Ηλεκτρικος Θησεας

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι
απ’ το 50 έχει να φανεί
κι εσύ βιδώθηκες μες το λιμάνι
με ανθοδέσμη που ‘χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι
κι η Αριάδνη έχει μουγγαθεί.
Σε δίκασαν να σπάταλας τα χρόνια
σε μια ζωή χωρίς προοπτική,
χάνεσαι σα το γλάρο στην Ομόνοια
και όταν ψάχνεις λύση στη φυγή,
πληρώνεις όσο όσο τα διόδια
και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι
κι η Αριάδνη έχει μουγγαθεί.
Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι,
ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι
και ποιος τα βράδια κλαίει σα παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιο άλλοι
βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι
κι η Αριάδνη έχει μουγγαθεί.
Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν
και τα κεφάλια βγαίνουν σα σκουριά.
Στα σουπερμάρκετ τέλειωσε η ελπίδα
κι εσύ κοκάλωσες στη σκαλωσιά.
Που πήγαν οι τρακόσιοι του Λεωνίδα
και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας και τα λοιπά…
Φοβάσαι ότι θα ΄ρθει η καταιγίδα
και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βαλέ σε γυάλα μέσα τη πατρίδα
και κρύψε τη καλά μέσα στη γη.
Μήπως τη ψάχνουν σα την Ατλαντίδα
αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι
κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.
Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια
ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή,
γι’ αυτό και χάθηκε στα σφαιριστήρια
και μες τα γήπεδα τη Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια,
ρωτάς ποιοι σ’ έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι
κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.
Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα
και μες τα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια
και το λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια
τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά.
Τρέχεις να ψάξεις μες τα καταφύγια
και βρίσκεις μια αιχμάλωτη γενιά.
Μια πλαστική ανέμισες σημαία
πίστεψες σ έναν άγνωστο θεό,
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία,
ειδήσεις σίριαλ και τσίμπλα ροκ.
Και πως θα ξημερώσει άλλη μέρα
όταν τα λάθη κλέβουν το καιρό;
Και πως θα ξημερώσει άλλη μέρα
όταν το ψέμα σέρνει το χορό;
Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι,
μίλησε με τ αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου
στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Παρέ τηλέφωνο τη μοναξιά σου
ή βγες ξανά στο δρόμο της φωτιάς
Μουσική:Γιάννης Μαρκόπουλος
Στίχοι:Δημήτρης Βάρος
Ερμηνεία:Παύλος Σιδηρόπουλος , Μαρία Φωτίου
Δίσκος:ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ(1988)








's
teenageidol είπε
Και γαμω τις κομματαρες…
Lorretta Papastathis είπε
Σαν συμπλήρωμα του θαυμάσιου αυτού τραγουδιού, παραθέτω ένα ποίημα που έγραψε ο Δημήτρης Βάρος και το βρήκα στο site του: http://www.varos.gr :
Σ΄ αυτό τον τόπο οι αλήθειες σου ματώνουν
Η Αθήνα δεν είναι πια εδώ
Ταξιδεύει σε καρόδρομο
με μια άχρηστη ρεζέρβα στο πορτ μπαγκάζ
Είπε τον Υάκινθο Απόλλωνα
και τον Απόλλωνα Ιησού
Έθαψε το νεφεληγερέτη
κάτω απ΄ τα ξωκλήσια του Προφήτη Ηλία
Τα ξωκλήσια του Προφήτη Ηλία
κάτω από κεραίες τηλεόρασης
Κι είναι πέντε και δέκα το πρωί
Η Ειλείθυια κατηφορίζει την Πάρνηθα
με μία αγκαλιά γεμάτη νεκρολούλουδα
Μύρισε τον άνεμο
Αφουγκράσου τα πουλιά του Τειρεσία
Αυτή η νύχτα έχει ένα παράξενο μήνυμα για σένα
Σπασμένο γυαλί το όνειρο στα σωθικά σου
Πως χωρίς τη λάμψη του θα κρατηθείς;
Και πως θα το συναρμολογήσεις;
Έτσι κι αλλιώς θα ματωθείς
Σκύψε στη γη
Διάγραψε τους όρκους σου στη Στύγα
και σαν τον Αλκυονέα
εγκατάλειψε την Παλλήνη