Ποιος ψήφισε ποιον;

[του herrk]

Σύντομη παρουσίαση των στοιχείων της έρευνας για την ταξική και ηλικιακή σύνθεση των ψηφοφόρων  των 6 πρώτων κομμάτων

Η έρευνα επιβεβαιώνει κάτι ήδη γνωστό, ότι όχι μόνο τα κόμματα εξουσίας αλλά και τα μικρότερα είναι κατά βάση πολυσυλλεκτικά. Η διαφορά όσον αφορά τη σύνθεση των ψηφοφόρων τους είναι ότι μερικές κατηγορίες (ταξικές / ηλικιακές) εκπροσωπούνται περισσότερο σε κάποια κόμματα.

Ταξική σύνθεση:

Ομαδοποιώντας τη διαφορές στην ταξική σύνθεση προκύπτουν καθαρά δύο κατηγορίες: “μεγάλα” και “μικρά” κόμματα.

Οι μικροί (κκε, λαος, συριζα, ο-π) παρουσιάζουν μία αξιοσημείωτη ομοιότητα έχοντας ως βάση του μισθωτούς ιδιωτικού τομέα, τους άνεργους και τους φοιτητές. Είναι εμφανές ότι το λαος έχει, όπως και τα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα, αριστερή ταξικά βάση. Στην κατηγορία των μικρών έχουμε και κάποιες διαφοροποιήσεις: σε σύριζα και  ο-π εκπροσωπούνται περισσότερο οι ελεύθεροι επαγγελματίες, σε κκε και λαος οι επαγγελματίες-βιοτέχνες. Επιπλέον οι ο-π έχουν καλό ποσοστό στους εργοδότες (χαρακτηριστικό που μοιράζονται με τη νδ).

Οι μεγάλοι (πασοκ, νδ) από την άλλη βασίζονται μεν και οι δύο σε αγρότες και νοικοκυρές, αλλά το πασοκ έχει εμφανώς περισσότερο “αριστερή” ταξική σύνθεση: υπερ-εκπροσώπηση των μισθωτών δημοσίου στο πασοκ, και των εργοδοτών στη νδ. Να τονιστεί ότι το πασοκ έχει την πιο ισορροπημενη ταξικά κατανομή ψηφοφόρων από όλα τα κόμματα.

Ηλικιακή σύνθεση

Ομαδοποιώντας τις διαφορές στην ηλικιακή σύνθεση των ψηφοφόρων προκύπτουν δύο κατηγορίες (μικρά-μεγάλα κόμματα) και το κκε.

Λαος, συριζα, ο-π έχουν την ίδια πυραμίδα ηλικιών στους ψηφοφόρους: πολλούς νέους, κάπως λιγότερους μεσήλικες, πολύ λίγους ηλικιωμένους.

Πασοκ, νδ έχουν ακριβώς την αντίθετη ηλικιακή πυραμίδα με τη νδ – πολύ περισσότερο από το πασόκ – να είναι καθαρά κόμμα γερόντων: μόνο στην ηλικία άνω των 65 η νδ συγκεντρώνει ποσοστό μεγαλύτερο από το εκλογικό της ποσοστό.

Το κκε, τέλος, παρουσιάζει μία πιο ισορροπημένη κατανομή με κενό εκπροσώπησης στους σαραντάρηδες και στους άνω των 65.

Μια Κυριακή αλλιώτικη…

[ένα mail από το φίλο sentic από την Ουρουγουάη]

Το ρολόι μου έδειχνε 12.30 όταν σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο . Μετά την βραδινή οινοποσία, το κεφάλι μου ήταν λίγο βαρύ από την γκράπα και το κρασί .O ουρανός συννεφιασμένος στο Μοντεβιδέο, αλλά κάνει μια ζέστη αποπνικτική ,αυτή τη ζέστη που προμηνυει την βροχή που θα ρθει .Απο κατω ,στην Μiranta  κόσμος πάει κι έρχεται προς το shopping ,τις παλιές φυλακές του Punta Carretas όπου μαρτύρησαν εκατοντάδες κομμουνιστές, Τουπαμάρος και άλλοι δημοκράτες την περίοδο της δικτατορίας και πριν. Τι ειρωνεία, ενας χωρος βασανιστηρίων αγωνιστών, ναός του καταναλωτισμού σήμερα..

Να φτιάξω καφέ!! Να κατέβω και για την La Republica σκέφτηκα!

Σε λίγο θα βγουν τα exit polls στην Ελλάδα, δεν είναι μια Κυριακή σαν τις άλλες τουλάχιστον για μένα!!

Όπως κάθε πρωί έβαλα το radio Sur ενώ ετοιμαζόμουν. Mια γυναικεία αλαβάστρινη φωνή τραγουδούσε Canto Popular έτσι που σου σηκωνότανε η τρίχα, καλό σημάδι, σαν να  ξέρουν κι εδώ ότι έχουμε εκλογές στην Ελλάδα και θέλουν να με ανεβάσουν σκέφτηκα αφελέστατα.

Άφησα το ράδιο να παίζει και κατέβηκα στο δρόμο να πάω για την εφημερίδα. Απέναντι στην πλατεία πριν το shopping, τα τραπεζάκια των πολιτικών κομμάτων μοιράζουν λίστες για τις εθνικές εκλογές  στις 25 του Οκτώβρη. Περνώντας απέναντι στάθηκα να καλημερίσω τον γέρο κομουνιστή και την Τουπαμάρα που καθημερινά μοιράζουν τις λίστες του Frente Amplio

Σ’ανάμνηση ενός παλιού βασιλιά…

Ο γιος του πατέρα του, κι εγγονος του παππού του ανέβηκε στο βήμα της νίκης. Το στόμα του ανοιγόκλεισε. Η φωνή του αντήχησε από τα μεγάφωνα, αλλά κανείς δε θυμάται τι είπε. Κανεις πραγματικά δε κατάλαβε τι είπε εκείνη την ίδια στιγμή. Και πραγματικά δεν είχε πει τίποτα.

‘Ανδρέα ζεις, εσύ μας οδηγείς’ κραύγασε το πλήθος. Ξέρει κατά βάθος ότι τίποτα δεν έχει να περιμένει από το μέλλον. Απλά αδράτει της ευκαιρίας να φαντασιωθεί ένα ένδοξο παρελθόν, τότε που τουλάχιστον υπήρχε ελπίδα.

Ένας λαός, όπως όλοι οι λαοί της Ευρώπης που κοιτά προς τα πίσω αναζητώντας χαμένους παραδείσους. Γιατί δεν έχει το θάρρος να κοιτάξει μπροστά. Να δει ότι ο τρόπος ύπαρξης του έχει ξοφλήσει. Και ότι η μόνη λύση είναι να οικοδομήσει έναν εναλλακτικό με μια προσπάθεια που απαιτεί θυσίες, πόνο και αίμα.

Κάποιες από τις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων που ψήφισαν το ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ακόμα (και κάποιοι ίσως κρυφά ελπίζουν) στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού και την κομμουνιστική προοπτική. Πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και με ελεύθερη ανάπτυξη της δημιουργικότητας των κοινωνικών ατόμων.

Αυτοί όμως που έχουν αναλάβει να τους εκπροσωπήσουν αποδεικνύονται τραγικά κατώτεροι των περιστάσεων. Γι’αυτό κι αυτοί που τους ψηφίζουν συχνά το κάνουν με βαριά καρδιά.

Το στόμα της Αλέκας κι αυτό ανοιγόκλεισε για κάποια λεπτά, χωρίς στην ουσία να λέει τίποτα. Χωρίς καμία διάθεση επανεξέτασης πασιφανών λαθών.

Ο καθένας από εμάς που μοιράζεται τα παραπάνω οράματα έχει όμως τη δική του ευθύνη.

Ας τις αναλογιστούμε κι ας μη το βάλουμε κάτω.

Μας χρειάζεται ένα κίνημα χωρίς αυτόματους αποκλεισμούς, με ανοιχτά αυτιά και με δημιουργική αξιοποίηση της παραμικρής επί μέρους ή μη συμφωνίας μας με άτομα, ομάδες και στρώματα στην κοινωνία. Χωρίς τον ηλίθιο ανταγωνισμό για το ποιος είναι πιο συνεπής επαναστάτης. Ν’αλλάξουμε τον κόσμο, αλλάζοντας τους εαυτούς μας.

Μας χρειάζεται μέτωπο στο δογματικό και μηχανιστικό τρόπο σκέψης. Το ίδιο ισχυρό όπως και το μέτωπο στον καιροσκοπισμό (=οπορτουνισμό). Για την ολόπλευρη εξέλιξη της πιο συνεκτικής και προχωρημένης επιστημονικής μεθοδολογίας που έχει εμφανιστεί μέχρι σήμερα, της μαρξιστικής. Για την εξέλιξη της επαναστατικής σκέψης γενικότερα.

Καλλιέργεια της ενότητας ανάμεσα στην παραδοσιακή εργατική τάξη και τα νέα εργατικά στρώματα. Ως δύο στρώματα της ίδιας τάξης που είναι το επαναστατικό υποκείμενο της εποχής μας. Βάρος στην οργάνωση της διασκορπισμένης και εσκεμμένως διαστρωματομμένης νέας εργατικής τάξης. Οργάνωση και διεκδίκηση από τους ντελιβεράδες, τους ερευνητές, τους πληροφορικάριους, τους τεχνικούς.

Ούτε μια μέρα ανοχή στους αστούς του ΠΑΣΟΚ.

Ψηλά την κόκκινη σημαία σύντροφοι στους αγώνες.

Συζήτηση για τις εκλογές

Το πρωί της Πέμπτης ηχογραφήσαμε μια συζήτηση για τις εκλογές με τον Α8λιο, τον Compasso και το Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα. Η μοίρα και η τεχνολογία μας έπαιξαν άσχημο παιχνίδι καθότι ο κυρίος όγκος της συζήτησης (μία περίπου ώρα) δεν ηχογραφήθηκε σωστά, με αποτέλεσμα να ακούγομαι μόνο εγώ… (δε μπορώ να καταλάβω πώς έγινε αυτό…) Γλίτωσαν μόνο τα τελευταία δεκαπέντε λεπτά όπου κάνουμε τις καταληκτικές μας τοποθετήσεις.

Αν και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι – η ζωντανή συζήτηση – χάθηκε και μείναν μόνο οι τέσσερις… μονόλογοι που έτσι ξεκομμένοι ίσως να ακούγονται κάπως δασκαλίστικοι , είπαμε τελικά – έστω και τόσο καθυστερημένα –  να το ανεβάσουμε για να μην πάει τελείως χαμένος ο κόπος μας.

Επιφυλασσόμαστε να μας σε μια επομένη φορά, ίσως για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων αν και δε μπορούμε και να υποσχεθούμε τίποτα.

Για να την ακούσετε κάντε κλικ εδώ:

ή εδώ: συζήτηση για τις εκλογές

Τοποθετούμαστε με τη σειρά: Y, A8lios, Μπρεζνιεφικό Απολίθωμα, Compasso  και στο τέλος η ώρα του παιδιού με όλους μαζί.

Ομάδα αίματος=Ελληνική!

Εξοπλίζεται η ΕΛ.(Λ)ΑΣ. ενόψει του δύσκολου παρατεταμένου χειμώνα που ζει ο κοσμάκης.

Μπατσόνια…Παντού. Έλεγχος. Χούντα. Αν έχετε δει την περίφημη φωτό της οδού Πειραιώς τις πρώτες ημέρες του Πραξικοπήματος του ’67 οι μπάτσοι ήταν λιγότεροι. Η μόνη διαφορά (και παράλειψη εκ μέρους των σημερινών κυβερνώντων) είναι το τανκ μπροστά από την κλινική στην γωνία.

Οικονομία οδοντογλυφίδα (κι ούτε καν…)

Μετά από μήνες ανεβαίνω κι εγώ στο κατάστρωμα του Granma να προσφέρω μια πιο ανάλαφρη (εμένα μου λες) διάθεση να χαλαρώσουμε λέει λίγο καθότι η μπίζνα με τις Ευρωεκλογές ανέβηκε πάρα πολύ.
Έμαθα κάποιες ειδήσεις που έρχονται κυρίως απ’ τα ξένα (αναγκαστικά λόγω εργασίας) και προτείνω και κάποια εμ-πι-θριζ στο τέλος σαν καλόπιστες προτάσεις.

Είκοσι τρείς από τις είκοσι εφτά χώρες της Ε.Ο.Κ. (αυτό είναι στην ουσία και δεν αλλάζει) μπαίνουν υπό επιτήρηση!! Από ποιους και για ποιους? Τα χουνε παίξει εκεί στον Βορρά (πως τους έλεγε ο Compasso – Ελβετόψυχοι!) και όχι μόνο. Τώρα ψάχνουνε τον «καλό καπιταλισμό» προσφέροντας έναν ακόμα ορυμαγδό στα ρημαγμένα μυαλά μας.

Πίσω απ’(τα βιβλία και) τις λέξεις – Ο Τσίπρας στις Βρυξέλλες

Το παρακάτω κείμενο είναι μια ευγενική παραχώρηση της Krotkaya που θεώρησε ότι ταιριάζει καλύτερα στο Γκράνμα παρά στο δικό της μπλογκ. Αναφέρεται στην επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλλες στις 20 Μαρτίου. Την ευχαριστούμε πολύ για την παραχώρηση της.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι από τους λίγους πολιτικούς αρχηγούς που ήρθαν να μιλήσουν στους “απόδημους” του Βρυξελλοχωριού μας (προς το παρόν) και αυτό καταρχάς είναι προς τιμήν του (εντάξει, οι πονηρά σκεπτόμενοι, θα μιλήσουν για εκλογοθηρία, αλλά ας μην είμαστε τόσο κακόπιστοι). Μας μίλησε λοιπόν επί μία ώρα, και δεν μας τα είπε κι άσχημα: μέσα από τις γενικολογίες και τα συνθηματικά, μπορέσαμε να ανιχνεύσουμε ψίγματα αριστερής ρητορικής.

Μάθαμε για την πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ που καταψηφίστηκε στη Βούλη, και που προέβλεπε την θεσμοθέτηση εκλογικής περιφέρειας αποδήμων, πρόταση που καταρχήν είναι θετική. Ακούσαμε ακόμη, αν και όχι με πολλή σαφήνεια, τις απόψεις και προτάσεις του Συνασπισμού για την οικονομία, την εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια, τον Δεκέμβρη, τις κουκούλες και τα λοιπά ζητήματα της επικαιρότητας.

Μια και μιλάμε για αστικό χωριό…

Χθες το πρωί εκεί που περπατούσα (αμέριμνος) στο κέντρο των Βρυξελλών είδα ξαφνικά μπροστά μου αυτό:

Αυτό είναι αστικό χωριό μάγκα μου! Δε το βρίσκεται πάντως λίγο διαφορετικό από τα ελληνικά πρόβατα? Και ποζάρει και σα μόντελο…

Για τους συν-βρυξελοχωρίτες το μαγευτικό αυτό μέρος βρίσκεται δίπλα στο μετρό Yser και έκει έχει κι άλλα πράτα, κρι-κρια, λαγούδια και πόνια.

Ειδήσεις (άσχημες) από το μηχανοστάσιο…

Κατέβασαν μια εφημερίδα στο μηχανοστάσιο του πλοίου και έμαθα κι εγώ κάποια νέα. Μεθυσμένοι υπουργοί, απαίδευτοι νέοι GW Bush, βιαστές χωρών και βρετανικά τοξικά χύμα στην Αφρική, μιλάμε για ασυγχρόνιστο χάος. Καλά νέα μόνο η πτώση στην τιμή της κοκαΐνης και τα καλλιτεχνικά.

Καλά κάνω μου φαίνεται και την αράζω στο μηχανοστάσιο του Granma…

Ο (πάντα δικός μας) Ομπάμα έδειξε τον δρόμο για την νέα διακυβέρνηση και την χρήση της διπλωματίας: 17.000 νέοι στρατιώτες στο Αφγανιστάν. Μεγάλε, έτσι κάνω κι εγώ “διπλωματία”.

Η (πάντα κερατωμένη-«δεν ξεχνώ») Χίλαρι Κλίντον, πήγε ως νέα υπεξ της χώρας περιοδεία στην Άπω Ανατολή και άρχισε να θυμίζει τα γεράκια: αν ρίξετε πυραύλους θα σας ρίξουμε κι εμείς είπε στους Βορειοκορεάτες. Και μην ξεχνάτε ότι έχουμε πιο πολλούς και άλλα τέτοια ωραία. Είναι αστείο η υπερδύναμη να “φοβάται” μια μεσαιωνική από πολλές απόψεις χώρα που κόβουν το ηλεκτρικό 12 ώρες την ημέρα.

Εκεί στην Άπω Ανατολή οι γιαπωνέζοι λογιστές δεν το πιστεύουν: η μεγαλύτερη οικονομική κρίση για την χώρα λέει από το 1974, ίσως και από το 1945. Και επειδή όταν ένα πράγμα σου πάει στραβά, μπορούν όλα να σου πάνε στραβά, ο Γιαπωνέζος υπουργός Οικονομικών, μία μόλις μέρα μετά την δημοσιοποίηση των στοιχείων, εμφανίστηκε μεθυσμένος σε επίσημη συνέντευξη τύπου στην Ρώμη. Είσαι o κρασοπατέρας μας, αλλά με το αλκοόλ κανένας πόνος δεν γιατρεύεται αγαπητέ Takana Mantara…

Εκεί στην Ρώμη, ο Μπερλουσκόνι και οι φίλοι του λένε να ευνουχίζουν τους βιαστές. Εσένα που έχεις βιάσει ολόκληρη την χώρα τι έπρεπε να σου κάνουν δλδ? Διαβάσατε ίσως τι είπε για τα αεροπλάνα που επί χούντας στην Αργεντινή (1976-83) πέταγαν στην θάλασσα (συνήθως τσιμεντομένους) τους αντιφρονούντες: «Ωραίες ημέρες εκείνες, τους κατέβαζαν από το αεροπλάνα και τους έβγαζαν να πάρουν αέρα».

Στην Βρετανία, πίσω από την -μοναδική στα χρονικά και- εξοργιστική υποκρισία των μμε τους, διαβάζεις που και που καμιά είδηση: όπως αυτή που μας πληροφορεί ότι γίνεται συλλογή των τοξικών από τις βιομηχανίες της χώρας και στέλνονται στην Αφρική και πεθαίνει ο κόσμος. Δεν βαριέσαι μωρέ, φτωχοί είναι οι Αφρικάνοι…κάποια μέρα θα πέθαιναν από κάτι άλλο (αυτό το πράμα μου το έχει πει ένα -από τα πολλά- πρώην αφεντικό μου για τους Παλαιστίνιους όταν τις έτρωγαν από τους Ισραηλινούς!)

Όλοι αυτοί για να παρηγορηθούν πάντως, έμαθαν ότι η τιμή της κοκαΐνης συνεχίζει και πέφτει παγκοσμίως, επειδή οι έμποροι έχουν βρει λέει άπειρες καβάτζες σε Δυτική Αφρική και Ανατολική Ευρώπη για να περνάνε τα πάντα…Ωραία!

Στα καλλιτεχνικά, ίσως να επανενωθούν οι Faith No More, μιλάμε με διαφορά για το reunion των αιώνων.
Έρχονται είπαν οι Ska-P. Αθηναίοι μην χαίρεστε, στην Μπάοκλαντ (Σαλόνικα) παίζουν 16 του Μάη. Σάββατο. Άρα εκδρομή. Πάλι! Ni Fu Ni Fa!

Τραγούδια:
1) Pennywise-Fuck Authority
2) Gun-Word Up
3) Faith No More-Epic (τιμής ένεκεν λέμε)

ΥΓ: Παρακαλώ τους καπεταναίους Compasso ή/και Y να μάθουν κι εμάς στο μηχανοστάσιο να κάνουμε εκείνη την μόντα που βγάζει το άρθρο σε περίληψη…

Οικολογικές ανησυχίες και άλλα από το μηχανοστάσιο…

Κατεβαίνω από τα βουνά της Sierra Lamoya για να ξαναμπώ μετά από καιρό στο (μηχανοστάσιο του) Granma, το οποίο οι επιφανείς compañeros Compasso και Υ έχουν αναλάβει να οδηγήσουν (με ακρίβεια μέχρι στιγμής) στον προορισμό του. Δικαιολογώ απόλυτα τον εκνευρισμό τους για τα συμβάντα, θα αλαφρύνω ολίγον την ατμόσφαιρα μάλλον αυτός θα είναι ο ρόλος μου στο καράβι, εκτός από το να του ρίχνω κάρβουνα στην μηχανή για να μας πάει κάποια μέρα μέχρι την Κούβα.

Έμαθα ότι ο άλλος compañero makelovenotwork την έκανε, ελπίζω όχι για Μαϊάμι.

Και ναι, θα προτείνω στο τέλος και κανά κομματάκι ζόρικο…

Οι Άγγλοι είναι καραμαλάκες: χτες χιόνιζε σε όλη την χώρα και αντί να το χαρούν, καθόντουσαν και υπολόγιζαν πόσο κόστισε στην οικονομία η κακοκαιρία (6 δις λίρες είπαν). Τι περιμένεις, κάποτε είδα έναν παρόμοιο υπολογισμό με την οικονομική ζημιά από νεκρούς στρατιώτες τους στο Ιράκ..!

Μόνος επιβιώσας στην γηραιά Αλβιώνα ο Jeremy Clarkson, ναι αυτός ο απίστευτος χοντρός που παρουσιάζει σε μια εκπομπή για αυτοκίνητα, το Top Gear, πειράματα του στυλ «ας δούμε τι θα πάθω αν τρακάρω την νταλίκα με 120 χλμ σε τοίχο»…Ο τύπος έγραψε στην στήλη του τον λόγο που κλείνουν κατά εκατοντάδες οι παμπ της χώρας: «Δεν μπορείς να περιμένεις από έναν πελάτη να σε σεβαστεί λέγοντάς του να απολαύσει υπεύθυνα και με φειδώ το ποτό του»…

Ο Guardian μας ενημερώνει σήμερα ότι τα βιοκαύσιμα είναι πιο επιβλαβή για τα humans από το πετρέλαιο και την βενζίνη. Μόλις προχτές μας έλεγε ότι αν η Βρετανία δεν χωθεί με τα μπούνια στα γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα θα πεινάσει πολύ σύντομα. Την καλύτερη δουλειά κάνει ο Guardian. Τρώει με δέκα μασέλες.

Και μου θυμίζει και τον Ρήγκαν, τον αγέρωχο πιστολέρο που από τις ερήμους των μεσοδυτικών πολιτειών τον έβαλαν στον Λευκό Οίκο κάποτε για να μας πει ότι τα δέντρα είναι υπεύθυνα για το διοξείδιο του άνθρακα που εκλύεται στην ατμόσφαιρα.

Κάπου στην Ευρώπη, η ΕΕ μας είπε ορθά κοφτά να κόψουμε το κεφάλι μας και να επενδύσουμε στα πυρηνικά γιατί δεν μας παίρνει αλλιώς και πως θα φάνε το παντεσπάνι τους τα πυρηνικά λόμπι για τα οποία μας ενημερώνει τακτικά και ο γίγας Υ. Δεν επαφίεται λέει πια στην θέληση κάθε κράτους-μέλους το τι θα κάνει με τα πυρηνικά. Ενώ μέχρι τώρα ε? (Y ο λαός απαιτεί λεπτομέρειες)

Στην βόρεια Αμερική ο πράσινος Ομπάμα τα έχει βρει μπαστούνια. Ακόμα και οι καλύτεροί του φίλοι του λένε να ξεχάσει τα περί πράσινης οικονομίας (τα όσα έλεγε ότι έχει στο μυαλό του τελοσπάντων) γιατί τώρα που βγήκαμε πάνω «τα λεφτά είναι πολλά-Μπάρακ!». Ο υπουργός Ενέργειας του, ο Στίβεν Τσου προειδοποίησε ότι η Καλιφόρνια ίσως αφανιστεί από την λειψυδρία γιατί τα χιόνια στα αποπάνω βουνά δεν πέφτουν, και δεν μπαίνει το νερό στα ποτάμια, και δεν φτάνει στην Καλιφόρνια.

Τι θα πίνει τώρα ο Michael Knight? Ο Arnold Schwarzenegger? Μονο η Pamela Anderson ξέρουμε τι πίνει. (εχω μείνει πίσω στους celebrities το παραδέχομαι)…

Και αν μείνουμε χωρίς την πρέζα την Καλιφόρνια τι θα δείχνουμε στον κόσμο… Θα μας μείνει η παρηκμασμένη Νέα Υόρκη…λένε τώρα ότι ξαναπερνά την οικονομική κρίση και τον κοινωνικό ξεπεσμό που έζησε στα 70ς…Αν είναι να ξαναβγάλει τις μπάντες που έβγαλε τότε-ας την περάσει.

Πέρασαν 15 μέρες μόνο χωρίς τον George W.Bush και ήδη μου λείπει γαμώτο. Ο Ομπάμα θα έχει επίσης πολύ πλάκα, χτες βγήκε και είπε εν ολίγοις ότι «τα έχουμε σκατώσει μέχρι στιγμής». Και καπνίζει κιόλας! Μπορεί να αποδειχτεί το ίδιο κακός με τον λατρεμένο πια G.W. Αλλά δεν θα είναι σε καμία περίπτωση το ίδιο ηλίθιος.

Τελευταία δήλωση λατρεμένου πριν καβαλήσει το jet από White House για Tejas: «Η προεδρία ήταν μια καλή εμπειρία, αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με ένα ηλιοβασίλεμα στο Τέξας»…

ΥΓ: Ο Κακλαμάνης είναι goal, θα κάνει όλη την Αθήνα mall…Τζίμης Πανούσης

ΥΓ 2: Τραγούδια – Pennywise/Bro Hymn, Disturbed/Get Down With the Sickness, Soulfly/Quilombo