Σκέφτομαι και γράφω: Πως πέρασα το Πάσχα μου

29 Απρ.

Όπως είχα ενημερώσει το ιστολόγιο μου για να μην ανησυχείτε το Πάσχα το πέρασα στα Τρίκαλα.  Δεν έχω καμία σχέση με τα Τρίκαλα δυστυχώς, αφού μετά από αυτή την εκδρομή διαπίστωσα πως είναι μία από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας και σίγουρα η πιο περιποιημένη από αυτές που έχω πάει εγώ. Και η πόλη γενικότερα αλλά και τα σπίτια, τα μαγαζιά όλα ήταν πάρα πολύ όμορφα και περιποιημένα. Πανέμορφοι κήποι, πεντακάθαρη πόλη με παρτέρια και πάρκα, παντού τριανταφυλλιές, υπέροχα μαγαζιά. Δυστυχώς ξέχασα τη φωτογραφική στην Αθήνα και έβγαλα φωτογραφίες από το κινητό που δεν αξίζει να σας δείξω. Αν πότε ανεβείτε (ή κατεβείτε ανάλογα με το που μένετε) μη ξεχάσετε να επισκεφτείτε τα Μεζεδοκαμώματα, τρομερό μαγαζάκι.

Πηγαίνοντας στα Τρίκαλα σταμάτησα στο Δομοκό για ένα καφέ με τον blogoφίλο άθλιο. Του το χρωχτούσα.  Όταν αυτός ήταν στο χωριό μας, την Αθήνα, λόγω κακής συννενόησης δε καταφέραμε να βρεθούμε, όποτε και η συναντησή μας έγινε στο Δομοκό. Να τον ευχαριστήσω και δημοσίως λοιπόν (ε ρε μεγαλεία…) για τη φιλοξενεία.

Στα Τρίκαλα δεν ανέβηκα για να κάνω Πάσχα, ανέβηκα γιατί παντερευόταν η φίλη μου  και αδελφή του άντρα της ξαδέλφης μου (δεν είναι τόσο μακρινό όσο ακούγεται), η Ελένη. Αν και φυσικά τίμησα  όλα τα έθιμα. Ανέβηκα στα Μετέωρα, στο μοναστήρι του Αγίου Στέφανου για Επιτάφιο. Αν και δεν είμαι χριστιανός, πρέπει να πω ότι πολλά χριστιανικά έθιμα μου αρέσουν και ως μέρος της παράδοσης της χώρας μας. Ένα από αυτά είναι το Πάσχα. Όλοι οι ύμνοι της μεγάλης εβδομάδας, το Πάσχα στο χωριό μου ξυπνάνε μνήμες από τα παιδικά χρόνια ( σαν 80 χρονών ακούγομαι….) και μου δημιουργούν συναισθήματα. Όμως στο συγκεκριμένο μοναστήρι, δε μου άρεσε καθόλου. Μάλλον το γεγονός ότι είναι γυναικείο έπαιξε ένα πολύ σημαντικό ρόλο. Δε μου αρέσει καθόλου η εικόνα της καλόγριας. Τη θεωρώ τελείως απωθητική και πολλά άλλα που δε θέλω να αναφέρω. Κυρίως γιατί συνήθως οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν μια γυναίκα να μονάσει είναι μάλλον η ανάγκη ή η πίεση από την οικογένεια. Αντίθετα στους άντρες είναι διαφορετικά. Πιστεύω ότι ως πιο ελεύθεροι που είναι στη κοινωνία γενικότερα, έτσι και η επιλογή να γίνουν καλόγεροι είναι πιο ελεύθερη.

Το υπόλοιπο Πάσχα το κάναμε  στη πόλη που δε κάθεται σπίτι, τα Τρίκαλα. Μεγάλη Παρασκευή και δεν έβρισκες να κάτσεις σε καφετέρια. Πανικός. Και είχε άπειρες καφετέριες. Αυτά με το Πάσχα. Φτάνουμε λοιπόν στην Δευτέρα οπότε και έγινε ο γάμος. Για την Ελένη, τη νύφη, δε ξέρω τι να πω. Πανέμορφη. Για το γάμο επίσης όλα καλά και όμορφα. Αν και το «ρεπορτάζ» καλύπτει το γάμο μέχρι τις δέκα και μισή γιατί μετά φύγαμε για να ταξιδέψουμε για Αθήνα , μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα καλά και όμορφα. Και κυρίως το να βλέπεις ένα άνθρωπο που αγαπάς ευτυχισμένο είναι αρκετό για να σου φανούν όλα όμορφα. Στα «άσχημα» τώρα της υπόθεσης. Πάρτε το και ως οδηγίες προς ναυτιλομένους. Στο γάμο  πήγα με τη κοπέλα μου. Το τι   » και στα δικά σας άκουσα» δε περιγράφεται. Το βράδυ δε μπόρουσα να κοιμηθώ. » Η ώρα η καλή» , «πόσο ταιριάζεται» κτλ. Και η μητέρα μου από δίπλα να καμαρώνει και να με κοιτάει με το βλέμμα «πόσο ωραίος γαμπρός θα ήσουν».Σκέτος εφιάλτης 🙂 .  Το τι δούλεμα έφαγα από τους συνομηλίκους δε λέγεται.  Μιας και ανοίξαμε τη κουβέντα λοιπόν και προβάρω το γαμπριάτικο κοστούμι, ένα έχω να πω για τους γάμους. Σε όσους περισσότερους πάω τόσο ισχυροποιείται μέσα μου η άποψη ότι δεν υπάρχει περίπτωση εγώ αν ποτέ, που δύσκολο το κόβω, αποφασίσω να παντρευτώ,  να υποστώ αυτό το μαρτύριο και μάλιστα να το χρυσοπληρώσω κιόλας. Έχουν στήσει μια απίθανη βιομηχανία γύρω από αυτό το πράγμα  και σε υποχρεώνουν,  στη λογική του έτσι γίνεται, να πληρώσεις άπειρα λεφτά για να κάνεις μία νύχτα φασόν, και όχι μόνο να μη διασκεδάσεις αλλά και να ταλαιπωρηθείς.

Advertisements

6 Σχόλια to “Σκέφτομαι και γράφω: Πως πέρασα το Πάσχα μου”

  1. a8lios Απρίλιος 30, 2008 στις 1:13 μμ #

    Μα γιατί τα λες όλα αυτά ρε, αφού είσαστε όντως πολύ ταιριαστό ζευγάρι… 😀

  2. compassocap Απρίλιος 30, 2008 στις 2:53 μμ #

    αρχίσαμε και διαδικτυακά τώρα? 🙂 Τα ‘θελε και μένα ο …

  3. a8lios Απρίλιος 30, 2008 στις 3:49 μμ #

    Ε ναι, τα ‘θελε εδώ που τα λέμε… χαχαχα

  4. Υ Απρίλιος 30, 2008 στις 4:05 μμ #

    Να το πάρεις το κορίτσι, να το πάρεις μη το παιδεύεις…

  5. Υ Απρίλιος 30, 2008 στις 4:07 μμ #

    Όλες τις τέχνες που κανες (water polo, capoeira, full time επαναστάτης, πυρηνικός φυσικός κλπ. κλπ.) μα μια δεν έχεις κάνει εμένα που μ’αγάπησες δε μου βαλες στεφάνι 😛

  6. compassocap Μαΐου 1, 2008 στις 2:01 πμ #

    @ Υ : χμμμμ! Να τα μας! Οκ δεκτό σχόλιο. Μόνο που θα ήθελα ναμου πεις πως πέρασες στη Λευκάδα όλατ ερωτευμένα ζευγάρια? Μήπως δε σε παίρνει? Για ξανασκέψου το!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: