Τα ΜΑΤ μας επιτίθενται στην οδό ασκληπειού μετά τη διαδήλωση [video]

11 Ιαν.

μετά το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την 09.01.09 ομάδες των ΜΑΤ μας παγιδεύουν και επιτίθενται την ώρα που αποχωρούσαμε από την οδό πανεπιστημίου και ανεβαίναμε την οδό ασκληπιού. τα υπόλοιπα τα ακούτε και τα βλέπετε…

«Ε»

Το post είναι από τη ξαδέρφη μου που τράβηξε το σκηνικό με τη κάμερα της. Και αυτό το βίντεο είναι πολύ κομμένο. Έχει ακόμα πολύ υλίκο. Εγώ να προσθέσω το βίντεο με τη γιαγιά πoυ τη τραβολογάνε και τη βαράνε τα ΜΑΤ, και είναι τραβηγμένο στο ίδιο σκηνικό απέξω από τη πολυκατοικία όμως. Αυτοί που είναι απέξω είναι οι δικηγόροι και ο τύπος που φωνάζει και στα δυο video «πάρτε εμένα και αφήστε τα παιδιά» είναι ο ιδιοκτήτης του ψιλικατζίδικου στο ισόγειο της πολυκατοικίας που τους έβαλε μέσα.

Δημοκρατία…

ΥΓ: Κοιμηθείτε ήσυχα, τα μαγαζιά κάναν καλό τζίρο σήμερα…


Advertisements

23 Σχόλια to “Τα ΜΑΤ μας επιτίθενται στην οδό ασκληπειού μετά τη διαδήλωση [video]”

  1. kokkinos Ιανουαρίου 11, 2009 στις 5:08 μμ #

    Λέει μιά σοφή παροιμία: «Όποιος δεν θέλει να ακούει σφυριές, στα τσιγγαναριά (σιδεράδικα) δεν πάει».

    Τι γύρευες σε Συριζαίικο συλλαλητήριο; Ας το σκεφτόσουν!

  2. a8lios Ιανουαρίου 11, 2009 στις 7:03 μμ #

    Ρε σ/φε κόκκινε, αφού σου λέει καταρχάς ότι έγιναν μετά το συλλαλητήριο όλα αυτά. Και συ κι εγώ περαστικοί θα μπορούσαμε να είμαστε και να εγκλωβιστούμε εκεί…

    Καλή χρονιά btw Compasso (και οι υπόλοιποι προφανώς)!

  3. compassocap Ιανουαρίου 11, 2009 στις 8:12 μμ #

    @ά8λιος:
    που σαι ρε φαντάρος. Τόσο καιρό που έχουμε να ακούσουμε από σένα, νόμιζα πως σε στείλανε στη Γάζα. Χρόνια πολλά.
    @κόκκινος:
    Σ/φε δε πίστευω ότι έχεις την άποψη ότι πλην ημών (του ΚΚΕ) κανείς άλλος δε δικαιούται να διαδηλώνει, οπότε και ορθός τους συλλαμβάνουν τα ΜΑΤ. Επίσης ελπίζω εχθρός μας να είναι το κράτος και το κυρίαρχο να είναι η κρατική καταστολή και όχι αν ο ΣΥΡΙΖΑ βοηθάει με το τρόπο του να συμβεί αυτή.
    Και κάτι τελευταίο. Αντιλαμβάνεσαι ότι όταν διαδήλωναν κάπου στου 10000 (έτσι λένε όσοι ξέρω και ήταν στο συλλαλητήριο) στο κέντρο της Αθήνας, εμείς ήμασταν κάπου στους 1000 και με το ζόρι γεμίζαμε φτάναμε από την αμερικάνικη πρεσβεία ως το μέγαρο. Μάλλον λοιπόν σε αυτή τη περίπτωση, η τακτική του αφού κατέβηκες σε «συριζαίκο» συλλαλητήριο, καλά να πάθεις δε βοηθάει [και από που και ως που ήταν «Συριζαίκο» συλλαλητήριο? Δλδ το δικό μας ήταν ΚΚΕδίστικο?].

  4. Y Ιανουαρίου 11, 2009 στις 10:59 μμ #

    Το παρακάτω σχόλιο παρακαλώ να μη διαγραφεί γιατί αποτελεί πολιτική δήλωση. Κόκκινε, πόσο μαλάκας μπορεί να είσαι?

  5. compassocap Ιανουαρίου 11, 2009 στις 11:56 μμ #

    το σχόλιο του Πρωτούλη για το περιστατικό

  6. Y Ιανουαρίου 12, 2009 στις 12:15 πμ #

    Ποια ήταν η ‘προβοκατόρικη δράση των κουκουλοφόρων’ την Παρασκευή? ούτε μπουκάλι δεν είχε πέσει όταν επιτέθηκε η αστυνομία. Τι σχέση έχει ο οιοσδήποτε προβοκάτορας με το αναίτιο μπλοκάρισμα τόσων διαδηλωτών και απλών πολιτών? Δε κολάει εδώ πουθένα αυτή η αναφορά. Μπαίνει για να μπει σε μια ανεδαφική λογική ‘ίσων αποστάσεων’. Και 23η σελίδα? είμαστε σοβαροί? Εάν τα ΜΑΤ έκαναν επίδειξη δύναμης, εμείς τι κάνουμε? Γιατί δεν έχει βουίξει ο κόσμος από τις διαμαρτυρίες μας?

  7. manos Ιανουαρίου 12, 2009 στις 12:39 πμ #

    Κάποιοι, compassocap, όταν έξω γίνεται χαμός τακτοποιούν το σπίτι τους (ή το κατάστημά τους).

  8. regimientocinqo Ιανουαρίου 12, 2009 στις 12:50 πμ #

    «ο οιοσδήποτε προβοκάτορας» έχει σχέση. Αρκεί να μάθουν ότι κάπου απ’αφορμή μια πορεία γίνονται επεισόδια και χτυπάν. Αυτό είναι όλο.
    Πάντως σ’ότι με αφορά, να πάω με το ΣΥΡΙΖΑ επειδή τους έδειραν δεν μου λέει τίποτα. Το ότι χτυπήθηκαν -όσο πολύ ή λίγο -δεν σημαίνει ότι δικαιώνεται είτε η γραμμή τους είτε η ταχτική τους.

  9. compassocap Ιανουαρίου 12, 2009 στις 1:40 πμ #

    @rc:
    η εμπειρία των συμμετεχόντων στο συλλαλητήριο δεν είναι ότι έγινε κάτι και χτύπησαν. Χτύπησαν αποκόπτοντας ένα κομμάτι χωρίς να συμβεί το παραμικρό. Μετά αυτός ο κόσμος θεώρησε ότι η πορεία έληξε και αποχωρούσε, όταν τους επιτέθηκαν. Το ερώτημα είναι γιατί πρέπει να αναφερθείς σε κουκουλοφόρους τη στιγμή που ούτε τα αστικά μέσα που καλύπτουν το συμβάν δε κάνουν τέτοια αναφορά.
    Γενικότερα εμένα προσωπικά ο όρος δε μου ταιριάζει, αν θέλετε να μιλάμε για προβοκάτορες, ok. Άλλωστε επαναλαμβάνω , ότι νομίζω πως εχθρός μας είναι η αστική τάξη ( οργανωμένη σε κράτος) και όχι οι παραφυάδες (του κράτους).
    Για το δεύτερο κομμάτι, προφανώς και κανείς δε πάει με το ΣΥΡΙΖΑ γιατί του επιτέθηκαν. Ούτε δικαιώνεται η τακτική τους (γενικότερα πρέπει να συμβούν πολύ κοσμογονικές αλλαγές σε αυτό το τόπο για να συμπορεύτω με αυτό το κόμμα). Από την άλλη όμως και η δική μας τακτική είναι υπό συζήτηση.

    @Manos :
    ελπίζω να μην είναι έτσι…

  10. Y Ιανουαρίου 12, 2009 στις 2:19 πμ #

    δεν ήταν μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ αυτοί που εγκλωβίστηκαν, χτυπήθηκαν και συλλήφθηκαν. Ήταν διαδηλωτές που είχαν διαδηλώσει ειρηνικά, του διέλυσε η αστυνομία βίαια, κι ενώ μετά τη διάλυση τους έφευγαν απο την πορεία ειρηνικά σταματήθηκαν και έγιναν όλ’αυτά. Στην Ελλάδα έχει μπει σχέδιο να εφαρμοστεί ο Θατσερισμός και ο Σαρκοζισμός και να είμαστε από δω και μπρος στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα. Μας πουλάνε ωμό τσαμπουκά κι εμείς περί άλλων τυρβάζουμε…

  11. Ούγκ, Ούγκ! Ιανουαρίου 13, 2009 στις 1:59 πμ #

    @compassocap
    Ελπίζω πάντως το «δική μας τακτική» να μην το θέτεις ως μέλος του κομματος ή της κνε και να ασκεις κριτική στο αν καλως ή κακώς πράξαμε το Χ ή το Ψ μεσω του μπλόγκ σου και όχι του κομματικού οργάνου που συμμετέχεις! Αν δεν έχεις μια τέτοια ιδιότητα συζητάμε όση ώρα θες!
    (Στο λέω αυτό άσχετα με το αν συμφωνώ ή διαφωνώ με όσα αναφέρεις. Ποτέ ο οργανωτικός φιλελευθερισμός δεν οδηγησε σε σωστα συμπεράσματα).

  12. Αντώνης Ιανουαρίου 13, 2009 στις 11:54 πμ #

    Θα προσπαθήσω να πω μερικά πράγματα για τα ζητήματα που τίθονται:

    Θα ξεκινήσω με μια ερώτηση: Οι κομμουνιστές πρέπει να συμμετέχουμε σε οποιδήποτε μαζικό κίνημα( εδώ βάλτε πορεία,κινητοποίηση κτλ) και το κριτήριο μας να είναι η μαζικότητα και μόνο?
    Και εξηγούμαι: Αν το κριτήριο ήταν αυτό τότε θα έπρεπε να συμμετέχουμε σε μαζικά κινήματα που είναι υπέρ της Ε.Ε. και επομένως από τη φύση τους αντιδραστικά κινήματα. Αλλά αυτό είναι αυτονόητο ότι δεν θα συμμετέχαμε. Τί γίνεται με τα κινήματα που ξεκινούν από πραγματικές ανάγκες και στην πορεία ποδηγετούνται από δυνάμεις του ρεφορμισμού ή και κυρίαρχες δυνάμεις? Παράδειγμα: Αν ξεκινούσε μια απεργία όπως έγινε πριν ένα μήνα στη ΛΑΡΚΟ και συμμετείχαμε και βάλαμε και πλάτη και στην πορεία υιοθετήθηκε το αίτημα για επιδότηση του επιχειρηματία και των υπεργολάβων από την πλειοψηφία του κόσμου της Λάρυμνας εμείς κάναμε σωστά που διοργανώσαμε ξεχωριστή απεργιακή συγκέντρωση ή είμαστε σεχταριστές? Κατά τη γνώμη μου δεν είμαστε γιατί υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια που λαμβάνει κάποιος υπόψη του για να συμμετέχει η όχι στις διαδικασίες. Και αυτά είναι αν το κίνημα είναι υγιές και όχι διαβρωμένο , για το αν υπάρχει προοπτική ζύμωσης σε πλαίσια αντιμονοπωλιακά για το αν η παρέμβαση των κομμουνιστών μπορεί να τραβήξει τα πράγματα προς τα εμπρός κτλ. Επίσης σύμφωνα με τις εκάστοτε θέσεις του κόμματος συνεκτιμιούνται και μια σειρά άλλες παράμετροι όπως ο συσχετισμός δύναμης, το επίπεδο οργάνωσης της ε.τ. η παράδοση σε τέτοιες μορφές πάλης , οι θέσεις των αστών και του ρεφορμιστικού στοιχείου κτλ. Πάντως αυτή καθαυτή η λέξη οπορτουνισμός (πολιτικός τυχωδιοκτισμός) είναι και περιγράφει τη κατάσταση στην οποία κάποιος εκμεταλλεύεται τη συγκυρία για να πςεράσει θέσεις τέτοιες που θα υπονομεύουν την πάλη για μεγαλύτερες κατακτήσεις στο μέλλον. Σκεφτείτε λίγο…
    Υ.Γ. προς τον Y:
    Στην Βενεζουέλα και τη Βολιβία που τόσο επικαλείσαι υπάρχει ένα μαζικό κίνημα αυτονόμησης περιοχών από το ενιαίο κράτος που όλοι ξέρουμε που οδηγεί. Έχεις ποτέ εξετάσει ποιές δυνάμεις το στηρίζουν;

  13. compassocap Ιανουαρίου 13, 2009 στις 11:30 μμ #

    Καταρχήν να σου υπενθυμίσω Αντώνη τη προφορική μου πρόσκληση για να αρθρογραφείς στο Γκράνμα.

    Τώρα όσο αφορά τα θέματα που βάζεις. Αν έχω καταλάβει καλά όσοι μέχρι τώρα έχουν βάλει ζήτημα σεχταρισμού δε το κάνουν βάση της μαζικότητας αλλά της τακτικής μας. Η κριτική δεν είναι αν τα συλλαλητήρια είναι μαζικά ή όχι. Η μαζικότητα είναι ένας (από τους πολλούς) δείκτης που μετράς τη τακτική σου.
    Η σύγκριση επίσης του εργατικού κινήματος με το εκπαιδευτικό είναι εκ των πραγμάτων αδόκιμη ακόμα και ως παράδειγμα. Άλλο το επίπεδο συνειδητοποίησης, άλλη η ζύμωση και συνεπώς άλλη και η τακτική σου. Εκτός αν κρίνουμε ότι όταν κάναμε κοινές συγκεντρώσεις με τη ΓΣΕΕ για το ασφαλιστικό Γιαννίτση ( με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία τότε) κάναμε λάθος. Εγώ δε το θεωρώ αυτό.
    Είναι ένα θέμα να μην αφήσεις το κόσμο να παρασυρθεί από τον οπορτουνισμό. Είναι ένα θέμα να αναδείξεις ότι το αίτημα για παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ που βάζει μέσα από το συντονιστικό του, για ελεύθερη πρόσβαση είναι οπορτουνιστικό (βέβαια δε θα δυσκολευτείς και πολύ δεδομένου ότι το έβαλε και ο Σπηλιωτόπουλος 3 μέρες μετά). Όμως αυτό δε θα γίνει παραδίδοντας όλο αυτό κόσμο έρμαιο στις άλλες δυνάμεις και τοποθετώντας εαυτόν εκτός κινήματος. Αν δεχτώ τη λογική σου θα πρέπει να πούμε πως ουσιαστικά απέναντι στον οπορτουνισμό είμαστε ανήμποροι. Ε, εγώ δε το πιστεύω αυτό.
    Ο υποκειμενικός παράγοντας εξελίσσεται ναι, εξελίσσεται και ραγδαία ανάλογα με τη παρέμβαση του Κομμουνιστικό Κόμματος. Αυτός είναι ο ρόλος μας άλλωστε. Να κάνουμε το αυθόρμητο συνειδητό.

    ΥΓ: Η εμπειρία είναι πολύ σημαντική για την ωρίμανση όχι μόνο του κόμματος αλλά και της τάξης. Το θέμα είναι ότι εμείς φαίνεται να μη μαθαίνουμε από τα λάθη μας και να επαναλαμβάνουμε τις μαλακίες του Μάη-Ιούνη του φοιτητικού κινήματος. Και όχι μόνο τις επαναλμβάνουμε αλλά προσπαθούμε να πείσουμε τους εαυτούς μας και το κόσμο ότι δεν είναι μαλακίες. Ε δε γίνεται αυτό…

  14. Y Ιανουαρίου 14, 2009 στις 1:51 πμ #

    @Αντώνη

    Όχι δεν πρέπει να συμμετέχουμε σε κάθε κίνημα με κριτήριο με βάση τη μαζικότητα (για παράδειγμα στο κίνημα κατά της ΠΓΔΜ το ’91 καλά κάναμε και δε συμμετείχαμε), αλλά σε αυτό το κίνημα έπρεπε να συμμετέχουμε με όλη μας τη ψυχή. Γιατί το λέγαμε καιρό ότι θα΄ρθει. Γιατί οι τράπεζες μας πίνουν το αίμα. Γιατί ο καπιταλισμός είναι ένα παράλογο σύστημα και η εκμετάλευση θα εντεινόταν. Γιατί ξέραμε ότι η καταστολή θα ενισχυόταν για να αντιμετωπίσει την οργή ενός λαού με ιστορία ταξικών αγώνων. Γιατί εμείς οι ίδιοι καλούσαμε τη νεολαία και το λαό να ξεσπάσει.

    ‘θα έπρεπε να συμμετέχουμε σε μαζικά κινήματα που είναι υπέρ της Ε.Ε.’ – Τι εννοείς κινήματα υπέρ της ΕΕ? Αν εννοείς κινήματα που αμφισβητούν κάποιες πλευρές της πολτικής της ΕΕ αλλά δεν έχουν φτάσει στο επίπεδο να αντιλαμβάνονται και να καταδικάζουν συνολικά τον αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ, τότε φυσικά και θα πρέπει να συμμετέχουμε για να πάμε παραπέρα την κριτική τους και για να καταγάγουμε επι μέρους νίκες. Για παράδειγμα στο κίνημα κατά της οδηγίας Μπόλκεσταιν θα έπρεπε να συμμετέχουμε γιατί αμφισβητούσε μια από τις αιχμές του δόρατος της πολιτικής της ΕΕ. Στο κίνημα που δυστυχώς πολύ δειλά αναπτύσεται κατά του 65ώρου σε όλη την Ευρώπη πρέπει να συμμετάχουμε σε συνεργασία και με δυνάμεις που δεν αμφισβητούν συνολικά την ΕΕ. Η καταψήφιση του ευρωσυντάγματος ήταν μια νίκη για τους λαούς έστω κι αν οι δυνάμεις που συνέβαλαν σε αυτό δεν ήταν όλες κατά της ΕΕ συνολικά.

    Άμα εννοείς ότι δε πρέπει να συμμετάσχουμε σε κινήματα που δεν αμφισβητούν σήμερα συνολικά την ΕΕ τότε είσαι απλά κλεισμένος στο καβούκι σου και δεν αντιλαμβάνεσαι τι γίνεται γύρω γύρω. Δυστυχώς η προπαγάνδα του ευρω-ονείρου αγγίζει ακόμα την πλειοψηφία της εργατικής τάξης και άλλων λαϊκών στρωμάτων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και ο τρόπος να το σπάσεις αυτό δεν είναι να λες όποιος πιστεύει ακόμα σε αυτό είναι a priori πουλημένος. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν είναι κακή per se. Απλά το συγκεκριμένο οικοδόμημα δεν αποτελεί πραγματική ενοποίηση των λαών αλλά διαίρει και βασίλευε για να προωθηθούν τα σχέδια του κεφαλαίου. Ο δρόμος είναι να σπάνε κινηματικά μία μία οι πιο στρατηγικές πολιτικές τους μέχρι να φτάσουμε στο σημείο η εργατική τάξη και ο λαός να ανατρέψουν όλο το οικοδόμημα.

    Η λογική της μη συμμετοχής σε κινήματα με ανθρώπους και σύνολα που δεν αμφισβτητούν σήμερα συνολικά την ΕΕ, ναι είναι βαθιά σεχταριστική για να μη πω αυτιστική.

    Για τη Λάρκο δε ξέρω τίποτα άλλο εκτός από όσα είπες και από αυτά θα σου πω ότι καλά κάνατε και δε συμμετείχατε και μπράβο σας.

    ‘αν το κίνημα είναι υγιές και όχι διαβρωμένο’ – Τι θρησκευτικός λόγος είναι αυτός ρε συ? τι θα πει υγιές κίνημα? από σωλήνα βγήκε? τίποτα δεν είναι αγνό. τίποτα δεν είναι πεντακάθαρο. η κοινωνία προχωρά μέσα από αντιφάσεις. Κατσατε δηαλδή εσείς οι σοφοί και αποφασίσατε ότι το κίνημα τόσο χιλιάδων ανθρώπων είναι διαβρωμένο? Ανθρώπων που δε μπόρεσαν άλλο να μένουν άπραγοι μπροστά στη στυγνή εκμετάλλευση, την κοροϊδία και των κυνισμό των εχόντων.

    Σωστή η ερμηνεία της λέξης οπορτουνιστής. Η ερμηνεία της λέξης επαναστάτης είναι αυτός που εκεμταλεύεται τη συγκυρία για ν΄ανοίξει το δρόμο για μεγαλύτερες κατακτήσεις στο μέλλον. Επίσης είναι αυτός που ξέρει να ερμηνεύει τις διαθέσεις των μαζών και να τους δείχνει το δρόμο ν’αξιοποιήσουν θετικά την ενέργεια τους ώστε κατάγαγουν κρισιμα χτυπήματα στο σύστημα όταν μπορούν.

    Υ.Γ. Στη Βολιβία το κίνημα αυτονόμησης το στηρίζουν φασίστες με σβάστικες στα τζιμπ τους. Ρατσιστές άσπροι φασισταράδες. Στη Βενεζουέλα δεν υπάρχει κίνημα αυτονόμησης. Εσύ έχεις εξετάσει ποιοι τα στηρίζουν?

  15. Φωνή από το παρελθόν Ιανουαρίου 14, 2009 στις 2:16 πμ #

    Εγώ πάντως να πω πως έχω φώτο με έναν πρωτοετή φοιτητή (αν είχα το mail σου θα στην έστελνα) να πανηγυρίζει που η ΠΚΣ βγήκε πρώτη δύναμη στη σχολή του. Εκείνη την περίοδο παντού γινόταν σφαγή γύρω από την ειδίκευση στο πτυχίο, η οποία ήταν και το ζήτημα (καθαρά ιδεολογικό-πολιτικό) που μας έβαλε απέναντι από όλους τους άλλους ΠΑΣΠ, ΕΑΑΚ, μέχρι και ΔΑΠ μερικές φορές, κλπ, που το γυρνούσαν στην ελεύθερη πρόσβαση. Έπιανε στον κόσμο και οι αποφάσεις –πλην της σχολής του εν λόγω φοιτητή- ήταν υπέρ της ελεύθερης πρόσβασης και οι κινητοποιήσεις μπροστά αυτοί με τα δικά τους, πίσω εμείς με τα δικά μας. Τι έπρεπε να κάνει ο μικρός compasso τότε; Να πάει μαζί τους στη λογική της μαζικότητας, ή να συνεχίσει να βάζει στη σωστή βάση του το ζήτημα, ΄΄τι παν/μιο θέλουμε΄΄, να παλέψει μέσα από τις μαζικές διαδικασίες του φ.κ. για να αλλάξει περισσότερες συνειδήσεις, να αλλάξουν προς το καλύτερο οι συσχετισμοί, όπως και έκανε;

    Πάντως το ότι είμαστε εκτός του κινήματος δεν προκύπτει από πουθενά. Εγώ τόσα εισιτήρια Ελευσίνα-Αθήνα δεν έχω πληρώσει ποτέ ξανά στη ζωή μου. Τόσες αποφάσεις από σωματεία, όσες είδα τουλάχιστον στην περιοχή μου, σπάνια βλέπω. Και τόσο κόσμο επίσης.
    Εκτός των επεισοδίων, ναι είμαστε. αλλά καλώς ή κακώς και θα περιφρουρήσουμε το δικαίωμα του κάθε ενός να διαδηλώνει και δεν θα αποποινικοποιήσουμε στην συνείδηση του κόσμου την κουκούλα. Αυτό θα σήμαινε πως τους προτρέπουμε να την χρησιμοποιήσουν. Και εδώ, από τη μία έρχεται η αφορμή για εφαρμογή του κάθε τρομονόμου και από την άλλη η λογική στον κόσμο ότι έτσι διεξάγονται οι αγώνες του λαού… και στο σχολείο; στο χώρο δουλειάς; στη σχολή; στο εργοστάσιο; Εκεί δηλαδή που μας ξέρουν και δεν έχει κουκούλα; Εκεί δεν έχει αντίδραση; Όχι, δεν γίνεται έτσι η ταξική πάλη.
    Τέλος να πω πως
    ΄΄η ιδεολογική διαπάλη διεξάγεται κάθε ώρα και στιγμή και κυρίως μέσα στις συνελεύσεις και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό εκεί από ότι σε μια πορεία ή ένα συλλαλητήριο. Στη προετοιμασία τους είναι όλη η δουλειά.΄΄1.

    1. απόσπασμα από τοποθέτηση σε συνεδρίαση παράταξης, του σφου μου Α.Π. δευτεροετούς φοιτητή στο τμήμα Φ. της ΦΜΣ (επίσημα ΣΘΕ) του Π.Ι. το Σωτήριο έτος 2002.
    Τι μνήμη έχω ο θεός!!!
    Τα υπόλοιπα δεν αξίζει νομίζω να τα σχολιάσω παραπέρα…
    καλό βράδυ

  16. compassocap Ιανουαρίου 14, 2009 στις 2:37 πμ #

    @ Φωνη από το παρελθόν:
    Πλάκα μου κάνεις ???? Πρέπει να σπάσουν όλες οι βιτρίνες της Αθήνας για να ακούσω νέα σου έστω και διαδικτυακά? Τη τοποθέτηση που τη θυμάσαι. Τόσο ανεξίτηλη ήταν η παρουσία μου στα Γιάννενα? 😛
    Τη τοποθέτηση – θέση αυτή την έχω ακόμα. Όμως δε μπορεί να γίνεται άλλοθι, έτσι δεν είναι? Και επίσης τότε ήμασταν στο ίδιο κίνημα, παρά τη τόσο μεγάλη διαφορά. Και μη ξεχνάς το από που ερχόμασταν. Με τι συσχετισμούς παλεύαμε και με τι δυνάμεις παλεύουμε τώρα.

    ΥΓ: την αγάπη μου και την επιθυμία μου να δω εσένα και τον αδελφό σου

  17. compassocap Ιανουαρίου 14, 2009 στις 2:48 πμ #

    Διέγραψα κάποια δικά μου comment αλλά και αναγνώστη του ιστολογίου διότι η συζήτηση έπαυε να εξυπηρετεί τους σκοπούς και των δυο μας και το μόνο που μπορούσε να προκαλέσει αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που και οι δύο επιθυμούσαμε. Είμαι σίγουρος ότι και συνομιλητής μου συμφωνεί αλλά σε περίπτωση που δε συμφωνείς γράψε ένα comment και θα τα επαναφέρω. Ο θυμός και η απογοήτευση δεν είναι καλός σύμβουλός πολλές φορές και μπορεί να φερούν τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιθυμούμε. Ως προς τις θέσεις μου δεν αλλάζει κάτι.

  18. Μιχάλης Ιανουαρίου 14, 2009 στις 3:15 πμ #

    Όχι, έπρεπε να αρρωστήσω και να αναγκαστώ να κάτσω σπίτι!!! Το blog το παρακολουθώ όποτε προλάβω. Τα υπόλοιπα άλλη φορά ή και από κοντά, γιατί το χέρι αυτή τη στιγμή δεν με υπακούει. Ο γιατρός είπε πως είναι μάλλον ψύξη, αλλά στην ηλικία μου παίζει και το εγκεφαλικό!!! Το mail τώρα το έχεις στείλε τηλέφωνο.

  19. Αντώνης Ιανουαρίου 14, 2009 στις 1:59 μμ #

    Προς compassocap:

    Κοίτα να δεις. Τα ζητήματα τακτικής καθορίζονται με βάση τη στρατηγική. Δεν υπάρχουν γενικά κριτήρια. Υπάρχουν τα κριτήρια που βάζει η στρατηγική. Έχουμε και λέμε λοιπόν:
    α) Στρατηγικός στόχος του ΚΚΕ είναι η οικοδόμηση κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας της ε.τ. και των μεσαίων στρωμάτων πολης και χωριού με τη συμμετοχή σε αυτή κομματιών της νεολαίας, της προοδευτικής διανόησης κτλ.η οποία θα πάει το κίνημα μέχρι και την κατάκτηση της εξουσίας.
    β) άξονας για την υλοποίηση της στρατηγικής αυτής είναι η επεξεργασία αιτημάτων και στόχων πάλης άμεσων και υλοποιήσιμων που όμως θα υποτάσσονται στο στρτηγικό στόχο του απεγλωβισμού και της αμφισβήτησης συνολικά του καπιταλιστικού συστήματος.
    γ) είναι επίσης στόχος πάλης η ανατροπή συσχετισμών στις ήδη υπάρχουσες δομές του λαϊκού κινήματος , του εργατικού κινήματος κτλ.
    δ) τακτική για την πραγματοποίηση των στόχων αυτών είναι η συμμετοχή με ταξικό πλαίσιο σε όλα τα κινήματα που διαμορφώνονται συνειδητά ή ασυνείδητα στο μαζικό παιδίο. ΠΡΟΣΕΞΕ ΟΜΩΣ: Η συμμετοχή. Όχι η συμπόρευση και η συνδιαμόρφωση. Η ένταση της πάλης στο πολιτικό επίπεδο. Η ανάδειξη του αδιέξοδου ή της ενσωματωμένης διεξόδου των οπορτουνιστικών θέσεων σε σχήματα όπως κίνημα για το κίνημα, «αριστερή» δικυβέρνηση , πολυπολικό σχήμα συμπόρευσης με αιχμή την ενότητα στο πρόβλημα, «μίνιμουμ» προγράμματα που εξαντλούν την υλοποίησή τους στο υπάρχον σύστημα κτλ.
    Εν ολίγοις δεν μπορούμε να συνδιαμορφώσουμε με συνθήματα όπως «ελέυθερη πρόσβαση»,»οι μπάτσοι είναι το κύριο πρόβλημα», «γενιά των 700 Ευρώ», «νέο επαναστατικό υποκείμενο» ή ακόμα ακόμα το αμίμητο : «κανένα κράτος στην Παλαιστίνη. Κανένα κράτος πουθενά»!!!

    Προς Υ :

    Έχεις μια τάση να μη διαβάζεις αυτό που γράφω. Να θεωρείς πως καταλαβαίνεις τι σκέφτομαι από την αρχή. Εγώ έγραψα πως εννοείται πως δεν θα συμμετέχαμε σε ένα από τη φύση του αντιδραστικό κίνημα και είχα ακριβώς στο μυαλό μου το μακεδονικό του ’91. Άλλο έβαλα. Εννοείται πως θα συμμετέχουμε και σε κινήματα που αμφισβητούν πλευρές της Ε.Ε. ή του κυρίαρχου συστήματος. Τί γίνεται όμως ,έγραψα, με αυτά που ξεκινούν έτσι και στην πορεία ποδηγετούνται; Θα έπρεπε εν παραδείγματι να συμπορευτούμε με την ΑΡΕΝ όταν εδώ και 5 χρόνια οι πολιτικοί της εκπρόσωποι προπαγανδίζουν ένθερμα την ενσωμάτωση της οδηγίας για τα ΚΕΣ; Δηλαδή ούτε καν αμφισβητούν μια πλευρά της Ε.Ε.;
    Θα έπρεπε να συμμετέχουμε στις αγροτικές κινητοποιήσεις των Κοκκινούλη-Νασίκα , που ήταν δυστυχώς μαζικότατες, που κύριο αίτημά τους είχαν εφαρμογή των ευνοϊκών ρυθμίσεων της ΚΑΠ; Ή μήπως η τακτική για μή ειδίκευση στο πτυχίο και ελέυθερης πρόσβασης των ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ είναι πολιτική που χτυπάει την Μπολόνια και τη διαδικασία του Ενιαίου χώρου ανώτατης Εκπαίδευσης που έχει ετοιμάσει το διευθυντήριο των Βρυξελλών;
    Αν εσύ προτείνεις όλα αυτά να τα βάλουμε στην άκρη και να συνδιαμορφώσουμε-συμπορευτούμε με αιτήματα που απλώς περιορίζονται σε μια ελάχιστη συμφωνία που μπορούμε να έχουμε με όλες αυτές τις δυνάμεις και που σε μερικά από αυτά δε διαφωνούν ούτε φιλελεύθερα κομμάτια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τότε συγνώμη εγώ δεν θα πάρω.

    Υ.Γ.
    Στις κινητοποιήσεις για την ανατροπή του Chavez στη Βενεζουέλα συμμετείχε και η γενική ένωση εργαζομένων καθώς και συνολικά οι ενώσεις των φοιτητών. Επειδή είναι νεολαίοι και μαζικοί πρέπει να συμπορευτούμε; να συνεποικουρίσουμε; Δεν πρέπει να εξετάσουμε την ταξική διάρθρωση της σπουδάζουσας νεολαίας στη Βενεζουέλα που έχει να δεί δωρεάν εκπαίδευση εδώ και 40 χρόνια; Αυτά

  20. compassocap Ιανουαρίου 14, 2009 στις 2:21 μμ #

    @ αντώνης:
    Ρε Αντώνη, την ειδίκευση ως αίτημα εμείς δε τη πετάξαμε έξω και ψάχναμε μινιμουμ συμφωνία όταν χάσαμε όλες τις γενικές συνελεύσεις στην Αθήνα το Μάη-Ιούνη? Τι έγινε τότε? Σταματήσαμε να παλεύουμε εναντίον της Μπολόνια?
    Επιμένω. Στις κινητοποιήσεις εναντίον του νομοσχεδίου Γιαννίτση έκανες κοινή πορεία με τη κυβερνητική τότε ΓΣΕΕ. Και τα είχες κάνει &*^&*^. Είχες αναδείξει το ρόλο της ΓΣΕΕ μέσα από τη κινητοποίηση, με τεράστια πανό, με αποδοκιμασίες στο Πολυζωγόπουλο, με μαζικότατα μπλοκ σε αντιπαράθεση με τα τρεις κι ο Κούκος της ΓΣΕΕ.

  21. Y Ιανουαρίου 14, 2009 στις 3:03 μμ #

    @ αντώνης
    – ‘ΠΡΟΣΕΞΕ ΟΜΩΣ: Η συμμετοχή. Όχι η συμπόρευση’ – Στο προηγούμενο ποστ άφηνες σαφώς να εννοηθεί ότι στο παρών κίνημα δε πρέπει να συμμετέχουμε. Και πολλά άρθρα του ‘Ρ’ το κάνουν αυτό (το λένε όχι το αφήνουν αν εννοηθεί) και μάλιστα με μόνο επιχείρημα ότι καποιοι την είπαν ‘ιδιότυπη’. Ρε δε πα να την είπανα και πασαλιμανιώτικη? Και να σου πω κάτι μη παίζεις με τις λέξεις. Δεν είπε κανείς να μη βάλεις δικά σου αιτήματα στην πάλη. Βάλε την κοινωνικοποίηση των τραπεζών. Όλων των μεγάλων τραπεζών και τη λειτουργία τους ως δημόσιες. Εδώ και τώρα. Η μήπως δεν είναι ώριμο? Ή μήπως δεν είναι αρκετά ριζοσπαστικό? Εγώ κριτικάρω ότι δε μπήκατε μέσα και δε βάλατε κανένα αίτημα. Ας βάζατε κι ας μην πέρναγε.

    – ευνοϊκές ρυθμίσεις στην ΚΑΠ ως ενδιάμεσα αιτήτατα ζητούν και οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ αρκετές φορές.

    – σωστός ο compasso σ’αυτό που σου λέει για την ειδίκευση

    – Εγώ προτείνω να συνδιαμορφώσετε αιτήματα με τους υπόλοιπους που είναι στο δρόμο που να κόβουν την επέλαση του κεφαλαίου, να το παραλύουν και ν’ανοίγουν άλλο δρόμο (τράπεζες, ενεργεια, τηλεπικοινωνίες στο δημόσιο, παιδεία, αστυνομία, λαϊκό εισόδημα).

    Υ.Γ.: ήταν δεξιοί νεολαίοι (σκατοδαπίτες) και τα συνδικάτα εκφραστές της εργατικής αριστοκρατίας. Στη Βενεζουέλα η ε.τ. είναι μειοψηφία. για τη Βολιβία το μάζεψες ε? Εντελώς ατυχή τα σχόλια σου αυτά φίλε μου, δε κολλάνε πουθενά!

    Υ.Γ.2: Δε μπορώ να δουλέψω πια. Θα με κάνω μπαν στο Γκρανμα.

  22. Ούγκ, Ούγκ! Ιανουαρίου 15, 2009 στις 3:10 πμ #

    Καλα έκανες σκεφτόμουν κι εγω να στο πω! (Μακάρι να τα φέρει έτσι η τύχη να τα πούμε κάποια στιγμή νηφάλια από κοντά) Ούτε στις δικές μου αλλάζει κάτι.

  23. compassocap Ιανουαρίου 15, 2009 στις 2:21 μμ #

    @ουγκ ουγκ:
    συμφωνώ. από κοντά είναι καλύτερα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: