Αστικό χωριό

23 Νοέ.

Μέσα στα πλαίσια της ζωής μιας πόλης μπορούν να συμπεριληφθούν άπειρα πράγματα. Κυρίως όμως  αυτό που αντιλαμβανόμαστε οι περισσότεροι ως ζωή της πολης, είναι η νυχτερινή της διασκέδαση. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που διαφωνούν με αυτή την αντίληψη και στα πλαίσια της πόλης εντάσσουν πολλές δράσεις που προέρχονται από τους κατοίκους της και απευθύνονται σε αυτούς και όχι μόνο. μια τέτοια πρωτότυπη και ευφυής δράση θα λάβει χώρα στις 29 και στις 30 Νοεμβρίου στη πόλη μου το Χολαργό και θεωρώ ότι αξίζει να την αναφέρω, πρώτον γιατί είναι μία καλή ιδέα που μπορεί να ανοίξει τη κουβέντα για το τρόπο διαβίωσης στο Χολαργό και δεύτερον γιατί τη θεωρώ μια πολύ καλή πρόταση για όποιον έχει τη θέληση να συμμετέχει σε κάτι τέτοιο.

Στις 29 και στις 30 Νοεμβρίου λοιπόν, μία παρέα ανθρώπων σκοπεύει να οργώσει το Χολαργό κυριολεκτικά και μεταφορικά. Θα βγουν στους δρόμους και θα συλλέξουν το καρπό από τις ελιές του Χολαργού. Ήδη έχουν καταγράψει τη περιοχή που θα ασχοληθούν και έχουν μετρήσει 509 (!!!) δέντρα εκ των οποίων τα 300 εχουν καρπό. Τα δέντρα αυτά έχουν φυτευθεί από τους παλιούς κατοίκου του Χολαργού με σκοπό τη παραγωγή λαδιού. Με το καιρό οι νέοι κάτοικοι αλλά και εμείς οι απόγονοι των πρώτων κατοίκων δε ασχολόθηκαμε με τη φροντίδα τους. Το αποτέλεσαμ είναι τα δέντρα να χρειάζονται περιποίηση αλλά και κάποιον ανα ασχολήθει για να πάρει το λάδι που προσφέρουν απλόχερα και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να το πάρει. Τη περιποίηση αυτή θα προσφέρουν όσοι συμμετέχουν στη ψράση αυτή, στις 29-30 Νοεμβρίου.

Σκοπός δεν είναι φυσικά να γίνει κανείς παραγωγός λαδιού. Σοπός είναι μια άλλη αντίληψη και στάση ζωής μέσα στη τσιμεντένια μας σπηλιά. Η προσπάθεια γίνεται επ’ αφορμής της διπλωματικής εργασίας δύο φοιτητριών της Αρχιτεκτονικής σχολή του Πολυτεχνείου Πάτρας. Της ξαδέρφης μου Έλλης Βασσάλου και της Λουίζας Αναγνώστου. Εύχομαι να μη μείνει στα πλαίσια της διπλωματικής αλλά να είναι η αρχ΄για μια σειρά πρωτότυπες δράσεις στο μικρό μας χωριό. Το εύχομαι και είμαι σίγουρος, στηρίζοντας τη πεποίθηση μου αυτή στη πολυπραγμοσύνη και τη καλλιτεχνική φλυση της ξαδέρφης.

Εδώ μπορεείτε να βρείτε το ιστολόγιο της προσπάθειας αυτής, με περισσότερες πληροφορίες και ενημερωση για τις συναντήσεις και τις δράσεις.

6 Σχόλια προς “Αστικό χωριό”

  1. compasso 23 Νοεμβρίου, 2008 στις 5:09 πμ #

    Να προσθεσω επίσης το πολύ ωραίο αφιέρωμα της athens voice στη πόλη μας:
    http://www.athensvoice.gr/articles/av,16507,%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%97_%CE%A7%CE%9F%CE%9B%CE%91%CE%A1%CE%93%CE%9F%CE%A3.html
    Μια παρατήρηση μόνο να κάνω. Είναι λογικό να ξεχαστούν πολλοί «γνωστοί» κάτοικοι του Χολαργού. Όμως είναι παράληψη σημαντική να ξεχαστεί ένας από τους σημαντικότερους, αν όχι ο σημαντικότερος, ο Μάνος Λοίζος.
    ορίστε και ένα τραγουδάκι για να διευρύνουμε ορίζοντες:

  2. JohnyQ 23 Νοεμβρίου, 2008 στις 7:11 μμ #

    Το να συνυπάρχει η αγροτική παραγωγή μέσα στο αστικό περιβάλλον δεν είναι νέα ούτε παράλογη ιδέα.

    Ένα παράδειγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι οι κάτοικοι των πόλεων της Κούβας που λόγω του εμπάργκο υπήρχε έλλειψη (λιπασμάτων καυσίμων τροφίμων..), έφτιαξαν βιολογικές καλλιέργειες μέσα σε καλούπια με χώμα πάνω στο τσιμέντο!!!

    και δούλεψε αλλιώς θα πέθαιναν πολλοί από τον υποσιτισμό… αντε να βάλουνε μυαλό και οι των δυτικών «πολιτισμών»…

  3. elli 24 Νοεμβρίου, 2008 στις 1:41 μμ #

    ευχαριστώ «ξάδερφε» για τα καλά σου λόγια. ελπίζω να σε δούμε το σαββατοκύριακο, εσένα και όποιον άλλον ενδιαφέρεται!!
    έχω να σημειώσω ότι οι παλαιοί κάτοικοι δεν παρήγαγαν λάδι αλλά μόνο μάζευαν τον βρώσιμο καρπό αφού η παραγωγή τους ήταν μικρή και ιδιόκτητη. Στη σημερινή κατάσταση τα δέντρα πλέον ανήκουν στο δημόσιο, είναι δηλαδή κτήμα όλων μας. Λόγω αυτού μπορούμε να μιλήσουμε για συλλογικό μάζεμα του καρπού και για παραγωγή λαδιού που θα μοιραστεί δωρεάν ως κοινό αγαθό και θα καταναλωθεί επίσης συλλογικά σε ένα μεγάλο αυτοσχέδιο φαγοπότι που θα οργανωθεί τις προσεχείς εβδομάδες….

    στο δρόμο λοιπόν σύντροφοι για το μάζεμα της ελιάς!!

  4. compassocap 25 Νοεμβρίου, 2008 στις 12:18 πμ #

    @ Elli:
    γιατί το ξλαδερφε σε εισαγωγικά?Ξέρεις κάτι που δε ξέρω??? 😛
    Και ναρωτιόμουν τι θα κάνετε το λάδι… Ωραία πτυχιακή κάνεις πάντως, Φαγοπότια και βόλτες στο Χολαργό. Τι να πούμε εμείς που λιώναμε στα εργαστήρια…
    @JohnyQ:
    αυτό που νομίζω πως είναι η ουσία δεν είναι η τροφή η ίδια, αλλά μια άλλη αντίληψη για τη κοινωνικοποίηση μέσα στη πόλη.

  5. Y 25 Νοεμβρίου, 2008 στις 1:21 πμ #

    @compassocap
    στην περίπτωση της Κούβας σημασία έχει και η τροφή η ίδια.

    Οποιαδήποτε δράση και μελέτη για την αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος των πόλεων και την κοινωνικοποίηση των κατοίκων της είναι θετική.

    Η δράση μπορεί νομίζω να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλες γειτονειές. Καλή επιτυχία!

  6. compasso 25 Νοεμβρίου, 2008 στις 4:46 πμ #

    @Y : ναι ρε μάτια μου, εννοείται. Για το Χολαργό μιλάω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: