Ο Γιώργος Ρούσης στο Γκράνμα

12 Ιον.

Από καιρό θέλαμε να συζητήσουμε με το Γιώργο Ρούση. Το αποτέλεσμά των ευρωεκλογών είναι μάλλον μια καλή ευκαιρία. Έχετε περιθώριο ως τη Δευτέρα το βράδυ για να υποβάλλετε τις ερωτήσεις σας. Το θέμα είναι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, το μέλλον της αριστεράς και  η δικιά του άποψη για τη διέξοδο. Τη συνέντευξη θα τη κάνω εγώ μαζί με την αναγνώστρια του Γκράνμα, Ειρήνη μάλλον.

Advertisements

28 Σχόλια to “Ο Γιώργος Ρούσης στο Γκράνμα”

  1. xamogelo Ιουνίου 12, 2009 στις 3:58 πμ #

    Ωραία έκπληξη!
    Πρώτη ερώτηση και θα ακολουθήσουν αρκετές.

    1.Στις ευρωεκλογές είχαμε μεγάλη αποχή. Πως το ερμηνεύει;

    2.Πως ερμηνεύει τα αποτελέσματα των εκλογών; Σημαίνουν κάτι; Μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα;

    3.Αν πιστεύει ότι η αποχή θα μπορούσε να γίνει βάση για την αριστερά για να προχωρήσει την συνείδηση του κόσμου. Να θέσει προβληματισμούς έστω σε πρώτη φάση για το πολιτικό σύστημα κτλ.

    4.Ακούγονται διάφορες φωνές για ενότητα της αριστεράς.
    ι) Θεωρεί αναγκαία μια ενότητα σε επίπεδο δράσης; π.χ. για θέματα απολύσεων εργαζομένων που απεργούν κτλ
    ιι) Είναι εφικτή και θεωρεί ότι θα είχε νόημα μια συνεργασία σε επίπεδο δράσης ΚΚΕ με άλλες δυνάμεις π.χ. εξωκοινοβουλευτική μέχρι και ΑΚ; (δες παραπάνω συμπέρασμα) Γιατί πιστεύει ότι δεν γίνεται;

    5.Αρκετός κόσμος θεωρεί ότι αυτά που λέει η αριστερά είναι ξεπερασμένα. Τι έχει να πει γιαυτό; (ερώτηση γλαύκη για όποιον θυμάται)

    Αυτά για την ώρα. Θα επανέλθω ελπίζω αργότερα ίσως και με ποιο ουσιώδεις ερωτήσεις 😀

  2. manos Ιουνίου 12, 2009 στις 6:49 πμ #

    Καλημέρες σε όλο το πλήρωμα!
    Εκλεισε το ρήγμα του Δεκέμβρη στην κάλπη; ή έκλεισε πολύ νωρίτερα;
    Είναι το αποτέλεσμα των εκλογών δείκτης του πραγματικού πολιτικού συσχετισμού ή απηχεί μάλλον πιο συγκυριακές κοινωνικές διεργασίες;

  3. Y Ιουνίου 12, 2009 στις 9:31 πμ #

    Μπράβο Compasso. Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Ρούση. Θα επανέλθω με τις ερωτήσεις μου.

  4. Αντώνης Ιουνίου 12, 2009 στις 10:24 πμ #

    Κάποιες ερωτήσεις:

    1. Δώστε ένα ορισμό του σεχταρισμού για να καταλάβουμε τί εννοείτε. Είναι ο πολιτικός σεχταρισμός α) η απομόνωση από την εργατική τάξη και η προσκώλυση σε εμμονές ιδεολογικές; β) είναι η ιδεολογική και/ή πολιτική περιχαράκωση των γραμμών ενός πολιτικού σχηματισμού γ) μετριέται σε κάποια μορφή η πολιτική επιρροή που χαρακτηρίζει μια σέκτα; ποιό είναι το κριτήριο πολιτικής επιρροής που χαρακτηρίζει μια οργάνωση σέκτα; δ) ποιά από τα παραπάνω δεν ισχύουν για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

    2. Πρόσφατα διάβασα το βιβλίο σας «Σοσιαλισμός και Περεστρόικα». Συμφωνείτε ακόμα με τα γραφόμενά σας στο συγκεκριμένο; Ιδιαίτερα θα ήθελα να ακούσω μια ανάλυση για τα συμπεράσματα αυτού του βιβλίου ιδιαίτερα για τη χρονική περίοδο που γράφτηκε(1988).

    3. Σας είχα ακούσει παλαιότερα σε μια διάλεξη στην Πάντειο (το 2002 νομίζω αλλά δεν παίρνω και όρκο) να απαντάτε σε ερώτηση ότι σταλινισμός σαν έννοια δεν υπάρχει και αυτό που πρέπει να καυτηριάζουμε είναι η γραφειοκρατία χωρίς προσωποποιήσεις. τί άλλαξε;

    4. Θεωρείτε τα γεγονότα του Δεκέμβρη εξέγερση; Τί έμμεινε από τις διεργασίες αυτές; Θεωρείτε ακόμα την ε.τ. επαναστατικό υποκείμενο ή κάτι άλλο;

    5. Πώς σχολιάζετε τα αιτήματα «να πέσει η κυβέρνηση» , «επανάσταση τώρα» «εργατική εξουσία» που υιοθετήθηκαν από ορισμένες από τις συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ κατα τη διάρκεια του Δεκέμβρη; Ποιά είναι κατά τη γνώμη σας τα σύγχρονα αιτήματα πάλης που θα πρέπει να υιοθετεί το κίνημα (εργατικό?) ;

  5. kritias Ιουνίου 12, 2009 στις 11:19 πμ #

    Ωραίες οι ερωτήσεις σου εκτός από τη 2η. Αφού ξέρεις την απάντηση. Τι θέλεις να σου πει; Συγνώμη, έπεσα έξω; Τότε όλοι (πλην κάποιων μαοϊκών) χειροκροτούσαν την Περεστρόικα και κατά πάσα πιθανότητα το ίδιο θα κάναμε κι εμείς αν ζούσαμε ενεργά τα γεγονότα της εποχής. Ας μην κάνουμε τους έξυπνους εκ του ασφαλούς.

    «σταλινισμός σαν έννοια δεν υπάρχει και αυτό που πρέπει να καυτηριάζουμε είναι η γραφειοκρατία χωρίς προσωποποιήσεις»

    Εξαιρετική θέση, λενινιστική. Εγώ τη στηρίζω ακόμα…

  6. Αντώνης Ιουνίου 12, 2009 στις 11:22 πμ #

    Και μια συμπληρωματική:

    Θεωρεί το Π.Α.ΜΕ ως έκφραση της σεχταριστικής πολιτικής του ΚΚΕ; Αν ναί πότε διαμόρφωσε αυτή την άποψη;

  7. Αντώνης Ιουνίου 12, 2009 στις 11:33 πμ #

    @ kritias
    Δεν προβοκάρω ούτε ξέρω τί θα μου απαντήσει. Δε ρωτάω συνολικά για το βιβλίο αλλά για τα συμπεράσματα του και κυρίως εκεί που υποστηρίζει ότι η Περεστρόικα είναι μέθοδος καταπολέμησης της γραφειοκρατίας. Θα μπορούσα να το πώ και προβοκατόρικα:
    Τί διαφορά έχει το συγκεκριμένο του Ρούση από το «Σοσιαλιστική αυτοδιαχείριση και γραφειοκρατία » του Μ. Ανδρουλάκη; (ΣΕ 1982)

  8. Y Ιουνίου 12, 2009 στις 11:38 πμ #

    Ρε σύ Αντώνη, από τα επίσημε κείμενα του ΚΚΕ εκείνη την περίοδο τη διαφορά έχει?

  9. manos Ιουνίου 12, 2009 στις 11:52 πμ #

    Αμάν με τις προβοκάτσιες – όποιον διαφοροποιείται τον γονατίζουμε – μήπως αυτός είναι τελικά ο σεχταρισμός και η ηθική του;

  10. Αντώνης Ιουνίου 12, 2009 στις 12:08 μμ #

    @ Υ
    Το ΚΚΕ έχει κάνει αυτοκριτική για την περίοδο εκείνη. Αλλά για μένα δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι ότι ένας διανοούμενος όπως ο Γ. Ρούσης όταν βρίσκεται μέσα στις κομματικές γραμμές δεν εισπράτει κριτική σα προσωπικότητα αλλά η κριτική στρέφεται προς το κόμμα συνολικά. Όταν αποφασίζει να ιδιοτεύσει όμως ανάγεται σε μέγα διανοητή και τα συμπεράσματά του αντιμετοπίζονται ως «βαθυστόχαστες αναλύσεις». Εγώ δε ζητάω από κανένα να μου απολογηθεί για τη στάση που κράτησε την περίοδο της Περεστρόικα(άλλωστε για να μην αδικώ νομίζω ότι και ο Γ.Ρ το έχει κάνει). Αυτό που ζητάω είναι να μου πεί αν θεωρεί ότι έχει ευθύνη για την πορεία του κόμματος την περίοδο εκείνη ειδικά σε σχέση με τα συμπεράσματά του για την Περεστρόικα. Γιατί υπάρχει το φαινόμενο του mea culpa και της μονοκοντιλιάς διαγραφής των πεπραγμένων.

    @ μανος
    Πού την είδες την προβοκάτσια; Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι του Ρούση; Προβοκάτσια είναι να ψεύδεσαι για κάτι. Όχι να ρωτάς για κάτι δημοσιευμένο.

  11. compassocap Ιουνίου 12, 2009 στις 12:10 μμ #

    όπα. Όχι συζήτηση ακόμα. Τώρα ερωτήσεις. Αφού τη ξέρετε τη διαδικασία ρε. Συζήτηση θα γίνει αφού τελειώσουν οι ερωτήσεις.

  12. μπρεζνιεφικό απολίθωμα Ιουνίου 12, 2009 στις 12:11 μμ #

    Το περασμένο φθινόπωρο, στο μπλοκ του άθλιου είχε γίνει μια μαραθώνια κουβέντα με τον γιώργο ρούση (δεν χρειάζεται δεύτερο σίγμα) όπου ανέλυσε κάποια πράγματα για τη γραφειοκρατία (και το βιβλίο του ο λένιν για τη γραφειοκρατία) τη δική του θέση και τη θέση του κόμματος. Έδωσε επίσης κάποιες απαντήσεις και για το βιβλίο του σοσιαλισμός και περεστρόικα, κατά τη γνώμη μου όχι πολύ ικανοποιητικές.
    Να υπενθυμίσω απλώς ότι στο βιβλίο αυτό δεν είχε συμπεριλάβει καφάλαιο για τη διεθνή πολιτική της περεστρόικα, επειδή δεν του κάθονταν καλά όλα αυτά περί νέας σκέψης, οικουμενικών προβλημάτων κτλ. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται ο ίδιος σε μεταγενέστερο βιβλίο του (κομμουνισμός, αρχή ή τέλος της ιστορίας).
    Αν έχετε το κουράγιο, ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω, όσοι ενδιαφέρεστε.

    http://a8liothtes.wordpress.com/2008/07/24/grafeiokratia/#comments

    Υγ: αν θα μπορούσαμε να τον «παρασύρουμε» σε μια αντίστοιχη κουβέντα κι εδώ στο γκράνμα, θα ήταν νομίζω άκρως ενδιαφέρον. γενικώς, να το καθιερώσουμε δυο φορές τον χρόνο:)

  13. Μαύρο πρόβατο Ιουνίου 12, 2009 στις 1:03 μμ #

    Προτάσεις για ερωτήσεις:

    1. Ποιά θα πρέπει να είναι η στάση του εργατικού κινήματος απέναντι στην ΕΕ σήμερα; Ποιούς στόχους, ποιά τακτική θα έπρεπε να έχουν οι ριζοσπαστικές πολιτικές δυνάμεις σήμερα, σε ο,τι αφορά την ΕΕ; Πώς αποτιμά την αντίστοιχη πολιτική του ΚΚΕ;

    2. Είναι παρατηρημένο και αυτονόητο, οτι η κριτική/πολεμική στο εσωτερικό του εργατικού και λαϊκού κινήματος μπορεί ν’αξιοποιηθεί από τον αντίπαλο – και φυσικά αυτό δεν την καθιστά λιγότερο απαραίτητη. Ο ίδιος συμμετείχε σε μια τέτοια αντιπαράθεση κατά τον προσυνεδριακό διάλογο του ΚΚΕ. Άλλοι ριζοσπάστες-αγωνιστές, όπως πχ ο αείμνηστος Κ.Κάππος, αντιπαρατέθηκαν στην πολιτική του κόμματος με τελείως άλλο τρόπο. Θεωρεί οτι το δεδομένο της αξιοποίησης σημαίνει κάτι για τον τρόπο ανάπτυξης τέτοιων πολιτικών συγκρούσεων στους κόλπους του κινήματος, αν ναι, τι ακριβώς;

    3. Πώς εκτιμά το εγχείρημα του NPA στη Γαλλία;

  14. xamogelo Ιουνίου 12, 2009 στις 1:26 μμ #

    Κάποιες ερωτήσεις ακόμα!

    6. Ποια είναι η άποψη του για το ΠΑΜΕ;

    7. Βλέπουμε ότι η αριστερά δεν πείθει τον κόσμο σε συνδικαλιστικό επίπεδο παρόλο που το τελευταίο διάστημα έχουμε περισσότερη κινητικότητα. Ποια πιστεύει ότι είναι τα λάθη της αριστεράς (ΚΚΕ, εξωκοινοβουλευτικής κτλ) που δεν μπορεί να πείσει και να κινητοποιήσει το κόσμο;

  15. a8lios Ιουνίου 12, 2009 στις 1:53 μμ #

    Στη σύγχρονη επαναστατική διαδικασία, έτσι όπως την περιγράφεις στο τελευταίο σου βιβλίο, υπάρχει η ανάγκη για ένα κομμουνιστικό κόμμα? Αν ναι, με ποιόν τρόπο πιστεύεις πως θα έπρεπε να είναι αυτό δομημένο?

  16. Y Ιουνίου 12, 2009 στις 5:57 μμ #

    Οι προτάσεις μου για ερωτήσεις (κάποιες είναι αναδιατυπώση αυτών που βάλατε παραπάνω, η Είρηνη και ο Compasso ας σχηματίσουν με σοφία τις τελικές):

    1) Προεκλογικά στήριξε την Ανταρσύα. Πώς κρίνει την έκβαση του εγχειρήματος? Σε πιο βαθμό δημιουργήθηκε η επιθυμητή δυναμική? Έχει μέλλον?

    2) Σε προεκλογικό σποτάκι της Ανταρσύας έγινε λόγος για ‘αντεργατικά καθεστώτα που κατέρρευσαν στην Ανατολική Ευρώπη’. Πιστεύει ότι ο χαρακτηρισμός του υπαρκτού ως αντεργατικού είναι επικοδομητικός στις παρούσες συνθήκες?

    3) Το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ έχασαν εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους σε σχέση τουλάχιστον με τις εθνικές εκλογές. Η Ανταρσύα σίγουρα δεν είχε εντυπωσιακή άνοδο. Θεωρεί επιθυμητηή τη συνεργασία όλων των δυνάμεων που αυτοχαρακτηρίζονται μαρξιστικές – κομμουνιστικές στην Ελλάδα κι ότι αυτή θα μπορούσε να δημιουργήσει μια δυναμική που να τις βγάλει από το τέλμα? Θα μπορούσε να είναι δυνατή μια συνεργασία του ΚΚΕ, με τις δυνάμεις της Ανταρσύας και όσους από το ΣΥΡΙΖΑ αυτοχαρακτηρίζονται μαρξιστές (πχ. ΔΕΑ, ΚΟΕ, ΚΕΔΑ, Κόκκινο κλπ.) ή κάτι είναι αυστηρά ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας?

    4) Μαντάτα σαν κι αυτό: http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=12/6/2009&id=11004&pageNo=6&direction=1 μας έρχονται, ενώ σύμφωνα με δημοσκόπηση της Public Issue για το ΣΚΑΙ το 47% βλέπει θετικά την άνοδο του ΛΑΟΣ και μόνο το 44% αρνητική.
    Πώς πρέπει να αντιμετωπίσει η Κομμουνιστική Αριστερά την άνοδο του εθνικισμού, του ρατσισμού και της μισαλοδοξίας? Κινηματικά, ιδεολογικο-πολιτιστικά και πολιτικά.

    5) Τη δεκαετία του 80 ήταν στέλεχος του ΚΚΕ. Το κόμμα τότε είχε δεχτεί την Περεστροϊκά με ευθύνη όλων ή των περισσοτέρων στελέχων του και με δική του προφανώς. Μας δημιουργείται σήμερα η εντύπωση ότι το κόμμα δεχόταν άκριτα τις κατευθύνσεις των σοβιετικών. Το ΚΚΕ έχει κάνει μια πολύ χλιαρή αυτοκριτική επ’αυτού. Ο ίδιος θεωρεί ότι ισχύει η εντύπωση αυτή? Είχε και ο ίδιος μια τέτοια άκριτη στάση τότε? Τι είδους αυτοκριτική πρέπει να γίνει από κόμματα και ανθρώπους και τι διδάγματα βγαίνουν από αυτό?

    [Ίσως με τις ερωτήσεις να του ‘ρχονται στο μυαλό οι στίχοι: ‘τώρα με χειρουργεί, μια αλλήθωρη νεολαία μια τσογλανοπαρέα που κάνει κριτική’ αλλά voila, αυτοί είμαστε]

  17. Y Ιουνίου 13, 2009 στις 1:14 μμ #

    Άλλη μια.

    Η ΚΕ του ΚΚΕ στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος αναφέρει:

    ‘Επιβεβαιώνεται ο επιζήμιος ρόλος του οπορτουνισμού, του ρεφορμισμού στο κίνημα και στην ανάκαμψή του. Ακόμα και εκεί που παρασχέθηκε άφθονη φροντίδα για την ενίσχυση οπορτουνιστικών δυνάμεων ή νέων πολιτικών δυνάμεων με τη μάσκα του αντικαπιταλισμού, δεν επιτεύχθηκε παντού η εκλογική τους υποστήριξη. ‘

    Αυτό δείχνει ότι η ηγεσία του ΚΚΕ θεωρεί σχήματα όπως η Die Linke, το NAK, το SP στην Ολλανδία, ίσως και το Folkebevægelsen mod EU στη Δανία όχι γνήσια έκφραση της κατάστασης του κινήματος στις χώρες αυτές και σα φορείς που έχουν κατα καιρούς εκφράσει αριστερες στροφές στις κοινωνίες αυτές αλλά σαν οπορτουνιστές που προωθεί το σύστημα ως ανάχωμα απέναντι τρέχα γύρευε σε ποιον.

    Και ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου στη συνέντευξη του στο Γκράνμα όταν ρωτήθηκε με ποια ευρωπαϊκή συσπείρωση αριστερών κομμάτων νοιώθει πιο κοντά η Ανταρσύα απάντησε ‘με καμία’. Διαγράφοντας κατά κάποιο τρόπο μονοκοντυλιά τις προσπάθειες όλων των παραπάνω σχηματισμών.

    Το ΚΚΕ έχει βάλει ως ευρωπαϊκό στόχο του το σχηματισμό αυτού που ονομάζει ‘κομμουνιστικό πόλο’. Ακόμα κι αν γίνει κατορθωτό να σχηματιστεί αυτός ο πόλος σίγουρα θα χρειάζεται συμμάχους και οι φυσικοί συμμάχοι του ιστορικά και κοινωνικά βρίσκονται σ’αυτές τις δυνάμεις. Πρέπει η κομ. αριστερά να γυρίσει την πλάτη σε αυτές τις δυνάμεις καταδικάζοντας τες ή να αναπτύξει μια νέα πιο ευέλικτη στρατηγική συμμαχιών (ειδικά όταν πολλοί κομμουνιστές βρίσκονται στο και στο εσωτερικό των σχηματισμών αυτών) ?

  18. Μάνος Ιουνίου 13, 2009 στις 4:17 μμ #

    Καλησπέρα.
    Σας παρακολουθώ ένα μήνα περίπου και θα ήθελα να σας συγχαρώ για το περιεχόμενο του ιστολογίου σας.

    Μία απλή ερώτηση που θα έκανα εγώ στον κο Ρούσση είναι η εξής. Γίνεται μεγάλη συζήτηση για το αριστερό κίνημα στην Ελλάδα τόσο πριν όσο και μετά τις εκλογές: πώς πορεύεται, ποιες είναι οι εν δυνάμει συνεργασίες, ποια είναι τα λάθη του παρελθόντος, ποια έπρεπε να είναι η στάση της Αριστεράς στα γεγονότα του Δεκέμβρη κ.ά. Με ποιον τρόπο πιστεύει ο κος Ρούσσης, ότι θα βγει η Αριστερά από την εσωστρέφεια που την ταλαιπωρεί εδώ και χρόνια και αν πιστεύει πως αυτή η εσωστρέφεια στοιχίζει σε ψήφους.

    Καλό Σ/Κ.

  19. kraftwerk Ιουνίου 14, 2009 στις 2:33 πμ #

    τι σημαίνει για σας δικτατορία του προλεταριάτου?
    σε μια σοσιαλιστική κοινωνία οι συνελεύσεις(σοβιέτ) είναι τα κέντρα αποφάσεων και πολιτικού διαλόγου ή πρέπει να υπάρχουν και κόμματα?

  20. sentic Ιουνίου 14, 2009 στις 9:25 πμ #

    «Στηρίζω την πιο μαζική δύναμη αντίστασης

    Στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, των οποίων η σημασία για την πορεία προς την κατώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας, το σοσιαλισμό που είναι και το ζητούμενο για τους κομμουνιστές, δε θα πρέπει να υπερτιμάται, στηρίζω το ΚΚΕ ως την πιο μαζική δύναμη αντίστασης στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, ως την πιο μαζική αριστερή αντιιμπεριαλιστική – αντικαπιταλιστική δύναμη της πατρίδας μας, ως μια από τις λιγοστές δυνάμεις της παραδοσιακής δυτικοευρωπαϊκής κομμουνιστικής αριστεράς που δεν υπέκυψε στις σειρήνες της ενσωμάτωσης, ως τη μοναδική κοινοβουλευτική δύναμη που με σαφήνεια τοποθετείται κατά της όποιας κυβερνητικής συνεργασίας τόσο με τη γαλάζια όσο και με την πράσινη δεξιά. Ως τη δύναμη εκείνη που δεν περιορίζεται να διεκδικεί ένα ανέφικτο στην εποχή μας κοινωνικό κράτος στα πλαίσια του καπιταλισμού, αλλά αγωνίζεται για την ανατροπή του.
    Ταυτόχρονα, θα ήθελα να επισημάνω ότι τέτοιες δηλώσεις στήριξης του Κόμματος, η παρουσία σε εκδηλώσεις του, οι δημόσιες τοποθετήσεις υπέρ επιμέρους θέσεών του, η οικονομική του ενίσχυση, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν δευτερεύουσες πτυχές μιας μόνιμης, οργανωμένης, ουσιαστικής συνεργασίας, ιδιαίτερα στον τομέα της θεωρητικής αναζήτησης που το Κόμμα στα πλαίσια μιας αντιιμπεριαλιστικής – αντικαπιταλιστικής μετωπικής στρατηγικής και τακτικής θα έπρεπε να επιδιώκει να σφυρηλατεί με εκτός Κόμματος διανοούμενους.
    Στηρίζω, λοιπόν, και σε αυτές τις εκλογές το ΚΚΕ, με την ελπίδα η όποια ευκταία εκλογική του ενδυνάμωση να συμβάλει στην υλοποίηση της διακηρυγμένης άλλωστε και από το 17ο Συνέδριό του μετωπικής αντισεχταριστικής πολιτικής του, της μόνης ικανής να προωθήσει τόσο το λαϊκό κίνημα όσο και το Κόμμα.»

    Γιώργος ΡΟΥΣΣΗΣ
    Καθηγητής της Παντείου

    Με βάση αυτή την δήλωση στήριξης του ιδίου το 2007 προς το ΚΚΕ για τις βουλευτικές εκλογές.

    Θα θελα να ρωτήσω πόσα άλλαξαν και γιατι κατα τη γνωμη του το ΚΚΕ είναι σεχταριστικό σήμερα!!

  21. sentic Ιουνίου 14, 2009 στις 9:50 πμ #

    Επίσης θα θελα να τον ρώτησω ποια είναι οι γνώμη του για τον ρόλο του κόμματος στη δικτατορια του προλεταριατου,ποιος έχει τον καθοδηγητικο ρόλο σε αυτή την διαδικασία?μπορουν να τον αναλάβουν και αλλα κόμματα περα απο το ΚΚ,ένα ριζοσπαστικο αγροτικο κομμα π.χ?Εκφράζουν τα κομματα με την πολιτικη τους και το προγραμμα τους τα συμφέροντα αντιστοιχων κοινωνικων τάξεων ή ομάδων και ποια ειναι η θέση τους στην δικτατορια του προλεταριατου?Με λιγα λογια χωρανε πολλα κομματα στην δικτατορια του προλεταριατου?Και αν ναι,ποιος θα ναι ο ρολος ενος ΚΚ?

  22. Αναυδος Ιουνίου 14, 2009 στις 5:43 μμ #

    Μιας και ο κ. Ρούσσης στον προσυνεδριακό διάλογο του 18ου συνεδρίου αναπαρήγαγε την τροτσκιστική φιλολογία για την ΕΣΣΔ στις δεκαετίες 20-30 θα ήθελα να τον ρωτήσω ποιά η θέση του για την επικράτηση του σοσιαλισμού σε μία χώρα τόσο ιστροικά όσο και στο μέλλον.

  23. parekklisi Ιουνίου 15, 2009 στις 1:37 πμ #

    Θα ήθελα καταρχήν να παρατηρήσω ότι η κριτική που βασίζεται στην πτωματολογία και την εγκληματολογία δεν αποτελεί συνεισφορά από κομμουνιστική σκοπιά στην αποτίμηση της προσφοράς της ΕΣΣΔ στην υπόθεση του σοσιαλισμού. Και δυστυχώς το κείμενο του Ρούσση στον προσυνεδριακό σ’ αυτή τη γραμμή κινείται. Τα επαναστατικά εγχειρήματα δε κρίνονται έτσι, και μια επιχειρηματολογία που βασίζεται σε αυταπόδεικτες κατηγορίες (πχ γραφειοκρατία), οι οποίες στη συνείδηση των περισσοτέρων είναι χρωματισμένες από την αστική φιλολογία, μάλλον συσκοτίζει τα πράματα παρά συμβάλλει στην ερμηνεία της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος του 20ού αιώνα. Είμαι σίγουρος ότι ο Ρούσσης μετά το γράμμα του στον προσυνεδριακό διάλογο του ΚΚΕ θα έχει βαρεθεί να τον κατηγορούν ότι αναπαράγει την αστική προπαγάνδα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η τελευταία έχει πάψει να υπάρχει.

    Αυτά σαν επιγραμματική κριτική στην κριτική του.

    Η ερώτησή μου για να μπούμε στην ουσία είναι: Εσείς ποια πιστεύετε ότι ήταν η ταξική φύση της ΕΣΣΔ επί Στάλιν, αλλά και μετά, τόσο στις οικονομικές σχέσεις που επικρατούσαν όσο και στο ποια τάξη είχε την πολιτική εξουσία;

    Μιας και Γ. Ρούσσης στις τελευταίες ευρωεκλογές στήριξε ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα ‘θελα να επισημάνω ότι οι περισσότερες συνιστώσες του εγχειρήματος αυτού στηρίζουν είτε ανοιχτά (ΣΕΚ) είτε με μισόλογα (ΝΑΡ, ΑΡΑΝ) την ανάλυση του Τόνι Κλιφφ, ότι δηλαδή ο καπιταλισμός στην ΕΣΣΔ είχε παλινορθωθεί από το 1930.

  24. μπρεζνιεφικό απολίθωμα Ιουνίου 15, 2009 στις 6:26 μμ #

    Είκοσι χρόνια μετά πώς αποτιμά το ελληνικό 89;
    Μετανιώνει που έφυγε; Πιστεύει ότι μένοντας θα υπήρχαν καλύτερες προϋποθέσεις να παλέψει κάποια πράγματα;
    Τι οδήγησε στο συνασπισμό με τον κύρκο και τη μετέπειτα πορεία κατά τη γνώμη του; Πώς κρίνει το ρόλο του χαρίλαου σε όλη αυτή την πορεία; Πιπεράτοι σχολιασμοί γα ανδρουλάκηδες της εποχής θα ήταν καλοδεχούμενοι.

    Σχετικά με το σήμερα:
    έχει χαρακτηρίσει το τιμημένο σταλινικό και συντηρητικό.
    Πώς αιτιολογεί αυτούς του χαρακτηρισμούς; Τι σημαίνει κατά τη γνώμη του σταλινικός;
    Πιστεύει ότι είναι πια χαμένη υπόθεση; Ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη;

    Έχει πει κατά το παρελθόν ότι η μεγαλύτερη δύναμη της αριστεράς είναι οι πρώην του κόμματος.
    Ποια είναι η στρατηγική που θα μπορούσε να συσπειρώσει όλο αυτόν τον κόσμο που απογοητεύτηκε και πήγε σπίτι του;
    Ποιο είναι το κυρίαρχο στοιχείο που θα δώσει την ώθηση; Η θεωρία; Η χάραξη στρατηγικής; Οι νικηφόροι αγώνες; Αλλαγή νοοτροπίας, δομών; τι ακριβώς;

    Και τέλος για τη σοβιετία (όπου προσυπογράφω σχεδόν όσα έγραψε το παρεκκλήσι).
    Με ποια κριτήρια χαρακτηρίζει ή δεν χαρακτηρίζει σοσιαλιστική μια κοινωνία;
    Η εξουσία στα χέρια της εργατικής τάξης δια μέσω του κκ, η κρατικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής και ο κεντρικός σχεδιασμός, είναι απαραίτητες αλλά μη ικανές συνθήκες;
    Τι διαφορετικό θα μπορούσε να κάνει η σοβιετία δεδομένης της περικύκλωσης και της μοναδικότητάς της (αφού προφανώς δε μπορούσε να προχωρήσει και να ολοκληρώσει τη μετάβαση προς τον κομμουνισμό, στοιχείο με βάση το οποίο ο ρούσης κρίνει ότι δεν ήταν σοσιαλιστική η κοινωνία αυτή);
    Σε τι διαχωρίζεται από τη θεωρία του κρατικού καπιταλισμού του κλιφ, η δική του ανάλυση περί άρχουσας τάξης στη σοβιετία; Είναι η γραφειοκρατία τάξη;

    Υγ: κομπάσο κι ειρήνη, πείτε του να απαντήσει, αν έχει τον χρόνο και βασικά την όρεξη, γραπτά στα ερωτήματα που μπαίνουν εδώ. Νομίζω είναι αρκετά καταδεκτικός για να το κάνει.

  25. compassocap Ιουνίου 15, 2009 στις 10:23 μμ #

    απολίθωμα λες να κάνουμε κόμμα? το ΠΜ-ΚΚΕ!Αν και υπάρχει η πρόταση ακόμα για το ΚΚΕ-ΡΜ… 🙂

  26. μπρεζνιεφικό απολίθωμα Ιουνίου 16, 2009 στις 1:56 πμ #

    Το πμ είναι πρώην μέλη; Ε, τότε επιβάλλεται.
    Το ρμ τι είναι; Ρουσο-μαρξιστές;
    Κι αν κάνουν κάποιο μετά το κκε-πμ και το ρμ-κκε;

    Μπορούμε να το παίξουμε και πρόταση ανασυγκρότησης αλά μανώλης.
    Να κάνουμε την οργάνωση κνίτες δίχως κόμμα και να προτείνουμε ένα νέο μέτωπο με την κκυ, τους ποσαδιστές, την μαρξιστική τάση, την παρέμβαση αριστερών πολιτών και την κοε που θα φύγει από το σύριζα. Και μαζί με το κόμμα να κάνουμε το σοβιετικό κόμμα ελλάδας -κατά το γαλλικό του κωλέττη παλιά- και να βγάλουμε αυτοδυναμία.

  27. compasso Ιουνίου 16, 2009 στις 10:15 πμ #

    το ΚΚΕ-ρμ είναι το ΚΚΕ ρε μ****α! το οποίο έχει ήδη αποφασιστεί ότι θα διασπαστει σε ΚΚΕ-ρμ και ρμ-ΚΚΕ. Υπάρχει η αγεφύρωτη ιδεολογική διαφωνία για τη Βάρκιζα. Το ΚΚΕ-ρμ λέει πως η Βάρκιζα δεν ήταν λάθος και να πάτε να γ***** όλοι, ενώ το ρμ-ΚΚΕ λέει ότι η Βάρκιζα ήταν λάθος αλλά και πάλι να πάτε να γ****** όλοι. 🙂
    για το ΠΜ-ΚΚΕ ορθώς σκέφτηκες

    Τέλος οι ερωτήσεις, έφυγα για τη συνέντευξη.

  28. Greek Rider Ιουνίου 16, 2009 στις 5:41 μμ #

    Μια ερώτηση και από μένα: Αντιλαμβάνεται ότι η σημερινή εποχή και κρίση διαμορφώνουν νέες συνθήκες για την αριστερά; Ή απλά πιστεύει ότι δεν τρέχει και τίποτα σπουδαίο και είναι μια ακόμη από τις πολλές εκατοντάδες οικονομικές κρίσεις του καπιταλισμού;

    Και πώς θα εκμεταλλευτεί η αντικαπιταλιστική αριστερά τις νέες συνθήκες ώστε να διεισδύσει σε νέο ακροατήριο δεδομένου ότι υπάρχει ένα μεγάλο μέρος εργαζόμενων και πρώην στελεχών ‘ όχι αριστερών ‘ που δεν «τρώνε» πια το παραμύθι της ανάπτυξης και του καπιταλισμού..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: