Βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα

9 Νοέ.

Έτσι τιτλοφόρησαν ορισμένα αυστριακά μίντια (ραδιοφωνική εκπομπή και άρθρο) τα ρεπορτάζ τους για τη νέα μελέτη  που δημοσιεύσε η ALTER-EU, η Συμμαχία για τη Διαφάνεια στο Λόμπινγκ και τη Δεοντολογική Ρύθμιση στην ΕΕ, μια πλατφόρμα 160 ΜΚΟ, συνδικάτων, ακαδημαϊκών κλπ. στην οποία συμμετέχει και το Corporate Europe Observatory.

To θέμα της μελέτης ήταν η σύνθεση των συμβουλευτικών ομάδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο χρηματοοικονομικό τομέα. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος σχεδιάζει την πολιτική της ΕΕ στον τομέα αυτό.  Για να την κατεβάσετε κάντε κλικ στην εικόνα:

Nov05_CaptiveCommissionΤα ευρήματα μας ήταν τα εξής:

Πριν από δέκα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λάνσαρε το Σχέδιο Δράσης για τις Χρηματοοικονομικές Υπηρεσίες (FSAP) στοχεύοντας στη δημιουργία μιας κοινής αγοράς και γι’αυτές σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το σχέδιο αυτό είχε εκπονηθεί υπό τις συμβουλές του High Level Stretegy Review Group και τα 16 μέλη του οποίου προέρχονταν από ιδιωτικές τράπεζες, ασφαλιστικές, επενδυτικά ταμεία κλπ.

Το ίδιο το Σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία έξι ομάδων που θα συμβούλευαν την Επιτροπή στη διαδικασία ενιοποίησης της αγοράς.  72 από τα 75 συνολικά μέλη τους που δόθηκαν στη δημοσιότητα ήταν από τον ιδιωτικό χρηματοοικονομικό τομέα.

Το 2004 δημιουργήθηκαν τέσσερις ομάδες για να συμβουλέψουν σχετικά με την αναθεώρηση του FSAP με αναλογη πάλι σύνθεση.

Η δημιουργία μηχανισμών επίβλεψης της ενιαίας αγοράς χρέωθηκε πάλι σε μια ομάδα τραπεζιτών υπό τον τραπεζίτη Alexander Lamfalussy. Το 2001, η ομάδα αυτή σχεδίασε το Lamfalussy process που λειτουργεί σήμερα  και αποφασίζει τους κανόνες ρύθμισεις της αγοράς χωρίς να εμπλέκει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή Συμβούλιο αλλά σε επιτροπές εκπροσώπων των υπουργείων οικονομικών.  Για τον ακριβή τρόπο που θα εφαρμόσουν τις αποφάσεις τους τα υπουργεία βασίζονται στις συμβουλές άλλων πάλι ομάδων ειδικών αποτελούμενων στη συντριπτική πλειοψηφεία τους από εκπορσώπους των μεγάλων εταιρειών του τομέα.

Εν ολλίγοις, από το 1999 η όλη διαδικασία δημιουργίας ενιαίας χρηματοπιστωτικής αγοράς, από το σχεδιασμό της νομοθεσίας μέχρι τις λεπτομέρειες της εφαρμογής της, έλαβε χώρα στη βάση των ‘συμβουλών’ του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και χωρίς στην ουσία να ληφθεί καμία άλλη θεώρηση υπόψη.

Μετά το ξέσπασμα της κρίσης ο αρμόδιος Επίτροπος McCreevy δήλωνε το Φλεβάρη του 2009 ότι ένας από τους λόγους της άγριας κρίσης ήταν ότι ακούγανε πολύ (βλέπε ακολουθούσαν τυφλά) τους λομπίστες των τραπεζών.

Παρ’όλ΄αυτά, τη μεταρρύθμιση του συστήματος έτσι ώστε να μην ξαναπάθει τέτοιο στραπάτσο (ευσεβείς πόθοι) την ανέθεσαν σε ‘επιτροπή σοφών’  κατα πλειοψηφία αποτελούμενη και πάλι από τραπεζίτες. Για την επιτροπή αυτή γράψαμε στο παρελθόν ειδική αναφορά.

Η κατάσταση τον Απρίλη του 2009 όταν κάναμε το μέτρημα για τη συγκεκριμένη μελέτη ήταν η εξής. Υπό τη Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς που σχεδιάζει τη χρηματοοικονομική πολιτική της Επιτροπής λειτουργούσαν 19 ομάδες ειδικών.

– 7 αποτελούνταν από εκπροσώπους κρατών μελών

– 8 κυριαρχούνταν από εκπροσώπους ιδιωτικών τραπεζών και άλλων χρηματοοικονομικών εταιριεών

– Σε μία υπήρχε ισορροπία ανάμεσα σε ιδιωτικό τομέα και οργανώσεις καταναλωτών

– 1 αποτελούταν από συνδικάτα του τομέα

– Σε δύο περιπτώσεις η Επιτροπή δεν παρέχει αρκετές πληροφορίες στο ανάλογο μητρώο ώστε να αξιολογήσουμε τη σύνθεση τους.

Συνολικά:

– Οι 229 σύμβουλοι των πολυεθνικών που συμμετέχουν στις ομάδες αυτές είναι περισσότεροι από τους 150 δημόσιους αξιωματούχους της επιτροπής τους οποίους ‘συμβουλέουν’

– Είναι σχεδόν ισάριθμοι με τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων

– Είναι το 84% των εκπροσώπων αυτού που η Επιτροπή ονομάζει ‘κοινωνία των πολιτων’ (μη κυβερνητικοί εκπρόσωποι από εταιρείες, συνδικάτα, ΜΚΟ, πανεπιστήμια) εκπροσωπούν μεγάλες εταιρείες. Αυτό δείχνει και τη δομική προτίμηση της επιτροπής στο μεγάλο κεφάλαιο και την προσχηματική μόνο εμπλοκή άλλων φορέων.

– Οι εταιρείες που συναντούνται πιο συχνά είναι οι Deutsche Bank, PNB-Paribas, Société Générale και η Swift.

H κατάσταση δεν έχει αλλάξει τώρα, Νοέμβρη του 2009, με μία ακόμα ομάδα να έχει δημιουργηθεί με κράτη – μέλη και μία που να κυριαρχείται από εταιρείες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι ένα σώμα που δεν παίρνει οδηγίες από κυβερνήσεις (παρά μόνο ΄κατευθύνσεις’ απο το Συμβούλιο) και υποτίθεται (σύφωνα με τις Συνθήκες) ότι εκπροσωπεί το ‘κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον’, το συμφέρον όλων των πολιτών της ΕΕ . Η δημοκρατική του νομιμότητα εκπορεύεται από την εμπλοκή των εκλεγμένων κυβερνήσεων (κυρίως) και του Ευρωπαϊκού Κοινοβολίου (δευετερευόντως) στην επιλογή των Επιτρόπων που τη διοικούν, αλλά και στο ότι υποτίθεται ότι έιναι ένας θεσμός ανοικτός που διαβούλευεται άμεσα με την κοινωνία. Η πρώτη ΄πηγή δημοκρατικότητας’ είναι αρκετά περίεργη αφού συγκεκριμένες κυβερνήσεις και συγκεκριμένα κόμματα καλούνται να ορισουν άτομα που μετά υποτίθεται ότι πρέπει να λειτουργήσουν ‘ανεξάρητα από αυτά’ ακόμα κι αν η επανεκλογή του εξαρτάται από αυτα. Η δεύτερη έπεισε πολύ στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 90 όπου πολλές οικολογικές οργανώσεις και συνδικάτα πίστεψαν ότι θα έχουν ισχυρή φωνή στις Βρυξέλλες.

Τα στοιχεία αυτής της μελέτης ωστόσο,  όσο και η γενικότερη κατάσταση τις ομάδες ειδικών αλλά και άλλες μορφές διαβούλευσης της Επιτροπής δείχνουν ότι  η Επιτροπή παρέχει προνομιακό ρόλο στις πολυεθνικές και στην στην ουσία  εκπληρώνει τη δικιά τους θέληση, όπως κι αυτή των μεγάλων κρατών μελών.  Δείχνουν ότι η Επιτροπή δε ψάχνει νομιμοποίηση στην κοινωνία γενικά αλλά μονάχα στην επιχειρηματική κοινότητα, και ειδικότερα στις πολυεθνικές εταιρείες.

Οι μόνιμοι αξιωματούχοι της Κομισιόν που δεν εκλέγονται και μένουν όταν οι Επίτροποι αλλάζουν, λειτουργούν σε μόνιμη επαφή με τις εταιρείες.

H Alter-EU αποφάσισε να καλέσει να παρουσιάσουν μαζί της τη μελέτη τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και πρώην πρωθυπουργό της Δανίας Πολ Νύρουπ Ράσμουσεν, ο οποίος έχει κατ’επανάληψη επιτεθεί στους τραπεζικούς λομπίστες και στη προνομιακή μεταχείρηση τους από την Επιτροπή,  και ευρωβουλευτές από τους Πράσινους και την Ενωμένη Αριστερά (GUE/NGL).

Στη συνέντευξη τύπου την περασμένη Πέμπτη, ο Ράσμουσεν είπε ότι η σύνθεση των συμβουλευτικών ομάδων και γενικότερα η επιρροή των τραπεζών στην Επιτροπή είναι μια ‘καταστροφή για τη δημοκρατία’ και μια ‘τρομερή απειλή γι’αυτή’. Ξεκαθάρισε  ότι ο ίδιος επιθυμεί έναν ισχυρό και ανταγωνιστικό τραπεζικό τομέα, αλλά ότι αυτός θα πρέπει να είναι συνδεδεμένος με την ‘πραγματική οικονομία’ και τις ‘πραγματικές εταιρείες που δημιουργούν θέσεις εργασίας’ και ως εκ τούτου είναι απαράδεκτο που η Επιτροπή ακούει μόνο τις τράπεζες. Κατά τον Ράσμουσεν η ισχυρή αντίσταση που προβάλει ο χρηματοοικονομικός τομεας σε οποιαδήποτε ρύθμιση του είναι ενάντια στο μακροπρόθεσμο συμφέρον του που ο ίδιος δεν κατανοεί! Κατά την πρωθυπουργία του βέβαια ο Ράσμουσεν καθόλου δεν εμπόδισε τη ανεξέλεγκτη φιλελευθεροποίηση του τομέα που έλαβε χώρα ακριβώς τότε. Τώρα ως επικεφαλής των Ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών κάνει καμπάνια για τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Ο Πράσινος Sven Giegold έθεσε το πρόβλημα της σπανιότητας των ανεξάρτητων οικονομολόγων σήμερα αφού πολλοί ακαδημαϊκοί κάνουν έρευνα χρηματοδοτούμενη από τις τράπεζες. Γενικά, κυριαρχούν τα ‘αυτιστικά οικονομικά’ όπου γίνεται έρευνα με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας ορισμένων ομίλων και όχι με γνώμονα τα συμφέροντα της κοινωνίας.

Ο Dennis de Jong του πρώην μαοϊκού SP, έθεσε μεταξύ άλλων το θέμα των συνεταιριστικών τραπεζών που δεν εκπροσωπούνται.

Ο γράφων (μόνος δυστυχώς εκ των τεσσάρων συγγραφέων της μελέτης που βρισκόταν στο πάνελ) είπε ότι η νέα ομάδα για τα derivatives θα επαναλάβει λογικά την εμπειρεία του να σχηματίζεται η ραχοκοκαλιά της ντιρεκτίβας από τις ενδιαφερόμενες εταιρείες. Η συζήτηση που θα έπρεπε να έχει ανοίξει η κρίση σχετικά με το ποιες είναι οι λειτουργείες του τραπεζικού συστήματος που πραγματικά χρειάζεται το κοινωνικό σύνολο και ποιες όχι,  δε φαίνεται καθόλου να ανοίγει. Απαραίτητη προϋπόθεση για να ανοίξει έιναι  να διαλύσει η Επιτροπή τις 9 ομάδες ειδικών που κυριαρχούνται σήμερα από τις τράπεζες, για τον πρόσθετο λόγο ότι παραβιάζουν τους ίδιους τους κανονισμούς της .

Η Επιτροπή απατώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχολιάσε ότι είναι ‘άδικο η κριτική να επικεντρώνεται μόνο στο χρηματοοικονομικό τομέα και να μη βλέπουμε ότι γενικά οι περισσότερες ομάδες ειδικών έχουν εξισσοροπημένη σύνθεση’. Ισχυρισμός ψευδής καθότι οι εταιρείες υπερισχύουν των αλλων μη κυβερνητικών φορέων σε όλους τους τομείς και όχι μόνο στο χρηματοοικονομικό και η ALTER-EU το έχει θέσει και αυτό σε επίσημο παράπονο. Στο ίδιο άρθρο η επιτροπή είπε επίσης: «If you want financial advice you don’t ask a baker » (αν θες χρηματοοικονομικές συμβουλές δε ρωτάς το φούρναρη). Καουμπόϊκη απάντηση που εννοεί ότι για τα τραπεζικά ξέρουν οι τράπεζες, για τα χημικά οι χημικές (αν σκοτώνουν πχ.), για τα μεταλλαγμένα η Μοσάντο, για την ‘πολιτική ασφάλειας’ (= πόλεμο και καταστολή ) οι οπλοβιομηχανίες, και πάει λέγοντας. Επιβεβαιώνει έτσι την πίστη στο δόγμα της ότι ‘το κοινό καλό είναι αυτό που είναι καλό για τις πολυεθνικές’.

Ξέρω ότι δεν μας επισκέπτοναι πολλοί θαυμαστές της ΕΕ εδώ, αλλά ας πούμε ότι επιχείρησα να δώσω επιπλέον επιχειρήματα στους επικριτές της. Οσοί  έχετε ιδέες για τις τακτικές που χρειάζονται για να έχουν και πρακτικό αντίκτυπο τέτοιες μελέτες, ας το συζητήσουμε. Ίσως μου δωθεί κι η ευκαιρία να πω κάποιες γνώμες για την αξία που μπορεί να έχουν στη δράση για μια σοσιαλιστική κοινωνία.

53 Σχόλια προς “Βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα”

  1. talibermal 9 Νοεμβρίου, 2009 στις 9:44 μμ #

    Εξαιρετική δουλειά, τις χρειαζόμαστε..ειδικά τώρα.
    Δυστυχώς παραμένουν κτήμα μόνο λίγων και θα πρέπει να γίνει δουλειά προπαγάνδισης πιο εκλαικευτική.
    Να αναληφθεί δράση πιο ειδική για την ΕΕ. Ειδικά με την Λισαβώνα.
    Πρέπει αυτή διαφαινόμενη ομοσπονδιοποίηση να γίνει και δικό μας όπλο..
    Απλά να γίνεται με γνώμονα διεθνικό, μην κατρακυλάμε τον κόσμο σε λογικές »εθνικού προστατευτισμού».
    Αυτά τα έλαχιστα.

  2. Υ 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 1:10 πμ #

    τι εννοείς με το να γίνει όπλο μας η διαφαινόμενη ομοσπονδιοποίηση?

  3. xamogelo 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 2:44 πμ #

    μάλλον πιστεύει ότι στην ΕΕ θα χαθεί σιγά σιγά το εθνικό κομμάτι.

  4. Logikos ergazomenos 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 3:31 πμ #

    H EE einai filh mas

    kai epishs gia osous trelous hli8ious EGLHMATIES-TROMOKRATES pou tolmoun kai lene OXI STIN EE (akouson akouson!):

    Eytyxws yparxei kai h kalh aristera (ouf):

    Our dream leaves on forever!:

  5. compassocap 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 11:37 πμ #

    συγγνώμη για το άσχετο αλλά το προόριζα για ποστ. ΈΚανε ο Υ όμως σήμερα και λέω να μη το πήξουμε.
    Δείτε απαραιτήτωας όσοι δε το είδατε τη Κυριακή το βράδυ τη συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα:
    http://www.protagon.gr/default.aspx?tabid=366&videoid=1826
    και το άρθρο σχολιασμό της Ρίκας Βαγιάνη:
    http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=75&smid=400&ArticleID=472&reftab=59&t=Το-τέρας-στο-δωμάτιο

  6. Μέλιτον Καντάρια 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 4:08 μμ #

    @Compasso
    Απιστευτη καταθεση ψυχης αλλα…
    1.Τοσο χριστιανισμο απο μερους των εργαζομενων δεν μπορω να τον δεχτω.Οχι αλλα γυρισμενα προσωπα για να εισπραξουν το βιτριολι και απο το αλλο μαγουλο
    2.Τοσο σφετερισμο απο τον «πολυ καλο» Θεοδωρακη δεν τον αντεχω.
    3.Μειναμε παλι στο συναισθηματικο και…στον φοβο.

    Η συνεντευξη αξιζε στο επιπεδο του συναισθηματικου και της στασης ζωης τελικα μονο αν απομονωσουμε την προσωπικη της σταση και το μαρτυριο που περναει η Κ.Κουνεβα.Αλλα μονο αν το απομονωσουμε…

  7. visk 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 5:03 μμ #

    Τροφή για σκέψη όσον αφορά την «διαφαινόμενη ομοσπονδιοποίηση» και το έθνος από μια δήλωση του Ζακ Ντελόρ (πρώην πρόεδρος της πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής): «Δεν θα υπάρξουν ποτέ “Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης”. Αρνιέμαι να ταυτίσω τον εαυτό μου με αυτούς που προωθούν την εξαφάνιση του έθνους-κράτους. Αντίθετα, αναζητώ κάποιου είδους ομοσπονδία μεταξύ ισχυρών εθνών-κρατών».

  8. Y 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 6:15 μμ #

    Η δήλωση του πρώτης τάξεως εκπροσώπου της αστικής τάξης Ντελόρ που παραθέτει ο Βισκ ως απάντηση προς εκείνους που επιμένουν ότι ο παγκοσμιοποιημένος ιμπεριαλισμός τα ‘χει βάλει με το έθνος κράτος.
    —-

    Μολις γύρισα από το Ευρωκοινοβούλιο και θα ήθελα να σας μεταφέρω το κλίμα εκεί.

    Κατάμεστη ήταν το πρωί η μεγαλύτερη αίθουσα του Κοινοβουλίου των Βρυξελλών όπου γινόταν ακρόαση σχετικά με την οδηγία για τα Alternative Funds (Hedge Funds κλπ.). Μιλούσαν 5 λομπίστες της financial industry (Deutche Bank, Allianz κ.α.) και δύο ‘ημιλόμπιστροι’ (σωμάτων όπως το CESR που αποτελείται μεν από υπουργεία το συμβουλέυουν όμως αποκλειστικά εταιρείες), τους οποίους άκουγαν εκστατικά οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών λαών.

    Στη συζήτηση δεν ακούγονταν λέξεις όπως ‘εργαζόμενοι’, ‘εργάτες’, ‘λαός’, ‘φτωχά στρώματα’ κλπ. παρά μόνο ‘καταναλωτές’, ‘επενδυτές’ και ‘η ελευθερία του καταναλωτή να επιλέγει αν θέλει να επενδύσει στις Μπαχάμες ή στο Λονδίνο’, την οποία οι λομπίστες λένε ότι απειλεί ακόμα κι αυτή η πολύ αδύναμη ντιρεκτίβα – που ελάχιστα τα ρυθμίζεί.

    Το CEO συμμετέχει σε μια πλατφόρμα ΜΚΟ (Attac klp.)που ζήτησε να μιλήσει κι αυτή. Η απάντηση τους Κοινοβουλίου ήταν αρνητική. Συμβιβάστηκαν μόνο, μετά από επιμονή και των ΣΔ, να συμεριλάβουν δύο εκπροσώπους συνδικάτων. Στην αρχή ήταν να έχει μόνο εταιρείες.

    Οι λομπίστες μιλούσαν όχι από το βήμα αλλά από τα έδρανα καθισμένοι ανάμεσα στους βουλευτές. Όταν έμπαινε κανείς στην αίθουσα δεν έβλεπε ποιος μιλούσε, παρά μόνο τους βουλευτές και το υπόλοιπο κοινό (βοηθοί, άλλοι λομπίστες κλπ.) να ακούνε μια φωνή από το υπερπέραν σα να ήταν η φωνή του θεού.

    Μετά πήγα να βρω τους συντρόφους από το ΚΚΕ και το ΑΚΕΛ, να δώσω και σ’αυτούς τη μελέτη, όπου με χαρά διαπίστωσα ότι υπάρχει ενδιαφέρον. Στο κεντρικό φουαγιέ του Κοινοβολίου (γέφυρα Κωνσταντίνος Καραμανλής) υπήρχε έκθεση φωτό για την πτώση του τείχους. Εργατικές κατοικίες στην Αν. Γερμανία. Γιατί δε βάζουν δίπλα τις σημερινές του Παρισιού? Σύρματα στα σύνορα. Γιατί δε βάζουν δίπλα τη σημερινή μεταχείρηση των μεταναστών? Από τον Ιούνιο που εκλέγηκε πρόεδρος του κοινοβουλίου ο Πολωνός Μπούζεκ στην Καραμανλής έχει συνεχώς αντικομμουνιστικές εκθέσεις. Οι διαφορές μας (μεταξύ ΚΚΕ και ΑΚΕΛ και παραπέρα) φαντάζουν πολύ μικρές εδώ. Έστω και αν είναι θεμελιώδεις φαντάζουν ασήμαντες
    σ’αυτή τη σφηκοφωλιά.

    —-
    @Μέλιτον
    Η στάση ζωής είναι πολύ μεγάλο πράγμα.

  9. Theo 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:48 μμ #

    @Y

    μία καλοπροαίρετη ερώτηση, ο οργανισμός ή οργάνωση που εργάζεσαι απο που χρηματοδοτείται?

  10. Y 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 8:27 μμ #

    Οργάνωση όχι οργανισμός.

    To μεγαλύτερο μέρος από το Isvara Foundation τα χρήματα του οποίου προέρχονται από έναν λιβανέζο καπιταλιστή που εισάγει Caterpillar στο Λίβανο:
    http://www.jalladgroup.com/en/aboutus/sy.php

    Μπορείς να δεις και του υπόλοιπους χρηματοδότες στο επόμενο κόμεντ.

    Τον τύπο τον γνώρισα την προηγούμενη βδομάδα και τον συμπάθησα. Απ’όσο έκοψα είναι από τους τύπους που πιστεύουν ότι ο καπιταλισμός μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινος και ο κόσμος μπορεί να αλλάξει χωρίς ταξική επανάσταση και προσπαθεί γι’αυτό (τουλάχιστον αυτός προσπαθεί).

    Θέμα του βέβαια αυτό, και θέμα μας των υπολοίπων πώς αξιοποιούμε τη δουλειά που κάνουμε εδώ.

    Πρέπει να πω βέβαια ότι στο Λίβανο κάνει καμπάνια κατά των συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου με την ΕΕ κ.α. και είναι κάθετος στο ότι όσοι λένε ότι η Χεζμπολά είναι τρομοκρατική οργάνωση δε ξέρουν που τους πάν τα τέσσερα.

  11. Y 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 8:28 μμ #

    Ο προϋπολογιμός 2007: http://www.corporateeurope.org/system/files/Financial+report+2007.pdf

  12. a8lios 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 9:14 μμ #

    Σίγουρα κάθε λεπτομερή ανάλυση για το πώς δουλεύει και πώς επιρρεάζεται η Ε.Ε. σε κεντρικό επίπεδο από τις πολυεθνικές είναι χρησιμότατο σαν επιχείρημα.
    Εγώ όποτε έχω κάποιον φίλο & γνωστό που πιστεύει πως η Ε.Ε. συμφέρει τους εργαζόμενους στα κράτη-μέλη και έχει όρεξη για διάβασμα, σίγουρα θα τον παραπέμψω στα ποστάκια σου Υ.

    Αλλά από εκεί και πέρα να μην υπάρχουν αυταπάτες.
    Η Ε.Ε. γι αυτό υπάρχει.
    ALTER-EU δεν νοείται.
    ALTER-Europe ok. Mε κόκκινη σημαία και χρυσά σφυροδρεπανάκια σε σχήμα κύκλου σαν σήμα… 😀

    Και ήθελα να σε ρωτήσω για τον Άραβα γιατί θυμόμανε που είχες πει πως θα τον έβλεπες!

  13. Y 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 10:26 μμ #

    Συμφωνώ Άθλιε. Γι’αυτο υπάρχει η ΕΕ. Όργανο του κεφαλαίου από τα γενοφάσκια της.

    Τώρα κατά τ’άλλα κι εμείς το ψωμί μας βγάζουμε. Άμα ALTER-EU θέλουν τα αφεντικά, ALTER-EU.
    😉

    Με την κόκκινη σημαία και τα σφυροδρέπανα θα πήγαινε καλύτερα το Revolutionise-Europe.

    Πάντως νομίζω ότι είναι μονόδρομος η συνεργασία και με δυνάμεις που δεν είναι κατά της ΕΕ και μέτωπο για το μπλοκάρισμα κάποιων πραγμάτων και την προώθηση κάποιων άλλων.

    Στην τελική άμα κάποιος λέει ‘πρέπει να διαλυθεί το σύστημα διακυβέρνησης με κέντρο την Κομισιόν’ τότε δεν απέχει και πολύ από κάποιον που λέει ‘κάτω η ΕΕ’. Απ’όσο ξέρω δεν είναι η διοικητική και οικονομική ενοποίηση αυτή καθαυτή με την οποία έχουμε πρόβλημα (και που δε μπορεί να ολοκληρώσει ο καπιταλισμός, την εκμετάλλευση κάποιων περιοχών από άλλες εντείνει), αλλά η ένταση της ταξικής καταπίεσης που προωθείται μέσω αυτών.

    Την περίμενα την ερώτηση για τους χρηματοδότες, αλλά σε πρόλαβε ο σύντροφος Theo.

  14. Theo 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 10:42 μμ #

    Οk thanks.

    Δεν μου κάνει εντύπωση η γνώμη του για τη Χεζμπολά. Το πιο πιθανό είναι η εταιρία του να προμήθευε με μηχανήματα τις εργασίες των Σύριων για τα εκτεταμένα υδρολογικά έργα που θα έκοβαν μεγαλο μέρος των νερών απο τα Υψώματα του Γκολάν που έμπαινε στο Ισραήλ. Τα έργα βομβαρδίζονταν σφοδρά για μήνες απο τους Ισραηλινούς και οι Σύριοι αγόραζαν καινούργιες μπουλντόζες μέρα παρα μέρα. Αυτές είναι δουλειές.

    Αυτά σταμάτησαν όταν οι Ισραηλινοί πήραν τα Υψώματα το 1967.

  15. Μέλιτον Καντάρια 10 Νοεμβρίου, 2009 στις 11:41 μμ #


    Και εγω απο κατι τετοιες στασεις παραδειγματιστηκα μονο που δεν γουσταρει ο Θεοδωρακη απο αυτους τους ανθρωπους να κανει παρομοιες συνεντευξεις…
    Να το συζητησουμε ομως καλυτερα σε αλλο post οπως εχει «ταξει» και ο Compasso.

  16. Y 11 Νοεμβρίου, 2009 στις 9:29 πμ #

    O Compasso δε θα κάνει ποστ τελικά, αυτό λέει.

    Η στάση της Κούνεβα δεν είναι φωτεινό παράδειγμα δηλαδή? Γιατί κριτίκαρες το ότι η συνέντευξη προβάλει τη ‘στάση ζωής’.

  17. Y 12 Νοεμβρίου, 2009 στις 8:54 πμ #

    @Μέλιτον
    Βασικά την είδα χθες τη συνέντευξη (8 τριλεπτάκια δηλαδή άθλιο φορμάτ) και κατάλαβα τι εννοείς.

    Αλλά νομίζω ότι η Κούνεβα παραμένει ένα απίστευτο παράδειγμα.

    Ο Θεοδωράκης τώρα είναι απαράδεκτος. ‘Δακρύβρεχτος’ και ‘συγκινημένος’ καταφέρνει να πάει τη συζήτηση εκεί που βολεύει το ‘ελληνικό όνειρο’. Ουστ!

  18. Μέλιτον Καντάρια 12 Νοεμβρίου, 2009 στις 5:31 μμ #

    Το αρθρο ετσι οπως ειναι γραμμενο εχει ακριβως τον χαρακτηρα της αποκαλυψης σε σχεση με τους μηχανισμους της αστικης ταξης σε υπερεθνικο επιπεδο για την πιο ευρυθμη λειτουργια του καπιταλιστικου συστηματος.
    Ετσι το εκλαμβανω, φανταζομαι οτι ειναι και γενικη παραδοχη απο οσους το διαβαζουν(λεω εγω τωρα).
    Εχουν αναρτηθει και αλλες φορες παρομοιου χαρακτηρα αρθρα και καλο ειναι να συνεχιστει αυτη η προσπαθεια.

    Το θεμα κατα την αποψη μου περα απο το διαφωτιστικο του τροπου λειτουργιας και του χαρακτηρα των μηχανισμων της Ε.Ε. που προκυπτει απο το πρωτο, εγκειται και στην χρησιμοτητα τετοιων προσπαθειων-μελετων-αρθρων.

    Δηλαδη:
    1.Αν θα αποτελεσουν το κυριο στην διαφωτιση των εργαζομενων αλλα μεχρι εκει και τελος ή θα βοηθανε στην προπαγανδα διαλεκτικα και παραλληλα στην παλη εναντια σε ιμπεριαλιστικους οργανισμους, οπως η Ε.Ε. στο μελλον του ΝΑΤΟ κ.α.

    2.Πολλες φορες η απλη παραθεση χωρις επεξηγηση τετοιων πληροφοριων μπορει να οδηγησει σε φοβικα συνδρομα λαους-εργαζομενους-νεους ηδη φοβισμενους λογω της ανεργιας,της φτωχειας κτλ με ακομα μεγαλυτερη στροφη προς την μοιρολατρια και τον ωχαδερφισμο ή απο την αλλη στην τυφλη-ατομικη βια που τελικα η ιστορια εχει δειξει οτι ειναι μεγαλη λουμπα για την εργατικη ταξη. Προς θεου δεν το γυρναω προς τον αγνωστικισμο(για να προφτασω καποιους ισως) αλλα θεωρω πως ταυτοχρονα πρεπει να δινεται στους λαους οτι:

    a.Ειναι συνυφασμενη η αναγκη των κρατικων οντοτητων και των διακρατικων ενωσεων με την υπαρξη εδραιωση ακομα παραπανω και την διατηρηση στην εξουσια των αστων και του κεφαλαιου,αρα και της συνεχισης-εντασης της εκμεταλλευσης των εργατων απο αυτους και
    b.H προοπτικη ανατασης των λαων-εργαζομενων μονο μεσα απο αγωνες μπορει να γινει δυνατη εστω αν αυτοι δεν ειναι παντα νικηφοροι σε ταξικη ομως κατευθυνση και οχι μεσα απο περιπτωσιακες-καμπανιακες υποταγες στο αυθορμητο και μονο μεχρι εκει. Μακαρι να ειναι παντα νικηφοροι οι αγωνες μεχρι τελους αλλα και οι αστοι μετα το 70χρονο πρωτο πειραμα σοσιαλιστικης οικοδομησης (στραβο κουλο ή αναποδο δε θα το εξετασω τωρα) αποκτουν και εκεινοι εμπειρια. Ασε που εχουν διαβασει Μαρξ,Λενιν περισσοτερο απο καθε αλλον εργατη ή νεολαιο.

    Συμπερασματικα (για να μην θεωρηθω και δοκιμιογραφος) ειναι πως η πολιτικη-συνδικαλιστικη παλη πρεπει να χρησιμοποιει αυτες τις δουλειες (οπως το αναρτηθεν αρθρο του Υ) και διαλεκτικα με την οξυνση του ταξικου κριτηριου να εμπλουτιζει τις γνωσεις των λαικων μαζων.

    Διαφορετικα αν μας πιασει κανενας μικροαστικος συναισθηματισμος και παμε βουουουρ να τα κανουμε ολα αυτα γνωστα στον κοσμο χωρις παραλληλα την πολιτικη παλη, τοτε με τετοιον φοβο ή απο την αλλη στην τυφλη οργη (χωρις συγκεκριμενο αποδεκτη) που διαπνεει τα εξαθλιωμενα φτωχα λαικα στρωματα, μην παραξενευτουμε πως θα μας κοιταζουνε σαν να ειμαστε τιποτα Λιακοπουλοι που ανακαλυψαμε τις υπερτατες αληθειας περι συμπαντικης μασωνιας και αλλα τετοια κουραφεξαλα.
    Αυτα

    ΥΓ.Συμφωνω μαζι σου Υ για το ψυχικο σθενος της Κ.Κουνεβα.Ασε με να διαφωνω μαζι της κατα τα 3/4 με το πολιτικο τροπο σκεψης της.

  19. Y 12 Νοεμβρίου, 2009 στις 9:26 μμ #

    Μέλιτον είσαι μεγάλος. Ανοίγεις ακριβώς τη συζήτηση που ευελπιστούσα να ανοίξει.

    Γι’αυτό ήθελα να ακούσω ιδέες για το πώς μπορούν τέτοιες πληροφορίες να χρησιμοποιηθούν διαλεκτικά για την όξυνση του ταξικού κριτηρίου. Εμένα δε μου φαίνεται καθόλου απλό, αλλά πάρα πολύ δύσκολο. Κατα κάποιο τρόπο δε μου επιτρέπει και η θέση μου να καταπιαστώ σοβαρά μ’αυτό, αφού πρέπει να είμαι επικεντρωμένος στην εξαγωγή της πρωτογενούς πληροφορίας, αλλά και για άλλους λόγους που δεν είναι της παρούσης.

    Πάντως το πρώτο που μπορούν να κάνουν είναι να παρέχουν βάση για κάποια σχόλια σε δημόσιες αντεκλήσεις (στα μίντια) σχετικά με την ΕΕ.

    Ούτως ή άλλως σοβαρή συζήτηση στην Ελλάδα για την ΕΕ δε γίνεται και στο να μη γίνεται είναι πρώτοι αυτοί που την υποστηρίζουν γιατί δε τους συμφέρει να γίνει. Η επιτροπή ευρωπαϊκών θεμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου είναι αυτή που συναντιέται λιγότερο συχνά από όλες τις χώρες. Αυτή που συναντιέται περισσότερες είναι της Δανίας κι αυτό δεν είναι άσχετο με την παράδοση του δημοψηφίσματος του 1992 και με το γεγονός ότι υπάρχει ισχυρό αντιΕΕ κίνημα στη χώρα και από τα αριστερά. Οι συζητήσεις – τέλος πάντων – που γίνονται στην Ελλάδα είναι επιπέδου ‘μα είστε κατά της Ευρώπης?’, ‘και τη εναλλακτική θα είχε η χώρα?’ κλπ. Τα ίδια και τα ίδια. Αυτού του τύπου η συζήτηση βολεύει το σύστημα, αλλά για το ότι συνεχίζεται παίζει ρόλο και η αδυναμία των αντιΕΕ αριστερών και κομμουνιστών να απαντήσουν αποτελεσματικά. Εκεί μπορεί να ειπωθεί ‘μα τα όργανα της ΕΕ ρωτάνε μόνο τους βιομήχανους για να πάρουν τις αποφάσεις τους’ ή ‘οι λομπίστες των βιομήχανων στις Βρυξέλλες έχουν μεγαλύτερη δύναμη από το Ευρωκοινοβούλιο’ ή ‘η ΕΕ είναι όργανο του κεφαλαίου, όχι επειδή το λέμε εμείς, αλλά επειδή υπάρχουν πολύ συκγκεκριμένα στοιχεία’ και μετά να πεταχτούν κάποιοι αριθμοί.

    Πολύ επικοινωνιακά το πάω, αλλά θέλω να πω ότι είναι ένα ζήτημα το πώς σπάμε την αντίληψη – που μειώνεται μεν, παραμένει κυριάρχη δε – ότι η ΕΕ είναι το λίκνο της δημοκρατίας. Κι εδώ δεν αρκεί η κατηγορία της ΚΑ και ΚΔ και στοιχεία όπως τα παραπάνω μπορούν να αξιοποιηθούν.

    Τώρα για τη εξάπλωση της μοιρολατρίας μέσω τέτοιων πληροφοριών (πολύ υπαρκτός κίνδυνος) νομίζω ότι κλειδί είναι η ενδιάμεσοι στόχοι. Εξηγούμαι:

    Δε μπορείς να τους πείσεις όλους με τη μία ότι ‘η ΕΕ έχει πιο πολλούς συμβούλους από τις εταιρείες, άρα να φύγουμε από την ΕΕ’ ή ‘άρα είναι του κεφαλαίου’ κλπ.

    Πρέπει να φέρεις στα άκρα τις αντιφάσεις του συστήματος της. Ξαναεξηγούμαι:
    Κανένας ούτε ΣΔ, ούτε φιλελευθερος, (ούτε ίσως ακόμα και συντηρητικός αν και πάρουμε τους άγγλους τόρρις πχ θα εκπλαγούμε) δε μπορεί να σου πει, ναι είναι σωστό οι εταιρείες να έχουν την πλειοψηφία των συμβούλων.

    Άρα το γεγονός αυτό μπορείς να πιέσεις να αλλάξει. Τώρα άμα μπουν μέσα και από πέντε κίτρινα συνδικάτα και τρεις ΜΚΟ μαριονέτες εταιρειών δεν θα αλλάξει και η πολιτική της ΕΕ. Όχι δε θα αλλάξει άλλα και το παιχνίδι χώρων έχει νόημα. Ένας συνδικαλιστής όσο κίτρινος κι αν είναι δε θ προωθήσει τη φιλελευθεροποίηση ενός τομέα. Μπορεί να την ανεχτεί, να συναινέσει αλλά δε την προτείνει, δε θα είναι αυτός η κινητήρια δύναμη από πίσως της. Όσο λιγότερα θεσμικά όργανα λοιπόν έχουν να συζητάνε οι καπιτάλες εντελώς μόνοι τους τόσο το καλύτερο. Αναλογιστείτε μόνο ότι 20 χρόνια πριν δε θα τολμούσαν να διατηρούν δημόσια (ή ημιδημόσια τέλος πάντων) τέτοιες δομές.

    Και να μη τα αλλάξουν πάλι μπορείς να το εκμεταλλευτείς προς όφελος σου, λέγοντας ‘ορίστε δε το αλλάζουν, ορίστε δημοκρατία κλπ.’. Το παν όμως είναι να κρατάς την πίεση και να δίνεις τη μάχη των σημείων (δίπλα στις βαθύτερες αναλύσεις σου) ώστε να μη τους αφήνεις να ξεμπλέκουν βάζοντας σου τη στάμπα του ‘ακραίου ολοκληρωτικού’.

    Θα σταματήσω εδώ γιατί έγραψα πολλά και δεν είμαι και σίγουρος κατά πόσο βγάζουν νόημα. Έκανα brainstorm που λέμε κι εδώ στη φούσκα των Βρυξελλών.

    Τώρα ως ένα παράδειγμα πχ το SP (GUE, Ολλανδία) προχτές μοίραζε φυλλάδια έξω από την Ευρωβουλή ενάντια στην κυριαρχία των εταιρειών. έχει βγάλει ειδικό φυλλάδιο κατά της επιρροής των λόμπι που το μοιράζει και στην Ολλάνδια: http://www.sp.nl/europa/nieuwsberichten/7081/091110-stop_business_as_usual.html (κλικάρετε στο world αν θέλετε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες στα αγγλικά για το περίεργο για μας αυτό κόμμα.

  20. Y 12 Νοεμβρίου, 2009 στις 9:31 μμ #

    ΥΓ. Δε νομίζω ότι είναι θέμα το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε πολιτικά με την Κούνεβα. Τις απόψεις της εγώ δε τις ξέρω καλά και η συνέντευξη δε μου τις έδωσε (πχ. το κύριο για ποια ακριβώς δράστη της την τιμώρησε το σύστημα). Δεν είναι ότι δεν ενδιαφέρομαι γι’αυτές, ίσα – ίσα. Αλλά εδώ το κύριο είναι η αλληλεγγύη σ’αυτή ως μια μετανάστρια συνδικαλίστρια, ώστε να έχουμε κι άλλες τέτοιες ελληνίδες και ξένες με το ίδιο σθένος. Όχι το να κάνουμε μαζί της αντιπαράθεση πολιτικής ιδεολογίας.

  21. Αντώνης 13 Νοεμβρίου, 2009 στις 3:29 μμ #

    Μή μπείτε στη λογική να απαντήσετε στο φασιστάκι. Πραγματικά ! Όλες οι παραπομπές που δίνει είναι από τη ΔΙΣ (Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού) και κάτι τύπους σαν τον Πλεύρη. Δεν έχει κανένα νόημα!

  22. Αντώνης 13 Νοεμβρίου, 2009 στις 3:30 μμ #

    Καλά σβήσε και το δικό μου!

  23. Y 13 Νοεμβρίου, 2009 στις 8:47 μμ #

    εγώ απάντησα στο μπλογκ του ενστικτωδώς. Πάντως επειδή το μπλογκ πλασάρετε σαν επίσημο της νεολαίας τους καλό θα ήταν να αναδειχτούν οι απόψεις τους σε υψηλότερο επίπεδο.

    Να ρωτηθεί ας πούμε ένας από τους βουλευτές τους αν συμφωνούν ότι πρέπει να αναστηλωθεί το διάταγμα του Γεωργίου Παπανδρέου για την εκπαίδευση σήμερα.

  24. a8lios 13 Νοεμβρίου, 2009 στις 11:28 μμ #

    κι εγώ του απάντησα εκεί, ρωτώντας τον ευγενικά να πει που τα βρήκε αυτά τα «γεγονότα»… 😆

  25. a8lios 13 Νοεμβρίου, 2009 στις 11:29 μμ #

    μετά διάβασα το σχόλιο του Αντώνη που δίνει απάντηση περί «πηγών»…

  26. Y 13 Νοεμβρίου, 2009 στις 11:57 μμ #

    Λοιπόν στη Ψυχή τα σχόλια γι’αυτό. Το σκίσαμε το ποστάκι μου.

  27. Μέλιτον Καντάρια 14 Νοεμβρίου, 2009 στις 1:18 μμ #

    Ρε Υ πανω που πηγαμε να κανουμε μια κουβεντα ηρθε ο ειδεχθης προβοκατορας Αντωνης και μας μπρηζωσε.
    Τον καταγγελω ως αξιοκαταγγελτο και μισθαρνο οργανο του ΛΑΟΣ.(πλακα κανω Αντουαν)

  28. Y 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 3:35 μμ #

    Θέλετε να δείτε κάτι που θα σας κάνει να κοπανάτε το κεφάλι σας στον τοίχο, να βγείτε από τα ρούχα σας και να τραβάτε τα βυζιά σας?

    Δείτε αυτό: http://rosalux-europa.info/home_en/

    Για το έγλημα ευθύνεται το κόμμα die linke. Συνεχίζω να πιστεύω όσα κατά καιρούς έχω πει για συμμαχία με την μη κομμουνιστική αριστερά, αλλά κάποιοι οπορτουνιστές το μόνο που αξίζουν είναι μια πράσινη χλέπα στη μούρη.

  29. Μέλιτον Καντάρια 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:32 μμ #

    Ρε Υ επειδη μαλλον ειμαι γκαβος σε ποιο link αναφερεσαι;

  30. Μέλιτον Καντάρια 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:33 μμ #

    Σε ποιο απο ολα εννοω

  31. Y 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:40 μμ #

    Sto link pou evala apo pano.

    mou rthe na xeraso otan eida ti simaia tis EE dipla sto kefali tis Roza Luxembourg!

    Einai to emvlima tou evropaikou grafeiou tou idrymatos meleton tis Die Linke.

  32. Μέλιτον Καντάρια 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:44 μμ #

    Ακυρο,καταλαβα.Απλα ημουν επηρεασμενος απο το post με τον ΔΣΕ και νομιζα οτι ψαχναμε κατι σε σχεση με την ενοπλη παλη και τα τοιαυτα.
    Παντως εχω να παρατηρησω οτι οι ρεφορμες στο εξωτερικο ειναι πιο ξεκαθαροι και ειλικρινεις. Μεσα φορανε τις…κελεμπιες του χαρχαλο-επαναστατη.

  33. Μέλιτον Καντάρια 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:46 μμ #

    Βασικα και εγω για τη σημαια ηθελα να γραψω στην αρχη γιατι πεταχτηκα λιγο μολις το ειδα, αλλα λεω μαλλον για κατι αλλο θα εννοεις. Αν οχι ομως…

  34. Y 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:51 μμ #

    είμαστε όλοι ανατολικογερμανοί.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=103346

  35. Μέλιτον Καντάρια 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 8:51 μμ #

    Παντως αυτη η πρακτικη του Ρουσση να κραταει τη σταση των equal distances περισσοτερο μου θυμιζει το Αιγαιο παρα πολιτικη διαφωνια. Τεσπα τα σκηνικα με τον Ρουσση ειναι χιλιοειπωμενα, καλο αρθρακι αλλα πολυ πικρα ρε παιδι μου.

  36. Y 19 Νοεμβρίου, 2009 στις 9:18 μμ #

    Δε κρατά equal distances. Καθόλου. Άλλοι τα κάνουν αυτά (κάτι ΣΕΚίτες πχ.) Απλά λέει ότι το σύγχρονο κομμουνιστικό κίνημα πρέπει να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα το θέμα των πολιτικών ελευθεριών στο παρελθόν, παρόν και το μέλλον.

  37. Αντώνης 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 3:55 μμ #

    Μαλάκες έγινε ΚΑΙ αυτό!!!!!!

    http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1076876&lngDtrID=244

    Έτσιιιι. Μη πάμε και τσάμπα στη σοσιαλδημοκρατία!

  38. Y 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 4:05 μμ #

    γαμησε τα!

    αναρωτιέμαι αν το Μαράκι εκπληρώνει τις προϋποθέσεις των ευρωβουλευτών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος:
    ‘Candidate commissioners should not have been associated with oppressive regimes, must not have taken part in non-democratic governments or political movement’ – http://www.europeanvoice.com/article/imported/meps-ready-to-take-on-nominees/66466.aspx
    Περιττό να πω ότι το ΕΛΚ θεωρεί μη δημοκρατικά κόμματα τα κομμουνιστικά κόμματα και ότι τον όρο αυτό τον βάζει κυρίως για να πρώην μέλη ΚΚ από την ανατολική Ευρώπη να γίνουν Επίτροποι.

    Πολύ θα το διασκέδαζα αν γινόταν ανάλογη συζήτηση για το Μαράκι.

  39. Y 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 5:02 μμ #

    O Nταλέμα δεν εκλέχτηκε ύπατος εκπρόσωπος για τα Εξωτερικά (και εκλέχτηκε η Αστον) λόγω του κομμουνιστικού του παρελθόντος.

    ‘The PES’s leading candidate for high representative is Massimo d’Alema, a former prime minister and foreign minister of Italy. But he is facing opposition from central and east European countries because of his communist past.’ – http://www.europeanvoice.com/article/imported/member-states-bid-for-best-jobs-in-barroso-ii/66439.aspx

    Οι αστοί δε θέλουν ανάμεσα τους ούτε προδότες της εργατικής τάξης. Άξια αμοιβή για τους προδότες.

    Καλώσήρθατε στην ευρωπαϊκή δημοκρατία.

  40. visk 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 6:05 μμ #

    «Οι αστοί δε θέλουν ανάμεσα τους ούτε προδότες της εργατικής τάξης. Άξια αμοιβή για τους προδότες»

    Για την περίπτωση της Μαρίας ισχύει το αντιστρόφως ανάλογο μήπως;

  41. Y 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 6:51 μμ #

    Η Μαρία είναι η μόνη πρώην κομμουνίστρια που θεωρήθηκε αποδεκτή για να είναι υποψήφια τουλάχιστον.

    Αυτό που ήθελα να αναδείξω είναι ότι μερίδες της αστικής τάξης (οι σημαντικότερες σε μέγεθος) δε δέχονται πρώην κομμουνιστές ανάμεσα τους. Αυτό σηματοδοτεί την απόλυτη εγκληματοποίηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας.

  42. visk 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:29 μμ #

    Ναι καλά που δε δέχονται…

    José Manuel Durão Barroso […] was one of the leaders of the underground Maoist MRPP (Reorganising Movement of the Proletariat Party, later PCTP/MRPP-Communist Party of the Portuguese Workers/Revolutionary Movement of the Portuguese Proletariat).

    http://en.wikipedia.org/wiki/Jos%C3%A9_Manuel_Barroso

    Το πρόβλημα το έχουν όπως σωστά έγραψες οι αστοί στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη για ευνόητους λόγους…

  43. Y 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 7:55 μμ #

    Ο Νταλέμα δεν είναι από την ανατολική Ευρώπη.

    Οι Μαοϊκοί είναι άλλο. Οι μικρές γκρούπες δε τους πειράζουν και τόσο. Τα μεγάλα ΚΚ είναι που τους ενοχλούν

    Και πρόσεξε το πώς το δικαιολογεί:
    he said that he had joined MRPP to fight the only other student body movement, also underground, which was controlled by the Communist Party.
    Τον έχω ακούσει πάνω από δυο φορές να δίνει αυτή την δικαιολογία:
    ‘Παλευά τη χούντα και τους σοβιετόφιλους, είμαι πραγματικός δημοκράτης’

    Και για τον Μπαρόζο οι μαοϊκοί ήταν μια φοιτητική περιπέτεια. Είναι μέλος του δεξιού πορτογάλικου κόμματος από το 1980 (που λέγεται σοσιαλδημοκρατικό γιατί αν μετά τη χούντα στη Πορτογαλία που ρίξαν οι μαρξιστές δεν είχες μέσα το ‘σοσιαλ’ δε σε ψήφιζε κανένας).

  44. visk 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 8:28 μμ #

    Τώρα τί θα γίνει θα παραθέτουμε μία μία την πρόταση από το λινκ της βικιπέντια;

    Despite this justification there is a very famous political 1976 interverview recorded by RTP in which he criticizes the bourgeois education system which «throws students against workers and workers against students», showing clear left-wing and maoist inclinations.

    Και δεν είπα ‘γώ για το Νταλέμα τίποτα. Για αυτούς που αντέδρασαν μίλησα.

  45. Y 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 8:41 μμ #

    Δε καταλαβαίνω τι θες να μου πεις με αυτό που μου παράθεσες. Αν αυτούνου που έχει γράψει το βικιπαίδεια του φαίνεται ότι το ότι το education system “throws students against workers and workers against students” είναι μια μαοϊκή θέση, τι να πω. Νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι κάθε νοήμονος ανθρώπου θέση αυτό.

    Εγώ αυτό που σου παράθεσα λέει ότι ο Μπαρόσο για να δώσει διαπευστήρια στο σύστημα λέει: ‘το ΚΚ πάντως πάντα το πολέμαγα’. Και αυτό στηρίζει αυτό που λέω ότι δε θέλουν κανέναν που να έχει σχέση με μεγάλα ΚΚ. [με το Πάγκαλο δε ξέρω αν θα είχαν πρόβλημα παρόλαυτα αλλά αυτός από την αστική τάξη προερχόταν και σ’αυτήν επέστρεψε].

    Τον Νταλέμα δε τον αντιπολιτεύτηκαν μόνο οι ανατολικοί αλλά σύσσωμο το ΕΛΚ. Πρόσεξε τη θέση του που παραθέτω παραπάνω.

  46. visk 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 9:45 μμ #

    Ρε συ Υ τί δεν καταλαβαίνεις;

    Λες στο σχ. 42: «μερίδες της αστικής τάξης (οι σημαντικότερες σε μέγεθος) δε δέχονται πρώην κομμουνιστές ανάμεσα τους. Αυτό σηματοδοτεί την απόλυτη εγκληματοποίηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας».

    Και σου λέω στο σχ. 43 ότι δεν ισχύει. Και ξεκάθαρο παράδειγμα είναι ο Μπαρόζο. Μας αρέσει δεν μας αρέσει για έξι χρόνια (1974-1980) από τα 18 του μέχρι και τα 24 είχε ηγετικό ρόλο σε ένα κομμουνιστικό κόμμα. Άρα συγκαταλλέγεται στους «πρώην κομμουνιστές». Το γεγονός ότι ανήκε σε ένα μικρό ΚΚ το οποίο είναι πιθανό να χρησιμοποιήθηκε ως εφεδρεία του συστήματος δεν αλλάζει την προηγούμενη ιδιότητα του Μπαρόζο.

    Αν έγραφες από την αρχή ότι έχουν πρόβλημα με όσους πρώην ανήκαν σε μεγάλα ΚΚ δεν θα τον έφερνα το Μπαρόζο ως παράδειγμα.

    Πολύ το ψειρίσαμε όμως…

    Για το Ντ’ Αλέμα επί της ουσίας δε διαφωνούμε. Φυσικά και θα τον αντιπολιτευόταν ολόκληρο το ΕΛΚ. Απλά από το δεύτερο λινκ που δίνεις (σχ. 40)κατάλαβα ότι τον αντιπολιτεύτηκαν περισσότερο σφοδρά στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη.

  47. visk 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 10:24 μμ #

    Μου κίνησες την περιέργεια και έριξα μια ματιά στα βιογραφικά των επιτρόπων από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Ο τσέχος επίτροπος αναφέρει στο βιογραφικό του για τα χρόνια 1976-1989:

    In fact, a respectable person did not make a special career in my country at that time. So, following my studies I occupied different positions in different sectors very often just as a worker.

    Just as a worker ε; Πω πω κατάντια κύριε επίτροπε!

  48. Y 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 10:56 μμ #

    ‘a respectable person did not make a special career in my country at that time’
    Kανα μόνο οι ξεφτίλες ε? Τι μας λες ρε μεγάλε!

    Ντάξει άμα το παρεις απόλυτα (ή και λίγο μηχανιστικά :-P) αυτό που είπα ήταν λάθος, ότι δεν παίρνουν πρώην κομμουνιστές.

    Δεν παίρνουν πρώην πραγματικούς κομμουνιστές, που κάποτε είχαν πιστέψει σ’αυτά τα ιδανικά (όπως μάλλον ο Νταλέμα)… γιατι ο Μπαρόζο δε νομίζω ότι είχε πιστέψει ποτέ. Εξάλλου ήταν μαοϊκός φοιτητής στη Γενεύη κι έκανε παρέα με το Λάτση.

    Είμαι πολύ περίεργος τέλος πάντων να δω αν θα ανακύψει τίποτα με τη Δαμανάκη.

    [του Πάγκαλου το ίματζ δε θα ταίριαζε για Επίτροπος γιατί θα τρέχαν συνέχεια να μαζέψουν τις μαλακίες που θα πέταγε]

  49. λαθραναγνώστης 20 Νοεμβρίου, 2009 στις 11:31 μμ #

    Ο φασισμός παραμένει, το alter ego της «δημοκρατικής» Ευρώπης.
    Η ιστορία του μεσοπολέμου επαναλαμβάνεται σαν μια πολύ κακή και επικίνδυνη φάρσα.

Trackbacks/Pingbacks

  1. Redblogs.gr » Βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα - 9 Νοεμβρίου, 2009

    […] To θέμα της μελέτης ήταν η σύνθεση των συμβουλευτικών ομάδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο χρηματοοικονομικό τομέα. Το ερώτημα που τίθεται είναι… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (1397 λέξεις)] […]

  2. Ένα ντιμπέιτ με τραπεζικούς λομπίστες « Γκράνμα - 2 Απριλίου, 2010

    […] Ως ALTER-EU κληθήκαμε να συμμετάσχουμε λόγω της περυσίνης μας μελέτης για το ρόλο των τραπεζών στη διαμόρφωση του σημερινού ευρω…. […]

  3. Oι πολυεθνικές κρατούν τη νομοθετική πένα της ΕΕ « Γκράνμα - 7 Αυγούστου, 2012

    […] Από το 1999, όλη η διαδικασία απελευθέρωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα και δημιουργίας μια ενιαίας τραπεζικής και χρηματοοικονομικής αγοράς, σχεδιάστηκε μέσα σε Ομάδες Εμπειρογνωμόνων των οποίων 80 με 100% των μελών ήταν εκπρόσωποι τραπεζών, ασφαλιστικών, επενδυτικών ταμείων κλπ. Αυτές συμβούλευσαν την απελευθέρωση της αγοράς παραγώγων και τη επικράτηση της λογικής της αυτο-ρύθμισης των πάντων από του οίκους αξιολόγησης μέχρι τα hedge funds. (Βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα, https://mygranma.wordpress.com/2009/11/09/financialexpertgroupsreport/) […]

  4. Oι πολυεθνικές κρατούν τη νομοθετική πένα της ΕΕ « eleutheriellada - 7 Αυγούστου, 2012

    […] Από το 1999, όλη η διαδικασία απελευθέρωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα και δημιουργίας μια ενιαίας τραπεζικής και χρηματοοικονομικής αγοράς, σχεδιάστηκε μέσα σε Ομάδες Εμπειρογνωμόνων των οποίων 80 με 100% των μελών ήταν εκπρόσωποι τραπεζών, ασφαλιστικών, επενδυτικών ταμείων κλπ. Αυτές συμβούλευσαν την απελευθέρωση της αγοράς παραγώγων και τη επικράτηση της λογικής της αυτο-ρύθμισης των πάντων από του οίκους αξιολόγησης μέχρι τα hedge funds. (Βάλανε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα, https://mygranma.wordpress.com/2009/11/09/financialexpertgroupsreport/) […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: