Περί απεμπλουτισμένου ουρανίου και Νόμπελ ειρήνης

16 Οκτ.

Το άρθρο το αφιερώνω στη Σουηδική Ακαδημία που τίμησε με βραβείο Νόμπελ ειρήνης τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ κατά το βομβαρδισμό του Κοσυφοπεδίου, Αλ Γκορ, για την μάχη του για τη περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Δε διαθέτω ούτε ένα εκατομύριο δολάρια για να δημιουργήσω το δικό μου βραβείο και να του τα απονείμω ως έπαθλο όπως το ίδρυμα Νόμπελ αλλά και να είχα δε θα είχε καμία αίγλη. Οπότε ως ταπεινός θαυμαστής του το μόνο που μπορώ να προσφέρω είναι αυτό το άρθρο.

Με αφορμή το άρθρο του σημερινού Ριζοσπάστη, που αναφέρεται στα κρούσματα καρκίνου στους Έλληνες στρατιωτικούς που υπηρέτησαν στο Κοσσυφοπέδιο, σκέφτηκα να μαζέψω ορισμένα στοιχεία από παλιότερες εργασίες μου σε ένα κείμενο ώστε να υπάρχει μια ευκολότερη κατανόηση του προβλήματος.

Τα όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου συμπεριλαμβάνονται «στα όπλα μαζικής και αδιάκριτης καταστροφής» σύμφωνα με τις αποφάσεις της επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, του 1996 και του 1997*. Με επιστολή του ο Λόρδος Ρομπερτσον τότε γγ του ΝΑΤΟ προς τον γγ του ΟΗΕ αναφέρει: «Ένα σύνολο 31000 βλημάτων απεμπλουτισμένου ουρανίου χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση των συμμαχικών δυνάμεων. Ο κύριος στόχος των επιχειρήσεων ήταν η περιοχή γύρω δυτικά της λεωφόρου Pec-Dakovica-Prizren, η περιοχή βορείως της γραμμής που ενώνει τη Suva Reca και το Urosevac. Ωστόσο, αποστολές που χρησιμοποιούσαν όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου έλαβαν χώρα και έξω από αυτές τις περιοχές. Αυτή τη στγμή είναι αδύνατο να υποδείξουμε ακριβώς τις περιοχές που χρησιμοποιήθηκαν όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου» . Στο πρώτο πόλεμο του κόλπου εκτιξέυτηκαν 950000 οβίδες απεμπλουτισμένου ουρανίου. Τα όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου οι ΗΠΑ τα εξάγουν και σε σύμμαχες χώρες όπως το Ισραήλ και η Ελλάδα. Έχει αξία να γνωρίζουμε πως το απεμπλουτισμένο ουράνιο αποτελεί απόβλητο της μονάδας εμπλουτισμού που προετοιμάζει το πυρηνικό καύσιμο για τους αντιδραστήρες και συνεπώς είναι φθηνό. Ακριβώς εκεί που πατούν δηλαδή και οι ΗΠΑ τώρα στη προπαγάνδα τους εναντίον του Ιράν.

  • Με ποιο τρόπο μολύνουν τον ανθρωπο

Στη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου μετά το βομβαρδισμό το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας είχε συμβουλέψει το προσωπικό του να παραμείνει μακρία από περιοχές που έχουν πληγεί από όπλα απεμπλουτισμένου ουρανίου, ενημέρωση που παρολαυτά δε φρόντισε να πραγματοποιήσει και στους πρόσφυγες που επιστρέφουν στις περιοχές, οι οποίοι κρατήθηκαν στο σκοτάδι σχετικά με τους κινδύνους των μολυσμένων περιοχών τους. Το Βρεττανικό Υπ. Άμυνας ισχυρίζεται ότι η ευθύνη της ενημέρωσης ανήκε στους εργαζόμενους του ΟΗΕ**.

Όταν εκτοξευτεί το απεμπλουτισμένο ουράνιο καίγεται σε θερμοκρασία περίπου 3000 βαθμών Kelvin και σχηματίζεται κεραμικό αεροζόλ ουρανίου που περιέχει μικροσκοπικά ραδιενεργά σωματίδια. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ανάλογα τις καιρικές συνθήκες μπορεί να εισπνευστεί από μεγάλες ομάδες πληθυσμού σε ακτίνα πολλών μιλίων. Μένουν στο σώμα για πολλά χρόνια και ακτινοβολούν τα όργανα και τους ιστούς του ανθρώπου. Το U 238 εκπέμπει ακτινοβολίες α και γ, ενώ κατά τη διάρκεια της σχάσης εκπέμπει και ακτινοβολία β. Ένας άλλος τρόπος να εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα είναι μέσω της τροφικής αλυσίδας. Σχετική έρευνα στην αεροπορική βάση Elgin έδειξε ότι μπορούν να παραμείνουν στη φύση , στα φυτά και στα ζώα. Όπως επίσης παρόμοια αποτελέσματα είχαν και οι έρευνες του ιδρύματος ατομικών Όπλων του Aldermaston μετά από αυξημένα κρούσματα παιδικής λευχαιμίας στο πεδίο βολής της βάσης όπου η μια ώρα μετά τις δοκιμές η συγκέντρωση ουρανίου στον αέρα ήταν 45000 φορές υψηλότερη από τη ποσότητα που μετρήθηκε μέσα στη βάση***. Η ποσότητα που χρείαζετα δε, για να προκαλέσει το θάνατο είναι εξαιρετικά μικρή, δε μπορεί να ανιχνευθεί από τις ανρώπινες αισθήσεις και δεν υπάρχει θεραπεία.

  • Το «έξυπνο» όπλο

Με λίγα λόγια πρόκειται για ένα πάρα πολύ καλό όπλο, σίγουρα όμως όχι έξυπνο όπως διακύρηταν οι συμμαχικές δυνάμεις στο πρώτο και το δεύτερο πόλεμο του κόλπου. Το απεμπλουτισμόνο ουράνιο δίνει την ιδιότητα στο βλήμα καθώς είναι εξαιρετικά πυκνό να μπορεί να διαπεράσει διαδοχικές επιφάνειες ή βαριά θωρακισμένα οχήματα, χωρίς να εκραγεί λόγω της αντοχής του. Όμως η διασπορά της μόλυνσης και οι απώλειες σε εχθρικές και συμμαχικές δυνάμεις σίγουρα δε το καθιστούν «έξυπνο». Οι Ηνωμένες Πολιτείες στο πρώτο πόλεμο του κόλπου υπέφεραν από τεράστιο αριθμό απωλειών, μη καταγεγραμμένων στις επίσημες φυσικά, από το επονομαζόμενο»σύνδρομο του κόλπου»από το οποίο πάσχουν τουλάχιστον 100000 βετεράνοι Άγγλοι και Αμερικάνοι από τους 697000 που συμμετείχαν , το οποίο βέβαια η αμερικάνικη κυβέρνηση αρνείται ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με το απεμπλουτισμένο ουράνιο. Η εθελοτυφλία του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών φαίνεται στην ομιλία της Carol Picou, βετεράνου νοσοκόμας του Κόλπου, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1996 στο εκκλησιαστικό κέντρο του OHE:

«(…) Όμως τι έγινε στο μέτωπο; Από τους 150 που πήγαμε στο μέτωπο, 40 αρρώστησαν, 6 πέθαναν από αυτοκτονίες, καρδιακές προσβολές και καρκίνους (…) έτσι άρχισα να ψάχνω απαντήσεις και τότε με απείλησαν ότι θα χάσω τη στρατιωτική μου καριέρα , όπως και έγινε. Άρχισα δημόσια να ψάχνω τι συνέβαινε με τους στρατιώτες της καταιγίδας της ερήμου και γιατί οι άνθρωποι της μονάδας μου αρρώστησαν. Ένας βετεράνος μου τηλεφώνησε και μου είπε «έχεις δηλητηριαστεί από απεμπλουτισμένο ουράνιο». Τι είναι το απεμπλουτισένο ουράνιο δεν είχα ιδέα. (…) Άρχισα να ψάχνω και τηλεφώνησα στην Ουάσιγκτον. Μου είπαν ότι δε μπορώ να ελεχθώ επειδή δε χτυπήθηκα από φίλια πυρά. (…) ο άνδρας μου γράφει τις ομιλίες μου επειδή παθαίνω παροδική αμνησία, έχω πάθει τοξική εγκεφαλοπάθεια, και βλάβη στο θυρεοειδή. Εμείς οι βετεράνοι του κόλπου βλέπουμε τα παιδιά μας να γεννούνται χωρίς θυρεοειδή.

(…) έχασα την θέση μου στο στρατό και ο άνδρας μου έχασε και τη δική του δουλειά . Έχασα και την ιδιωτική μου ασφάλεια και την ασφάλεια ζωής επειδή οι ασφαλιστικές εταιρείες ισχυρίζονται ότιηασθένεια μου δεν έχει σχέση με το πόλεμο.(…)

(…) Έλαβα και τη θετική μου απάντηση για το ουράνιο 238. Το 1992 είχα τη διάγνωση ενός ιδιώτη γιατρού ότι έπασχα από εγκεφαλοπάθεια, ανωμαλείες στο ανοσοποιητικό σύστημα και χημική δηλητηρίαση. Ο στρατός δε το απεδέχθη και αποστρατεύτηκα με «ακράτεια κύστης και εντέρου αγνώστου αιτιολογίας» (…)».

  • Η ευαισθησία των ΗΠΑ

Στην έρημο της Νεβάδα των Ηνωμένων Πολιτειών ο στρατός των ΗΠΑ πραγματοποιούσε και πραγματοποιεί πυρηνικές δοκιμές με χρήση και απεμπλουτισμένου ουρανίου. Στην εγγύς περιοχή κατοικούν Μορμόνοι γνωστοί για τον υγιεινό και παραδοσιακό τρόπο ζωής τους. Μετά από 20 χρόνια αποκαλύφθηκε ότι το πεντάγωνο ενημέρωνε τη KODAK που διατηρεί εργοστάσιο στην περιοχή για τη διεξαγωγή πυρηνικών δοκιμών, ώστε να προστατεύσει τα φιλμ και να μη καούν, αλλά δεν ενημέρωνε τους Μορμόνους οι οποίοι παρά τον τρόπο ζωής του άρχισαν να εμφανίζουν τεράστια αύξηση σε καρκίνους και άλλες ασθένειες****. Στην ευαισθησία των ΗΠΑ έρχεται φυσικά να προστεθεί και αυτή της Παγκόσμιας οργάνωσης υγείας. Η ΠΟΥ ήρθε σε συμφωνία το 1959 με την οποία δεσμεύεται ότι δε μπορεί να δημοσιεύει τίποτα κατά της πυρηνικής βιομηχανίας, αν και τυχαία βέβαια παρέβη αυτό το κανόνα για την καταστροφή του Τσερνομπίλ το 2000.

  • Η συνθήκη της Γενεύης

Στις 4 Δεκεμβρίου 1990, η ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο απαγορεύεται οποιαδήποτε επίθεση σε πυρηνικό αντιδραστήρα. Το ψήφισμα εγκρίθηκε με 144 ψήφους υπέρ και1 κατά(τ ων ΗΠΑ). Το άρθρο 56 του πρωτοκόλλου 1 συμπλήρωμα στη Συνθήκη της Γενεύης απαγορεύει οτιδήποτε είναι εμφανώς καταστροφικό για τη ζωή, οποιαδήποτε «επίθεση μπορεί να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στον άμαχο πληθυσμό»*****. Στις 23 Ιανουαρίου του 1991 ομετά τη πρώτη εβδομάδα των βομβαρδισμών ο στρατηγός Κόλιν Πάουελ ανακοίνωσε παρουσία όλων των δημοσιογράφων, ότι «οι δύο πυρηνικοί αντιδραστήρες του Ιράκ έχουν καταστραφεί. Τους έχουμε διαλύσει»****** Αντίστοιχες θριαμβευτικές ανακοινώσεις ακολούθησαν τη καταστροφή των Χημικών εργοστασίων του Ιράκ αλλά και του Κοσσυφοπεδίου. Στο Σερβία επίσης βομβαρδίστηκαν με καταστροφικά αποτελέσματα και τα διυλιστήρια, που φλεγόμενα σκόρπιζαν σε όλα τα Βαλκάνια ένα πυκνό μαύρο καπνό γεμάτο τοξικές ουσίες.

Δε θα αναρωτηθώ για μια ακόμη φορά πως μπορεί ο Αλ Γκορ να πήρε Νόμπελ ειρήνης. Δε με ενδιαφέρει. Να το έχει να το χαίρεται. Αυτό που με απασχολεί είναι να θυμάμαι τα γεγονότα και να μη τα εξαφανίζει η σκόνη της λήθης και τα βραβεία των χαρτογιακάδων. Γι αυτό έγραψα αυτό το άρθρο. Για να μου το θυμίσω.

Το άρθρο αυτό γράφτηκε με τη πολύτιμη βοήθεια και καθοδήγηση του βιβλίου Σύνδρομο Ουρανίου που περιέχει την εξαιρετική δουλειά των συγγραφέων του (που είναι πάρα πολλοί γι αυτό δε τους αναφέρω) με τη καταπληκτική επιμέλεια του Πάνου Τριγάζη.

ΥΓ: Δεν είναι ειρωνικό να δίνετε βραβείο ειρήνης με το όνομα αυτού που ανακάλυψε τη πυρίτιδα;

ΥΓ2 και άσχετο: Ξέρατε ότι δεν υπάρχει βραβείο Νόμπελ μαθηματικών γιατί η γυναίκα του Νόμπελ τον είχε παρατήσει για ένα μαθηκατικό;

*Έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ , document NoE/CN.4/Sub.2/1997/27, issued 24 June 1997

**Felicity Arburthnot, Sunday Herald,1-8-1999

***Richard L. Fliszar, Edward W Wisley και Ernest w Bloore «Radiological Contamination for impacted Abrams Hevy Armour», report No BRL – TR 3068 December 1989

**** Σύνδρομο ουρανίου, επιμέλεια Πάνος Τριγάζης, Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου σελ 68.

*****Σύνδρομο Ουρανίου, επιμέλεια Πάνος Τριγάζης, Ramsey Clark.

******New York Times 24 Ιανουαρίου 1991

14 Σχόλια προς “Περί απεμπλουτισμένου ουρανίου και Νόμπελ ειρήνης”

  1. panosy 17 Οκτωβρίου, 2007 στις 3:07 μμ #

    Νομίζω το γιατί πήρε Νόμπελ Ειρήνης ο κος «μόνιμο χαμόγελο» πάνω κάτω το καταλαβαίνουμε όλοι. Για τον ίδιο λόγο που η ταινία του πήρε Όσκαρ. Καθαρά λόγοι προβολής λοιπόν, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον.

    Το περιβαλλοντικό πρόβλημα είναι είτε μας αρέσει είτε όχι κάτι που απαιτεί την προσοχή όλων (αν και θα πει κάποιος είναι πλέον αργά μπλα μπλα μπλα δεν θέλω να μπω σε αυτή τη συζήτηση δεν είναι της στιγμής) και το Νόμπελ δεν είναι παρά άλλος ένας τρόπος προβολής αυτού. Και ας είναι η ταινία του Γκορ γεμάτη προπαγάνδα (αντιπρόεδρος ΗΠΑ ήταν όχι εθελοντής για τα παιδάκια στην Αφρική) κάποιο σκοπό εξυπηρετεί, κάποια γεγονότα εκθέτει, έστω και κάπως διαστρεβλωμένα ανα φάσεις. Τι προτιμάμε, έστω αυτό ή απλά να κοιμόμαστε όλοι μαζί; ΟΚ, καλύτερο θα ήταν να είμαστε όλοι ενήμεροι και συνειδητοποιημένοι και να μην πρέπει να περιμένουμε τον όλα-τα-μασάω/Νταλάρα Γκορ να μας «ενημερώσει». Αλλά το βλέπεις να γίνεται αυτό γύρω σου; Δυστυχώς αυτός είναι ο πιο διάσημος, και άρα σύμφωνα με τους καιρούς μας όπου η ενημέρωση των πολλών είναι το κουτί, ο πιο αρμόδιος για την αφύπνιση μας.. καλό ε; Ε τι κι αν έριξε μερικές μπόμπες παραπάνω μωρέ, ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος; ουρανίου; ω πω περίεργος είσαι.. Τώρα έβαλε το καλό περιβαλλοντικό κουστούμι του, έβγαλε τη στολή..

    Με τα παραπάνω κριτήρια νομίζω ότι οι φίλτατοι μαλθακοί αλλά σε καμία περίπτωση χαζοί Σουηδοί λένε δε γαμιέται, πάρτο και το Νόμπελ.

    Αυτά.. χαιρετίσματα από δω..

    υγ. πάω Νικαράγουα κι άντε γεια…

  2. compassocap 17 Οκτωβρίου, 2007 στις 3:22 μμ #

    Το ότι ο Αλ Γκορ, για οποιοδήποτε λόγο, έκανε αυτή ταινία θετικό είναι. Το ότι το Νόμπελ ειρήνης απονεμήθηκε για πρώτη φορά σε κάποιον, που όπως θεωρούν τα μέλη της Ακαδημίας, έδωσε «μάχη» για το περιβάλλον και αυτό είναι επίσης πολύ θετικό. Απλά εμείς μπορούμε να το πάμε πολύ πιο πέρα. Και στη σκέψη μας και στη πράξη μας. Άλλωστε τώρα ακόμα οι κάτοικοι του Ορωπού πίνουν νερό με εξασθενές χρώμιο και το κράτος τους υπόσχεται ότι θα το «κοιτάξει».
    Πάντως η ταινία του περιέχει βλακείες αλλά και στοιχεία που αξίζουν πολύ μεγάλης προσοχής.

  3. panos 17 Οκτωβρίου, 2007 στις 3:22 μμ #

    α ναι, και δεν θα βάλει για πρόεδρος..
    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_0_17/10/2007_208245
    χμμμ..

  4. compassocap 17 Οκτωβρίου, 2007 στις 3:23 μμ #

    Αυτό για τη Νικαράγουα το εννοείς?

  5. Allu Fun Marx 18 Οκτωβρίου, 2007 στις 12:44 πμ #

    Ενημερωτικό και χρήσιμο άρθρο.
    Thanks

  6. erythros 18 Οκτωβρίου, 2007 στις 2:54 πμ #

    Ο Νόμπελ θέσπισε τα βραβεία ακριβώς επειδή είχε τύψεις…και εξιλεώθηκε…
    Θυμάμαι το 2002, όταν νοσηλευόμουν στο 401, φαντάρος τότε, για έναν περίεργο καρκίνο στο πόδι (αδαμαντίνωμα:ποιός μου λέει εμένα ότι στα Γιάννενα που ήμουν φοιτητής ως το 2001 δεν έφτασαν με κάποιο τρόπο -υδροφόρο ορίζοντα κτλ- στοιχεία από την Γιουγκοσλαβία και να είχα μία προδιάθεση που της άλλαξα τα φώτα τελικά και μου άφησε μόνο -ευτυχώς- αναπηρία…) ότι νοσηλευόντουσαν και στρατιωτικοί που είχαν υπηρετήσει επάνω (δεν ήξεραν. Δεν ρώταγαν;). Εγώ είχα φάει 6-7 μήνες νοσηλείας και έφερνα άνετα και κυριλέ Ριζοσπάστη μέσα. Νοσηλευόντουσαν και κάποιοι αξιωματικοί ή υπαξιωματικοί που είχαν υπηρετήσει στην Γιουγκοσλαβία και είχα ανοίξει κουβέντες με κάποιους από αυτούς. Μία μέρα, ο Ρίζος ανέφερε ονομαστικά ότι ο τάδε και ο δείνα (υπ)αξιωματικοί προσβλήθηκαν από λευχαιμία που μάλλον -ο Ρίζος το έβαζε ως σίγουρο- οφείλεται στα όσα έριχναν οι μάγκες εκεί πάνω. Ο στρατιωτικός που ήταν δίπλα μου μούδιασε. Ήξερε τον έναν. Επίσης, είχε υπηρετήσει επάνω. Δεν ξέρω τί έγινε με αυτόν μετά.
    Μέχρι τώρα, 21 νομίζω άνθρωποι που πήγαν στην Γιουγκοσλαβία χτυπήθηκαν από λευχαιμία. Τότε δεν άκουγαν τί έλεγαν οι κομμουνιστές. Ελπίζω τώρα να συμβουλεύουν οι ίδιοι τους συναδέλφους τους να μην πηγαίνουν έξω από τα σύνορα.

  7. compassocap 18 Οκτωβρίου, 2007 στις 3:14 πμ #

    @Allu fun Marx
    ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι επιστήμονες, μερικοί εκ των οποίων είναι και καθηγητές μου στο Φυσικό, που έχουν το θάρρος το πείσμα και την όρεξη και μαζεύουν κάποια στοιχεία για να ξέρουμε τι μας γίνεται.
    @ Ερυθρός
    το δημοσίευμα του οποίου έχω βάλει Link στο άρθρο μιλάει για 23 πάσχοντες αυτή τη στιγμή. Και ο αριθμός αυτός συνέχως θα αυξάνεται καθώς μπορεί να πάρει και δεκαετίες για να εμφανιστεί το πρόβλημα. Και όλα αυτά για το πόλεμο των Αμερικάνων.

  8. ritsmas 18 Οκτωβρίου, 2007 στις 10:19 πμ #

    Χαιρομαι για τις πληροφορίες που μας έδωσες. Τις κανω σέιβ γιατί θα τις χρειαστώ. Οσο για το Νόμπελ, καποια βραβεία εχουν τους στόχους τους, αλλά δεν συμβαίνει πάντα αυτό. Εχουμε ενα παγκόσμιο προβληματάκι στο Νομπελ Ειρήνης, ίσως γιατί καποιοι έχουν άλλη εικονα για το τί σημαίνει «προσφέρω στην ειρήνη»

  9. compassocap 18 Οκτωβρίου, 2007 στις 10:36 μμ #

    ευχαρίστηση μου. Γενικότερα με την έννοια της «ειρήνης» αλλά και της «μη βίας» έχουμε πρόβλημα. Είναι έννοιες που τις έχουν κάνει λάστιχο.

  10. ritsmas 19 Οκτωβρίου, 2007 στις 11:13 πμ #

    Καλημερα και ευχαριστω για το σχολιο σου στην Τουρκια, Μεγαλο αγκάθι η ατιμη, ουτε καν ασπάλαθος του βουνου και του λόγγου

  11. ritsmas 19 Οκτωβρίου, 2007 στις 11:15 πμ #

    Δεν βάλει ο Γκορ για προεδρος, παρα τις πιεσεις που εχει δεχτεί από τις οργανώσεις της βάσης, γιατί ξέρει ότι η Χίλλαρι τρεχει με χιλια και συν τοις αλλοις εχει συγκεντρώσει απιστευτα πολλά χρήματα. Δεν παιζεται η τυπισσα. Πώς να την προλάβει ;

  12. compasso 19 Οκτωβρίου, 2007 στις 12:24 μμ #

    όντως, δε θα μπορούσε να την ανταγωνιστεί. Το επιχείρημα ότι δε βάζει γιατί πλέον βλέπει τα πράγματα διαφορετικά, δε πείθει νομίζω…

Trackbacks/Pingbacks

  1. Νόμπελ ειρήνης, απεμπλουτισμένο ουράνιο και η ομίχλη της λήθης που σκεπάζει τα πάντα « Πέρτος - 17 Οκτωβρίου, 2007

    […] 17th, 2007 by kapoiospetros Από τα πιο ενδιαφέροντα άρθρα που διάβασα τελευταία τόσο σε επίπεδο περιεχομένου […]

  2. - 19 Οκτωβρίου, 2007

    […] post […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: