Ο Banksy για τον Τσε

12 Οκτ.

 

Ο Banksy διηγείται τη προσπάθεια του να σχεδιάσει ένα GRAFFITTI με θέμα το Τσε:

Το βράδυ μιας Τρίτης του καλοκαιριού, επιχείρησα μια σιδηροδρομική γέφυρα που εκτείνεται πάνω από την Πορτομπέλο Ρόουντ του Δυτικού Λονδίνου με αφίσες που απεικόνιζαν τη μορφή του επαναστάτη Τσε Γκεβάρα να λιώνει και να σταλάζει από το χαρτί. Κάθε Σάββατο, στην αγορά κάτω από την γέφυρα πωλούνται μπλουζάκια, τσάντες, σαλιάρες, και κονκάρδες με την εικόνα του Τσε Γκεβάρα. Νομίζω επιχειρούσα ένα σχόλιο πάνω στην αέναη ανακύκλωση μιας εικόνας.

Οι άνθρωποι φαίνεται να πιστεύουν ότι αν ντύνονται σαν επαναστάτες, η επαναστατική δράση περιττεύει.

Ανέβηκα στη γέφυρα γύρω στις 4:00πμ. Ήταν ήσυχα και γαλήνια, μέχρι τη στιγμή που δύο αυτοκίνητα πλησίασαν πολύ αργά και πάρκαραν στο δρόμο. Σταμάτησα να κολλάω και κρύφτηκα πίσω από κάτι θάμνους, κρυφοκοιτάζοντας από το πλάι της γέφυρας. Έπειτα από λίγα λεπτά δεν παρατήρησα κάποια κίνηση και υπέθεσα ότι μπορούσα να συνεχίσω χωρίς πρόβλημα.

Είχα φτάσει στη πέμπτη αφίσα, όταν ξαφνικά ακούστηκε ένας εκκωφαντικός πάταγος και ο ήχος από ξύλο που σπάει. Ένα από τα αυτοκίνητα είχε ανέβει στο πεζοδρόμιο με την όπισθεν και είχε καρφωθεί στη πόρτα ενός καταστήματος με είδη κινητής τηλεφωνίας. Έξι μικρόσωμες φιγούρες με πρόσωπα καλυμμένα με μαντήλια εισέβαλαν στο κατάστημα ρίχνοντας ότι μπορούσαν μέσα σε μαύρες πλαστικές σακούλες. Σε λιγότερο από ένα λεπτό βρίσκονταν όλοι πίσω στα αυτοκίνητα τους που ξεχύθηκαν μαρσάροντας στη Πορτομπέλο, περνώντας κάτω από το σημείο στο οποίο βρισκόμουν. Έμεινα να τους κοιτάζω με το στόμα ανοιχτό, ένα κουβά στο ένα χέρι και ένα κουβά στο άλλο. Ήμουν ο μοναδικός νέος με αθλητικά ρούχα σε ακτίνα ενός μιλίου, οπότε σκέφτηκα ότι τα πράγματα θα δυσκόλευαν αν συνέχιζα να βρίσκομαι εκεί, ξεφορτώθηκα λοιπόν το κουβά πήδηξα τα κιγκλιδώματα και βρέθηκα στο δρόμο.

Η περιοχή ήταν γεμάτη κάμερες και έτσι έβαλα κάτω το κεφάλι, σήκωσα την κουκούλα μου και άρχισα να τρέχω προς το κανάλι. Φαντάστηκα ότι εκείνη την ώρα οι μάγκες θα βρίσκονταν ήδη στη Κλίμπερν, θα άναβαν ένα τσιγαριλίκι και θα έλεγαν ο ένας στον άλλον: «Γιατί κάποιος να ζωγραφίζει την εικόνα ενός επαναστάτη, από τη στιγμή που μπορεί να δράσει ως επαναστάτης;»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: