ΕΕ: οι σοφοί τραπεζίτες θα μας ‘βγάλουν απ’την κρίση’

26 Φεβ.

Η επιτροπή σοφών που συγκρότησε ο Μπαρόσο μαζί με τις κυβερνήσεις της ΕΕ για την οικονομική κρίση παρουσίασε χθες τις προτάσεις της.

Οι προτάσεις αυτές θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά των μέτρων που θα προωθήσει η Επιτροπή στη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου.

Τον τελευταίο καιρό είχα χαθεί γιατί δούλευα – εκτός των άλλων – πάνω σε μια ανάλυση της σύνθεσης αυτής της επιτροπής σοφών. Μπορείτε να τη βρείτε εδώ: Would you bank on them?

Τελικά λόγω λανθασμένων μιντιακών υπολογισμών το report μας το έφαγε το μαύρο σκοτάδι. Δημοσιεύτηκε την ίδια μέρα με την έκθεση των σοφών κι έτσι τα μίντια ασχολήθηκαν με τις ‘απίστευτα ριζοσπαστικές προτάσεις τους που φέρνουν κοσμογονία’ αντί με μας που ‘γκρινιάζαμε’ για το ποιοι βασικά είναι αυτοί οι τύποι.

Για την ιστορία ιδού:

Jacques de Larosière – Πληρωμένος λομπίστας του τραπεζικού λόμπι Eurofi και μέχρι πρόσφατα επί δεκαετίας σύμβουλος της BNP Paribas μιας από τις λίγες τράπεζες που έχει καταφέρει να επωφεληθεί από την κρίση (ειδικά αμά καταφέρει να ολοκληρώσει και την εξαγορά της Fortis).  Διευθυντής του ΔΝΤ τη δεκαετία του ’80 όταν το ΔΝΤ θέρισε τη Λ. Αμερική.

Rainer Masera: Μέχρι πρόσφατα διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος της  Lehman Brothers που χρεοκώπησε κατά την κρίση.

Onno Ruding: Πληρωμένος σύμβουλος της  Citigroup ιδιοκτήτριας εταιρείας της  Citibank που σώθηκε από το αμερικανικό δημοσιο. Υπουργός οικονομίας της Ολλανδίας τη δεκαετία του ’80 οπού εφάρμοσε θατσερικό πρόγραμμα.

Otmar Issing: Πληρωμένος σύμβουλος της Goldman Sachs που επωφελήθηκε της κρίσης, αλλά και σε μεγάλο βαθμό την προκάλεσε. Πρώην διευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Callum McCarthy: Επικεφαλής της βρετανικής ρυθμιστικής αρχής που απέτυχε παταγωδώς να αντιληφθεί τις ατασθαλείες της Northern Rock. Πρώην στέλεχος της Barclays.

Leszek Balcerowicz: Περιφερόμενος κύρηκας της απόλυτης φιλελευθεροποίησης και απορρύθμισης. Υπουργός οικονομικών της Πολωνίας στις αρχές του ’90 όπου εφάρμοσε τη ‘θεραπείας σοκ’ που βύθισε στην ανεργία μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και αποβιομηχάνισε τη χώρα.

José Pérez Fernández: Πρόεδρος εταιρείας που δουλεύει αποκλειστικά με μεγάλες τράπεζες.  Σύμβουλος του Θαπατέρο. Πρωην στέλεχος της BBVA.

Lars Nyberg: Αντιπρόεδρος της εθνικής τράπεζας της Σουηδίας. Οι Σουηδοί πάντα κρατάνε τα προσχήματα.

Το τι προτείνανε είναι μάλλον πολύπλοκο και μάλλον χρειάζεται μέρες ανάλυσης. Επαναστατικό θεωρήθηκε ότι είπαν ότι η ‘αυτο-ρύθμιση’ των χρηματαγορών δεν έχει μέλλον. Αυτό ωστώσο έχει γίνει μάλλον αυταπόδεικτο. Αυτό που ξεχνάν να μας πουν είναι οτί ήταν οι ίδιοι ως άτομα που την προωθούσαν εδώ και τριάντα χρόνια.

Οι προτάσεις τους μάλλον οδηγούν σε μια περιορισμένη ενίσχυση των ρυθμιστικών κανόνων. Αναλυτικά μπορείτε να τις βρείτε εδώ.

Σημασία έχει ωστώσο μια παλιότερη δήλωση του Ντε Λαροσιέρ: ‘οι όποιες βελτιώσεις [στο τραπεζικό σύστημα] πρέπει να συμφωνηθούν από τη [χρηματιστική] βιομηχανία’.

Μόνο οι ίδιοι οι τραπεζίτες έχουν δικαίωμα να πουν τη χρειάζεται ν’αλλάξει στο τραπεζικό σύστημα. Και η ΕΕ τους παρέχει απλόχερα αυτό το δικαίωμα. Οι δικές τους και μόνο οι δικές τους προτάσεις θα αποτελέσουν τη βάση της απόφασης της Συνόδου Κορυφής.

Ποιο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο? ποια συνδικάτα? ποια ‘κοινωνία των πολιτών’? ποιοι ‘καταναλωτές’? ποιοι ακαδημαϊκοί? Οι τραπεζίτες. Μόνο αυτοί μπορούν να πουν πώς ‘θα βγούμε από την κρίση΄.

Ο Επίτρος Εσωτερικής Αγοράς Charlie McCreevy είπε σε μια πρόσφατη ομιλία του ότι μία από τις αιτίες της κρίσης ήταν ότι η ΕΕ άκουγε πολύ τους λομπίστες των τραπεζών. Οι ίδιοι αυτοί λομπίστες τολμούν σήμερα να κάνουν προτάσεις που εκείνος σθεναρά αντιστεκόταν.

Βασιλικότερος του βασιλέος ήτο γαρ ο λακές. Και επειδή αυτός θα την πληρώσει πολιτικά απ’αυτά που τον βάλανε να κάνει, θύμωσε και… ‘τους τα’χωσε’.

Ο Μπαρόσο όμως του σιγοτραγούδησε ‘λέγε ότι θες λέγε και γω θα σ’αγαπώ’ και συνέχισε το καθήκον τους ως γραμματέας των πολυεθνικών.

2 Σχόλια προς “ΕΕ: οι σοφοί τραπεζίτες θα μας ‘βγάλουν απ’την κρίση’”

  1. compassocap 2 Μαρτίου, 2009 στις 4:27 μμ #

    Γενικότερα ως μεσσίες εμφανίζονται η κατεξοχήν υπεύθυνοι του προβλήματος. Είτε πρόκειται για τεχνοκράτες, είτε πρόκειται για πολιτικούς που ευαγγελίζονταν τόσα χρόνια τη πολιτική που μας έφερε εδώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμά στην Ελλάδα είναι οι τοποθετήσεις του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη όπως ακόμα και οι αναφορές σε αυτόν που αγγίζουν τα όρια της γελοιότητας και σίγουρα ξεπερνούν αυτά της λογικής. Αρκεί μόνο να θυμηθεί κανείς ποια κυβέρνηση άνοιξε την παράλληλη αγορά , ποια κυβέρνηση έφερε τα funds στην Ελλάδα, ποια κυβέρνηση απαελευθέρωσε την καταναλωτική πίστη, ποια κυβέρνηση αύξησε δραματικά το πλαφόν στα δάνεια για αγορά μετοχών πριν σκάσει η φούσκα βέβαια.

    Γενικότερα στην Ευρώπη, ως σωτήρες εμφανίζονται οι κατεξοχήν νεοφιλελεύθεροι πολιτικοί όπως η Μέρκελ και ο Μπράουν. Φυσικά αυτό δεν οφείλεται στη δυναμική της θεωρίας τους, η οποία έχει χρεοκοπήσει, αλλά στην διατηρούμενη ισχύ των οικονομιών τους.

    Τα προαναφερθέντα δεν αποτελούν κατά τη προσωπική μου άποψη έκπληξη. Δε περίμενα να λειτουργήσει αλλιώς κανείς από αυτούς. Το συμπέρασμα που δυστυχώς βγαίνει, είναι πόσο αρνητικοί είναι οι συσχετισμοί στο ταξικό κίνημα, πόσο αδυνατούν τα κόμματα που εκφράζουν την εργατική τάξη να βγουν μπροστά και να δώσουν προοπτική και διέξοδο. Ειδικά σε περίοδο κρίσης, που η πάλη εντείνεται και οι εργοδότες βρίσκουν ευκαιρία να ανατρέψουν κεκτημένα δικαιώματα, να χτυπήσουν όλο και πιο πολύ τους εργαζόμενους. Φαίνεται επίσης πόσο αδυνατεί η ίδια η εργατική τάξη να πιέσει τα κόμματα να δώσουν λύσεις, να πιέσει τις συνδικαλιστικές ηγεσίες με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εκτός δλδ από τα παροδικά χωρίς βαθύτερα πολιτικά αιτήματα, ξεσπάσματα, τα οποία γνωρίσαμε σε αρκετές χώρες της Ευρώπης- μεταξύ αυτών και η Ελλάδα- ουσιαστική αμφισβήτηση της πολιτικής τους δε φάνηκε να έχουμε πουθενά. Αυτό είναι ένα πολύ απογοητευτικό συμπέρασμα στο οποίο ελπίζω να έχω άδικο.
    Αδυνατώ να δω αισιόδοξα το μέλλον όπως καθορίζεται σε Ελλάδα και Ευρώπη. Αν υπάρχει καποια στιγμή που οι λαοί πρέπει να βγουν στο προσκήνιο είναι τώρα. Τώρα που χτυπούν τα εργασιακά δικαιώματα. Τώρα που περιορίζουν αφάνταστα τις ατομικές ελευθερίες προετοιμαζόμενοι για το δύσκολο αύριο.

    Όπως γράφεις και στο pm σου στο msn Γιώργο:
    «working class interest and fuck the rest!»

Trackbacks/Pingbacks

  1. Οι Έλληνες εμπιστεύονται ακόμα την ΕΕ. Γιατί? « Γκράνμα - 4 Μαρτίου, 2009

    […] τους τραπεζίτες, όπως δείξαμε στο τελευταίο μας ποστ και μάλιστα από τράπεζες που είναι άμεσα υπαίτιες της […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: