Συνομιλώντας με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο (2009)

Συνέντευξη του Θόδωρου Αγγελόπουλου στον Παναγιώτη Φραντζή για το Πριν.

Μία είναι η ταινία που γυρίζει σε όλη του τη ζωή, με πολλές παραλλαγές. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος συνομιλεί με την ιστορία έχοντας στραμμένο το βλέμμα του σε ένα εσωτερικό βαθύ παρόν. Εδώ όπου συμπυκνώνονται παρελθόν και μέλλον. Βλέπει και προσπαθεί να καταλάβει την εποχή του, εστιάζοντας το φακό του στο τελευταίο μισό του εικοστού αιώνα, αλλά μιλώντας σε έναν ενιαίο παροντικό ιστορικό χρόνο. Τώρα ξέρουμε, ακόμα και οι νεότεροι, και οι πιο ανίδεοι: Όλα είναι εδώ. Το παρελθόν δεν είναι νεκρό. Το μέλλον δεν αργεί.

Ετικέτες:πολιτισμός

Το τραγούδι της Παρασκευής: “Don’t Shoot Me”

Κάθε Παρασκεύη προτείνουμε ένα τραγούδι προς ακρόαση, από τη διεθνή αλλά και την ελληνική μουσική σκηνή, με πολιτικοποιημένο ριζοσπαστικό στίχο. Αυτή τη βδομάδα τραγούδι βαλκάνικο αλλά από το Αμέρικα.

Don’t Shoot Me

Ετικέτες:balkan gupsy, πολιτισμός, πολιτικά τραγούδια, kultur shock, seatle

Τι κάνουν οι τραπεζίτες μέσα στις συνόδους της ΕΕ και τι μέσα στις κυβερνήσεις;

Το χρονικό ενός «κουρέματος» με τραπεζίτη για κουρέα

Aναδημοσίευση από το Αριστερό Βήμα και το RadioBubble

Μελέτη για λογαριασμό του Corporate Europe Observatory

Στις συνόδους κορυφής της Ευρωζώνης του Ιούλη και του Οκτώβρη 2011 αποφασίστηκε το ‘κούρεμα’ του ελληνικού χρέους ώστε να σωθεί το Ευρώ. Η απόφαση αυτή προβλήθηκε ως γενναιόδωρο δώρο των τραπεζιτών ώστε να ‘σωθεί η Ελλάδα’. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ‘διορθωτική κίνηση’ των ίδιων των τραπεζών ώστε να αποφύγουν την κατάρρευση ενός συγκεκριμένου τύπου χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη δημιουργία του οποίου οι ίδιες πίεσαν, αλλά και προσπάθεια να μετατοπίσουν τα βάρη των κλυδωνισμών στα κράτη. Και τα δύο αυτά πράγματα επιδιώκουν να τα κάνουν φυσικά με το αζημίωτο.

Ενώ οι διαπραγματεύσεις για τις τεχνικές λεπτομέρειες του ‘κουρέματος’ ή αλλιώς PSI είναι στην τελική ευθεία το παρόν άρθρο ανατρέχει στον χρόνο και τον τόπο της γεννήσεως του.

Το καλοκαίρι του 2011, η ΕΕ είχε πλέον υποχρεωθεί από τα πράγματα να σταματήσει να παριστάνει ότι το ελληνικό χρέος μπορούσε να αποπληρωθεί. Ενεπλάκη λοιπόν σε διαπραγματεύσεις με ένα λόμπι που εκπροσωπεί τις μεγαλύτερες τράπεζες διεθνώς, το In­sti­tute of In­ter­na­tional Fi­nance (IIF), ωστέ να ‘αναδιαρθρωθεί’ το χρέος. Το IIF δημιουργήθηκε το 1983 όταν η κρίση χρέους στη Λατινική Αμερική οδηγούσε στις πρώτες επεμβάσεις του ΔΝΤ[1] και σήμερα έχει συγκροτήσει ειδική ομάδα πoυ αποτελείται από τις τράπεζες – πιστωτές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών.[2]

Πολλοί ανταποκριτές στις Βρυξέλλες εντυπωσιάστηκαν από την εικόνα των εκπροσώπων του IIF να εισέρχονται στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τις ημέρες των Συνόδων του. Το Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών (Corporate Europe Observatory), κάνοντας χρήση του δικαιώματος όλων των πολιτών να ζητήσουν έγγραφα από τους οργανισμούς της ΕΕ, ζήτησε να δει τα πρακτικά των συναντήσεων των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης με το IIF. ­[3]

Κρίμα

Η ειρωνία στην είδηση του θανάτου του Αγγελόπουλου, είναι ότι είναι κατά κάποιο τρόπο αποτελεί απάντηση στην ερώτηση, που είναι ο πνευματικός κόσμος της χώρας σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Κρυμμένος από τα φώτα της δημοσιότητας είναι αυτός ο πνευματικός κόσμος, είτε από επιλογή είτε πεταμένος κάτω από τη χαλί γιατί δε κολάει στην αισθητική της κονσέρβας, γιατί το στάχυ που εξέχει πρέπει να κόβεται. Έτσι και ο Αγγελόπουλος, ενας άνθρωπος με συνεπή στάση μέχρι και την περίοδο της απόλυτης καταξίωσης του, ασυνεπής ως προς τη διαδρομή των “πνευματικών” της γενιάς του, που ξεπουλήσαν ιδεολογίες για μερικές συναυλίες στο Ηρώδειο.

Μας έμαθε κινηματογράφο, μας έμαθε ιστορία, μα πάνω απ’ όλα μας έμαθε μέσα από τη τέχνη και τη ζωή του, τι θα πει να ακούς. Και αυτό είναι το μόνο απαραίτητο στοιχείο της τέχνης. Να αφουγκράζεται και κατ’επέκατση να εκφράζει. Σ’ αυτό ο Αγγελόπουλος αποτελεί παράδειγμα και η λέξη “αθάνατος” ξεφεύγει από τη κοινοτυπία και αποκτά νόημα.

Κρίμα. Πραγματικά δεν μας περισσεύουν οι σημαντικοί άνθρωποι αυτές τις στιγμές.

ΥΓ: για κάποιο λόγο όταν άκουσα για το θάνατο του, χαμογέλασα. Χαμογέλασα γιατί θυμήθηκα εκείνη τη προβολή του “Θίασου” που είχαμε κάνει στο Φιλίπ, με το Μάνο και το βυτίο.  Εκείνη η προβολή για εμένα ήταν σημαντικός σταθμός. Κατάλαβα πως υπάρχουν ακόμα πολλοι άνθρωποι γύρω μας που αρνούνται να βάλουν ευατούς μέσά στο στενό κουτί που κλείνουν τις ζωές μας. Αυτός είναι ο Τεό. Ακόμα και με το θάνατο του, με έκανε να χαμογελάσω.

Φαινομενολογία του χρήματος και της διαφθοράς και ταξική πάλη

Ι. Το χρήμα είναι ο μεγάλος κοινωνικός ενοποιητής: συνδέει κάθε μέλος της κοινωνίας, από άκρη σε άκρη, σε παγκόσμια κλίμακα, σε ένα τεράστιο, δαιδαλώδες πλέγμα σχέσεων απ’ το οποίο είναι αδύνατο να βγεις χωρίς να εξέλθεις απ’ τον πολιτισμό τον ίδιο. Εξαναγκάζει κάθε άνθρωπο στην αποδοχή και αναπαραγωγή των κοινωνικών σχέσεων στις οποίες γεννιέται, χωρίς την ανάγκη πρόσβασης σε θρησκευτικές δοξασίες, καταγωγικούς μύθους, ή οτιδήποτε άλλο εγγυόταν παλαιότερα την κοινωνική συνοχή. Στην πραγματικότητα, το χρήμα είναι ουσιαστικά συνώνυμο του πολιτισμού, εφόσον ληφθεί υπόψη ότι με την λέξη “πολιτισμός” ο Ένγκελς περιέγραψε το πέρασμα στην πατριαρχική εξουσία, την ατομική ιδιοκτησία και τη δουλεία που σηματοδότησε το τέλος των κοινωνιών των βαρβάρων.

Ετικέτες:ταξική πάλη, χρήμα, Κοινωνική θεωρία, διαφθορά

Το τραγούδι της Παρασκευής: “Timber”

Κάθε Παρασκεύη προτείνουμε ένα τραγούδι προς ακρόαση, από τη διεθνή αλλά και την ελληνική μουσική σκηνή, με πολιτικοποιημένο ριζοσπαστικό στίχο.  Αυτή τη βδομάδα σκαλίζουμε την ηλεκτρονική σκηνή για να βρούμε τους Coldcut.

Timber

Ετικέτες:coldcut, πολιτισμός, πολιτικά τραγούδια, Οικολογία, αμαζόνιος, ηλεκτρονική, κινήματα, μουσική

SOPA και PIPA

Σώπα και πίπα. Αληγορίκο;

Για σήμερα το Granma συμμετέχει στην διαδιακτυακή διαμαρτυρία ενάντια στην λογοκρισία στο ίντερνετ που προωθείτε με τα δύο νομοσχέδια στο Κονγκρέσο και στη Γερουσία. Επιτρέπονται μόνο σχόλια για την χτεσινή απεργία, για να μη χάσουμε και το δάσος. Όλα τα άλλα κλείνουν.

Η ανακοίνωση της wikipedia εδώ. Petition για τους μη Αμερικάνους, στο site americancensorship εδώ.

Ετικέτες:americancensorship, pipa, sopa

Ανταποκρίσεις από την Παναττική Απεργία

ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ.

Eνώ η ελληνική αστική τάξη βαδίζει προς τη χρεοκοπία της, η ΕΕ πασχίζει να συμφωνήσει μια νέα αντιλαϊκή συνθήκη και η Μάργκαρετ Θάτσερ στριφογυρνάει στο θανατικό κρεβάτι της. Ενώ ο Παπαδήμος – Βενιζέλος ”διαπραγματεύονται” τη μεγαλύτερη προδοσία από καταβολής ελληνικού κράτους με τη μεταφορά των ελληνικών ομολόγων στο βρετανικό δίκαιο.

Ο ΛΑΟΣ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ.

19.995 λεύγες υπό τη θάλασσα

Κυκλοφόρησε το πέμπτο τεύχος της Λεύγας. Αναπαράγω σ’αυτό το ποστ το δελτίου τύπου της.

19.995 λεύγες υπό τη θάλασσα και ακόμα συγκρούονται το Κόμμα και το Κίνημα, όπως εκείνο το μεσημέρι της 20ής Οκτώβρη.

Η τελευταία μπλόφα έφερε αντιμέτωπη την τάξη με την αταξία, αλλά το αίτημα της νομιμότητας δεν αρκεί για να τινάξει την μπάνκα, καθώς οι καιροί είναι χαλεποί. Παρακολουθώντας κινούμενα σχέδια, το νέο επιτελείο της αστικής τάξης μακαρίζει τον εαυτό του που δεν κατέληξε σαν τους ακυβέρνητους Βέλγους και τσιμπολογάει φράουλες Μανωλάδας. Η ταινία εποχής από το παρόν του μέλλοντός μας αφήνει χώρο για ψιλή κουβέντα και συμπεθεριάσματα υπό τη σκέπη του Έθνους. Για να αντιμετωπίσουμε τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα της μικροαστικής τάξης δεν χρειάζεται μόνο γαϊδουρινή υπομονή, αλλά και να παρασυρθούμε από τον δικό μας Διάβολο, απείθαρχοι σαν τον Τρελό απέναντι στον Ηγεμόνα.

Διαβάστε [ενδεικτικα] από τη λεύγα 5: Όλγα Καρυώτη, Οι Μανωλάδες γίνονται ΕΟΖ (πλήρες κείμενο)

Η λεύγα διανύει αποστάσεις κάθε δίμηνο.

Τα περιεχόμενα του πιο πρόσφατου τεύχους (και ολόκληρα προηγούμενα τεύχη) στο levga.gr· η πιο πρόσφατη λεύγα στα βιβλιοπωλεία*, στους διακινητές της και στο levgamag@gmail.com, όπου και συμβολές, συμβουλές, συνεργασίες και διαφωνίες.

* Αθήνα & Προάστια: Αλφειός, Εκτός των Τειχών, Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Ναυτίλος, Πολιτεία, Πρωτοπορία, Γράμματα και Τέχνες (Αγ. Δημήτριος) | Βόλος: Παιδεία, Subway | Δράμα: Ειρμός | Θεσσαλονίκη: Κεντρί | Ιωάννινα: Αναγνώστης, Παιδεία | Καρδίτσα: Παιδεία | Λάρισα: Παιδεία | Πάτρα: Πρωτοπορία | Πειραιάς: Τσαμαντάκης | Πρέβεζα: Περίπτερο (έναντι ΟΤΕ) | Ρέθυμνο: Πλαίσιο | Τρίπολη: Ώρα | Χανιά: Το Βιβλίο

Αλληλεγγύη καλλιτεχνών στους απεργούς της ζώνης

Μια πρωτοβουλία της Κίνησης «Μαζί ενάντια στην βαρβαρότητα».

Ετικέτες:πέραμα, πολιτισμός, συναυλία, αλληλεγγύη, μαζί ενάντια στη βαρβαρότητα