Κομματόσκυλα… και εκλογές

11 Μάι.

Πολλές φορές βλέπω στον δρόμο αλλά και σε παρέες να λένε: «Είναι όλοι ίδιοι…» κτλ Οι παραλλαγές άπειρες… και ως ένα βαθμό δικαιολογημένες… και προφανείς για κάποιους. Η αλήθεια κατα την άποψη μου βέβαια είναι λίγο διαφορετική.

Στην ουσία οι παραπάνω χαρακτηρισμοί είναι γενικοί αφορισμοί αποτέλεσμα της δυσφορίας του κόσμου από τις δυσμενείς καταστάσεις τις οποίες ζει. Επίσης αποτελούν απόρρεια την άγνοιας του κόσμου για τις ακριβές καταστάσεις και όχι μόνο. Βλέποντας γενικότερα την πολιτική αποστασιωποιημένα και σαν κάτι πολύ μακρυνο από την καθημερινότητα και με βάση το λεκτικό εμπόδιο (απόρεια συχνά της τάξικής καταγωγής) είναι φυσικό ο κόσμος να μην μπορεί να διακρίνει κάποια πράγματα. Αυτά ως προς την αντίληψη του κόσμου.

Το ποστ ξεκίνησε για την κατάσταση που επικρατεί στον σύλλογο μου στο πανεπιστήμιο κρήτης και δεν θα ήταν άστοχο να πούμε και για την κατάσταση που επικρατεί στον πανεπιστημιακό χώρο μιας και το φαινόμενο δεν περιορίζετε μόνο στο Ηράκλειο Κρήτης.

Στον σύλλογο μου το καταστατικό ορίζει ότι η εφορευτική ορίζετε από ψηφοφορία στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση. Μετά τις καταλήψεις για το άρθρο 16 κτλ για πρώτη φορά στο πανεπιστήμιο κρήτης δεν έγινε καμιά εκλογοαπολογιστική. (Μέχρι τότε τηρούνταν το καταστατικό). Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το ότι οι φοιτητές θεωρητικά τουλάχιστον να μπορούν να εκλέξουν του φοιτητές που εμπιστεύοντε για να εποπτεύουν τις εκλογές. Και κατ᾽ επέκταση με αυτό τον τρόπο ελέγχουν μια διαδικασία που για άλλους έχει νόημα για άλλους όχι.(Δεν είναι του παρόντος). Συμφωνώ βέβαια ότι ο έλεγχος των φοιτητών πάνω στην όλη διαδικασία τουλάχιστον κατα την περίοδο που την έζησα ήταν λίγο πολύ τυπικός και ανούσιος μιας και όταν το σώμα της ΓΣ αρκείτε σε μια παθητική στάση ο όποιος έλεγχος είναι ανύπαρκτος. Όμως η δομές για αυτόν τον έλεγχο υπήρχαν έστω και αν δεν λειτουργούσαν. Ήταν ας πούμε κεκτημένο για τους φοιτητές ότι για τις εκλογές γίνεται εκλογοαπολογιστική κτλ. Το τελευταίο διάστημα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Από τις καταλήψεις του άρθρου 16 και μετά δεν έχει πραγματοποιηθεί εκλογοαπολογιστική στον σύλλογο μου. Ανάλογη κατάσταση επικρατεί και σε άλλους συλλόγους στο Ηράκλειο κρήτης. Με άλλα λόγια από εκεί που το κεκτημένο ήταν ο έλεγχος των φοιτητών στιην διαδικασία των εκλογών φτάσαμε στο ακριβές αντίθετο σημείο κεκτημένο να είναι ο έλεγχος της διαδικασίας από το κάθε κομματόσκυλο.

Όλα αυτά βέβαια με την σύμφωνη γνώμη παρατάξεων τύπου ΕΑΑΚ, ΠΚΣ, Πρωτοβουλία Γένοβα και Αριστερά σχήματα. Οι παρατάξεις αυτές προτίμησαν την καταγραφή των εκλογικών δυνάμεων τους και το μοίρασμα καρεκλών μεταξύ τους με τίμημα (αμφιβάλλω αν τους πολυ απασχόλησε) το πέρασμα ελέγχου της όλης διαδικασίας από τους φοιτητές στα κομματόσκυλα (εν μέρη και σε αυτούς…). Για κάποιον που τοποθετείτε στην αριστερά… η σημασία αυτής της πράξης είναι προφανείς… (σε αυτούς αναφέρομαι στο συγκεκριμένο ποστ).

Δέχομαι ότι ΠΚΣ,Πρωτοβουλία Γένοβα, Αριστερά Σχήματα αλλά και ΕΑΑΚ δεν είναι το ίδιο με ΔΑΠ και ΠΑΣΠ αλλά και ότι διαφέρουν μεταξεί τους. Όμως αυτή η στάση τους δείχνει το μέγεθος της προβληματικής κατάστασης που επικρατεί στην αριστερά σήμερα. Όπως και να έχει στην παραπάνω λίστα δεν εβαλα ένα σχήμα που δραστηριοποιείτε στο Ηράκλειο Κρήτης (και όχι μόνο πρόσφατα). Την Πορεία Αριστερή.(Μπορείτε να δείτε το blog τους αλλά και το site τους) Δεν λέω ότι δεν έχω σημαντικές διαφωνίες. Ούτε ότι όλα είναι ρόδινα. Πολλές φορές έχω διαφωνίσει μαζί τους. (Πολύ συχνά θεωρώ ότι σε ορισμένα ζητήματα κινούντε σε τυφλή αντι-ΚΚΕ κατεύθυνση ). Μια φορά μάλιστα είχα διαφωνήσει για το παρον θέμα του ποστ(την πρώτη χρονιά που έγινε) Όμως η στάση τους στην όλη κατάσταση τους διαφοροποιεί αρκετά. Την πρώτη φορά συμμετείχαν χωρίς εκλογοαπολογιστική (την δεύτερη χρονιά έγινε εκλογοαπολογιστική στο τμήμα που δραστηριοποιούντε) την τρίτη (φετος) προσπάθησαν να μπλοκάρουν την διαδικασία. Δεν ξέρω τι τελικά θα αποφασίσουν… και δεν ξέρω και τι στάση θα κρατήσουν. Σίγουρα όμως δέχτηκαν και θα δεχτούν την εχθρότητα όχι μόνο της ΠΑΣΠ – ΔΑΠ (η τελευταία τους απειλεί με μυνήσεις) αλλά και την εχθρότητα ή έστω την παθητική στάση των δήθεν αριστερών και αγωνιστικών παρατάξεων ΕΑΑΚ, ΠΚΣ, Αριστερά Σχήματα, και Πρωτοβουλία Γένοβα.

Προσωπικά η στάση που θα κρατήσω στο τμήμα μου θα είναι να πάω να εκπληρώσω τις οικονομικές υποχρεώσεις μου ως προς τον σύλλογο χωρίς να ψηφίσω. Κάτι τέτοιο θα προτείνω και στους συμφοιτητές μου.

Αυτά τα λίγα.

Η φωτογραφία είναι του saimag από τον λογαριασμό του στο flickr

Advertisements

13 Σχόλια to “Κομματόσκυλα… και εκλογές”

  1. kraftwerk Μαΐου 11, 2009 στις 11:54 μμ #

    Καταρχήν να σου πω την αλήθεια η λέξη κομματόσκυλα είναι ένας κακός, προσβλητικός και απαράδεκτος όρος για όσους συναγωνιστές βρίσκονται σε φοιτητικές παρατάξεις και έχουν σχέση με κάποιο κόμμα, έχει μάλιστα μέσα του μια πολιτική άποψη με την οποία εγώ αδυνατώ να συμφωνήσω και είναι αυτή που βλέπει ως πήγη των κακών την ύπαρξη των κομμάτων και την αντιπαραβάλει με διάφορα επιχειρήματα περί αυτονομίας και άλλων τέτοιων.

    Κατά την γνώμη μου λοιπον η άποψη αυτή είναι μια άποψη μικροαστική και καλύπτει πίσω απο την υποτιθέμενη ριζοσπατικότητα της μια τεράστια δεξιά κολοτούμπα, με ριζοσπαστική φρασεολογία, εξάλλου το σχόλιο σου
    «το πέρασμα ελέγχου της όλης διαδικασίας από τους φοιτητές στα κομματόσκυλα «
    δείχνει ακριβώς αυτή την αντίληψη, όμως τα κόμματα δεν είναι τίποτε άλλο απο φυσικές ενώσεις ανθρώπων με κοινα πιστεύω, που βάζουν όρους πάνω στους οποίους θα λειτουργήσουν, όλη η υπόλοιπη φιλοσοφία εδράζεται στο τίποτα.

    Τα προβλήματα που υπάρχουν σε αυτούς τους χώρους είναι πέρα γι πέρα υπαρκτά (εσωστρέφεια, σεχταρισμός, και πάρα πολλά άλλα), αλλά δεν έχουν σχέση με την φύση τους σαν μηχανισμοί, η άποψη αυτή είναι διαλυτική και βολεύει ένα σύστημα το οποίο αγκαλιάζει τέτοιου είδους συλλογικότητες και μορφές οργάνωσης,( της αυτονομίας και άλλων τέτοιων μοδάτων κατασκευασμάτων)με τις οποίες θέλει να αντικαταστήσει την λαική πάλη.

    Όσο αφορά τον τρόπο λήψης αποφάσεων η τα φαινόμενα αποκοπής της βάσης απο την ηγεσία έχουν να κάνουν με τον όγκο των ανθρώπων που κάνει την αντιπροσωπευτικότητα αναγκαία, μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη οργάνωση ή όπως αλλιώς θέλουμε να την πούμε αποτελείται απο 10 άτομα και δέν έχει πανελλαδική εμβέλεια δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει μια μάζωξη και να αποφασίσει ότι αποφασίσει, όταν όμως ξεφεύγεις απο τέτοιας δυναμικότητας οργανώσεις, όταν είσαι ένας πολύ μεγαλύτερος μηχανισμός τότε η αυτόνομη οριζόντια δράση είναι αδύνατη και είναι αναγκαία και η κάθετη οργάνωση.

    Θα επαναλάβω για άλλη μια φορά ότι το σχόλιο σου περί φοιτητών και κομματόσκυλων είναι βαθιά αντιδραστικός αφού δεν κάνει τίποτα άλλο απο το να βάζει μακριά και στο απέναντι πεζοδρόμιο μια σειρά απο συλλογικότητες με τις οποίες εγώ νιώθω βαθιά συναγωνιστικά συναισθήματα , ακόμα και άν διαφωνώ σε πάρα πολλά ακόμα ακόμα και με τέτοια θέματα που βάζεις εσύ. Εξάλλου το να είσαι κομματόσκυλο δεν σήμαίνει ότι πρέπει να είσαι και σε κάποιο κόμμα, έχω δεί πολλά κομματόσκυλα χωρίς κόμμα, θέλω με αυτό να πω ότι δεν είναι το κόμμα και ο σχηματισμός το πρόβλημα αλλά η πολιτική άποψη που έχουμε να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε.

    Συγνώμη που δεν μπαίνω στην ουσία του θέματος που βάζεις xamogelo αλλά ο τίτλος νομίζω οτι βάζει απο μόνο του ένα τεράστιο θέμα συζήτησης.

    • xamogelo Μαΐου 12, 2009 στις 12:29 πμ #

      «είναι αυτή που βλέπει ως πήγη των κακών την ύπαρξη των κομμάτων και την αντιπαραβάλει με διάφορα επιχειρήματα περί αυτονομίας και άλλων τέτοιων.»
      Όχι δεν είπα ότι η ύπαρξη κομμάτων είναι το πρόβλημα στα πανεπιστήμια. Τον όρο κομματόσκυλα τον χρησιμοποιώ προς τα άτομα που ακολουθούν τυφλά το κόμμα, δρουν με γνώμονα το πόσο κάτι ωφελεί το κόμμα και γενικότερα έχουν μια σεχταριστική αντίληψη.

      λες επίσης
      «Όσο αφορά τον τρόπο λήψης αποφάσεων η τα φαινόμενα αποκοπής της βάσης απο την ηγεσία έχουν να κάνουν με τον όγκο των ανθρώπων που κάνει την αντιπροσωπευτικότητα αναγκαία, μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη οργάνωση ή όπως αλλιώς θέλουμε να την πούμε αποτελείται απο 10 άτομα και δέν έχει πανελλαδική εμβέλεια δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει μια μάζωξη και να αποφασίσει ότι αποφασίσει, όταν όμως ξεφεύγεις απο τέτοιας δυναμικότητας οργανώσεις, όταν είσαι ένας πολύ μεγαλύτερος μηχανισμός τότε η αυτόνομη οριζόντια δράση είναι αδύνατη και είναι αναγκαία και η κάθετη οργάνωση.»

      Μα η ύπαρξη ηγεσίας με την μορφή που την εννοείς έχει αποκόψει ήδη την βάση από αυτούς που βρίσκοντε απο πάνω. Αυτονομία μπορεί και να υπάρχει και σε μεγάλες οργανώσεις. Αυτό βέβαια εξαρτάτε η κάθε ομάδα της οργάνωσης με ποιους όρους λειτουργεί κτλ. Ποιες είναι οι σχέσεις μεταξεί των επιμέρους ομάδων… πως βγαίνει η κοινή γραμμή (αν αποφασίσουν κάτι τέτοιο-εγώ λέω ναι). Γενικότερα η έννοια αυτονομία συνδέετε πιστεύω με την έννοια της άμεσης δημοκρατίας. Επίσης ακόμα και έτσι… τι θέλεις να πεις; Ότι δεν μπορούσαν να αλλάξουν ἀποψη; Ότι δεν μπορούσαν να κρίνουν και να αξιολογήσουν την συγκεκριμένη κατάσταση; Μα αυτό αποτελεί δήλωση αδυναμίας του συγκεκριμένου μοντέλου που έχεις στο μυαλό σου!!!! και άρα αν όντως ισχύει αυτό που λες τότε πρέπει να αλλάξεις το όποιο μοντέλο.

      Αν εσύ αποδέχεσαι αυτό τον διαχωρισμό ως προς την ηγεσία κτλ θα έπρεπε να σε προβληματίζει ότι πουθενά στην ιστορία δεν έχουν υπάρξει ξεχωριστά πολιτική καταπίεση και οικονομική καταπίεση… αυτά τα 2 πράγματα βαδίζουν μαζί. Το ένα δημιουργεί και ανατροφοδοτεί το άλλο… Δεν μπορείς να το παραβλέπεις έτσι απλά. Στην τελική αν μια ομάδα-οργάνωση ή έστω κόμμα είναι αδύνατο να λειτουργήσει αυτόνομα λόγο μαζικότητας τότε κατεπέκταση θα πρέπει να χαρακτηρίζεις συνθήματα όπως όλη η εξουσία στα σοβιέτ σαν το λιγότερο ουτοπιστικά…. (μπορεί και να το κάνεις ήδη! δεν ξέρω.)

      • kraftwerkvs Μαΐου 17, 2009 στις 12:42 μμ #

        γράφεις :»Μα η ύπαρξη ηγεσίας με την μορφή που την εννοείς » ,πως την εννοώ;

        γράφεις:»έννοια αυτονομία συνδέετε πιστεύω με την έννοια της άμεσης δημοκρατίας»

        Νομίζω ότι μια κοινή αγωνία -σίγουρα δικιά μου- είναι η συνεχής αναζήτηση μορφών οργάνωσης όπου θα εκφράζεται η λαική θέληση, την θέληση δηλαδή της βάσης. Η ύπαρξη γενικά ηγεσίας σε έναν χώρο δεν υφίσταται για την πολιτική καταπίεση της βάσης και το μαρξιστικό σχόλιο που φέρνεις στην συζήτηση για την σύνδεση πολιτικής και οικονομικής καταπίεσης, νομίζω ότι δεν κολλάει σε αυτό που συζητάμε, με την έννοια ότι όταν εκλέγεις κάποιου είδους ηγεσία σε έναν πολιτικό χώρο, αυτή η ηγεσία δεν διαχειρίζεται κάποια κρατική/κυβερνητική θέση η οποία με αυτή την έννοια ασκεί εξουσία.
        Απο την άλλη δεν θα κλείσω τα μάτια μου, είναι πράγματι ένα ερώτημα η σχέση βάσης-ηγεσίας είναι επίσης αλήθεια ότι σε διάφορους χώρους της αριστεράς και σε διάφορους ιστορικές περιόδους έχει στοιχίσει πολλά.
        Δεν είναι λίγα τα φαινόμενα όπου τελικά μια ηγεσία σκευρωμένη και αποκομμένη απο κάθε λαική βάση συνεχίζει μια δικιά της πορεία πολλές φορές κοιτώντας -κάποια στιγμή πίσω της – και βλέποντας ότι δεν υπάρχει κανένας να την ακολουθεί (ή ακόμα χειρότερα ο κόσμος συνεχίζει να σε ακολουθεί αλλά εσύ τον πάς κατευθείαν στον γκρεμό).

        Όμως το ζητήμα της ηγεσίας δεν είναι ιδεολογικό, εδώ υπάρχει μια διαστροφή των απόψεων της μαρξιστικής-λενινιστικής σκέψης (στον βαθμό που μπορώ να την εκφράσω) ότι δηλαδή δίνεται μια αίσθηση ότι η εξουσία είναι αναγκαία για ιδεολογικούς λόγους, αυτό είναι λάθος.
        Η ηγεσία μιας πολιτικής οργάνωσης αλλά και η ηγεσία μιας σοβιετικής κυβέρνησης, η ηγεσία ενός λαικού στρατού είναι αναγκαία όχι για ιδεολογικούς λόγους αλλά για καθαρά πρακτικούς, οι κομμουνιστές δεν είναι υπέρ καμιάς εξουσίας (όσο και αν ακούγεται σχεδόν αστείο, όυτε καν της προλεταριακής)και για αυτό παλεύουν και για την ανατροπή της κοινωνίας της εκμετάλλευσης απο άνθρωπο σε άνθρωπο, μακάρι να μπορούσες όμως να το πετύχεις αυτό, με μια καθαγιασμένη και «καθαρή» στάση που να μοιάζει λίγο την χριστιανική αρετή, και, εξηγούμε.

        Οι κομμουνιστές ενώ θέλουν το τέλος των κοινωνιών οπου ο άνθρωπος θα εκμεταλεύεται τον άνθρωπο, ενώ πίστεύουν σε μια κοινωνία όπου οι τάξεις δεν θα υπάρχουν, μιλάνε για και για δικτατορία και για προλεταριακή εξουσία , και για ιεραρχία στην οργάνωση της κοιωνίας και των σοβιέτ, ό λόγος για όλα αυτά «xamogelo» είναι ένας και μοναδικός, είναι πρακτικά αναγκαία μέτρα. Εξάλλου xamogelo αν συμφωνείς με την προοπτική της επανάστασης, θα συμφωνήσεις και με το ότι η ίδια η επανάσταση είναι μια τεράστια και φοβερά βίαιη εξουσιαστική πράξη.

        Ο λόγος ύπαρξης υπευθύνου-για παράδειγμα- σε ένα εργοστάσιο στα πρώτα στάδια μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας έχει να κάνειμε την ανάγκη οργάνωσης της παραγωγής, και σε σχέση με το ίδιο το εργοστάσιο και σε σχέση με τα άλλα εργοστάσια που παράγουν το ίδιο προιον.

        Αν αυτό το εργοστάσιο βγάζει -λοιπόν- μπλουζάκια, ποιός θα αποφασίσει πόσα χρειάζονται, ποιός θα αποφασίσει απο που θα παρθούν οι κλώστες, ποιός θα αποφασίσει που θα πουληθούν, ποιός θα συννενοηθεί ποιό εργοστάσιο θα βγάλει τέτοια παραγωγή που θα εξυπηρετεί την ανάγκες της κοινωνίας που θα υπάρχει,ποιός θα αποφασίσει για τεχνικά εξιδεικευμένα θέματα, προφανώς δεν είναι δυνατόν να τα αποφασίζουν όλα αυτά συνελεύσεις όλων των εργατων, ούτε μπορούν όλοι οι εργάτες των εργοστασίων απο όλη την χώρα να μαζεύονται και να συζητάνε απλά γιατί είναι πρακτικά αδύνατο, προφανώς θα εκλεγούν κάποιοι υπεύθυνο, εξάλλου στην πραγματικότητα το ανίθετο θα σήμαινε μια ατελείωτη κωλλυσιεργεία στην λήψη των αποφάσεων που θα παρέλυε την παραγωγή, αντίθετα αυτό που χρείαζεται είναι η ανακλητότητα των υπεύθυνων και η σταδιακή επιμόρφωση όλων των εργατών ώστε να μπορούν και κυκλικά να ασκούν και τον έλεγχο στο εργοστάσιο.

        Αφού υποστηρίζεις τον χαρακτήρα της δομής των σοβιέτ, θα αναγνωρίζεις ότι τα σοβιέτ είχαν την αρχή της ιεραρχικότητας και του εκπροσώπου, όπου δηλαδή σε κάθε τοπικό σοβιέτ υπήρχαν εκλεγμένοι οι οποιοι σχημάτιζαν επιτροπές και οι οποίες εκλέγαν με την σειρά τους κεντρικά όργανα και αυτά στην συνέχεια ανώτατες επιτρόπες Σοβιέτ, δημιουργώντας έτσι την Σοβιετική Δημοκρατία. Αυτό όμως δεν είναι αποτέλεσμα μιας κάποιας αντιπροσώπευσης και μιας ηγεσίας;

        Πολιτικά επίσης είναι αναγκαία η λήψη αποφάσεων και η επεξεργασία θέσεων για συγκεκριμενα ζητήματα, η ανάγκη λήψης αποφάσεων όμως με βάση αυτά που η συνέλευση έχει αποφασίσει, είτε αυτή είναι συνέλευση της κομματικής οργάνωσης βάσης, είτε κάποιου πυρήνα, με λίγα λόγια μια ηγεσία δεν πρέπει να κάνει τίποτε άλλο απο το να εφαρμόζει τις αποφάσεις την βάσης.

        Καθημερινά υπάρχουν γεγονότα που τρέχουν, τι θα έπρεπε να γίνει για παράδειγμα την ήμερα που οι Αμερικάνοι μπήκαν στην Βαγδάτη; για να γίνει μια πορεία θα έπρεπε να συνεδριάσουν όλες οι τοπικές οργανώσεις του ΚΚΕ μαζί να το συζητήσουν για να βγάλουν μια απόφαση ότι κατεβαίνουν σε πορεία, οχι βγήκε η ηγεσία και είπε συγκέντρωση την τάδε ώρα στο ταδε μέρος. Αυτό όμως δεν είναι αποτέλεσμα μιας κάποιας αντιπροσώπευσης και μιας ηγεσίας;

        Ο Κόκκινος Στρατός νίκησε και τους αντεπαναστάτες στην Ρωσία και του ξένους συμμάχους τους τα πρώτα χρόνια της επανάστασης και όμως ήταν ένας στρατός εξουσιαστικός, ιεραρχικός, ελεγχτικός, ποιά άλλη δυνατότητα υπήρχε; να αποφασίζει το σύνταγμα ή ο λόχος αν σήμερα θα πολεμήσει ή οχι;
        Χαρακτηριστικό παράδειγμα (αν και υπάρχει ο κίνδυνος να πάει αλλού η συζήτηση) ο Ισπανικός Εμφύλιος,και το πως πολεμούσανε στο μέτωπο οι αναρχικοί, χαρακτηριστικά παραδείγματα υπάρχουν πολλά όπως στην Μαδρίτη στο μέτωπο του Κάσα Ντε Κάμπο όπου οι αναρχικοί αρνήθηκαν να πολεμήσουν μετά απο απόφαση της συνέλευσης τους.

        Θέλω να πω με όλα αυτά τα παραδείγματα το ότι η αντιπροσπωπευση και η ηγεσία είναι εργαλεία και μόνο για να γίνεις αποτελεσματικότερος, η άρνηση αυτής της σκληρής αλήθειας.

        Με όλα αυτά δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχτεί κανείς την «ανωτερότητα» της οποιασδήποτε εκλεγμένης (η μή, και θα εξηγήσω τι εννοώ) ηγεσίας, πρέπει να πολεμηθεί κατά την γνώμη μου οποιοδήποτε φαινόμενο ελιτισμού και απολυταρχίας και αυτό πρέπει να γίνεται απο την βάση, σε αυτό δεν έχω καμία διαφωνία.

        Δεν έχω γράψει όσα θέλω να γράψω, ούτε και τα έχω και απόλυτα ξεκάθαρα στο κεφάλι μου δεν έχω καμιά αίσθηση ότι έχω το αλάθητο του Πάπα, και να σου πω δεν είμαι σίγουρος και ούτε έχω καταλήξει για τα πάντα, εξάλλου για αυτό είμαι και στο granma για να το συζητάμε.

        Υ.Γ.
        Μιά που πέρασαν οι μέρες και συνέπεσαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου με τις τραμπούκικες επιθέσεις,αναρχικής ομάδας, ήθελα να σου πω ότι αφετηρία αυτής της ενέργειας είναι ακριβώς η λογική που εξέφρασες.
        Να σου πω την αλήθεια όταν έχεις τέτοια πολιτικη αντίληψη για τις οργανωμένες δυνάμεις της αριστεράς, περι κομματόσκυλων και προδοτών και λαοπλάνων είναι αδύνατον να μην αναπτύξεις πολεμική απέναντι σε αυτές τις δυνάμεις.

  2. kraftwerk Μαΐου 13, 2009 στις 11:44 πμ #

    συγνώμη που δεν έχω απαντήσει αλλά τα σκέφτομαι όλα αυτά και μόλις βρώ χρόνο θα γράψω, απλά δεν θέλω να γράψω πράγματα που δεν πιστεύω στην βιασύνη μου να απαντήσω 🙂

  3. kraftwerkvs Μαΐου 17, 2009 στις 12:47 μμ #

    γράφεις :”Μα η ύπαρξη ηγεσίας με την μορφή που την εννοείς ” ,πως την εννοώ;

    γράφεις:”έννοια αυτονομία συνδέετε πιστεύω με την έννοια της άμεσης δημοκρατίας”

    Νομίζω ότι μια κοινή αγωνία -σίγουρα δικιά μου- είναι η συνεχής αναζήτηση μορφών οργάνωσης όπου θα εκφράζεται η λαική θέληση, την θέληση δηλαδή της βάσης. Η ύπαρξη γενικά ηγεσίας σε έναν χώρο δεν υφίσταται για την πολιτική καταπίεση της βάσης και το μαρξιστικό σχόλιο που φέρνεις στην συζήτηση για την σύνδεση πολιτικής και οικονομικής καταπίεσης, νομίζω ότι δεν κολλάει σε αυτό που συζητάμε, με την έννοια ότι όταν εκλέγεις κάποιου είδους ηγεσία σε έναν πολιτικό χώρο, αυτή η ηγεσία δεν διαχειρίζεται κάποια κρατική/κυβερνητική θέση η οποία με αυτή την έννοια ασκεί εξουσία.
    Απο την άλλη δεν θα κλείσω τα μάτια μου, είναι πράγματι ένα ερώτημα η σχέση βάσης-ηγεσίας είναι επίσης αλήθεια ότι σε διάφορους χώρους της αριστεράς και σε διάφορους ιστορικές περιόδους έχει στοιχίσει πολλά.
    Δεν είναι λίγα τα φαινόμενα όπου τελικά μια ηγεσία σκευρωμένη και αποκομμένη απο κάθε λαική βάση συνεχίζει μια δικιά της πορεία πολλές φορές κοιτώντας -κάποια στιγμή πίσω της – και βλέποντας ότι δεν υπάρχει κανένας να την ακολουθεί (ή ακόμα χειρότερα ο κόσμος συνεχίζει να σε ακολουθεί αλλά εσύ τον πάς κατευθείαν στον γκρεμό).

    Όμως το ζητήμα της ηγεσίας δεν είναι ιδεολογικό, εδώ υπάρχει μια διαστροφή των απόψεων της μαρξιστικής-λενινιστικής σκέψης (στον βαθμό που μπορώ να την εκφράσω) ότι δηλαδή δίνεται μια αίσθηση ότι η εξουσία είναι αναγκαία για ιδεολογικούς λόγους, αυτό είναι λάθος.
    Η ηγεσία μιας πολιτικής οργάνωσης αλλά και η ηγεσία μιας σοβιετικής κυβέρνησης, η ηγεσία ενός λαικού στρατού είναι αναγκαία όχι για ιδεολογικούς λόγους αλλά για καθαρά πρακτικούς, οι κομμουνιστές δεν είναι υπέρ καμιάς εξουσίας (όσο και αν ακούγεται σχεδόν αστείο, όυτε καν της προλεταριακής)και για αυτό παλεύουν και για την ανατροπή της κοινωνίας της εκμετάλλευσης απο άνθρωπο σε άνθρωπο, μακάρι να μπορούσες όμως να το πετύχεις αυτό, με μια καθαγιασμένη και “καθαρή” στάση που να μοιάζει λίγο την χριστιανική αρετή, και, εξηγούμε.

    Οι κομμουνιστές ενώ θέλουν το τέλος των κοινωνιών οπου ο άνθρωπος θα εκμεταλεύεται τον άνθρωπο, ενώ πίστεύουν σε μια κοινωνία όπου οι τάξεις δεν θα υπάρχουν, μιλάνε για και για δικτατορία και για προλεταριακή εξουσία , και για ιεραρχία στην οργάνωση της κοιωνίας και των σοβιέτ, ό λόγος για όλα αυτά “xamogelo” είναι ένας και μοναδικός, είναι πρακτικά αναγκαία μέτρα. Εξάλλου xamogelo αν συμφωνείς με την προοπτική της επανάστασης, θα συμφωνήσεις και με το ότι η ίδια η επανάσταση είναι μια τεράστια και φοβερά βίαιη εξουσιαστική πράξη.

    Ο λόγος ύπαρξης υπευθύνου-για παράδειγμα- σε ένα εργοστάσιο στα πρώτα στάδια μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας έχει να κάνειμε την ανάγκη οργάνωσης της παραγωγής, και σε σχέση με το ίδιο το εργοστάσιο και σε σχέση με τα άλλα εργοστάσια που παράγουν το ίδιο προιον.

    Αν αυτό το εργοστάσιο βγάζει -λοιπόν- μπλουζάκια, ποιός θα αποφασίσει πόσα χρειάζονται, ποιός θα αποφασίσει απο που θα παρθούν οι κλώστες, ποιός θα αποφασίσει που θα πουληθούν, ποιός θα συννενοηθεί ποιό εργοστάσιο θα βγάλει τέτοια παραγωγή που θα εξυπηρετεί την ανάγκες της κοινωνίας που θα υπάρχει,ποιός θα αποφασίσει για τεχνικά εξιδεικευμένα θέματα, προφανώς δεν είναι δυνατόν να τα αποφασίζουν όλα αυτά συνελεύσεις όλων των εργατων, ούτε μπορούν όλοι οι εργάτες των εργοστασίων απο όλη την χώρα να μαζεύονται και να συζητάνε απλά γιατί είναι πρακτικά αδύνατο, προφανώς θα εκλεγούν κάποιοι υπεύθυνο, εξάλλου στην πραγματικότητα το ανίθετο θα σήμαινε μια ατελείωτη κωλλυσιεργεία στην λήψη των αποφάσεων που θα παρέλυε την παραγωγή, αντίθετα αυτό που χρείαζεται είναι η ανακλητότητα των υπεύθυνων και η σταδιακή επιμόρφωση όλων των εργατών ώστε να μπορούν και κυκλικά να ασκούν και τον έλεγχο στο εργοστάσιο.

    Αφού υποστηρίζεις τον χαρακτήρα της δομής των σοβιέτ, θα αναγνωρίζεις ότι τα σοβιέτ είχαν την αρχή της ιεραρχικότητας και του εκπροσώπου, όπου δηλαδή σε κάθε τοπικό σοβιέτ υπήρχαν εκλεγμένοι οι οποιοι σχημάτιζαν επιτροπές και οι οποίες εκλέγαν με την σειρά τους κεντρικά όργανα και αυτά στην συνέχεια ανώτατες επιτρόπες Σοβιέτ, δημιουργώντας έτσι την Σοβιετική Δημοκρατία. Αυτό όμως δεν είναι αποτέλεσμα μιας κάποιας αντιπροσώπευσης και μιας ηγεσίας;

    Πολιτικά επίσης είναι αναγκαία η λήψη αποφάσεων και η επεξεργασία θέσεων για συγκεκριμενα ζητήματα, η ανάγκη λήψης αποφάσεων όμως με βάση αυτά που η συνέλευση έχει αποφασίσει, είτε αυτή είναι συνέλευση της κομματικής οργάνωσης βάσης, είτε κάποιου πυρήνα, με λίγα λόγια μια ηγεσία δεν πρέπει να κάνει τίποτε άλλο απο το να εφαρμόζει τις αποφάσεις την βάσης.

    Καθημερινά υπάρχουν γεγονότα που τρέχουν, τι θα έπρεπε να γίνει για παράδειγμα την ήμερα που οι Αμερικάνοι μπήκαν στην Βαγδάτη; για να γίνει μια πορεία θα έπρεπε να συνεδριάσουν όλες οι τοπικές οργανώσεις του ΚΚΕ μαζί να το συζητήσουν για να βγάλουν μια απόφαση ότι κατεβαίνουν σε πορεία, οχι βγήκε η ηγεσία και είπε συγκέντρωση την τάδε ώρα στο ταδε μέρος. Αυτό όμως δεν είναι αποτέλεσμα μιας κάποιας αντιπροσώπευσης και μιας ηγεσίας;

    Ο Κόκκινος Στρατός νίκησε και τους αντεπαναστάτες στην Ρωσία και του ξένους συμμάχους τους τα πρώτα χρόνια της επανάστασης και όμως ήταν ένας στρατός εξουσιαστικός, ιεραρχικός, ελεγχτικός, ποιά άλλη δυνατότητα υπήρχε; να αποφασίζει το σύνταγμα ή ο λόχος αν σήμερα θα πολεμήσει ή οχι;
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα (αν και υπάρχει ο κίνδυνος να πάει αλλού η συζήτηση) ο Ισπανικός Εμφύλιος,και το πως πολεμούσανε στο μέτωπο οι αναρχικοί, χαρακτηριστικά παραδείγματα υπάρχουν πολλά όπως στην Μαδρίτη στο μέτωπο του Κάσα Ντε Κάμπο όπου οι αναρχικοί αρνήθηκαν να πολεμήσουν μετά απο απόφαση της συνέλευσης τους.

    Θέλω να πω με όλα αυτά τα παραδείγματα το ότι η αντιπροσπωπευση και η ηγεσία είναι εργαλεία και μόνο για να γίνεις αποτελεσματικότερος, η άρνηση αυτής της σκληρής αλήθειας.

    Με όλα αυτά δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχτεί κανείς την “ανωτερότητα” της οποιασδήποτε εκλεγμένης (η μή, και θα εξηγήσω τι εννοώ) ηγεσίας, πρέπει να πολεμηθεί κατά την γνώμη μου οποιοδήποτε φαινόμενο ελιτισμού και απολυταρχίας και αυτό πρέπει να γίνεται απο την βάση, σε αυτό δεν έχω καμία διαφωνία.

    Δεν έχω γράψει όσα θέλω να γράψω, ούτε και τα έχω και απόλυτα ξεκάθαρα στο κεφάλι μου δεν έχω καμιά αίσθηση ότι έχω το αλάθητο του Πάπα, και να σου πω δεν είμαι σίγουρος και ούτε έχω καταλήξει για τα πάντα, εξάλλου για αυτό είμαι και στο granma για να το συζητάμε.

    Υ.Γ.
    Μιά που πέρασαν οι μέρες και συνέπεσαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου με τις τραμπούκικες επιθέσεις,αναρχικής ομάδας, ήθελα να σου πω ότι αφετηρία αυτής της ενέργειας είναι ακριβώς η λογική που εξέφρασες.
    Να σου πω την αλήθεια όταν έχεις τέτοια πολιτικη αντίληψη για τις οργανωμένες δυνάμεις της αριστεράς, περι κομματόσκυλων και προδοτών και λαοπλάνων είναι αδύνατον να μην αναπτύξεις πολεμική απέναντι σε αυτές τις δυνάμεις.

  4. Y Μαΐου 17, 2009 στις 3:19 μμ #

    σωστός Kraftwerk! Ευχαριστούμε για τον κόπο σου!
    Με το Χαμόγελο είχαμε μια σχετική συζήτηση και παλιότερα: https://mygranma.wordpress.com/2009/04/01/ellhnikh-shmaia-metakomish-ksana/

    Για τα φαινόμενα ελιτισμού και απολυταρχίας νομίζω ότι το κλειδί είναι σε αυτά: έλεγχος από τη βάση και ανακλητότητα. Δηλαδή ο οπιοσδήποτε αντιπρόσωπος πρέπει να είναι υπόλογος σε μια ολομέλεια (ή ΓΣ) που να μπορεί ανά πάσα στιγμή να τον απαλάξει από τα καθηκόντα του και να εκλέξει κάποιον άλλο. Όπως στην Κομούνα του Παρισιού και όχι όπως καθιέρωσε στην ΕΣΣΔ ο Στάλιν κι έτσι έμεινε μέχρι τέλους.

    • kraftwerkvs Μαΐου 17, 2009 στις 4:09 μμ #

      προσπαθώ να καταλάβω πως δεν είχα δει την συζήτηση, μπήκα σε τεράστιο πειρασμό να γράψω αλλά μάλλον καλύτερα να μην την ξαναανοίξουμε

  5. kraftwerkvs Μαΐου 17, 2009 στις 3:49 μμ #

    τι θα γίνει ρε θα κατέβεις καμιά Ελλάδα να γνωριστούμε?

  6. xamogelo Μαΐου 17, 2009 στις 8:39 μμ #

    θα απαντήσω μόλις μπορέσω γιατί είμαι πνιγμένος :-s

  7. Y Μαΐου 18, 2009 στις 1:47 πμ #

    @Kraftverk
    Θα κάνω καμιά βόλτα προς καλοκαίρι. Θα ενημέρωσω.

    Νομίζω δε το είδες γιατί οι θέσεις για τα κόμεντς που φαίνονται στην πρώτη σελίδα είναι πολύ λίγες και γρήγορα σταματάνε να είναι ορατα.

    Καπετάνιε Κομπάσο, μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να φαίνονται πιο πολλά σχόλια στην πρώτη σελίδα?

  8. kraftwerkvs Μαΐου 18, 2009 στις 8:11 πμ #

    ναι είναι αλήθεια ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο να «κρατάει» περισσότερα σχόλια στην πρώτη σελίδα.

    xamogelo ok.

  9. compassocap Μαΐου 18, 2009 στις 11:50 πμ #

    ρε!!! Βγάζετε τα εσωτερικά μας στη φορά? Που είναι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός κύριοι?
    😛
    Θα το φτιάξω να δείχνει δέκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: