Μια Κυριακή αλλιώτικη…

8 Οκτ.

[ένα mail από το φίλο sentic στην Ουρουγουάη]

Το ρολόι μου έδειχνε 12.30 όταν σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο . Μετά την βραδινή οινοποσία, το κεφάλι μου ήταν λίγο βαρύ από την γκράπα και το κρασί .O ουρανός συννεφιασμένος στο Μοντεβιδέο, αλλά κάνει μια ζέστη αποπνικτική ,αυτή τη ζέστη που προμηνυει την βροχή που θα ρθει .Απο κατω ,στην Μiranta  κόσμος πάει κι έρχεται προς το shopping ,τις παλιές φυλακές του Punta Carretas όπου μαρτύρησαν εκατοντάδες κομμουνιστές, Τουπαμάρος και άλλοι δημοκράτες την περίοδο της δικτατορίας και πριν. Τι ειρωνεία, ενας χωρος βασανιστηρίων αγωνιστών, ναός του καταναλωτισμού σήμερα..

Να φτιάξω καφέ!! Να κατέβω και για την La Republica σκέφτηκα!

Σε λίγο θα βγουν τα exit polls στην Ελλάδα, δεν είναι μια Κυριακή σαν τις άλλες τουλάχιστον για μένα!!

Όπως κάθε πρωί έβαλα το radio Sur ενώ ετοιμαζόμουν. Mια γυναικεία αλαβάστρινη φωνή τραγουδούσε Canto Popular έτσι που σου σηκωνότανε η τρίχα, καλό σημάδι, σαν να  ξέρουν κι εδώ ότι έχουμε εκλογές στην Ελλάδα και θέλουν να με ανεβάσουν σκέφτηκα αφελέστατα.

Άφησα το ράδιο να παίζει και κατέβηκα στο δρόμο να πάω για την εφημερίδα. Απέναντι στην πλατεία πριν το shopping, τα τραπεζάκια των πολιτικών κομμάτων μοιράζουν λίστες για τις εθνικές εκλογές  στις 25 του Οκτώβρη. Περνώντας απέναντι στάθηκα να καλημερίσω τον γέρο κομουνιστή και την Τουπαμάρα που καθημερινά μοιράζουν τις λίστες του Frente Amplio

Buen dia compañeros como va la lucha? (καλημέρα σύντροφοι πως πάει ο αγώνας;)

ME κοίταξαν παράξενα, θλιμμένα για λίγο…

Es un dia mal hoy zorba…….(είναι μια άσχημη μέρα σήμερα Ζορμπα)

Se fue la negra….βρήκε θλιμμένα από το στόμα της γεροαντάρτισσας…..στάθηκα για λίγο χωρίς να ξερώ τι να πω και συνέχισα για το κιόσκο του Joaquin. Πήρα την εφημερίδα και μπαίνοντας να πληρώσω, πριν προλάβω να μιλήσω …..che dimitri (έ Δημήτρη) και μου κάνει νόημα με το δάκτυλο…σσσσσ!

Στην τηλεόραση αλλάζουν συνέχεια βίντεο μια λυγερόκορμης μαυρομάλλας  με ινδιάνικα ρούχα που τραγουδά και μια φωνή που μιλάει πάνω στα βίντεο.

Μείναμε για δέκα λεπτά σιωπηλοί να κοιτάμε και να ακούμε μαζί, την φωνή που μας διαπερνούσε και έκανε τα μινίγκια μας να χτυπάν  δυνατά……..se fue la negra dimitris….se fue la voz de nuestra America…..ψέλλισε ο Joaquin!

Η «LA NEGRA» της Αμερικής από το Ριο Γκράντε του Μεξικού ως την γη του  πυρός, είχε φύγει! Η φωνή που τραγούδησε όσο κανείς, τον άνθρωπο, τον πόνο και τα βάσανα του φτωχού, την ελευθερία, την δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια, τους αγώνες, τις θυσίες, τις ελπίδες και τα όνειρα. για έναν κόσμο καλύτερο αλλά και τις μεγάλες νίκες είχε πλέον σωπάσει. Η καρδιά της Μercedes Sosa είχε σταματήσει στα 74 της χρόνια σε ένα νοσοκομείο του Μπουένος Άιρες .

Δεν ήταν για κανέναν μια Κυριακή σαν τις άλλες .

Ανέβηκα στο σπίτι νιώθοντας ένα σφίξιμο. Έχοντας στο μυαλό συνέχεια την εικόνα από τα 2 γερόντια και τον Joaquin,σχεδόν είχα ξεχάσει τα exit polls στην πατρίδα!!

Άραγε πόσο πολύ είχε αγαπηθεί αυτή η γυναίκα και αυτά που πρέσβευε από όλους τους Λατινοαμερικάνους;

Το διαπίστωσα την επόμενη  μέρα όταν ολόκληρη η Λ.Αμερική, έσκυβε ευλαβικά πάνω από το λείψανο της στο μέγαρο της προεδρίας του Μπουένος Άιρες. Χιλιάδες τα συλλυπητήρια τηλεγραφήματα που έφταναν από όλη την ήπειρο, από κυβερνήσεις, κόμματα, οργανώσεις, απλούς ανθρώπους που δεν μπορούσαν να φτάσουν κοντά της.Ο αργεντινικος λαός τους εκπροσώπησε όλους επάξια. Γιατί η Μercedes δεν είχε εθνικότητα, άνηκε σε όλους τους Λατινοαμερικάνους, Πέρασε στην αθανασία για πάντα, πηγαίνοντας να βρει τον Εrnesto Guevara,τον Raul Sendic,τον Santino, τον Victor Jara, τον Salvador Alliente, τονMariategui, τονJoseArtigas ,τον Simon Bolivar ,τον Alfredo Zitarrosa και τόσους άλλους !!

Είναι οι στίχοι του τραγουδιού στο περίπου,

Μόνο ζητάω από τον θεό

Να μη με αφήνει αδιάφορη ο πόνος

Να μη με βρει άδεια και μόνη ένας ξερός θάνατος

Χωρις να εχω κάνει τα αυτονόητα.

Μόνο ζητάω απ τον θεό

να μη με αφήνει αδιάφορη το άδικο

Να μη γυρνάω και το άλλο μάγουλο

Όταν τα αρπακτικά κλέβουν τη ζωή μου

Μόνο ζητάω απ τον θεό

Να μη με αφήνει αδιάφορη ο πόλεμος

Είναι μεγάλο τέρας και βαραίνει πολύ

Η υποτιθεμένη αφέλεια του κόσμου.

Μόνο ζητάω απ τον θεό

Να μη με αφήνει αδιάφορη η προδοσία

Αν ένας προδότης μπορεί να εξαπατήσει  κάποιους

Αυτοί οι κάποιοι να μην το ξεχνάνε εύκολα.

Μόνο ζητάω απ τον θεό

Να μη με αφήνει αδιάφορη το μέλλον

Είναι απελπισμένος αυτός που παραιτείται

Από το να ζήσει έναν κόσμο διαφορετικό.

Advertisements

13 Σχόλια to “Μια Κυριακή αλλιώτικη…”

  1. Кроткая Οκτώβριος 8, 2009 στις 11:30 πμ #

    μπράβο ρε sentic, πολύ καλό…

  2. Juan Belmonte Οκτώβριος 8, 2009 στις 12:42 μμ #

    Fue un dia mal Zorba

  3. Y Οκτώβριος 8, 2009 στις 1:15 μμ #

    Ο λαός της Ουρουγουάης μαζί με του αριστερούς και του κομμουνιστές (από ότι μου έχει πει ο sentic) δίνουν τη μάχη για να κρατηθεί το Frente Amplio στην εξουσία, όπου έχει κάνει κάποια αναδιανομή από τους πλούσιους προς τους φτωχούς (διορθωσέ με Sentic αν τα λέω λάθος).

    Θα είμασταν ευγνώνομονες αν μπορείς να μας πεις κάποια στιγμή της σκέψεις γύρω από αυτό το μέτωπο και αν έχεις και γενικότερο θεωρητικό συμπέρασμα που μπορεί να βγει.

    Ευχαριστούμε πολύ για το υπέροχο κείμενο. Un gran abrazo!

  4. compassocap Οκτώβριος 8, 2009 στις 1:48 μμ #

    προς το παρόν θέλω να πω ότι είναι υπέροχο κείμενο. Πέρνουμε και εμείς μια πρέζα λατινικής αμερικής και αλλάζουμε λίγο παραστάσεις…
    Μετά θέλω να ρωτήσω το sentic κάποα πράγματα για τις εκλογές εκεί.

  5. a8lios Οκτώβριος 8, 2009 στις 3:42 μμ #

    Πολύ καλό άρθρο (μέιλ), όντως!

  6. Μέλιτον Καντάρια Οκτώβριος 8, 2009 στις 4:22 μμ #

    Δεν ξέρω αν είχε έρθει και άλλη φορά στην Ελλάδα η Mercedes.
    Την θυμάμαι που είχε ερθει στο Φεστιβαλ της ΚΝΕ πριν τη διασπαση και είχε βουήξει ο τόπος στην Αθήνα(μου φαίνεται γύρω στο ΄86, μπορει να κάνω και λάθος).
    Θυμάμαι πως είχαμε ανέβει οικογενειακώς από την Τρίπολη κονβόι από συντρόφους.
    Ωραία πράγματα.

  7. sentic Οκτώβριος 8, 2009 στις 10:21 μμ #

    Η Μερσέντες ήταν και ειναι, γιατι παντα θα μεινει ζωντανη, τουλαχιστον στην απο δω πλευρα του ατλαντικου,μια απο τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του καλλλιτεχνικου χωρου,αλλα κυρίως των κοινωνικων αγωνων στην ήπειρο.Ο χαμος της προκαλεσε μεγαλη θλιψη που είχα την «τυχη»-ατυχια να τον βιώσω απο κοντα τουλαχιστον εδω στην Ουρουγουάη.
    Ειλικρινα καποια στιγμη ήθελα να γράψω καποια πράγματα για την εδω κατάσταση και την Αριστερα,αλλα λογω φορτου εργασίας δεν έβρισκα τον απαραιτητο χρονο.Θα προσπαθησω να τον βρω και τουλαχιστον πριν τις εκλογες στις 25 του οκτώβρη, να στειλω ενα κειμενο με καποια ιστορικα στοιχεια,την εδω πολιτική κατάσταση,την Αριστερα και τις εκλογές,ωστε να ανοιξει ενας προβληματισμος και η συζήτηση παραπέρα!!

  8. kraftwerkvs Οκτώβριος 9, 2009 στις 9:28 πμ #

    γειά σου sentic!!!

  9. compassocap Οκτώβριος 11, 2009 στις 11:19 πμ #

    αυτή την ώρα για όποιον ενδιαφέρεται έχει αφιέρωμα η Μαρία στο radiobubble.gr για τη mercedes sosa

  10. tsalapeteinos Οκτώβριος 11, 2009 στις 11:07 μμ #

    Είχε πέσει πρόσφατα στην αντίληψή μου ένα άρθρο της El Pais που έλεγε πως η οικονομία της Ουρουγουάης είναι από τις ελάχιστες στον κόσμο που δεν επλήγη από την κρίση, συνεχίζοντας την ανάπτυξή της. Ένας λόγος γι’ αυτό είναι ότι δεν δανείστηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα κα το ΔΝΤ που έχουν βουλιάξει τις οικονομίες των περισσότερων αανπτυσσόμεων χωρών και έχουν υποθηκεύσει τις πρώτες ύλες και πλουτοπαραγωγικές πηγές, αλλά από οργανισμούς της περιοχής, με καλύτερους όρους. Αξιοσημείωτη επίσης είναι η αναδιανομή που έχει πετύχει μέχρι στιγμής η κυβέρνηση αριστερού συνασπισμού. Στην οποία συμμετέχουν και πρώην αντάρτες Τουπαμάρος, όπως ο υποψήφιος πρόεδρος Πέπε Μουχίκα, που αγωνίστηκαν και βασανίστηκαν κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας (1972 – 1985).

Trackbacks/Pingbacks

  1. Redblogs.gr » Μια Κυριακή αλλιώτικη… - Οκτώβριος 8, 2009

    […] Το ρολόι μου έδειχνε 12.30 όταν σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο . Μετά την βραδινή οινοποσία, το κεφάλι μου ήταν λίγο βαρύ από την γκράπα και το κρασί .O ουρανός συννεφιασμένος στο Μοντεβιδέο, αλλά κάνει μια ζέστη αποπνικτική ,αυτή τη ζέστη που προμηνυει την βροχή που θα ρθει .Απο κατω ,στην Μiranta  κόσμος πάει κι έρχεται προς το shopping ,τις παλιές φυλακές του Punta Carretas όπου μαρτύρησαν εκατοντάδες κομμουνιστές,… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (735 λέξεις)] […]

  2. Επιλογές εκ της σύνταξης « ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ - Οκτώβριος 9, 2009

    […] 2009 από tsalapeteinos Pittsburgh and the Margarita Summit (Reflexion del compañero Fidel) Μια Κυριακή αλλιώτικη… (Γκράνμα) Ονδούρα: αποφασιστική μέρα πάλης ενάντια στο […]

  3. América, América! « Γκράνμα - Ιουλίου 25, 2010

    […] συνάντησα τον γκρανμίστα Sentic (και μέλλοντα μόνιμο ανταποκριτή μας στην ήπειρο […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: