital Association, Eurofi (supposed think tank), European Financial Services Roundtable.

–          The main Hedge Fund lobbying, the Alternative Investment Management Association is not even disclosing its members in its website (http://www.aima.org/en/about_aima/aima-membership/index.cfm). Nevertheless, it lobbies intensively right now and since the autumn in the Parliament. As we know from the expert groups register, many of the fore mentioned banks are its members as they are active in Hedge Funds etc. AIMA hasn’t declared its basic campaign in the register: http://blog.brusselssunshine.eu/2009/11/lobbying-campaign-by-hedge-funds-not.html

–          French Banks (BNP Paribas) say they spent 400.000-450.000€. That’s less than the lobbying budget of FoEE (696,000€). According to these data BNP Paribas, the biggest bank in Europe spends less in lobbying than FoEE.  This is due to current rules – the Commission is luckily intending to change – that don’t oblige companies declare their contracts with lobbying consultancies.

ALTER-EU has filed many complaints on the register challenging the accuracy of the declared budgets. These complaints have resulted even in tenfold revisions of the budget (CEFIC)

The European Banking Federation says it spends more than 1.000.000€ in lobbying. But it is not compelled to tell us how much more than 1.000.000€.

Financial lobbying has shaped EU regulation

Our research on expert groups provided the evidence that the weak lobbying transparency rules fail to provide:  Without knowing how much it cost, financial lobbying in the EU has been tremendously successful.

The Financial Services Action Plan – launched ten years ago to create a single market for financial services – was conceived in an expert group composed exclusively by financial industry (High Level Strategy Review Group).

The Commission created six groups to monitor the Plan’s implementation. We managed to get the membership of four of them through freedom of information legislation. All of them were exclusively or almost composed by industry.  The four groups created in 2004 to review the process were also industry controlled.

Our report also traces the influence other expert groups had on banking supervision, hedge funds, credit rating agencies, accounting and tax havens.

What we can see is that for ten years the industry has been the brains and the Commission the hands. EU legislators have been following the advice of financial industry almost blindly.

The outgoing Commissioner for Internal Market Mr McCreevy has said:

What we do not need is to become captive of those with the biggest lobby budgets or the most persuasive lobbyists: We need to remember that it was many of those same lobbyists who in the past managed to convince legislators to insert clauses and provisions that contributed so much to the lax standards and mass excesses that have created the systemic risks. The taxpayer is now forced to pick up the bill.” – http://www.rte.ie/news/2009/0209/mccreevyc.html

Speculation and self-regulation: not responsible for the crisis?

Today, quite contrary to McCreevy, financial lobbyists love to repeat that ‘speculation is not the cause but the symptom of the crisis and that self-regulation is not to blame’.

But when asked what the reason for the crisis is then, they don’t reply clearly and talk about a multitude of causes…

It is true that deeper structural economic problems are in the root of the crisis:

  1. The growth of inequalities – the transfer of wealth from labour to the capital [Example: the difference of income between an industrial worker and an asset manager in the US is 1 / 21.000]
  2. The huge accumulation of capital the structural inability to invest this capital in productive activities that benefit societies (linked with the tendency of the profit rate to fall)
  3. Industrial overproduction, which is linked with point 2

The ‘financialisation’ of the economy is a consequence of these factors. In order to make profit, capital is invested in speculative rather than productive activities.

The overall value of all derivatives in the global market is tens of times bigger than the global GDP.

What the banks are doing is in simple words is borrowing the same amount of money several times or placing the same amount of money in several different bets [they lend far too much money relative to their capital resources].  This is how the virtual economy is created.

This malfunction is maybe not the root of the crisis but is certainly not contributing by any way in resolving it. On the contrary it only deteriorates and deepens it.

Speculation and self-regulation have definitely provoked the break out of the crisis in the US and Europe. Deeper problems of the economic system are in the root of the problem but this cannot provide any argument for the financial industry to deny its responsibilities.

When they say that public authorities also have their responsibilities, this is true as long as they have been following the financial industry’s advice.

The initial mission of the banking sector is to convert savings to investment not speculate (predictions and bets) to make quick profit.

In that sense, speculation and self-regulation have to stop.

High-profile politicians blaming speculation and self-regulation

In September 2008, Nicolas Sarkozy said:

‘The idea that the markets are always right was mad. For several decades we created conditions in which industry operated with the aim of achieving short-term profitability.’

‘Banks were allowed to speculate on the markets instead of doing their job which is mobilize savings for economic development and analysing the credit risk. The speculator rather than the entrepreneur was financed.’

‘Self-regulation as a way of resolving all problems is finished. Laissez-faire is finished. The all-powerful market which is always right is finished.’ http://www.ambafrance-uk.org/President-Sarkozy-speaks-to-French.html

Commissioner McCreevy said some months later: ‘In the case of legislators, I am convinced that over the years there has been too much ‘regulatory capture’ by the sell side of the financial services market: Their lobbies have been strong and powerful. By contrast there has been too little engagement on the buy side. That is an imbalance that legislators must be much more conscious of.’ http://www.rte.ie/news/2009/0209/mccreevyc.html

Nevertheless business as usual continues

Never mind these statements things continued exactly like before. Designing the reform of EU banking supervision was assigned in an expert group full of bankers, the De Larosiere Group.   http://archive.corporateeurope.org/docs/would-you-bank-on-them.pdf

The Commission’s comment on our report demonstrating the regulatory capture accepted by McCreevy was that «If you want financial advice you don’t ask a baker,».  http://euobserver.com/9/28947

The Commission is currently preparing a new policy framework on derivatives including CDS.

There are two permanent expert groups that relate with this policy framework:

–          One with governments

–          One with industry specifically on CDS http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/detail.cfm?ref=2299

This group is dominated by International Swaps and Derivatives Association (ISDA) and its members (Deutsche Bank, BNP-Paribas, Goldman Sachs, Barclays…). An association that even rejects that speculation against Greece is taking place with ridiculous arguments.

ISDA wants to avoid a ban of naked SDAs that many decision makers propose. This expert group is a tool of pressure to convince the Commission not to ban CDS.

There are no minutes or agendas published and the public can’t know what it is really about.

The picture remains: the Commission continues to trust the speculators that brought us into the crisis.

The European Parliament in 2007 called upon the Commission to create «a European budget line to fund financial market expertise in consumer and SME organisations,» but the Commission never implemented this proposal.

Lobbyists have been reported in the press arguing that ‘in a sensible world, there would be no new regulation or supervision of any sort […] because industry knew far better how to run its affairs. Their bank had just received billion dollars from the American government’. http://www.economist.com/blogs/charlemagne/2010/03/hedge_fund_lobbyists

The era of trusting the financial industry should definitely over. The argument that ‘we are the only ones to understand how finance works, you have to trust us’ is not valid anymore. Society (consumers, unions, academics, NGOs, SMEs) should be able to understand and monitor. This is the only way to healthy finance.

Lobbyists pollute the debate

A Brussels based national official has been quoted saying:  «They ring me up, and try to explain things to me like I am an idiot» http://www.economist.com/blogs/charlemagne/2010/03/hedge_fund_lobbyists

Hedge Funds Rapporteur Jean-Paul Gauzès (EPP) had held 137 meetings with lobbyists. http://www.hedgefundsreview.com/hedge-funds-review/news/1598525/news-focus-aifm-equivalence-criteria-proposed

In the initial hearing of the Parliament there were six speakers by the industry and only two from trade unions. More lobbyists than MEPs were maybe in the room. With a network of NGOs we hardly managed to distribute a one-page position paper to the MEPs.

The European Banking Federation (EBF) organises the ‘European Parliamentary Financial Services Forum (EBFSF) paid by its 55 industry members as a lobbying vehicle in the Parliament. See here a video about this and other similar lobby forums: http://blog.brusselssunshine.eu/2009/09/mep-industry-fora-vehicles-for-lobbying.html

MEP Bullman (S&D) said that MEPs dealing with financial issues have 1/10 of the capacity (workforce, resources) of the financial lobbyists.

MEP Eva Jolly (Greens) said: ‘Whether you vote for Obama or Bush in the US you get Goldman Sachs. Whether you vote Right or Left or even the Greens in France you get BNP-Paribas’

Who are the speculators?

The same big European banks (BNP Paribas, Deutche Bank etc. ) participate in different lobby groups (EBF, AIMA, ISDA).

Big banks like BNP-Paribas and Deutsche Bank are among the heaviest buyers of swaps insurance. – http://www.nytimes.com/2010/02/25/business/global/25swaps.html

Their positions as EBF are more mild and consensual. ISDA is secretive and aggressive. But it is the same banks behind employing several different lobbying tactics in the same time.

Banks that have been bailed out with public money participate directly or indirectly to speculative attacks against the Euro currency or specific economies like Greece.

Big Greek banks (EBF members) received 28 billion cash and guarantees last year. Now they lent the Greek public with rate of 6.3%. They borrow with the guarantee of Greek bonds with 1.5% from the ECB and then borrow to the Greek state with 6.3%.  In the same time, employees suffer up to 30% real revenue cuts.

Will Barnier bring up change?

The new Internal Market Commissioner Michel Barnier has said:

–          “I don’t believe in self-regulation”;

–          «There are expert groups where it is probably useful or necessary to open up the game. So, I will respond positively to your question [‘will you change the composition of these groups?’], provided that I see which are these expert groups and where they are.»

–          He made an open call for the composition of a new expert group (exceptional practice for DG Internal Market)

–          He said he’ll stop speculation on food commodities

Measures promoting the public interest

Ambitious measures are being proposed by high-level MEPs and other politicians

–          Ban CDS and short-selling

–          Establish a Financial Transaction Tax

–          Separate investment from commercial banks

–          Revise the Basel construction

These measures could become reality if financial lobbyists get off the way, if decision makers slam the door on them and decide in grounds of public interest.

—-

Σημείωση: τα μέτρα που αναφέρονται στο τέλος σε καμία περίπτωση δε θεωρώ οτι θα σώσουν κανέναν. Είναι μέτρα που στα πλαίσια του καπιταλισμού θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, εάν αυτός ενδιαφέρεται ακόμα να ισχυριστεί ότι υπηρετεί το ‘κοινό συμφέρον’ (όπως πχ. ισχυρίζεται ο Σαρκοζί στην ομιλία του).  Νευραλγικοί φορείς του όμως όπως οι πολυεθνικές εμπορικές τράπεζες ούτε αυτά δεν αντέχουν.

Και ιδού (άλλο ένα) πεδίον δόξης λαμπρό.

Advertisements

5 Σχόλια to “Ένα ντιμπέιτ με τραπεζικούς λομπίστες”

  1. Y Απρίλιος 4, 2010 στις 2:14 μμ #

    Στιγμιότυπα από το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο:

    Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί συναντήθηκαν ιδιαιτέρως την προηγούμενη μέρα. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Τρισέ μπήκε για λίγο στη συνάντηση αλλά δε κάθησε μέχρι τέλους. Ο ‘Πρόεδρος της ΕΕ’ (του Συμβουλίου) Van Rompuy κλήθηκε μέσα λίγο πριν το τέλος. Μετά από μιαμιση ώρα συζήτησης οι δύο αρχηγοί κρατών βρήκαν συμβιβασμό.

    Ο Σαρκοζί αρκέστηκε να πάρει την άδεια της Μέρκελ να μιλάει δημοσίως για ένα ‘ευρωπαϊκό εργαλείο’ βοήθειας αφού τα 2/3 του πιθανού πακέτου στήριξης για την Ελλάδα θα έρχονταν από κράτη μέλη της ευρωζώνης (και το άλλο 1/3 από το ΔΝΤ). Κάθε χώρα μπορεί να βάλει βέτο στην απόδοση του.

    Την επόμενη μέρα άρχισε η επίσημη συνάντηση των 27. Το πρώτο μέρος της συζήτησης ήταν για τη στρατηγική ΕΕ-2020. Τη διάδοχο της Λισαβώνας που έχει γραφτεί από τη Στρογγυλή Τράπεζα των Βιομηχάνων και που θα κάνει ότι ξέραμε ως καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις μέχρι σήμερα να φαντάζει παιδική χαρά.

    Ο Van Rompuy ανήγγειλε συνάντηση του Γιουρογκρουπ για τις 20.30.

    Πριν αρχίσει η συνάντηση αυτή, ο Γιωργάκης Παπανδρέου βγήκε από την αίθουσα μαζί με τους αρχηγούς των κρατών που δεν είναι στο Ευρώ.

    Μετά από συζήτηση (?) 45 λεπτών οι.. 15 ενέκριναν τη συμφωνία Μέρκελ – Σαρκοζί, με τον Van Rompuy να προεδρεύει και τους Γιούνκερ (πρόεδρο του Γιορογκρουπ) και Θαπατέρο (αρχηγό προεδρεύουσας χώρας) να είναι εντελώς παραγκωνισμένοι.

    Εκτός από το ‘πακέτο’ για την Ελλάδα αποφάσισαν επίσης ότι ‘το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα γίνει η οικονομική κυβέρνηση της Ευρώπης’.

    Στη συνέχεια όλοι οι 27 (και ο Γιωργάκης) κλήθηκαν πίσω στην αίθουσα. Οι Άγγλοι που είχαν δει από το βίντεο γουολ περί οικονομικής κυβέρνησης είχαν σκυλιάσει. Η συζήτηση των 27 περιορίστηκε στη διόρθωση της συγκεκριμένης φράσης στο αγγλικό κείμενο που έγινε ‘το συμβούλιο θα βελτιώσει την οικονομική κυβέρνηση’ ενω στα γαλλικά έμεινε ως είχε!

    Μετά από ένα τέταρτο οι 27 έδωσαν στον τύπο τη ‘Συμφωνία’ (στοίχημα ότι ο Γιωργάκης δε πρόλαβε να βγάλει κιχ).

    Επαναλάβετε μετά από εμένα:
    Ζήτω η Πεφωτισμένη Ευρωπαϊκή Δημοκρατία!

    πηγή: http://www.europeanvoice.com/article/imported/economic-governance,-the-angela-merkel-way/67570.aspx

  2. a8lios Απρίλιος 6, 2010 στις 11:51 πμ #

    Δε το πιστεύω ούτε κι εγώ, αλλά έκατσα και το διάβασα!!! 😀
    Μέσες άκρες Υ πρέπει να σου πω ότι μου φάνηκε σαν να είδα κάποιο ντοκιμαντέρ του Μουρ. Όχι ότι φταις εσύ γι αυτό βέβαια.

    Πλάκα πλάκα, τί περιθώρια πιστεύεις ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν για τη διαμόρφωση πιο ριζοσπαστικών αιτημάτων από τον δικό σας οργανισμό;

    Btw, «Tμήμα Ευρωπαϊκών Σπουδών» σε πανεπιστήμιο στις Βρυξέλλες! Ας αναλογιστούμε όλοι τί περιεχόμενο μπορεί να έχουν τα μαθήματα εκεί πέρα… Priceless!!!

    Επίσης, ΤΙ ΣΚΑΤΑ σημαίνουν τα αρχικά CDS και τί είναι όλοι αυτοί οι υπερήρωες 😆 MEP ;;;

    Τέλος, κάτω κάτω που γράφει αυτά:
    Measures promoting the public interest

    Ambitious measures are being proposed by high-level MEPs and other politicians
    – Ban CDS and short-selling
    – Establish a Financial Transaction Tax
    – Separate investment from commercial banks
    – Revise the Basel construction

    Ποιοί είναι αυτοί οι πολιτικοί, από ποιά κόμματα προέρχονται;
    Τί σημαίνει «Ban CDS and short-selling»; Να τα αποκλείσουν από πού; Από το lobbying;
    Τί είναι το «basel construction» και σε ποια κατεύθυνση να αναθεωρηθεί;
    Καλά όχι ότι καταλαβαίνω απόλυτα και το διαχωρισμό σε investment from commercial banks, αλλά λέμε τώρα…

    Υ.Γ. Κορυφαίο σημείο του άρθρου το

    It is true that deeper structural economic problems are in the root of the crisis:

    – The growth of inequalities – the transfer of wealth from labour to the capital [Example: the difference of income between an industrial worker and an asset manager in the US is 1 / 21.000]
    – The huge accumulation of capital the structural inability to invest this capital in productive activities that benefit societies (linked with the tendency of the profit rate to fall)
    – Industrial overproduction, which is linked with point 2

    Το μόνο που λείπει είναι να πετάξεις κανένα «as Karl Marx said in his work τάδε (…)» 😆 . 😆 . 😆

  3. Y Απρίλιος 6, 2010 στις 6:06 μμ #

    Άθλιε με το οτί το διάβασες απέδειξες ότι είσαι πραγματικός φίλος! 🙂 Εννοώ ότι έχω συνείδηση ότι είναι στριφνό, τεχνικό και δύσκολο μα πολύ διάλεκτο διαδρόμων των Βρυξελλών (EU jargon)

    Τώρα αν σου φάνηκε σα να είδες Μουρ ακόμα καλύτερα. Δε το ξερά ότι έxω τέτοια πένα που συγκρίνομαι με ντοκυτμαντέρ 😛 😛

    Όσο για το Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών έχω κάνει εγώ ο ίδιος το Μάστερ μου εκεί και τα πράγματα είναι όπως τα φαντάζεσαι. Προπαγάνδα και των γονέων, μικρο-αστική σύνθεση, ευρω-φεντεραλισμός, έλλειψη κριτικού πνεύματος και όλα τα χαρακτηριστικά ενός ιδεολογικού ιερατείου.

    Με αυτή την έννοια το ότι αντιμετώπισα λομπίστες σε συζήτηση εκεί ήταν κάτι σα την ‘Εκδίκηση της Γυφτιάς’ για μένα, καθότι όσο ήμουν εκεί τα ερωτήματα και οι παρεμβάσεις μου περιορίζονταν σε τεχνικό επίπεδο που μου επέτρεπαν να κατανοήσω τον τρόπο λειτουργείας της ΕΕ.

    Δεν έδινα μάχες σε ζητήματα γιατί από μια άποψη εγώ ήμουν ο ανώμαλος ‘αντι-ευρωπαϊστής’ που είχε έρθει να σπουδάσει την ΕΕ και όχι όλοι οι άλλοι που την λάτρευαν. Με πολλούς συμφοιτητές βέβαια έκανα πολύ ζωηρές συζητήσεις έξω από τα μαθήματα.

    Γενικά, έμαθα πολλά πράγματα εκεί. Και πιστεύω ότι θα έπρεπε όλοι και κυρίως το εργατικό κίνημα να έχει κάνει πολύ περισσότερο κτήμα του τη λειτουργία της ΕΕ.

    Όσο για την οργάνωση που δουλεύω το CEO ρόλος μας δεν είναι να δίνουμε εναλλακτικές και προτάσεις αλλά να ντοκουμεντάρουμε την επιρροή των πολυεθνικών και να την κάνουμε ευρέως γνωστή στο γενικό κοινό αλλά και σε κινήματα έτσι ώστε αυτά να συνειδητοποιούν καλύτερα το χαρακτήρα της ΕΕ, να εντοπίζουν συγκεκριμένα τον αντίπαλο τους και να στοχεύουν καλύτερα.

    Θα ήθελα να δουλεύουμε περισσότερο με πιο ριζοσπαστικά κινήματα, χωρίς όμως να χάνουμε την επαφή μας και με τα mainstream.

    Λοιπόν, πάμε στη μετάφραση της jargon τώρα:

    MEPs = Members of the European Parliament, δηλαδή οι Ευρωβουλευτές.

    CDS= Credit Default Swap – Χρηματοοικονομικό προϊόν που ασφαλίζει τον αγοραστή του έναντι στην χρεοκοπία ενός άλλου προϊόντος συνήθως Ομόλογου ή δανείου. http://en.wikipedia.org/wiki/Credit_default_swap

    H πλάκα είναι ότι μπορεί κανείς να αγοράσει CDS για προϊντα (ομόλογα ή δάνεια) που ΔΕΝ έχει συνάψει. Είναι τα λεγόμενα Naked CDS που αποτελούν την πλειοψηφία των CDS στην αγορά.

    Πολλοί (ακόμα και τραπζολομπίστες) λένε ότι τα CDS είναι σα να αγοράζεις ασφάλιση για το σπιτι του γείτονα κι έτσι να έχεις συμφέρον να καεί (όχι το δικό σου το σπίτι αλλά του γείτονα!)

    Μέσω αυτών των προϊοντνω διεξάγεται αυτή τη στιγμή η κερδοσκοπία ενάντια στην ελληνική οικονομία, αφού σειρά χρηματοοικονομικών παικτών έχουν πάρει CDS ενάντια στα κρατικά μας ομόλογα και εχουν συμφέρο να χρεοκοπήσουμε.

    Η πρόταση που υπάρχει από πολλούς Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινους, Αριστερούς τύπου Die Linke αλλά μέχρι και την υπουργό οικονομικών του Σαρκοζί (το χει πει μια φορά τουλάχιστον) είναι να απαγοευτούν, να καταργηθουν αυτά τα προϊόντα.

    Βασικά με την τωρινή κρίση θα έπρεπε να είναι ένα μέτρο τόσο αυτονόητο και άσχετο από ιδεολογία όσο και το ότι όταν ξεσπάσει πυρκαγιά, συλλαμβάνεις τον εμπρηστή.

    Το πρόβλημα έιναι ότι CDS αγοτάζουν και πωλούν οι τεράστιες και ‘σεβάσμιες’ (στους πολιτικούς) τράπεζες όπως η BNP, η Deutche Bank κλπ. Δεν είναι μόνο οι κακοί Άγγλοι και Αμερικάνοι ούτε κάτι μυστήριοι τύποι με έδρα στις Μπαχάμες. Είναι τράπεζες που έλαβαν δισ. από τους κρατικού κορβανάδες πέρυσι και συνεχίζουν να λαμβάνουν κρατικές εγγυήσεις.

    Short Selling είναι ένα παρόμοιο κατά κάποιον τρόπο προϊόν που σου δίνει κέρδος όταν πέφτει ένα Derivative (για περισσότερα θα σε παραπέμψω εδώ – http://en.wikipedia.org/wiki/Short_Selling)

    Basel concstruction προκύπτει από τη Συμφωνία της Βασιλείας που (απο)ρυθμίζει τη λειτουργία του τραπεζικού τομέα σε παγκόσμιο επίπεδο. Πολλοί μιλούν για αναθεώρηση της αλλά αυτοί στους οποίος αναφέρομαι (σοσιαλδημοκράτες και αριστερότερα και ίσως και λίγο και οι Γάλλοι δεξιοί) θέλουν να γίνει περισσότερο αυστηρή και απαγορευτική στη γυμνή και αντιπαραγωγική κερδοσκοπία.

    Εμείς θα μπορούσαμε ίσως να πούμε διάλυση της… Μη σύμπλευση μ’αυτή όταν κάνουμε εθνικούς κανόνες κλπ. καθότι η όλη λογική της είναι τίγκα νεοφιλελεύθερη όπως φαντάζεσαι.

    Ο διαχωρισμό σε investment from commercial banks είναι να μη μπορεί μία τράπεζα που έχει βασικό σκοπο της την προώθηση της ανάπτυξης προσανατολίζοντας κονδύλια εκεί που χρειάζονται να γίνου έργα κλπ. να εμπλέκεται και σε κερδοσκοπική δραστηριότητα με hedge funds, derivatives, CDS κλπ.

    Τώρα λίγο για τα εσωτερικά των Σοσιαλδημοκρατών, ο πανευρωπαϊκός πρόεδρος του Paul Nyrup Rasmusen κάνει καμπάνια με συνθήματα εναντίον όλων των μεταρρυθμίσεων που ως πρωθυπουργός πρόωθησε όπώς και όλες οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Οι Άγγλοι Εργατικοί είναι κατά της ρύθμισης γιατί στην Αγγλία δεν έχουν πια τίποτα άλλο εκτός από εμπόριο και τράπεζες και θέλουν να ‘σώσουν το Σίτυ’ από ‘τη ρυθμιστική μανία των ηπειρωτικών’ (λέμε – η μάλλον λένε – τώρα).

    Ο Georgy Porgy λέει ότι χρειάζεται περισσότερη ρύθμιση αλλά είναι πολύ λιγότερο συγκεκριμένος από άλλους τσοτσιαλιστές. Θα είχε ενδιαφέρον να μας έλεγε κάποιος αν ξέρει τι επενδύσεις έχουν οι ελληνικές τράπεζες στα τοξικά προϊόντα, αυτές που είναι ο μεγάλος κερδισμένος της λεηλασίας που γίνεται με την τεχνητή κρίση. Λένε ότι είναι λίγες αλλά είναι αμηλητέες?

    Όσο για το τελευταίο Άθλιε, δυστυχώς υπάρχουν χώροι που αν βγεις ανοιχτά ως μαρξιστής απορρίπτεσαι. Πρέπει όμως κι εκεί να βρεις τρόπο να δώσεις τη μάχη. Ντάξει είμαι σίγουρος ότι όλοι ξέρετε τι εννοώ.

  4. Y Απρίλιος 10, 2010 στις 1:21 μμ #

    Σημαντικό που είχα ξεχάσει στο ερώτημα ποιος ζητάει την απαγόρευση των CDS:
    Είχαν γράψει κοινό γράμμα στην Κομισιόν υπέρ της και οι Μέρκελ, Σαρκοζί, Γιωργάκης, Γιουνκερ πριν αρχίσει ο μεγάλος χαμός
    http://www.europeanvoice.com/article/2010/03/france,-germany-want-clampdown-on-speculation/67405.aspx

    Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι θα το κάνει η Κομισιόν.

Trackbacks/Pingbacks

  1. Ένα ντιμπέιτ με τραπεζικούς λομπίστες | No Style - Απρίλιος 3, 2010

    […] Για να κάνουμε την παρουσίαση μας συλλέξαμε κάποια στοιχεία κλειδιά σε σχέση με το θέμα τα οποία παραθέτω σ’αυτό το ποστ (στα αγγλικά)… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (3294 λέξεις)] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: