Κάποια σχολια που εχασαν το αεροπλανο…

18 Μάι.

Το παρακάτω ποστ είναι κάποια σχόλια του Άρη στο ποστ μου για την Πρωτομαγιά στις Βρυξέλλες . Ο Άρης έχει μεγαλώσει στο Βέλγιο και δραστηριοποίεται πολιτικά εδώ και πολλά χρόνια εκεί.  Οι γνώσεις του λοιπόν όπως καταλαβένετε είναι πολύ πιο βαθιές και η κατανοήση του της κατάστασης πλήρης ζωντανή (ενώ οι δικιές μου είναι ας το πούμε νεός long term τουρίστα). Τα σχόλια του άργησαν λίγο αλλά τον καταλαβαίνω. Κι εγώ έχω πολύ καθυστερήσει ένα ποστ για το φοιτητικό κίνημα στο Βέλγιο που θα κλείσει έτσι αυτή η μικρή σειρά μας για την κατάσταση στη χώρα αυτη. Αρκετά πολυλόγησα όμως ιδού το κείμενο του:

Πρωτα απ ολα μια μικρη εισαγωγη

Το Βελγιο ειναι μιά δυσκολη χώρα. Ενα πολιτικο-θεσμικο κομφούζιο, ενας γλωσσο-πολιτιστικός εμφύλιος και οι εννιά δεκαετίες σοσιαλ-χριστιανο-φιλελεύθερου ξεχαρβαλωματος οποιασδηποτε αγωνιστικης πρωτοβουλιας (ειτε μεσω συνδικατων-υπηρεσιων ειτε μεσω κομματικων πελατιακων σχεσεων) ειναι αρκετα για να απονεκρωθει καθε αγωνιστικοτητα και να απαλειφθει καθε εργατικη παραδοση πάλης.

Εξηγουμαι:

Η χωρα ειναι χωρισμενη σε 4 διαφορετικά επίπεδα εξουσιας. Το Ομοσπονδιακο, τις «Regions» [Περιοχες ή περιφέρειες] (Φλανδρα, Βρυξελλες, Βαλλωνια), τις γλωσσικο-πολιτιστικες Κοινοτητες (Φλαμανδικη, Γαλλοφωνη και Γερμανοφωνη) και τελος τους Δημους. Για το καθε επιπεδο εχει εκλογες και στο καθε επιπεδο υπαρχουν κυβερνησεις συνεργασιας (ασχετως ποσοστων, προγραμματος και πολιτικης. Οικολογοι με την δεξια και τους Χριστιανοδημοκρατες, Σοσιαλιστες και η δεξια κτλ). Μοναδικος ορος: να εχει ξεπεραστει το ελαχιστο ποσοστο συμμετοχης στην εκαστοτε βουλη. Βεβαια τα ποσοστα αυτα ειναι αποτελεσμα μιας μυστηριας και πολυπλοκης καταμετρησης ψηφων. Οπου οι γλωσσικες κοινοτητες εχουν ειδικο βαρος, οπου μερικες περιοχες ειναι σημαντικοτερες απο αλλες κοκ..

Τι πιο λογικο απο την απομακρυνση του κοσμου απο την πολιτικη;

Ο πλειοψηφικος συνδικαλισμος στο Βελγιο ειναι απολυτα συνδεδεμενος με τα δυο ιστορικα ρευματα του Βελγιο, το σοσιαλιστικο και το χριστιανοδημοκρατικο. Η FGTB-ABVV ανηκε και ανηκει στο σοσιαλιστικο ρευμα και μαζι με το σοσιαλιστικο ταμειο ασφαλισης και τις διαφορες ΜΚΟ, νεολαιστικες οργανωσεις, σχολεια, πανεπιστημια κοκ φτιαχνουν τον σοσιαλιστικο πυλωνα (pilier). Η CSC –ACV ειναι του καθολικου πυλωνα και εχει τις αντιστοιχες οργανωσεις που τον απαρτιζουν. Ετσι το συνιδκατο και συνδικαλισμος στο Βελγιο ειναι επισημοι θεσμοι ενος κεντρου, ελεγχομενου απο τα δυο κομματα Σοσιαλιστικο και το ΧΔ. Μ αυτη την λογικη δεν μπορεσαν (παραμονο σ εξαιρεσεις) να αποκτησουν μη γραφειοκρατικη και αγωνιστηκη πρακτικη.

Παρατηρησεις:

  • Ετσι η πρωτομαγιάτικη διαδήλωση ειναι σχεδον ανυπαρκτη σ’ολη την χωρα γιατι απλα δεν υπαρχει καποια αγωνιστικη παραδοση λογο των παραπανω. Υπαρχουν ομως σημαντικες εξαιρεσεις οπως η Λιεγη, Λουβαιν, Γανδη και Αμβερσα. Οπου γινονται συνδικαλιστικες πορειες χαμηλης πολιτικοποιησης αλλα τουλαχιστον μ ενα αντικαπιταλιστικο υποβαθρο που για τα βελγικα δεδομενα ειναι σχεδον επαναστατικο.
  • Παλαιοτερες χρονιες γινονταν και ομιλιες των ΓΓ του σοσιαλιστικου συνδικατου οχι μονο συναυλιες
  • Το PTB ειναι και ηταν μαρξιστικο λενινιστικο πρωην μαοικο και κατε επεκταση πρωην φιλο-κινεζικο σ αντιθεση με τα κομματα φιλο-υπαρκτου σοσιαλισμου. Το ιδιο εχει απομακρυνθει απο τις θεσεις αυτες (κρατωντας βεβαια καποιες θετικες παραδοσεις) εδω και 15 χρονια. Οσο για την τιμη της πρωτομαγιατικης γιορτης δεν πιστευω οτι αξιζει να υπογραμμισθει (φεστιβαλ ΚΝΕ, φεστιβαλ AVANTE κοκ ολα ειναι με χρεωση και η τιμη περιλαμβανει και την στηριξη)
  • Ο πλειοψηφικος συνδικαλισμος δεν περιοριζετε στην FGTB και CSC αλλα περιεχει και τις αντιστοιχες φλαμανδικες οργανωσεις (ACV, ABVV). Οι τεσσερης αυτες οργανωσεις ειναι ανεξαρτητες. Συν της αλλης θα πρεπιε ομως να προστεθει το φιλελευθερο συνδικατο CGSLB-ACLVB, που ειναι τριτο συνδικατο αν και ειναι πραγματικα μειοψηφικο.
  • Η πορεια το 2007 ηταν με κοινο καλεσμα ολων των αριστεριστων των Βρυξελλων. Οι πιο σκληροπυρηνικοι οντας το Bloc ML και το Secours Rouge που ειναι οργανωσεις φτιαγμενες απο τα αποφυλακισμενα μελη των CCC (αντιστοιχης βελγικης 17Ν που εξαρθρωθηκε τελη του 1980). Το Secours Rouge ειναι αυτο που ονομαζουν οι ιδιοι μαζικο φορεα και κινητοποιειτε για την αποφυλακισει μελων αντιστιχων οργανωσεων ανα τον κοσμο.
  • Το ΚΚ Βελγιου δεν υπαρχει. Με την διασπαση της χωρας σε γλωσσικες κοινοτητες  το ΚΚ διασπαστηκε σε ΚΚ Βαλλωνιας-Βρυξελλων –γαλλοφωνο- και ΚΚ Φλανδρας. Σημερα το φλαμαδικο, περα απο καποια σημαια σε καμια πορεια, ειναι εκλογικα και πολιτκα ανυπαρκτο. Το γαλλοφωνο υπαρχει περισσοτερο και στις εκλογες πριν απο 2 χρονια πηρε το εκπληκτικο ποσοστο του 0,8%. Δυστυχως ομως οργανωτικα και πολιτικα ειναι πολυ μακρυα. Το υψηλοτερο ποσοστο του το ΚΚΒ το ειχε ακριβως μετα το 2ο ΠΠ, 12%.
  • Στο Βελγιο οι ευρωεκλογες γινονται οπως και καθε αλλη χωρα της ΕΕ καθε 5 χρονια και δεν ειναι παντα την ιδια στιγμη με τις «περιφερειακες» εκλογες.
  • Η LCR στο Βελγιο δεν ειναι εισαγομενη απο την Γαλλια. Το κομμα αυτο ονομαζοταν πριν Σοσιαλιστικο Εργατικο Κομμα (POS), καμμια σχεση με το ΣΕΚ. Ηταν το κομμα που ιστορικα διασπασε την 1η 4η διεθνης και ειχε ως επικεφαλη της τον γνωστο οικονομολογο Ερνεστ Μαντελ. Μια εποχη, μαλιστα, ο Παμπλο (Μιχαλης Ραπτης) ηταν κοντινος συνεργατης του POS. Η αλλαγη ονοματος γινετε ξεκαθαρα για οπορτουνιστικους λογους αλλα και επειδη το POS ηταν στην ιδια διεθνη με την LCR.
  • CAP UAG. Ειναι ενα μορφωμα που γεννηθηκε στην τελευταια εκλογικη αναμετρηση το 2003. Δημιουργημα κυριως των τροτσικιστων, 2 πρωην μελων του φλαμανδικου σοσιαλιστικου κομματος (αλλα οχι πρασινων) στο οποιο ολων των ιδων αριστεριστες ειχαν πιστεψει και στις εκλογες απλα πατωσε. Τωρα στις εκλογες ξαναχτυπα με επικεφαλη τον Ρομπερτο Ντορατζιο. Ο συγκεκριμενος ειναι πολυ γνωστος αγωνιστης απο τα τελη της προηγουμενης δεκαετιας οταν αυτος και αλλοι 1000 συναδελφοι μεταλεργατες απο το Κλαμπεκ θα εχαναν τι δουλεια τους. Μετα απο πολλες πολιτικες σβουρες κατασταλαξε στο CAP UAG, αλλα εχει λιγες ελπιδες.
  • PTB ειναι πραγματι το μεγαλυτερο κομμα της αριστερας και το μοναδικο κομμουνιστικο κομμα στο Βελγιο που εχει ελπιδες να γινει μαζικο και να φερει μικρες και μεγαλες αλλαγες. Η δομη του κλασσικα λενινιστικη και εχει πολλες μαζικες οργανωσεις οπως η Ιατρικη Για Τον Λαο (15 ιατρικα κεντρα σ ολο το Βελγιο δωρεαν περιθαλψης), ΙΝΤΑL (Οργανωση Αλληλεγκυης και Ειρηνης), STOP USA (Οργανωση Ειρηνης ) κοκ. Σημερα επισημα εχουν 3200 μελη και 15 δημοτικους συμβουλους. Πολιτικα και ιδεολογικα εδω και δεκα χρονια εχουν κανει πολλα βηματα προς την αναθεωρηση της αριστεριστικης στασης που κρατησαν επι πολλα χρονια. Και μετα απο την πολιτκη ηττα του 2003 και την αποχωρηση της τοτε ΓΓ το Κομμα εχει κανει μια δουλεια προς την ανανεωση του. Νεα σε ηλικια στελεχη, ευελιξεια στην τακτικη, σταθεροτητα στην στρατηγικη και στις μαρξιστικες λενινιστικες αρχες.
  • Αυτη η σταση τους εχει φερει να συμπορευτουν με το ΚΚΕ με το οποια εχουν κοινη εκτιμηση για της εμπειριες του σοσιαλισμου (με διαφορα την Κινα οπου το PTB κρατα μια σταση κριτικου σεβασμου), τον ρολο του Κομματος και της εργατικης ταξης, κριτικη της ΕΕ (μόλονοτι το PTB εχει διαφορετικη σταση ως προς την αποχωρηση του Βελγιου),…
  • Οσον αφορα τα συμβολα και το μοτο του, το σφυροδρεπανο δεν υπηρξε ποτε συμβολο σημασιας για το PTB ουτε για τον Βελγικο λαο. Περα απο ενα φετιχιστικο σκαλωμα δεν σημαινε κατι για αυτους. Και το μοτο ειναι «Πρωτα ο λαος Οχι τα κερδη» και οχι το ΣΕΚιτικο « οι ανθρωποι πανω απο τα κερδη»
  • Τελος, οι πολιτικες προτασεις μπορουν να χαρακτηριστουν ξεκαθαρα ρεφορμιστικες αλλα με προοπτικη των σοσιαλισμο (βλεπε βιβλιο του Προεδρου του PTB Peter Mertens και του αντι προεδρου Raoul Hedebouw). Για της «περιφεριακες» εκλογες προτεινει : 2% φορο  σ ολους οσους εχουν πανω απο 1 εκατομμυριο, Δημιουργια Εθνικης Δημοσιας Τραπεζας, φαρμακα 90% πιο φθηνα, Οριο τιμων στα ειδη πλατια καταναλωσης και στα ενοικια, κατωτερες συνταξεις  1000€ στα 55 για γυναικες και στα 60 για αντρες, 1300€ κατωτερος μισθος, δημοσια δωρεαν ποιοτικη παιδεια… Ενω για τια Ευρωεκλογες προτεινει: γενικευση των καλυτερων κοινωνικων παροχων για ολους τους εργαζομενους, επανεθνικοποιηση ολων των εταιριων εθνικης στρατηγικης σημασιας, η παιδεια, η υγεια, ο πολιτισμος, το περιβαλλον, η ερευνα και οι κοινωνικες υπηρεσιες να ειναι δημοσια και μήν υπαγονται στου νομους της αγορας, συνταξη στα 55 για γυναικες και στα 60 για αντρες, διαλυση του ΝΑΤΟ οχι στον Ευρωστρατο, Διαλυση του συμφωνου της Λισσαβωνας και αναθεωρηση της Ρωμης και του Μααστριχτ….
Advertisements

4 Σχόλια to “Κάποια σχολια που εχασαν το αεροπλανο…”

  1. Y Μαΐου 18, 2009 στις 12:20 μμ #

    Και μία πρώτη ερώτηση μεταφραστική για το σλόγκαν «les gens d’abord pas le profit»

    Το αποδίδω «οι άνθρωποι πρώτα όχι το κέρδος» που μου κάνει πολύ ίδιο με το «οι άνθωποι πάνω από τα κέρδη» που πρώτο στην Ελλάδα λάνσαρε το ΣΕΚ αλλά που προέρχεται από τις πρώτες κινητοποιήσεις κατά της παγκοσμιοποίησης (Σηάτλ?) και είναι μετάφραση του ‘People before profit’. Απο εκεί δε το έχει πάρει και το PTB?

    Για να αποδοθεί «Πρωτα ο λαος Οχι τα κερδη» δε θα έπρεπε να είναι «le peuple d’abord pas le profit»?

    • Aris Μαΐου 18, 2009 στις 3:27 μμ #

      Ysxiei..

      Einai pio swsth metafrash.

      Omologw oti na mpoume twra se mia glwssologikh h shmeiologikh syzhthsh ena einai h oxi to idio syn8hma me to SEK, den 8a alla3ei tipota sto gegonos oti einai oportounistiko kai stis dyo periptwseis.

      Ayto pou einai endiaferon an syzhth8ei ean mia epilogh einai pantou kai panta oportounistikh. Kai ean nai tote aytos o opportounismos einai patnou kai panta arnhtikos gia to laiko-ergatiko kinhma

      voila

  2. Кроткая Μαΐου 18, 2009 στις 3:40 μμ #

    Εγώ νομίζω πως κάθε κοινωνικός σχηματισμός έχει ιδιαιτερότητες και δεν μπορείς να παίρνεις τις ίδιες επιλογές παντού.
    Αυτό που κάνει για την Ελλάδα, δεν κάνει για το Βέλγιο.

    Πολύ κατατοπιστικό το κείμενο.

  3. Y Μαΐου 18, 2009 στις 6:03 μμ #

    Κι εγώ εκεί ήθελα να καταλήξω. Γιατί κάποιοι ακούνε το ‘οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη’ και βγάζουν σπυριά, ακούνε συνεργασία με δεξιότερες δυνάμεις και βγάζουν καντίλες, ακούνε όχι έξοδος από την ΕΕ εδώ και τώρα και βγάζουν αύτρες, ακούνε συγκεκριμένα μεταρρυθμιστικά αιτήματα για εδώ και τώρα και βγάζουν αφρούς. Και τα αυτά τα ανάγουν και σε πανευρωπαϊκά κριτήρια. Και αυτή η λογική είναι αδιέξοδη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: