Οικονομία οδοντογλυφίδα (κι ούτε καν…)

11 Ιον.

Μετά από μήνες ανεβαίνω κι εγώ στο κατάστρωμα του Granma να προσφέρω μια πιο ανάλαφρη (εμένα μου λες) διάθεση να χαλαρώσουμε λέει λίγο καθότι η μπίζνα με τις Ευρωεκλογές ανέβηκε πάρα πολύ.
Έμαθα κάποιες ειδήσεις που έρχονται κυρίως απ’ τα ξένα (αναγκαστικά λόγω εργασίας) και προτείνω και κάποια εμ-πι-θριζ στο τέλος σαν καλόπιστες προτάσεις.

Είκοσι τρείς από τις είκοσι εφτά χώρες της Ε.Ο.Κ. (αυτό είναι στην ουσία και δεν αλλάζει) μπαίνουν υπό επιτήρηση!! Από ποιους και για ποιους? Τα χουνε παίξει εκεί στον Βορρά (πως τους έλεγε ο Compasso – Ελβετόψυχοι!) και όχι μόνο. Τώρα ψάχνουνε τον «καλό καπιταλισμό» προσφέροντας έναν ακόμα ορυμαγδό στα ρημαγμένα μυαλά μας.Όπου φύγει-φύγει!

Οι άνεργοι στην ΕΕ, θα έχουν γίνει το 2010 η μισή…Γαλλία- 30 εκατομμύρια και κανείς μα κανείς δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί το τρομακτικό χάσμα που παρουσιάζεται. Δεν υπάρχουν «στρατηγοί» να εκμεταλλευτούν τέτοιες στρατιές. Η εμπειρία των προηγούμενων δεκαετιών έχει κάνει δύσπιστους αυτούς τους φαντάρους στους όποιους νέους «στρατηγούς», και αυτή η δυσπιστία ίσως να είναι και η είσοδος σε μια νέα εποχή. Κάθε φορά που ακούω για ανεργία μου έχει κολλήσει εδώ και δύο χρόνια στο μυαλό ο θάνατος (το 2007) κάποιου Γάλλου πατέρα προσφάτως απολυμένου, που πέθανε από το κρύο: κοιμόταν στο αμάξι γιατί δεν άντεχε να πει στην οικογένειά του ότι ήταν άνεργος.

Αν ο κόσμος ήταν γεμάτος διαβασμένους και συνειδητοποιημένους (με την καλή ή την κακή έννοια) θα ψάχναμε για ηλίθιους, όπως αν ο κόσμος ήταν γεμάτος χρυσάφι θα ψάχναμε για μία χούφτα σκατά… Αν όμως η Αριστερά κέρδιζε στις ΕU εκλογές τι θα κανε ρε συ Compasso το Granma..?

Στο Ιράν ο Mahmoud Ahmadinejad θα παίξει για την Προεδρία με τον Mir Hossein Mousavi που είναι λέει ρεφορμίστα. Οι Φρουροί της Επανάστασης είναι μαζί με τον πρόεδρο-βοσκό Αχμαντινετζάντ, ευχαριστημένοι προφανώς από τις απίστευτες βλακείες που έλεγε τόσα χρόνια, στα οποία όπως κάθε πρόεδρος του Ιράν που σέβεται τον εαυτό του, ήταν μαριονέτα περιωπής. Και ο καινούριος αντίπαλός του βέβαια –αν θυμηθούμε άλλους «μεταρρυθμιστές» Προέδρους- δεν πρέπει να είναι κάτι το ιδιαίτερο. Άλλωστε ο καβγάς γίνεται για το πάπλωμα.

Και αλλού, στην Νιγηρία η Shell γλίτωσε με κάποια λίγα εκατομμυριάκια τις πραγματικά ανεκτίμητες υπηρεσίες που προσέφερε στον λαό της χώρας. Το πρόγραμμα περιελάμβανε ο,τι καταπάτηση ανθρώπινου δικαιώματος τραβάει η όρεξη σας.

Στο Γκρέτσια πριν ανοίξουν στρατόπεδα συγκέντρωσης γενικώς, είπαν να ανοίξουν για τους μετανάστες. Το μόνο που μπορεί να σώσει τους τελευταίους είναι η απίστευτη ανυπαρξία του Ε.Σ. (όλε!) που δεν ξέρει καλά-καλά ούτε τι στρατόπεδα θα παραδώσει στους μπάτσους.

Τώρα να σας πω ότι σαν Juan Belmonte καθόλου δεν με στεναχωρεί που χώρες όπως η Λετονία περνούν αυτά που οι Λατινοαμερικάνοι πέρναγαν το ’80 και το ’90… Δηλαδή διώχνουν τα ΔΝΤ και τις υπόλοιπες καραγκιοζιές στην Αμέρικα Λατίνα και οι εδώ γραβάτες (κάνουν ότι) δεν έχουν πάρει μυρωδιά? Φαίνεται με ειρωνεία της ιστορίας αυτή η απίστευτη αλλαγή. Αυτή η «ειρωνεία της ιστορίας» όμως, δεν είναι παρά η ίδια η δομή του καπιταλισμού, έτσι δεν είναι? Πολύ κοντύτερά μας, για την σημασία του ΔΝΤ προσπαθεί να μας πείσει η κυβέρνηση η ελληνική. Αλήθεια, ξέρετε πόσους οικονομολόγους έχει η ελληνική κυβέρνηση?

Η Λετονία, η Λιθουανία, η Ελλάδα και όλες οι χώρες που ΔΕΝ παράγουν και στηρίζονται αποκλειστικά στον τριτογενή τομέα θα πάρουν ξέρετε τι, δεν το λέω γιατί είμαι μικρό παιδί. Για να το πάρουν καλύτερα, θα τους βοηθήσουν όλα αυτά τα καπιταλιστικά όργανα που όπου έβαλαν το χέρι τους στο παρελθόν έχουν προσφέρει σίγουρες χρεοκοπίες, τεράστια χρέη και απίστευτη εξαθλίωση. Έχω τρελαθεί τώρα τελευταία ρε σεις και κοιτάω όλα τα προϊόντα. Ακόμα και τα πλέον χαζά: εισάγουμε οδοντογλυφίδες από την Σουηδία, ανταλλακτικά εντομοαπωθητικών από την Ιταλία, σπίρτα (εδώ και δεκαετίες) από την Αίγυπτο…Δεν μιλάμε δηλαδή για έλλειψη βιομηχανίας, οκ, μιλάμε πλέον και για ανυπαρξία ακόμα και μικρών βιοτεχνιών. Εδώ δίπλα μου κάτι τσίχλες (που είδα τώρα που έγραφα αυτό το τερατούργημα) είναι από την Ισπανία.  Δεν φτιάχνεις οικονομία αν δεν παράγεις ούτε οδοντογλυφίδες εκτός αν είσαι σούπερ-ντούπερ ουάο high-tech και πουλάς καινοτομίες. Για την έρευνα και την καινοτομία στην Ελλάδα ξέρετε πολύ καλά τι συμβαίνει, έχει μαζευτεί στο Γκρέτσια ένα εκατομμύριο και βάλε  άνεργοι πτυχιούχοι.

Δείτε εδώ ένα σοβαρό και περιεκτικότατο άρθρο του Μωϋσή Λίτση για την οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη και τις εκλογές που πέρασαν.

Σταματώ τις αμπελοφιλοσοφίες και προτείνω πάραυτα τα καθιερωμένα εμ-πι-θρι μου (θένε να μας τα κόψουν κι αυτά οι Σαρκοζήδες)
1)Keny Arkana-La Rage
2)La Polla-El Congreso de los Ratones
3)Skalariak-Oligarquia

Advertisements

14 Σχόλια to “Οικονομία οδοντογλυφίδα (κι ούτε καν…)”

  1. compassocap Ιουνίου 11, 2009 στις 5:22 μμ #

    όταν κερδίσει η αριστερά τις ευρωεκλογές΄θα το κλείσουμε το μαγαζί! Φίλε στη Νιγηρία, η ιστορία με τη shell είναι απίστευτη.

  2. Sapakas Ιουνίου 11, 2009 στις 8:20 μμ #

    @ Juan
    Παράγουμε όμως Π Ο Ρ Τ Ο Κ Α Λ Ι Α…

  3. λαθραναγνώστης Ιουνίου 11, 2009 στις 9:08 μμ #

    Η Ελλάδα φίλε μου, παράγει άεργο ισχύ.
    Τεράστιες ποσότητες άεργης ισχύος απο εργαζόμενους που πραγματικά εργάζονται και κουράζονται,χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
    Όποιος θέλει να καταλάβει έμπρακτα αυτόν τον ορισμό,δεν έχει παρά να παρατηρήσει το ελληνικό θαύμα.

  4. Y Ιουνίου 12, 2009 στις 12:55 πμ #

    μπα Σαπουήλ? μας έκανες την τιμή? Μεγάλη μέρα!!!

    Η δίκη της Shell πάντως μάγκες είναι η πρώτη δίκη πολυεθνικής για ενεργειές της σε άλλη χώρα (του τρίτου κόσμου) και αξίζει μεγάλης προσοχής. (ξέρω ξέρω είμαι οπορτουνιστής με αυταπάτες για την αστική δικαιοσύνη, επανέρχομαι στην τάξη και δεύτε αναμένω την επανάσταση που δε θα σπάσει τζάμι και ίσως ούτε σκίσει και κανά καλτσόν)

    Η ΕΟΚ δεν είναι πια ΕΟΚ αλλά ΕΕ γιατί έχει και στρατό και Σενγκεν και Μπολόνια και μας γ… και τη μάνα αμα λάχει… (ας μη συμμεριζόμαστε τις γκρίνιες των αστών για τις έλλείψεις τους σύντροφοι)

    σταματάω εδώ γιατί θα αρχίσω τις πρ.κ.ιές και δε κανει.

  5. Αντώνης Ιουνίου 12, 2009 στις 9:58 πμ #

    Πολύ καλό το άρθρο αλλά διαφωνώ λίγο με τη διατύπωση περί της καθυστέρησης της Ελλάδας. Είναι βέβαια μια ολόκληρη κουβέντα στο τί εννοεί ο καπιτλισμός δευτερογενή και τί τριτογενή παραγωγή, τί αποτελεί βιομηχανία με μαρξιστικούς όρους και τί όχι αλλά θα δώδω δυό τρία link σε σχέση με αυτά τα νούμερα.

    http://www.statistics.gr/gr_tables/S1000_DK_06_TB_12_08_1_T.pdf
    για τη βιομηχανική παραγωγή ενέργειας και αποθήκευσης-επεξεργασίας ενέργειας

    http://www.statistics.gr/gr_tables/S900_SEL_3A_TS_AN_00_08_10_T_BI.pdf
    Για την απασχόληση. Προκύπτει ότι από το σύνολο των μισθωτών, το 14,6% απασχολείται στη βιομηχανία (με την καπιταλιστική έννοια), το 8,4% στις κατασκευές,
    Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ο καπιταλισμός και γενικά και η στατιστική του δε θεωρεί παράδειγμα βιομηχανική παραγωγή την τουριστική βιομηχανία και τις μεταφορές. Προκύπτει λοιπόν μια ενοποιητική καταμέτρηση των εργαζομένων σε αυτούς τους κλάδους. Μπορεί όμως εξετάζοντας και τη συμμετοχή του κάθε κλάδου στο ΑΕΠ να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι μεγάλο μέρος των εργαζομένων στον λεγόμενο «τριτογενή» τομέα απασχολούνται σε συγκεντροποιημένους κλάδους. Επίσης θα επανέλθω με στοιχεία(τα οποία δε μου είναι εύκαιρα τώρα) για τη δραστηριότητα του ελληνικού χρηματοπισστωτικού κεφαλαίου σε μια σειρά χώρες όπως η Βουλγαρία, Σερβία, Ρουμανία, Πολωνία, Αλβανία, ΠΓΔΜ και άλλες.

  6. Juan Belmonte Ιουνίου 12, 2009 στις 10:00 πμ #

    @Sapakas
    Πως κι από δω?
    Να σου πω την αλήθεια, έχω την εντύπωση πως η θαυματουργή ΕΕ μας έκοψε ακόμα και το «φρούτο του αντρός» πορτοκάλι…

    @Λαθραναγνώστης
    Χεχε…σωστός! Το κακό είναι ότι αυτή η έλλειψη παραγωγής και βάσεων, όλως τυχαίως έχει πέσει στις πλάτες του Έλληνα εργαζόμενου. Τα αφεντικά έχουν περάσει πλήρως τον μύθο ότι ο Έλληνας είναι τεμπελχανάς…

    @Οπορτουνιστή με αυταπάτες για κοινωνική δικαιοσύνη (Υ)
    Η ΕΟΚ φυσικά και είναι ΕΟΚ αφού αυτό είναι σημειολογικά το σωστό όνομα ενός τερατουργήματος που δεν ενδιαφέρεται παρά μόνο για τα φράγκα…
    Επειδή είμαι κι εγώ οπορτούνα ελπίζω να ανοίξει ο δρόμος και για τις δίκες των πετρελαϊκών στο Εκουαδόρ που διαρκούν πάρα πολλά χρόνια. Εκεί να δεις φράγκα που έχουν μαζευτεί και τι ζημιά ανεπανόρθωτη έχουν κάνει.

  7. Y Ιουνίου 12, 2009 στις 11:25 πμ #

    Οπορτούνες όλου του Γκράνμα ενωθείτε! 😀

    Μα δε καταλαβαίνεις ότι και η καταδικασμένη πολυεθνική θα καταπιέζει τον κοσμάκη όπως και η εθνικοποιημένη τράπεζα?

    Ασ’τους ανεξέλεγκτους μέχρι να’ρθει η οσία Επανάστα, όλα τα υπόλοιπα είναι χάσιμο χρόνου.

  8. Juan Belmonte Ιουνίου 12, 2009 στις 12:57 μμ #

    @Αντώνης
    Όταν απάντησα στους άλλους το σχόλιό σου δεν είχε περαστεί…
    Ξεκίνησα να γράφω σοβαρά ένα κείμενο για την ελληνική οικονομία και τα δομικά της προβλήματα κτλ. αλλά στην συνέχεια είπα να το αλαφρύνω και όπως βλέπεις το άλλαξα τελείως και σε θεματολογία και σε ύφος (το είχε λίγο ανάγκη το Granma)

    Αν υπήρχε κάτι σχετικό με βιομηχανία στην χώρα ήταν στον Βορρά…Μετά πήγαν όλα Βουλγαρίες και Ρουμανίες κλπ…
    Το 14.6 είναι όντως ασαφές ως προς τον τρόπο μέτρησής του.
    Οι κατασκευές που είναι βασικός κλάδος της ελληνικής οικονομίας -και έχουν γίνει τελείως λάστιχο- δεν μπορούν να επιφέρουν οφέλη σε μεγάλο μάκρος χρόνου, κάτι που φάνηκε και στην τωρινή κρίση όπου επηρεάστηκαν περισσότερο τελικά από την τις τηλεπικοινωνίες -και σύμφωνα και με κάποιους καλοθελητές- και τον τουρισμό (δεν τους πιστεύω!). Όλοι τώρα περιμένουν να ξανανοίξει ο κλάδος των κατασκευών για να ανέβει η οικονομία. Νομίζω ότι είναι πολύ κοντόφθαλμο να στηρίζεσαι στις κατασκευές…

  9. Y Ιουνίου 12, 2009 στις 3:55 μμ #

    Είναι και επίσης δε καταλαβαίνω που κολλάνε οι επενδύσεις του ελληνικού χρηματοπιστωτικού τομέα στα Βαλκάνια. Δεν είναι παραγωγικές επενδύσεις και ούτεέχουν σχέση με την πραγματική οικονομία στην Ελλάδα.

    Γενικά πάντως βλέπω από μέρους του Αντώνη μια προσπάθεια να αποδείξει ότι η Ελλάδα δεν είναι Ψωροκώσταινα. Νομίζω ότι αυτή η συζήτηση είναι μια συζήτηση των τελών του ’40 – ’50.

    Κομουνιστές οικονομολόγοι όπως ο (εκτελεσμένος με το Μπελογιάννη) Δήμητρης Μπάτσης έδειξαν πώς η Ελλάδα μπορεί να γίνει μια πλήρης βιομηχανική οικονομία.

    Οι ιμπεριαλιστές πατρόνες με την ντόπια αστική τάξη στα μέσα του 50 μετακινήθηκαν από την αρχική τους θέση που ήθελε την Ελλάδα να παραμείνει αγροτική χώρα και προχώρησαν σε μια μερική βιομηχάνιση κάνοντας την Ελλάδα μια συμπληρωματική βιομηχανική οικονομία.

    Πρέπει σήμερα το αίτημα – θέση της αριστεράς να είναι η ολοκλήρωση της εκβιομηχάνισης και η μετατροπή σε μια πλήρη βιομηχανική οικονομία?

    Η απάντηση δε μπορεί να δωθεί κάνοντας τη συζήτηση με κριτήρια της δεκαετίας του ’40.

    Οι δραματικοί οικολογικοί κίνδυνοι που έχουν δημιουργηθεί καταστούν απαραίτητη την αμφισβήτηση του αξιώματος ‘μεγέθυνση για τη μεγέθυνση’ που όλες οι οικονομίες (καπιταλιστικές και σοσιαλιστικές) ακολούθησαν τον 20ο αιώνα.

    Η οικονομική ενοποίηση του κόσμου που έχει προχωρήσει πολύ – και αυτό είναι μια νομοτελειακή διαδικασία που εξηγούσε και ο Μαρξ από την εποχή του – είναι ακόμα ένας παράγοντας αλλάζει τα δεδομένα της κουβέντας και καθιστά αμφιβόλου περιεχομένου το ερώτημα αυτόνομη βιομνηχανική ανάπτυξη ή όχι.

    Σίγουρα η τρέλα της εξάρτησης σε όλα και το γεγονός ότι δε παράγουμε τίποτα πρέπει να αλλάξουν. Και γι’αυτό και μόνο χρειάζεται μια… μικρή (?) επανάσταση.

    Χρειάζεται όμως επίσης μια νέα σχέση με το περιβάλλον που δε πρέπει να αντιμετωπίζεται πλέον ως πλουτοπαραγωγική πηγή αλλά ως πολύτιμη πηγή ζωής – προϋπόθεση ύπαρξης.

    Κι επίσης χρειάζεται δημιουργική εκμετάλλευση των διαδικασιών ολοκλήτωσης σε προοδευτική κατεύθυνση και προς το σοσιαλισμό (βλέπε ALBA στη Λατινική Αμερική).

    Με αυτή την έννοια αυτή απόψεις όπως αυτή του Ρεσάλτου:
    ‘Η απόρριψή του (Ευρωκοινοβουλίου), όπως έχουμε αναλύσει διεξοδικά είναι στρατηγική αναγκαιότητα των εθνικών κοινωνιών. Γι’ αυτό και η αποχή στις ευρω-εκλογές αποτελεί , ανεξάρτητα από τα μύξοκλάματα των ευρωλακέδων, εθνική πολιτική θέση.’
    κινούνται σε εντελως λανθασμένη κατεύθυνση.

    Όταν στόχος μας είναι η παγκόσμια αταξική κοινωνία δεν είναι αντιφατικό να ονειρευόμαστε επιστροφές σε ‘εθνικές κοινωνίες’, ‘έθνικές οικονομίες’, ‘εθνικές πολιτικές θέσεις’?

    Δε βαδίζουμε προς το διεθνισμό όταν προπαγανδίζουμε το κλείσιμο στο εθνικό καβούκι μας επειδή μας φαίνεται πιο δημοκρατικό και πιο εύκολο να κουμαντάρουμε από το παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό θηρίο.

    Η αλλαγή θα ξεκινήσει σίγουρα από κάπου αλλά αυτό το κάπου πρέπει να είναι ανοιχτό σε συνεργασία και συμπληρωματικότητα με άλλους και να τονίζει αυτά που ενώνουν με τους εργαζόμενους αλλού και όχι την εθνικη διαφορετικότητα και την εθνική ενότητα.

  10. Juan Belmonte Ιουνίου 12, 2009 στις 4:20 μμ #

    Δεν νομίζω ότι χώρες όπως η Ελλάδα τις παίρνει να προχωρήσουν σε τέτοιες ρηξικέλευθες πολιτικές πλήρους εκβιομηχάνισης. Νομίζω ότι πλέον θα της είναι εξαιρετικά δύσκολο ακόμα και να δώσει μια κάποια ώθηση στην βιομηχανία της, ακόμα και στην…απίθανη περίπτωση που κάποια ελληνική κυβέρνηση είχε όλη τη βούληση να κάνει κάτι τέτοιο.

    Άλλο αυτό όμως και άλλο ακόμα και η ισχνή βιομηχανική παραγωγή σου να θάβεται οριστικά -ως αποτέλεσμα μάλιστα καθαρών πολιτικών επιλογών. Στο πρώτο λινκ που δίνει ο Αντώνης φαίνεται ότι το 2008 δούλευαν λιγότεροι στην βιομηχανία από ότι το 2000…

    Αλλά και σε άλλους βασικούς τομείς της οικονομίας στους οποίους υπήρχε η δυνατότητα να δοθεί βάση, όπως ο τουρισμός για παράδειγμα τα πράγματα επίσης πάνε από το κακό στο χειρότερο: μείωση ποιότητας υπηρεσιών, αύξηση τιμών, συγκέντρωση μονάδων στα χέρια ολίγων εκλεκτών, πλήρης απουσία περιβαλλοντικής ευαισθησίας, κτλ. κτλ.

    Και θέτεις και το ζήτημα του περιβάλλοντος: ο θείος την δεκαετία του ’50 και του ’60 μπορεί και να έκανε λιγότερο κακό στο περιβάλλον απ’ ότι ο Κωστάκης σήμερα. Δεν μπορούν ούτε κάποια βασικά πράγματα να κάνουν, θα κοιτάξουν και το περιβάλλον? Κάρβουνο-πετρέλαιο και άγιος ο θεός!

  11. visk Ιουνίου 18, 2009 στις 4:12 μμ #

    Belmonte βάρυνε ακόμα περισσότερο η συζήτηση. Κάντε ένα διάλλειμα κι ακούστε και μερικά εμβατήρια απ’ τους απέναντι: http://www.tayfabandista.org/

  12. Juan Belmonte Ιουνίου 19, 2009 στις 10:59 πμ #

    Ρε συ αυτοί είν’ ωραίοι!
    Τραγούδια του ισπανικού εμφυλίου αλά τούρκα…

  13. Y Ιουνίου 19, 2009 στις 12:53 μμ #

    Τα σπάνε οι σύντροφοι οι μεμέτηδες!

Trackbacks/Pingbacks

  1. Redblogs.gr » Οικονομία οδοντογλυφίδα (κι ούτε καν…) - Ιουνίου 11, 2009

    […] Είκοσι τρείς από τις είκοσι εφτά χώρες της Ε.Ο.Κ. (αυτό είναι στην ουσία και δεν αλλάζει) μπαίνουν υπό επιτήρηση!! Από… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (750 λέξεις)] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: