Beds Are Burning-Το Τσίρκο των Γραβατάκηδων

Intro (όπως όλοι οι καλοί δίσκοι):
Το κείμενο αυτό μιλάει για την Κοπεγχάγη και προοριζόταν για εσωτερική κατανάλωση αλλά ο Υ με παρακίνησε να το ρίξω στο καράβι του Γκράνμα. Στην Κοπεγχάγη τον Νοέμβριο ο Δήμος προσπάθησε ανεπιτυχώς να εκδιώξει τις ιερόδουλες -ους για όσο καιρό θα διαρκούσε η Διάσκεψη. Αυτές-οι παραπονέθηκαν για discrimination, και κέρδισαν το δικαίωμα να συνευρεθούν με πολλές άλλες ιερόδουλες-ους οι οποίες-οι είχαν προσκληθεί στην πόλη για μια 11ήμερη περιήγηση…

(Εσωκλείεται εμ πι θρι πλας διασκευή)

Όσοι για λόγους επαγγελματικούς ή για λόγους διαστροφής παρακολουθούσαν έστω και ελάχιστα τις διαδικασίες πριν την περιλάλητη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης ήξεραν ότι καμία απολύτως συμφωνία δεν πρόκειται να επιτευχθεί. Ακόμα και  κάποιοι δεξιοί ανά τον κόσμο αρθρογράφοι ζητούσαν αποσύνδεση των περιβαλλοντικών προβλημάτων από την οικονομία (στον βαθμό που σήμερα είναι συνδεδεμένα), πράγμα που κανένας δεν είχε το νου του όταν ανέβαινε στην Δανία. Απλώς αναμένονταν το ύψος των υποσχέσεων και ίσως κάποιες μεμονωμένες μικρότερες ιστορίες.
Και όταν ένα πράγμα είναι στόχος για εύκολη κριτική γίνεται κουραστικό.
Η αποτυχία όμως της Διάσκεψης και η εκ των προτέρων γνώση ότι δεν θα καταλήξεις σε μία σοβαρή συμφωνία απέχει πολύ από το να γίνει η Διάσκεψη τσίρκο γραβατάκηδων.

Εκεί οι διοργανωτές της «πράσινης οικοδέσποινας» όχι μόνο φύλαγαν άσο στο μανίκι-πισώπλατη μαχαιριά ένα κείμενο κόλαφο για τους φτωχούς αυτού του κόσμου το οποίο στην ουσία περιείχε το άγιο ανάγνωσμα των πλουσίων (οικονομία νυν υπερπάντων ο αγών), αλλά είχαν και USA μέτρα για τους διαδηλωτές, οι οποίοι δεν ήταν και τίποτα «γνωστοί-άγνωστοι» των ελληνικών μμε.

Η Κοπεγχάγη ως πόλη φοβόταν λέει ότι μια πιθανή αποτυχία της Διάσκεψης θα σπίλωνε το όνομά της παγκοσμίως.  Ουστ ρε, αν δεν είχατε το Rockskilde δεν θα σας ήξερε ούτε η μάνα σας.

Ο κόσμος σύντομα αφού εξοργίστηκε με την Ουάσινγκτον σύντομα άρχισε να την ειρωνεύεται…Ακόμα και οι φίλοι. Ο βασικός λόγος του υπουργού Ενέργειας έκανε λόγο πχ. για αποκομιδή και ανακύκλωση απορριμμάτων των νοικοκυριών, με αποτέλεσμα κάποιες αγγλικές εφημερίδες να γράφουν ότι έκανε λόγο για «πρωτοπορίες» που εφαρμόζονται στην Ευρώπη από τη δεκαετία του ’70. Ένας μάλιστα είπε «θα μιλάγαμε για πρωτοποριακό λόγο αν τον ακούγαμε το 1990»…Μετά ο υπουργός παραδέχτηκε «ρε μάγκες μην με πιέζετε, ακόμα και τα ελάχιστα που θέλουμε να κάνουμε δεν περνάνε από την Γερουσία, τι θέτε τώρα?»…

Οι Κινέζοι έκρυψαν τα υπερφιλόδοξα οικονομικά προγράμματα που δεν ανέχονται περιβαλλοντική μύγα στο σπαθί του δράκου, πίσω από την αδυναμία των βορειοαμερικάνων και των άλλων ανεπτυγμένων να προσφέρουν κάτι, και έφτασε η Ευρωπαϊκή Ένωση που όπισθεν των ευχολογίων μεθόδευε παπάδες να παρουσιάζεται η «καλή» απλώς επειδή βγήκαν τα κουμάσια-ηγέτες και πρότειναν ψίχουλα για τους Αφρικανούς και τους Ασιάτες. «Καλή» έτσι για να μην βγαίνει στους αναγνώστες μόνο μαυρίλα και απαισιοδοξία δηλαδή. Ο Μπαρόσο μάλιστα εν ολίγοις προειδοποιούσε άπαντες από την Τρίτη ότι «θα γίνουμε ρόμπα αν δεν καταλήξουμε σε τίποτα».

άσχετο

Επειδή τα γούστα μας με πολλούς ταιριάζουν σε πολλά και μια που είναι σάββατο είπα να μοιραστώ αυτό το τραγούδι μαζί σας και για όποιον δεν τους ξέρει να μάθει τους Pearl Before Swine που εγώ τους γουστάρω πολύ.

Ένα πολύ καλό folk συγκρότημα που δεν έγινε τόσο γνωστό όσο θα του άξιζε …anyway καλή μέρα

Ποιος ψήφισε ποιον;

[του herrk]

Σύντομη παρουσίαση των στοιχείων της έρευνας για την ταξική και ηλικιακή σύνθεση των ψηφοφόρων  των 6 πρώτων κομμάτων

Η έρευνα επιβεβαιώνει κάτι ήδη γνωστό, ότι όχι μόνο τα κόμματα εξουσίας αλλά και τα μικρότερα είναι κατά βάση πολυσυλλεκτικά. Η διαφορά όσον αφορά τη σύνθεση των ψηφοφόρων τους είναι ότι μερικές κατηγορίες (ταξικές / ηλικιακές) εκπροσωπούνται περισσότερο σε κάποια κόμματα.

Ταξική σύνθεση:

Ομαδοποιώντας τη διαφορές στην ταξική σύνθεση προκύπτουν καθαρά δύο κατηγορίες: “μεγάλα” και “μικρά” κόμματα.

Οι μικροί (κκε, λαος, συριζα, ο-π) παρουσιάζουν μία αξιοσημείωτη ομοιότητα έχοντας ως βάση του μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, τους άνεργους και τους φοιτητές. Είναι εμφανές ότι το λαος έχει, όπως και τα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα, αριστερή ταξικά βάση. Στην κατηγορία των μικρών έχουμε και κάποιες διαφοροποιήσεις: σε σύριζα και  ο-π εκπροσωπούνται περισσότερο οι ελεύθεροι επαγγελματίες, σε κκε και λαος οι επαγγελματίες-βιοτέχνες. Επιπλέον οι ο-π έχουν καλό ποσοστό στους εργοδότες (χαρακτηριστικό που μοιράζονται με τη νδ).

Οι μεγάλοι (πασοκ, νδ) από την άλλη βασίζονται μεν και οι δύο σε αγρότες και νοικοκυρές, αλλά το πασοκ έχει εμφανώς περισσότερο “αριστερή” ταξική σύνθεση: υπερ-εκπροσώπηση των μισθωτών δημοσίου στο πασοκ, και των εργοδοτών στη νδ. Να τονιστεί ότι το πασοκ έχει την πιο ισορροπημενη ταξικά κατανομή ψηφοφόρων από όλα τα κόμματα.

Ηλικιακή σύνθεση

Ομαδοποιώντας τις διαφορές στην ηλικιακή σύνθεση των ψηφοφόρων προκύπτουν δύο κατηγορίες (μικρά-μεγάλα κόμματα) και το κκε.

Λαος, συριζα, ο-π έχουν την ίδια πυραμίδα ηλικιών στους ψηφοφόρους: πολλούς νέους, κάπως λιγότερους μεσήλικες, πολύ λίγους ηλικιωμένους.

Πασοκ, νδ έχουν ακριβώς την αντίθετη ηλικιακή πυραμίδα με τη νδ – πολύ περισσότερο από το πασόκ – να είναι καθαρά κόμμα γερόντων: μόνο στην ηλικία άνω των 65 η νδ συγκεντρώνει ποσοστό μεγαλύτερο από το εκλογικό της ποσοστό.

Το κκε, τέλος, παρουσιάζει μία πιο ισορροπημένη κατανομή με κενό εκπροσώπησης στους σαραντάρηδες και στους άνω των 65.

Μια Κυριακή αλλιώτικη…

[ένα mail από το φίλο sentic από την Ουρουγουάη]

Το ρολόι μου έδειχνε 12.30 όταν σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο . Μετά την βραδινή οινοποσία, το κεφάλι μου ήταν λίγο βαρύ από την γκράπα και το κρασί .O ουρανός συννεφιασμένος στο Μοντεβιδέο, αλλά κάνει μια ζέστη αποπνικτική ,αυτή τη ζέστη που προμηνυει την βροχή που θα ρθει .Απο κατω ,στην Μiranta  κόσμος πάει κι έρχεται προς το shopping ,τις παλιές φυλακές του Punta Carretas όπου μαρτύρησαν εκατοντάδες κομμουνιστές, Τουπαμάρος και άλλοι δημοκράτες την περίοδο της δικτατορίας και πριν. Τι ειρωνεία, ενας χωρος βασανιστηρίων αγωνιστών, ναός του καταναλωτισμού σήμερα..

Να φτιάξω καφέ!! Να κατέβω και για την La Republica σκέφτηκα!

Σε λίγο θα βγουν τα exit polls στην Ελλάδα, δεν είναι μια Κυριακή σαν τις άλλες τουλάχιστον για μένα!!

Όπως κάθε πρωί έβαλα το radio Sur ενώ ετοιμαζόμουν. Mια γυναικεία αλαβάστρινη φωνή τραγουδούσε Canto Popular έτσι που σου σηκωνότανε η τρίχα, καλό σημάδι, σαν να  ξέρουν κι εδώ ότι έχουμε εκλογές στην Ελλάδα και θέλουν να με ανεβάσουν σκέφτηκα αφελέστατα.

Άφησα το ράδιο να παίζει και κατέβηκα στο δρόμο να πάω για την εφημερίδα. Απέναντι στην πλατεία πριν το shopping, τα τραπεζάκια των πολιτικών κομμάτων μοιράζουν λίστες για τις εθνικές εκλογές  στις 25 του Οκτώβρη. Περνώντας απέναντι στάθηκα να καλημερίσω τον γέρο κομουνιστή και την Τουπαμάρα που καθημερινά μοιράζουν τις λίστες του Frente Amplio

Σ’ανάμνηση ενός παλιού βασιλιά…

Ο γιος του πατέρα του, κι εγγονος του παππού του ανέβηκε στο βήμα της νίκης. Το στόμα του ανοιγόκλεισε. Η φωνή του αντήχησε από τα μεγάφωνα, αλλά κανείς δε θυμάται τι είπε. Κανεις πραγματικά δε κατάλαβε τι είπε εκείνη την ίδια στιγμή. Και πραγματικά δεν είχε πει τίποτα.

‘Ανδρέα ζεις, εσύ μας οδηγείς’ κραύγασε το πλήθος. Ξέρει κατά βάθος ότι τίποτα δεν έχει να περιμένει από το μέλλον. Απλά αδράτει της ευκαιρίας να φαντασιωθεί ένα ένδοξο παρελθόν, τότε που τουλάχιστον υπήρχε ελπίδα.

Ένας λαός, όπως όλοι οι λαοί της Ευρώπης που κοιτά προς τα πίσω αναζητώντας χαμένους παραδείσους. Γιατί δεν έχει το θάρρος να κοιτάξει μπροστά. Να δει ότι ο τρόπος ύπαρξης του έχει ξοφλήσει. Και ότι η μόνη λύση είναι να οικοδομήσει έναν εναλλακτικό με μια προσπάθεια που απαιτεί θυσίες, πόνο και αίμα.

Κάποιες από τις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων που ψήφισαν το ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ακόμα (και κάποιοι ίσως κρυφά ελπίζουν) στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού και την κομμουνιστική προοπτική. Πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και με ελεύθερη ανάπτυξη της δημιουργικότητας των κοινωνικών ατόμων.

Αυτοί όμως που έχουν αναλάβει να τους εκπροσωπήσουν αποδεικνύονται τραγικά κατώτεροι των περιστάσεων. Γι’αυτό κι αυτοί που τους ψηφίζουν συχνά το κάνουν με βαριά καρδιά.

Το στόμα της Αλέκας κι αυτό ανοιγόκλεισε για κάποια λεπτά, χωρίς στην ουσία να λέει τίποτα. Χωρίς καμία διάθεση επανεξέτασης πασιφανών λαθών.

Ο καθένας από εμάς που μοιράζεται τα παραπάνω οράματα έχει όμως τη δική του ευθύνη.

Ας τις αναλογιστούμε κι ας μη το βάλουμε κάτω.

Μας χρειάζεται ένα κίνημα χωρίς αυτόματους αποκλεισμούς, με ανοιχτά αυτιά και με δημιουργική αξιοποίηση της παραμικρής επί μέρους ή μη συμφωνίας μας με άτομα, ομάδες και στρώματα στην κοινωνία. Χωρίς τον ηλίθιο ανταγωνισμό για το ποιος είναι πιο συνεπής επαναστάτης. Ν’αλλάξουμε τον κόσμο, αλλάζοντας τους εαυτούς μας.

Μας χρειάζεται μέτωπο στο δογματικό και μηχανιστικό τρόπο σκέψης. Το ίδιο ισχυρό όπως και το μέτωπο στον καιροσκοπισμό (=οπορτουνισμό). Για την ολόπλευρη εξέλιξη της πιο συνεκτικής και προχωρημένης επιστημονικής μεθοδολογίας που έχει εμφανιστεί μέχρι σήμερα, της μαρξιστικής. Για την εξέλιξη της επαναστατικής σκέψης γενικότερα.

Καλλιέργεια της ενότητας ανάμεσα στην παραδοσιακή εργατική τάξη και τα νέα εργατικά στρώματα. Ως δύο στρώματα της ίδιας τάξης που είναι το επαναστατικό υποκείμενο της εποχής μας. Βάρος στην οργάνωση της διασκορπισμένης και εσκεμμένως διαστρωματομμένης νέας εργατικής τάξης. Οργάνωση και διεκδίκηση από τους ντελιβεράδες, τους ερευνητές, τους πληροφορικάριους, τους τεχνικούς.

Ούτε μια μέρα ανοχή στους αστούς του ΠΑΣΟΚ.

Ψηλά την κόκκινη σημαία σύντροφοι στους αγώνες.

Συζήτηση για τις εκλογές

Το πρωί της Πέμπτης ηχογραφήσαμε μια συζήτηση για τις εκλογές με τον Α8λιο, τον Compasso και το Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα. Η μοίρα και η τεχνολογία μας έπαιξαν άσχημο παιχνίδι καθότι ο κυρίος όγκος της συζήτησης (μία περίπου ώρα) δεν ηχογραφήθηκε σωστά, με αποτέλεσμα να ακούγομαι μόνο εγώ… (δε μπορώ να καταλάβω πώς έγινε αυτό…) Γλίτωσαν μόνο τα τελευταία δεκαπέντε λεπτά όπου κάνουμε τις καταληκτικές μας τοποθετήσεις.

Αν και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι – η ζωντανή συζήτηση – χάθηκε και μείναν μόνο οι τέσσερις… μονόλογοι που έτσι ξεκομμένοι ίσως να ακούγονται κάπως δασκαλίστικοι , είπαμε τελικά – έστω και τόσο καθυστερημένα –  να το ανεβάσουμε για να μην πάει τελείως χαμένος ο κόπος μας.

Επιφυλασσόμαστε να μας σε μια επομένη φορά, ίσως για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων αν και δε μπορούμε και να υποσχεθούμε τίποτα.

Για να την ακούσετε κάντε κλικ εδώ:

ή εδώ: συζήτηση για τις εκλογές

Τοποθετούμαστε με τη σειρά: Y, A8lios, Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα, Compasso  και στο τέλος η ώρα του παιδιού με όλους μαζί.

Ομάδα αίματος=Ελληνική!

Εξοπλίζεται η ΕΛ.(Λ)ΑΣ. ενόψει του δύσκολου παρατεταμένου χειμώνα που ζει ο κοσμάκης.

Μπατσόνια…Παντού. Έλεγχος. Χούντα. Αν έχετε δει την περίφημη φωτό της οδού Πειραιώς τις πρώτες ημέρες του Πραξικοπήματος του ’67 οι μπάτσοι ήταν λιγότεροι. Η μόνη διαφορά (και παράλειψη εκ μέρους των σημερινών κυβερνώντων) είναι το τανκ μπροστά από την κλινική στην γωνία.

Οικονομία οδοντογλυφίδα (κι ούτε καν…)

Μετά από μήνες ανεβαίνω κι εγώ στο κατάστρωμα του Granma να προσφέρω μια πιο ανάλαφρη (εμένα μου λες) διάθεση να χαλαρώσουμε λέει λίγο καθότι η μπίζνα με τις Ευρωεκλογές ανέβηκε πάρα πολύ.
Έμαθα κάποιες ειδήσεις που έρχονται κυρίως απ’ τα ξένα (αναγκαστικά λόγω εργασίας) και προτείνω και κάποια εμ-πι-θριζ στο τέλος σαν καλόπιστες προτάσεις.

Είκοσι τρείς από τις είκοσι εφτά χώρες της Ε.Ο.Κ. (αυτό είναι στην ουσία και δεν αλλάζει) μπαίνουν υπό επιτήρηση!! Από ποιους και για ποιους? Τα χουνε παίξει εκεί στον Βορρά (πως τους έλεγε ο Compasso – Ελβετόψυχοι!) και όχι μόνο. Τώρα ψάχνουνε τον «καλό καπιταλισμό» προσφέροντας έναν ακόμα ορυμαγδό στα ρημαγμένα μυαλά μας.

Πίσω απ’(τα βιβλία και) τις λέξεις – Ο Τσίπρας στις Βρυξέλλες

Το παρακάτω κείμενο είναι μια ευγενική παραχώρηση της Krotkaya που θεώρησε ότι ταιριάζει καλύτερα στο Γκράνμα παρά στο δικό της μπλογκ. Αναφέρεται στην επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλλες στις 20 Μαρτίου. Την ευχαριστούμε πολύ για την παραχώρηση της.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι από τους λίγους πολιτικούς αρχηγούς που ήρθαν να μιλήσουν στους “απόδημους” του Βρυξελλοχωριού μας (προς το παρόν) και αυτό καταρχάς είναι προς τιμήν του (εντάξει, οι πονηρά σκεπτόμενοι, θα μιλήσουν για εκλογοθηρία, αλλά ας μην είμαστε τόσο κακόπιστοι). Μας μίλησε λοιπόν επί μία ώρα, και δεν μας τα είπε κι άσχημα: μέσα από τις γενικολογίες και τα συνθηματικά, μπορέσαμε να ανιχνεύσουμε ψίγματα αριστερής ρητορικής.

Μάθαμε για την πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ που καταψηφίστηκε στη Βούλη, και που προέβλεπε την θεσμοθέτηση εκλογικής περιφέρειας αποδήμων, πρόταση που καταρχήν είναι θετική. Ακούσαμε ακόμη, αν και όχι με πολλή σαφήνεια, τις απόψεις και προτάσεις του Συνασπισμού για την οικονομία, την εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια, τον Δεκέμβρη, τις κουκούλες και τα λοιπά ζητήματα της επικαιρότητας.

Μια και μιλάμε για αστικό χωριό…

Χθες το πρωί εκεί που περπατούσα (αμέριμνος) στο κέντρο των Βρυξελλών είδα ξαφνικά μπροστά μου αυτό:

Αυτό είναι αστικό χωριό μάγκα μου! Δε το βρίσκεται πάντως λίγο διαφορετικό από τα ελληνικά πρόβατα? Και ποζάρει και σα μόντελο…

Για τους συν-βρυξελοχωρίτες το μαγευτικό αυτό μέρος βρίσκεται δίπλα στο μετρό Yser και έκει έχει κι άλλα πράτα, κρι-κρια, λαγούδια και πόνια.